Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, który dotyczy ustalenia czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dochód Wnioskodawcy, jako spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której jedynym udziałowcem jest osoba prawna związku wyznaniowego, przeznaczony i wydatkowany przez bezpośrednie przekazanie środków pieniężnych osobie duchownej tego związku wyznaniowego w związku z pełnioną przez nią posługą religijną, sprawowaniem obrzędów religijnych i wykonywaniem funkcji o charakterze duszpasterskim, stanowi dochód wolny od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 20 sierpnia 2026 r. (data wpływu 22 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów. Jedynym udziałowcem Wnioskodawcy jest B. związku wyznaniowego wpisanego do Rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych pod numerem (…) pod nazwą (…). Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Z działalności tej może osiągać dochód podatkowy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca planuje przeznaczać część wypracowanego dochodu na cele kultu religijnego realizowane w szczególności przez osoby duchowne.
W przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca zamierza przekazywać środki pieniężne bezpośrednio osobie duchownej. Osoba ta będzie osobą duchowną uprawnioną do sprawowania obrzędów religijnych, prowadzenia posługi religijnej oraz wykonywania czynności o charakterze duszpasterskim. Przekazanie środków będzie następowało w związku z pełnioną przez osobę duchowną posługą religijną, w szczególności ze sprawowaniem obrzędów, prowadzeniem czynności religijnych, przygotowaniem i realizacją praktyk kultowych, posługą oraz wykonywaniem funkcji o charakterze duszpasterskim.
Środki będą przekazywane jako świadczenie związane z kultem religijnym, a nie jako zapłata za usługę komercyjną niezwiązaną z działalnością religijną. Wnioskodawca zakłada, że przekazanie środków będzie dokumentowane w sposób pozwalający jednoznacznie wykazać ich cel. W szczególności Wnioskodawca zamierza wskazywać w tytule przelewu, że środki są przekazywane na cele kultu religijnego, w związku z posługą duchowną oraz sprawowaniem obrzędów religijnych oraz posiadać potwierdzenie, że osoba otrzymująca środki jest osobą duchowną i otrzymuje środki w związku z pełnioną funkcją o charakterze duszpasterskim.
Przekazanie środków nie będzie następowało tytułem dywidendy, ukrytej dystrybucji zysku, pożyczki, wynagrodzenia z tytułu zatrudnienia w Spółce ani wynagrodzenia z tytułu umowy cywilnoprawnej zawartej ze Spółką. Osoba duchowna nie będzie wykonywała na rzecz Wnioskodawcy działalności gospodarczej ani komercyjnej usługi reklamowej, marketingowej, produkcyjnej, doradczej lub innej usługi niezwiązanej z kultem religijnym. Celem przekazania środków będzie umożliwienie sprawowania kultu religijnego i finansowanie posługi osoby duchownej. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wynagrodzenie posługi religijnej osoby duchownej stanowi element realizacji celów kultu religijnego.
Wnioskodawca wskazuje również, że osoba duchowna otrzymująca środki będzie traktowała te środki jako przychody z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim, podlegające opodatkowaniu w formie ryczałtu od przychodów osób duchownych na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
W piśmie z 20 sierpnia 2026 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie wskazali Państwo, że przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność gospodarcza prowadzona w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, obejmująca w szczególności działalność handlową, usługową oraz sprzedaż prowadzoną z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej, związaną z oferowaniem towarów i usług pod marką (…). Jest to sprzedaż detaliczna (…).
Wnioskodawca nie uzyskuje i nie będzie uzyskiwał dochodów, o których mowa w art. 17 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. dochodów z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali ani dochodów z handlu tymi wyrobami.
Wnioskodawca nie uzyskuje i nie będzie uzyskiwał dochodów, o których mowa w art. 17 ust. 1a pkt 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. dochodów z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach określonych w art. 17a-17k ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Dochód, którego dotyczy wniosek, będzie pochodził z działalności gospodarczej Wnioskodawcy innej niż działalność wskazana w art. 17 ust. 1a pkt 1 i pkt 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Ponadto, doprecyzowali Państwo własne stanowisko w sprawie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.
Pytania
1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dochód Wnioskodawcy, jako spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której jedynym udziałowcem jest osoba prawna związku wyznaniowego, przeznaczony i wydatkowany przez bezpośrednie przekazanie środków pieniężnych osobie duchownej tego związku wyznaniowego w związku z pełnioną przez nią posługą religijną, sprawowaniem obrzędów religijnych i wykonywaniem funkcji o charakterze duszpasterskim, stanowi dochód wolny od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
2. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym środki przekazywane przez Wnioskodawcę osobie duchownej w związku z pełnioną przez nią posługą religijną, sprawowaniem obrzędów religijnych i wykonywaniem funkcji o charakterze duszpasterskim mogą być kwalifikowane jako przychody osoby duchownej z opłat otrzymywanych w związku z pełnionymi funkcjami o charakterze duszpasterskim, o których mowa w art. 42 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, a w konsekwencji ich przekazanie nie powoduje po stronie Wnioskodawcy obowiązku poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych ani obowiązków informacyjnych właściwych dla wypłat z tytułu umów cywilnoprawnych?
Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Na pytanie nr 2 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Państwa stanowisko w sprawie
Stanowisko do pytania nr 1 Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dochód Wnioskodawcy przeznaczony i wydatkowany przez bezpośrednie przekazanie środków pieniężnych osobie duchownej związku wyznaniowego w związku z pełnioną przez nią posługą religijną, sprawowaniem obrzędów religijnych i wykonywaniem funkcji o charakterze duszpasterskim stanowi dochód wolny od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje zwolnienie dochodów spółek, których jedynymi udziałowcami albo akcjonariuszami są kościelne osoby prawne, w części przeznaczonej na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b tej ustawy. Jednym z tych celów są cele kultu religijnego. W ocenie Wnioskodawcy, przepis ten koncentruje się na celu przeznaczenia i wydatkowania dochodu, a nie na formalnym modelu przepływu środków. Ustawodawca nie wskazał, że środki muszą zostać przekazane wyłącznie na rachunek udziałowca spółki albo wyłącznie na rachunek określonej osoby prawnej. W przepisie wskazano cel, na który dochód ma zostać przeznaczony.
Skoro więc dochód jest przeznaczany i faktycznie wydatkowany na cel kultu religijnego, warunek zastosowania zwolnienia jest spełniony. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym środki będą przekazywane osobie duchownej nie jako prywatne przysporzenie oderwane od działalności religijnej, lecz w związku z wykonywaniem przez nią posługi religijnej. Osoba duchowna jest podmiotem bezpośrednio realizującym kult religijny. Sprawowanie obrzędów, prowadzenie posługi duszpasterskiej, wykonywanie czynności religijnych oraz zapewnienie wiernym możliwości udziału w praktykach religijnych stanowią istotę celu kultu religijnego.
Nie sposób przyjąć, że cele kultu religijnego obejmują wyłącznie wydatki na przedmioty, lokale, wyposażenie lub techniczne zaplecze działalności religijnej, a nie obejmują utrzymania lub wynagrodzenia osoby duchownej, która ten kult faktycznie sprawuje. Kult religijny nie jest wykonywany wyłącznie przez infrastrukturę, dokumenty, symbole lub rzeczy. W oczywisty sposób jest on realizowany przez osoby duchowne, które wykonują czynności religijne i duszpasterskie. Wnioskodawca wskazuje, że w interpretacjach indywidualnych organy podatkowe akceptowały szerokie rozumienie celu kultu religijnego.
W szczególności w interpretacji indywidualnej IPPB5/4510-526/16-2/MR wskazano na potrzebę szerokiego ujmowania celów kultu religijnego. Natomiast w interpretacji indywidualnej 0111-KDIB1-2.4010.5.2026.3.END potwierdzono, że wynagrodzenie dla duchownego za pełnioną posługę może stanowić wydatkowanie dochodu na cele kultu religijnego. Z kolei z interpretacji indywidualnej 0111-KDIB1-2.4010.6.2026.1.EJ wynika, że dla zastosowania zwolnienia znaczenie ma przeznaczenie i faktyczne wydatkowanie dochodu na ustawowy cel.
W konsekwencji należy uznać, że jeżeli Wnioskodawca przeznaczy część dochodu na cele kultu religijnego i faktycznie wydatkuje ten dochód przez przekazanie środków osobie duchownej w związku z pełnioną posługą religijną, to dochód ten korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zdaniem Wnioskodawcy, dla zastosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych istotne jest przeznaczenie i faktyczne wydatkowanie dochodu na cele kultu religijnego, w co wpisuje się również przekazanie sumy pieniężnej bezpośrednio osobie duchownej wykonującej posługę religijną.
W ocenie Wnioskodawcy, wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych powinna być dokonywana zgodnie z jego brzmieniem. Przepis ten nie wprowadza wymogu określonego odbiorcy płatności. Nie stanowi również, że środki muszą zostać przekazane wyłącznie osobie prawnej będącej udziałowcem spółki. Ustawodawca posługuje się kryterium celu, a nie kryterium formalnego adresata przelewu. Gdyby ustawodawca chciał uzależnić zwolnienie od przekazania środków wyłącznie konkretnemu odbiorcy, mógłby wprost taki warunek sformułować. Skoro tego nie uczynił, nie ma podstaw, aby w drodze wykładni zawężającej dodawać do przepisu dodatkowy warunek, który z jego treści nie wynika.
Wnioskodawca podkreśla, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym bezpośredni przelew na rzecz osoby duchownej nie służy obejściu prawa ani ukrytej dystrybucji zysku. Przeciwnie, jest technicznie najprostszym sposobem sfinansowania konkretnego celu kultu religijnego, tj. posługi duchownej. Wnioskodawca będzie dokumentował zarówno przeznaczenie dochodu, jak i związek przekazywanych środków z kultem religijnym.
Bezpośrednie przekazanie środków osobie duchownej pozwala zachować przejrzystość przepływu środków, ponieważ z dokumentów Wnioskodawcy będzie wynikało, jaka część dochodu została przeznaczona na cele kultu religijnego, komu została przekazana, z jakiego tytułu oraz w związku z jaką posługą religijną. W ocenie Wnioskodawcy, w takim przypadku nie dochodzi do wydatkowania środków na cel prywatny. Celem ekonomicznym i prawnym świadczenia jest realizacja kultu religijnego. Osoba duchowna otrzymuje środki dlatego, że wykonuje funkcje religijne i duszpasterskie, a nie dlatego, że pozostaje dowolną osobą fizyczną niezwiązaną z działalnością religijną.
W konsekwencji bezpośrednie przekazanie środków osobie duchownej nie wyłącza możliwości zastosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli środki te są przeznaczone i faktycznie wydatkowane na cele kultu religijnego.
Ponadto, w piśmie z 20 sierpnia 2026 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie doprecyzowali Państwo własne stanowisko wskazując, że: Zdaniem Wnioskodawcy, dochód Spółki, której jedynym udziałowcem jest kościelna osoba prawna, przeznaczony i wydatkowany na cele kultu religijnego przez przekazanie środków osobie duchownej wykonującej posługę religijną w ramach B., korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Wnioskodawca stoi na stanowisku, że dla zastosowania zwolnienia decydujące znaczenie ma przeznaczenie i faktyczne wydatkowanie dochodu na ustawowy cel, tj. cel kultu religijnego. Ustawodawca nie uzależnił zastosowania zwolnienia od tego, aby środki pieniężne zostały przekazane wyłącznie na rachunek bankowy kościelnej osoby prawnej będącej udziałowcem Spółki. Jeżeli środki są przekazywane bezpośrednio osobie duchownej, która wykonuje posługę religijną w ramach B., i jeżeli tytułem ich przekazania jest realizacja celów kultu religijnego, to dochód Wnioskodawcy zostaje przeznaczony i wydatkowany na cele kultu religijnego.
W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie zachodzą negatywne przesłanki określone w art. 17 ust. 1a pkt 1 i pkt 1a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ponieważ Wnioskodawca nie uzyskuje dochodów z działalności wymienionej w tych przepisach. W ocenie Wnioskodawcy, opisany sposób wydatkowania dochodu spełnia warunki zastosowania zwolnienia z art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Opodatkowanie osób prawnych uregulowane zostało w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawy o CIT”), której art. 1 ust. 1 stanowi, że: Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i spółek kapitałowych w organizacji. Kościelne osoby prawne, stosownie do art. 1 ustawy o CIT są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie, nie zostały one wymienione przez ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 ustawy o CIT jako podmioty, które zwolnione są od podatku.
Ponadto, zgodnie z art. 13 ustawy z dnia 11 stycznia 2023 r. o gwarancjach wolności sumienia i wyznania (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 265): 1. Majątek i przychody kościołów i innych związków wyznaniowych podlegają ogólnie obowiązującym przepisom podatkowym, z wyjątkami określonymi w odrębnych ustawach. 2. Osoby prawne kościołów i innych związków wyznaniowych są zwolnione od opodatkowania z tytułu przychodów ze swojej działalności niegospodarczej. W tym zakresie osoby te nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy podatkowe.
3. (uchylony) 4. (uchylony) 5. Dochody z działalności gospodarczej osób prawnych kościołów i innych związków wyznaniowych oraz spółek, których udziałowcami są wyłącznie te osoby, są zwolnione od opodatkowania w części, w jakiej zostały przeznaczone w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na cele kultowe, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, działalność charytatywno-opiekuńczą, punkty katechetyczne, konserwację zabytków oraz na inwestycje sakralne i inwestycje kościelne, których przedmiotem są punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze, jak również remonty tych obiektów.
6. Osoby prawne kościołów i innych związków wyznaniowych są zwolnione od opodatkowania i od świadczeń na fundusz gminny i fundusz miejski), od nieruchomości lub ich części, stanowiących własność tych osób lub używanych przez nie na podstawie innego tytułu prawnego na cele niemieszkalne, z wyjątkiem części zajmowanej na wykonywanie działalności gospodarczej.
7. Zwalnia się z należności celnych przywozowych towary przeznaczone na cele charytatywno-opiekuńcze i oświatowo-wychowawcze oraz towary o charakterze kulturalnym przeznaczone na cele kultu, przywożone dla osób prawnych kościołów i innych związków wyznaniowych, w granicach i na warunkach określonych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1186/2009 z dnia 16 listopada 2009 r. ustanawiającym wspólnotowy system zwolnień celnych (Dz.Urz. UE L 342 z 10.12.2009, str. 23). W rezultacie, podmioty te podlegają ogólnym regułom podatkowym przewidzianym w ustawie o CIT.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT: Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód. W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT: Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Nie każdy dochód w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o CIT podlega opodatkowaniu. Katalog dochodów podlegających zwolnieniu z opodatkowania zawiera art. 17 ust. 1 ustawy o CIT.
Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o CIT: Wolne od podatku są dochody kościelnych osób prawnych: a) z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej, b) z pozostałej działalności - w części przeznaczonej na cele: kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz na konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych, inwestycje sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy kościołów oraz kaplic, adaptację innych budynków na cele sakralne, a także innych inwestycji przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze.
W świetle powyższych przepisów dochody z każdej działalności wynikającej z istoty funkcjonowania kościelnej osoby prawnej niebędącej działalnością gospodarczą (działalność statutowa) korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego. Natomiast dochody z pozostałej działalności są zwolnione z podatku dochodowego tylko, jeżeli zostaną przeznaczone, a następnie wydatkowane na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT.
Z kolei, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT: Wolne od podatku są dochody spółek, których jedynymi udziałowcami (akcjonariuszami) są kościelne osoby prawne - w części przeznaczonej na cele wymienione w pkt 4a lit. b. Ponadto, zgodnie z art. 17 ust. 1a ustawy o CIT: Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy: 1) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami; zwolnieniem objęte są jednak dochody podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uzyskane z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego; 1a) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach określonych w art. 17a-17k; 2) dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.
Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 17 ust. 1b ustawy o CIT: Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Państwa dochód, jako spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której jedynym udziałowcem jest osoba prawna związku wyznaniowego, przeznaczony i wydatkowany przez bezpośrednie przekazanie środków pieniężnych osobie duchownej tego związku wyznaniowego w związku z pełnioną przez nią posługą religijną, sprawowaniem obrzędów religijnych i wykonywaniem funkcji o charakterze duszpasterskim, stanowi dochód wolny od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4b w związku z art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych Na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz lit. b ustawy o CIT należy rozróżnić wyłącznie „niegospodarczą działalność statutową” oraz „inną działalność”.
Opodatkowanie dochodów kościelnych osób prawnych uzależnione jest od sposobu ich uzyskania, a także celu przeznaczenia tych dochodów. Kościelne osoby prawne oprócz niegospodarczej działalności statutowej mogą również prowadzić działalność gospodarczą uregulowaną przepisami ustawy Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1795 ze zm.). Niegospodarczą działalność statutową kościelnej osoby prawnej stanowi każda działalność, niebędąca działalnością gospodarczą i będąca działalnością wynikającą z samej istoty Kościoła i specyfiki jego działalności.
Dochody uzyskiwane z niegospodarczej działalności statutowej są wolne od podatku, bez względu na cel ich przeznaczenia i ostatecznego wydatkowania. Natomiast dochody z pozostałej działalności są zwolnione z podatku dochodowego tylko jeżeli zostaną przeznaczone, a następnie wydatkowe na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT, w tym m.in. na cele kultu religijnego.
Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody spółek, których jedynymi udziałowcami (akcjonariuszami) są kościelne osoby prawne - w części przeznaczonej na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b. Zwolnienie, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT, ma charakter warunkowy i nie dotyczy dochodów uzyskiwanych z działalności określonej w art. 17 ust. 1a pkt 1 i pkt 1a ustawy o CIT. Stosownie do art. 17 ust. 1a pkt 2 ustawy o CIT, zwolnienie to nie ma zastosowania, jeżeli uzyskane przez podatnika dochody - bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowane są na inne cele niż określone ww. zwolnieniem.
Jednocześnie wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 17 ust. 1b ustawy o CIT, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.
Tym samym, warunkiem zwolnienia z opodatkowania dochodów spółek, których jedynymi udziałowcami są kościelne osoby prawne, jest ich przeznaczenie i bez względu na termin wydatkowanie na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT. Zatem, że aby podatnik mógł skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego musi przede wszystkim osiągnąć dochód w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, a następnie powinien spełnić warunek niezbędny dla skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 17 ust. 1 pkt 4b, tj. przeznaczyć (zadeklarować), a następnie wydatkować ten dochód na cele wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT.
Jak wynika z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy jesteście Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów. Jedynym Państwa udziałowcem jest A związku wyznaniowego wpisanego do Rejestru kościołów i innych związków wyznaniowych pod numerem (…) pod nazwą (…). Planują Państwo przeznaczyć część wypracowanego dochodu na cele kultu religijnego realizowane w szczególności przez osoby duchowne. Zamierzają Państwo przekazywać środki pieniężne bezpośrednio osobie duchownej.
Osoba ta będzie osobą duchowną uprawnioną do sprawowania obrzędów religijnych, prowadzenia posługi religijnej oraz wykonywania czynności o charakterze duszpasterskim. Przekazanie środków będzie następowało w związku z pełnioną przez osobę duchowną posługą religijną, w szczególności ze sprawowaniem obrzędów, prowadzeniem czynności religijnych, przygotowaniem i realizacją praktyk kultowych, posługą oraz wykonywaniem funkcji o charakterze duszpasterskim. Środki będą przekazywane jako świadczenie związane z kultem religijnym, a nie jako zapłata za usługę komercyjną niezwiązaną z działalnością religijną. Przekazanie środków będzie dokumentowane w sposób pozwalający jednoznacznie wykazać ich cel.
Celem przekazania środków będzie umożliwienie sprawowania kultu religijnego i finansowanie posługi osoby duchownej. Stwierdzić należy, że jedynie przeznaczenie dochodu Spółki (i jego późniejsze wydatkowanie) na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT, uprawnia do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego z podatku dochodowego od osób prawnych, określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT. Pojęcie „kultu religijnego” nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, ani w żadnej innej ustawie podatkowej. Dla zdekodowania znaczenia tego pojęcia na gruncie wykładni literalnej zasadne jest zatem odwołanie się do języka potocznego.
Według Słownika języka polskiego (www.sjp.pl) kult to „całokształt praktyk religijnych i obrzędów, będący jednym z zasadniczych aspektów religii”. Z kolei w Słowniku języka polskiego PWN (www.sjp.pwn.pl) wskazano, że kult to: „1. «cześć religijna oddawana Bogu, bóstwom, świętym osobom lub rzeczom», 2. «ogół czynności i obrzędów religijnych będących zewnętrznymi przejawami tej czci»”. Mając na uwadze przytoczone definicje słownikowe, określenie „kult religijny” powinno być rozumiane szeroko, jako ogół czynności i obrzędów mających charakter religijny. W powyższe wpisuje się również wykonywanie posługi duszpasterskiej przez duchownego.
W konsekwencji należy uznać, że przeznaczenie środków pieniężnych na rzecz duchownego z tytułu świadczenia za wykonywaną posługę duszpasterską stanowi realizację celów kultu religijnego.
Mając powyższe na względzie, uznać należy, że opisane w Państwa wniosku bezpośrednie przekazanie środków pieniężnych osobie duchownej związku wyznaniowego (Państwa udziałowca) w związku z pełnioną przez tą osobę duchowną posługi religijnej, sprawowania obrzędów religijnych oraz wykonywania funkcji o charakterze duszpasterskim będzie stanowiło wydatkowanie dochodu na cele kultu religijnego wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT, co uprawnia do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego z podatku dochodowego od osób prawnych, określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT.
Zatem, Państwa dochód przeznaczony i wydatkowany na posługę duszpasterską duchownego związku wyznaniowego będącego Państwa jedynym udziałowcem będzie stanowił wydatek na cele kultu religijnego, który korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych określonego w art. 17 ust. 1 pkt 4b ustawy o CIT. Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych należy uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Zaznaczyć należy, że tę interpretację wydano w oparciu o opis sprawy przedstawiony we wniosku.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła. W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla organu. Interpretacje organów podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.