Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 23 marca 2021 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.433.2020.3.JS/MR

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.

Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 grudnia 2020 r. (data wpływu 16 grudnia 2020 r.) uzupełnionym pismem z dnia 17 lutego 2021 r. (data nadania 17 lutego 2021 r., data wpływu 17 lutego 2021 r.) na wezwanie z dnia 5 lutego 2021 r. nr 0114-KDIP2-1.4010.433.2020.1 (data nadania 5 lutego 2021 r., data doręczenia 10 lutego 2021 r.), oraz pismem z dnia 23 marca 2021 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy: działalność Spółki polegającą na tworzeniu oraz rozwoju „z”, o której mowa w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, można zaliczyć do działalności, badawczo - rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 w zw. z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT (pytanie 1) – jest prawidłowe, do ulgi badawczo - rozwojowej (do kosztów kwalifikowanych o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT) za 2020 r. i kolejne lata podatkowe, Spółka może zaliczyć odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów zakończonych prac rozwojowych, w proporcji, w jakiej w ich w wartości początkowej pozostają Koszty kwalifikowane określone w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego (pytanie 2 ) – jest prawidłowe, opisane w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym Koszty kwalifikowane ponoszone począwszy od 2020 r. oraz zaliczone od tego okresu do kosztów uzyskania przychodów, związane z działalnością polegającą na tworzeniu oraz rozwoju „z”, mogą zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT (pytanie 3) – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE W dniu 16 grudnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ulgi badawczo-rozwojowej. We wniosku przedstawiono następujące stan faktyczny i zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca jest spółką wykonującą działalność z zakresu informatyki, badań i analiz technicznych oraz zajmująca się produkcją urządzeń elektronicznych. Wnioskodawca powstał w 2018 r. w celu stworzenia nowego innowacyjnego produktu będącego wynikiem przeniknięcia się dwóch branż - informatycznej oraz zabezpieczeń i mechaniki precyzyjnej, w celu stworzenia innowacyjnego smartloca.

Wnioskodawca to połączenie dwóch sfer: nowoczesnych technologu i tradycyjnych systemów zabezpieczeń. Spółkę tworzy zespół ludzi, z doświadczeniem w tworzeniu systemów informatycznych oraz w produkcji wkładek, zamków, drzwi. Spotka stworzyła innowacyjny, inteligentny system (dalej zwany „z”, który umożliwia zdalne otwieranie oraz zamykanie drzwi za pośrednictwem specjalnej aplikacji.

Z zawiera: zamek (najmniejszy, najmocniejszy, i najinteligentniejszy zamek do drzwi zasilany akumulatorem), bridge (router Wi-Fi, / Bluetooth, który łączy zamek z Internetem i umożliwia sterowanie nim za pomocą aplikacji, dzięki, któremu możliwe jest połączenie z zamkiem z dowolnej lokalizacji), wkładkę modułową (…) (zapewniającą łatwy montaż zamka), komplet akcesoriów wraz z magnetycznym przewodem do ładowania. Spółka powiązana z Wnioskodawcą zaprojektowała część mechaniczną zamka, dedykowany akumulator, a Wnioskodawca zaprojektowała i stworzyła część informatyczną oraz elektroniczną. „z” działa z wykorzystaniem technologii (…), połączenia internetowego oraz lokalizacji.

„z” posiada aplikację mobilną na system iOS, Android, WatchOS oraz posiada klienta webowego skierowanego przede wszystkim do użytkowników biznesowych. Opracowany przez Spółkę system pozwala użytkownikom posiadającym konto w aplikacji na: otwieranie oraz zamykanie drzwi za pomocą smartphona lub AppleWatcha, współdzielenie dostępu do zamka innym osobom oraz sprawdzanie dziennika zdarzeń zawierającego informacje na temat wszelkich działań podejmowanych z wykorzystaniem urządzenia.

Dodatkowe funkcje „z’” to: dziennik aktywności, (wejść/wyjść), auto - otwieranie, auto - zamykanie, zamykanie przy wychodzeniu, otwieranie/zamykanie z przycisku na urządzeniu, wysoki poziom bezpieczeństwa, uwierzytelnienie pinem/biometria w aplikacji, notyfikacje o otwarciu drzwi na telefon. W ramach wymienionych funkcji Wnioskodawca przewidział szereg nowoczesnych rozwiązań i udogodnień usprawniających działanie „z”. „z” daje możliwość automatycznego zamykania drzwi po upływie ustawionego w aplikacji czasu, a także opcje dodatkowego opóźnienia zamknięcia za pomocą przycisku znajdującego się na urządzeniu.

Wprowadzono również rozwiązanie auto-otwierania, która polega na bezdotykowym odblokowaniu zamka. Użytkownik, który zdecyduje się na uruchomienie automatycznego otwierania będzie miał możliwość otwarcia drzwi bez korzystania z odpowiednich komend wydawanych za pośrednictwem aplikacji. System umożliwia również sterowanie zamkiem na odległość bez konieczności zachowania odpowiedniej odległości od urządzenia. Aplikacja „z” przewiduje ponadto opcję udostępniania urządzenia, dzięki temu dostęp do poszczególnych funkcji zamka może zostać udzielony wybranym przez użytkowników osobom.

Rozwiązanie to znajduje zastosowanie zarówno w przypadku osób prywatnych, jak i podmiotów prowadzących działalność polegającą na wynajmie lokali. Wprowadzony przez Spółkę podział zarządzania dostępu opiera się na trzech poziomach: właściciel, administrator, gość, co umożliwia sprawne udostępnianie funkcji zamka poszczególny osobom. System oferuje również możliwość włączenia powiadomień, która będą informowały użytkowników o aktualnych zdarzeniach rejestrowanych przez urządzenie. „z” zapewnia integracje z innym systemem, Smart home w tym m.in. (…) (w trakcie, prace bardzo zaawansowane) oraz x (w trakcie, prace zaawansowane).

W przyszłości „z” będzie zintegrowany także z … (w trakcie, prace na wczesnym etapie). „z” ma charakter uniwersalny, gdyż montuje się go na wkładce modułowej (…) lub dowolnej wkładce bębenkowej o profilu europejskim za pomocą specjalnego adaptera. Urządzenie z uwagi na bardzo niskie zużycie energii jest zasilane przez akumulator (maksymalnie około 6 miesięcy na jednym ładowaniu). „z” ładuje się za pomocą przewodu micro USB, wykorzystującego nowoczesną magnetyczną końcówkę, która odpadnie w momencie ewentualnego znalezienia się kabla w nieodpowiednim ułożeniu. Bezpieczeństwo „z” gwarantuje najnowszy protokół szyfrowania transmisji …- bitowym kluczem szyfrującym.

„z” został opracowany w odpowiedzi na zapotrzebowanie rynku, na którym oferta produktów tego rodzaju nie jest jeszcze rozwinięta. W porównaniu do innych rozwiązań o podobnym zastosowaniu, „z” jest mniejszy, cichszy, bezpieczniejszy oraz ma wbudowany akumulator. Wymienione powyżej nowatorskie funkcjonalności oraz cechy odróżniające „z” od innych produktów oferowanych na rynku sprawiają, ze jest on konkurencyjny. Prace nad zaprojektowaniem oraz tworzeniem „z” rozpoczęły się w styczn u 2018 r. trwały do końca 2019 r. W chwili obecnej „z” jest nadal rozwijany, a także w przyszłości Spółka będzie udoskonalać stworzone rozwiązania.

Spółka opracowuje oraz rozwija „z” metodologią agile, która bazuje na iteracyjnym powstawaniu produktu. Każda iteracja składa się z planowania, tworzenia i testowania.

Prace nad „z” zostały podzielone na następujące, etapy: zidentyfikowanie głównych funkcjonalności produktu, tworzenie prototypu urządzania, tworzenie prototypu aplikacji mobilnej, weryfikacja wymagań, tworzenie drugiej wersji prototypu urządzenia (zbliżonej do finalnego produktu), tworzenie design-ów do aplikacji mobilnej, implementacja aplikacji, mobilnej/backendu, implementacja firmweru urządzenia, testy w środowisku deweloperskim, testy w środowisku testowym, wypuszczenie wersji preview na produkcję, wypuszczenie wersji dla klienta końcowego.

Podejmowana przez „z” działalność ukierunkowana na opracowywanie i stworzenie „z” obejmuje zdobywanie oraz łączenie wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz zabezpieczeń i mechaniki precyzyjnej. „z” powstał „od zera”, jako rezultat twórczej pracy osób zaangażowanych w jego opracowywanie, które poprzez szereg analiz i badań, stworzyły koncepcję produktu o indywidualnym charakterze. Spółka nie posiada wyodrębnionego działu zajmującego się pracami B+R. W proces projektowania oraz tworzenia „z”, zaangażowani, są eksperci z wielu specjalizacji, w tym przede wszystkim: (…).

Nowatorskie funkcjonalności „z” powstały w wyniku pracy osób wyżej wymienionych, które samodzielnie szukały optymalnych rozwiązań zagadnień. W szczególności, w ramach podejmowanych prac, należało uwzględnić aktualne możliwości informatyczne, technologiczne oraz zastosować odpowiednia metody badawcze. W związku z realizacją prac nad tworzeniem „z” Spółka od 2018 r. ponosi rożnego rodzaju wydatki, w tym m. in. wydatki: pracownicze, na nabycie materiałów i surowców, na nabycie sprzętu specjalistycznego (niebędącego środkiem trwałym) zwane dalej „Kosztami kwalifikowanymi”.

Wynagrodzenia (brutto) pracowników zatrudnionych na podstawie umów o pracę oraz składki ZUS od tych należność, zaliczane są do Kosztów kwalifikowanych w tej części w jakiej są należne za faktycznie wykonywanie działalności związanej z tworzeniem „z”, tj. do Kosztów kwalifikowanych nie jest wliczane wynagrodzone za urlop, chorobowe oraz inną usprawiedliwioną nieobecność w pracy. W związku z tym, że osoby zaangażowane w tworzenie i rozwijanie „z”, cały przepracowany czas poświęcają na tworzone rozwijanie „z”, to należne im wynagrodzenie za czas pracy wraz ze sfinansowanymi przez Spółkę składkami z tytułu tych należność będą wliczone do Kosztów kwalifikowanych.

Spółka prowadź księgi rachunkowe, na podstawie których możliwe jest ustalenie wypłacanych przez Spółkę należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, oraz sfinansowanych przez Spółkę składek z tytułu tych należności określonych w ustawę z dnie 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2020 . poz. 266 z późn. zm. zwanej dalej „ustawą o SUS” ). Do Kosztów kwalifikowanych Spółka zalicza także wydatki na materiały, które wykorzystane są bezpośrednio na potrzeby prowadzonej działalności związanej z tworzeniem „z”, tj. związane z budową i testowaniem prototypów „z”.

Należały do nich m. in. wydatki, na nabycie: (…) komponentów do realizacji projektu (…), elementy elektroniczne do fixtury programującej g.bndge, Connectorów Micro USB, Próbek Connectorów Micro USB, wydruków 3D, ładowarek, światłowodów mikroprzełączników, kondensatorów, przewodów, adapterów itp. Zaliczeniu do Kosztów kwalifikowanych podlegało także nabycie niebędącego środkami, trwałymi sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności związanej z tworzeniem prototypu „z”, w tym m.in. czytników kodów kreskowych QR YHD6200 2D oraz szpilek pomiarowych do programatora produkcyjnego.

Poniesione w 2018 i 2019 r. koszty związane z tworzeniem „z”, w tym ww. Koszty kwalifikowane, Spółka zaliczyła do wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych w postaci zakończonych prac rozwojowych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT. Od stycznia 2020 r. Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych od tej wartości niematerialnej i prawnej.

Spółka planuje skorzystać z ulgi B+R za 2020 r. (przez ulgę B+R rozumie się uregulowany w art. 18d ustawy o CIT instrument podatkowy dający możliwość odliczenia od podstawy opodatkowania kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność badawczo-rozwojową) oraz za lata kolejne, przy czym do ww. ulgi zaliczy: odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają Koszty kwalifikowane, koszty kwalifikowane poniesione począwszy od 2020 r., które stanowią koszty uzyskania przychodów w tym okresie (gdyż nie zostały one uwzględnione w wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych w postać, prac rozwojowych).

Koszty kwalifikowane które uwzględnione zostały w wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych w postaci, prac rozwojowych oraz Koszty kwalifikowane ponoszone od 2020 r. zostały wyodrębnione w prowadzonej w formie dokumentu excel ewidencji. W kontekście obowiązujących przepisów należy zaznaczyć że Spółka nie posiadała i nie posiada statusu centrum badawczo - rozwojowego. Spółka nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnień określonych w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a Ustawy o CIT. Spółka nie otrzymała dofinansowania w formie dotacji lub innej bezzwrotnej pomocy w zakresie tworzenia i rozwoju „z”.

W odpowiedzi na wezwanie z dnia 5 lutego 2021 r. Nr 0114-KDIP2-1.4010.433.2020.1 Wnioskodawca pismem z dnia 17 lutego 2021 r., oraz pismem z dnia 23 marca 2021 r., uzupełnił braki formalne wniosku. W odpowiedzi na zadane pytania Wnioskodawca doprecyzował opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego poprzez wskazanie, że Wnioskodawca zamierza skorzystać z tzw. ulgi na działalność badawczo-rozwojową w stosunku do przychodów, które nie stanowią przychodów z zysków kapitałowych. Przedmiotem zapytania Wnioskodawcy są prace Spółki polegającą na tworzeniu oraz rozwoju „z”, o których mowa w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca podkreślił, że to czy prace te można zaliczyć do działalności badawczo - rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 w zw. z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, jest przedmiotem pytania nr 1 Wniosku.

Wnioskodawca wskazał także, że prace nad „z” zostały podzielone przez Wnioskodawcę na etapy (o których mowa w opisie stanu faktycznego o zdarzenia przyszłego), tj.: zidentyfikowanie głównych funkcjonalności produktu, tworzenie prototypu urządzenia, tworzenie prototypu aplikacji mobilnej, weryfikacja wymagań, tworzenie drugiej wersji prototypu urządzenia (zbliżonej do finalnego produktu), tworzenie design-ów do aplikacji mobilnej, implementacja aplikacji mobilnej / backendu, implementacja firmweru urządzenia, testy w środowisku deweloperksim, testy w środowisku testowym, wypuszczenie wersji preview na produkcję, wypuszczenie wersji dla klienta końcowego.

Wszystkie te czynności są niezbędne dla powstania produktu i osiągania zysków z jego sprzedaży, stąd zostały powołane przez Wnioskodawcę w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Czynności określone w pkt 11 i 12 tj. odpowiednio wypuszczenie wersji preview na produkcję oraz wypuszczenie wersji dla klienta końcowego nie były/są/będą działalnością twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca nie zamierza zaliczyć wydatków na tego rodzaju prace do Kosztów kwalifikowanych, o których mowa we Wniosku.

W efekcie, wydatki na wskazane dwa etapy pracy nie będą przez Wnioskodawcę uwzględniane przy obliczaniu proporcji odpisów amortyzacyjnych uwzględnianych w tzw. uldze badawczo - rozwojowej.

Pozostałe czynności, składające się na etapy 1-10, zdaniem Wnioskodawcy, były/są/będą działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i nie stanowiły/nie stanowią/nie będą stanowić: rutynowych i okresowych zmian, czynności wdrożeniowych w zakresie opracowywanych już produktów i usług, produkcji seryjnej/produkcji komercyjnej/bieżącej działalności Wnioskodawcy, przekazania gotowego już produktu po zakończeniu prac B+R klientowi końcowemu, działalności wspomagającej/pomocniczej, wykraczającej poza zakres prac B+R, czynności: testowania produktu/produktów, wykonanie badań produktu/produktów, oceny produktu/produktów, bądź innych tego typu prac, dokonywanych już po zakończeniu prac B+R w ramach danego Projektu, czynności serwisowych, Wnioskodawca podkreślił, że to czy prace w ramach etapów 1-10 można zaliczyć do działalności badawczo - rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 w zw. z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, jest przedmiotem pytania nr 1 Wniosku.

Wnioskodawca wskazał, że podjęta działalność nie obejmowała/obejmuje/będzie obejmować działalność polegającą na badaniach naukowych. Ponadto, Wnioskodawca, wskazał, w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz w uzasadnieniu do Wniosku, że prace mające na celu stworzenie oraz rozwój „z” są pracami rozwojowymi, gdyż podejmowana działalność ukierunkowana na opracowywanie i stworzenie „z” polega na nabywaniu, łączeniu i wykorzystywaniu dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie technologii informatycznych oraz zabezpieczeń i mechaniki precyzyjnej, do projektowania i stworzenia nowego produktu o innowacyjnych funkcjonalnościach.

Celem ww. prac było opracowywanie zupełnie nowych funkcjonalności, które można zaimplementować w tworzonym produkcie, jak i łączenie istniejących funkcjonalności w nowy sposób, umożliwiający uzyskanie produktu o nowych możliwościach. Przy czym projektowane rozwiązania nie tylko rozwijają i ulepszają obecnie istniejące procesy, ale także przyczyniają się do powstania w przyszłości nowych i jeszcze bardziej zaawansowanych procesów. Wnioskodawca podkreślił, że to czy te prace można zaliczyć do działalności badawczo - rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 w zw. z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, jest przedmiotem pytania nr 1 Wniosku.

Wnioskodawca wskazał także, że Spółka powstała w celu stworzenia „z” (nowego innowacyjnego produktu) będącego wynikiem przeniknięcia się dwóch branż - informatycznej oraz zabezpieczeń i mechaniki precyzyjnej, w celu stworzenia innowacyjnego smartlocka. Działalność Spółki polega na tworzeniu oraz rozwijaniu „z”. „z” nie jest produktem, który znajdował się w portfolio Spółki, w tym podobne rozwiązania nie były oferowane przez podmioty powiązane ze Spółką, z inicjatywy których Spółka powstała. „z” nie występuje też powszechnie na rynku.

Zdaniem Wnioskodawcy, powstanie „z” wiązało się z koniecznością tworzenia koncepcji, w tym informatycznych oraz elektronicznych, które nie miały jeszcze modelowego rozwiązania i poprzedzone było szeregiem analiz i testów. W proces projektowania, tworzenia, budowy prototypów i testowania „z” zaangażowani byli/są eksperci z wielu specjalizacji, którzy samodzielnie znajdują optymalne rozwiązania zagadnień. Doświadczenie i wiedza, w tym przede wszystkim zdobyte podczas pracy nad „z”, pozwoliły wprowadzić funkcjonalności skutkujące wysoką efektywnością oraz nowoczesnością.

Zdaniem Wnioskodawcy, podejmowana przez Spółkę działalność w zakresie tworzenia i rozwoju „z” jest prowadzona w sposób uporządkowany, systematyczny według określonego planu. Zdaniem Wnioskodawcy, „z” jest oryginalnym, zbieżnym z duchem czasu, rozwiązaniem dla konwencjonalnych czynności, niemającym charakteru odtwórczego. Wnioskodawca w uzupełnieniu wniosku wskazał również, że od 2018 r. Spółka ponosi koszty związane z tworzeniem i rozwojem „z”, w tym Koszty kwalifikowane, o których mowa w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.

W 2020 r. Spółka zaliczyła koszty poniesione w 2018 i 2019 r. do wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych w postaci zakończonych prac rozwojowych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT i od stycznia 2020 r. Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych od tej wartości niematerialnej i prawnej. Wydatki te będą zatem kosztami uzyskania przychodów od 2020 r. i w latach kolejnych, jako odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej.

Wydatki związane z rozwojem „z” poniesione począwszy od 2020 r., nieuwzględnione w wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych w postaci prac rozwojowych, stanowią koszty uzyskania przychodów w tym okresie, w którym zostały poniesione.

Spółka planuje skorzystać z ulgi badawczo - rozwojowej za 2020 r. oraz za lata kolejne, przy czym do ww. ulgi zaliczy: odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych w postaci zakończonych prac rozwojowych w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają Koszty kwalifikowane - w odniesieniu do kosztów poniesionych w 2018 i 2019 r. zaliczonych do wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych w postaci zakończonych prac rozwojowych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT, Koszty kwalifikowane poniesione począwszy od 2020 r., stanowiące koszty uzyskania przychodów za okres, z którym są związane.

Wnioskodawca wskazał, że koszty realizacji prac będących przedmiotem pytań Wnioskodawca ponosił/ponosi ze środków własnych, które nie były/nie są/nie będą zwracane w jakiejkolwiek formie lub nie zostały/nie zostaną odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Wnioskodawca wskazał, że zamierza zaliczyć do tzw. ulgi badawczo - rozwojowej wydatki ponoszone na wynagrodzenia z tytułu umów o pracę, które stanowią należności ze stosunku pracy, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz składki ZUS poniesione z tytułu tych wynagrodzeń (w części finansowanej przez pracodawcę) w odniesieniu do pracowników Spółki realizujących prace polegające na tworzeniu i rozwijaniu „z”. Przy czym, do tzw. ulgi badawczo - rozwojowej będą wliczane ww. wydatki tylko w takiej części w jakiej są należne za czas w jakim pracownicy faktycznie wykonywali prace nad tworzeniem i rozwijaniem „z”.

Wśród wydatków ponoszonych przez Spółkę nie ma kosztów delegacji pracowników (diet i innych należności za czas podróży służbowej). Wśród wydatków ponoszonych przez Spółkę na tworzenie i rozwijanie „z” nie ma nagród, dodatków, premii itp. składników wynagrodzenia pracownika. Gdyby w przyszłości takie składniki wynagrodzenia wystąpiły, wówczas Spółka uwzględniłaby je w tzw. uldze badawczo - rozwojowej wyłącznie w części, w jakiej byłyby powiązane z pracami nad rozwojem „z” i nie obejmowałyby wynagrodzenia należnego za czas nieobecności pracownika. Wnioskodawca wskazał, że w ramach prac w Spółce powstała wartość niematerialna i prawna.

Ponadto, w wyniku określonych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego prac nad stworzeniem i rozwojem „z” powstała wartość niematerialna i prawna podlegająca amortyzacji, w myśl art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Prace nad stworzeniem i rozwojem „z” zostały zakończone wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej Spółki, oraz spełnione zostały przesłanki określone w ww. przepisie, tj.: „z” jest ściśle ustalony, a koszty prac rozwojowych związane z „z”, wiarygodnie określone, oraz techniczna przydatność „z” została przez Spółkę odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie Spółka podjęła decyzję o wytwarzaniu „z” oraz zastosowaniu technologii do jego wytwarzania, oraz z dokumentacji dotyczącej prac rozwojowych wynika, że koszty prac rozwojowych zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży „z”.

Wnioskodawca wskazał także, że w związku z ulepszeniem/rozwojem „z” nie powstawanie kolejna wersja wartości niematerialnej i prawnej, która spełniałaby wszystkie przesłanki wynikające z treści art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Ponadto, opisane czynności nie będą stanowiły rutynowych i okresowych zmian.

Wnioskodawca w celu skorzystania z odliczenia B+R wyodrębnia w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych koszty działalności polegającej na tworzeniu i rozwijaniu „z”, w szczególności Koszty kwalifikowane, które uwzględnione zostały w wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych w postaci prac rozwojowych oraz Koszty kwalifikowane ponoszone od 2020 r. zostały wyodrębnione w prowadzonej przez Spółkę w formie dokumentu excel ewidencji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy działalność Spółki polegającą na tworzeniu oraz rozwoju „z”, o której mowa w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, można zaliczyć do działalności, badawczo - rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 w zw. z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT?

Czy do ulgi badawczo - rozwojowej (do kosztów kwalifikowanych o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT) za 2020 r. i kolejne lata podatkowe, Spółka może zaliczyć odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów zakończonych prac rozwojowych, w proporcji, w jakiej w ich w wartości początkowej pozostają Koszty kwalifikowane określone w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego?

Czy opisane w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym Koszty kwalifikowane ponoszone począwszy od 2020 r. oraz zaliczone od tego okresu do kosztów uzyskania przychodów, związane z działalnością polegającą na tworzeniu oraz rozwoju „z”, mogą zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT? Zdaniem Wnioskodawcy: Działalność Spółki polegającą na tworzeniu oraz rozwoju „z”, o której mowa w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, można zaliczyć do działalność, badawczo - rozwojowe w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 w zw. z art. 18d ust. ustawy o CIT.

Do ulgi badawczo - rozwojowej (do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT) za 2020 r., kolejne lata podatkowe Spółka może zaliczyć odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów zakończonych prac rozwojowych, w proporcji w jakiej w ich wartości początkowej pozostają Koszty kwalifikowane określone w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego.

Opisane w stanie faktycznym oraz zderzeniu przyszłym Koszty kwalifikowane ponoszone począwszy od 2020 r. oraz zaliczone od tego okresu do kosztów uzyskania przychodów, związane z działalnością polegającą na tworzeniu oraz rozwoju „z” mogą zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT. Uzasadnienie Ad 1) Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.

U. z 2020 r. poz. 1406 z późn. zm.; dalej: ustawa o CIT) działalność badawczo-rozwojowa rozumiana jest jako działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Badania naukowe dzielą się na badania (art. 4a pkt 27 ustawy o CIT): podstawowe - prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednia zastosowana komercyjne (art.

4 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 85 z późn. zm.), aplikacyjne - prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywane nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń (art. 4 ust 2 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce).

Natomiast prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy, umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowana, do planowana produkcji oraz projektowana i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług z wyłączeniem działalności, obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń (art. 4a pkt 28 ustawy o CIT w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce).

Przytoczone przepisy wprowadzają kilka istotnych kryteriów, od których spełnienia uzależniona jest możliwość uznania określonych działań za działalność badawczo-rozwojową. Kryteria te powinny być spełnione łącznie. Dla potrzeb podatków dochodowych działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badanie naukowe lub prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być podejmowana w sposób systematyczny oraz być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Warto w tym miejscu odwołać się do kryteriów działalności badawczo-rozwojowej przedstawionych w tzw. Podręczniku Frascati i (OECD 2018, Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwana, prezentowana danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej, Pomiar działalność naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing Paris/GUS, Warsaw, https://doi.org/10.1787/9788388718977-pl). Podręcznik Frascati wskazuje, że działalność B+R jest zawsze uwarunkowana na nowe odkrycia, oparte na oryginalnych koncepcjach (i ich interpretacji) lub hipotezach.

Z reguły me ma pewności co do ostatecznego wyniku (lub przynajmniej co do ilości czasu i zasobów potrzebnych do jego osiągnięcia), jest ona planowana i budżetowana (nawet jeśli jest realizowana przez osoby fizyczne), a jej celem jest osiągnięcie wyników, które mogłyby być swobodnie przenoszone lub sprzedawane na rynku. Aby dana działalność mogła zostać uznana za działalność badawczo – rozwojową, musi ona spełniać pięć podstawowych kryteriów. Działalność taka musi być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.

Zdaniem Wnioskodawcy, prace mające na celu stworzenie oraz rozwój „z” są pracami rozwojowymi, gdyż podejmowana przez Wnioskodawcę działalność ukierunkowana na opracowywane stworzenie „z” polega na nabywaniu, łączeniu i wykorzystywaniu dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie technologii informatycznych oraz zabezpieczeń i mechaniki precyzyjnej, do projektowana i stworzenia nowego produktu o innowacyjnych funkcjonalnościach. Celem ww. prac było opracowywane zupełne nowych funkcjonalności, które można zaimplementować w tworzonym produkcie, jak, łączenie istniejących funkcjonalności w nowy sposób, umożliwiający uzyskanie produktu o nowych możliwościach.

Przy czym projektowane rozwiązania nie tylko rozwijają i ulepszają obecnie istniejące procesy, ale także przyczyniają się do powstania w przyszłości nowych i jeszcze bardziej zaawansowanych procesów. Działalność Spółki w zakresie tworzenia oraz rozwoju „z”. posiada następujące cechy: Twórczość i nowatorskość Z ustawowej definicji działalności badawczo - rozwojowej wprost wynika, że taka działalność musi, mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sfomułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to aktywność nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru.

W związku z powyższym, „twórczość” takiej działalności może się przejawiać opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań funkcjonujących u podatnika. Spółka powstała z przeniknięcia się specjalistów z dwóch branż, tj. informatycznej oraz zabezpieczeń, mechaniki precyzyjnej, która w celu stworzenia innowacyjnego smartlocka połączyły posiadaną przez siebie wiedzę i umiejętności.

Motywem powstania Spółki była chęć stworzenia niestandardowego produktu, który byłby odpowiedzią na nowe potrzeby rynku w szczególności w związku z rosnącym zainteresowaniem tzw. inteligentnym domem. „z” nie jest produktem, który znajdował się w portfolio Spółki, w tym podobne rozwiązania nie były oferowane przez podmioty powiązane ze Spółką, z inicjatywy których Spółka powstała. „z” nie występuje też powszechnie na rynku. W związku z powyższym, powstanie „z” wiązało się z koniecznością tworzenia koncepcji, w tym informatycznych oraz elektronicznych, które nie miały jeszcze modelowego rozwiązania i poprzedzone było szeregiem analiz i testów.

W proces projektowania tworzenia, budowy prototypów i testowania „z” zaangażowani są eksperci z wielu specjalizacji, w tym przede wszystkim: (…) , którzy samodzielnie znajdują optymalne rozwiązania zagadnień. Doświadczenie i wiedza, w tym przede wszystkim zdobyte podczas pracy nad „z”, pozwoliły wprowadzić funkcjonalności skutkujące wysoką efektywnością oraz nowoczesnością.

Stworzone przez Spółkę urządzenia i aplikacje (programy komputerowe), wchodzące w skład Zestawu m.in. otwieranie oraz zamykanie drzwi za pomocą smartphona lub AppleWatcha, współdzielenie dostępu do zamka innym osobom, sprawdzanie dziennika zdarzeń zawierającego informacje na temat wszelkich działań podejmowanych z wykorzystaniem urządzenia, dziennik aktywności (wejść/wyjść, auto-otwierane, auto – zamykanie, zamykane przy wychodzeniu, otwieranie/zamykanie z przycisku na urządzeniu, uwierzytelnienie pinem/biometria w aplikacji, notyfikacje o otwarciu drzwi na telefon niewątpliwie, mają nowatorski charakter.

Są one oryginalnym, zbieżnym z duchem czasu, rozwiązaniem dla konwencjonalnych czynności. Tworzone urządzenia, aplikacje (w tym ich funkcjonalności) nie mają charakteru odtwórczego. Metodyczność Podejmowana przez Spółkę działalność w zakresie tworzenia i rozwoju „z” jest prowadzona w sposób uporządkowany, systematyczny według określonego planu. Spotka opracowuje „z” metodologią agile, która bazuje na literacyjnym powstawaniu produktu. Każda iteracja składa się z planowania, tworzenia i testowania.

Prace nad „z” zostały podzielone na następujące etapy: zidentyfikowanie głównych funkcjonalność produktu, tworzenie prototypu urządzenia, tworzenie prototypu aplikacji mobilnej, weryfikacja wymagań, tworzenie drugiej wersji prototypu urządzenia (zbliżonej do finalnego produktu), tworzenie design-ów do aplikacji mobilnej, implementacja aplikacji mobilnej/backendu, implementacja firmweru urządzenia, testy w środowisku deweloperskim, testy w środowisku testowym, wypuszczenie wersji preview na produkcję, wypuszczenie wersji dla klienta końcowego. Spółka działa według ustalonego schematu.

Realizowane zadania mają z góry określony cel, harmonogram, etapy oraz osoby odpowiedzialne za wykonanie konkretnych zadań. Wszystko robione jest w kolejności, w sposób uporządkowany, zgodnie z wcześniej ustalonym planem. Prace wykonywane są przez specjalistów, którzy mają odpowiednie przygotowanie merytoryczne, wiedzę, wykształcenie oraz doświadczenie. Podejmowane czynności są wzajemnie powiązane i prowadzić mają do stworzenia produktu finalnego – „z”. Prace te mają charakter metodyczny - prowadzone są w sposób systematyczny, według określonego planu.

W związku z tym, że działalność Spółki w zakresie tworzonego „z”. ma charakter metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, nie są działaniem jedynie incydentalnym. Nieprzewidywalność Prowadzone pace nad „z” charakteryzują się niepewnością badawczą i nieprzewidywalnością , tj. osoby pracujące nad stworzeniem poszczególnych części „z” muszą zmierzyć się z problemem opracowania koncepcji danego rozwiązania/funkcjonalności, która nie posiada jeszcze modelowego sposobu postępowania, w tym rozważenie czy opracowanie rozwiązania jest możliwe przy użyciu zakładanych metod.

Nieprzewidywalność związana jest między innym z faktem, że opracowywane rozwiązanie jest nowe zarówno z perspektywy Spółki, jak i rynku, na którym ona działa. Nadto, stworzenie oraz dalszy rozwój „z” wymaga połączenia wiedzy z wielu rożnych dziedzin w tym przede wszystkim informatyki, elektronik, oraz mechaniki. Na każdym etapie opracowywania „z” istnieje niepewność co do końcowego rezultatu prac, a w rezultacie - co do powodzenia całego projektu. Prace są nieprzewidywalne w zakresie kosztów, i czasu. Możliwość przeniesienia lub odtworzenia Rezultaty prac nad „z” są odpowiednio dokumentowane, by możliwe było ich późniejsze odtworzenie.

Nowa wiedza, powstała w trakcie odpowiednich badań lub opracowywania nowych koncepcji, jest następnie wykorzystywana do tworzenia konkretnych funkcjonalności „z”. Przy czym nie tylko wyniki badań, które są następnie wykorzystywane do tworzenia konkretnych funkcjonalności stanowią źródło nowej wiedzy. W przypadku opracowania funkcjonalności o niezadowalających cechach i właściwościach, informacja taka stanowi również nową wiedzę. Podsumowując, w związku z powyższym zdaniem Wnioskodawcy, działalność Spółki, polegającą na tworzeniu oraz rozwijaniu „z”, można zaliczyć do działalności badawczo - rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 w zw. z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT. Ad.

2 i 3) Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztem uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

W mysi art. 15 ust. 6 ustawy o CIT kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisem art. 16a-16m, z uwzględnieniem art. 16. Zgodnie z art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT amortyzacji podlegają również, niezależnie od przewidywanego okresu używania koszty prac rozwojowych zakończonych wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany na potrzeby działalność gospodarczej podatnika, jeżeli: produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac rozwojowych wiarygodnie określone, oraz techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii, oraz z dokumentacji dotyczącej prac rozwodowych wynika, że koszty prac rozwojowych zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii.

Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową.

Art. 18d ust. 2a ustawy o CIT stanowi, że w przypadku wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych, o których mowa w art. 16b ust. 2 pkt 3, za koszy kwalifikowane uznaje się dokonywane od tej wartości niematerialnej i prawnej odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają koszty wymienione w ust. 2 pkt 1-4a lub ust. 3a pkt 2. Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT za wartość początkową wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2- 4, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia.

Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT za koszy kwalifikowane uznaje się m.in. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należność określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r . o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo- rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu.

Zgodnie z pkt 2 i 2a ww. artykułu kosztami kwalifikowanymi są także odpowiednio: nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową oraz nabycie niebędącego środkami trwałym, sprzętu specjalistycznego wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych. Art. 18d ust. 8 ustawy o CIT stanowi, że odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane.

W związku z powyższym aby ustalić koszy kwalifikowane podlegające odliczeniu od podstawy opodatkowania w danym roku, należy ustalić czy mieszczą się one w katalogu kosztów kwalifikowanych oraz czy w danym roku podatkowym zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w rozumieniu ustawy o CIT. Odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych mogą stanowić koszy kwalifikowane w takiej proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają koszty wymienione w ust. 2 pkt 1 -4a lub ust. 3a pkt 2. Tym samym, z wartości niematerialnych i prawnych należy wyłączyć dla celów odliczenia ulgi B+R inne koszy uwzględnione w wartości początkowej.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, w związku z realizacją prac nad tworzeniem „z”, Spółka od 2018 r. ponosi, rożnego rodzaju wydatki, w tym koszty wymienione w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT, tj. określone w opisie stanu faktycznego oraz zdarzania przyszłego wydatki: pracownicze, na nabycie materiałów i surowców, na nabycie sprzętu specjalistycznego (niebędącego środkiem trwałym).

Zważywszy na fakt, że: prowadzone przez Spółkę prace rozwojowe zakończyły się wynikiem pozytywnym, który może być wykorzystany na potrzeby działalności gospodarczej Spółki, oraz spełnione zostały inne przesłanki określone w art. 16b ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT (co nie jest przedmiotem niniejszego wniosku) poniesione w 2018 i 2019 r. koszty związane z tworzeniem „z”, w tym ww. Koszty kwalifikowane, Spółka zaliczyła do wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych w postać prac rozwojowych oraz od stycznia 2020 r. Spółka dokonuje odpisów amortyzacyjnych od tej wartości niematerialnej i prawnej.

Odpisy te są zaliczane przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów zgodne z art. 15 ust. 4a ustawy o CIT. Spółka planuje skorzystać z ulg B+R za 2020 r. oraz za lata kolejne, przy czym do ww. ulgi zaliczy: odpisy amortyzacyjne w proporcji, w jakiej w jej wartości początkowej pozostają Koszty kwalifikowane poniesione w 2018 i 2019 r.; Koszty kwalifikowane poniesiona począwszy od 2020 r. (gdyż nie zostały one uwzględnione w wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych w postać prac rozwojowych). Wysokość kosztów kwalifikowanych została ustalona w prowadzone przez Spółkę w formie dokumentu excel ewidencji.

Spółka chciałaby potwierdzić o swoje stanowisko, że w tak opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym do ulgi badawczo - rozwojowej za 2020 r. i kolejne lata podatkowe, Spółka może zaliczyć odpisy amortyzacyjne od wartość niematerialnych i prawnych w postaci kosztów prac rozwojowych w proporcji w jakiej w ich wartości początkowej pozostają Koszty kwalifikowane określone w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, a także Koszty kwalifikowane ponoszone począwszy od 2020 r. oraz zaliczone od tego okresu do kosztów uzyskania przychodów, związane z działalnością polegającą na tworzeniu oraz rozwoju „z”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w zakresie ustalenia, czy: działalność Spółki polegającą na tworzeniu oraz rozwoju „z”, o której mowa w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, można zaliczyć do działalności, badawczo - rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 w zw. z art. 18d ust. 1 ustawy o CIT (pytanie 1) – jest prawidłowe, do ulgi badawczo - rozwojowej (do kosztów kwalifikowanych o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT) za 2020 r. o kolejne lata podatkowe, Spółka może zaliczyć odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych w postaci kosztów zakończonych prac rozwojowych, w proporcji, w jakiej w ich w wartości początkowej pozostają Koszty kwalifikowane określone w opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego (pytanie 2 ) – jest prawidłowe, opisane w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym Koszty kwalifikowane ponoszone począwszy od 2020 r. oraz zaliczone od tego okresu do kosztów uzyskania przychodów, związane z działalnością polegającą na tworzeniu oraz rozwoju „z” u, mogą zostać zaliczone do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT (pytanie 3) – jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytań odznaczonych numerami 1, 2 i 3. Jednakże, zauważyć należy, że niniejsza interpretacja dotyczy problematyki będącej ściśle przedmiotem zapytania (zapytań) Wnioskodawcy. Treść pytania (pytań) wyznacza granice tematyczne wydanej interpretacji.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art.

14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoja aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.