Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
19 grudnia 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 grudnia 2020 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy ustalenia, możliwości uznania za koszt uzyskania przychodów poniesionego wydatku. Uzupełniliście go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 lutego 2021 r. (wpływ 16 lutego 2021 r). Treść wniosku jest następująca: We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Spółka A z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w (…) (dalej: Wnioskodawca lub Spółka) prowadzi działalność w zakresie opracowania koncepcji farmy wiatrowej. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT.
Spółka opracowała koncepcję farmy wiatrowej obejmującą m. in. dokumentację techniczną, pozwolenia publicznoprawne, przyłączenie do sieci (…) badania fauny i flory, dzierżawa gruntów itp. (dalej: Farma Wiatrowa B). Wnioskodawca zobowiązał się do sprzedaży praw do projektu przedsięwzięcia Farma Wiatrowa B. Jednym z warunków w zakresie realizacji umowy sprzedaży praw do projektu Farma Wiatrowa B. jest spłata wierzycieli z wymagalnymi lub oczekującymi na zapłatę zobowiązaniami Wnioskodawcy. Wnioskodawca i kupujący ustalił, iż wszelkie płatności wynikające z niniejszej Umowy zostaną najpierw dokonane w celu zmniejszenia zadłużenia Wnioskodawcy w drodze przekazu.
Jednym z potencjalnych zobowiązaniem Wnioskodawcy było zobowiązanie mogące powstać ze sporu sądowego z Powiatem (...) (dalej: Powiat). Na moment zobowiązania do sprzedaży praw do projektu Farma Wiatrowa B. Powiat i Wnioskodawca byli w sporze sądowym przed Sądem Okręgowym w (…), sygn. akt: (…) wskutek skargi Wnioskodawcy oraz innego uczestnika (dalej: Uczestnik) postępowania o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa Powiatu przeciwko: Sprzedawcy oraz innemu uczestnikowi o zapłatę (dalej: Spór Sądowy) zakończonej nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym wydanego przez Sąd Okręgowy w (…) (dalej: Nakaz).
Podstawą wydania Nakazu był wypełniony przez Powiat, a wystawiony przez Sprzedawcę i poręczony przez Uczestnika postepowania, weksel (dalej: Weksel) na poczet zabezpieczenia zapłaty przez Wnioskodawcę kaucji, do której Wnioskodawca zobowiązał się, a Uczestnik poręczył, w umowie dzierżawy zawartej w dniu 6 lipca 2010 r. (dalej: Umowa dzierżawy) oraz w umowie gwarancyjnej z dnia 8 stycznia 2013 r. (dalej: Umowa gwarancyjna), i Porozumienia w sprawie spłaty kaucji gwarancyjnej z 30.09.2014 r. wraz z późniejszymi aneksami (dalej: Porozumienie Gwarancyjne), których ważność jest obecnie kwestionowana przez Sprzedawcę i Uczestnika.
Na podstawie Nakazu, Powiat wniósł o wszczęcie przeciwko Sprzedawcy i Uczestnikowi postępowania egzekucyjnego przed Komornikiem Sądowym (…) przy Sądzie Rejonowym (…), sygn. akt: (…), które następnie zostało zawieszone i umorzone. Wskutek umorzenia powstały koszty komornicze do zapłaty: 1) przez Powiat w wysokości 63,49 PLN, co zostało uiszczone; oraz 2) przez Sprzedawcę i Uczestnika solidarnie w wysokości 34.035,64 PLN tytułem kosztów opłaty stosunkowej oraz 2.700,00 PLN tytułem zwrotu kosztów postępowania egzekucyjnego na rzecz Powiatu (dalej: Opłaty egzekucyjne), które nie zostały przez nich uiszczone.
W dniu 22 maja 2020 roku Sąd Rejonowy w (…) w sprawie o sygn. Akt(…) wydał postanowienie uchylające postanowienie z dnia 1 lipca 2019 r. Komornika Sądowego (…) przy Sądzie Rejonowym w (…) w części dotyczącej ustalenia wysokości opłaty stosunkowej w kwocie 34.035,64 PLN. Komornik wyegzekwował dotąd kwotę 320 PLN na rzecz Powiatu. W ocenie Wnioskodawcy w przypadku wygrania Sporu Sądowego posiadałby on roszczenia w stosunku do Powiatu z tytułu deliktu w kwocie odpowiadającej sumie nienależnie wpłaconych czynszów na podstawie Umowy dzierżawy w wysokości 570.247,58 PLN wraz z ewentualnymi odsetkami ustawowymi (dalej: Roszczenie o zapłatę).
Strony zdecydowały się przeprowadzić pertraktacje ugodowe i wolą Stron było ugodowe zakończenie Sporu Sądowego. W celu zakończenia Sporu Sądowego i na warunkach określonych w niniejszej Ugodzie Wnioskodawca zobowiązał się do zapłaty kwoty 509.000,00 PLN (dalej: Płatność rozliczeniowa), na rzecz Powiatu celem zaspokojenia wszelkich wzajemnych roszczeń Stron Sporu sądowego, wynikających z Weksla, Nakazu i Sporu Sądowego oraz Umowy dzierżawy, Umowy gwarancyjnej i Porozumienia Gwarancyjnego, na co Powiat oraz Uczestnik wyrażają zgodę. Zapłata została dokonana w dniu 27.07.2020. W ramach ugody Wnioskodawca i Uczestnik zobowiązali się do cofnięcia skargi o wznowienie postępowania w Sporze Sądowym.
Powiat złożył oświadczenie o wyrażeniu zgody na cofnięcie skargi o wznowienie postępowania w Sporze Sądowym i zrzeczeniu się kosztów procesu z tego tytułu, w tym kosztów zastępstwa procesowego Zawarcie niniejszej Ugody, pod warunkiem jej wykonania, wyczerpało w najszerszym możliwym zakresie wszelkie roszczenia Wnioskodawcy i Powiatu z tytułu Umowy dzierżawy, Umowy gwarancyjnej, Porozumienia Gwarancyjnego, Weksla, Nakazu i Sporu Sądowego. Na skutek zawarcia ugody i cofnięcia pozwu Wnioskodawcy Sąd Okręgowy umorzył postępowanie. Pismem z dnia 16 lutego 2021 r. Wnioskodawca uzupełnił przedmiotowy wniosek, udzielając odpowiedzi na nw. pytania tut.
Organu: 1. Proszę doprecyzować, co Wnioskodawca miał na myśli wskazując we wniosku: „(…) Wnioskodawca i kupujący ustalił, iż wszelkie płatności wynikające z niniejszej Umowy zostaną najpierw dokonane w celu zmniejszenia zadłużenia Wnioskodawcy w drodze przekazu.(…).”? Odp.: Wnioskodawca od 2010 roku realizuje projekt Farmy Wiatrowej B. Dnia 8 października 2014 roku została podpisana umowa z Duńskim inwestorem na finansowanie Farmy Wiatrowej B. W międzyczasie Ustawodawca wprowadził Ustawę z dnia 20 maja 2016 roku o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych. Ustawa ta uniemożliwiła realizację projektu w większej części.
Wnioskodawcy udało się jedynie złożyć przed wejściem w życie w/w ustawy wnioski o wydanie pozwolenia na budowę dla 39,6 MW. Inwestor duński wycofał się z dalszego finansowania projektu w związku z wprowadzoną ustawą, skutkiem czego Wnioskodawca stracił płynności finansową, a realizacja projektu Farma Wiatrowa B. stanęła pod znakiem zapytania. Wnioskodawca w dniu 29 listopada 2019 roku podpisał warunkową umowę przejęcia praw do projektu z nowym inwestorem tj. C. Sp. z o. o. Warunkiem przejęcia praw do projektu przez C. Sp. z o.o. była spłata wszelkich zobowiązań Wnioskodawcy. Warunek spłaty wszelkich zobowiązań był konieczny dla C. Sp. z o.o. w celu pozyskania finansowania z banku.
Na podstawie ugody popisanej pomiędzy Wnioskodawcą, Powiatem, S.S. i C. Sp. z o.o. spłacono zadłużenie Wnioskodawcy dotyczące kaucji na rzecz Powiatu. 2. Co stanowiło spór sądowy pomiędzy Powiatem i Wnioskodawcą? Odp.: Spór Sądowy pomiędzy Powiatem (...), a Wnioskodawcą stanowiła nie zapłacona przez Wnioskodawcę kaucja gwarancyjna do Umowy Dzierżawy. W dniu 6 lipca 2010 roku Wnioskodawca podpisał z Powiatem umowę dzierżawy. Przedmiotem dzierżawy były nieruchomości stanowiące własność Powiatu na których potencjalnie można było wybudować elektrownie wiatrowe.
Na podstawie umowy dzierżawy Wnioskodawca zobowiązał się do zapłaty na rzecz Powiatu kaucji w wysokości 500.000,00 zł gwarantującej wykonanie farmy wiatrowej. W związku z podpisaną umową dzierżawy Wnioskodawca zapłacił wszelkie kwoty wynikające z czynszu dzierżawnego. Wnioskodawca nie dokonał wpłaty na rzecz kaucji gwarantującej wykonanie farmy wiatrowej.
Powiat (…)uzyskał w dniu 9 września 2014 roku Nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym wydany przez Sąd Okręgowy w … w sprawie o sygnaturze akt …. Podstawą wydania Nakazu były postanowienia łączącej Wnioskodawcę i Powiat umowy dzierżawy zawartej w dniu 6 lipca 2010 r. oraz porozumienia w sprawie spłaty kaucji gwarancyjnej z dnia 30 września 2014 roku jak i umowy gwarancyjnej z dnia 8 stycznia 2013 roku za poręczeniem wekslowym Uczestnika tj. S.S.
W dniu 4 maja 2018 roku radca prawny (...), za pomocą udzielonego mu przez Wnioskodawcę pełnomocnictwa, po przeprowadzeniu badania A. Sp. z o.o. zauważył pewne nieprawidłowości w związku z zawartą w dniu 6 lipca 2010 roku umową dzierżawy i zwrócił się do Powiatu z zapytaniem czy wydzierżawione przez Wnioskodawcę działki znajdowały się przed dniem jak i w dniu podpisania umowy dzierżawy w trwałym zarządzie ustanowionym na rzecz Zespołu Szkół …w (…).
Powiat potwierdził pismem z dnia 29 maja 2018 roku, iż w dniu podpisania umowy dzierżawy z dnia 6 lipca 2010 roku, część działek będących jej przedmiotem została przed dniem zawarcia umowy przekazana w trwały zarząd na rzecz Zespołu Szkół (…) w (…). W dniu 21 maja 2018 roku Powiat otrzymał klauzulę wykonalności do nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym wydanym przez Sąd Okręgowy w (…) w sprawie o sygnaturze akt (…). Na podstawie klauzuli wykonalności Powiat wystąpił do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (…) M. C. o wszczęcie egzekucji.
W dniu 25 czerwca 2018 roku Komornik osobiście dostarczył zawiadomienie o wszczęciu egzekucji zarówno przeciwko Wnioskodawcy jak i przeciwko uczestnikowi postępowania sądowego tj. S.S., który poręczył wekslem in blanco zobowiązanie Wnioskodawcy w stosunku do Powiatu. Powiat zataił fakt, że grunty stanowiące przedmiot umowy dzierżawy z dnia 6 lipca 2006 roku przekazał w 2003r w trwały zarząd na rzecz Zespołu Szkół (…) w (…)i prawdopodobnie nie mógł być umocowany do zawarcia przedmiotowej umowy.
W związku z tym pismem z dnia 1 maja 2019 roku Wnioskodawca wystąpił do Sądu Okręgowego w (…) z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym w (…) pod sygn. akt: (…). Sąd Okręgowy w (…) Wydział XVIII Cywilny postanowieniem z dnia 19 czerwca 2019 roku oddalił wniosek skarżących o przywrócenie terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym nakazem zapłaty w postępowaniu nakazowym oraz odrzucił skargę o wznowienie ww. postępowanie. Wnioskodawca pismem z dnia 29 lipca 2019 roku wniósł do Sądu Apelacyjnego w (…) zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w (…), Wydział XVIII Cywilny.
Postanowieniem z dnia 16 grudnia 2019 roku Sąd Okręgowy w (…), Wydział XVIII Cywilny postanowił przywrócić termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym nakazem zapłaty. 3. Czy ww. spór sądowy został zakończony? Jeżeli tak to kiedy, proszę wskazać datę. Odp.: Spór sądowy został zakończony polubownie w dniu 13 lipca 2020 roku poprzez zawarcie ugody. Jednocześnie cofnięto skargę o wznowienie postępowania. Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2020 roku Sąd Okręgowy w (…), Wydział XVIII Cywilny umorzył postępowanie w sprawie o wznowienia postępowania.
4. Co należy rozumieć, poprzez wskazanie: „Wnioskodawca i Uczestnik zobowiązali się do cofnięcia skargi o wznowienie postępowania w Sporze Sądowym”, tj.: a) kogo Wnioskodawca ma na myśli wskazując : „Uczestnik” oraz b) co oznacza stwierdzenie „zobowiązali się do cofnięcia skargi o wznowienie postępowania w Sporze Sądowym”? Proszę wskazać: czy złożona została skarga o wznowienie postępowania w Sporze Sądowym, a jeśli tak to kiedy, przez kogo i z jakiej przyczyny? czy została wycofana skarga o wznowienie postępowania w Sporze Sądowym, a jeśli tak to kiedy, przez kogo i z jakiej przyczyny? Jeżeli mamy do czynienia z inna sytuacją, proszę wskazać jaką?
Odp.: Wnioskodawca uzyskał pozwolenia na budowę farmy w lipca 2016 roku. Następnie część z pozwoleń została zaskarżona do wyższych instancji. Skutkiem czego w 2018 roku uzyskano komplet prawomocnych lub ostatecznych pozwoleń budowlanych. Pozwolenia budowlane są zazwyczaj ważne tylko 3 lata. W związku z tym w odpowiednim czasie Wnioskodawca pobrał dzienniki i wszczął proces budowlany. Przed wszczęciem procesu budowalnego inwestor tj. C. 2 Sp. z o.o. musiał mieć zapewnione z banku finansowanie dla całego projektu. Warunkiem banku było przejęcie projektu wolnego od zobowiązań.
Powiat uzyskał nakaz zapłaty na kwotę 509.000 zł więc do czasu rozstrzygnięcia sporu sądowego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania był on wierzycielem Wnioskodawcy. W związku z powyższym C. Sp. z o.o. Wystąpił do Wnioskodawcy o polubowne załatwienie sprawy z Powiatem i zakończenie toczącego się sporu sadowego. Wnioskodawca musiał przyjąć propozycję C. Sp. z o.o. gdyż w przeciwnym wypadku projekt nie uzyskałby finansowania, skutkiem czego nie zostałby spełniony jeden z kluczowych warunków Warunkowej umowy przejęcia praw do projektu z dnia 29 listopada 2019 roku.
Uczestnikiem postępowania był S. S., który poprzez podpisanie weksla in blanko wraz z deklaracją wekslową stał się współdłużnikiem Wnioskodawcy w stosunku do Powiatu. Skarga o wznowienie postępowania w sporze sądowym została złożona przez Wnioskodawcę w dniu 1 maja 2019 roku, ponieważ powstały nowe okoliczności mające wpływ na bieg sprawy, a mianowicie Wnioskodawca pozyskał informacje o przekazaniu przez Powiat gruntów w trały zarząd na rzecz Zespołu Szkół w (…), skutkiem czego powstała wątpliwość, czy Powiat w dniu podpisania umowy dzierżawy z Wnioskodawcą był umocowany do jej zawarcia.
Jak wspomniano wyżej skarga o wznowienie postępowania została wycofana przez Wnioskodawcę w dniu 13 lipca 2020 roku, ponieważ ze względu na konieczność uzyskania finansowania przez C. Sp. z o.o. niezbędne było szybkie rozwiązania sporu z Powiatem, a to oznaczało zawarcie przez strony ugody. 5. Kto był Stronami w ramach wskazanego: sporu Sądowego, nakazu, weksla, umowy dzierżawy, umowy gwarancyjnej i porozumienia gwarancyjnego oraz, z jakimi okolicznościami, tj. czego konkretnie dotyczącymi wiązały się kolejno następujące po sobie ww. czynności wymienione w treści opisu wniosku? Proszę je opisać.
Odp.: W dniu 6 lipca 2010 roku została podpisana umowa na dzierżawę gruntów pomiędzy Wnioskodawcą, a Powiatem. Ze względu na brak zapłaty przez Wnioskodawcę kaucji do umowy dzierżawy, strony (Wnioskodawca i Powiat) podpisały w dniu 8 stycznia 2013 roku umowę gwarancyjną, w której zabezpieczono wpłatę kaucji w wysokości 509.000 zł. Umowa gwarancyjna została poręczona przez S.S. poprzez podpisanie weksla oraz deklaracji wekslowej. Ze względu na brak zapłaty kaucji przez Wnioskodawcę, Powiat w dniu 9 września 2014 roku uzyskał nakaz zapłaty w postępowaniu nakazowym wydany przez Sąd Okręgowy w (…) w sprawie o sygn. akt.
(…) przeciwko Wnioskodawcy oraz S. S. Następnie w dniu 30 września 2014 roku Wnioskodawca, Powiat oraz S.S. podpisali porozumienie w sprawie spłaty kaucji gwarancyjnej w którym określono termin zaspokojenia roszczeń Powiatu do dnia 30 listopada 2015 roku, który nie został dotrzymany przez Wnioskodawcę. Do dnia 21 maja 2018 roku Powiat nie egzekwował należności. 6. Kogo Wnioskodawca ma na myśli wskazując: „(…) wskutek skargi Wnioskodawcy oraz innego uczestnika (dalej: Uczestnik) postępowania o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa Powiatu przeciwko: Sprzedawcy oraz innemu uczestnikowi o zapłatę (…)”?
Proszę wyjaśnić, o kim mowa gdy Wnioskodawca wskazuje: a) „innego uczestnika (dalej: Uczestnik)”, b) „Sprzedawcy oraz innemu uczestnikowi”? Odp.: Sprzedawcą jest Wnioskodawca tj. A. Sp. z o.o., natomiast uczestnikiem/innym uczestnikiem jest S. S. jako solidarnie Pozwany przez Powiat w sprawie o wydanie nakazu zapłaty. 7. Kogo Wnioskodawca ma na myśli wskazując: „Powiat wniósł o wszczęcie przeciwko Sprzedawcy i Uczestnikowi postępowania egzekucyjnego”? Proszę wyjaśnić, o kim mowa gdy Wnioskodawca wskazuje: a) „Sprzedawcy” i b) „Uczestnikowi postępowania egzekucyjnego”?
Odp.: Sprzedawcą jest Wnioskodawca tj. A. Sp. z o.o., natomiast uczestnikiem postepowania egzekucyjnego jest S.S. jako solidarnie Pozwany przez Powiat w sprawie o wydanie nakazu zapłaty. 8. Proszę wyjaśnić, z jakiej przyczyny zostało zawieszone i umorzone postępowanie egzekucyjne przed Komornikiem Sądowym w Sądzie Rejonowym w (…)?
Odp.: Postepowanie egzekucyjne przed Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym w (…) zostało zawieszone na wniosek Powiatu, ponieważ Wnioskodawca zobowiązał ówczesny Zarząd Powiatu do zawiadomienia Prokuratury Rejonowej w (….) o możliwości popełnienia przestępstwa w sprawie o przekroczenie uprawnień oraz zatajenia dniu podpisania umowy dzierżawy faktu istnienia przez poprzedni Zarząd Powiatu trwałego zarządu ustanowionego na wydzierżawionych gruntach przez Wnioskodawcę. 9. Czy wyżej wymienione postępowanie egzekucyjne zostało zaskarżone, a jeżeli było zaskarżone, to przez kogo i co stanowiło przedmiot tego zaskarżenia?
Odp.: Postępowanie Komornicze zostało zaskarżone przez Wnioskodawcę ponieważ Komornik Sądowy określił zbyt wysokie i niezgodne z ustawą koszty komornicze. 10. Proszę wyjaśnić, z jakiej przyczyny w dniu 22 maja 2020 roku Sąd Rejonowy w (...) w sprawie o sygn. akt (...) wydał postanowienie uchylające postanowienie z dnia 1 lipca 2019 r. Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (…)? Odp.: Sąd Rejonowy w (…) wydał w dniu 22 maja 2020 roku wydał postanowienie w sprawie o sygn. akt.
(…) uchylające postanowienie z dnia 1 lipca 2019 roku Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w (…) w zakresie pkt. 4 i polecił Komornikowi Sądowemu ponowne rozliczenie i orzeczenie o kosztach oraz sporządzenie uzasadnienia spełniającego wymogi art. 328 § 2 k.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c.
W odniesieniu do pkt. 7 postanowienia w zakresie w jakim Komornik orzekł o obowiązku zwrotu przez dłużników na rzecz wierzyciela kosztów postepowania egzekucyjnego tj. 2700 zł i wniesienia przez dłużników opłaty stosunkowej w kwocie 34.036,64 zł Sąd polecił Komornikowi Sądowemu ponowne orzeczenie o zwrocie kosztów postepowania przewyższających 2700 zł i o obowiązku wniesienia opłaty stosunkowej z art. 29 ust. 1 u.k.k. oraz sporządzenie uzasadnienia spełniającego wymogi art. 328 § 2 K.p.c. w zw. z art. 361 k.p.c. i art. 13 § 2 k.p.c. Do dnia dzisiejszego nie wydano ostatecznego postanowienia w przedmiotowej sprawie.
11. Kogo Wnioskodawca ma na myśli wskazując: „Strony zdecydowały się przeprowadzić pertraktacje ugodowe i wolą Stron było ugodowe zakończenie Sporu Sądowego”. Proszę wyjaśnić, o kim mowa gdy Wnioskodawca wskazuje: a) „Strony”, b) „Stron” oraz c) wskazać, o jakim Sporze Sądowym mowa? Odp.: Nawiązanie do sporu sądowego dotyczy sprawy o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania prowadzonego przed Sądem Okręgowym w (…).
Natomiast stronami postępowania ugodowego byli: Wnioskodawca, Powiat, S.S. oraz C. Sp. z o.o 12.Co Wnioskodawca ma na myśli wskazując: „W celu zakończenia Sporu Sądowego i na warunkach określonych w niniejszej Ugodzie Wnioskodawca zobowiązał się do zapłaty kwoty 509.000,00 PLN (dalej: Płatność rozliczeniowa), na rzecz Powiatu celem zaspokojenia wszelkich wzajemnych roszczeń Stron Sporu sądowego, wynikających z Weksla, Nakazu i Sporu Sądowego oraz Umowy dzierżawy, Umowy gwarancyjnej i Porozumienia Gwarancyjnego”, tj. proszę wyjaśnić kogo i czego dotyczą wszelkie wzajemne roszczenia, w stosunku do każdej z czynności, o których mowa powyżej, tj. Sporu sądowego, wynikających z Weksla, Nakazu i Sporu Sądowego oraz Umowy dzierżawy, Umowy gwarancyjnej i Porozumienia Gwarancyjnego Odp.: Zgodnie z zawartą umową dzierżawy Wnioskodawca wywiązał się z wszelkich płatności na rzecz Powiatu (…) poza zapłatą kaucji gwarancyjnej.
W związku z brakiem zapłaty kaucji zawarto umowę gwarancyjną pomiędzy Wnioskodawcą, a Powiatem. Kolejno zawarto Porozumienie gwarancyjne pomiędzy Wnioskodawcą, Powiatem i S. S. (poręczycielem). Ze względu na brak wpłaty kaucji Powiat uzyskał nakaz zapłaty w stosunku do Wnioskodawcy oraz S.S. Jedynym roszczenie Powiatu była kwestia kaucji gwarancyjnej, której brak wpłaty spowodował podpisanie Umowy gwarancyjnej oraz porozumienia w sprawie spłaty kaucji gwarancyjnej oraz ustanowienie poręczyciela. Nie było innych roszczeń Powiatu w stosunku Wnioskodawcy poza kaucją gwarancyjną.
13. Jaka była przyczyna zakończenia Sporu Sądowego na warunkach określonych w Ugodzie, skoro w przypadku wygrania Sporu Sądowego Wnioskodawca, jak wskazano we wniosku „posiadałby roszczenia w stosunku do Powiatu z tytułu deliktu w kwocie odpowiadającej sumie nienależnie wpłaconych czynszów na podstawie Umowy dzierżawy”? Odp.: Spór sądowy został zakończony w dniu 13 lipca 2020 roku poprzez podpisanie ugody sądowej na mocy której C. na podstawie zawartej ugody zapłacił Powiatowi kwotę 509.000,00 zł. Umorzenia postępowania w sprawie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zostało zakończone postanowieniem Sądu Okręgowego w (…) w dniu 7 sierpnia 2020 roku.
Jedyną przyczyną zakończenia sporu sądowego i zawarcia ugody z Powiatem był warunek banku, który nakazał C. Sp. z o.o. (inwestorowi) przejęcia projektu wolnego od zobowiązań aby sfinansować projekt Farma Wiatrowa B.. Wnioskodawca musiał zgodzić się na taki warunek, ponieważ nie zawarcie ugody skutkowałaby brakiem finansowania dla całej inwestycji, a co za tym idzie nie możliwa byłaby do wybudowania Farma Wiatrowa B. bez pozyskania środków zewnętrznych. Skutki nie zawarcia ugody byłby znacznie większe niż ewentualne odzyskanie wpłaconych czynszów dzierżawnych z Powiatu.
Sprawa sądowa z Powiatem mogłaby toczyć się kilka lat, w tym czasie Powiat mógł ponownie egzekwować wszelkie roszczenia wynikające z prawomocnego nakazu zapłaty. Zadłużenie Wnioskodawcy w związku z wycofaniem się inwestora duńskiego w 2016 roku wynosiło kilka milionów złotych. Brak ugodowego załatwienia sprawy byłoby przyczyną wycofania się kolejnego inwestora tj. C. Sp. z o.o., z którym Wnioskodawca przez kilka miesięcy prowadził negocjacje w zakresie przejęcia praw do projektu. Gdyby nie zawarcie ugody to pozyskanie finansowania przez Wnioskodawcę na rzecz projektu Farma Wiatrowa B. byłoby niemożliwe.
Ewentualnie pozytywne rozstrzygnięcie na rzecz Wnioskodawcy w sprawie o przywrócenie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania pozwoliłoby Wnioskodawcy na odwołanie się od prawomocnego nakazu zapłaty i uchroniłoby przez wpłata kaucji gwarancyjnej Natomiast odzyskanie wpłaconych na rzecz Powiatu czynszów dzierżawnych wymagałoby złożenia pozwu sądowego o zwrot nienależnie wpłaconych środków, a proces ten trwałby kolejnych kilka lat i nie dałby całkowitej gwarancji zwrotu nienależnie wpłaconych środków. Zakładając, że Wnioskodawca wygrałby proces po kilku latach to i tak nie miałoby większego znaczenia dla obecnej sytuacji.
Wobec powyższego Wnioskodawca podjął najkorzystniejsze w chwili obecnej działania mające na celu ugodowe załatwienie sprawy. 14. Czy kwota, o której mowa w stanie faktycznym oraz treści pytania w wysokości 509.000 zł stanowi wydatek Wnioskodawcy dotyczący wyłącznie zobowiązania Wnioskodawcy, a więc w kwocie tej nie mieści się zobowiązanie innego podmiotu, tj. innej osoby fizycznej lub osoby prawnej? Odp.: Zobowiązanie w wysokości 509.000 zł, dotyczy tylko i wyłącznie zobowiązania Wnioskodawcy, stanowiącego niezapłacenia kaucji gwarantującej wykonanie umowy.
15. Czy ww. Ugoda zawiera zapisy, z których wynika, że kwota w niej wymieniona, tj. 509.000 zł obejmuje również koszty, enumeratywnie wymienione w treści art. 16 ust. 1 updop, które nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów? Odp.: Jest to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, gdyż jest to element interpretacji stanu faktycznego, a nie przedstawienie stanu fatycznego. Wnioskodawca w całości opisał stan faktyczny. 16. Czy doszło już do sprzedaży praw do projektu przedsięwzięcia Farma Wiatrowa B.? Jeśli tak, to proszę wskazać kiedy nastąpiła ta sprzedaż (datę) i na czyją rzecz?
Odp.: 1 etap Prawa do projektu Farma Wiatrowa B. został przeniesiony w dniu 28 października 2020 roku na rzecz inwestora tj. C. Sp. z o.o. 17. Czy to Wnioskodawca dokonał w dniu 27 lipca 2020 r. zapłaty płatności rozliczeniowej, o której mowa w stanie faktycznym oraz treści pytania w wysokości 509.000 zł i na czyją rzecz? Odp.: Płatność rozliczeniowa w wysokości 509.000 zł została dokonana w dniu 15 lipca 2020 roku poprzez C. Sp. z o.o. na rzecz Powiatu na podstawie zawartej w dniu 13 lipca 2020 roku ugody (drogą przekazu). Zapłacona kwota została ujęta w wynagrodzeniu za zrealizowanie 1 etapu projektu.
18. Dlaczego sprzedaż „praw do Projektu przedsięwzięcia Farma Wiatrowa B.” nie była możliwa bez spłaty wierzycieli z wymagalnymi lub oczekującymi na zapłatę zobowiązaniami Wnioskodawcy? Odp.: Sprzedaż praw do projektu nie była możliwa bez spłaty wierzycieli, ze względu na warunek bankowy dotyczący przejęcia projektu wolnego od zobowiązań w celu pozyskania finansowania przez C. Sp. z o.o. dla realizacji inwestycji Farma Wiatrowa B.. Wnioskodawca wygrał aukcje OZE przeprowadzone przez Urząd Regulacji Energetyki w grudniu 2020 roku i zobowiązał się do wykonania inwestycji w określonym terminie.
Brak wywiązania się z określonego w ustawie terminu wykonania inwestycji i podania pierwszej energii do sieci skutkuje utratą wpłaconej kaucji na udział w aukcjach w wysokości 2.520.000,00 zł. Kaucja na udział w aukcjach OZE została zabezpieczona oraz zapłacona przez C. Sp. z o.o. Jeżeli umowa z inwestorem tj. C. Sp. z o.o. nie odniosłaby skutku to Wnioskodawca nie posiadałby środków, ani nie dostałby finansowania przez bank projektu Farma Wiatrowa B..
Nie wiadomo czy w 2021 roku odbędą się aukcje OZE, więc prawdopodobnie gdyby nie zawarcie umowy warunkowej przejęcia praw do projektu z C. Sp. z o.o. oraz zaakceptowanie postawionych warunków to projekt Farma Wiatrowa B. nigdy nie zostałby zrealizowany.
19. W jaki sposób zapłata kwoty 509.000 zł spełnia przesłanki wynikające z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. służyły osiągnięciu przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów Wnioskodawcy, w kontekście wskazanie, że: „Jednym z warunków w zakresie realizacji umowy sprzedaży praw do projektu Farma Wiatrowa B. jest spłata wierzycieli z wymagalnymi lub oczekującymi na zapłatę zobowiązaniami Wnioskodawcy”? Odp.: Bez zapłaty tej kwoty C. Sp. z o.o. nie stałby się podmiotem kupującym projekt Farma Wiatrowa B.
Pytanie
Czy kwota w wysokości 509.000 zł będzie stanowiła koszt uzyskania przychodu po stronie Wnioskodawcy?
Państwa stanowisko w sprawie
W opinii Wnioskodawcy, zaistniały wszystkie wskazane poniżej warunki, aby zaliczyć wydatek do kosztów uzyskania przychodów tj.: wykazania związku przyczynowo skutkowego poniesionego wydatku z potencjalną możliwością osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, prawidłowego udokumentowania poniesionego wydatku, wydatek (koszt) nie może być wymieniony w katalogu kosztów negatywnych zawartych w art. 16 ust. 1 ustawy CIT, wydatek winien dokumentować realne zdarzenie. W przedmiocie warunku z pkt 1 uregulowanie sporu z Powiatem było konieczne celem osiągnięcia przychodu z tytułu sprzedaży praw do projektu przedsięwzięcia Farma Wiatrowa.
Bez uregulowania sporu z Powiatem, nie możliwa byłaby finalizacji umowy sprzedaży praw do projektu Farma Wiatrowa. Takie stanowisko można też odnaleźć w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 stycznia 2020r sygn. II FSK 187/18 gdzie wskazano: „Kluczowe jest istnienie związku przyczynowego, który wyraża się we wpływie (bezpośrednim lub pośrednim) ponoszonego kosztu na powstanie lub zwiększenie osiąganego przychodu lub we wpływie na zachowanie albo zabezpieczenie jego źródła.
W tym więc kontekście istotne jest, aby ocena zachowania podatnika, kwalifikującego określony koszt jako koszt podatkowy, dokonywana była również z perspektywy związku tego wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz wiedzy o związkach przyczynowych. Chodzi zatem o racjonalne rozstrzygniecie w tym zakresie, czy dany wydatek (koszt) może obiektywnie przyczynić się do realizacji pożądanego celu (osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia jego źródła), co jednak oczywiście nie oznacza, że cel ten zostanie osiągnięty.
Postuluje się przy tym interpretowanie prawa podatkowego w oparciu o tzw. wykładnię gospodarczą, czyli taką, która przewiduje m. in. przyjęcie, że podatnik działa i powinien działać w sposób typowy dla podmiotów prowadzących działalność gospodarczą i dąży do osiągnięcia zysku, a nie strat”. Odnośnie wymogu, aby wydatek nie był wskazany w art. 16 ustawy CIT to za podstawę wyłączenia wydatku z koszów uzyskania przychodu nie można uznać art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy CIT.
Przepis ten wskazuje, iż nie uznaje się za koszty uzyskania przychodu kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług. W opinii Wnioskodawca, sytuacja opisana w niniejszym stanie faktycznym nie może być klasyfikowana jako jedna z czynności prawnych wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy CIT. Zdaniem Wnioskodawcy, także pozostałe wskazane punkty są w niniejszym stanie faktycznym też spełnione. Podsumowując, kwota w wysokości 509.000 zł będzie stanowiła koszt uzyskania przychodu Wnioskodawcy.
Interpretacja indywidualna Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 24 lutego 2021 r. wydałem interpretację indywidualna znak 0114-KDIP2-1.4010.443.2020.2.JS, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe. Interpretację doręczono Państwu 24 lutego 2021 r. Skarga na interpretacje indywidualna 24 marca 2021 r. wnieśli Państwo skargę na te interpretacje do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarga wpłynęła 26 marca 2021 r. Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej.
Postępowanie przed sądem administracyjnym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżona interpretację indywidualną – wyrokiem z 18 sierpnia 2021 r. sygn. akt I SA/Po 372/21. 16 listopada 2021 r. do tut. Organu wpłynął prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 18 sierpnia 2021 r. sygn. akt I SA/Po 372/21 wraz ze zwrotem akt.
W ww. wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że: „(…) Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy skarżąca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatek w kwocie 509.000 zł z tytułu ugody zawartej z Powiatem (...) przed Sądem Okręgowym w (...), pomimo, że płatność ta nie została dokonana bezpośrednio przez skarżącą, a przez inny podmiot - C Sp. z o.o. drogą przekazu. Jednocześnie należy zaznaczyć, że zapłacona przez C Sp. z o.o. kwota została ujęta w wynagrodzeniu skarżącej za zrealizowanie pierwszego etapu projektu Farma Wiatrowa B. Innymi słowy, o tę kwotę zostało pomniejszone wynagrodzenie skarżącej z tytułu sprzedaży ww. projektu.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Wskazany przepis sformułowany na zasadzie klauzuli generalnej ma charakter ogólny, a każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie i ocenie w celu dokonania jego prawidłowej kwalifikacji podatkowoprawnej.
Analiza przepisu wskazuje na to, że kosztami uzyskania przychodów są wyłącznie takie wydatki, które spełniają łącznie następujące warunki: 1) zostały poniesione przez podatnika, w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, mają charakter definitywny i są właściwie udokumentowane; 2) ich poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów (tzw. przesłanka celowości kosztów); 3) nie zostały wymienione w zamkniętym katalogu wydatków niestanowiących kosztów w uzyskania przychodów, zawartym w art. 16 ust. 1 u.p.d.o.p.
Spór w niniejszej sprawie sprowadza się do kwestii, czy skarżąca poniosła wydatek wskazany w opisanym stanie faktycznym, ponieważ z tego powodu organ odmówił prawa zaliczenia wskazanego wydatku do kosztów uzyskania przychodów. Pozostałych warunków zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu organ nie badał. Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że w świetle art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p. i kosztem uzyskania przychodu mogą być wyłącznie wydatki obciążające samego podatnika, a konkretnie wartość ciężarów, jakie ponosi podatnik w toku prowadzenia działalności.
Poniesienie kosztu jest - co do zasady - związane z właściwie udokumentowanym faktycznym i definitywnym przesunięciem określonej wartości z majątku podatnika do majątku innego podmiotu. Z przedstawionego przez skarżącą opisu stanu faktycznego we wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej wynika, że wskazany wydatek na rzecz powiatu został poniesiony w wyniku sprzedaży prawa do projektu Farma Wiatrowa B. Strona wskazała, że jednym z warunków w zakresie realizacji sprzedaży praw do projektu była spłata wierzycieli. Wnioskodawca i kupujący ustalili, że wszelkie płatności wynikające z umowy zostaną najpierw dokonane w celu zmniejszenia zadłużenia wnioskodawcy w drodze przekazu.
Jednym z długów wnioskodawcy było roszczenie wynikające z ugody zawartej z Powiatem o zapłatę kwoty 509.000 zł. Jednocześnie skarżąca akcentowała, że to ona rzeczywiście została obciążona ekonomicznie ciężarem zapłacenia powiatowi kwoty 509.000 zł tytułem zawartej przed sądem ugody, albowiem kwota ta została ujęta w jej wynagrodzeniu z tytułu sprzedaży na rzecz spółki praw do projektu Farma Wiatrowa B. (…) Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd stwierdził, że zaskarżona interpretacja nie odpowiada prawu.
Przy ponownym rozpatrzeniu wniosku o interpretację organ winien wziąć pod uwagę wszystkie opisane w wniosku okoliczności faktyczne, przede wszystkim uwzględnić okoliczność, że zapłata na rzecz Powiatu została fizycznie dokonana przez C sp. z o.o., ale rozliczenie nastąpiło w formie przekazu. Wskazana kwota została uwzględniona w wynagrodzeniu z tytułu sprzedaży Projektu. W związku z tym organ ponownie winien przeanalizować przesłanki zaliczenia wskazanego wydatku do kosztów uzyskania przychodu w świetle art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p.(…).” Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.
U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.): Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.: • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyroku; • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiliście Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Ocena stanowiska
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2021r. poz. 1800 ze zm.): Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia przychodów).
Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące warunki: został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika, jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów, został właściwie udokumentowany, nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
Zatem, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, której celem jest osiągnięcie przychodów bądź zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. W myśl art. 16 ust. 1 pkt 22 updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu: wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług, zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad, zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.
Przepis ten stanowi katalog zamknięty, dotyczący zdarzeń gospodarczych spowodowanych wadliwością towarów lub robót i usług będących przedmiotem działalności gospodarczej. Wada jest w tym przypadku podstawową przyczyną eliminacji poniesionych wydatków z kosztów podatkowych. Ustawodawca wyłączył zatem z kosztów uzyskania przychodów te wydatki, nie chcąc „premiować” przypadków nienależytego wykonania zobowiązania. Jednakże, dokonując rozpoznania kosztowego charakteru określonego wydatku podatnik musi badać nie tylko to, czy wydatek ten został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów (art.
15 ust. 1 ustawy o CIT), ale i to, czy nie jest on objęty wyłączeniem z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, co definitywnie pozbawia go charakteru kosztu podatkowego choćby nawet spełniał wprowadzone przez ustawodawcę w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kryteria normatywne. Zdefiniowanie celu osiągnięcia przychodu nie może być traktowane jedynie w kategoriach formalnych, ponieważ ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w przywołanym przepisie art. 15 ust. 1 ww. ustawy nie wymaga wykazania, że konkretny przychód jest skutkiem poniesienia określonego kosztu.
Możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku, jako kosztu uzyskania przychodów uzależniona jest dlatego od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż poniesiony wydatek przysporzy mu spodziewanego przychodu. Jako koszty uzyskania przychodów mogą być rozpatrywane zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami.
Te pierwsze dają się powiązać z konkretnie określonym przychodem, jaki osiągnął podatnik, natomiast te drugie wiążą się z całokształtem działalności prowadzonej przez podatnika i ogólnie określonymi przychodami osiąganymi z tytułu prowadzenia tej działalności.
Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii ustalenia na tle opisanego stanu faktycznego, czy kwota w wysokości 509 000 zł będzie stanowiła koszt uzyskania przychodu po stronie Wnioskodawcy We wniosku wskazali Państwo, m.in. że: 1) W wyniku zawartej ugody płatność rozliczeniowa w wysokości 509.000 zł została dokonana w dniu 15 lipca 2020 roku poprzez C Sp. z o.o. na rzecz Powiatu na podstawie zawartej w dniu 13 lipca 2020 roku ugody (drogą przekazu). 2) Zapłacona kwota została ujęta w wynagrodzeniu za zrealizowanie 1 etapu projektu. 3) Należność ta, dotyczy tylko i wyłącznie Państwa zobowiązania, stanowiącego niezapłacenia kaucji gwarantującej.
4) Bez zapłaty tej kwoty C Sp. z o.o. nie stałby się podmiotem kupującym projekt Farma Wiatrowa B. W świetle art. 9211 Kodeksu cywilnego ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740, z późn. zm.): Kto przekazuje drugiemu (odbiorcy przekazu) świadczenie osoby trzeciej (przekazanego), upoważnia tym samym odbiorcę przekazu do przyjęcia, a przekazanego do spełnienia świadczenia na rachunek przekazującego. W przypadku przekazu dochodzi do wygaśnięcia określonych zobowiązań, mimo że nie miała miejsce płatność gotówkowa.
Mając na względzie zarówno potoczne, jak i słownikowe znaczenie pojęcia „płatność”, czynności przekazu nie należy postrzegać jako formy płatności za daną transakcję, choć w ich efekcie, pomimo braku transferów środków, dochodzi do zaspokojenia i wygaśnięcia zobowiązania. Istnieją bowiem różne sposoby uregulowania należności, w tym np. płatność gotówkowa, płatności za pośrednictwem rachunku płatniczego, akredytywa, weksel, potrącenie (kompensata) czy też omawiana w niniejszym stanie faktycznym instytucja przekazu. Funkcja przekazu polega zasadniczo na ułatwieniu spełniania świadczeń wynikających ze stosunków zobowiązaniowych i uproszczeniu obrotu.
Cywilnoprawna instytucja przekazu zakłada istnienie trzech podmiotów i polega na tym, że jedna osoba (nazywana przekazującym) poleca innej osobie (nazywanej przekazanym albo przekazicielem) spełnienie określonego świadczenia na rzecz osoby trzeciej (nazywanej odbiorcą przekazu). Możliwość zastosowania przekazu przy wykonywaniu zobowiązań wiąże się z faktem, że obowiązujące prawo zasadniczo nie wymaga ani tego, by dłużnik osobiście spełniał świadczenie (art. 356 Kodeksu cywilnego), ani tego, by wierzyciel osobiście świadczenie odbierał (art. 452 Kodeksu cywilnego). Instytucja przekazu jest jedną z form zaspokojenia i wygaśnięcia zobowiązania w wyniku wykonania określonego świadczenia.
Świadczenie należne w ramach stosunku zobowiązaniowego może być przez dłużnika spełnione („przekazane” wierzycielowi) przy pomocy innego podmiotu. Osoba będąca wierzycielem w jednym stosunku i zarazem dłużnikiem w innym stosunku może w szczególności „przekazać” swojemu dłużnikowi spełnienie świadczenia do rąk swego wierzyciela z tym skutkiem, że pierwszy z nich będzie upoważniony do spełnienia świadczenia zgodnie z przekazem, a drugi do jego przyjęcia. Zastosowanie się do przekazu spowoduje zwolnienie z długu dłużników w obu stosunkach.
Opisanego we wniosku wydatku, tj. kaucji gwarancyjnej nie należy rozpatrywać jako kary umownej, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 22 updop Zatem, kwota w wysokości 509.000 zł będzie stanowiła koszt uzyskania przychodu. Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Należy zaznaczyć, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku.
Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Maja Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).