Pytanie
Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca uprawniony jest (i w zdarzeniu przyszłym będzie) do zastosowania 5% stawki podatku u źródła przy wypłacie Wynagrodzenia na rzecz Udziałowca, na podstawie art. 10 ust. 2 lit. b) UPO PL-NL przy założeniu posiadania statusu rzeczywistego właściciela przez Udziałowca?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Spółki, Wynagrodzenie może podlegać opodatkowaniu stawką 5% w Polsce na podstawie art. 10 ust. 2 lit. b) UPO PL-NL w związku z art. 20 Protokołu między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów o zmianie Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. podpisanego w Warszawie dnia 29 października 2020 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 906 ; dalej: „Protokół z 2020 r.”), wprowadzającego nowe postanowienie V do Protokołu sporządzonego przy podpisaniu UPO PL-NL w Warszawie dnia 13 lutego 2002 r. (Dz.
U. z 2003 r. nr 216, poz. 2120 ; dalej: „Protokół z 2002 r.”), jeżeli Udziałowiec jest i będzie rzeczywistym beneficjentem Wynagrodzenia. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Zgodnie z art. 199 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.; dalej: „KSH”), udział może być umorzony jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w przypadku, gdy umowa spółki tak stanowi. Udział może być umorzony za zgodą wspólnika w drodze nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody wspólnika (umorzenie przymusowe). Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa umowa spółki.
Umorzenie będące przedmiotem niniejszego wniosku nastąpiło w formie umorzenia dobrowolnego. Umorzenie dobrowolne udziałów następuje w drodze ich nabycia przez spółkę. Dla skutecznego przeprowadzenia takiego umorzenia konieczne jest wcześniejsze przeniesienie udziałów z majątku wspólnika do majątku spółki. Samo nabycie udziałów przez spółkę stanowi etap postępowania prowadzącego do dobrowolnego umorzenia udziałów. Zgodnie z art. 264 KSH umorzenie udziałów ze środków pochodzących z kapitału zakładowego wymaga przeprowadzenia tzw. postępowania konwokacyjnego.
W jego ramach zarząd spółki zobowiązany jest do ogłoszenia o planowanym obniżeniu kapitału zakładowego oraz wezwania wierzycieli do zgłaszania sprzeciwu w terminie trzech miesięcy od dnia ogłoszenia. Wierzyciele, którzy w tym terminie zgłoszą sprzeciw, powinni zostać przez spółkę zaspokojeni lub odpowiednio zabezpieczeni. Wierzycieli, którzy sprzeciwu nie wniosą, uznaje się za wyrażających zgodę na obniżenie kapitału. Dopiero prawidłowe wykonanie obowiązków wynikających z art. 264 KSH umożliwia złożenie wniosku do Krajowego Rejestru Sądowego o rejestrację obniżenia kapitału zakładowego (art. 265 § 2 KSH).
Jednocześnie, zgodnie z art. 189 § 1 w zw. z art. 199 § 1 KSH, wypłata wynagrodzenia z tytułu umorzenia udziałów może nastąpić dopiero po dokonaniu rejestracji obniżenia kapitału zakładowego w KRS.
Art. 10 ust. 5 UPO PL-NL zawiera autonomiczną definicję, zgodnie z którą „Określenie „dywidendy” użyte w tym artykule oznacza dochód z akcji, akcji gratisowych lub praw do udziału w zyskach, akcji w górnictwie, akcji członków założycieli lub innych praw do udziału w zyskach, jak również dochód z wierzytelności dających prawo uczestniczenia w zyskach oraz dochód z innych praw w spółce, który według prawa Państwa, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma siedzibę, jest pod względem podatkowym traktowany jak dochód z akcji”.
Przepisy art. 10 UPO PL-NL uległy modyfikacji przez postanowienia Protokołu z 2020 r., który zaczął efektywnie obowiązywać od 1 stycznia 2023 r. Artykułem 20 Protokołu z 2020 r. wprowadzone zostało postanowienie V do Protokołu z 2002 r. do artykułu 10 UPO PL-NL, które rozszerzyło katalog przychodów traktowanych jako dywidendy na gruncie UPO PL-NL. Zgodnie z ustępem 2 postanowienia V „(…) 2. Ustala się, że dochód uzyskiwany w związku z (częściową) likwidacją spółki lub nabyciem własnych akcji (udziałów) przez spółkę jest traktowany jako dochód z akcji (udziałów) (…)”. Zgodnie natomiast z powołanym powyżej art. 10 ust. 5 UPO PL-NL, dochód z akcji (udziałów) uznawany jest za dywidendę.
Zgodnie z art. 87 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej „Źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia”. Natomiast zgodnie z art. 91 ust. 2 Konstytucji, „Umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową”. Z powołanego artykułu wynika, że postanowienia art. 10 UPO PL- NL, art. 20 Protokołu z 2020 r. oraz postanowienie V Protokołu z 2002 r. mają pierwszeństwo przed postanowieniami Ustawy CIT, w zakresie w jakim UPO PL-NL nie da się pogodzić z Ustawą CIT.
UPO PL-NL stanowi ratyfikowaną umowę międzynarodową, ogłoszoną w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, w związku z czym stanowi część polskiego, krajowego porządku prawnego i powinna być stosowana bezpośrednio. Stanowisko o pierwszeństwie postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zostało również potwierdzone przez NSA w wyroku z dnia 25 maja 2016 r. II FSK 1308/14: „Podkreślić trzeba, że umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nie są prawem międzynarodowym, które Polska jedynie stosuje w swojej praktyce podatkowej, lecz stanowią część polskiego ustawodawstwa.
Należy je zatem traktować jako przepisy ogólnie obowiązujące, z pierwszeństwem przed ustawą, gdy nie da się jej pogodzić z umową. Wraz z innymi przepisami prawa podatkowego, umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, tworzą całokształt norm prawnopodatkowych, wykorzystywanych przez Polskę przy wykonywaniu jurysdykcji podatkowej w przypadku istnienia międzynarodowej działalności gospodarczej.”.
Z zestawienia ww. przepisów wynika, że nabycie własnych udziałów przez Spółkę w ramach Umorzenia stanowi „nabycie własnych akcji (udziałów)”, o którym mowa w ustępie 2 postanowienia V do Protokołu z 2002 r. w brzmieniu wprowadzonym przez art. 20 Protokołu z 2020 r., a w konsekwencji Wynagrodzenie za nabycie udziałów własnych przez Spółkę stanowi dywidendę w rozumieniu art. 10 UPO PL-NL. Zgodnie z art. 10 ust. 1 UPO PL-NL, dywidendy wypłacane przez spółkę mającą siedzibę w Umawiającym się Państwie osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
W myśl art. 10 ust 2 UPO PL-NL, „dywidendy mogą być opodatkowane także w Umawiającym się Państwie, w którym spółka wypłacająca dywidendy ma swoją siedzibę i zgodnie z prawem tego Państwa, ale jeżeli osoba uprawniona do dywidend ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, to podatek tak ustalony nie może przekroczyć: a) 0% kwoty dywidend brutto, jeżeli rzeczywistym właścicielem jest uznawany fundusz emerytalny drugiego Umawiającego się Państwa, który jest co do zasady zwolniony z podatku w tym drugim Państwie, b) 5% kwoty dywidend brutto, jeżeli rzeczywistym beneficjentem dywidend jest spółka (inna niż spółka osobowa), która posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% kapitału spółki wypłacającej dywidendy, c) 15% kwoty dywidend brutto we wszystkich pozostałych przypadkach”.
Jak wynika z powołanego przepisu, aby zastosować preferencyjną, 5%-stawkę podatku u źródła, odbiorca dywidendy musi być rzeczywistym beneficjentem należności oraz musi posiadać bezpośrednio nie mniej niż 10% kapitału spółki wypłacającej dywidendę. W ocenie Wnioskodawcy Wynagrodzenie może podlegać preferencyjnej stawce podatku u źródła w Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie art. 10 ust. 2 lit. b UPO PL-NL. Spełnione zostały bowiem wszystkie warunki do zastosowania preferencyjnej stawki na gruncie UPO PL- NL, przy założeniu, że Udziałowiec jest rzeczywistym beneficjentem otrzymanego Wynagrodzenia, gdyż posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% kapitału Spółki wypłacającej dywidendę (tj.
Wynagrodzenie), a Spółka posiada (i posiadała w momencie wypłaty Wynagrodzenia, jak również będzie posiadać w przypadku przyszłych wynagrodzeń) aktualny certyfikat rezydencji Udziałowca. Przedmiotem niniejszego wniosku nie jest ocena Udziałowca jako beneficjenta rzeczywistego. Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Wynagrodzenie może podlegać preferencyjnej stawce podatku u źródła w Rzeczypospolitej Polskiej, tj. z zastosowaniem stawki 5% podatku u źródła od kwoty dywidendy (Wynagrodzenia) brutto, na podstawie art. 10 ust. 2 lit. b UPO PL-NL, przy założeniu, że Udziałowiec jest beneficjentem rzeczywistym płatności.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny. Wskazać należy, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii objętych zakresem zadanego przez Państwa pytania. Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
Tym samym powyższa interpretacji dotyczy analizy art. 10 ust. 2 lit. b) UPO PL-NL, natomiast nie dotyczy analizy opodatkowania Państwa w Polsce na podstawie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.). Należy jednak podkreślić, że umowa w sprawie unikania podwójnego opodatkowania ma charakter norm kolizyjnych, które decydują o zakresie zastosowania prawa podatkowego poszczególnych państw, w przypadku gdy zgodnie z ich wewnętrznymi przepisami dany dochód podlega opodatkowaniu w więcej niż jednym państwie.
Umowa w sprawie podwójnego opodatkowania nie ustanawia samoistnego obowiązku podatkowego – obowiązek podatkowy w danym państwie musi wynikać z jego wewnętrznych regulacji. Innymi słowy, aby zastosowanie mogła znaleźć umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO), określona należność (tu: wynagrodzenie) musi najpierw podlegać opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o CIT oraz zarazem na podstawie UPO. Tym samym kwalifikacja tej należności na gruncie UPO, nie może wpływać na jej kwalifikację (w tym w zakresie źródła przychodów) i związane z nią obowiązki podatkowe wynikające z ustawy o CIT. UPO ma na celu bowiem eliminację podwójnego opodatkowania.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych. Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…).
Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.