Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Wróć do art. 6
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 29 października 2026 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4011.123.2026.2.MW

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaZastosowanie ulgi dla samotnie wychowującego dziecko.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 27 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 kwietnia 2026 r. (data wpływu 14 września 2026 r.). Treść wniosku jest następująca.

Opis stanu faktycznego

Wyrokiem z dnia (…) 2017 roku Sąd Okręgowy w (…) I Wydział Cywilny, sygn. akt (…) rozwiązał małżeństwo AA i BB poprzez orzeczenie rozwodu. W pkt 2 w/w wyroku Sąd ustalił, że miejscem pobytu Państwa wówczas małoletnich dzieci: CC, DD i EE będzie każdorazowe miejsce zamieszkania ich matki - BB. Ponadto w pkt 3 wyroku, Sąd zasądził od AA alimenty na rzecz każdego z dzieci po 350 zł. Już przed rozwiązaniem małżeństwa żyła Pani z mężem w nieformalnej separacji, cały ciężar i trud wychowania spoczywał na Pani. Po rozwiązaniu małżeństwa nadal zamieszkiwali Państwo razem w jednym domu należącym formalnie do Pani byłego już męża.

Mieszkała tam Pani wspólnie z dziećmi, jednakże nie prowadziła Pani z mężem wspólnego gospodarstwa domowego. Pani mąż nie interesował się dziećmi, nie łożył na nie regularnie przez co pozostała Pani samotnie wychowującą państwa dzieci. Mieszkali Państwo w jednym domu wyłącznie dlatego, że zmusiła Panią do tego Pani ciężka sytuacja materialna. Pomimo tego, że prowadzili Państwo oddzielnie gospodarstwo domowe, nie mieli Państwo wspólnych środków na życie, ani wspólnych wydatków, nie prowadziliście wspólnie kuchni. Mąż nie sprawował także opieki nad dziećmi, był wręcz do nich wrogo nastawiony o czym świadczy między innymi fakt eksmisji dzieci.

Wręcz przeciwnie, Pani mąż podejmował kroki celem zmuszenia was do opuszczenia jego domu. Tym samym w dniu (…) 2018 roku Sąd Rejonowy w (…) wyrokiem w sprawie (…) nakazał Pani oraz waszym dzieciom DD, EE oraz CC opuszczenie, opróżnienie i wydanie AA nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym wraz z budynkami gospodarczymi stanowiącymi działkę ewidencyjną nr (…) w (…). Sąd także przyznał wam prawo do lokalu socjalnego i wstrzymał eksmisję do czasu złożenia Pani i dzieciom przez Gminę (…) oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. Z wiadomych przyczyn (brak lokali) procedura ta trwała dość długi okres, a sytuacja zmuszała do dalszego zamieszkiwania w domu AA.

W międzyczasie z uwagi na brak wystarczających środków i brak woli łożenia przez AA na rzecz państwa dzieci wyrokiem Sądu Rejonowego w (…) z dnia (…) 2022 roku, sygn. akt (…) podwyższono alimenty na dzieci, tj. na rzecz DD i EE do kwoty po 550 zł, zaś na rzecz CC do kwoty po 600 zł. To także stoi w sprzeczności rzekomego wspólnego prowadzenia gospodarstwa domowego. W pierwotnych zeznaniach rocznych PIT za rok 2024,2023, 2022, 2021 nie skorzystała Pani z preferencyjnego sposobu rozliczenia jako osoba samotnie wychowująca dziecko.

Z wiedzy jaką pozyskała Pani bezpośrednio w Urzędzie Skarbowym zasadność budzi, czy wobec faktu wspólnego zamieszkiwania ma Pani prawo do tego sposobu rozliczenia albowiem mieszkała Pani z byłym mężem. W okresie, którego dotyczy wniosek uzyskiwała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej z tytułu umowy o pracę. Nie prowadziła Pani również działalności gospodarczej.

W stosunku do Pani lub Pani dzieci w okresie, którego dotyczy wniosek nie mają zastosowania przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu prywatnego ani ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 roku o podatku tonażowym albo ustawy z dnia 6 lipca 2016 roku o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych. W okresie, którego dotyczy wniosek podlegała Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Orzeczenie Sądu o rozwodzie uprawomocniło się dnia (…) 2017 roku. Pani stan cywilny nie uległ zmianie, nadal pozostaje Pani rozwódką.

Pani córka FF, urodzona dnia (…) 1995 roku, ma 31 lat. Pani córka GG, urodzona dnia (…) 1996 roku, ma 29 lat. Pani córka CC, urodzona dnia (…) 2002 roku, ma 24 lata. Pani syn DD, urodzony dnia (…) 2006 roku, ma 20 lat. Pani syn EE, urodzony dnia (…) 2008 roku, ma 17 lat. W okresie objętym wnioskiem Pani i AA mieliście pełną władzę rodzicielską. Zgodnie z wyrokiem Sądu nie została orzeczona opieka naprzemienna nad małoletnimi dziećmi. Tylko Pani pobierała świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 roku o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci, tzw. 800+ na dziecko. Wynikało to z tego, iż to Pani sprawowała opiekę nad dziećmi.

W okresie podatkowym będącym przedmiotem zapytania sytuacja edukacyjna Pani dzieci przedstawiała się następująco. FF i GG w tym czasie nie kontynuowały już nauki. CC zakończyła edukację w 2024 roku, a DD w 2023 roku. Natomiast EE w dalszym ciągu pozostaje w trakcie nauki. W okresie, którego dotyczy wniosek Pani dzieci nie uzyskiwały żadnych przychodów/dochodów. Wszelkie wydatki wynikające z utrzymania dzieci w całości ponosiła i ponosi Pani. W okresie, którego dotyczy wniosek Pani dzieci nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. W okresie będącym przedmiotem wniosku dzieci mieszkały z Panią nieprzerwanie. W tym okresie nie była Pani również rodzicem dla innego dziecka.

Pani wyprowadzka wraz z dziećmi nastąpiła w dniu (…) 2024 r.

Pytanie

Czy będąc osobą rozwiedzioną, posiadającą nakaz eksmisji, ale jednak nadal zamieszkującą w tym samym domu męża, aczkolwiek prowadzącą oddzielnie gospodarstwo domowe i faktycznie samotnie wychowującą dzieci, ma Pani prawo rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za w/w lata w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci na podstawie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem, sam fakt zamieszkiwania (i to też okresowy i po wyroku eksmisyjnym) nie jest tożsame z prowadzeniem wspólnego gospodarstwa domowego, mając na uwadze stan faktyczny Pani konkretnie sprawy i ma Pani możliwość rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2021,2022, 2023,2024 w sposób przewidziany dla osób samotnie wychowujących dzieci na podstawie art. 6 ust. 4c ustawy PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.

Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci: 1) małoletnie, 2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, 3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty rodzinnej - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.

W myśl art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego przez art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2022 r. poz. 1265 ze zm.), stosowanego do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.: Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową, wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci: 1) małoletnie, 2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, 3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu podatkowym.

Na podstawie art. 6 ust. 4d wskazanej ustawy, dodanego przez art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, stosowanego do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.: W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w niniejszej ustawie.

Według art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy, dodanego przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, stosowanego do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.: Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie, uzyskało w roku podatkowym: 1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b lub 2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152 - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.

U. z 2022 r. poz. 240), w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego.

Stosownie do art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dodanego przez art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, stosowanego do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz.

U. z 2019 r. poz. 2407 oraz z 2021 r. poz. 1162, 1981 i 2270). W świetle art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Na mocy art. 6 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.: Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2 lit. d) ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2021 r. poz. 2105), wynika, że: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków: 1) stosuje przepisy: a) art. 30c lub b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Wyjaśnić przy tym należy, że na gruncie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw, dodanego przez art. 9 pkt 7 ustawy z dnia 9 grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2021 r. poz. 2427): W przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych w 2021 r., o którym mowa w art. 6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2021 r., przepis art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do osoby samotnie wychowującej dzieci i jej dziecka.

Art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, stanowi, że: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko: 1) stosuje przepisy: a) art. 30c lub b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Natomiast, art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw stanowi, że: przepisy art. 6 ust. 4c–4h, 8 (…) ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, (…) stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. Przystępując do oceny możliwości skorzystania przez Panią z preferencyjnego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2021-2024 przewidzianego dla osoby samotnie wychowującej dzieci podkreślić należy, że wszystkie preferencje, ulgi i zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania.

Odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Oznacza to, że nie można dokonywać wykładni rozszerzającej ani też zawężającej. Stąd też, aby skorzystać z preferencji podatkowej, w tym tej przewidzianej dla osób samotnie wychowujących dzieci, konieczne jest spełnienie wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania. Preferencja ta obwarowana jest szeregiem warunków wyraźnie wskazanych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych preferencyjne opodatkowanie obejmuje rodzica, który w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci należące do jednej z kategorii określonych w tym przepisie, tj.: dzieci małoletnie; dzieci pełnoletnie, które otrzymują zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, bez względu na wiek; dzieci pełnoletnie, które nie ukończyły 25. roku życia i uczą się w szkołach określonych w tym przepisie, przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych.

Z powyższego wynika, że preferencyjne opodatkowanie może przysługiwać zarówno rodzicowi samotnie wychowującemu dziecko małoletnie, jak i rodzicowi samotnie wychowującemu dziecko pełnoletnie, o ile spełnia ono warunki określone w ustawie. Kolejno, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymieniają enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec, rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać dzieci samotnie.

Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje – dla potrzeb jej wykładni i stosowania – samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do odrębnych regulacji. Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych. Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować – wychowywać” to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności», (2) «przygotować kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie». Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego.

Wychowywanie polega na stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny. Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu wartości oraz postaw emocjonalnych. Natomiast „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».

W świetle powyższego, przez samotne wychowywanie, o którym mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć wychowywanie w pojedynkę, tj. bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym dziecka.

Prawidłowość przyjęcia takiej wykładni potwierdza również brzmienie art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mającego zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia 2022 r. z którego wynika, że ww. preferencyjne opodatkowanie nie ma zastosowania do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.

Zgodnie ze stanowiskiem przyjętym w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyłączenie wskazane w art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przeciwdziała nadużyciom, w przypadkach, gdy rodzice, wspólnie wychowują dziecko. Przy czym Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił pogląd, zgodnie z którym wspólne wychowywanie należy rozumieć z uwzględnieniem faktycznego wspólnego zamieszkiwania. Wówczas wychowanie dziecka następuje wspólnie, czyli co do zasady w jednym miejscu i czasie.

Wspólne wychowanie dotyczy więc sytuacji, w której rodzice dzieci bez względu na stan cywilny mieszkają razem (co do zasady w jednym miejscu), tj. prowadzą wspólnie z dziećmi gospodarstwo domowe (z możliwością porozumiewania się rodziców), zapewniając dzieciom „jeden dom”. Jednocześnie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa podatnika do preferencyjnego opodatkowania jego dochodów od tego, czy przez cały rok był osobą samotnie wychowującą dziecko. Wystarczające jest zatem, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie trwał przez cały rok. Z wniosku wynika, że jest Pani osobą rozwiedzioną. Orzeczenie Sądu o rozwodzie uprawomocniło się dnia (…) 2017 roku.

Pani stan cywilny nie uległ zmianie, nadal pozostaje Pani rozwódką. Sąd ustalił, że miejscem pobytu Państwa wówczas małoletnich dzieci: CC, DD i EE będzie każdorazowe miejsce zamieszkania ich matki. Ponadto, Sąd zasądził od AA alimenty na rzecz każdego z dzieci po 350 zł. W latach 2021-2024 dzieci mieszkały z Panią nieprzerwanie: - Pani córka FF, urodzona dnia (…) 1995 roku, - Pani córka GG, urodzona dnia (…) 1996 roku, - Pani córka CC, urodzona dnia (…) 2002 roku, - Pani syn DD, urodzony dnia (…) 2006 roku, - Pani syn EE, urodzony dnia (…) 2008 roku. W latach 2021-2024 Pani dzieci FF i GG w tym czasie nie kontynuowały już nauki. CC zakończyła edukację w 2024 roku, a DD w 2023 roku.

Natomiast EE w dalszym ciągu pozostaję w trakcie nauki. W latach 2021-2024 ww. pełnoletnie dzieci nie uzyskiwały żadnych przychodów/dochodów oraz nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. W tym okresie nie była Pani również rodzicem dla innego dziecka. Po rozwiązaniu małżeństwa nadal zamieszkiwali Państwo razem w jednym domu należącym formalnie do Pani byłego już męża. Mieszkała tam Pani wspólnie z dziećmi, jednakże nie prowadziła Pani z mężem wspólnego gospodarstwa domowego. Pani mąż nie interesował się dziećmi, nie łożył na nie regularnie. Mieszkali Państwo w jednym domu wyłącznie dlatego, że zmusiła Panią do tego Pani ciężka sytuacja materialna.

Prowadzili Państwo oddzielnie gospodarstwo domowe, nie mieli Państwo wspólnych środków na życie, ani wspólnych wydatków, nie prowadziliście wspólnie kuchni. Mąż nie sprawował także opieki nad dziećmi, był wręcz do nich wrogo nastawiony o czym świadczy między innymi fakt eksmisji dzieci. Sąd przyznał Pani i dzieciom: prawo do lokalu socjalnego i wstrzymał eksmisję do czasu złożenia Pani i dzieciom DD, EE oraz CC przez Gminę oferty zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego. W okresie objętym wnioskiem Pani i ojciec dzieci mieliście pełną władzę rodzicielską. Zgodnie z wyrokiem Sądu nie została orzeczona opieka naprzemienna nad małoletnimi dziećmi.

W latach 2021-2024 Pani dzieci nie uzyskiwały żadnych przychodów/dochodów oraz nie otrzymywały zasiłku pielęgnacyjnego ani renty socjalnej. Wszelkie wydatki wynikające z utrzymania dzieci w całości ponosiła i ponosi Pani. Pani wyprowadzka wraz z dziećmi nastąpiła w dniu (…) 2024 r. Na tle przedstawionego stanu faktycznego należy przyjąć, że jest Pani osobą samotnie wychowującą dzieci, bowiem uzyskanie przez ojca wyroku sądowego, aby wyeksmitować własne dzieci z jego domu – jest obiektywnym potwierdzeniem wrogiego nastawienia do dzieci. Trudno uznać, że ojciec również uczestniczy w wychowaniu dzieci.

Wspólne zamieszkanie z dziećmi powodowało, że ojciec: · miał możliwość codziennych kontaktów z dziećmi, · mógł wnosić swój wkład w ich wychowanie, · miał możliwość sprawowania bezpośredniej opieki nad dziećmi - ale uzyskując wyrok ich eksmisji wyraźnie wskazał, że nie zamierza korzystać z tej możliwości. Podnieść należy, że dla zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania wystarczające jest samotne wychowywanie co najmniej jednego dziecka należącego do kategorii określonych w przepisach właściwych dla danego roku podatkowego, przy jednoczesnym spełnieniu pozostałych warunków ustawowych.

W konsekwencji okoliczność, że pełnoletnie córki nie kontynuowały nauki i nie otrzymywały świadczeń wymienionych w ustawie, a syn DD zakończył naukę w 2023 r., nie wyklucza Pani prawa do preferencyjnego opodatkowania dochodów. W każdym z lat objętych wnioskiem, tj. w latach 2021–2024, wychowywała Pani bowiem małoletniego syna EE, spełniając tym samym przesłankę dotyczącą wychowywania dziecka małoletniego. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy, należy stwierdzić, że w latach 2021–2024 spełniała Pani przesłanki do uznania za osobę samotnie wychowującą dzieci.

Pozostawała Pani rozwódką i zgodnie z opisem sprawy rzeczywiście samotnie wychowywała Pani małoletniego syna EE, który pozostawał małoletni przez cały okres objęty wnioskiem. Jednocześnie uzyskiwała Pani dochody ze stosunku pracy opodatkowane według skali podatkowej, podlegała Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nie zachodziły wskazane w ustawie przesłanki wyłączające możliwość zastosowania preferencyjnego sposobu opodatkowania.

Tym samym przysługuje Pani prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów w sposób przewidziany dla osoby samotnie wychowującej dzieci za 2021 r. na zasadach wynikających z art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem regulacji przejściowych, a za lata 2022–2024 na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d wskazanej ustawy. Zatem, Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.