Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
29 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 29 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie zastosowania właściwego kursu waluty. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Spółka prowadzi sprzedaż poprzez własny sklep internetowy. Część z transakcji dokonywana jest w walutach obcych, tj. należności od klientów określone są w walutach obcych i w walutach obcych są przez nich regulowane. W związku z tym na bankowych rachunkach walutowych spółki i walutowych rachunkach płatniczych spółki prowadzonych przez instytucje płatnicze gromadzą się środki walutowe w różnych walutach obcych. Środki te są następnie wykorzystywane do regulowania zobowiązań w walutach obcych albo sprzedawane (wymieniane w banku na PLN).
Wnioskodawca planuje jednak od czasu do czasu wykorzystać środki walutowe w inny sposób, a mianowicie wymienić je bezpośrednio z jednej waluty obcej na inną, bez pośrednictwa PLN, np. poprzez przelew pomiędzy własnymi rachunkami walutowymi (np. z rachunku USD na rachunek EUR) - takiej sytuacji nastąpi automatyczne przewalutowanie, zgodnie z walutami rachunków, pomiędzy którymi dokonany zostanie przelew. Spółka ustala różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Wnioskodawca podkreśla, że wniosek o interpretację indywidualną, którą wydano mu w dniu 29.05.2026 r., choć odnosił się do identycznego zdarzenia przyszłego, to zawierał inne pytanie, a odpowiedź zawierała wyłącznie informację na temat kursu waluty obcej, jaki w przedstawionym zdarzeniu przyszłym należałoby zastosować do wyliczenia wartości środków w walucie obcej przed przewalutowaniem, wypływających z konta źródłowego i nie zawierała odpowiedzi co do tego, jaki kurs waluty obcej należałoby zastosować do wyliczenia wartości środków w walucie obcej po przewalutowaniu, wpływających na konto docelowe.
Pytanie
Czy w opisanym przypadku przewalutowania środków pieniężnych w jednej walucie obcej na środki pieniężne w innej walucie obcej, bez pośrednictwa waluty polskiej, dokonane w wyniku wykonania bezpośredniego przelewu pomiędzy dwoma rachunkami wnioskodawcy, z których jeden prowadzony jest w jednej walucie obcej, a drugi w innej walucie obcej, do obliczenia wartości środków pieniężnych w walucie obcej, które w wyniku tej operacji wpływają na rachunek w tej walucie (innej od waluty rachunku, a więc i waluty środków, z którego wypłynęły), które to obliczenie jest niezbędne do ustalenia różnic kursowych, o których mowa w art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 w momencie późniejszego wypływu tych środków z rachunku, należy zastosować kurs waluty, o którym mowa w zdaniu pierwszym ust. 4 art. 15a (kurs faktycznie zastosowany), czy kurs waluty, o którym mowa w zdaniu drugim ust. 4 art. 15a (kurs średni NBP z poprzedniego dnia roboczego)?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem wnioskodawcy do obliczenia wartości środków w dniu ich wpływu należy zastosować kurs średni NBP (o którym mowa w zdaniu drugim ust. 4 art. 15a ustawy o pdop) odpowiedniej waluty (waluty, w której środki wpływają na rachunek docelowy) z tego względu, że w żadnym momencie nie występuje kurs faktycznie zastosowany. Co prawda w przebiegu transakcji w opisanym przykładzie ujawni się kurs jednej waluty obcej do drugiej, ale przecież w przywołanych przepisach poprzez "kurs waluty" używany do obliczenia wartości wpływających środków rozumie się "kurs waluty do PLN", który w żaden sposób tu nie występuje, ponieważ transakcja nie obejmuje PLN.
Z tego względu nie ma w ogóle technicznej możliwości ustalenia żadnego kursu faktycznie zastosowanego.
Ewentualne publikowane kursy bankowe lub instytucji płatniczych zmieniają się w czasie rzeczywistym (tj. nawet wielokrotnie w ciągu godziny), są różne dla transakcji różnego rodzaju nawet w tym samym czasie, ale i tak niekoniecznie muszą być użyte do wyliczenia kursu, po jakim bank lub instytucja płatnicza dokona przewalutowania pomiędzy dwiema walutami obcymi, i ich zastosowanie do obliczenia wartości wpływających środków (a w konsekwencji do wyliczenia różnic kursowych, o których mowa w art. 15a ustawy o pdop ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 w momencie ich przyszłego wypływu) nie tylko jest technicznie niemożliwe do wdrożenia w sposób pozbawiony arbitralności, ale byłoby po prostu sprzeczne z faktycznym przebiegiem operacji gospodarczej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Państwa wątpliwości dotyczą zastosowania właściwego kursu waluty w przypadku przewalutowania środków pieniężnych w jednej walucie obcej na środki pieniężne w innej walucie obcej, bez pośrednictwa waluty polskiej, dokonane w wyniku wykonania bezpośredniego przelewu pomiędzy dwoma rachunkami Spółki, z których jeden prowadzony jest w jednej walucie obcej, drugi w innej walucie obcej. Jak wynika z opisu sprawy planują Państwo wykorzystywać środki walutowe poprzez wymianę jednej waluty obcej na inną walutę obcą, bez pośrednictwa PLN, np. poprzez przelew pomiędzy własnymi rachunkami walutowymi.
Państwa zdaniem do obliczenia wartości środków w dniu ich wpływu należy zastosować kurs średni NBP (o którym mowa w zdaniu drugim ust. 4 art. 15a ustawy updop) odpowiedniej waluty (waluty, w której środki wpływają na rachunek docelowy) z tego względu, że w żadnym momencie nie występuje kurs faktycznie zastosowany. Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”): Podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie: 1) art. 15a, albo 2) przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez firmy audytorskie.
Z wniosku wynika, że ustalają Państwo różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o CIT. Oznacza to, że ocena skutków podatkowych opisanych operacji powinna zostać dokonana wyłącznie w oparciu o tzw. metodę podatkową. I tak zgodnie z art. 15a ustawy o CIT: Różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3. Zdarzenia, z którymi ustawodawca wiąże skutki w postaci wystąpienia podatkowych różnic kursowych, wymienione zostały w art. 15a ust. 2 (dodatnie różnice kursowe) i ust. 3 (ujemne różnice kursowe) ustawy o CIT.
Stosownie do art. 15a ust. 2 pkt 3 ustawy o CIT: Dodatnie różnice kursowe powstają, jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5. Natomiast art. 15a ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT stanowi, że: Ujemne różnice kursowe powstają, jeżeli wartość otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5. Powołane powyżej przepisy określają sytuacje, kiedy powstają podatkowe różnice kursowe od własnych środków pieniężnych, powstają one w sytuacji, gdy wartość środków (wartości pieniężnych) w walucie obcej w dniu ich nabycia (wpływu na rachunek bankowy) jest inna niż ich wartość w dniu ich wypływu z tego rachunku.
Stosownie do art. 15a ust. 4 ustawy o CIT: Przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.
Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego należy stwierdzić, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie dochodzi do wymiany waluty PLN na walutę obcą i odwrotnie waluty obcej na PLN, tylko do wymiany jednej waluty obcej na inna walutę obcą. W takiej sytuacji nie powstają podatkowe różnice kursowe od własnych środków, o których mowa w art. 15a ust. 2 pkt 3 oraz ust. 3 pkt 3 ustawy o CIT. Nie zmienia się wówczas wartość posiadanych środków pieniężnych, w wyniku przesunięcia waluty między rachunkami walutowymi. Zmienia się jedynie rodzaj posiadanej waluty oraz rachunek walutowy, na którym znajdują się środki pieniężne.
Przesunięcie waluty obcej między rachunkami to wyłącznie zmiana formy posiadanych aktywów, bowiem nie dochodzi do ekonomicznego rozchodu środków, który powodowałby powstanie różnic kursowych. Jednakże przesunięcie z jednego rachunku w walucie obcej na inny rachunek w innej walucie obcej wymaga odpowiedniej wyceny i ewidencji w księgach rachunkowych. Wówczas w księgach rachunkowych przesunięcie takie wycenia się po kursie historycznym, czyli po kursie, po jakim wyceniono wcześniej wpływ waluty na rachunek walutowy.
W związku z powyższym, skoro w wyżej opisanej sytuacji nie ustala się kursu, który służyłby do obliczenia różnic kursowych ponieważ w tej sytuacji podatkowe różnice kursowe nie powstają, to Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.