Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Wróć do art. 5
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 6 listopada 2026 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.392.2026.3.ASK

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaSkutki podatkowe związane z zawartą umową konsorcjum.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z zawartą umową konsorcjum. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8 października 2026 r. (data wpływu 8 października 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych opodatkowanym na zasadach ogólnych oraz czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest między innymi obsługa rynku nieruchomości, w tym wyszukiwanie nieruchomości inwestycyjnych, przygotowywanie projektów oraz koordynacja procesów remontowych i sprzedażowych.

Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę konsorcjum, zwaną dalej Umową, z osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, będącą polskim rezydentem podatkowym, podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych oraz czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, zwaną dalej Liderem. Wnioskodawca będzie pełnił w konsorcjum funkcję Partnera. Umowa nie konstytuuje spółki cywilnej, a konsorcjum nie będzie posiadało odrębnej podmiotowości prawnej ani nie będzie odrębnym podatnikiem.

Celem Umowy jest realizacja wspólnego przedsięwzięcia polegającego na zakupie przez Lidera określonego wspólnie przez strony udziału wynoszącego 1/2 części w prawie własności nieruchomości lokalowej położonej w (…), zwanego dalej Udziałem w Nieruchomości, podwyższeniu wartości rynkowej tego udziału poprzez wykonanie prac remontowych przez podmioty trzecie oraz koordynację, nadzór i obsługę administracyjną tych prac przez Wnioskodawcę, a następnie sprzedaży Udziału w Nieruchomości przez Lidera po możliwie najkorzystniejszej cenie. Zgodnie z Umową zadania zostały rozdzielone pomiędzy strony stosownie do ich zasobów i kompetencji.

Lider zobowiązany jest do nabycia Udziału w Nieruchomości i sfinansowania tej transakcji z własnych środków, do finansowania kosztów prac remontowych wykonywanych przez podmioty trzecie na podstawie faktur wystawianych bezpośrednio na Lidera, do wsparcia Wnioskodawcy przy określeniu zakresu prac remontowych, do przeprowadzenia procesu sprzedaży Udziału w Nieruchomości oraz do podziału zysku według zasad wskazanych w Umowie.

Wnioskodawca zobowiązany jest do koordynacji, nadzoru oraz obsługi administracyjnej prac remontowych wykonywanych przez podmioty trzecie, do bieżącego kontaktu z wykonawcami, administracją budynku oraz innymi podmiotami związanymi z realizacją prac, do wsparcia Lidera przy ustalaniu zakresu prac remontowych i kontroli ich postępu oraz do podejmowania działań mających na celu podwyższenie standardu nieruchomości i wartości Udziału w Nieruchomości. Zasady rozliczeń zostały uregulowane w § 3 Umowy w następujący sposób. Koszty prac remontowych wykonywanych przez podmioty trzecie będą dokumentowane fakturami wystawianymi bezpośrednio na Lidera i będą ponoszone przez Lidera.

W terminie 7 dni po sprzedaży Udziału w Nieruchomości Lider przedstawi Wnioskodawcy kalkulację zysku osiągniętego po realizacji wspólnego przedsięwzięcia.

Zysk obliczony będzie jako różnica pomiędzy ceną sprzedaży Udziału w Nieruchomości osiągniętą przez Lidera a kosztami w postaci kosztów nabycia Udziału w Nieruchomości poniesionych przez Lidera, w tym ceny nabycia, kosztów notarialnych oraz ewentualnych innych kosztów związanych z nabyciem, wcześniej ustalonych z Wnioskodawcą, kosztów prac remontowych wykonywanych przez podmioty trzecie, udokumentowanych fakturami wystawionymi na Lidera, oraz kosztów związanych ze sprzedażą Udziału w Nieruchomości, w tym kosztów ogłoszeń, kosztów administracyjnych oraz innych kosztów wcześniej ustalonych z Wnioskodawcą.

Koszty te obejmują również należny podatek od towarów i usług, o ile Lider był zobowiązany do jego zapłacenia w cenie nabywanych towarów i usług. Zysk obliczony zgodnie z powyższymi zasadami strony postanowiły podzielić między siebie w proporcji. Lider zobowiązał się wypłacić Wnioskodawcy jego udział w zysku w terminie 7 dni od dnia uzyskania środków z tytułu sprzedaży Udziału w Nieruchomości, nie wcześniej jednak niż po ustaleniu jego wysokości. Prace remontowe wykonywane będą przez podmioty trzecie na podstawie umów zawieranych bezpośrednio z Liderem i będą dokumentowane fakturami wystawianymi bezpośrednio na Lidera.

Wnioskodawca nie będzie wykonywał prac remontowych ani nie będzie ich zlecał we własnym imieniu. Całość czynności składających się na przedsięwzięcie realizowana będzie w ramach Umowy, we wspólnym interesie obu stron i na wspólny rachunek przedsięwzięcia. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią jego wkład we wspólne przedsięwzięcie i nie będą wykonywane na zlecenie ani na rzecz Lidera, lecz będą służyły maksymalizacji zysku, w którym partycypują obie strony.

Wnioskodawca nie otrzyma wynagrodzenia za poszczególne czynności, nie będzie obciążał Lidera żadnymi kosztami poniesionymi w związku z realizacją swoich zadań, a jedynym przysporzeniem po jego stronie będzie udział w zysku, którego wysokość uzależniona jest wyłącznie od wyniku przedsięwzięcia. Obie strony ponoszą ryzyko gospodarcze przedsięwzięcia. Wnioskodawca w razie braku zysku nie otrzyma żadnych środków pomimo wykonanych czynności, a Lider ponosi ryzyko zaangażowanego kapitału. Rozliczenie udziału w zysku nastąpi na podstawie noty księgowej. Wnioskodawca nie będzie wystawiał na rzecz Lidera faktur w związku z realizacją przedsięwzięcia ani z tytułu otrzymania udziału w zysku.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego Zasady kalkulacji i podziału zysku zostały określone w § 3 Umowy. Zysk zostanie obliczony po sprzedaży Udziału w Nieruchomości jako różnica pomiędzy ceną sprzedaży Udziału w Nieruchomości osiągniętą przez Lidera a kosztami nabycia Udziału w Nieruchomości, kosztami prac remontowych wykonywanych przez podmioty trzecie oraz kosztami związanymi ze sprzedażą Udziału w Nieruchomości. W terminie 7 dni po sprzedaży Udziału w Nieruchomości Lider przedstawi Wnioskodawcy kalkulację zysku. Ewentualne zastrzeżenia Wnioskodawcy do kalkulacji strony rozpatrzą w możliwie najszybszym terminie.

Tak ustalony zysk zostanie podzielony pomiędzy Lidera i Wnioskodawcę, będących jedynymi członkami konsorcjum, w proporcji 50% dla Lidera i 50% dla Wnioskodawcy, zgodnie z § 3 ust. 6 Umowy. Lider wypłaci Wnioskodawcy przypadającą na niego część zysku w terminie 7 dni od dnia uzyskania środków ze sprzedaży Udziału w Nieruchomości, nie wcześniej jednak niż po ustaleniu wysokości zysku. Rozliczenie zostanie udokumentowane notą księgową. W przypadku nieosiągnięcia zysku Wnioskodawca nie otrzyma żadnych środków. Rozliczeniom pomiędzy Wnioskodawcą a Liderem nie będzie towarzyszyła dostawa towarów ani świadczenie usług przez którąkolwiek ze stron na rzecz drugiej strony.

Jedynym rozliczeniem pomiędzy stronami będzie przekazanie Wnioskodawcy przypadającego na niego udziału w zysku. Każda ze stron będzie wykonywała przypisany jej w Umowie zakres zadań jako własny wkład we wspólne przedsięwzięcie, we wspólnym interesie obu stron. Wnioskodawca nie będzie świadczył na rzecz Lidera usług ani dokonywał na jego rzecz dostaw towarów. Wnioskodawca będzie wykonywał przypisane mu w Umowie zadania, w szczególności koordynację, nadzór oraz obsługę administracyjną prac remontowych wykonywanych przez podmioty trzecie, jako swój wkład we wspólne przedsięwzięcie. Lider nie będzie świadczył na rzecz Wnioskodawcy usług ani dokonywał na jego rzecz dostaw towarów.

Lider będzie wykonywał przypisane mu w Umowie zadania, w szczególności nabycie Udziału w Nieruchomości, finansowanie przedsięwzięcia oraz sprzedaż Udziału w Nieruchomości, jako swój wkład we wspólne przedsięwzięcie. Czynności wykonywane przez strony nie będą świadczeniami na rzecz drugiej strony i żadna ze stron nie otrzyma za nie wynagrodzenia. Jedynym przysporzeniem Wnioskodawcy będzie udział w zysku, którego wysokość zależy wyłącznie od wyniku wspólnego przedsięwzięcia.

Pytania

1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przychody oraz koszty uzyskania przychodów z tytułu realizacji opisanego wspólnego przedsięwzięcia Wnioskodawca powinien rozpoznawać proporcjonalnie do przysługującego mu prawa do udziału w zysku, to jest w wysokości 50%, stosownie do art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym otrzymanie od Lidera środków tytułem przypadającego na Wnioskodawcę udziału w zysku, wypłaconych na podstawie noty księgowej zgodnie z § 3 Umowy, stanowi techniczny transfer środków i nie kreuje po stronie Wnioskodawcy przychodu odrębnego od przychodów rozpoznawanych zgodnie z zasadą opisaną w pytaniu pierwszym?

3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach konsorcjum nie stanowią odpłatnego świadczenia usług na rzecz Lidera w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, otrzymany udział w zysku nie stanowi wynagrodzenia za takie usługi i pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a w konsekwencji rozliczenie to nie powinno być dokumentowane fakturą, lecz może być udokumentowane notą księgową?

4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym przekazanie przez Lidera na rzecz Wnioskodawcy kwoty odpowiadającej przypadającemu mu udziałowi w zysku ze wspólnego przedsięwzięcia nie podlega dokumentowaniu fakturą, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, i może zostać udokumentowane notą księgową wystawioną przez Wnioskodawcę na rzecz Lidera? 5. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w związku z realizacją przez niego zadań przypisanych mu w Umowie Wnioskodawca nie jest zobowiązany do wystawienia na rzecz Lidera faktury, a rozliczenie przypadającego mu udziału w zysku może zostać udokumentowane notą księgową?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 i 2 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Natomiast odpowiedź na pytanie nr 3, 4 i 5 w zakresie podatku od towarów i usług zostanie udzielona odrębnym rozstrzygnięciem.

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1 Ustawa o CIT nie zawiera definicji legalnej wspólnego przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 5 ust. 1. W orzecznictwie i doktrynie przyjmuje się, że za wspólne przedsięwzięcie uznaje się porozumienie co najmniej dwóch podmiotów związanych ustaleniami umownymi, które ustanawiają sprawowanie danego stosunku prawnego jako wspólnego przedsięwzięcia, przy czym wystarczające jest jednorazowe podjęcie takiej współpracy.

Konsorcjum stanowi klasyczny przykład takiej konstrukcji, co potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.63.2021.4.AR, dotycząca rozliczeń CIT w ramach konsorcjum, w której Organ wskazał, że działalność gospodarcza prowadzona w ramach zawiązanego konsorcjum stanowi wspólne przedsięwzięcie, o którym mowa w art. 5 ustawy o CIT, wobec czego przychodami i kosztami uzyskania przychodów uczestnika konsorcjum są wyłącznie przychody i koszty przypadające na niego zgodnie z zapisami wynikającymi z zawartej umowy konsorcjum.

W opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca oraz Lider wspólnie realizują jedno, konkretnie oznaczone przedsięwzięcie gospodarcze, dzielą między siebie zadania stosownie do posiadanych zasobów, ponoszą wspólnie ryzyko jego niepowodzenia i dzielą się jego wynikiem finansowym w ustalonej proporcji. O kwalifikacji tego stosunku prawnego jako wspólnego przedsięwzięcia decyduje układ wzajemnych praw i obowiązków stron, w tym wspólne ponoszenie ryzyka i podział wyniku finansowego, a nie to, która ze stron formalnie dokonuje poszczególnych czynności organizacyjnych czy finansowych.

Ad 2 Wnioskodawca stoi na stanowisku, że otrzymanie od Lidera środków tytułem przypadającego na Wnioskodawcę udziału w zysku, wypłaconych na podstawie noty księgowej zgodnie z § 3 Umowy, stanowi wyłącznie techniczny transfer środków, będący wykonaniem umownego obowiązku rozliczenia wyniku wspólnego przedsięwzięcia, i nie kreuje po stronie Wnioskodawcy przychodu odrębnego od przychodu rozpoznawanego proporcjonalnie do prawa do udziału w zysku na podstawie art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Uzasadnienie Ad 1 Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o CIT przychody z udziału we wspólnym przedsięwzięciu łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku, a na podstawie art. 5 ust. 2 tej ustawy zasadę tę stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów. Skoro Wnioskodawcy przysługuje 50% udziału w wyniku finansowym wspólnego przedsięwzięcia, powinien on rozpoznawać przychód podatkowy oraz koszty uzyskania przychodów z tytułu realizacji przedsięwzięcia w tej właśnie proporcji, niezależnie od tego, że faktury oraz środki ze sprzedaży formalnie trafiają do Lidera.

Okoliczność, że to Lider jako strona nabywająca i zbywająca Udział w Nieruchomości gromadzi wszystkie przychody i koszty związane z przedsięwzięciem, nie zmienia sposobu opodatkowania Wnioskodawcy jako uczestnika wspólnego przedsięwzięcia.

Stanowisko to znajduje potwierdzenie w powołanej wyżej interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.63.2021.4.AR, w której Organ, odnosząc się do analogicznego mechanizmu rozliczeń w ramach konsorcjum, stwierdził, że uczestnik konsorcjum winien zaliczać do swoich przychodów podatkowych tylko tę część przychodów, która odpowiada jego udziałowi w konsorcjum określonemu w umowie konsorcjum, a tym samym nie zalicza do swoich przychodów podatkowych kwoty przychodów należnej drugiemu uczestnikowi konsorcjum. Zasada ta była konsekwentnie stosowana przez organy podatkowe nawet wbrew stanowisku samych podatników.

W interpretacji Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 20 kwietnia 2009 r., sygn. IBPBI/1/415-68/09/KB, wydanej na gruncie analogicznie skonstruowanego art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, lider konsorcjum, na którego konto wpływała całość wynagrodzenia od zamawiającego i który jako jedyny wystawiał faktury zamawiającemu, twierdził, że powinien rozpoznawać całość przychodu, a wypłatę na rzecz partnera traktować jako koszt jego uzyskania.

Organ uznał to stanowisko za nieprawidłowe, wskazując, że pomimo iż na konto lidera konsorcjum wpływa cała kwota należności z tytułu realizacji kontraktu, pozostali uczestnicy powinni otrzymać przypadającą na nich kwotę w ramach wewnętrznych rozliczeń, a przychód osiągają wszystkie strony umowy konsorcjum w takiej części, w jakiej zostało to między nimi ustalone.

Skoro więc sam fakt fakturowania i inkasowania środków wyłącznie przez jedną ze stron nie pozwala tej stronie rozpoznać całości przychodu z pominięciem drugiego uczestnika przedsięwzięcia, nawet gdy strony nie określiły wprost procentowego udziału w zysku, tym bardziej zasada proporcjonalnego rozpoznawania przychodów i kosztów musi znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie, w której strony wprost i jednoznacznie ustaliły w Umowie udział Wnioskodawcy w zysku na poziomie 50%.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że powinien rozpoznawać przychód podatkowy oraz koszty uzyskania przychodów z tytułu realizacji opisanego wspólnego przedsięwzięcia proporcjonalnie do przysługującego mu prawa do udziału w zysku, to jest w wysokości 50%, stosownie do art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ad 2 Jak wskazano w uzasadnieniu stanowiska w zakresie pytania pierwszego, przychód Wnioskodawcy z tytułu uczestnictwa we wspólnym przedsięwzięciu powstaje na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o CIT, to jest proporcjonalnie do przysługującego mu prawa do udziału w zysku, i podlega połączeniu z pozostałymi przychodami Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej. Przychód ten powstaje zatem z mocy samego uczestnictwa Wnioskodawcy we wspólnym przedsięwzięciu i przypisania mu odpowiedniej części jego wyniku, nie zaś z tytułu późniejszego fizycznego przekazania środków przez Lidera.

Faktyczna wypłata przez Lidera kwoty odpowiadającej udziałowi Wnioskodawcy w zysku, dokonywana zgodnie z § 3 Umowy w terminie 7 dni od uzyskania środków ze sprzedaży Udziału w Nieruchomości, stanowi wyłącznie wykonanie zobowiązania rozliczeniowego wynikającego z Umowy. Nie kreuje ona po stronie Wnioskodawcy nowego, odrębnego tytułu prawnego do przysporzenia, lecz jedynie przenosi do jego majątku wartość, która w ujęciu podatkowym została już wcześniej przypisana Wnioskodawcy na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o CIT.

Środki te nie zwiększają majątku Wnioskodawcy ponad wartość udziału w zysku wspólnego przedsięwzięcia, który stanowi jego przychód, lecz stanowią techniczną realizację tego samego przysporzenia. Uznanie, że otrzymanie tych środków kreuje po stronie Wnioskodawcy przychód odrębny od przychodu rozpoznawanego zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o CIT, prowadziłoby do dwukrotnego opodatkowania tej samej wartości ekonomicznej u tego samego podatnika, raz na etapie proporcjonalnego przypisania wyniku wspólnego przedsięwzięcia, a drugi raz na etapie jego wypłaty.

Skutek taki pozostawałby w oczywistej sprzeczności z konstrukcją art. 5 ustawy o CIT, którego celem jest właśnie jednokrotne przypisanie przychodów i kosztów wspólnego źródła poszczególnym uczestnikom przedsięwzięcia, w proporcji odpowiadającej ich udziałowi.

Prawidłowość takiego rozumienia charakteru wzajemnych rozliczeń pomiędzy uczestnikami konsorcjum potwierdza praktyka interpretacyjna organów podatkowych, w której konsekwentnie przyjmuje się, że przepływy środków pomiędzy liderem a pozostałymi uczestnikami konsorcjum, dokonywane wyłącznie w celu wykonania umownego obowiązku rozliczenia wyniku wspólnego przedsięwzięcia, są podatkowo neutralne i nie stanowią samodzielnej kategorii przysporzenia.

W powołanej wyżej interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. 0111-KDIB21.4010.63.2021.4.AR, Organ wskazał, że w sytuacji, w której lider konsorcjum przekazuje część uzyskanych środków pieniężnych drugiemu uczestnikowi konsorcjum, nie będąc uprawnionym do dysponowania tymi aktywami, ich wartość nie może być traktowana jako jego przychód, ponieważ przychodem może być wyłącznie przysporzenie o charakterze definitywnym i trwałym, którym podatnik może rozporządzać jak własnym.

Skoro zatem środki te po stronie Lidera nie stanowią przychodu, gdyż od początku należne są Wnioskodawcy jako uczestnikowi wspólnego przedsięwzięcia, to ich późniejsze przekazanie nie może po stronie Wnioskodawcy kreować przysporzenia innego niż to, które zostało już rozpoznane na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o CIT.

Analogicznie w interpretacji Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 20 kwietnia 2009 r., sygn. IBPBI/1/415-68/09/KB, Organ przesądził, że wypłata przez lidera konsorcjum kwot przypadających pozostałym uczestnikom nie stanowi wydatku poniesionego w celu osiągnięcia przychodu, a jej wyłącznym celem jest spełnienie obowiązku rozliczenia się lidera z pozostałymi uczestnikami w związku z realizacją wspólnego przedsięwzięcia, dla którego konsorcjum zostało powołane. Wypłata taka ma zatem charakter wyłącznie rozliczeniowy, nie zaś ekwiwalentny, co potwierdza, że po żadnej ze stron nie powstaje z tego tytułu odrębna kategoria przychodu ani kosztu.

Bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje sposób udokumentowania rozliczenia. Ponieważ przekazanie Wnioskodawcy przypadającego mu udziału w zysku nie stanowi wynagrodzenia za jakiekolwiek świadczenie wykonane na rzecz Lidera, co szerzej uzasadniono w stanowisku w zakresie pytania trzeciego, rozliczenie to nie podlega dokumentowaniu fakturą, lecz powinno zostać udokumentowane innym dowodem księgowym, spełniającym wymogi ustawy o rachunkowości, to jest notą księgową.

Nota księgowa pełni w tym przypadku wyłącznie funkcję dokumentacyjną, potwierdzając wysokość rozliczenia dokonanego na podstawie kalkulacji zysku sporządzonej przez Lidera zgodnie z § 3 Umowy, i sama w sobie nie kreuje ani nie modyfikuje skutków podatkowych po stronie Wnioskodawcy.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że otrzymanie od Lidera środków tytułem przypadającego na Wnioskodawcę udziału w zysku, wypłaconych na podstawie noty księgowej zgodnie z § 3 Umowy, stanowi wyłącznie techniczny transfer środków, będący wykonaniem umownego obowiązku rozliczenia wyniku wspólnego przedsięwzięcia, i nie kreuje po stronie Wnioskodawcy przychodu odrębnego od przychodu rozpoznawanego proporcjonalnie do prawa do udziału w zysku na podstawie art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Umowa konsorcjum jest umową gospodarczą co najmniej dwóch przedsiębiorców, zawartą w celu realizacji wspólnego przedsięwzięcia, dla odniesienia wspólnych korzyści, przy solidarnym ponoszeniu ryzyka. Zawarcie umowy o wspólne przedsięwzięcie gospodarcze – „umowy konsorcjum” nie ma na celu powstania nowego swoistego podmiotu gospodarczego, lecz stanowi porozumienie istniejących stron w zakresie realizacji wspólnego celu gospodarczego. Wspólne przedsięwzięcia charakteryzuje to, że dwóch lub więcej wspólników przedsięwzięcia jest związanych ustaleniami umownymi oraz że owe ustalenia umowne ustanawiają sprawowanie współkontroli.

Działalność w ramach wspólnego przedsięwzięcia może być wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, jednakże do uznania takiej działalności za wspólne przedsięwzięcie wystarczy jednokrotne jej wykonanie, nie musi to być więc działalność nastawiona na wykonanie w sposób powtarzający się. Celem zawiązania konsorcjum jest najczęściej wspólne działanie w realizacji konkretnego przedsięwzięcia gospodarczego, które ze względu na potencjał finansowy, logistyczny, techniczny lub organizacyjny przekracza możliwości jednego podmiotu. Ponieważ prawo nie wyszczególnia umowy konsorcjum, należy ona do tzw. umów nienazwanych.

Konsorcjum zwykle nie jest spółką prawa handlowego, nie ma własnej osobowości prawnej, nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym, nie musi więc być rejestrowane, nie musi mieć odrębnej nazwy ani też siedziby. Podmioty tworzące konsorcjum są niezależne w swoich dotychczasowych działaniach (czyli działaniach nie związanych z konsorcjum), a w działaniach konsorcjum realizują wspólną politykę finansową objętą porozumieniem. Zgodnie z cywilistyczną zasadą swobody umów, wyrażoną w art. 3531 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j.

Dz.U. z 2026 r., poz. 795 ze zm.), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Umowa konsorcjum, jak już wskazano wyżej, należy do tzw. umów nienazwanych. Strony takiej umowy, korzystając z powyższej zasady swobody umów, mogą dowolnie ułożyć swój stosunek zobowiązaniowy, tzn. mogą dowolnie określać wzajemne prawa i obowiązki oraz o ile nie jest to sprzeczne z właściwością stosunku zobowiązaniowego i z zasadami współżycia społecznego, mogą traktować zawartą umowę jako nieuregulowaną przepisami kodeksu cywilnego umowę konsorcjum.

Zatem, dla uznania konsorcjum za wspólne przedsięwzięcie nie jest konieczne, aby umowa, która konsorcjum to zawiązuje, określała procentowy udział konsorcjantów we wspólnym przedsięwzięciu. Najprostszą formą konsorcjum może być wspólnie kontrolowana działalność – związek firm powołany zostaje do zaoferowania podmiotom trzecim wspólnego wykonania zadania, z jasno określonym podziałem obowiązków w zakresie realizacji tego zadania, z których poszczególni konsorcjanci wywiązują się na własny koszt. Lider konsorcjum jest umocowany do podpisywania umowy gospodarczej w imieniu konsorcjum, a rozliczenia gospodarcze z zamawiającym, w tym fakturowanie sprzedaży, prowadzone są przez Lidera.

Pozostałe firmy wystawiają faktury liderowi konsorcjum i w ten sposób ostatecznie uczestniczą w zyskach wspólnego przedsięwzięcia. Tego typu konsorcjum nie wymaga własnej księgowości, a jego działalność jest sumą działań jego uczestników, które to działania, a więc uzyskiwane przychody, ponoszone koszty, podejmowane zobowiązania itp. rejestrowane są w ich księgach i sprawozdaniach finansowych. Należy zauważyć, że konsorcjum stanowi określony w umowie sposób uregulowania rozliczeń pomiędzy podmiotami tworzącymi konsorcjum oraz wprowadza zasady, którymi strony powinny kierować się w swoich kontaktach, zwłaszcza z zamawiającym.

Przedsiębiorcy działający w ramach konsorcjum powinni dokonywać podziału kosztów czy przychodów zgodnie z ustaleniami wynikającymi z porozumienia między uczestnikami konsorcjum, np. według zawartej umowy. Rozliczenia pomiędzy konsorcjantami są sprawą wewnętrzną i pozostają poza sferą rozliczeń z zamawiającym. Wskazać należy, że ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”) nie definiuje wspólnego przedsięwzięcia. Określa jedynie sposób rozliczania przychodów i kosztów uczestników wspólnego przedsięwzięcia, np. w formie konsorcjum.

I tak, w myśl art. 5 ust. 1 ustawy o CIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Z kolei w myśl art. 5 ust. 2 ww. ustawy, zasady wyrażone w ust. 1 i 1a stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku. Powyższe przepisy ustalają jednak nadrzędne zasady rozliczeń podatkowych dokonywanych między podmiotami biorącymi udział we wspólnym przedsięwzięciu. Podkreślić należy, że przepis art. 5 ustawy o CIT określa sposób podziału i opodatkowania przychodu ze źródeł przychodów będących źródłami wspólnymi dla więcej niż jednego podatnika, z wyjątkiem przychodów z udziału w spółce będącej osobą prawną.

Ponieważ identyczne reguły dotyczą rozliczania kosztów uzyskania przychodów oraz zwolnień i ulg podatkowych, komentowany przepis w istocie ustanawia zasadę obliczania dochodu ze wspólnych źródeł przychodów oraz wymiaru podatku od tego dochodu. Przychody ze źródeł wspólnych opodatkowuje się osobno u każdego z podatników. Przychód z omawianych źródeł stanowi taką część przychodu wspólników ze wspólnego przedsięwzięcia, jaka odpowiada udziałowi podatnika. Ustalona w powyższy sposób suma przychodu podlega łączeniu z innymi, podlegającymi opodatkowaniu na zasadach ogólnych, przychodami podatnika.

Cytowane przepisy wskazują, że określając wysokość przychodów podatkowych przypadających na danego Konsorcjanta, jak również wysokość kosztów, podstawę opodatkowania i wysokość zobowiązania podatkowego, należy w pierwszym rzędzie kierować się zapisami Umowy Konsorcjum i zawartymi w niej uregulowaniami w zakresie podziału zysku. Zatem, skoro Konsorcjanci ustalili w Umowie Konsorcjum zasady podziału zysku i kosztów, to powyższe postanowienie jest wiążące przy ustalaniu udziału każdego z Konsorcjantów w przychodach i kosztach Konsorcjum dla potrzeb art. 5 ustawy o CIT. Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera również definicji przychodu podatkowego.

Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 tej ustawy przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii. I tak, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Literalna wykładnia powołanego przepisu prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne i bezwarunkowe. Do przychodów podatkowych podatnik winien zaliczyć tylko takie przychody, które są mu należne.

Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody, lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe. Natomiast, zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zgodnie z przywołanymi przepisami, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich poniesionych wydatków, jeśli wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągnięcia lub zachowania przychodu.

Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: · wydatek został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku został pokryty z zasobów majątkowych podatnika, · wydatek jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, · wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, · wydatek poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, · wydatek został właściwie udokumentowany, · wydatek nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów.

Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie jego przychodu. Właściwa i zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna brać pod uwagę: · przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu) oraz · potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia przychodu.

Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu. Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na podatniku spoczywa więc ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania przychodu. Z opisu sprawy wynika, że zamierzają Państwo zawrzeć umowę konsorcjum z osobą fizyczną prowadzącą jednoosobową działalność gospodarczą, zwaną dalej Liderem. Spółka będzie pełniła w konsorcjum funkcję Partnera.

Umowa nie konstytuuje spółki cywilnej, a konsorcjum nie będzie posiadało odrębnej podmiotowości prawnej ani nie będzie odrębnym podatnikiem. Celem Umowy jest realizacja wspólnego przedsięwzięcia polegającego na zakupie przez Lidera określonego wspólnie przez strony udziału wynoszącego 1/2 części w prawie własności nieruchomości lokalowej położonej w (…), zwanego dalej Udziałem w Nieruchomości, podwyższeniu wartości rynkowej tego udziału poprzez wykonanie prac remontowych przez podmioty trzecie oraz koordynację, nadzór i obsługę administracyjną tych prac przez Spółkę, a następnie sprzedaży Udziału w Nieruchomości przez Lidera po możliwie najkorzystniejszej cenie.

Zgodnie z Umową zadania zostały rozdzielone pomiędzy strony stosownie do ich zasobów i kompetencji. Lider zobowiązany jest do nabycia Udziału w Nieruchomości i sfinansowania tej transakcji z własnych środków, do finansowania kosztów prac remontowych wykonywanych przez podmioty trzecie na podstawie faktur wystawianych bezpośrednio na Lidera, do wsparcia Spółki przy określeniu zakresu prac remontowych, do przeprowadzenia procesu sprzedaży Udziału w Nieruchomości oraz do podziału zysku według zasad wskazanych w Umowie.

Spółka (Partner) zobowiązana jest do koordynacji, nadzoru oraz obsługi administracyjnej prac remontowych wykonywanych przez podmioty trzecie, do bieżącego kontaktu z wykonawcami, administracją budynku oraz innymi podmiotami związanymi z realizacją prac, do wsparcia Lidera przy ustalaniu zakresu prac remontowych i kontroli ich postępu oraz do podejmowania działań mających na celu podwyższenie standardu nieruchomości i wartości Udziału w Nieruchomości. Zasady rozliczeń zostały uregulowane w § 3 Umowy w następujący sposób. Koszty prac remontowych wykonywanych przez podmioty trzecie będą dokumentowane fakturami wystawianymi bezpośrednio na Lidera i będą ponoszone przez Lidera.

W terminie 7 dni po sprzedaży Udziału w Nieruchomości Lider przedstawi Partnerowi kalkulację zysku osiągniętego po realizacji wspólnego przedsięwzięcia.

Zysk obliczony będzie jako różnica pomiędzy ceną sprzedaży Udziału w Nieruchomości osiągniętą przez Lidera a kosztami w postaci kosztów nabycia Udziału w Nieruchomości poniesionych przez Lidera, w tym ceny nabycia, kosztów notarialnych oraz ewentualnych innych kosztów związanych z nabyciem, wcześniej ustalonych ze Spółką, kosztów prac remontowych wykonywanych przez podmioty trzecie, udokumentowanych fakturami wystawionymi na Lidera, oraz kosztów związanych ze sprzedażą Udziału w Nieruchomości, w tym kosztów ogłoszeń, kosztów administracyjnych oraz innych kosztów wcześniej ustalonych z Partnerem.

Koszty te obejmują również należny podatek od towarów i usług, o ile Lider był zobowiązany do jego zapłacenia w cenie nabywanych towarów i usług. Zysk obliczony zgodnie z powyższymi zasadami strony postanowiły podzielić między siebie w proporcji. Lider zobowiązał się wypłacić Partnerowi (Spółce) jego udział w zysku w terminie 7 dni od dnia uzyskania środków z tytułu sprzedaży Udziału w Nieruchomości, nie wcześniej jednak niż po ustaleniu jego wysokości. Prace remontowe wykonywane będą przez podmioty trzecie na podstawie umów zawieranych bezpośrednio z Liderem i będą dokumentowane fakturami wystawianymi bezpośrednio na Lidera.

Spółka nie będzie wykonywał prac remontowych ani nie będzie ich zlecał we własnym imieniu. Całość czynności składających się na przedsięwzięcie realizowana będzie w ramach Umowy, we wspólnym interesie obu stron i na wspólny rachunek przedsięwzięcia. Czynności wykonywane przez Partnera stanowią jego wkład we wspólne przedsięwzięcie i nie będą wykonywane na zlecenie ani na rzecz Lidera, lecz będą służyły maksymalizacji zysku, w którym partycypują obie strony.

Wnioskodawca nie otrzyma wynagrodzenia za poszczególne czynności, nie będzie obciążał Lidera żadnymi kosztami poniesionymi w związku z realizacją swoich zadań, a jedynym przysporzeniem po jego stronie będzie udział w zysku, którego wysokość uzależniona jest wyłącznie od wyniku przedsięwzięcia. Obie strony ponoszą ryzyko gospodarcze przedsięwzięcia. Partner w razie braku zysku nie otrzyma żadnych środków pomimo wykonanych czynności, a Lider ponosi ryzyko zaangażowanego kapitału. Rozliczenie udziału w zysku nastąpi na podstawie noty księgowej. Spółka nie będzie wystawiał na rzecz Lidera faktur w związku z realizacją przedsięwzięcia ani z tytułu otrzymania udziału w zysku.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z 8 października 2026 r. wskazali Państwo, że ustalony zysk zostanie podzielony pomiędzy Lidera i Partnera, będących jedynymi członkami konsorcjum, w proporcji 50% dla Lidera i 50% dla Partnera, zgodnie z § 3 ust. 6 Umowy. Rozliczeniom pomiędzy Partnerem (Spółką) a Liderem nie będzie towarzyszyła dostawa towarów ani świadczenie usług którąkolwiek ze stron na rzecz drugiej strony.

Państwa wątpliwości budzi kwestia, czy przychody oraz koszty uzyskania przychodów z tytułu realizacji opisanego wspólnego przedsięwzięcia Spółka powinna rozpoznawać proporcjonalnie do przysługującego mu prawa do udziału w zysku, to jest w wysokości 50%, stosownie do art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. We wniosku wskazali Państwo, że Spółka (Partner) oraz Lider w ramach umowy konsorcjum wspólnie realizują jedno, konkretnie oznaczone przedsięwzięcie gospodarcze, dzielą między siebie zadania stosownie do posiadanych zasobów, ponoszą wspólnie ryzyko jego niepowodzenia i dzielą się jego wynikiem finansowym w ustalonej proporcji.

Odnosząc się do powyższych wątpliwości wskazać należy, że opisana we wniosku umowa konsorcjum stanowi wspólne przedsięwzięcie zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o CIT. Zatem Spółka, jako Partner Konsorcjum, dla celów podatku CIT powinien rozpoznawać wskazane we wniosku przychody oraz koszty uzyskania przychodów z tytułu realizacji opisanego wspólnego przedsięwzięcia proporcjonalnie do przysługującego mu prawa do udziału w zysku, to jest w wysokości 50% zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o CIT w związku z art. 5 ust. 1 ustawy o CIT. Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

W pytaniu nr 2 natomiast zgłosili Państwo wątpliwości, czy otrzymanie od Lidera środków tytułem przypadającego na Spółkę (Partnera) udziału w zysku, wypłaconych na podstawie noty księgowej zgodnie z § 3 Umowy, stanowi techniczny transfer środków i nie kreuje po stronie Partnera przychodu odrębnego od przychodów rozpoznawanych zgodnie z zasadą opisaną w pytaniu pierwszym.

Jak już wskazano w uzasadnieniu stanowiska w zakresie pytania nr 1, przychód Spółki (Partnera) z tytułu uczestnictwa we wspólnym przedsięwzięciu powstaje na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o CIT, to jest proporcjonalnie do przysługującego mu prawa do udziału w zysku, i podlega połączeniu z pozostałymi przychodami Spółki z prowadzonej działalności gospodarczej. Przychód ten powstaje zatem z mocy samego uczestnictwa Spółki we wspólnym przedsięwzięciu i przypisania mu odpowiedniej części jego wyniku, nie zaś z tytułu późniejszego fizycznego przekazania środków przez Lidera.

Faktyczna wypłata przez Lidera kwoty odpowiadającej udziałowi Spółki (Partnera) w zysku, dokonywana zgodnie z § 3 Umowy w terminie 7 dni od uzyskania środków ze sprzedaży Udziału w Nieruchomości, stanowi wyłącznie wykonanie zobowiązania rozliczeniowego wynikającego z Umowy. Nie kreuje ona po stronie Spółki nowego, odrębnego tytułu prawnego do przysporzenia, lecz jedynie przenosi do jego majątku wartość, która w ujęciu podatkowym została już wcześniej przypisana Partnerowi na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy o CIT.

Środki te nie zwiększają majątku Spółki ponad wartość udziału w zysku wspólnego przedsięwzięcia, który stanowi jego przychód, lecz stanowią techniczną realizację tego samego przysporzenia. Uznanie, że otrzymanie tych środków kreuje po stronie Spółki przychód odrębny od przychodu rozpoznawanego zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o CIT, prowadziłoby do dwukrotnego opodatkowania tej samej wartości ekonomicznej u tego samego podatnika, raz na etapie proporcjonalnego przypisania wyniku wspólnego przedsięwzięcia, a drugi raz na etapie jego wypłaty.

Skutek taki pozostawałby w oczywistej sprzeczności z konstrukcją art. 5 ustawy o CIT, którego celem jest właśnie jednokrotne przypisanie przychodów i kosztów wspólnego źródła poszczególnym uczestnikom przedsięwzięcia, w proporcji odpowiadającej ich udziałowi. Bez wpływu na powyższe pozostaje sposób udokumentowania rozliczenia. Ponieważ przekazanie Partnerowi przypadającego mu udziału w zysku nie stanowi wynagrodzenia za jakiekolwiek świadczenie wykonane na rzecz Lidera, rozliczenie to nie podlega dokumentowaniu fakturą, lecz powinno zostać udokumentowane innym dowodem księgowym, spełniającym wymogi ustawy o rachunkowości, to jest notą księgową.

Nota księgowa pełni w tym przypadku wyłącznie funkcję dokumentacyjną, potwierdzając wysokość rozliczenia dokonanego na podstawie kalkulacji zysku sporządzonej przez Lidera zgodnie z § 3 Umowy, i sama w sobie nie kreuje ani nie modyfikuje skutków podatkowych po stronie Partnera (Spółki). Rozliczenia pieniężne między uczestnikami wspólnego przedsięwzięcia (konsorcjum) realizowane na podstawie not księgowych stanowią wyłącznie techniczny transfer środków, który nie generuje nowego, odrębnego przychodu podatkowego po stronie Partnera.

Mając na uwadze powyższe, otrzymanie od Lidera środków tytułem przypadającego na Partnera udziału w zysku, wypłaconych na podstawie noty księgowej zgodnie z § 3 Umowy, stanowi wyłącznie techniczny transfer środków, będący wykonaniem umownego obowiązku rozliczenia wyniku wspólnego przedsięwzięcia. Transfer tych środków nie kreuje po stronie Spółki przychodu odrębnego od przychodu rozpoznawanego proporcjonalnie do prawa do udziału w zysku na podstawie art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Oznacza to, że Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanego przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.