Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Wróć do art. 26
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 2

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 16 października 2026 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4011.126.2026.2.RK

Interpretacja aktualnaStanowisko w części prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaMożliwości odliczenia tytułem ulgi rehabilitacyjnej wydatku poniesionego na wykonanie ciągu komunikacyjnego.

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie ulgi rehabilitacyjnej, w części dotyczącej możliwości odliczenia wydatków poniesionych na wykonanie: · zjazdu (wjazdu/pochylni) konstrukcyjnie połączonego z tarasem wejściowym budynku mieszkalnego – jest prawidłowe; · drewnianego ciągu komunikacyjnego przebiegającego przez dalszą część działki (ogród i las) – jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości odliczenia tytułem ulgi rehabilitacyjnej wydatku poniesionego na wykonanie ciągu komunikacyjnego. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 września 2026 r. (wpływ 9 września 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca wraz z małżonkiem pozostaje w ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Nieruchomość, której dotyczy niniejszy wniosek, stanowi majątek wspólny Wnioskodawcy i jego małżonka. Nieruchomość jest zabudowana budynkiem mieszkalnym i znajduje się w otoczeniu zieleni oraz lasu. Na nieruchomości korzysta z przestrzeni mieszkalnej i rekreacyjnej syn posiadający niepełnosprawność wynikającą z mózgowego porażenia dziecięcego (MPD) i poruszający się na wózku inwalidzkim. Ze względu na niepełnosprawność syn ma znacznie ograniczoną możliwość samodzielnego i bezpiecznego przemieszczania się po naturalnym podłożu.

Teren nieruchomości jest nierówny, występują na nim doły, zagłębienia, trawa oraz naturalne i niestabilne podłoże. Przejazd wózkiem inwalidzkim po takim terenie jest utrudniony lub niemożliwy, a także może powodować ryzyko utraty stabilności wózka. W celu usunięcia istniejącej bariery komunikacyjnej Wnioskodawca zamierza wykonać stabilny, utwardzony ciąg komunikacyjny przeznaczony do korzystania przez osobę poruszającą się na wózku inwalidzkim. Ciąg komunikacyjny zostanie wykonany z drewnianych desek, na konstrukcji betonowej (legary) wyniesionej około 10 cm ponad powierzchnię gruntu.

Wyniesienie konstrukcji ponad teren jest konieczne z uwagi na istniejące nierówności, doły i zagłębienia terenu. Konstrukcja pozwoli uzyskać równą, stabilną i bezpieczną powierzchnię przejazdu, której nie zapewnia obecne naturalne podłoże. Planowana szerokość ciągu komunikacyjnego wynosi około 120- 130 cm. Odstępy pomiędzy poszczególnymi deskami będą wynosiły około 1 cm. Parametry te zostały zaplanowane z uwzględnieniem konieczności zapewnienia możliwości bezpiecznego przejazdu wózkiem inwalidzkim.

Ciąg komunikacyjny będzie rozpoczynał się przy budynku mieszkalnym i zostanie wyposażony w odpowiednio wykonany zjazd umożliwiający bezpieczne opuszczenie poziomu budynku i wjazd na drewnianą nawierzchnię. Planowana ścieżka będzie prowadziła od budynku mieszkalnego do miejsc znajdujących się na nieruchomości, z których korzysta syn Wnioskodawcy, w szczególności: miejsca wypoczynku, zewnętrznej toalety, innych części rekreacyjnych nieruchomości, części rekreacyjnej znajdującej się w otoczeniu leśnym. Część ciągu komunikacyjnego będzie przebiegała przez ogród, a część w bezpośrednim otoczeniu lasu.

Wykonanie ciągu komunikacyjnego nie jest planowane w celu wyłącznie estetycznego zagospodarowania ogrodu, poprawy jego wyglądu ani zwiększenia wartości nieruchomości. Bezpośrednią przyczyną wykonania ścieżki jest niepełnosprawność syna Wnioskodawcy oraz wynikająca z niej niemożność bezpiecznego korzystania z naturalnego podłoża. Celem wykonania ciągu jest usunięcie bariery komunikacyjnej i umożliwienie synowi korzystania z przestrzeni znajdującej się poza budynkiem mieszkalnym.

W szczególności wykonanie ciągu umożliwi synowi przemieszczanie się z domu do miejsc wypoczynku, toalety oraz innych części nieruchomości, do których obecnie nie ma możliwości bezpiecznego dotarcia wózkiem po istniejącym podłożu. Wnioskodawca podkreśla, że planowana konstrukcja będzie pełniła funkcję ciągu komunikacyjnego, a nie dekoracyjnej ścieżki ogrodowej. Wybór drewna jako materiału wynika z charakteru nieruchomości, która znajduje się w otoczeniu zieleni i lasu. Zastosowanie drewna pozwoli zachować naturalny charakter otoczenia, przy jednoczesnym zapewnieniu stabilnej i równej nawierzchni umożliwiającej przejazd wózkiem.

Materiał, z którego wykonana zostanie ścieżka, nie zmienia jej podstawowego celu i funkcji, którą jest zapewnienie osobie z niepełnosprawnością ruchową bezpiecznego ciągu komunikacyjnego. Wnioskodawca zamierza ponieść wydatki na wykonanie ciągu komunikacyjnego ze środków własnych. Wydatki nie będą finansowane ani zwracane ze środków PFRON, NFZ, zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności ani z innych środków publicznych. Wnioskodawca będzie posiadał dokumenty potwierdzające poniesienie wydatku, w szczególności fakturę lub faktury wystawione na Wnioskodawcę. Wnioskodawca posiada dokument potwierdzający niepełnosprawność syna.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego Pani syn, otrzymał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności 07.09.2007 r. po rozpoznaniu wniosku (…), wydane przez Miejski Zespół orzekania o niepełnosprawności w W.; przyczyna niepełnosprawności 10-N, 01-U, 05-R. Niepełnosprawność istnieje od urodzenia i wydana jest na czas nieokreślony – dołączyła Pani załącznik. W roku podatkowym, w którym chce Pani skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, dochody podlegają opodatkowaniu w Polsce i pozwalają na skorzystanie z ww. ulgi – Umowa o pracę, umowa zlecenia. W roku ponoszenia ww. wydatków syn będzie pozostawał na Pani/wspólnym gospodarstwie domowym.

Dochody Pani syna nie przekroczą dwunastokrotności kwoty renty socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości obowiązującej w grudniu roku podatkowego. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej.

Zamierza Pani zastosować drewno z betonowymi słupkami - deska NTR 28x120, legar NTR45x70; wkręty nierdzewne A2; agrowłóknina 150 gr; szpilki do agrowłókniny 20 cm; kotwy regulowane do wsporników do legarów; śruby i wkręty konstrukcyjne; kotwy chemiczne i pręty do kotew; beton C20/25; taśma ochronna na legary; preparat do zabezpieczenia ciętych końcówek; transport i dostawa drewna, materiały pomocnicze np. bity, tarcze do cięcia, podkładki pod śruby, usługi wykonawcze m.in. przygotowanie terenu; wykonanie fundamentów punktowych; osadzenie kotew oraz montaż i poziomowanie legarów; montaż poprzecznych desek i komplet mocowań, docinanie desek, zabezpieczenie miejsc cięcia.

Dokumenty potwierdzające poniesienie wydatków na wybudowanie ciągu komunikacyjnego będą zawierały w szczególności Pani dane identyfikujące, jako kupującego (odbiorcę towaru i usługi) i dane sprzedającego (towar i usługę). Wybudowanie zjazdu z budynku umożliwia wjazd na drewniany „ciąg komunikacyjny” przebiegający przez ogród i las będzie trwale połączony z konstrukcją budynku i będzie połączony z tarasem wejściowym. Jego konstrukcja będzie fizycznie i funkcjonalnie powiązana z budynkiem mieszkalnym.

Faktury, dokumentujące poniesienie kosztu na wydatki rehabilitacyjne będą uwzględniały wydatków poniesionych na budowę „ciągu komunikacyjnego” i pozwolą na wyodrębnienie kosztu poniesionego na wykonanie samego „zjazdu” umożliwiającego bezpieczne opuszczenie osobie niepełnosprawnej budynku mieszkalnego. Zdaniem Wnioskodawcy wydatki poniesione na wykonanie opisanego ciągu komunikacyjnego powinny podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczeniu od dochodu podlegają wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesione przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną albo podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Pytanie

Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia od dochodu, w ramach ulgi rehabilitacyjnej, wydatków poniesionych na wykonanie drewnianego, utwardzonego i dostosowanego do potrzeb osoby poruszającej się na wózku inwalidzkim ciągu komunikacyjnego prowadzącego od budynku mieszkalnego do miejsca wypoczynku, zewnętrznej toalety oraz innych części rekreacyjnych nieruchomości, w tym części znajdującej się w otoczeniu leśnym, jeżeli wykonanie tego ciągu jest bezpośrednio związane z niepełnosprawnością syna Wnioskodawcy i ma na celu usunięcie bariery w jego poruszaniu się?

Pani stanowisko w sprawie

Pani zdaniem wydatki poniesione na wykonanie opisanego ciągu komunikacyjnego powinny podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odliczeniu od dochodu podlegają wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesione przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną albo podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Wśród wydatków podlegających odliczeniu ustawodawca wskazuje między innymi wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

W Pani ocenie planowany wydatek pozostaje w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z niepełnosprawnością syna. Syn Wnioskodawcy posiada niepełnosprawność wynikającą z mózgowego porażenia dziecięcego i porusza się na wózku inwalidzkim. Naturalne podłoże nieruchomości, obejmujące trawę, nierówności, doły, zagłębienia oraz niestabilne podłoże, uniemożliwia lub znacznie utrudnia bezpieczne przemieszczanie się wózkiem. Wykonanie stabilnego i równego ciągu komunikacyjnego jest zatem bezpośrednim sposobem usunięcia bariery wynikającej z niepełnosprawności syna.

Planowana konstrukcja będzie miała około 120-130 cm szerokości, będzie wyniesiona około 10 cm nad powierzchnię gruntu, a pomiędzy deskami zostaną zachowane około 1-centymetrowe odstępy. Takie rozwiązanie ma zapewnić stabilną powierzchnię przejazdu wózkiem i wyrównać istniejące nierówności terenu. Podkreśla Pani, że wydatek nie jest związany ze zwykłym zagospodarowaniem ogrodu. Jego przyczyną jest konkretny problem wynikający z niepełnosprawności syna – brak możliwości bezpiecznego przemieszczania się wózkiem po istniejącym terenie.

Celem wykonania ciągu komunikacyjnego jest umożliwienie synowi korzystania z przestrzeni znajdującej się wokół domu oraz dotarcia do toalety, miejsca wypoczynku i innych części rekreacyjnych nieruchomości. W Pani ocenie ciąg komunikacyjny stanowi funkcjonalne przedłużenie komunikacji z budynku mieszkalnego i jest rozwiązaniem dostosowującym sposób korzystania z nieruchomości do potrzeb osoby poruszającej się na wózku. Okoliczność, że część ciągu będzie przebiegała przez ogród oraz w otoczeniu leśnym, wynika z istniejącego układu nieruchomości i nie zmienia jego podstawowej funkcji.

Ciąg będzie rozpoczynał się przy budynku mieszkalnym i będzie służył osobie z niepełnosprawnością do bezpiecznego przemieszczania się pomiędzy budynkiem mieszkalnym a miejscami użytkowanymi przez tę osobę. Pani zdaniem wykonanie takiego ciągu jest wydatkiem związanym z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych przez osobę niepełnosprawną. Uważa Pani, że wydatki poniesione na wykonanie opisanego ciągu komunikacyjnego mogą zostać odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jako wydatki związane z adaptacją i wyposażeniem nieruchomości stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Wnosi Pani o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie ulgi rehabilitacyjnej, w części dotyczącej możliwości odliczenia wydatków poniesionych na wykonanie: · zjazdu (wjazdu/pochylni) konstrukcyjnie połączonego z tarasem wejściowym budynku mieszkalnego – jest prawidłowe; · drewnianego ciągu komunikacyjnego przebiegającego przez dalszą część działki (ogród i las) – jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592), Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.

Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7 i 7b-7g oraz ust. 13a tego artykułu. Na mocy art. 26 ust. 7a pkt 1 omawianej ustawy: Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności.

Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3. Na mocy art. 26 ust. 7b omawianej ustawy: Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.

W myśl art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: 1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub 2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo 3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Stosownie do art. 26 ust. 7f ww. ustawy: Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do: 1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo b) znaczny stopień niepełnosprawności; 2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a) całkowitą niezdolność do pracy albo b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.

Zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy, jest zatem posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.

Rozpatrując czy wydatki, o których mowa we wniosku, podlegają odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej należy wskazać, iż w myśl art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, czyli wydatki na cele rehabilitacyjne oraz wydatki związane z ułatwianiem wykonywania czynności życiowych uważa się wydatki poniesione na: adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Koniecznym jest zatem ustalenie znaczenia użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”.

Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś. Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka, mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego - to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe.

Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku), biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdego niepełnosprawnego, wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.

Dokonując wykładni zawartego w art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności wskazać należy, iż w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej. Pojęcie „adaptacja” rozumieć należy więc jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy - w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej.

Jednocześnie podkreślić należy, że art. 26 ust. 7a pkt 1 nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, jest to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania/budynku mieszkalnego odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję.

Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma – dla uznania wydatków poniesionych na nie za wydatki na cele rehabilitacyjne – znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika lub osoby pozostającej na jego utrzymaniu.

W związku z przytoczonym przepisem art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za wydatki takie można uznać wydatki poniesione na np. likwidację barier architektonicznych, budowę podjazdów dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich, „poszerzenie drzwi”, likwidację progów, założenie okien zamykanych z niskiego poziomu, położenie terakoty antypoślizgowej, likwidację wanny i zainstalowanie brodzika z panelem prysznicowym i siedziskiem dla osób niepełnosprawnych ruchowo, założenie „wiszącego” sedesu oraz umywalki „bez nogi” umożliwiających swobodne podjechanie wózkiem, także montaż wszelkiego rodzajów uchwytów, specjalnych baterii dla osób z niepełnosprawnymi dłońmi, montaż drzwi przesuwnych.

Wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań/budynków mieszkalnych, w przeciwieństwie do wydatków z tytułu zakupu sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych nie muszą mieć indywidualnego charakteru. Istotne jest jedynie czy wydatki te są podyktowane potrzebami osoby niepełnosprawnej związanymi z tą niepełnosprawnością. Pogląd ten potwierdził m.in. WSA w Łodzi w wyroku z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 1541/11, stwierdzając, że „nie można zgodzić się z tą częścią dokonanej przez organ wykładni art. 26 ust. 7a pkt 1 i 3 pdf, wedle której wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkań muszą mieć, tak samo jak sprzęt rehabilitacyjny, indywidualny charakter.

Z gramatycznego brzmienia pierwszego unormowania wynika bowiem, że wymóg „indywidualnego przeznaczenia” w ogóle nie dotyczy wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych. Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia, stosownie do treści art. 26 ust. 7a pkt 1 pdf, jest to by adaptacja (wyposażenie) mieszkania (budynku) odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Uwzględniając regulację zawartą w art. 26 ust. 1 pkt 6 pdf należy tego rodzaju wydatkom stawiać nadto warunek by służyły rehabilitacji osoby niepełnosprawnej lub ułatwiały jej wykonywanie czynności życiowych. Są to jedyne ustawowe wymogi stawiane wspomnianym wydatkom”.

Z treści wniosku wynika, że ze względu na datowaną od urodzenia niepełnosprawność Pani syna (mózgowe porażenie dziecięce - MPD), poruszającego się na wózku inwalidzkim, zamierza Pani wykonać stabilny, utwardzony ciąg komunikacyjny przeznaczony do korzystania przez osobę niepełnosprawną. Ciąg komunikacyjny zostanie wykonany z drewnianych desek, na konstrukcji betonowej (legary) wyniesionej około 10 cm ponad powierzchnię gruntu. Wyniesienie konstrukcji ponad teren jest konieczne z uwagi na istniejące nierówności, doły i zagłębienia terenu.

Ciąg komunikacyjny będzie rozpoczynał się przy budynku mieszkalnym i zostanie wyposażony w odpowiednio wykonany zjazd umożliwiający bezpieczne opuszczenie poziomu budynku i wjazd na drewnianą nawierzchnię. Planowana ścieżka będzie prowadziła od budynku mieszkalnego do miejsc znajdujących się na nieruchomości, z których korzysta Pani syn. Część ciągu komunikacyjnego będzie przebiegała przez ogród, a część w bezpośrednim otoczeniu lasu.

Pani zdaniem wydatki poniesione na wykonanie opisanego ciągu komunikacyjnego powinny podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej, jako wydatki na adaptację i wyposażenie budynku mieszkalnego stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności Pani syna. Nie sposób jednak zgodzić się z Pani stanowiskiem w kwestii uznania wydatków na wybudowanie całego ciągu komunikacyjnego. Wydatki na wybudowanie „zjazdu”, który konstrukcyjnie rozpoczyna się przy budynku mieszkalnym i jest bezpośrednio połączony z tarasem wejściowym jako element na stałe związany z bryłą budynku będą stanowić wydatki na przystosowanie budynku do niepełnosprawności Pani syna.

Wybudowanie zjazdu/podjazdu/pochylni stykającej się z bryłą budynku mieszkalnego stanowi klasyczny przykład likwidacji zewnętrznej bariery architektonicznej, bez której osoba z niepełnosprawnością ruchową nie ma fizycznej możliwości wejścia lub opuszczenia budynku. Konstrukcja ta stanowi integralną część infrastruktury wewnątrzbudynkowej. Wydatek ten mieści się zatem w pojęciu adaptacji budynku mieszkalnego. Z uwagi na fakt, że wydatki te zostaną sfinansowane w całości ze środków własnych Wnioskodawcy, a faktury pozwolą na jednoznaczne wyodrębnienie kosztów budowy samego „zjazdu”, kwota ta podlega w całości odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej jako wydatek nielimitowany.

W konsekwencji, wydatki na wybudowanie samego „zjazdu” (wjazdu/pochylni) może Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej w myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT. Z tego względu w tej części Pani stanowisko uznaję za prawidłowe. Odnosząc się do pozostałej części inwestycji – tj. wykonania drewnianego ciągu komunikacyjnego przebiegającego przez teren działki, ogród oraz las – stwierdzić należy, że wydatki te nie mogą zostać uznane za adaptację „mieszkania lub budynku mieszkalnego”. Wykładnia językowa art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o PIT nie pozwala na rozszerzenie pojęcia budynku na jego otoczenie zewnętrzne, w tym na grunt (działkę), na którym budynek jest posadowiony.

Ogród oraz las, niezależnie od ich funkcjonalnego przeznaczenia oraz faktu, że ułatwiają osobie niepełnosprawnej poruszanie się po posesji i rekreację, stanowią elementy zagospodarowania terenu wokół domu, a nie element konstrukcyjny budynku. Koszty utwardzania gruntów, budowy ścieżek, pomostów czy chodników ogrodowych, jako dotyczące infrastruktury zewnętrznej na nieruchomości, są konsekwentnie wyłączane z możliwości odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Jak już wyżej wspomniano, katalog wydatków określony w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione.

Rozszerzająca interpretacja wskazanego przepisu jest niedozwolona. Zgodnie bowiem z zasadą, przyjętą w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. Tak więc przepisy stanowiące ulgi winny być interpretowane ściśle, niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca. Tym samym, Pani stanowisko, w części dotyczącej możliwości odliczenia wydatków poniesionych na wykonanie drewnianego ciągu komunikacyjnego przebiegającego przez dalszą część działki (ogród i las) jest nieprawidłowe.

Podsumowując, z uwagi na to, że posiadana przez Panią dokumentacja (faktury) będzie pozwalać na wyodrębnienie kosztu poniesionego na wykonanie samego „zjazdu” z budynku od kosztów budowy ścieżki w ogrodzie (ciągu komunikacyjnego), przysługuje Pani prawo do pomniejszenia dochodu wyłącznie o kwotę wydatkowaną na wybudowanie „zjazdu” połączonego z budynkiem. Koszty realizacji pozostałej części ciągu komunikacyjnego takiego odliczenia nie generują. Tym samym, wydatki poniesione na wykonanie „zjazdu” (podjazdu/pochylni) będzie Pani mogła odliczyć od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej określonej w art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie będzie Pani mogła odliczyć od dochodu w ramach ww. ulgi wydatków poniesionych na wykonanie drewnianego ciągu komunikacyjnego przebiegającego przez dalszą część działki (ogród i las).

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będzie Pani mogła skorzystać jeśli zastosuje się do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.