Interpretacja indywidualna z 22 września 2026 r., 0114-KDIP3-1.4011.738.2026.2.MŁ

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 6 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 19 sierpnia 2026 r. (wpływ 19 sierpnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2 maja 2026 r. pod firmą (…), prowadzoną pod adresem (…), zarejestrowaną w CEIDG pod numerem NIP (…) i numerem REGON (…). Przedmiotowa działalność dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z pózn. zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez niego forma opodatkowania to podatek liniowy.

Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania 5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementacje, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów.

Zlecenia programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest on związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy Wnioskodawcą, a kontrahentem.

Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywana działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych, realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów.

Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoja działalność na poszczególne etapy: 1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza indywidualnych potrzeb danego kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie się ze specyfika jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego implementacji; 2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - tworzenie nowych funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie projektowania oprogramowania.

Przygotowywanie automatycznych testów jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalna oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniające wsparcie przy wykonywaniu testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień, poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów akceptacyjnych. Wsparcie kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z analiza potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawa tychże błędów.

3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji systemu Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów. W ramach realizacji umowy Wnioskodawca wykonywał czynności polegające na samodzielnym projektowaniu, tworzeniu i rozwijaniu indywidualnych rozwiązań programistycznych automatyzujących proces Lead-to-Cash (L2C) w obszarze sprzedaży usług telekomunikacyjnych. Prace były realizowane z wykorzystaniem platformy (…), w tym (…).

Wnioskodawca wskazuje, że każda z opisanych poniżej funkcjonalności wymagała indywidualnego podejścia koncepcyjnego i technicznego. Standardowe funkcjonalności platformy (…) nie pozwalały bowiem na pełne odzwierciedlenie specyficznych wymagań procesu sprzedaży usług telekomunikacyjnych klienta. Z tego względu konieczne było samodzielne zaprojektowanie logiki działania poszczególnych modułów, opracowanie struktury przepływu danych oraz stworzenie nowych fragmentów kodu źródłowego.

W ramach realizowanych prac Wnioskodawca w szczególności: korzystając z języka programowania (…) oraz (…), opracował koncepcje i stworzył mechanizm zarzadzania ofertami (…), obejmujący miedzy innymi nieistniejąca wcześniej w systemie funkcjonalność wersjonowania ofert (…) oraz logikę zamrażania zatwierdzonej oferty (…). Rozwiązanie to uniemożliwiało modyfikacje, dodawanie lub usuwanie pozycji oferty po jej zatwierdzeniu.

Zaprojektowanie tej logiki wymagało samodzielnego rozwiązania problemu zachowania integralności danych przy jednoczesnym umożliwieniu klonowania oferty również w stanie zamrożonym, czego nie zapewniały standardowe mechanizmy platformy; korzystając z języka (…) oraz frameworku (…), obejmującego (…), zaprojektował i wytworzył od podstaw komponenty oraz logikę obsługujące proces tworzenia zamówień (…) na podstawie zatwierdzonych ofert. W tym zakresie Wnioskodawca stworzył również mechanizm dynamicznego przypisywania zadań do zespołów produktowych (…).

Rozwiązanie wymagało samodzielnego opracowania algorytmu przypisania zadań, uwzględniającego strukturę organizacyjna i produktowa klienta; stworzył moduł kalkulacji pipeline sprzedażowego, (…). Opracowanie tej funkcjonalności wymagało rozwiązania problemów technicznych związanych z nieprawidłowym dodawaniem produktów do pipeline oraz rozpadem złożonej struktury produktowej oferty podczas dodawania komponentów i klonowania.

Dla wskazanych problemów nie istniało gotowe rozwiązanie możliwe do zastosowania bez stworzenia indywidualnej logiki programistycznej; korzystając z platformy (…) oraz (…), zaprojektował i stworzył moduł rejestrowania szczegółowych przyczyn utraty szans sprzedażowych (…), a także opracował indywidualna logikę assetyzacji (…), dostosowana do specyfiki produktów telekomunikacyjnych klienta; korzystając z mechanizmów workflow oraz (…), zaprojektował i zaimplementował zmiany w procesach obiegu ofert (…). Prace obejmowały miedzy innymi stworzenie mechanizmu anulowania poprzedniego workflow przy tworzeniu kolejnej oferty oraz opracowanie logiki kierowania zadań fazy ofertowania.

Wymagało to samodzielnego zaprojektowania przepływu sterowania procesem oraz zasad obsługi poszczególnych etapów ofertowania; korzystając z języka programowania (…), frameworku (…) oraz mechanizmów integracyjnych (…), zaprojektował i wytworzył od podstaw aplikacje webowa typu portal rozliczeniowy (…), obejmująca moduły tworzenia użytkowników portalu (…) oraz ich uwierzytelniania (…). W ramach tych prac Wnioskodawca stworzył zewnętrzną aplikacje kliencka (…) oraz zaprojektował integracje z systemem zarzadzania tożsamością klienta (…).

Wymagało to opracowania architektury wymiany danych oraz mechanizmu uwierzytelniania, których nie można było osiągnąć wyłącznie przy użyciu standardowych, gotowych komponentów platformy. Wnioskodawca wskazuje, że opisane powyżej czynności nie polegały na mechanicznym odtwarzaniu gotowych rozwiązań ani na prostym konfigurowaniu dostępnych funkcjonalności platformy. Rezultatem prac było stworzenie nowych, indywidualnych fragmentów kodu źródłowego oraz autorskiej logiki działania poszczególnych modułów. Kształt tych rozwiązań nie był z góry zdeterminowany, lecz wynikał z samodzielnych decyzji projektowych i programistycznych podejmowanych przez Wnioskodawcę w toku realizacji umowy.

W ocenie Wnioskodawcy rezultaty opisanych prac stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, a stworzone fragmenty kodu źródłowego oraz powiązana z nimi logika programistyczna mogą stanowić utwory w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509, dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.

Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.

Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje wiec jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że: - Materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo programiście "zakodować" je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić te operacje za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74); - Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa 1157/12). Wobec tego, mając na względzie szeroka definicje programu komputerowego Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty ochrona w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedze i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji.

W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedze z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych przez niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikacje, modyfikacje i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.

Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.

Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca, zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne. Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej skali.

Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.

W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz danego kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórca swoich programów, z których osiąga przychód.

Nadto czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego. Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawca a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu komputerowego.

Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw autorskich do oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym programem komputerowym.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu osiągniecia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów: a) koszty usługi księgowej i doradczej; - koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis; ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego; należy również podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se; natomiast koszt poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box (zasięgniecie porady prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z działalnością badawczo-rozwojowa; Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały element prowadzenia działalności gospodarczej; b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu; - koszty związane z amortyzacja/leasingiem oraz użytkowaniem samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do klienta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy to do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy to na szkolenia poszerzające wiedze w dziedzinie programowania; podkreślić należy, iż koszty te są wprost związane z wytworzeniem oprogramowania; c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych; - Wnioskodawca dba o ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane miejsce pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stad należy przyjąć że wydatki na odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej; d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego; - należy podkreślić, iż zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie kodu zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego programisty; natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywana prace oraz uwydatnia jej efekty; z cała pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych; e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie; - najnowsze oprogramowanie jest niezbędne do realizacji zleceń na rzecz kontrahentów, stad wydatek ten jest konieczny w działalności Wnioskodawcy; poniesienie tego typu kosztów pozwala Wnioskodawcy efektywnie wykonywać swoja prace, co umożliwia mu bycie konkurencyjnym na rynku programistycznym; f) koszty związane z wyjazdami służbowymi;- Wnioskodawca podróżuje służbowo, w związku z czym ponosi on koszty związane z noclegiem oraz koszty dojazdu do wyznaczonego miejsca; są one konieczne z punktu widzenia działalności związanej z tworzeniem oprogramowania, gdyż może zdarzyć się sytuacja, że Wnioskodawca będzie musiał przykładowo omówić dany projekt z klientem w miejscu innym niż siedziba Wnioskodawcy; g) koszt usług telekomunikacyjnych; - abonament telefoniczny umożliwia konsultacje z kontrahentami, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań; natomiast koszt opłaty za Internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest wręcz nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów) m.in. umożliwia zdalny kontakt z klientem, pozwala na znalezienie informacji na temat powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się efektami swojej pracy; również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów konferencyjnych; nie można zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej pracy; oprogramowanie zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci; jego wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez Internetu; w świetle powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu komputerowego i elektronicznego z siecią internetową; h) składki na ubezpieczenia społeczne; - Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie jednoosobowa działalność gospodarcza w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych; również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które maja za zadanie zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową; i) koszty dokształcenia zawodowego; - koszty te obejmują takie wydatki jak: literatura branżowa, udział w szkoleniach, konferencjach, certyfikaty; w tym miejscu należy podkreślić konieczność poniesienia wydatków na nieustanne kształcenie się Wnioskodawcy w branży IT, która podlega ciągłym zmianom; oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy; dla jego finalnego kształtu decydujące znaczenie maja posiadane przez niego informacje specjalne i wiedza specjalistyczna; w tym celu Wnioskodawca ustawicznie pogłębia swój zasób wiedzy, poznaje nowe technologie, co przyczynia się do poszerzenia jego oferty; j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu; - koszty te ponoszone są w celu zapewnienia ochrony finansowej Wnioskodawcy w przypadku popełnienia błędu, pominięcia, przeoczenia lub przekroczenia terminu oddania projektu, wobec czego doszłoby do powstania szkody u kontrahenta lub innej osoby trzeciej; koszty ubezpieczenia od utraty dochodu są niezbędne, aby uniknąć utraty płynności finansowej, przykładowo w wyniku choroby; powyższe uzasadnia uznanie tych kosztów za koszty niezbędne w działalności związanej z tworzeniem oprogramowania. k) koszt utrzymania domeny firmowej; - domena firmowa utrzymana jest w celu zapewnienia Wnioskodawcy możliwości posługiwania się profesjonalna domena internetowa wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności do komunikacji z kontrahentami, prezentacji zakresu świadczonych usług oraz budowania wiarygodności biznesowej.

Utrzymanie domeny firmowej umożliwia Wnioskodawcy korzystanie z firmowej poczty elektronicznej oraz strony internetowej, które służą do kontaktu z kontrahentami, przekazywania informacji dotyczących realizowanych projektów oraz obsługi bieżącej współpracy. Powyższe uzasadnia uznanie tych kosztów za koszty związane z działalnością polegającą na tworzeniu oprogramowania. Od 02.05.2026 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółowa ewidencje, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.

W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie dokumentów. Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjna stawka.

Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego 1) Jakiego roku podatkowego/lat podatkowych dotyczy Pana wniosek (dochodów za jaki okres/okresy rozliczeniowe)? Przedmiotem wniosku jest okres od 2 maja 2026 roku oraz lata następne o ile stan faktyczny i prawny nie ulegnie zmianie. Od tego momentu nie zmienił się opisany stan faktyczny, który będzie obowiązywać również w przyszłości.

2) Co - w kontekście przedstawionego opisu sytuacji faktycznej - należy rozumieć pod pojęciem „Oprogramowanie”? W wyniku wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności powstaje program komputerowy - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. - dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności podejmowanej przez Wnioskodawcę jako twórcy o indywidualnym charakterze. Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi.

Podkreślenia wymaga, że przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych we wskazanych przepisach jest także utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o PAIPP.

Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs., a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że: - „materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo programiście "zakodować" je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74); - Nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa 1157/12)”. Program komputerowy wytwarzany przez Wnioskodawcę wpisuje się w powyżej wskazane definicje. 3) jakie konkretne „Oprogramowanie” Pan wytwarza? 4) Jakie konkretne „Oprogramowanie” Pan rozwija i ulepsza oraz w jaki sposób?

Odpowiedź na pytania 3 i 4. Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy, rozwija i ulepsza Oprogramowanie, ma charakter twórczy i indywidualny, jest wyrazem jego własnej twórczości, posiada charakter kreatywny, nowatorski i oryginalny w pomyśle oraz jest nastawiona na tworzenie nowych, oryginalnych rozwiązań. Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie w zależności od indywidualnych potrzeb Kontrahenta. Prace prowadzone są w sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny, w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu posiadanych zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz posiadaną wiedzę i umiejętności.

W ramach realizacji umowy Wnioskodawca samodzielnie projektuje, tworzy, rozwija i ulepsza indywidualne rozwiązania programistyczne automatyzujące proces Lead-to-Cash (L2C) w obszarze sprzedaży usług telekomunikacyjnych. Prace realizowane są z wykorzystaniem platformy (…), w tym (…), (…) oraz (…). W ramach realizowanych prac Wnioskodawca w szczególności: korzystając z języka programowania (…) oraz (…), opracował koncepcję i stworzył mechanizm zarządzania ofertami (…), obejmujący m.in. funkcjonalność wersjonowania ofert (…) oraz logikę zamrażania zatwierdzonej oferty (…).

Rozwiązanie uniemożliwia modyfikację, dodawanie lub usuwanie pozycji oferty po jej zatwierdzeniu, przy jednoczesnym umożliwieniu klonowania oferty również w stanie zamrożonym; korzystając z języka (…) oraz frameworku (…), obejmującego (…) zaprojektował i wytworzył od podstaw komponenty oraz logikę obsługujące proces tworzenia zamówień (…) na podstawie zatwierdzonych ofert, a także mechanizm dynamicznego przypisywania zadań do zespołów produktowych (…); stworzył moduł kalkulacji pipeline sprzedażowego, w którym wartość pipeline wyliczana jest dynamicznie w oparciu o wybór przełącznika na poziomie oferty, wraz z mechanizmem domyślnej selekcji; korzystając z platformy (…) oraz (…), zaprojektował i stworzył moduł rejestrowania szczegółowych przyczyn utraty szans sprzedażowych (…), a także opracował indywidualną logikę assetyzacji (…), dostosowaną do specyfiki produktów telekomunikacyjnych Kontrahenta; korzystając z mechanizmów workflow oraz (…), zaprojektował i zaimplementował zmiany w procesach obiegu ofert (…), obejmujące m.in. mechanizm anulowania poprzedniego workflow przy tworzeniu kolejnej oferty oraz logikę kierowania zadań fazy ofertowania; korzystając z języka programowania (…), frameworku (…) oraz mechanizmów integracyjnych (…), zaprojektował i wytworzył od podstaw aplikację webową typu portal rozliczeniowy (…), obejmującą moduły tworzenia użytkowników portalu (…) oraz ich uwierzytelniania (…).

W ramach tych prac Wnioskodawca stworzył również zewnętrzną aplikację kliencką (…) oraz zaprojektował integrację z systemem zarządzania tożsamością klienta (…). Rozwijanie i ulepszanie Oprogramowania polega zatem na projektowaniu oraz implementowaniu nowych funkcjonalności, rozszerzaniu istniejących mechanizmów, dostosowywaniu ich do indywidualnych potrzeb Kontrahenta, rozwiązywaniu problemów technicznych występujących w istniejącym systemie, a także tworzeniu nowych fragmentów kodu źródłowego i autorskiej logiki programistycznej.

Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego Oprogramowania z systemami zewnętrznymi oraz dostosowuje kolejne aktualizacje do różnych systemów, z którymi Oprogramowanie współpracuje. 5) W czym przejawia się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „Oprogramowania”, którego dotyczy wniosek?

Należy wyjaśnić jakie konkretne działania podejmuje Pan w celu opracowania nowego „Oprogramowania” lub ulepszenia/rozwijania istniejącego, a w szczególności: a) jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia (jakiego „Oprogramowania”?) wytworzonego już wcześniej w praktyce gospodarczej zostały podjęte w celu realizacji projektu, w ramach którego tworzy i ulepsza Pan Oprogramowanie? Wnioskodawca podejmował działania zmierzające do rozwoju i usprawnienia Oprogramowania wykorzystywanego do obsługi procesu Lead-to-Cash (L2C) w obszarze sprzedaży usług telekomunikacyjnych.

Wnioskodawca w szczególności opracował mechanizm wersjonowania ofert (…) oraz zamrażania zatwierdzonych ofert (…), rozwinął proces tworzenia zamówień na podstawie zatwierdzonych ofert (…), stworzył mechanizm dynamicznego przypisywania zadań do zespołów produktowych (…), opracował moduł kalkulacji pipeline sprzedażowego, moduł rejestrowania szczegółowych przyczyn utraty szans sprzedażowych (…), indywidualną logikę assetyzacji (…) oraz zmiany w procesach obiegu ofert (…).

W ramach tych prac Wnioskodawca rozwiązywał m.in. problemy związane z zachowaniem integralności danych przy jednoczesnym umożliwieniu klonowania zatwierdzonych ofert, nieprawidłowym dodawaniem produktów do pipeline oraz rozpadem złożonej struktury produktowej oferty podczas dodawania komponentów i klonowania. Rozwiązanie wskazanych problemów wymagało stworzenia indywidualnej logiki programistycznej. b) jakie konkretnie „Oprogramowanie” zostało wytworzone przez Pana? W oparciu o jakie technologie? Do czego służyło? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej zastosowano?

Co powoduje, iż wytworzone nowe „Oprogramowanie” lub usprawnione w znaczymy stopniu różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana? Na czym polega oryginalność Pana „Oprogramowania”? Wnioskodawca wytworzył rozwiązania programistyczne automatyzujące proces Lead-to-Cash (L2C) w obszarze sprzedaży usług telekomunikacyjnych, w szczególności: (…), moduł kalkulacji pipeline sprzedażowego, (…), rozwiązania Quote Workflows oraz aplikację webową typu (…) Framework wraz z modułami (…) oraz integracją z systemem (…).

Oprogramowanie zostało wytworzone przy wykorzystaniu platformy (…), w tym (…), (…) oraz (…), języka programowania (…), frameworku (…) obejmującego (…), a także mechanizmów workflow oraz mechanizmów integracyjnych (…). Wytworzone rozwiązania służą w szczególności do automatyzacji i usprawnienia procesu sprzedaży usług telekomunikacyjnych, obsługi i wersjonowania ofert, tworzenia zamówień, przypisywania zadań do odpowiednich zespołów, kalkulowania pipeline sprzedażowego, rejestrowania przyczyn utraty szans sprzedażowych, obsługi procesów ofertowych oraz zapewnienia użytkownikom dostępu do portalu rozliczeniowego.

Oryginalność Oprogramowania polega na tym, że dla opisanych wymagań i problemów nie istniały gotowe rozwiązania możliwe do zastosowania wyłącznie poprzez wykorzystanie standardowych funkcjonalności platformy (…). Wnioskodawca samodzielnie projektował logikę działania poszczególnych modułów, strukturę przepływu danych, algorytmy oraz nowe fragmenty kodu źródłowego. Kształt poszczególnych rozwiązań nie był z góry zdeterminowany, lecz wynikał z podejmowanych przez Wnioskodawcę decyzji projektowych i programistycznych.

Wskazane rozwiązania stanowią również nowość w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, ponieważ wcześniej nie tworzył on takich samych funkcjonalności. c) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powoduje, iż „Oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub modyfikacji różni się od rozwiązań już funkcjonujących u Pana? Wnioskodawca wykorzystuje w szczególności platformę (…) wraz z (…), (…), język programowania (…), (…), framework (…), technologie (…), mechanizmy workflow oraz mechanizmy integracyjne (…). O odmienności wytwarzanego Oprogramowania nie przesądza jednak samo wykorzystanie wskazanych technologii, lecz sposób ich indywidualnego zastosowania przez Wnioskodawcę.

Wnioskodawca, wykorzystując posiadaną wiedzę i doświadczenie, samodzielnie dobiera odpowiednie technologie oraz projektuje i tworzy nowe fragmenty kodu źródłowego, algorytmy, logikę biznesową, przepływy danych oraz mechanizmy integracyjne, dostosowane do konkretnych wymagań danego projektu. W efekcie powstają nowe lub znacząco rozwinięte funkcjonalności, które wcześniej nie występowały w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. 6) Czy Pana działalność prowadzona jest w sposób ciągły i systematyczny tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez Wnioskodawcę harmonogramu? Jeżeli tak to proszę wyjaśnić: Tak.

Każde Oprogramowanie jest realizowane przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny, uporządkowany i według ustalonego harmonogramu prac. Jakie cele na wstępie postawił Pan sobie w zakresie poszczególnych realizowanych „Oprogramowań” w poszczególnych latach oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac? Przy realizacji każdego Oprogramowania Wnioskodawca stawia sobie za cel stworzenie Oprogramowania, które będzie działało sprawnie i bezbłędnie oraz będzie posiadało wszystkie zaplanowane funkcjonalności. Przed rozpoczęciem prac Wnioskodawca określa cel, jaki ma zostać osiągnięty, planuje sposób wykonania Oprogramowania oraz poszczególne etapy prac.

Każde Oprogramowanie realizowane jest według przyjętego harmonogramu, obejmującego analizę wymagań, zaprojektowanie rozwiązania, jego implementację, testowanie oraz zakończenie prac. Prace finansowane są ze środków własnych Wnioskodawcy. Jakie konkretnie cele zostały osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania? Wnioskodawca osiągnął postawione sobie cele poprzez samodzielne stworzenie Oprogramowania posiadającego zaplanowane funkcjonalności i odpowiadającego założeniom danego projektu.

Oprogramowanie zostało stworzone przy wykorzystaniu wiedzy, doświadczenia i umiejętności Wnioskodawcy. W zakresie zasobów ludzkich Wnioskodawca wykorzystuje przede wszystkim własną pracę, wiedzę i doświadczenie. W zakresie zasobów rzeczowych wykorzystuje sprzęt komputerowy i elektroniczny oraz oprogramowanie i narzędzia niezbędne do wykonywania prac programistycznych. W zakresie zasobów finansowych Wnioskodawca wykorzystuje środki własne. 7) Czy uczestniczy Pan we własnych czy też cudzych pracach polegających na wytwarzaniu oraz rozwijaniu/ulepszaniu „Oprogramowania”? Wnioskodawca uczestniczy w tworzeniu własnych utworów.

Przedmiotem wniosku są efekty własnych prac programistycznych Wnioskodawcy, tj. samodzielnie tworzone przez niego fragmenty kodu źródłowego, moduły, funkcjonalności oraz indywidualna logika programistyczna. Prace Wnioskodawcy mogą być wykonywane w ramach szerszego systemu lub projektu Kontrahenta, jednak Oprogramowaniem będącym przedmiotem wniosku są rezultaty pracy twórczej wytworzone samodzielnie przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca nie uznaje za własne utworów ani elementów Oprogramowania stworzonych przez inne osoby.

8) W odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy i rozwija/ulepsza Pan „Oprogramowanie” proszę wyjaśnić: a) Jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego „Oprogramowania”? b) jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach tej działalności?

Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstają poszczególne innowacyjne rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają tworzone oprogramowania od już istniejących? c) jakie jest miejsce, sposób wykorzystania oraz selekcji tej wiedzy pod względem przydatności do realizacji każdego z innowacyjnego „Oprogramowania” (jaka wiedza została wykorzystana)? d) jakie produkty, usługi, procesy oferował Pan dotychczas w swojej działalności? e) na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy programistycznych oparte były te produkty, usługi, procesy? f) co jest efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji opisanego projektu?

Poniżej znajduje się odpowiedź na pytania oznaczone punktami od A do F. Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego efekt jest z góry określony, natomiast istnieje wiele możliwych rozwiązań, które mogą prowadzić do osiągnięcia tego efektu. Praca Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego Oprogramowania Wnioskodawca dysponował wiedzą i doświadczeniem z zakresu programowania, projektowania i rozwijania systemów informatycznych oraz tworzenia rozwiązań w środowisku (…).

W szczególności posiadał wiedzę w zakresie platformy (…), w tym (…) oraz (…), języka programowania (…), zapytań (…), frameworku (…), technologii (…), a także mechanizmów workflow i integracji systemów. Przed przystąpieniem do wykonania Oprogramowania Wnioskodawca każdorazowo musi wybrać odpowiednie technologie i rozwiązania, co wiąże się z wykorzystaniem posiadanych zasobów wiedzy, a także ich rozwijaniem. Nie posiadając odpowiedniej wiedzy, Wnioskodawca nie byłby w stanie stworzyć opisanego Oprogramowania. Wobec tego do stworzenia Oprogramowania każdorazowo wykorzystuje swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe.

Wnioskodawca dobiera posiadaną wiedzę, technologie oraz narzędzia pod względem ich przydatności do realizacji konkretnego Oprogramowania. Dobór ten uzależniony jest od problemu, który ma zostać rozwiązany, oraz od funkcjonalności, która ma zostać osiągnięta. Wnioskodawca wykorzystuje i łączy posiadane zasoby wiedzy w celu projektowania nowych rozwiązań, logiki programistycznej, algorytmów, przepływów danych oraz mechanizmów integracyjnych. W swojej działalności Wnioskodawca od początku zajmuje się tworzeniem, rozwijaniem i ulepszaniem Oprogramowania.

Oferowane przez niego usługi oparte są na posiadanej wiedzy programistycznej, rozwiązaniach technicznych i technologicznych oraz odpowiednio dobranych narzędziach informatycznych. Wytworzone Oprogramowanie stanowi nowość w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, ponieważ do momentu jego wytworzenia Wnioskodawca nie oferował takich samych rozwiązań i funkcjonalności. W swojej działalności Wnioskodawca dąży do dostarczania rozwiązań odpowiadających aktualnym potrzebom Kontrahenta oraz wymaganiom technicznym danego projektu, zwiększając przy tym zasoby swojej wiedzy.

Z wykorzystaniem posiadanych zasobów wiedzy Wnioskodawca planuje, projektuje i tworzy nowe lub ulepszone produkty, procesy i usługi informatyczne. Ulepszenia te pozwalają w szczególności na automatyzację i usprawnienie procesów związanych z obsługą procesu Lead-to-Cash w obszarze sprzedaży usług telekomunikacyjnych. Efektem wykorzystania i rozwijania przez Wnioskodawcę posiadanej wiedzy jest stworzenie nowych zastosowań w postaci m.in. mechanizmów (…). Wskazane rozwiązania nie polegają na wprowadzaniu okresowych ani rutynowych zmian.

Wnioskodawca każdorazowo dobiera odpowiednie technologie, wykorzystuje posiadaną wiedzę i doświadczenie oraz opracowuje indywidualny sposób osiągnięcia zamierzonego rezultatu. Wytworzone Oprogramowanie stanowi zatem nowe zastosowanie posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy w jego praktyce gospodarczej.

9) Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „programem komputerowym” zawsze, tj. zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: a) zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; b) nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; c) nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez kontrahentów?

Poniżej znajduje się odpowiedź na pytania oznaczone punktami od A do D. Wnioskodawca oświadcza, że efektem Jego prac, którym są programy komputerowe, zawsze są utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem oraz zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny.

Nie są również jedynie techniczną, lecz twórczą realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahenta. 10) Czy efekty Pana samodzielnej pracy, które nazywa Pan „Oprogramowaniem” zawsze są/będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych? Czy przysługują/będą przysługiwały Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych „Oprogramowań”? Tak, wszystkie efekty samodzielnej pracy Wnioskodawcy, które nazywa on „Oprogramowaniem”, są/będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawcy przysługują/będą przysługiwały osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż do – w przypadku autorskich praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta. 11) W jaki sposób umowy z kontrahentem regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy otrzymuje Pan wynagrodzenie: a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta praw do „programu komputerowego”; b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich i czy ulgą IP Box zamierza Pan objąć również dochód z tego tytułu). Wnioskodawca w ramach umowy zobowiązał się do tworzenia oraz rozwijania oprogramowania.

Ulgą IP Box Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody, które są bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów komputerowych. Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco ewidencji. 12) Czy sposób „przenoszenia” ww. praw każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy? Tak, “przeniesienie” majątkowych praw autorskich do programu komputerowego każdorazowo następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawach autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. Ustawy.

13) Czy faktury, które wystawia Pan na rzecz Kontrahentów wyodrębniają wynagrodzenie z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana prac na Kontrahenta? Jeśli nie, proszę by Pan wskazał dlaczego i w jaki sposób określa Pan wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich? Faktury wystawiane przez Wnioskodawcę nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów prac, ponieważ przepisy nie przewidują obowiązku jego odrębnego wyszczególniania na fakturze.

Wnioskodawca jest jednak w stanie ustalić wartość wynagrodzenia przypadającego na przeniesienie majątkowych praw autorskich na podstawie prowadzonej na bieżąco ewidencji. Wartość wynagrodzenia dotyczącego poszczególnych programów komputerowych ustalana jest na koniec okresu rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w realizację danego Oprogramowania. 14) Jeżeli wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich nie wynika ani z umowy, ani z faktury, to czy prowadzi Pan pozwalającą na wyszczególnienie realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia i rozwijania „programu komputerowego” poprzez comiesięczne wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu?

Czy prowadzona przez Pana ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej? Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość wynagrodzenia przypadającego na przeniesienie majątkowych praw autorskich do poszczególnych programów komputerowych na podstawie prowadzonej na bieżąco ewidencji. Wartość ta jest ustalana na koniec danego okresu rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w realizację konkretnego Oprogramowania.

Prowadzona ewidencja pozwala na wyodrębnienie przychodów związanych z poszczególnymi programami komputerowymi, a tym samym na ustalenie dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia kwalifikowanych praw własności intelektualnej. 15) W jaki sposób umowa ze spółką regulują kwestię sposobu (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych stworzonych przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i kontrahent)? Co potwierdza przeniesienie tych praw?

Umowa Wnioskodawcy z Kontrahentem zakłada przekazywanie przez Wnioskodawcę Utworów (głównie kodu źródłowego, ale również diagramów, dokumentacji, plików konfiguracyjnych i instrukcji użytkownika) na bieżąco, lecz nie rzadziej niż raz na okres rozliczeniowy (przeważnie 1 miesiąc). Umowa nie wskazuje tego w sposób bezpośredni, lecz w praktyce przekazanie odbywa się drogą elektroniczną poprzez umieszczenie fragmentów Utworów na serwerach należących do Kontrahenta.

Wyodrębnienie konkretnego Oprogramowania odbywa się głównie przy użyciu systemu kontroli wersji, który przechowuje rejestr zmian Oprogramowania – przy każdej kolejnej wersji wyszczególnione jest, jakie konkretnie zmiany zostały dokonane. Przeniesienie praw autorskich odbywa się wraz z umieszczeniem Utworów na serwerach Kontrahenta i po wypłaceniu wynagrodzenia za dany okres rozliczeniowy. 16) Czy w odrębnej ewidencji na bieżąco wyodrębnia Pan koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu? Tak.

Prowadzona przez Wnioskodawcę odrębna ewidencja wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej. Ewidencja pozwala na przyporządkowanie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu do poszczególnych programów komputerowych, a także na ustalenie wskaźnika nexus dla każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. 17) W odniesieniu do kosztów wymienionych we wniosku, które dotyczy postawione przez Pana pytanie nr 3, tj. kosztów, które chciałby Pan uwzględnić we wskaźniku nexus, proszę wskazać: a) o jakiej metodyce alokacji kosztów mowa jest w pytaniu nr 3?

Tak, „odpowiednia metodyka alokacji” dotyczy klucza przychodowego, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy.

Wnioskodawca stosuje go w sytuacji, gdy nie jest możliwe bezpośrednie przypisanie danego kosztu do konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. b) Czy przyjęta metodyka alokacji kosztów stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne "powiazanie" odpowiedniej części danego kosztu służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego kwalifikowanego IP)? – proszę udzielić jednoznacznej odpowiedzi i wyjaśnić tą kwestię, tj. czy przyczyny stosowania tej alokacji kosztów wynikają z ww. przesłanek; Tak.

Przyjęta metodyka alokacji kosztów stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu do konkretnego przychodu z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe. czy wszystkie wydatki zostały/zostaną faktycznie poniesione przez Pana i są bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą związaną z wytwarzaniem „programu komputerowego”, „oprogramowania”, tj. kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa we wniosku? Tak.

Wszystkie wydatki, które Wnioskodawca uwzględnia lub będzie uwzględniał we wskaźniku nexus, zostały/zostaną faktycznie poniesione przez Wnioskodawcę i są bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą dotyczącą wytwarzania, rozwijania lub ulepszania Oprogramowania stanowiącego kwalifikowane prawo własności intelektualnej. 18) Od kiedy prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję? Wnioskodawca prowadzi odrębną ewidencję na potrzeby ulgi IP Box od dnia 2 maja 2026 r. 19) Jakich kosztów amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu dotyczy Pana wniosek?

Proszę o wskazanie w formie katalogu zamkniętego wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków. Kiedy poniósł Pan te koszty? Wydatek wskazany przez Wnioskodawcę dotyczy kosztów związanych z amortyzacją samochodu oraz jego eksploatacją. Pod tym pojęciem Wnioskodawca rozumie w szczególności wydatki związane z zakupem samochodu, paliwem, ubezpieczeniem, serwisem, wymianą płynów oraz części eksploatacyjnych. Na dzień udzielenia odpowiedzi Wnioskodawca nie poniósł jeszcze wydatków należących do tej kategorii.

W przyszłości, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz realizacją prac związanych z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania, nie wyklucza ponoszenia wskazanych wyżej kosztów, a także innych wydatków związanych z użytkowaniem samochodu na potrzeby prowadzonej działalności. 20) Jakich kosztów zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych dotyczy Pana wniosek? Proszę o wskazanie w formie katalogu zamkniętego wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków. Kiedy poniósł Pan te koszty?

Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztów wyposażenia biurowego i artykułów biurowych rozumie w szczególności wydatki na zakup biurka, krzesła, tonerów do drukarki, papieru oraz długopisów. Na dzień udzielenia odpowiedzi Wnioskodawca nie poniósł jeszcze wydatków należących do tej kategorii. W przyszłości, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz realizacją prac związanych z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania, nie wyklucza ponoszenia wskazanych wyżej kosztów, a także innych wydatków związanych z wyposażeniem miejsca pracy i bieżącym funkcjonowaniem działalności.

21) Jakich kosztów zakupu sprzętu komputerowego i elektrycznego oraz licencji na oprogramowanie dotyczy Pana wniosek? Proszę o wskazanie w formie katalogu zamkniętego wszystkich wydatków zaliczanych przez Pana do tej kategorii wydatków. Kiedy poniósł Pan te koszty? Wnioskodawca wskazuje, że pod pojęciem kosztu zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego Wnioskodawca ma na myśli wydatki na: komputer stacjonarny, klawiaturę, mysz, słuchawki, mikrofon, monitor, komputer mobilny (laptop), telefon, okablowanie, router internetowy. Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych wydatków z tej kategorii.

Na dzień udzielenia odpowiedzi Wnioskodawca nie poniósł jeszcze wydatków należących do tej kategorii. W przyszłości, w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz realizacją prac związanych z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania, nie wyklucza poniesienia wskazanych wyżej kosztów. Pod pojęciem kosztów zakupu licencji na oprogramowanie Wnioskodawca rozumie wydatki na oprogramowanie wykorzystywane przy realizacji prac związanych z tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania. Wnioskodawca poniósł dotychczas wydatki na licencję (…), wykorzystywaną jako narzędzie wspierające realizację prac programistycznych.

Koszty licencji (…) zostały poniesione: 22 kwietnia 2026 r. - za kwiecień 2026 r., 22 maja 2026 r. - za maj 2026 r., 22 czerwca 2026 r. - za czerwiec 2026 r., 22 lipca 2026 r. - za lipiec 2026 r. Na dzień udzielenia odpowiedzi są to wszystkie wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w tej kategorii. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że poniesione wydatki na licencję nie stanowią nabycia, o którym mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus, określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Wnioskodawca oświadcza, iż wydatki te zostały poniesione w trakcie prowadzenia działalności i są nierozerwalnie z nią związane.

W przyszłości nie wyklucza możliwości ponoszenia również innych wydatków związanych bezpośrednio z ww. działalnością 22) Jakich kosztów związanych z wyjazdami służbowymi dotyczy Pana wniosek? Czy wydatki związane z wyjazdami służbowymi będą Panu w jakikolwiek sposób zwracane przez kontrahentów lub inny podmiot? Pod pojęciem kosztów dot. wyjazdów służbowych, udziałem w szkoleniach i konferencjach Wnioskodawca ma na myśli wydatki na: zakwaterowanie w hotelu, bilety lotnicze, bilety kolejowe, taksówki, Uber, dieta, bilety wstępu.

W kwestii szkoleń i konferencji, Wnioskodawca ponosi wydatki na szkolenia i kursy, zależne od realizowanego przez niego zadania, wynikające z konieczności zapoznania się z nową technologią, uzupełnienia wiedzy potrzebnej do realizacji konkretnego zadania. Wnioskodawca wskazuje jednak, że nie wyklucza w przyszłości poniesienia innych wydatków z tej kategorii. Służą one Wnioskodawcy do realizacji wielu zleceń programistycznych. Wnioskodawca wskazuje również, że sposób rozliczenia kosztów wyjazdu może zależeć od okoliczności konkretnego wyjazdu.

W przypadku wyjazdu odbywanego z inicjatywy Wnioskodawcy koszty będą co do zasady ponoszone przez niego, natomiast w przypadku wyjazdu realizowanego na prośbę kontrahenta możliwy jest zwrot poniesionych wydatków przez kontrahenta. 23) Czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych)? Czy zawsze zalicza Pan do wskaźnika nexus wszystkie wydatki, jakie przypisuje Pan do kosztów uzyskania przychodów z konkretnego „programu komputerowego”? Czy stosuje Pan inne zasady przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus (jeśli tak, proszę wyjaśnić te zasady)?

Wnioskodawca, obliczając wskaźnik nexus, uwzględnia wyłącznie koszty faktycznie poniesione i bezpośrednio związane z wytwarzaniem, rozwijaniem lub ulepszaniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT. Nie wszystkie koszty uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej są automatycznie uwzględniane we wskaźniku nexus. W pierwszej kolejności Wnioskodawca przypisuje koszt bezpośrednio do konkretnego Oprogramowania.

Jeżeli bezpośrednie przypisanie nie jest możliwe, stosuje klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, zgodnie z metodyką opisaną w odpowiedzi na pytanie nr 17. 24) czy Zleceniodawca, o którym mowa we wniosku, jest podmiotem polskim, czy zagranicznym (z jakiego kraju?)? Jeśli Zleceniodawca jest podmiotem zagranicznym, to czy usługi dla tego podmiotu są wykonywane przez Pana w Polsce czy w kraju, w którym podmiot ten ma siedzibę?

Jeśli usługi są wykonywane w kraju, w którym podmiot ten ma siedzibę, to, czy działalność gospodarcza w tym państwie jest prowadzona za pośrednictwem zakładu w rozumieniu umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej między Polską a tym państwem? Zleceniodawcy, o których mowa we wniosku, są podmiotami mającymi siedzibę w Polsce.

Pytania

1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegającą na tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojowa w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT? 2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?

3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na: a) koszty usługi księgowej i doradczej, b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu, c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych, d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego, e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie, f) koszty związane z wyjazdami służbowymi, g) koszt usług telekomunikacyjnych, h) składki na ubezpieczenia społeczne, i) koszty dokształcenia zawodowego, j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu, k) koszt utrzymania domeny firmowej, w celu osiągniecia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?

4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Ad 1 Artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojowa jako: działalność twórcza obejmująca badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojowa, jego działalność spełnia cechy takowej: a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich potrzeb; b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczna modyfikacje archaicznych rozwiązań; c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, która zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez nich planem.

Innymi słowy, jego działalność prowadzona jest w sposób systematyczny; d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.

Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie “prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany maja charakter ulepszeń.

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórcza obejmującą prace rozwojowe, podejmowana w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych rozwiązań programistycznych.

Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany maja charakter ulepszeń. Wnioskodawca podejmuje prace nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel, którym jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez kontrahenta przy negocjowaniu współpracy.

Wnioskodawca prowadzi prace według ścisłego harmonogramu - począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należyta uwaga. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego kontrahenta. Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych.

Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własna inwencje twórcza oraz korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez niego na rzecz kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej bądź na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw jego twórczej działalności oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności, jak i jego kontrahenta.

Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (IP BOX), twórcza działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Twórczość Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności - autorskich praw do programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej. Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórcza obejmującą prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojowa. Ad 2 Art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym opodatkowaniem.

Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby spełnione zostały dwa kryteria: a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których strona jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których strona jest Unia Europejska.

Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a wiec instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09, Bezpecnostní softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816).

Do programów komputerowych stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).

Zdaniem Wnioskodawcy prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności opisanej we wniosku, która jego zdaniem stanowi działalność badawczo-rozwojowa.

Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód: * z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego IP; * ze sprzedaży kwalifikowanego IP; * z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; * z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało uzyskane w postepowaniu spornym, w tym w postepowaniu sądowym albo arbitrażu.

Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy spełnieniu łącznie trzech warunków: a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz; b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT; c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których strona jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których strona jest Unia Europejska.

Zdaniem Wnioskodawcy wytwarzane przez niego prawa autorskie stanowią kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone oprogramowania oraz majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian za wykonane usługi Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta obejmuje honorarium za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.

Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorie sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.

Ad 3 Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b) x 1,3 --------------- a+b+c+d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzona bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojowa związana z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa powyżej, jest większą od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani kwalifikowanych praw własności intelektualnej wskaźnik ten będzie wynosić 1 w momencie gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.

Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych.

W związku z wykonywana przez Wnioskodawcę działalnością, ponosi on wydatki na: a) koszty usługi księgowej i doradczej, b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu, c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych, d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego, e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie, f) koszty związane z wyjazdami służbowymi, g) koszt usług telekomunikacyjnych, h) składki na ubezpieczenia społeczne, i) koszty dokształcenia zawodowego, j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu, k) koszt utrzymania domeny firmowej.

Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i maja na celu osiągniecie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów - tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej. Zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na prowadzona bezpośrednio przez niego działalność, stanowiąca jego zdaniem działalność badawczo-rozwojowa związana z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT).

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Źródła przychodów Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności, 2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności, 3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Definicja działalności badawczo-rozwojowej Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to: a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.), b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Definicja prac rozwojowych Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że: Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.): Badania naukowe są działalnością obejmującą: 1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność polegającą na pracach programistycznych, których dotyczy wniosek od 2 maja 2026 r. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykonuje Pan w sposób systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne Zleceniodawcy.

Na potrzeby opisu stanu faktycznego podzielił Pan swoja działalność na poszczególne etapy: 1. Planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania - szczegółowa analiza indywidualnych potrzeb danego kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie się ze specyfika jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań, dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego implementacji; 2. Praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja - tworzenie nowych funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie projektowania oprogramowania.

3. Integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji systemu Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej aktualizacji do różnych systemów. W ramach realizacji umowy wykonywał Pan czynności polegające na samodzielnym projektowaniu, tworzeniu i rozwijaniu indywidualnych rozwiązań programistycznych automatyzujących proces Lead-to-Cash (L2C) w obszarze sprzedaży usług telekomunikacyjnych. Prace były realizowane z wykorzystaniem platformy (…), w tym (…), (…) oraz (…).

Wskazuje Pan, że każda z opisanych funkcjonalności wymagała indywidualnego podejścia koncepcyjnego i technicznego. Standardowe funkcjonalności platformy (…) nie pozwalały bowiem na pełne odzwierciedlenie specyficznych wymagań procesu sprzedaży usług telekomunikacyjnych klienta. Z tego względu konieczne było samodzielne zaprojektowanie logiki działania poszczególnych modułów, opracowanie struktury przepływu danych oraz stworzenie nowych fragmentów kodu źródłowego.

W ramach realizowanych prac w szczególności: – korzystając z języka programowania (…) oraz zapytań (…), opracował Pan koncepcje i stworzył mechanizm zarzadzania ofertami (…), obejmujący miedzy innymi nieistniejąca wcześniej w systemie funkcjonalność wersjonowania ofert (…) oraz logikę zamrażania zatwierdzonej oferty (…). Rozwiązanie to uniemożliwiało modyfikacje, dodawanie lub usuwanie pozycji oferty po jej zatwierdzeniu.

Zaprojektowanie tej logiki wymagało samodzielnego rozwiązania problemu zachowania integralności danych przy jednoczesnym umożliwieniu klonowania oferty również w stanie zamrożonym, czego nie zapewniały standardowe mechanizmy platformy; – korzystając z języka (…) oraz frameworku (…), obejmującego (…), zaprojektował i wytworzył Pan od podstaw komponenty oraz logikę obsługujące proces tworzenia zamówień (…) na podstawie zatwierdzonych ofert. W tym zakresie stworzył Pan również mechanizm dynamicznego przypisywania zadań do zespołów produktowych (…).

Rozwiązanie wymagało samodzielnego opracowania algorytmu przypisania zadań, uwzględniającego strukturę organizacyjna i produktowa klienta; – stworzył Pan moduł kalkulacji pipeline sprzedażowego, w którym wartość pipeline wyliczana jest dynamicznie w oparciu o wybór przełącznika na poziomie oferty, wraz z mechanizmem domyślnej selekcji. Opracowanie tej funkcjonalności wymagało rozwiązania problemów technicznych związanych z nieprawidłowym dodawaniem produktów do pipeline oraz rozpadem złożonej struktury produktowej oferty podczas dodawania komponentów i klonowania.

Dla wskazanych problemów nie istniało gotowe rozwiązanie możliwe do zastosowania bez stworzenia indywidualnej logiki programistycznej; – korzystając z platformy (…) oraz języka (…), zaprojektował i stworzył Pan moduł rejestrowania szczegółowych przyczyn utraty szans sprzedażowych (…), a także opracował indywidualna logikę assetyzacji (…), dostosowana do specyfiki produktów telekomunikacyjnych klienta; – korzystając z mechanizmów workflow oraz języka (…), zaprojektował i zaimplementował Pan zmiany w procesach obiegu ofert (…).

Prace obejmowały miedzy innymi stworzenie mechanizmu anulowania poprzedniego workflow przy tworzeniu kolejnej oferty oraz opracowanie logiki kierowania zadań fazy ofertowania. Wymagało to samodzielnego zaprojektowania przepływu sterowania procesem oraz zasad obsługi poszczególnych etapów ofertowania; – korzystając z języka programowania (…), frameworku (…) oraz mechanizmów integracyjnych (…), zaprojektował i wytworzył Pan od podstaw aplikacje webowa typu portal rozliczeniowy (…), obejmująca moduły tworzenia użytkowników portalu (…) oraz ich uwierzytelniania (…).

W ramach tych prac Wnioskodawca stworzył zewnętrzną aplikacje kliencka (…) oraz zaprojektował integracje z systemem zarzadzania tożsamością klienta (…). Wymagało to opracowania architektury wymiany danych oraz mechanizmu uwierzytelniania, których nie można było osiągnąć wyłącznie przy użyciu standardowych, gotowych komponentów platformy. Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.

Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku). Kryteria działalności badawczo-rozwojowej Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś).

W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.

Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Twórczy charakter Pana działalności przejawia się w podejmowaniu działań zmierzających do rozwoju i usprawnienia Oprogramowania wykorzystywanego do obsługi procesu Lead-to-Cash (L2C) w obszarze sprzedaży usług telekomunikacyjnych.

Standardowe funkcjonalności platformy (…) nie pozwalały na pełne odzwierciedlenie specyficznych wymagań procesu sprzedażowego Kontrahenta, dlatego konieczne było zaprojektowanie i wytworzenie indywidualnych rozwiązań programistycznych. W szczególności opracował Pan mechanizm wersjonowania ofert (…) oraz zamrażania zatwierdzonych ofert (…), rozwinął proces tworzenia zamówień na podstawie zatwierdzonych ofert (…), stworzył mechanizm dynamicznego przypisywania zadań do zespołów produktowych (…), opracował moduł kalkulacji pipeline sprzedażowego, moduł rejestrowania szczegółowych przyczyn utraty szans sprzedażowych (…), indywidualną logikę assetyzacji (…) oraz zmiany w procesach obiegu ofert (…).

W ramach tych prac rozwiązywał Pan m.in. problemy związane z zachowaniem integralności danych przy jednoczesnym umożliwieniu klonowania zatwierdzonych ofert, nieprawidłowym dodawaniem produktów do pipeline oraz rozpadem złożonej struktury produktowej oferty podczas dodawania komponentów i klonowania. Rozwiązanie wskazanych problemów wymagało stworzenia indywidualnej logiki programistycznej. Wytworzył Pan rozwiązania programistyczne automatyzujące proces Lead-to-Cash (L2C) w obszarze sprzedaży usług telekomunikacyjnych, w szczególności: (…), moduł kalkulacji pipeline sprzedażowego, (…), rozwiązania (…) oraz aplikację webową typu (…) oraz integracją z systemem (…).

Oprogramowanie zostało wytworzone przy wykorzystaniu platformy (…), w tym (…), (…) oraz (…), języka programowania (…), (…), frameworku (…) obejmującego (…), a także mechanizmów workflow oraz mechanizmów integracyjnych (…). Wskazał Pan, że oryginalność Oprogramowania polega na tym, że dla opisanych wymagań i problemów nie istniały gotowe rozwiązania możliwe do zastosowania wyłącznie poprzez wykorzystanie standardowych funkcjonalności platformy (…). Samodzielnie projektował Pan logikę działania poszczególnych modułów, strukturę przepływu danych, algorytmy oraz nowe fragmenty kodu źródłowego.

Kształt poszczególnych rozwiązań nie był z góry zdeterminowany, lecz wynikał z podejmowanych przez Pana decyzji projektowych i programistycznych. Wskazane rozwiązania stanowią również nowość w Pana praktyce gospodarczej, ponieważ wcześniej nie tworzył on takich samych funkcjonalności. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.

W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.

Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Działalność prowadzona jest przez Pana w sposób ciągły i systematyczny (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy).

Przy realizacji każdego Oprogramowania stawia sobie Pan za cel stworzenie Oprogramowania, które będzie działało sprawnie i bezbłędnie oraz będzie posiadało wszystkie zaplanowane funkcjonalności. Przed rozpoczęciem prac określa Pan cel, jaki ma zostać osiągnięty, planuje sposób wykonania Oprogramowania oraz poszczególne etapy prac. Każde Oprogramowanie realizowane jest według przyjętego harmonogramu, obejmującego analizę wymagań, zaprojektowanie rozwiązania, jego implementację, testowanie oraz zakończenie prac. Prace finansowane są z Pana środków własnych.

Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana Oprogramowania jest spełnione. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.

Z opisu sprawy wynika, że przed rozpoczęciem realizacji poszczególnego Oprogramowania dysponował Pan wiedzą i doświadczeniem z zakresu programowania, projektowania i rozwijania systemów informatycznych oraz tworzenia rozwiązań w środowisku (…). W szczególności posiadał Pan wiedzę w zakresie platformy (…), w tym (…), (…), języka programowania (…), zapytań (…), frameworku (…), technologii (…), a także mechanizmów workflow i integracji systemów. Przed przystąpieniem do wykonania Oprogramowania każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednie technologie i rozwiązania, co wiąże się z wykorzystaniem posiadanych zasobów wiedzy, a także ich rozwijaniem.

Nie posiadając odpowiedniej wiedzy, nie byłby Pan w stanie stworzyć opisanego Oprogramowania. Wobec tego do stworzenia Oprogramowania każdorazowo wykorzystuje swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Dobiera Pan posiadaną wiedzę, technologie oraz narzędzia pod względem ich przydatności do realizacji konkretnego Oprogramowania. Dobór ten uzależniony jest od problemu, który ma zostać rozwiązany, oraz od funkcjonalności, która ma zostać osiągnięta. Wykorzystuje i łączy Pan posiadane zasoby wiedzy w celu projektowania nowych rozwiązań, logiki programistycznej, algorytmów, przepływów danych oraz mechanizmów integracyjnych.

W swojej działalności dąży Pan do dostarczania rozwiązań odpowiadających aktualnym potrzebom Kontrahenta oraz wymaganiom technicznym danego projektu, zwiększając przy tym zasoby swojej wiedzy. Z wykorzystaniem posiadanych zasobów wiedzy planuje, projektuje i tworzy Pan nowe lub ulepszone produkty, procesy i usługi informatyczne. Ulepszenia te pozwalają w szczególności na automatyzację i usprawnienie procesów związanych z obsługą procesu Lead-to-Cash w obszarze sprzedaży usług telekomunikacyjnych.

Efektem wykorzystania i rozwijania przez Pana posiadanej wiedzy jest stworzenie nowych zastosowań w postaci m.in. mechanizmów (…), modułu kalkulacji pipeline sprzedażowego, (…), rozwiązań (…) oraz integracją z systemem CIAM. Wskazane rozwiązania nie polegają na wprowadzaniu okresowych ani rutynowych zmian. Każdorazowo dobiera Pan odpowiednie technologie, wykorzystuje posiadaną wiedzę i doświadczenie oraz opracowuje indywidualny sposób osiągnięcia zamierzonego rezultatu. Wytworzone Oprogramowanie stanowi zatem nowe zastosowanie posiadanej przez Wnioskodawcę wiedzy w jego praktyce gospodarczej.

Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy. Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się do wielu przejawów aktywności podatnika.

Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą stanowić prac rozwojowych. Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.: nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności. Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin.

Prace te obejmują kolejno: nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej; łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badan rozwojowych; kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych; wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.

Co istotne, całość ww. czynności służy: planowaniu produkcji oraz projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług - od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres. Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej podejmuje Pan działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie oprogramowania oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzone do nich.

Ponadto posiada Pan profesjonalną wiedzę w zakresie programowania programów komputerowych, popartą odpowiednim doświadczeniem zawodowym. Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia, rozwijania, ulepszania wymienionego Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe. W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że opisane prace rozumiane jako całość działalności realizowanej przez Pana polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe. Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1) patent, 2) prawo ochronne na wzór użytkowy, 3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.

U. z 2021 r. poz. 213), 8) autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) * 1,3 a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.

Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację). Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.

Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że: 1) prowadzi Pan działalność badawczo-rozwojową i uzyskuje z tego tytułu dochody od 02 maja 2026 r. 2) w ramach działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pan Oprogramowanie; 3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych; 4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na Zleceniodawcę; 5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy; 6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych; 7) od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP prowadzi Pan odrębną ewidencję.

Reasumując, odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do Oprogramowania w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym osiąga Pan kwalifikowany dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 tej ustawy. Może więc Pan za 2026 rok i lata kolejne zastosować stawkę 5% od dochodów z powyższego tytułu, osiągniętych w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny).

Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 i nr 4 również należało uznać za prawidłowe. Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus Przechodząc do kwestii, które z wydatków ponoszonych przez Pana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej są kosztami poniesionymi na prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej tutejszy Organ wyjaśnia, co następuje.

Należy przede wszystkim podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn: - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz - wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika bowiem, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu.

Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”. Objaśnienia podatkowe wskazują zatem na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) również kosztów pośrednich. Nie wskazują natomiast, w jaki sposób koszty pośrednie należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów.

W celu alokowania kosztów pośrednich do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 22 ust. 3 i ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 22 ust. 3 i 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt 153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zatem w przypadku braku możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez podatnika w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia oprogramowania, można przyporządkować wydatki do przychodów ze zbycia oprogramowania według proporcji ustalonej jako stosunek przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.

Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych przez Pana wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy także zauważyć, że w przypadku poniesienia wydatku na zakup środka trwałego, który podlega amortyzacji podatkowej oraz ma związek z wytworzeniem, rozwojem, ulepszeniem kwalifikowanego IP, cały wydatek nie może zostać uwzględniony we wskaźniku nexus. Uwzględnić można jedynie odpisy amortyzacyjne dokonane przez podatnika w roku podatkowym, w którym będzie korzystał z preferencyjnej stawki podatkowej.

Zatem wydatki, które Pan ponosi na: a) koszty usługi księgowej i doradczej, b) koszty amortyzacji/leasingu i użytkowania samochodu, c) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych, d) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego, e) koszty zakupu licencji na oprogramowanie, f) koszty związane z wyjazdami służbowymi, g) koszt usług telekomunikacyjnych, h) składki na ubezpieczenia społeczne, i) koszty dokształcenia zawodowego, j) koszty zakupu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu, (w sytuacji, gdy do zawarcia umowy ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu będzie zobowiązywać Pana umowa zawarta z Kontrahentem), przy zachowaniu właściwej proporcji, należy uznać za koszty, o których mowa w lit. a wzoru do obliczenia wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Zatem Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe. Odnosząc się z kolei do kosztu ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu (w sytuacji, gdy do zawarcia umowy ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utarty dochodu nie będzie zobowiązywać Pana umowa zawarta z Kontrahentem), biorąc pod uwagę treść art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatku tego nie można uznać za koszt faktycznie poniesiony na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Przepis ten literalnie wskazuje, że do kosztów, o których mowa w ust. 4 nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Trudno przyjąć, że wydatek na ubezpieczenie OC i ubezpieczenie od utraty dochodu (w sytuacji, gdy do zawarcia umowy ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu nie będzie zobowiązywać Pana umowa zawarta z Kontrahentem) będzie wprost związany z wytworzeniem oprogramowania. Nie wykazał Pan bezpośredniego związku ww. kosztu z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową. W takiej sytuacji zawarcie umowy będzie wynikać wyłącznie z Pana woli.

Wobec tego, koszt ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu (w sytuacji, gdy do zawarcia umowy ubezpieczenia OC i ubezpieczenia od utraty dochodu nie będzie zobowiązywać Pana umowa zawarta z Kontrahentem) nie może stanowić kosztu bezpośrednio związanego z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i nie może być uwzględniony przy obliczaniu wskaźnika nexus. Analogiczna sytuacja będzie w kwestii kosztów utrzymania domeny firmowej. Trudno bowiem w opisanych przez Pana okolicznościach uznać, że wydatki te związane są z prowadzoną bezpośrednio przez Pana działalnością badawczo-rozwojową.

W świetle przedstawionych okoliczności sprawy wydatki te związane są z Pana działalnością w ujęciu ogólnym, a nie z wytworzeniem, rozwinięciem, ulepszeniem konkretnego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Zatem Pana stanowisko w powyższym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pańska sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.