Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
23 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 23 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca, A. A., od 2007 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „B”, NIP (…). Dochody z tej działalności Wnioskodawca opodatkowuje na zasadach ogólnych według skali podatkowej. Ojciec Wnioskodawcy, B. A., prowadził jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „C”. Dochody z tej działalności były opodatkowane podatkiem liniowym. Po śmierci ojca Wnioskodawcy powstało przedsiębiorstwo w spadku pod firmą „C w spadku”. W dniu 23 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca został wpisany do CEIDG jako zarządca sukcesyjny tego przedsiębiorstwa. Funkcję zarządcy sukcesyjnego Wnioskodawca wykonuje nieodpłatnie i nie uzyskuje z tego tytułu żadnego wynagrodzenia.
Spadkobiercami po zmarłym przedsiębiorcy są Wnioskodawca, matka Wnioskodawcy oraz brat Wnioskodawcy. Obecnie trwa postępowanie spadkowe. Na moment składania wniosku Wnioskodawca nie nabył jeszcze przedsiębiorstwa w spadku na wyłączną własność. Zamiarem spadkobierców jest dokonanie działu spadku w taki sposób, aby całe przedsiębiorstwo „C w spadku” przypadło Wnioskodawcy. Po dokonaniu działu spadku Wnioskodawca będzie wyłącznym właścicielem przedsiębiorstwa i będzie kontynuował prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o przejęte przedsiębiorstwo.
Do czasu nabycia przedsiębiorstwa Wnioskodawca będzie nadal prowadził własną jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „B”, ponieważ działalność ta stanowi jego źródło bieżących dochodów. Po nabyciu przedsiębiorstwa w spadku Wnioskodawca zamierza zakończyć prowadzenie własnej jednoosobowej działalności gospodarczej pod firmą „B”. Następnie zamierza kontynuować działalność gospodarczą wyłącznie w oparciu o przedsiębiorstwo nabyte w wyniku spadkobrania oraz działu spadku. Po nabyciu przedsiębiorstwa Wnioskodawca nie zamierza prowadzić równolegle dwóch działalności gospodarczych.
Jego zamiarem jest zakończenie własnej dotychczasowej działalności gospodarczej oraz dalsze prowadzenie wyłącznie działalności wykonywanej w oparciu o przejęte przedsiębiorstwo „C”. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy po nabyciu przedsiębiorstwa w spadku będzie mógł kontynuować opodatkowanie dochodów z tego przedsiębiorstwa podatkiem liniowym, skoro spadkodawca stosował tę formę opodatkowania, a jednocześnie Wnioskodawca przed nabyciem przedsiębiorstwa prowadził własną działalność gospodarczą opodatkowaną według skali podatkowej.
Pytania
1. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca, który po zakończeniu postępowania spadkowego i dokonaniu działu spadku stanie się wyłącznym właścicielem przedsiębiorstwa „C w spadku”, będzie uprawniony do kontynuowania opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym, jeżeli spadkodawca przed śmiercią stosował tę formę opodatkowania? 2. Czy fakt prowadzenia przez Wnioskodawcę – do dnia nabycia przedsiębiorstwa – własnej jednoosobowej działalności gospodarczej opodatkowanej według skali podatkowej wpływa na możliwość kontynuowania opodatkowania podatkiem liniowym działalności gospodarczej prowadzonej po nabyciu przedsiębiorstwa w spadku?
3. Czy zakończenie przez Wnioskodawcę prowadzenia własnej jednoosobowej działalności gospodarczej po nabyciu przedsiębiorstwa w spadku powoduje utratę prawa do kontynuowania opodatkowania podatkiem liniowym działalności prowadzonej w oparciu o przejęte przedsiębiorstwo? 4. Czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca będzie zobowiązany do złożenia nowego oświadczenia o wyborze opodatkowania podatkiem liniowym po nabyciu przedsiębiorstwa w spadku, czy też prawo do stosowania tej formy opodatkowania przejdzie na niego w drodze sukcesji podatkowej?
5. Jeżeli odpowiedź na pytania nr 1–4 będzie potwierdzać możliwość kontynuowania opodatkowania podatkiem liniowym przez Wnioskodawcę, czy dochody osiągnięte: z własnej działalności gospodarczej prowadzonej do dnia jej zakończenia i opodatkowanej według skali podatkowej, oraz z działalności gospodarczej prowadzonej po nabyciu przedsiębiorstwa w spadku i opodatkowanej podatkiem liniowym, podlegają rozliczeniu za rok podatkowy 2026 zgodnie z zasadami właściwymi dla każdej z tych form opodatkowania?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy istnieją argumenty prawne przemawiające za uznaniem, że prawo do opodatkowania dochodów z działalności gospodarczej podatkiem liniowym, z którego korzystał spadkodawca, może podlegać sukcesji podatkowej również w sytuacji przedstawionej we wniosku. W ocenie Wnioskodawcy prowadzenie do dnia nabycia przedsiębiorstwa własnej działalności gospodarczej opodatkowanej według skali podatkowej nie powinno wyłączać możliwości kontynuowania opodatkowania podatkiem liniowym działalności prowadzonej po przejęciu przedsiębiorstwa w spadku, jeżeli przedsiębiorstwo to korzystało z tej formy opodatkowania przed śmiercią przedsiębiorcy.
Jednocześnie Wnioskodawca dostrzega, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie regulują wprost przedstawionego zdarzenia przyszłego, a dostępne orzecznictwo sądów administracyjnych nie odnosi się do identycznego stanu faktycznego.
Z tego względu Wnioskodawca zwraca się do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska poprzez udzielenie odpowiedzi na zadane we wniosku pytania; fakt prowadzenia przez Wnioskodawcę do dnia nabycia przedsiębiorstwa własnej działalności gospodarczej opodatkowanej według skali podatkowej nie wyłącza możliwości kontynuowania opodatkowania podatkiem liniowym działalności prowadzonej po przejęciu przedsiębiorstwa; zakończenie prowadzenia własnej działalności gospodarczej po nabyciu przedsiębiorstwa nie powoduje utraty prawa do stosowania podatku liniowego w odniesieniu do działalności prowadzonej w oparciu o przejęte przedsiębiorstwo; w konsekwencji dochody uzyskane przed zakończeniem własnej działalności gospodarczej powinny podlegać opodatkowaniu według skali podatkowej, natomiast dochody osiągnięte po przejęciu przedsiębiorstwa – zgodnie z zasadami właściwymi dla podatku liniowego, o ile Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdzi prawidłowość przedstawionego stanowiska.
Mając na uwadze przedstawione okoliczności, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że: przepisy regulujące sukcesję podatkową powinny być interpretowane w sposób zapewniający ciągłość sytuacji podatkowej przedsiębiorstwa, prowadzenie przez Wnioskodawcę własnej działalności gospodarczej do czasu przejęcia przedsiębiorstwa nie stanowi przeszkody do kontynuowania opodatkowania podatkiem liniowym, po zakończeniu własnej działalności gospodarczej oraz przejęciu przedsiębiorstwa Wnioskodawca powinien mieć prawo do dalszego prowadzenia działalności z zastosowaniem podatku liniowego, jeżeli takie prawo przysługiwało przedsiębiorstwu prowadzonemu przez spadkodawcę.
Z tych względów Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 170 ze zm.): Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje składniki niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego śmierci. W myśl art. 2 ust. 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym: Jeżeli w chwili śmierci przedsiębiorcy przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.
U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.) stanowiło w całości mienie przedsiębiorcy i jego małżonka, przedsiębiorstwo w spadku obejmuje całe to przedsiębiorstwo. Stosownie do art. 2 ust. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym: Przedsiębiorstwo w spadku obejmuje także składniki niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej, nabyte przez zarządcę sukcesyjnego albo na podstawie czynności, o których mowa w art. 13, w okresie od chwili śmierci przedsiębiorcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.
Na podstawie art. 3 ustawy o zarządzie sukcesyjnym: Właścicielem przedsiębiorstwa w spadku w rozumieniu ustawy jest: 1) osoba, która zgodnie z prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowanym aktem poświadczenia dziedziczenia albo europejskim poświadczeniem spadkowym, nabyła składniki niematerialne i materialne, o których mowa w art. 2 ust. 1, na podstawie powołania do spadku z ustawy albo testamentu albo nabyła przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie na podstawie zapisu windykacyjnego; 2) małżonek przedsiębiorcy w przypadku, o którym mowa w art. 2 ust. 2, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku; 3) osoba, która nabyła przedsiębiorstwo w spadku albo udział w przedsiębiorstwie w spadku bezpośrednio od osoby, o której mowa w pkt 1 lub 2, w tym osoba prawna albo jednostka organizacyjna, o której mowa w art. 331 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, do której wniesiono przedsiębiorstwo tytułem wkładu – w przypadku, gdy po śmierci przedsiębiorcy nastąpiło zbycie tego przedsiębiorstwa albo udziału w tym przedsiębiorstwie.
Stosownie do art. 21 ust. 1 powyższej ustawy: Zarządca sukcesyjny działa w imieniu własnym, na rachunek właściciela przedsiębiorstwa w spadku. Zgodnie z art. 29 ustawy o zarządzie sukcesyjnym: Od chwili ustanowienia zarządu sukcesyjnego zarządca sukcesyjny wykonuje prawa i obowiązki zmarłego przedsiębiorcy wynikające z wykonywanej przez niego działalności gospodarczej oraz prawa i obowiązki wynikające z prowadzenia przedsiębiorstwa w spadku.
W myśl zaś art. 59 ust. 1 ustawy o zarządzie sukcesyjnym: Zarząd sukcesyjny wygasa z: 1) upływem dwóch miesięcy od dnia śmierci przedsiębiorcy, jeżeli w tym okresie żaden ze spadkobierców przedsiębiorcy nie przyjął spadku ani zapisobierca windykacyjny nie przyjął zapisu windykacyjnego, którego przedmiotem jest przedsiębiorstwo albo udział w przedsiębiorstwie, chyba że zarządca sukcesyjny działa na rzecz małżonka przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku; 2) dniem uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydania europejskiego poświadczenia spadkowego, jeżeli jeden spadkobierca albo zapisobierca windykacyjny nabył przedsiębiorstwo w spadku w całości; 3) dniem nabycia przedsiębiorstwa w spadku w całości przez jedną osobę, o której mowa w art. 3 pkt 3; 4) upływem miesiąca od dnia wykreślenia zarządcy sukcesyjnego z CEIDG, chyba że w tym okresie powołano kolejnego zarządcę sukcesyjnego; 5) dniem ogłoszenia upadłości przedsiębiorcy; 6) dniem dokonania działu spadku obejmującego przedsiębiorstwo w spadku; 7) upływem dwóch lat od dnia śmierci przedsiębiorcy.
Stosownie do art. 28 ust. 2 ustawy o zarządzie sukcesyjnym: Niezwłocznie po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego osoba, która pełniła funkcję zarządcy sukcesyjnego w chwili wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego, wydaje przedsiębiorstwo w spadku jego właścicielom, a jeżeli zarząd sukcesyjny wygasł przed uprawomocnieniem się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowaniem aktu poświadczenia dziedziczenia albo wydaniem europejskiego poświadczenia spadkowego - osobie, która przyjęła spadek. W przypadku braku takiej osoby zarządca sukcesyjny składa wniosek o zabezpieczenie spadku. Z kolei art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz.U. z 2026 r. poz. 592) stanowi, że: Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych oraz daninę solidarnościową. Natomiast na mocy art. 1a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ustawa reguluje również opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów przedsiębiorstwa w spadku.
Zgodnie z art. 1a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przedsiębiorstwo w spadku, stanowiące jednostkę organizacyjną niemającą osobowości prawnej, jest podatnikiem z tytułu dochodów osiąganych w okresie od otwarcia spadku do dnia wygaśnięcia: 1) zarządu sukcesyjnego albo 2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego, jeżeli zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2022 r. poz. 2500 oraz z 2023 r. poz. 614, 1234, 1723).
Stosownie do art. 7a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychody przedsiębiorstwa w spadku uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Na podstawie art. 7a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Powstanie przedsiębiorstwa w spadku nie jest traktowane jako rozpoczęcie działalności gospodarczej.
Natomiast w myśl art. 7a ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Równoznaczne z likwidacją działalności gospodarczej jest wygaśnięcie: 1) zarządu sukcesyjnego albo 2) uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego – w przypadku, gdy zarząd sukcesyjny nie został ustanowiony i dokonano zgłoszenia, o którym mowa w art. 12 ust. 1c ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Zatem regulacja dotycząca podatnika i płatnika uzupełniona została o dodatkowe przepisy odnoszące się do sposobu reprezentacji szczególnego podatnika, tj. przedsiębiorstwa w spadku.
Niemniej jednak istotne jest to, że ten szczególny podatnik wstępuje w prawa i obowiązki podatkowe dopiero z chwilą śmierci przedsiębiorcy. Przepis ten dotyczy bowiem bieżących praw i obowiązków o charakterze podatkowym (tj. m.in. składania deklaracji podatkowych, zapłaty podatków, ubiegania się o stwierdzenie nadpłaty lub zwrot podatku, składania wniosków, odwołań, czy zażaleń). Regulacja art. 7a ustawy – Ordynacja podatkowa odnosi się co do zasady do takich praw i obowiązków, które powstały po pojawieniu się przedsiębiorstwa w spadku. Sukcesja praw i obowiązków w przypadku spadkobierców podatnika Jak stanowi art. 97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j.
Dz.U. z 2026 r. poz. 622): Spadkobiercy podatnika, z zastrzeżeniem § 1a, 2 i 2a, przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Zgodnie z art. 97 § 1a Ordynacji podatkowej: Przedsiębiorstwo w spadku, w przypadku, gdy ustanowiono zarząd sukcesyjny, wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie odrębnych ustaw. Przepis art. 26 stosuje się odpowiednio.
Stosownie natomiast do art. 97 § 2 Ordynacji podatkowej: Jeżeli, na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługiwały prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek. Natomiast art. 97 § 4 Ordynacji podatkowej stanowi, że: Przepisy § 1-3 stosuje się również do praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego. Z przepisów tych wynika, że spadkobiercy przejmują wszelkie majątkowe prawa i obowiązki, a prawa niemajątkowe – w zależności od tego, czy kontynuują działalność spadkodawcy czy nie.
Przejęcie przez spadkobiercę majątkowych praw i obowiązków spadkodawcy, jak i przejście na spadkobiercę praw o charakterze niemajątkowym dotyczy również praw i obowiązków wynikających z decyzji wydanych na podstawie przepisów prawa podatkowego. I tak, stosownie do art. 924 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795): Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. W myśl art. 925 Kodeksu cywilnego: Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku. Na podstawie art. 1025 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego: Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę.
Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia. Domniemywa się, że osoba, która uzyskała stwierdzenie nabycia spadku albo poświadczenie dziedziczenia, jest spadkobiercą. Z przytoczonych przepisów Kodeksu cywilnego można wywieść, że z chwilą śmierci spadkodawcy wszystkie jego prawa i obowiązki, poza wyraźnie wskazanymi wyjątkami, ściśle związanymi z osobą spadkodawcy, przechodzą na spadkobierców.
Zgodnie natomiast z art. 1035 Kodeksu cywilnego: Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku. Jednak na podstawie art. 1036 Kodeksu cywilnego: Spadkobierca może za zgodą pozostałych spadkobierców rozporządzić udziałem w przedmiocie należącym do spadku.
W braku zgody któregokolwiek z pozostałych spadkobierców rozporządzenie jest bezskuteczne o tyle, o ile naruszałoby uprawnienia przysługujące temu spadkobiercy na podstawie przepisów o dziale spadku. Zatem istnieje możliwość rozporządzenia przez spadkobierców prawem lub rzeczą należącą do spadku, mimo istnienia współwłasności, jeśli następuje to za zgodną wolą wszystkich spadkobierców. Regulacja art. 1037 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi natomiast, że: Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców.
Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom. Dział spadku jest więc czynnością wtórną do nabycia spadku, nie można nabyć własności rzeczy tylko i wyłącznie w drodze działu spadku, bez nabycia spadku.
Zgodnie z art. 97a § 1 Ordynacji podatkowej: Odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe przedsiębiorstwa w spadku ponoszą zapisobierca windykacyjny kontynuujący prowadzenie tego przedsiębiorstwa, spadkobiercy zmarłego przedsiębiorcy, jeżeli nie został uczyniony zapis windykacyjny obejmujący przedsiębiorstwo w spadku, a także małżonek zmarłego przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku. Przepis art. 98 stosuje się odpowiednio.
W myśl art. art. 97a § 2 Ordynacji podatkowej: Przepis § 1 stosuje się także do osób, które uczestniczyły w powołaniu zarządcy sukcesyjnego, a następnie odrzuciły spadek albo okazało się, że nie są spadkobiercami, z tym że osoby, które odrzuciły spadek, nie odpowiadają za zobowiązania podatkowe przedsiębiorstwa w spadku powstałe po dniu, w którym ten spadek odrzuciły, a osoby, które nie są spadkobiercami – za zobowiązania podatkowe przedsiębiorstwa w spadku powstałe po dniu, w którym uprawomocniło się postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, zarejestrowano akt poświadczenia dziedziczenia albo wydano europejskie poświadczenie spadkowe.
Stosownie do art. 97a § 3 ustawy Ordynacja podatkowa: Organ podatkowy orzeka w jednej decyzji o zakresie odpowiedzialności osób, o których mowa w § 1 i 2. Natomiast w trybie art. 97a § 4 ustawy - Ordynacja podatkowa: Jeżeli deklaracja jest nieprawidłowa lub deklaracji nie złożono, organ podatkowy orzekając o zakresie odpowiedzialności jednocześnie ustala lub określa kwoty, o których mowa w art. 21 § 3 i 3a, art. 24 lub art. 74a.
Zwracam uwagę, że na podstawie art. 97 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa spadkobiercy przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy, a na podstawie art. 97 § 1a tej ustawy przedsiębiorstwo w spadku wstępuje w takie prawa i obowiązki (z zastrzeżeniem, że dotyczy to wyłącznie praw i obowiązków związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą). Z powołanych przepisów wynika, że w przypadku śmierci przedsiębiorcy prowadzącego jednoosobową działalność gospodarczą sukcesja podatkowa uzależniona jest od tego, czy ustanowiono zarządcę sukcesyjnego.
Jeżeli taka sytuacja ma miejsce, to sukcesorem na mocy przepisów Ordynacji podatkowej jest przedsiębiorstwo w spadku. Prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa podatkowego wykonuje w tym przypadku zarządca sukcesyjny. Te prawa i obowiązki nie przechodzą na spadkobierców mocą wyraźnego zastrzeżenia z art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej. Gdy natomiast zarządcy sukcesyjnego nie ustanowiono, prawa i obowiązki przejmują spadkobiercy. Natomiast w przypadku wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego ustaje byt prawny przedsiębiorstwa w spadku osoby fizycznej. Oznacza to, że po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego prawa i obowiązki przejmują spadkobiercy na zasadach ogólnych.
Zaznaczam, że powołany art. 97 ustawy - Ordynacja podatkowa stanowi o prawach i obowiązkach spadkodawcy, które były związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, natomiast art. 97a dotyczy zobowiązań podatkowych przedsiębiorstwa w spadku. Przepis art. 97a ustawy - Ordynacja podatkowa, dodany ustawą o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw, reguluje kwestie odpowiedzialności podatkowej przedsiębiorstwa w spadku.
Wskazuje on podmioty odpowiedzialne za zobowiązania podatkowe przedsiębiorstwa w spadku, a są nimi: a) zapisobierca windykacyjny kontynuujący prowadzenie tego przedsiębiorstwa, b) spadkobiercy zmarłego przedsiębiorcy, jeżeli nie został uczyniony zapis windykacyjny obejmujący przedsiębiorstwo w spadku, c) małżonek zmarłego przedsiębiorcy, któremu przysługuje udział w przedsiębiorstwie w spadku.
Ponieważ w tej sprawie ustanowiono zarządcę sukcesyjnego, w okresie od śmierci Spadkodawcy do dnia przeprowadzenia działu spadku, w obrocie prawnym istniało przedsiębiorstwo w spadku, które przejęło przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe i niemajątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Nabycie w drodze działu spadku będzie skutkować wygaśnięciem zarządu sukcesyjnego.
Po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego ustaje byt prawny przedsiębiorstwa w spadku Spadkodawcy, a Pan, który po wygaśnięciu zarządu sukcesyjnego będzie kontynuował działalność przedsiębiorstwa w spadku, przejmie przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki Spadkodawcy, jak i jego prawa niemajątkowe.
Pana wniosek Z treści wniosku wynika, że: · prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „B” opodatkowaną na zasadach ogólnych; · Pana ojciec prowadził jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „C” - dochody z tej działalności były opodatkowane podatkiem liniowym; · po śmierci Pana ojca powstało przedsiębiorstwo w spadku pod firmą „C w spadku”; · w dniu 23 kwietnia 2026 r. został Pan wpisany do CEIDG jako zarządca sukcesyjny tego przedsiębiorstwa; · spadkobiercami po zmarłym przedsiębiorcy są Pan, Pana matka oraz Pana brat; · zamiarem spadkobierców jest dokonanie działu spadku w taki sposób, aby całe przedsiębiorstwo „C w spadku” przypadło Panu - po dokonaniu działu spadku będzie Pan wyłącznym właścicielem przedsiębiorstwa i będzie kontynuował prowadzenie działalności gospodarczej w oparciu o przejęte przedsiębiorstwo; · do czasu nabycia przedsiębiorstwa będzie Pan nadal prowadził własną jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą „B”, natomiast po nabyciu przedsiębiorstwa w spadku zamierza Pan zakończyć prowadzenie własnej jednoosobowej działalności gospodarczej pod firmą „B”.
Pana wątpliwość dotyczy tego, czy po nabyciu przedsiębiorstwa w spadku będzie Pan mógł kontynuować opodatkowanie dochodów z tego przedsiębiorstwa podatkiem liniowym, skoro spadkodawca stosował tę formę opodatkowania, a jednocześnie przed nabyciem przedsiębiorstwa prowadził Pan własną działalność gospodarczą opodatkowaną według skali podatkowej.
Forma opodatkowania W myśl art. 9a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzone na piśmie oświadczenie o zastosowaniu opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych określonego w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c.
W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego sporządzonego na piśmie oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego. Zgodnie z art. 9a ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Oświadczenie oraz zawiadomienie, o których mowa w ust. 2–2b ust. 1–2b , podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów ustawy o CEIDG.
W myśl art. 9a ust. 4a ww. ustawy: Jeżeli dochody zmarłego przedsiębiorcy w roku podatkowym, w którym zmarł, były opodatkowane w sposób, o którym mowa w ust. 2, przedsiębiorstwo w spadku jest obowiązane stosować ten sposób opodatkowania do końca tego roku podatkowego. W czasie gdy działa zarząd sukcesyjny, przedsiębiorstwo w spadku funkcjonuje jako odrębny, tymczasowy podatnik podatku dochodowego od osób fizycznych. W tym czasie przedsiębiorstwo w spadku musi kontynuować formę opodatkowania zmarłego przedsiębiorcy do końca danego roku podatkowego.
W momencie gdy zarząd sukcesyjny wygasa lub następuje dział spadku i jako spadkobierca przejmuje Pan majątek, aby dalej prowadzić działalność na własny rachunek, staje się Pan przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą. Od tego momentu w ramach wszystkich działań prowadzonych osobiście przez Pana (w jednoosobowej działalności) może Pan stosować tylko jedną formę opodatkowania dochodów. Wyjątkiem jest jedynie ryczałt, który w pewnych warunkach można łączyć z inną formą, ale zasad ogólnych z podatkiem liniowym połączyć się nie da.
Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że podstawową formą opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów z działalności gospodarczej jest opodatkowanie według skali podatkowej. Wymieniona forma opodatkowania przysługuje z mocy ustawy i podatnik nie musi składać oświadczenia o jej wyborze.
W myśl art. 9a ust. 3 ww. ustawy: Jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników: 1) (uchylony) 2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym - w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.
Z kolei w myśl art. 9a ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli podatnik: 1) prowadzi działalność gospodarczą samodzielnie i jest wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną, 2) jest wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną - wybór sposobu opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, dotyczy wszystkich form prowadzenia tej działalności, do których mają zastosowanie przepisy ustawy. Zastosowanie przepisów tej ustawy oznacza opodatkowanie według skali podatkowej lub podatkiem liniowym.
Zatem, jeżeli prowadzi Pan prowadzi działalność samodzielnie, to przychód z działalności gospodarczej pod firmą „B” prowadzonej samodzielnie nie może być opodatkowany według skali podatkowej, a z działalności prowadzonej po przejęciu przedsiębiorstwa w spadku – podatkiem liniowym. Przepisy podatkowe uniemożliwiają łączenie zasad ogólnych z podatkiem liniowym w ramach działalności jednego podatnika. Jeżeli realizuje Pan projekty gospodarcze w różnych obszarach, wybór skali podatkowej dla jednego z nich automatycznie narzuca tę samą formę opodatkowania na pozostałe rodzaje działalności prowadzone w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej.
Jak wskazał Pan we wniosku jednoosobowa działalność gospodarcza „B” zostanie zlikwidowana dopiero po przejęciu przedsiębiorstwa w spadku. W konsekwencji, do działalności i przychodów generowanych przez składniki przejęte po przedsiębiorstwie w spadku należy zastosować taką formę opodatkowania, jaką aktualnie rozlicza Pan swoją własną działalność – czyli zasady ogólne (skalę podatkową). Zmiany formy opodatkowania można dokonać dopiero od nowego roku podatkowego – składając stosowne oświadczenie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnięto pierwszy przychód w nowym roku (z reguły do 20 lutego).
Mając na względzie opisane przez Pana okoliczności sprawy, stwierdzam zatem, że przejęcie przez Pana przedsiębiorstwa w spadku (w wyniku działu spadku) w celu dalszego prowadzenia przez Pana działalności gospodarczej powoduje wygaśnięcie zarządu sukcesyjnego. Stąd nie ma możliwości kontynuowania formy opodatkowania podatkiem liniowym, którym opodatkowane było przedsiębiorstwo w spadku. Z uwagi na fakt, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych, również przejęte składniki przedsiębiorstwa w spadku winny być opodatkowane zgodnie z wcześniej wybraną formą opodatkowania czyli na zasadach ogólnych. Zatem stanowisko Pana należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.