Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 30 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej.
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jest obywatelem Ukrainy. Przed przyjazdem do Polski zamieszkiwał na terytorium Ukrainy, gdzie koncentrowało się jego życie osobiste i zawodowe. Wnioskodawca przybył na terytorium Polski w dniu 14 lipca 2025 r. W lutym 2026 r. złożył wniosek o wydanie Niebieskiej Karty UE. W 2025 r. Wnioskodawca uzyskiwał dochody zarówno na Ukrainie, jak i w Polsce. Na Ukrainie prowadził działalność gospodarczą jako osoba fizyczna - przedsiębiorca (FOP), opodatkowaną zgodnie z przepisami prawa ukraińskiego według stawki 5%.
Działalność ta została zakończona przed końcem 2025 r. Od dnia 6 października 2025 r. Wnioskodawca był zatrudniony w Polsce na podstawie umowy o pracę i uzyskiwał z tego tytułu dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce. W latach 2024-2025, przed objęciem Wnioskodawcy w Polsce nieograniczonym obowiązkiem podatkowym, Wnioskodawca nabywał waluty wirtualne za pośrednictwem giełdy (…). Nabycie walut wirtualnych następowało wyłącznie w celach inwestycyjnych, na własny rachunek, z wykorzystaniem środków pochodzących z własnych dochodów.
Waluty wirtualne były nabywane za prawne środki płatnicze, przy czym Wnioskodawca nabywał przede wszystkim walutę wirtualną (...) która następnie była wymieniana na inne waluty wirtualne, w szczególności (...). W konsekwencji wszystkie waluty wirtualne nabyte za prawne środki płatnicze pozostają w majątku Wnioskodawcy, przy czym zostały one niemal w całości wymienione na inne waluty wirtualne. Na żadnym etapie Wnioskodawca nie dokonywał odpłatnego zbycia walut wirtualnych poprzez ich wymianę na prawne środki płatnicze (np. PLN, EUR lub UAH) ani nie wykorzystywał ich do zapłaty za towary, usługi lub prawa majątkowe.
Wszystkie waluty wirtualne będące przedmiotem niniejszego wniosku, zarówno nabyte bezpośrednio za prawne środki płatnicze, jak i nabyte w wyniku wymiany jednej waluty wirtualnej na inną, spełniają definicję waluty wirtualnej, o której mowa w art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. W 2024 r. Wnioskodawca poniósł wydatki na nabycie walut wirtualnych w łącznej kwocie 309 388 UAH. W 2025 r. poniósł dalsze wydatki na ich nabycie w łącznej kwocie 86 247 UAH, zarówno przed przyjazdem do Polski, jak i po przyjeździe na jej terytorium. Wydatki te stanowiły wyłącznie wydatki bezpośrednio związane z nabyciem walut wirtualnych.
Wnioskodawca nie ponosił innych kosztów pośrednich związanych z ich nabyciem. Koszty poniesione na nabycie walut wirtualnych nie zostały dotychczas w żadnej części rozliczone ani uwzględnione przy ustalaniu zobowiązań podatkowych, zarówno wobec ukraińskich, jak i polskich organów podatkowych. Wnioskodawca nie prowadził i nie prowadzi działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług w zakresie walut wirtualnych, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Nabywane waluty wirtualne stanowią element jego prywatnego majątku.
Do dnia złożenia niniejszego wniosku Wnioskodawca nie dokonał odpłatnego zbycia walut wirtualnych poprzez ich wymianę na prawny środek płatniczy ani nie wykorzystywał ich jako środka płatniczego za towary, usługi lub prawa majątkowe. Do dnia złożenia niniejszego wniosku waluty wirtualne pozostają w majątku Wnioskodawcy, przy czym Wnioskodawca dokonywał wymiany walut wirtualnych na inne waluty wirtualne. Wnioskodawca nie posiada obecnie skonkretyzowanych planów dotyczących odpłatnego zbycia walut wirtualnych.
Nie można jednak wykluczyć, że w ramach zwykłego zarządzania własnym portfelem inwestycyjnym będzie w przyszłości dokonywał zarówno wymiany jednej waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną, jak również ich odpłatnego zbycia poprzez wymianę na prawne środki płatnicze. Wszystkie transakcje nabycia walut wirtualnych zostały udokumentowane. Wnioskodawca posiada dokumentację pozwalającą na ustalenie daty nabycia poszczególnych walut wirtualnych, wysokości poniesionych wydatków oraz wartości dokonanych transakcji.
Posiadana dokumentacja umożliwia również identyfikację transakcji wymiany jednej waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną oraz przypisanie wszystkich transakcji do rachunku Wnioskodawcy prowadzonego na giełdzie (…). Od dnia 26 sierpnia 2025 r. Wnioskodawca zamieszkuje w (…) wraz z małżonką oraz małoletnimi dziećmi i prowadzi z nimi wspólne gospodarstwo domowe. Kwestia ustalenia momentu, od którego Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, stanowi przedmiot odrębnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
Niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie ustalenia, czy wydatki poniesione przez Wnioskodawcę na nabycie walut wirtualnych przed objęciem go w Polsce nieograniczonym obowiązkiem podatkowym mogą zostać wykazane jako koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 14-16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od tego, czy waluty wirtualne nabyte za prawne środki płatnicze pozostają nadal w majątku Wnioskodawcy, czy też zostały lub zostaną w przyszłości wymienione na inne waluty wirtualne przed ich ostatecznym odpłatnym zbyciem za prawne środki płatnicze.
Pytanie
Czy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym udokumentowane wydatki poniesione przez Wnioskodawcę przed objęciem go w Polsce nieograniczonym obowiązkiem podatkowym na nabycie walut wirtualnych za prawne środki płatnicze mogą zostać wykazane jako koszty uzyskania przychodów w zeznaniu PIT-38 za 2025 r., również w przypadku wcześniejszej wymiany jednej waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do uwzględnienia w zeznaniu PIT-38 za rok 2025 kosztów uzyskania przychodów z tytułu nabycia walut wirtualnych poniesionych przed dniem, od którego Wnioskodawca posiada miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 22 ust. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592, dalej: „ustawa o PIT”), kosztami uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych są udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na ich nabycie oraz koszty związane z ich zbyciem.
Wśród przesłanek zastosowania tego przepisu ustawodawca nie wskazał, aby wydatki musiały zostać poniesione w okresie, w którym podatnik podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Oznacza to, że sam fakt poniesienia wydatków przed zmianą rezydencji podatkowej nie wyłącza możliwości ich uwzględnienia jako kosztów uzyskania przychodów, o ile nie zostały one wcześniej rozliczone dla celów podatkowych.
Z kolei art. 22 ust. 15 i 16 ustawy o PIT ustanawia mechanizm rozliczania kosztów nabycia walut wirtualnych, zgodnie z którym wydatki te podlegają wykazaniu w zeznaniu podatkowym za rok ich poniesienia, nawet jeżeli w tym roku podatkowym nie został osiągnięty przychód z odpłatnego zbycia walut wirtualnych. Jeżeli koszty te nie zostaną potrącone w danym roku z uwagi na brak lub niewystarczającą wysokość przychodów, ich nierozliczona część powiększa koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia walut wirtualnych poniesione w kolejnych latach podatkowych.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają więc możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodów z tytułu nabycia walut wirtualnych od miejsca rezydencji podatkowej w momencie ich poniesienia. Decydujące znaczenie ma fakt poniesienia wydatku, jego właściwe udokumentowanie oraz brak jego wcześniejszego rozliczenia podatkowego.
Prawidłowość takiego podejścia potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2025 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.205.2025.2.NM, w której wskazano, że w przypadku zmiany rezydencji podatkowej koszty uzyskania przychodów poniesione przed dniem zmiany rezydencji, które nie zostały uprzednio odliczone, podlegają wykazaniu w zeznaniu PIT-38 składanym za rok, w którym podatnik stał się polskim rezydentem podatkowym.
Organ podkreślił ponadto, że koszty te stanowią koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia walut wirtualnych i podlegają rozliczeniu zgodnie z zasadami określonymi w art. 22 ust. 14-16 ustawy o PIT, w tym mogą podlegać rozliczeniu w kolejnych latach podatkowych w przypadku ich niewykorzystania w roku podatkowym.
Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28 lipca 2022 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.367.2022.3.MG, wydanej na tle analogicznego stanu faktycznego, w którym podatnik ponosił wydatki na nabycie walut wirtualnych jako rezydent innego państwa, a następnie uzyskał rezydencję podatkową w Polsce. Organ potwierdził, że udokumentowane koszty poniesione przed zmianą rezydencji podatkowej, które nie zostały wcześniej odliczone, stanowią koszty uzyskania przychodów i mogą zostać wykazane w zeznaniu PIT-38 składanym za rok, w którym podatnik stał się polskim rezydentem podatkowym.
Powyższe interpretacje potwierdzają, że wydatki poniesione na nabycie walut wirtualnych przed uzyskaniem przez podatnika rezydencji podatkowej w Polsce mogą zostać uwzględnione jako koszty uzyskania przychodów, jeżeli zostały właściwie udokumentowane i nie zostały wcześniej rozliczone. Taka sytuacja występuje w niniejszej sprawie. Wnioskodawca posiada dokumentację potwierdzającą poniesienie wydatków na nabycie walut wirtualnych, a wydatki te nie zostały dotychczas rozliczone. Okoliczność, że po nabyciu walut wirtualnych za prawne środki płatnicze Wnioskodawca dokonywał wymiany jednej waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną, pozostaje bez wpływu na ocenę przedstawionego zagadnienia.
Zgodnie z art. 17 ust. 1f ustawy o PIT wymiana waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną nie stanowi odpłatnego zbycia, wobec czego nie powoduje utraty prawa do rozpoznania wydatków poniesionych na nabycie walut wirtualnych jako kosztów uzyskania przychodów przy ich późniejszym odpłatnym zbyciu. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, udokumentowane wydatki poniesione na nabycie walut wirtualnych przed uzyskaniem polskiej rezydencji podatkowej, które nie zostały wcześniej rozliczone dla celów podatkowych, mogą zostać wykazane w zeznaniu PIT-38 za 2025 r. i podlegać rozliczeniu na zasadach określonych w ustawie o PIT, niezależnie od późniejszej wymiany jednej waluty wirtualnej na inną.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Opodatkowanie dochodów osób fizycznych – źródła przychodów Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia odrębne źródła przychodów osób fizycznych. Od tego z jakiego źródła pochodzą przychody zależą zasady ich opodatkowania. Źródła przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 ustawy.
Dany przychód osoby fizycznej jest przypisywany tylko i wyłącznie do jednego określonego źródła przychodów. Aby prawidłowo zakwalifikować przychód do konkretnego źródła przychodów należy uwzględnić wszystkie okoliczności związane z jego powstaniem (uzyskaniem). Waluty wirtualne – zasady opodatkowania dochodów Odrębnym źródłem przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy). Źródło to nie jest jednorodne. Obejmuje m.in. przychody z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej (art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
W myśl art. 17 ust. 1f ww. ustawy: Przez odpłatne zbycie waluty wirtualnej rozumie się wymianę waluty wirtualnej na prawny środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna lub regulowanie innych zobowiązań walutą wirtualną. Przepis art. 17 ust. 1g ww. ustawy stanowi, że : Przepis ust. 1 pkt 11 stosuje się również do przychodów uzyskanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, z wyjątkiem działalności, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, zaliczanej do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast wymiana pomiędzy walutami wirtualnymi jest obojętna podatkowo.
Zamiana kryptowaluty na inną kryptowalutę nie jest traktowana jako odpłatne zbycie tej waluty i tym samym nie jest opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Według art. 5a pkt 33a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej oznacza to walutę wirtualną w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
I tak, w myśl art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1124 ze zm.): Ilekroć w ustawie jest mowa o walucie wirtualnej rozumie się przez to cyfrowe odwzorowanie wartości, które nie jest: a) prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki centralne lub inne organy administracji publicznej, b) międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej organizacji lub z nią współpracujące, c) pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych, d) instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, e) wekslem lub czekiem – oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego.
W świetle przytoczonych przepisów, przychody, jakie uzyska Pan z odpłatnego zbycia walut wirtualnych będą stanowić przychody z kapitałów pieniężnych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. przychód podlegający opodatkowaniu w Polsce. W myśl art. 30b ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
Zgodnie z art. 30b ust. 1b ww. ustawy: Dochodem z odpłatnego zbycia walut wirtualnych jest osiągnięta w roku podatkowym różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia walut wirtualnych a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 14-16. Artykuł 30b ust. 5d ww. ustawy stanowi, że: Dochodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w ust. 1 oraz w art. 27 lub art. 30c.
Koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
Kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Zatem koszty bezpośrednie to te, które łatwo można na podstawie pomiaru lub dokumentów źródłowych zaliczyć wprost na określony produkt. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru.
Natomiast „pośrednie koszty uzyskania przychodów” to takie wydatki, których ponoszenie jest racjonalnie uzasadnione jako służące osiąganiu przychodów lub zachowaniu albo zabezpieczeniu ich źródła, nie ma jednak możliwości przypisania ich do określonych, konkretnych przychodów. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika – brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód. Wszystkie koszty, których nie da się zaklasyfikować do kosztów bezpośrednich, są kosztami pośrednimi. Choć nie mają bezpośredniego odbicia w konkretnych przychodach, bez ich poniesienia nie byłoby możliwe osiągnięcie przychodu.
Zgodnie z art. 22 ust. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej stanowią udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz koszty związane ze zbyciem waluty wirtualnej, w tym udokumentowane wydatki poniesione na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
W myśl art. 22 ust. 15 ww. ustawy: Koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 14, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 16. Stosowanie do art. 22 ust. 16 cyt. ustawy: Nadwyżka kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 14, nad przychodami z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej uzyskanymi w roku podatkowym powiększa koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej poniesione w następnym roku podatkowym.
Jednocześnie w myśl art. 23 ust. 1 pkt 38d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków związanych z zamianą waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną. A zatem, koszty uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej, tj.: 1. udokumentowane wydatki bezpośrednio poniesione na nabycie waluty wirtualnej oraz 2. koszty związane z nabyciem/ze zbyciem waluty wirtualnej, podlegają rozliczeniu dla celów podatkowych w szczególnym trybie. Co do zasady są potrącane w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione.
Jeśli jednak w danym roku podatkowych ich wartość przekracza wartość uzyskanych przez podatnika przychodów z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej – nadwyżka kosztów nad przychodami nie jest stratą podatkową, ale jest przenoszona do rozliczenia jako koszty uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej w następnym roku podatkowym. Dotyczy to również sytuacji, w której w danym roku podatkowym nie został w ogóle osiągnięty przychód z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej, a zostały poniesione koszty na jej nabycie.
Stosownie do treści art. 30b ust. 6 pkt 2 cytowanej ustawy: Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, wykazać dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia walut wirtualnych i obliczyć należny podatek dochodowy. W myśl art. 30b ust. 6a cyt. ustawy: W zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1, podatnik wykazuje koszty uzyskania przychodów, o których mowa w art. 22 ust. 14-16, także wtedy, gdy w roku podatkowym nie uzyskał przychodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych.
Jak stanowi art. 45 ust. 1a pkt 1 ww. ustawy: W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z kapitałów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30b. Podkreślić należy, że to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia, że dany wydatek został faktycznie poniesiony i że spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu – w szczególności, że pozostaje on w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub z możliwością powstania przychodu.
Aby dany koszt mógł być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, musi więc zostać prawidłowo udokumentowany. W uzasadnieniu do ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy - Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw, którą wprowadzono ww. regulacje dot. kryptowalut, wyjaśniono, że: Opodatkowaniu podlegał będzie dochód podatnika, czyli będzie możliwe uwzględnienie wydatków związanych z obrotem walutą wirtualną. (…) Przy tej metodzie nie będzie konieczne identyfikowanie konkretnych wydatków z konkretnymi przychodami.
Wszystkie koszty jakie podatnik poniesie w danym roku podatkowym, będzie obowiązany wykazać w zeznaniu rocznym, niezależnie od tego, czy w tym samym roku uzyska przychód, czy też nie. Koszty danego roku podatkowego, które przewyższą uzyskane w tym roku przychody, zwiększą koszty podatkowe następnego roku podatkowego. Wprowadzone regulacje w zakresie rozliczania kosztów uzyskania przychodów związanych z walutami wirtualnymi nie zawierają ograniczenia co do maksymalnego terminu, w jakim koszty te powinny zostać rozliczone.
Jeśli w danym roku podatnik poniesie wydatki na nabycie waluty wirtualnej i w rozliczeniu rocznym koszty te przewyższą przychód uzyskany ze zbycia takiej waluty wirtualnej (bądź też w danym roku podatnik w ogóle nie uzyska przychodu z tego tytułu) to wykazana nadwyżka kosztów uzyskania przychodów powiększy koszty z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej poniesione w następnym roku podatkowym. Tym samym w kolejnym roku ww. nadwyżka będzie traktowana w sposób tożsamy do kosztów ponoszonych na bieżąco.
Jeśli w tym „kolejnym roku” koszty uzyskania przychodów (tj. koszty poniesione na bieżąco w tym kolejnym roku oraz koszty przeniesione z roku poprzedniego) znów przewyższą przychód ze zbycia waluty wirtualnej – ponownie nadwyżka powiększy koszty z tytułu odpłatnego zbycia waluty wirtualnej poniesione w następnym roku podatkowym. Sposób przeliczania transakcji zakupu walut wirtualnych Stosownie do art. 11a ust. 2 analizowanej ustawy: Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
Ocena skutków podatkowych Pana sytuacji Z wniosku wynika, że w 2024 roku nabywał Pan waluty wirtualne jako rezydent Ukrainy, a w 2025 roku nabywał Pan waluty wirtualne zarówno na terenie Ukrainy jak i Polski. Przybył Pan do Polski 14 lipca 2025 roku. Koszty związane z nabyciem walut wirtualnych zostały poniesione bezpośrednio przez Pana. Posiada Pan dokumentację pozwalającą na ustalenie daty nabycia poszczególnych walut wirtualnych, wysokości poniesionych wydatków oraz wartości dokonanych transakcji.
Posiadana dokumentacja umożliwia również identyfikację transakcji wymiany jednej waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną oraz przypisanie wszystkich transakcji do Pana rachunku prowadzonego na giełdzie (…). Będąc rezydentem Ukrainy poniósł Pan udokumentowane koszty na zakup walut wirtualnych, które nie zostały odliczone na Ukrainie jak i w Polsce. Nie dokonywał Pan sprzedaży waluty wirtualnej, a jedynie dokonywał Pan wymiany walut wirtualnych na inne waluty wirtualne.
W przypadku zmiany rezydencji i rozliczania przychodów ze zbycia walut wirtualnych w oparciu o ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów, poniesione i nieodliczone od przychodów przed dniem zmiany rezydencji, podatnik wykazuje po raz pierwszy w zeznaniu PIT-38 składanym za rok, w którym stał się polskim rezydentem. Skoro poniósł Pan koszty uzyskania przychodu związane z nabyciem waluty wirtualnej zanim stał się polskim rezydentem, to ma Pan możliwość rozliczenia ich w związku z uzyskaniem przychodu z ich zbycia – z uwzględnieniem obowiązujących przepisów podatkowych.
W niniejszej sprawie kosztami uzyskania przychodu ze sprzedaży walut wirtualnych są koszty poniesione przez Pana na zakup walut wirtualnych w roku 2025, w którym dokonał Pan zmiany rezydencji podatkowej oraz nierozliczone koszty za lata 2024-2025, kiedy był Pan rezydentem Ukrainy. Poniesione przez Pana w latach 2024-2025, jako rezydenta Ukrainy, udokumentowane koszty na zakup walut wirtualnych nie zostały przez Pana odliczone na Ukrainie. Z uwagi na rezydencję podatkową innego państwa nie miał Pan obowiązku wykazywania ww. kosztów w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Koszty te należy wykazać w zeznaniu PIT-38 składanym za 2025 r., kiedy był Pan polskim rezydentem podatkowym. Do kosztów uzyskania przychodów nie można jednak zaliczyć wydatków związanych z zamianą waluty wirtualnej na inną walutę wirtualną. Reasumując, udokumentowane koszty poniesione przez Pana w latach 2024-2025 na zakup walut wirtualnych, które nie zostały odliczone od przychodów z tytułu sprzedaży walut wirtualnych, stanowią dla Pana koszty uzyskania przychodu i mogą zostać wykazane w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za rok 2025 (PIT-38) – zgodnie z art. 30b ust. 6a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Powyższe zeznanie winno być składane w kolejnych latach, nawet jeżeli w tych latach nie dokonywano żadnego obrotu związanego z kryptowalutami. Faktem jest, że w takim układzie nie powstają dodatkowe koszty ani dochód do opodatkowania. Jednakże, złożenie takiego zeznania jest istotne, aby w przyszłości móc rozliczyć koszty uzyskania przychodu, bowiem koszty nierozliczone w danym roku podatkowym przechodzą na kolejne lata, ale żeby je „przenieść” – trzeba złożyć rzeczone zeznanie. Wobec powyższego, Pana stanowisko w całości jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.