Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 7

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 6 listopada 2026 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.877.2026.3.MS2

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaObowiązki płatnika w związku z wypłatą Wykonawcy diet oraz zwrotu innych kosztów związanych z podróżą.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 września marca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo w odpowiedzi na wezwanie pismem z 8 października 2026 r. (wpływ 24 kwietnia 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

A. Sp. z o.o. z siedzibą w (…) (KRS: (…), NIP: (…), REGON: (…) prowadzi działalność gospodarczą obejmującą w szczególności wykonywanie specjalistycznych prac technicznych i serwisowych związanych (...). Spółka realizuje projekty na rzecz swoich klientów w Polsce oraz poza granicami Polski (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”). Do Spółki mają zastosowanie przede wszystkim przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, dalej: „ustawa o CIT”). Dla Wnioskodawcy właściwymi organami podatkowymi są: Naczelnik (…). Naczelnik (...).

Wspólnikiem Spółki jest A. A. („Wykonawca”), posiadający 50 udziałów stanowiących 50% kapitału zakładowego Spółki. Pozostałe 50% udziałów posiada B.B. Wykonawca nie jest członkiem zarządu Spółki. Prezesem Zarządu Spółki jest B.B. Wynagrodzenia i inne należności objęte niniejszym wnioskiem nie będą wypłacane Wykonawcy z tytułu samego posiadania udziałów, wykonywania praw wspólnika ani pełnienia funkcji w organach Spółki. Ich podstawą będzie odrębny stosunek zobowiązaniowy i wykonanie na rzecz Spółki konkretnego świadczenia wzajemnego.

Wykonawca w okresie objętym zdarzeniem przyszłym będzie miał miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce i będzie podlegał w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wykonawca nie będzie wykonywał umów opisanych we wniosku w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce, Niemczech ani w innym państwie. Spółka zamierza zawierać z Wykonawcą odrębne umowy o dzieło dotyczące kolejnych konkretnych projektów realizowanych przez Spółkę na rzecz jej klientów. Każda umowa będzie z góry określała konkretny, indywidualny, samoistny i sprawdzalny rezultat, który Wykonawca będzie zobowiązany osiągnąć.

Rezultat będzie przypisany do oznaczonego projektu, w szczególności konkretnej jednostki pływającej, określonego zakresu prac technicznych oraz potrzeb konkretnego klienta Spółki.

W zależności od charakteru danego projektu dzieło może obejmować w szczególności: 1) indywidualnie sporządzoną dokumentację serwisową dotyczącą wskazanej jednostki i zakresu prac; 2) raport serwisowy; 3) protokoły i zestawienia przeprowadzonych pomiarów; 4) analizę wyników pomiarów, w tym porównanie ich z właściwymi wartościami referencyjnymi lub granicznymi; 5) dokumentację fotograficzną dotyczącą stanu technicznego urządzeń lub przebiegu wykonanych czynności; 6) indywidualne rekomendacje dotyczące dalszej eksploatacji, naprawy lub innych działań technicznych; 7) zestawienie części lub elementów wymagających wymiany; 8) inne indywidualnie oznaczone rezultaty dokumentacyjne lub techniczne związane z konkretnym projektem.

Dokładny zakres dzieła będzie każdorazowo określony w zawieranej umowie. Nie będzie przedmiotem umowy samo pozostawanie do dyspozycji Spółki ani wykonywanie nieoznaczonego z góry ciągu powtarzalnych czynności. Rezultat będzie podlegał sprawdzeniu co do zgodności z wymaganiami umowy oraz formalnemu odbiorowi przez Spółkę. Odbiór będzie dokumentowany protokołem lub innym uzgodnionym dokumentem potwierdzającym wykonanie i przyjęcie rezultatu. W przypadku stwierdzenia wad lub niezgodności Wykonawca będzie zobowiązany do ich usunięcia zgodnie z warunkami zawartej umowy. Wykonawca będzie wykonywał dzieło samodzielnie.

Nie będzie podlegał kierownictwu Spółki właściwemu dla stosunku pracy, nie będzie miał narzuconego pracowniczego rozkładu czasu pracy i nie będzie zobowiązany do pozostawania w stałej gotowości do świadczenia usług. Będzie samodzielnie organizował sposób osiągnięcia uzgodnionego rezultatu, z uwzględnieniem oczywistych wymogów bezpieczeństwa, zasad dostępu do jednostki pływającej, uzgodnień technicznych z klientem Spółki oraz innych warunków wynikających ze specyfiki miejsca realizacji projektu. Za prawidłowe wykonanie i odbiór każdego dzieła Wykonawcy będzie przysługiwało z góry określone wynagrodzenie ryczałtowe.

Wynagrodzenie będzie należne za osiągnięcie i odbiór rezultatu, a nie za liczbę godzin pozostawania do dyspozycji Spółki. Każda umowa objęta niniejszym wnioskiem będzie przewidywała wynagrodzenie przekraczające 200 zł. W ciągu roku może być zawieranych kilka lub więcej odrębnych umów dotyczących kolejnych projektów. Każda umowa będzie jednak dotyczyła odrębnego i konkretnie oznaczonego rezultatu. Warunki finansowe współpracy, w tym wysokość wynagrodzenia, będą ustalane na poziomie rynkowym, tj. na warunkach, które Spółka zaakceptowałaby również w przypadku nabywania porównywalnego dzieła od podmiotu niepowiązanego.

Wykonywane dzieła będą pozostawać w bezpośrednim związku z projektami realizowanymi przez Spółkę na rzecz jej klientów i będą służyć osiąganiu przez Spółkę przychodów lub zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła tych przychodów. Jeżeli rezultat danego dzieła będzie zawierał utwory chronione prawem autorskim, ewentualne przeniesienie na Spółkę praw do tych rezultatów będzie elementem ubocznym umowy służącym możliwości gospodarczego wykorzystania dzieła. Strony nie będą wyodrębniały odrębnego wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich.

Wykonanie poszczególnych dzieł może wymagać odbycia przez Wykonawcę podróży do miejsc, w których znajduje się jednostka pływająca, urządzenia będące przedmiotem prac albo inne miejsce bezpośrednio związane z konkretnym projektem. Podróż będzie każdorazowo pozostawała w bezpośrednim związku z realizacją oznaczonego dzieła i będzie odbywana w celu umożliwienia osiągnięcia rezultatu, za który Spółka uzyskuje albo zamierza uzyskać przychód od swojego klienta.

Umowy będą przewidywały, że poza wynagrodzeniem za dzieło Wykonawcy mogą przysługiwać: diety; zwrot kosztów przejazdu; zwrot kosztów korzystania – za zgodą Spółki – z prywatnego samochodu; zwrot kosztów transportu lokalnego, w tym w uzasadnionych przypadkach taxi; zwrot opłat drogowych i parkingowych; zwrot kosztów noclegu; zwrot innych niezbędnych, odpowiednio udokumentowanych wydatków bezpośrednio związanych z podróżą konieczną do wykonania dzieła.

Wysokość diet i innych należności nie będzie przekraczała limitów wynikających z przepisów wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy dotyczących należności pracowników państwowej lub samorządowej sfery budżetowej z tytułu podróży służbowych, stosowanych odpowiednio na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.; dalej: „ustawa o PIT”). Uwzględniane będą, w szczególności właściwe limity noclegów, zasady dotyczące kosztów transportu, zasady używania pojazdu prywatnego oraz odpowiednie zmniejszenie diety w razie zapewnienia Wykonawcy bezpłatnego wyżywienia.

Wydatki będą odpowiednio dokumentowane zgodnie z charakterem danego kosztu. Wykonawca nie będzie zaliczał świadczeń, które mają korzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT, do swoich kosztów uzyskania przychodów. Koszty podróży mogą być: najpierw ponoszone przez Wykonawcę, a następnie zwracane mu przez Spółkę, albo bezpośrednio opłacane przez Spółkę, np. poprzez zakup biletu lotniczego lub opłacenie hotelu. Może również wystąpić sytuacja, w której bilet lub hotel zostanie zapewniony Wykonawcy bezpośrednio przez klienta Spółki na podstawie uzgodnień z Wnioskodawcą.

Spółka będzie ponosiła lub zwracała koszty podróży dlatego, że wykonanie dzieła w miejscu realizacji konkretnego projektu jest konieczne dla wykonania zobowiązań Spółki wobec jej klienta. Świadczenia te nie będą przyznawane Wykonawcy z racji posiadania przez niego udziałów w Spółce. Spółka w okresie objętym zdarzeniem przyszłym będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych i nie będzie opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek.

Wynagrodzenia i wydatki podróżne ponoszone przez Spółkę będą właściwie dokumentowane, pozostaną definitywnym ekonomicznym ciężarem Spółki i będą związane z działalnością gospodarczą Spółki oraz wykonywaniem przez nią odpłatnych projektów na rzecz klientów. Ze względu na 50% udział Wykonawcy w kapitale Spółki, Spółka i Wykonawca są podmiotami powiązanymi dla celów regulacji o cenach transferowych. Warunki ich współpracy będą ustalane na warunkach rynkowych. Niniejszy wniosek nie dotyczy obowiązków dokumentacyjnych w zakresie cen transferowych.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego Użyte w pytaniu nr 2 określenie „inne niezbędne koszty podróży”, poza kategoriami kosztów wyraźnie wskazanymi już w opisie zdarzenia przyszłego, obejmuje wyłącznie opłaty za dodatkowy bagaż konieczny do przewozu sprzętu lub rzeczy niezbędnych do wykonania konkretnego dzieła, jeżeli przewóz takiego bagażu jest konieczny ze względu na charakter danego projektu, a koszt nie jest objęty podstawową ceną przejazdu. Koszty te będą odpowiednio udokumentowane oraz będą pozostawały w bezpośrednim i funkcjonalnym związku z podróżą konieczną do wykonania konkretnego dzieła.

Nie będą obejmowały wydatków prywatnych, rekreacyjnych, reprezentacyjnych ani innych wydatków niezwiązanych z realizacją oznaczonego dzieła. Określenie „inne niezbędne koszty podróży” nie obejmuje żadnych innych kategorii wydatków poza wskazaną powyżej opłatą za dodatkowy bagaż, w szczególności odrębny zwrot kosztów wyżywienia nie jest objęty tym określeniem. W przypadku zapewnienia Wykonawcy bezpłatnego wyżywienia albo poszczególnych posiłków wysokość diety będzie odpowiednio ustalana i pomniejszana zgodnie z zasadami wynikającymi z właściwych przepisów dotyczących należności za czas podróży.

Powyższe doprecyzowanie stanowi zamknięty katalog wydatków objętych użytym we wniosku określeniem „inne niezbędne koszty podróży”. Określenie „zwrot innych niezbędnych, odpowiednio udokumentowanych wydatków bezpośrednio związanych z podróżą konieczną do wykonania dzieła” oznacza wyłącznie zwrot wskazanych wyżej opłat za dodatkowy bagaż konieczny do przewozu sprzętu lub rzeczy niezbędnych do wykonania konkretnego dzieła.

Dla uniknięcia wszelkich wątpliwości Wnioskodawca wskazuje, że pełny i zamknięty katalog należności i wydatków podróżnych objętych zdarzeniem przyszłym przedstawionym we wniosku obejmuje: 1) diety należne za czas podróży, z uwzględnieniem zasad ich obliczania oraz odpowiedniego pomniejszania w przypadku zapewnienia bezpłatnego wyżywienia lub poszczególnych posiłków; 2) koszty przejazdu do miejsca realizacji projektu i z powrotem, w tym koszty biletów na właściwy środek transportu oraz związane bezpośrednio z danym przejazdem opłaty objęte ceną lub zakupem biletu; 3) w przypadku uprzednio zaakceptowanego przez Spółkę korzystania przez Wykonawcę z prywatnego samochodu – zwrot kosztów przejazdu ustalany zgodnie z zasadami i limitami właściwymi dla tego rodzaju przejazdu; 4) koszty transportu lokalnego w miejscu realizacji projektu, w tym koszty taxi, jeżeli korzystanie z takiego transportu jest uzasadnione przebiegiem podróży i realizacją dzieła; 5) opłaty za przejazd drogami płatnymi i autostradami oraz opłaty parkingowe związane z podróżą; 6) koszty noclegu związane z pobytem Wykonawcy w miejscu realizacji projektu, rozliczane zgodnie z zasadami i limitami właściwymi dla podróży; 7) opłaty za dodatkowy bagaż konieczny do przewozu sprzętu lub rzeczy niezbędnych do wykonania konkretnego dzieła.

Powyższy katalog jest zamknięty. Poza wymienionymi wyżej kategoriami Wnioskodawca nie obejmuje żadnych dalszych, niewskazanych kategorii wydatków pod pojęciem „innych niezbędnych wydatków”. Wszystkie zwracane lub pokrywane przez Spółkę wydatki będą pozostawały w bezpośrednim związku z podróżą konieczną do wykonania konkretnego, indywidualnie oznaczonego dzieła oraz będą odpowiednio dokumentowane zgodnie z charakterem danego wydatku. Do zawarcia umów z Wykonawcą doszłoby również w sytuacji, gdyby Wykonawca nie był wspólnikiem Spółki. Status Wykonawcy jako wspólnika nie jest warunkiem zawarcia umowy o dzieło ani podstawą wypłaty wynagrodzenia lub należności związanych z podróżą.

O zawarciu konkretnej umowy decydują potrzeby danego projektu realizowanego przez Spółkę na rzecz jej klienta, możliwość osiągnięcia przez wykonawcę określonego w umowie, indywidualnego i sprawdzalnego rezultatu oraz gospodarcza zasadność nabycia danego dzieła. Gdyby osoba posiadająca kwalifikacje i doświadczenie odpowiadające potrzebom konkretnego projektu nie była wspólnikiem Spółki, Spółka byłaby gotowa zawrzeć z taką osobą analogiczną umowę i nabyć porównywalne dzieło.

Warunki współpracy z Wykonawcą, w tym wysokość wynagrodzenia oraz zasady pokrywania uzasadnionych kosztów podróży, będą ustalane na warunkach rynkowych, tj. takich, jakie Spółka zaakceptowałaby również przy nabyciu porównywalnego dzieła od osoby niepowiązanej. Świadczenie Wykonawcy ma dla Spółki rzeczywistą wartość gospodarczą i służy realizacji odpłatnych projektów na rzecz klientów. Wypłata wynagrodzenia oraz ponoszenie lub zwracanie kosztów podróży nie następują z tytułu samego posiadania przez Wykonawcę udziałów w Spółce ani w związku z wykonywaniem praw wspólnika.

Pytania

1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym wynagrodzenie wypłacane Wykonawcy przez Spółkę na podstawie opisanych umów o dzieło będzie stanowiło dla Wykonawcy przychód z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, wobec którego Spółka będzie obowiązana wykonywać obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 1 tej ustawy oraz przy obliczaniu dochodu stosować koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o PIT?

2. Czy wypłacane Wykonawcy albo ponoszone za niego w związku z podróżą konieczną do wykonania konkretnego dzieła diety oraz inne należności za czas podróży, w szczególności zwrot lub bezpośrednie pokrycie kosztów przejazdu, transportu lokalnego, noclegu oraz – w granicach opisanych we wniosku – korzystania z samochodu prywatnego, opłat drogowych, parkingowych i innych niezbędnych kosztów podróży, będą korzystały ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b w zw. z art. 21 ust. 13 ustawy o PIT, do wysokości limitów wynikających z właściwych przepisów wykonawczych, a w konsekwencji Spółka nie będzie obowiązana pobierać od objętych zwolnieniem kwot zaliczki na PIT?

3. Czy – przy założeniu opodatkowania Spółki podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych – wynagrodzenie należne Wykonawcy za prawidłowo wykonane i odebrane dzieło może stanowić dla Spółki koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie podlega wyłączeniu z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 38 ani pkt 38a tej ustawy, mimo że Wykonawca posiada 50% udziałów w Spółce?

4. Czy – przy założeniu opodatkowania Spółki podatkiem dochodowym od osób prawnych na zasadach ogólnych – ponoszone definitywnie przez Spółkę diety i inne wydatki związane z podróżami Wykonawcy koniecznymi do wykonania dzieł opisanych we wniosku, w tym zwracane Wykonawcy koszty oraz koszty podróży opłacane bezpośrednio przez Spółkę, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i nie podlegają wyłączeniu z kosztów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 38 ani pkt 38a tej ustawy wyłącznie z tego powodu, że Wykonawca jest wspólnikiem posiadającym 50% udziałów w Spółce?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytań nr 1 i 2 dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pozostałych pytań zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Państwa stanowisko w sprawie

Ad. 1 Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie wypłacane Wykonawcy na podstawie opisanych umów o dzieło będzie stanowiło przychód z działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Spółka będzie obowiązana jako płatnik pobierać zaliczki zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o PIT, z zastosowaniem 20% kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 22 ust. 9 pkt 4 tej ustawy, z uwzględnieniem przewidzianego w tym przepisie sposobu ustalania podstawy kosztów. Ad.

2 Zdaniem Wnioskodawcy, diety i inne należności związane z podróżą Wykonawcy konieczną do wykonania konkretnego dzieła mogą korzystać ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT, o ile spełnione są warunki z art. 21 ust. 13 tej ustawy i świadczenia nie przekraczają właściwych limitów. W konsekwencji od części objętej zwolnieniem Spółka nie będzie zobowiązana pobierać zaliczki na PIT. UZASADNIENIE STANOWISKA Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT działalność wykonywana osobiście stanowi odrębne źródło przychodów.

Art. 13 pkt 8 lit. a tej ustawy zalicza do przychodów z działalności wykonywanej osobiście przychody z tytułu wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło uzyskiwane m.in. od osoby prawnej, z wyjątkiem przychodów z umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej. W opisanym zdarzeniu przyszłym kontrahentem Wykonawcy będzie Spółka będąca osobą prawną, natomiast Wykonawca nie będzie zawierał ani wykonywał przedmiotowych umów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Okoliczność, że Wykonawca jest jednocześnie wspólnikiem Spółki, nie zmienia źródła przychodu wynikającego z odrębnej umowy.

Wynagrodzenie nie będzie należne z racji posiadania udziałów, prawa do dywidendy ani wykonywania uprawnień wspólnika. Podstawą jego wypłaty będzie wykonanie i odbiór konkretnego dzieła. W konsekwencji wynagrodzenie należy kwalifikować do źródła określonego w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o PIT stanowi, że koszty uzyskania przychodów z tytułów wymienionych m.in. w art. 13 pkt 8 wynoszą 20% uzyskanego przychodu, przy czym podstawę ich obliczenia pomniejsza się o wskazane w tym przepisie składki, o ile w konkretnym przypadku wystąpią. Przedmiotem wniosku nie jest stosowanie 50% kosztów uzyskania przychodów związanych z prawami autorskimi.

Strony nie będą wyodrębniać odrębnego honorarium autorskiego, dlatego Spółka będzie stosowała standardowe koszty przewidziane dla przychodu z art. 13 pkt 8. Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o PIT osoby prawne dokonujące świadczeń z tytułów określonych m.in. w art. 13 pkt 2 i 4-9 osobom podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce są obowiązane jako płatnicy pobierać zaliczki na podatek. Wobec powyższego Spółka będzie pełniła funkcję płatnika w odniesieniu do wynagrodzenia za dzieło, z zastosowaniem zasad właściwych dla przychodów z działalności wykonywanej osobiście.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT wolne od podatku są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem – do wysokości wynikającej z właściwych przepisów dotyczących należności z tytułu podróży. Ustawodawca w lit. b posługuje się szerszym pojęciem „podróży osoby niebędącej pracownikiem”, odróżniając je od występującego w lit. a pojęcia „podróży służbowej pracownika”. W konsekwencji zastosowanie zwolnienia do osoby wykonującej umowę cywilnoprawną nie jest uzależnione od istnienia stosunku pracy. W opisanym modelu każda podróż Wykonawcy będzie funkcjonalnie związana z oznaczonym projektem i wykonaniem konkretnego dzieła.

Wyjazd do miejsca, w którym znajduje się jednostka pływająca, będzie służył wykonaniu prac, badań i pomiarów niezbędnych do osiągnięcia rezultatów objętych umową. Celem wydatków jest więc uzyskanie przychodu z tytułu wykonania dzieła oraz – z perspektywy Spółki – realizacja odpłatnego kontraktu zawartego z klientem. Zgodnie z art. 21 ust. 13 ustawy o PIT zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się pod warunkiem, że świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały poniesione m.in. w celu osiągnięcia przychodów. Warunki te będą w przedstawionym modelu spełnione.

Wykonawca nie będzie zaliczał świadczeń objętych zwolnieniem do swoich kosztów podatkowych, zaś podróż będzie odbywana w celu wykonania odpłatnego dzieła. Limity świadczeń będą ustalane na podstawie obowiązującego rozporządzenia dotyczącego należności z tytułu podróży pracowników państwowej lub samorządowej sfery budżetowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 2190). Dotyczy to nie tylko diet, lecz – w granicach i na zasadach wynikających z rozporządzenia – także kosztów przejazdu, noclegów, transportu miejscowego i innych niezbędnych wydatków związanych z podróżą. Jeżeli Wykonawcy zapewniono posiłki, wysokość należnej diety będzie odpowiednio pomniejszana.

Dla zastosowania zwolnienia nie powinno mieć rozstrzygającego znaczenia, czy koszt najpierw poniesie Wykonawca i uzyska zwrot, czy też Spółka od początku opłaci np. bilet lub hotel. W aktualnej interpretacji indywidualnej z 20 lipca 2026 r. o znaku 0112-KDIL2-1.4011.440.2026.2.DJ (link: https://eureka.mf.gov.pl/informacje/podglad/701061), Dyrektor KIS analizował świadczenia transportowe, zakwaterowanie i wyżywienie zapewniane osobom wykonującym umowy cywilnoprawne poza działalnością gospodarczą i zaakceptował możliwość zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o PIT po spełnieniu ustawowych przesłanek.

W konsekwencji w części, w jakiej świadczenia będą mieściły się we właściwych limitach i będą spełniały przesłanki art. 21 ust. 13 ustawy o PIT, ich wartość będzie zwolniona z PIT, a Spółka nie będzie obowiązana pobierać zaliczki od kwot objętych zwolnieniem.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź od których zaniechano poboru podatku.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 2 i 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłami przychodów są: 2) działalność wykonywana osobiście, 7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

W myśl art. 13 pkt 8 ww. ustawy: Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od: a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością, c) przedsiębiorstwa w spadku – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9. Z kolei art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych określa, że: Za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Zawarte w art. 18 ww. ustawy wyliczenie praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 7 tej ustawy jako odrębne źródło przychodów ma charakter otwarty, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”. Przyjęcie przez ustawodawcę otwartego katalogu tych przychodów pozwala na zaliczenie do tej kategorii wszystkich innych przychodów z praw majątkowych. Podkreślenia wymaga, że o kwalifikacji do danego źródła przychodu przesądza treść danej umowy, a nie forma zobowiązania stosunku prawnego (umowa o dzieło, czy umowa zlecenia).

Zatem wyodrębnione wynagrodzenie wypłacone twórcom z tytułu praw autorskich, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw, z reguły będzie stanowiło dla tych osób przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie przychody z praw majątkowych (w tym z praw autorskich) nie mogą być zaliczone do źródła, o którym mowa w art. 13 pkt 8 ww. ustawy jako przychody z tytułu osobistego wykonywania usług na podstawie umowy zlecenia lub o dzieło.

Ponadto do zaklasyfikowania do danego źródła przychodu, w tym przypadku przychodów z praw majątkowych/praw autorskich, oprócz przedmiotu umowy czy treści umowy równie istotne jest, aby umowa dotycząca praw autorskich wyraźnie wyodrębniała honorarium za rozporządzenie tymi prawami, ponieważ aby mówić o przychodzie z tytułu praw autorskich wynagrodzenie powinno być wypłacone w zamian za przeniesienie autorskiego prawa majątkowego.

Mając na uwadze powołane przepisy, skoro zawarta przez Państwa umowa nie wprowadza rozróżnienia na wynagrodzenie za zlecenie oraz honorarium za przeniesienie praw autorskich do utworów, które mogą powstać w ramach realizacji tej umowy, to wynagrodzenia wynikającego z umowy nie można zakwalifikować do źródła przychodów, o którym mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy bowiem uznać, że w takiej sytuacji wynagrodzenie wypłacane Wykonawcy na podstawie umów o dzieło, nie stanowi w istocie wynagrodzenia za rozporządzanie prawami autorskimi do utworu.

W konsekwencji ww. wynagrodzenie należy w całości zakwalifikować do źródła przychodu, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W odniesieniu do przychodów osób z wykonywanej przez nich osobiście działalności – wskazanych w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ustawodawca przyjął zryczałtowany sposób określenia wartości kosztów uzyskania tych przychodów.

Zasady rozpoznawania kosztów uzyskania przychodów z tytułu zawartej umowy zlecenie lub o dzieło określa art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: Koszty uzyskania przychodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4-6 i 8 określa się w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Z kolei zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Stosownie do art. 42 ust. 1 ww. ustawy: Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

W myśl art. 42 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje zadania - imienne informacje o wysokości dochodu, o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru.

Skoro Wykonawca osiągnie przychód z działalności wykonywanej osobiście w rozumieniu art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to do tego wynagrodzenia, w myśl art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy, będą Państwo zobowiązani wykonać obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przy obliczeniu dochodu stosować 20% koszty uzyskania przychodów. Zatem w tej części Państwa stanowisko jest prawidłowe. Państwa wątpliwości dotyczą również możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b w zw. z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ww. ustawy: Wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby niebędącej pracownikiem – do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i 15c.

Jednocześnie zgodnie z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione: 1) w celu osiągnięcia przychodów lub 2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub 3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub 4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Jak wynika z wniosku, wspólnikiem Spółki jest Wykonawca, posiadający 50 udziałów stanowiących 50% kapitału zakładowego Spółki. Wykonawca nie jest członkiem zarządu Spółki. Wynagrodzenia i inne należności objęte niniejszym wnioskiem nie będą wypłacane Wykonawcy z tytułu samego posiadania udziałów, wykonywania praw wspólnika ani pełnienia funkcji w organach Spółki. Ich podstawą będzie odrębny stosunek zobowiązaniowy i wykonanie na rzecz Spółki konkretnego świadczenia wzajemnego. Zamierzają Państwo zawierać z Wykonawcą odrębne umowy o dzieło dotyczące kolejnych konkretnych projektów realizowanych przez Spółkę na rzecz jej klientów.

Każda umowa będzie z góry określała konkretny, indywidualny, samoistny i sprawdzalny rezultat, który Wykonawca będzie zobowiązany osiągnąć. Rezultat będzie przypisany do oznaczonego projektu, w szczególności konkretnej jednostki pływającej, określonego zakresu prac technicznych oraz potrzeb konkretnego klienta Spółki. W przypadku, gdy Wykonawca nie jest pracownikiem Spółki, lecz łączy go ze Spółką zawarta umowa o dzieło, to zwolnienie z opodatkowania świadczeń ponoszonych na ich rzecz należy rozpatrywać w oparciu art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy. Odnosząc się do znaczenia pojęć „podróż osoby niebędącej pracownikiem” i „podróż służbowa” wskazać należy, że nie są one tożsame.

Według internetowego Słownika Języka Polskiego (www.sjp.pl) „podróż” to przebywanie drogi do odległego miejsca; przemierzanie rozległych terenów; podróżowanie. W Małym Słowniku Języka Polskiego pod red. Elżbiety Sobol (Wyd. Naukowe PWN Warszawa 1995) „podróż” definiuje się jako: przebywanie drogi do jakiegoś odległego miejsca; podróżowanie.

W art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy posłużono się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”, dlatego też zakres tego zwolnienia nie ogranicza się jedynie do podróży służbowych, w rozumieniu art. 775 § 1 ustawy z 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, ale do wszelkich podróży osób niebędących pracownikami, pod warunkiem, że wypłacone diety i inne należności nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów przez podmiot otrzymujący świadczenie, oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów przez podmiot je finansujący (art. 21 ust. 13 ustawy).

Omawiane zwolnienie jest limitowane rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 2190). Zgodnie z § 2 powołanego rozporządzenia: Z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują: 1) diety; 2) zwrot kosztów: a) przejazdów, b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej, c) noclegów, d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

Na podstawie § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia: Środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub podróży zagranicznej, a także jego rodzaj i klasę, określa pracodawca. Stosownie do treści § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia: Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje.

Jak stanowi § 3 ust. 3 tego rozporządzenia: Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży krajowej lub podróży zagranicznej samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem niebędącym własnością pracodawcy. Zgodnie z § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia: W przypadkach, o których mowa w ust. 3, pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 2201, z późn. zm.).

W świetle § 4 ust. 1-2 cytowanego rozporządzenia: 1. Pracownikowi, który w czasie podróży krajowej lub podróży zagranicznej poniósł inne niezbędne wydatki związane z tą podróżą, określone lub uznane przez pracodawcę, zwraca się je w udokumentowanej wysokości. 2. Wydatki, o których mowa w ust. 1, obejmują opłaty za bagaż, przejazd drogami płatnymi i autostradami, postój w strefie płatnego parkowania, miejsca parkingowe oraz inne niezbędne wydatki wiążące się bezpośrednio z odbywaniem podróży krajowej lub podróży zagranicznej. Stosownie do § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia: Miejscowość rozpoczęcia i zakończenia podróży krajowej określa pracodawca.

Na podstawie § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia: Dieta w czasie podróży krajowej jest przeznaczona na pokrycie zwiększonych kosztów wyżywienia i wynosi 45 zł za dobę podróży.

Według § 7 ust. 2 rozporządzenia Należność z tytułu diet oblicza się za czas od rozpoczęcia podróży krajowej (wyjazdu) do powrotu (przyjazdu) po wykonaniu zadania służbowego w następujący sposób: 1) jeżeli podróż trwa nie dłużej niż dobę i wynosi: a) mniej niż 8 godzin – dieta nie przysługuje, b) od 8 do 12 godzin – przysługuje 50% diety, c) ponad 12 godzin – przysługuje dieta w pełnej wysokości; 2) jeżeli podróż trwa dłużej niż dobę, za każdą dobę przysługuje dieta w pełnej wysokości, a za niepełną, ale rozpoczętą dobę: a)do 8 godzin – przysługuje 50% diety, b)ponad 8 godzin – przysługuje dieta w pełnej wysokości.

W myśl § 7 ust. 3 rozporządzenia: Dieta nie przysługuje: 1) za czas delegowania do miejscowości pobytu stałego lub czasowego pracownika oraz w przypadkach, o których mowa w § 10; 2) jeżeli pracownikowi zapewniono bezpłatne całodzienne wyżywienie. Przepis § 7 ust. 4 i 5 rozporządzenia stanowi, że: Kwotę diety, o której mowa w ust. 1, zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio: 1) śniadanie – 25% diety; 2) obiad – 50% diety; 3) kolacja – 25% diety. W przypadku korzystania przez pracownika z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 4 stosuje się odpowiednio.

Z kolei jak stanowi § 8 ust. 1 - 3 rozporządzenia: Za nocleg podczas podróży krajowej w obiekcie świadczącym usługi hotelarskie pracownikowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem, jednak nie wyższej za jedną dobę hotelową niż dwudziestokrotność stawki diety. W uzasadnionych przypadkach pracodawca może wyrazić zgodę na zwrot kosztów noclegu stwierdzonych rachunkiem w wysokości przekraczającej limit, o którym mowa w ust. 1. Pracownikowi, któremu nie zapewniono bezpłatnego noclegu, i który nie przedłożył rachunku, o którym mowa w ust. 1, przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości 150% diety.

Stosownie do § 9 ust. 1-3 cytowanego rozporządzenia: 1. Za każdą rozpoczętą dobę pobytu w podróży krajowej pracownikowi przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej w wysokości 20% diety. 2. Ryczałt, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli pracownik nie ponosi kosztów dojazdów. 3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się, jeżeli na wniosek pracownika pracodawca wyrazi zgodę na pokrycie udokumentowanych kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej. Natomiast zgodnie z § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia: Dieta w czasie podróży zagranicznej jest przeznaczona na pokrycie kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki.

Dieta przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży zagranicznej. W przypadku podróży zagranicznej odbywanej do dwóch lub więcej państw pracodawca może ustalić więcej niż jedno państwo docelowe. Jak stanowi ust. 3 i 4 § 13 rozporządzenia: Należność z tytułu diet oblicza się w następujący sposób: 1) za każdą dobę podróży zagranicznej przysługuje dieta w pełnej wysokości; 2) za niepełną dobę podróży zagranicznej: a) do 8 godzin - przysługuje 1/3 diety, b) ponad 8 do 12 godzin - przysługuje 50% diety, c) ponad 12 godzin - przysługuje dieta w pełnej wysokości.

Wysokość diety za dobę podróży zagranicznej w poszczególnych państwach jest określona w załączniku do rozporządzenia. W świetle § 14 ust. 1 rozporządzenia, Pracownikowi, któremu zapewniono w czasie podróży zagranicznej bezpłatne, całodzienne wyżywienie, przysługuje 25% diety ustalonej zgodnie z § 13 ust. 3. Jak wynika z § 14 ust. 2 i 3 rozporządzenia, Kwotę diety zmniejsza się o koszt zapewnionego bezpłatnego wyżywienia, przyjmując, że każdy posiłek stanowi odpowiednio: 1) śniadanie - 15% diety; 2) obiad - 30% diety; 3) kolacja - 30% diety. W przypadku korzystania przez pracownika z usługi hotelarskiej, w ramach której zapewniono wyżywienie, przepisy ust. 2 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z § 16 ust. 1-4 cyt. rozporządzenia: Za nocleg podczas podróży zagranicznej pracownikowi przysługuje zwrot kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem, w granicach limitu określonego w poszczególnych państwach w załączniku do rozporządzenia. W razie nieprzedłożenia rachunku za nocleg, pracownikowi przysługuje ryczałt w wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1. Ryczałt ten nie przysługuje za czas przejazdu.

W uzasadnionych przypadkach pracodawca może wyrazić zgodę na zwrot kosztów za nocleg, stwierdzonych rachunkiem w wysokości przekraczającej limit, o którym mowa w ust. 1. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli pracodawca lub strona zagraniczna zapewniają pracownikowi bezpłatny nocleg. Na podstawie § 17 ust. 1-4 tego rozporządzenia: Pracownikowi przysługuje ryczałt na pokrycie kosztów dojazdu z i do dworca kolejowego, autobusowego, portu lotniczego lub morskiego w wysokości jednej diety w miejscowości docelowej za granicą oraz w każdej innej miejscowości za granicą, w której pracownik korzystał z noclegu.

W przypadku gdy pracownik ponosi koszty dojazdu, o których mowa w ust. 1, wyłącznie w jedną stronę, przysługuje ryczałt w wysokości 50% diety. Na pokrycie kosztów dojazdów środkami komunikacji miejscowej pracownikowi przysługuje ryczałt w wysokości 10% diety za każdą rozpoczętą dobę pobytu w podróży zagranicznej. Ryczałty, o których mowa w ust. 1–3, nie przysługują, jeżeli pracownik: 1) odbywa podróż zagraniczną służbowym lub prywatnym pojazdem samochodowym, motocyklem lub motorowerem; 2) ma zapewnione bezpłatne dojazdy; 3) nie ponosi kosztów, na pokrycie których są przeznaczone te ryczałty.

W myśl § 21 cytowanego rozporządzenia: W przypadku odbywania podróży zagranicznej w połączeniu z przejazdem na obszarze kraju, przepisy rozdziału 2 stosuje się odpowiednio.

Podsumowując, odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku opisu sprawy należy stwierdzić, że wypłacane Wykonawcy albo ponoszone za niego w związku z podróżą konieczną do wykonania konkretnego dzieła diety oraz inne należności za czas podróży, tj. - koszty przejazdu do miejsca realizacji projektu i z powrotem, w tym koszty biletów na właściwy środek transportu oraz związane bezpośrednio z danym przejazdem opłaty objęte ceną lub zakupem biletu; - zwrot kosztów przejazdu ustalany zgodnie z zasadami i limitami właściwymi dla tego rodzaju przejazdu; - koszty transportu lokalnego w miejscu realizacji projektu, w tym koszty taxi; - opłaty za przejazd drogami płatnymi i autostradami oraz opłaty parkingowe związane z podróżą; - koszty noclegu związane z pobytem Wykonawcy w miejscu realizacji projektu; - opłaty za dodatkowy bagaż konieczny do przewozu sprzętu lub rzeczy niezbędnych do wykonania konkretnego dzieła. do wysokości określonej w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej – będą korzystały ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym, w sytuacji, gdy wypłacone należności nie będą przekraczały wysokości określonej w ww. rozporządzeniu, na Państwu, jako płatniku, nie będzie ciążył obowiązek poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy, w związku z wypłacaniem Wykonawcom ww. kwot. Jeżeli jednak należności wypłacane przez Państwa będą wyższe od limitów określonych w przepisach ww. rozporządzenia, to nadwyżki ponad te limity będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i w takiej sytuacji z tytułu ich wypłaty będą mieli Państwo obowiązek obliczenia, pobrania i wpłacenia zaliczki na podatek dochodowy. W tej części Państwa stanowisko również jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.