Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 22 grudnia 2021 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.909.2021.2.MZ

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 października 2021 r. wpłynął Pana wniosek z 7 października 2021 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26 listopada 2021 r. (data wpływu 3 grudnia 2021 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca od 02.09.2021 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (…) z następującymi kodami PKD 62.01.Z, 62.02.Z, 85.59.B. Przedmiotowa działalność związana jest głównie z wytwarzaniem oprogramowania. Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Ustawa PIT") i rozlicza się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Wnioskodawca rozlicza przychody z działalności gospodarczej 19% podatkiem liniowym.

Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej. Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne polegające na wytwarzaniu, rozwijaniu lub ulepszaniu programów komputerowych, które zgodnie z art. 1 ust. 1 w związku z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (dalej również „ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych") stanowią utwór podlegający ochronie prawnej.

Na dzień sporządzenia niniejszego wniosku Wnioskodawca świadczy usługi na rzecz jednego podmiotu (dalej: „Spółka”), przy czym w przyszłości istnieje możliwość rozpoczęcia współpracy w ww. zakresie również z innymi kontrahentami. Wnioskodawca świadczy usługi programistyczne na rzecz Spółki oraz będzie świadczył przedmiotowe usługi na rzecz przyszłych kontrahentów w całości na terytorium Polski.

Prace związane z tworzeniem oprogramowania komputerowego prowadzone przez Wnioskodawcę obejmują szeroki zakres czynności i zazwyczaj koncentrują się wokół: 1. planowania, analizy i projektowania oprogramowania - na tym etapie Wnioskodawca szczegółowo analizuje indywidualne potrzeby danego kontrahenta (m.in. weryfikuje cel jakiemu ma służyć dane oprogramowanie lub problemy jakie ma rozwiązywać, identyfikuje funkcjonalności oczekiwane przez kontrahenta), zapoznaje się ze specyfiką jego branży oraz bada i ewentualnie projektuje możliwe rozwiązania oraz dokonuje wyboru odpowiednich narzędzi m.in. technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego implementacji; 2. wytwarzania oprogramowania i jego implementacji - Wnioskodawca na tym etapie tworzy, ulepsza lub rozwija dane oprogramowanie zgodnie z ustaleniami poczynionymi w ramach pierwszego kroku.

W każdym z wymienionych przypadków integralną częścią procesu jest tworzenie/rozwijanie dokumentacji technicznej (w tym tzw. winiet i testów jednostkowych). Na zamówienie kontrahenta. Wnioskodawca zapewnia wsparcie podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczy pomoc techniczną w trakcie użytkowania oprogramowania związaną z analizą potencjalnych błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawą tychże błędów; 3. prezentacji programu i analizie wdrożenia - Wnioskodawca weryfikuje zgodność wytworzonego programu z założeniami przed prezentacją programu kontrahentowi oraz sprawdza czy wytworzona funkcjonalność spełnia zamierzone kryteria.

W ramach wykonywanej działalności, Wnioskodawca może pracować samodzielnie lub współpracować z zespołami Spółki (w zależności od zapotrzebowania), wówczas ma on z góry określoną rolę wytwarzając zdefiniowane i funkcjonalnie samodzielne elementy. Szczegółowy zakres, przedmiot i sposób świadczenia usług reguluje umowa zawarta przez Wnioskodawcę ze Spółką (dalej: „Umowa"). W ramach Umowy, Wnioskodawca przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, za co otrzymuje stosowne wynagrodzenie.

Wnioskodawca ponosi ryzyko wynikające z prowadzonej działalności gospodarczej, tj. ponosi odpowiedzialność wobec Spółki za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem przez niego przedmiotu Umowy, będące następstwem niewykonania lub nienależytego jej wykonania. Wnioskodawca ma również pełną dowolność związaną z wyborem miejsca i czasu wykonania usług objętych Umową. Wnioskodawca nie pracuje pod kierownictwem Spółki. Spółka posiada prawo do udzielania sugestii co do kształtu prac czy wnoszenia uwag do finalnego efektu świadczonych usług.

Jak wskazano powyżej, w ramach współpracy ze Spółką oraz z innymi kontrahentami, Wnioskodawca może tworzyć, rozbudowywać lub modyfikować systemy informatyczne (oprogramowanie) w zależności od treści umowy / zlecenia. Na podstawie Umowy zawartej ze Spółką, Wnioskodawca wykonuje usługi programistyczne polegające na tworzeniu, rozwijaniu lub ulepszaniu oprogramowania komputerowego, tj. tworzy utwory w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności poprzez tworzenie kodu źródłowego w różnych językach programowania. Konkretny przedmiot usług oraz ich zakres są ustalane na bieżąco w ramach współpracy Wnioskodawcy ze Spółką.

Wnioskodawca może otrzymywać ogólne wytyczne dotyczące przeznaczenia, czy też oczekiwanej specyfikacji technicznej oprogramowania. Należy jednak podkreślić, że szczegółowa koncepcja co do samego sposobu zaprojektowania i wykonania takiego oprogramowania, każdorazowo bazuje na autorskich pomysłach i kreatywności Wnioskodawcy, będąc przejawem jego inwencji twórczej. Wnioskodawca zajmuje się obecnie tworzeniem na zlecenie Spółki oprogramowania w szczególności w dziedzinie dotyczącej analizy danych w obszarze badań społecznych i badań opinii publicznej.

Na dzień złożenia niniejszego wniosku, Wnioskodawca planuje zrealizować następujące projekty na rzecz Spółki: · stworzenie modułu w języku (...) umożliwiającego przeprowadzenie innowacyjnej metody analizy danych pozyskanych z eksperymentów badających czynniki wyboru przy podejmowaniu decyzji społecznych, · stworzenie modułu w języku (...) umożliwiającego przenoszenie cech respondentów, które uzyskano w ramach jednego badania opinii publicznej, na inne badania publiczne dzięki metodzie przewidywania zachowań opartej na statystycznych modelach uczenia maszynowego przeznaczonych do problemu klasyfikacji, · stworzenie modułu w języku (...) umożliwiającego przygotowanie segmentacji badanej populacji w oparciu o badanie opinii publicznej i dane pozyskane z kwestionariuszy zachowań behawioralnych, stworzenie modułu w języku (...) umożliwiającego ocenę jakości skuteczności wykorzystanych metod statystycznych do problemów badań społecznych takich jak klasyfikacja, prognozowanie i segmentacja, · stworzenie modułu w języku (...) umożliwiającego sprawdzenie poprawności założeń badania opinii publicznej oraz sprawdzenie poprawności wykonanej analizy danych, · stworzenie modułu/ów (...) wspomagających obróbkę danych (np. filtrowanie, czyszczenie), stworzenie modułu/ów (...) wspomagających wizualizację danych.

Przedmiot kolejnych umów dot. działalności programistycznej Wnioskodawcy i zawieranych w przyszłości z nowymi kontrahentami będzie tożsamy z powyższym zakresem, tj. będzie obejmować tworzenie oprogramowania. Zasady świadczenia usług przez Wnioskodawcę mogą być uregulowane w podobny lub odmienny sposób, przy czym w każdym przypadku będą zakładać pełną samodzielność i niezależność Wnioskodawcy, brak kierownictwa ze strony kontrahenta, ponoszenie ryzyka gospodarczego prowadzonej działalności oraz przenoszenie całości majątkowych praw autorskich do programu komputerowego stworzonego w ramach wykonywania takich umów na kontrahentów, za odpowiednim wynagrodzeniem określonym w tych umowach.

Projekty, które Wnioskodawca planuje realizować w przyszłości, dotyczyć mogą firm z różnych branż, a tematyka i funkcjonalności tworzonych programów komputerowych mogą być zróżnicowane, ale opisany we wniosku charakter prowadzonej przez Wnioskodawcę przedmiotowej działalności pozostanie niezmieniony. Zważając na szerokie definiowanie „programu komputerowego", Wnioskodawca w ramach powyższych prac wytwarza oprogramowanie, które Wnioskodawca oferuje lub będzie oferował w swojej działalności gospodarczej, i które w stosunku do innych oferowanych produktów, procesów lub usług mają lub będą miały nowy, innowacyjny charakter.

W wyniku prowadzonych prac powstają autorskie prawa do programów komputerowych. Wytwarzanie, rozwijanie lub ulepszanie omawianego oprogramowania ma miejsce w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Wnioskodawca, korzystając ze zdobytej wiedzy (m.in. w obszarze informatyki, matematyki, logiki funkcjonowania oprogramowania), umiejętności posługiwania się określonymi narzędziami (m.in. języki programowania, środowiska programistyczne) a także doświadczenia, samodzielnie poszukuje sposobów na zaprojektowanie kodu źródłowego i pozostałych elementów tworzonego oprogramowania.

Rozwiązania problemów zidentyfikowanych podczas procesu jego wytwarzania, dla których co do zasady nie ma jednego, modelowego sposobu postępowania (np. zaprojektowania struktury kodu źródłowego, czy też optymalizacji jego działania tak, aby oprogramowanie w pełni realizowało swoje przeznaczenie), również są rezultatem jego autorskiej myśli. Wytwarzanie, rozwijanie i ulepszanie omawianego oprogramowania nie ma zatem charakteru działań rutynowych, ani okresowych zmian.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania, w celu tworzenia nowych zastosowań (nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług), niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Wnioskodawca wskazuje, że jego twórczą działalność odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej Spółki lub przyszłych kontrahentów Wnioskodawcy.

W tym kontekście należy wskazać, że Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, opracowuje na rzecz kontrahentów nowe, rozwija lub ulepsza istniejące już funkcjonalności, z wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności. W wyniku prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje unikatowy produkt będący efektem działalności Wnioskodawcy o twórczym charakterze, tj. oprogramowanie dla potrzeb konkretnego odbiorcy, zgodnie z jego indywidualnie zdefiniowanymi potrzebami.

Innowacyjność oprogramowania, które Wnioskodawca planuje stworzyć dla Spółki na podstawie Umowy (bądź jest w trakcie jego tworzenia) przejawia się w tym, że: 1. Umożliwia automatyzację i optymalizację procesów, które dotychczas były przeprowadzane nieefektywnie, co przyczyni się do obniżenia kosztów działalności oraz przyspieszenia wykonywanych prac u klienta (np. tworzenie wizualizacji danych w sposób automatyczny na podstawie metadanych bazy danych/zbioru danych); 2. Umożliwia analizę wyników z zastosowaniem najnowszych i najlepszych metod statystycznych w sposób zrozumiały i bezpieczny dla osób nieposiadających wystarczającej wiedzy programistycznej aby taką analizę oprogramować od początku do końca.

Przyczyni się to do obniżenia 'progu wejścia' klienta w najnowsze i najlepsze techniki analizy danych co zwiększy jego przewagę konkurencyjną na rynku. 3. Zastosowane w oprogramowaniu techniki abstrakcji pozwolą klientowi na wykorzystanie nowych modułów lub ich poszczególnych części składowych stworzonych w ramach współpracy do celu realizacji innych projektów. Dzięki tego typu rozwiązaniom klient nie tylko obniży koszty swojej działalności, ale również zyska przewagę konkurencyjną w postaci szybszej realizacji jego przyszłych projektów.

4. W związku z dynamicznie rozwijającą się gałęzią analizy danych oraz ciągłymi zmianami prawnymi dotyczącymi m.in. modelowania predyktywnego, niezbędne jest szybkie wdrażanie nie tylko nowych metod analizy danych, ale także rozwiązań umożliwiających określenie skuteczności tych technik oraz nowych metod wyjaśniających zachowanie modeli (m.in. wyjaśnianie nauczania maszynowego). Rozwiązania w tym zakresie są niezbędne do dostarczania analiz w sposób zgodny z prawem, poprawny metodologicznie i bezpieczny dla końcowych użytkowników (klienta lub innych kontrahentów klienta).

Jednocześnie są to rozwiązania nieszablonowe, niestosowane na szeroką skalę i często tworzone de novo dla poszczególnych przypadków. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, ani kwalifikowanych praw własności intelektualnej innych podmiotów.

Oprogramowanie (rozumiane również jako nowsze wersje już istniejącego oprogramowania, które zawierają dodatkowe funkcjonalności lub pozbawione są zidentyfikowanych błędów) wytwarzane, rozwijane lub ulepszane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej są rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji, stanowią utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

W przypadku, gdy Wnioskodawca rozwija lub ulepsza oprogramowanie stworzone przez inne osoby, czyni to na podstawie łączącej go z kontrahentami umowy, w ramach praw przysługujących tym kontrahentom do tego oprogramowania. Wnioskodawcy nie przysługuje wówczas licencja wyłączna do korzystania z danego prawa kwalifikowanego. Wnioskodawca nie jest właścicielem lub współwłaścicielem oprogramowania (lub jego części), które ulepsza lub rozwija, jednak w wyniku prac mających na celu ww. ulepszenie lub rozwinięcie, powstają nowe prawa własności intelektualnej (oprogramowanie), do których Wnioskodawca posiada autorskie prawa majątkowe i na mocy umowy sprzedaje te prawa swojemu zleceniodawcy.

W konsekwencji, oprogramowanie rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę również stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego, jednak w razie wystąpienia błędów lub usterek w powstałym na podstawie umowy z danym kontrahentem oprogramowaniu lub jego części, Wnioskodawca odpowiedzialny jest za naprawienie tych błędów i przekazanie kontrahentowi produktów odpowiadających pierwotnym wymaganiom.

Wszelkie programy komputerowe tworzone przez Wnioskodawcę powstają w ramach prac rozwojowych, czyli działalności obejmującej nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania. W swojej pracy programistycznej Wnioskodawca wykorzystuje zaawansowane języki programistyczne, jest to działalność o charakterze twórczym prowadzona w sposób zorganizowany i systematyczny, a jej celem jest zwiększenie funkcjonalności oprogramowania komputerowego.

Wnioskodawca stale poszerza swoją wiedzę programistyczną i stosuje ją do projektowania i wytwarzania nowych oraz rozwoju istniejących programów komputerowych. Z uwagi na fakt, iż jak wskazano powyżej. Wnioskodawca przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do wytwarzanego w omówiony sposób oprogramowania za umówionym wynagrodzeniem (płatnym na podstawie faktur VAT wystawianych przez Wnioskodawcę), Wnioskodawca osiąga dochody ze sprzedaży prawa własności intelektualnej. Z momentem wskazanym w Umowie, prawa te stają się własnością Spółki. Własność ta jest pełna, nieodwołana oraz uprawniająca do rozporządzania prawem na polach eksploatacji wskazanych w Umowie.

Analogicznie w przypadku umów zawieranych z nowymi kontrahentami w przyszłości, autorskie prawa majątkowe do programów komputerowych wytwarzanych, ulepszanych lub rozwijanych w ramach i w związku z ich wykonywaniem, będą przenoszone przez Wnioskodawcę na kontrahentów za ustalonym wynagrodzeniem.

W wyniku prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania, rozwijania lub ulepszania oprogramowania, Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił m.in. następujące koszty: 1. koszt wyposażenia biura, 2. koszt zakupu usług programistycznych i licencji na oprogramowania komputerowe oraz kursów i szkoleń, 3. koszt usługi księgowej, 4. koszt związany z dokształcaniem zawodowym (np. zakup literatury branżowej, udział w konferencjach branżowych), 5. koszt podróży służbowych i przewozu osób (np. diety, transport, noclegi), 6. koszt zakupu sprzętu komputerowego (np. laptopy, komponenty komputerowe, materiały użytkowe), 7. koszt zakupu sprzętu elektronicznego (np. telefony), 8. koszt usług telekomunikacyjnych (np. doładowanie konta w telefonie, opłat z tytułu użytkowania sieci Internet), 9. koszt usług doradczych, 10. koszt tzw. usług w chmurze obliczeniowej (w tym np. hostingu, przestrzeni dyskowej, dzierżawy mocy obliczeniowej, bądź związanych z nimi specjalistycznych usług obliczeniowych itp.).

W przypadku, gdyby w przyszłości jakikolwiek wydatek wymieniony powyżej me został przez Wnioskodawcę poniesiony, nie będzie on zaliczany do kosztów uzyskania przychodu, jak również nie będzie brany pod uwagę przy kalkulowaniu wysokości ulgi IP Box. W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami w Ustawie PIT, Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb Ustawy PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 Ustawy PIT).

W konsekwencji, Wnioskodawca zamierza w zeznaniu rocznym za rok 2021 oraz za lata przyszłe rozliczyć dochód uzyskany ze sprzedaży autorskiego prawa do programu komputerowego z uwzględnieniem stawki podatku dochodowego wynoszącej 5% (dalej: IP Box).

Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że w celu skorzystania z IP Box prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, zgodną z wymogami art. 30cb Ustawy PIT ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz na wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 Ustawy PIT przypadających na każde wyżej wymienione prawo i zapewniającą określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco i będzie prowadzona również w latach przyszłych, w których Wnioskodawca będzie wykazywał dochód z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do oprogramowania komputerowego. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę są związane z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów lub procesów.

Nie stanowią one rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych oraz innych operacji w toku. W przypadku gdy na zlecenie Spółki lub innego kontrahenta, Wnioskodawca będzie zobowiązany do podjęcia czynności noszących znamiona rutynowych lub mających na celu wykonanie okresowych zmian, o których mowa powyżej, dochód uzyskany ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej powstałego w wyniku wykonania ww. prac (o ile powstanie), nie będzie rozliczony z zastosowaniem ulgi IP Box.

Działalność prowadzona przez Wnioskodawcę jest związana z nabywaniem, łączeniem, kształtowaniem i wykorzystywaniem aktualnie dostępnej wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów lub procesów (prace rozwojowe). Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych. Jednakże ocena, czy działalność ta obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 i ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce z 20 lipca 2018 r. (Dz.

U. poz. 1668 ze zm.), a w konsekwencji czy kwalifikowane prawa własności intelektualnej powstają w ramach działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi przedmiot pytania oznaczonego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej numerem 2. W konsekwencji - intencją Wnioskodawcy jest otrzymanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, w której będzie się znajdować ocena Organu podatkowego w tym zakresie, w szczególności potwierdzająca, że opisana we wniosku działalność spełnia przesłanki do uznania jej za działalność badawczo-rozwojową.

Samodzielne udzielenie przez Wnioskodawcę odpowiedzi w tym zakresie mogłoby skutkować przyjęciem ww. okoliczności (prowadzenie działalności badawczo- rozwojowej) jako element stanu faktycznego, co byłoby sprzeczne z instytucją interpretacji indywidualnej. Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej opracowuje nowe, modyfikuje oraz ulepsza produkty, procesy, usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Wnioskodawca wskazuje, że jego twórczą działalność odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej Spółki lub przyszłych kontrahentów Wnioskodawcy.

Działania Wnioskodawcy polegające na modyfikacji, ulepszeniu, rozwijaniu oprogramowania zmierzały i w przyszłości będą zmierzać do poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania. W przypadku gdy Wnioskodawca rozwija oprogramowanie, nie jest jego właścicielem ani współwłaścicielem, lecz użytkownikiem posiadającym prawo do korzystania z tego oprogramowania na podstawie umowy licencyjnej. W przypadku gdy Wnioskodawca rozwija oprogramowanie na podstawie umowy licencyjnej, umowa ta nie zastrzega wyłączności korzystania przez Wnioskodawcę z tej licencji. Wnioskodawcy przysługuje licencja niewyłączna.

W przypadku rozwijania oprogramowania lub jego części, Wnioskodawcy czyni to na podstawie umowy z danym kontrahentem, który udziela Wnioskodawcy licencji niewyłącznej do istniejącego oprogramowania w celu przeprowadzenia odpowiednich modyfikacji. W wyniku prac mających na celu ww. ulepszenie lub rozwinięcie, powstają nowe kwalifikowane prawa własności intelektualnej (oprogramowanie) podlegające ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których Wnioskodawca posiada autorskie prawa majątkowe i na mocy umowy sprzedaje te prawa swojemu zleceniodawcy.

W przypadku ulepszenia/rozwinięcia ww. oprogramowania, wynikiem czynności podjętych przez Wnioskodawcę jest powstanie nowych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, do których Wnioskodawca posiada autorskie prawa majątkowe i na mocy umowy sprzedaje te prawa swojemu zleceniodawcy. W konsekwencji Wnioskodawca uzyskuje wówczas dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, która wyodrębnia każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz pozwala na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 przypadających na każde ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu od 02.09.2021. Odrębna ewidencja jest prowadzona od początku realizacji działalności Wnioskodawcy zmierzającej do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP, tj. od momentu poniesienia pierwszych kosztów.

Ocena czy działalność ta jest działalnością badawczo-rozwojową stanowi przedmiot pytania oznaczonego we wniosku o interpretację indywidualną numerem 2. Pod pojęciem kosztów wyposażenia biura, Wnioskodawca rozumie m.in. zakup biurka czy krzeseł, akcesoriów biurowych (np. tuszy do drukarki, papieru, segregatorów do przechowywania dokumentacji), baterii/akumulatorów do zasilania urządzeń peryferyjnych (takich jak mysz komputerowa, klawiatura), itp. Wydatki te są związane bezpośrednio z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP.

W przypadku gdy w przyszłości będą one związane z inną działalnością Wnioskodawcy, nie będą one brane pod uwagę przy kalkulacji wskaźnika nexus. Pod pojęciem kosztów zakupu usług programistycznych i licencji na oprogramowanie oraz kursów i szkoleń. Wnioskodawca rozumie m.in. koszty licencji na oprogramowanie niezbędne do świadczenia usług programistycznych. Oprogramowanie to umożliwia m.in. tworzenie kodu w odpowiednim, wybranym przez kontrahenta języku oprogramowania.

Kursy i szkolenia natomiast są niezbędne do powiększania zasobów wiedzy z zakresu odpowiednich języków programowania lub oprogramowania, która zostanie wykorzystana do tworzenia nowego oprogramowania zgodnego z zapotrzebowaniem kontrahenta lub ulepszenia funkcjonalności oprogramowania już istniejącego (w tym jego optymalizacji) co będzie skutkowało osiągnięciem przewagi konkurencyjnej przez kontrahenta. Wnioskodawca nie nabywa kwalifikowanych praw własności intelektualnej, czy też wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej od podmiotów powiązanych lub niepowiązanych.

Wydatki te są związane bezpośrednio z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP. W przypadku gdy w przyszłości będą one związane z inną działalnością Wnioskodawcy, nie będą one brane pod uwagę przy kalkulacji wskaźnika nexus. Pod pojęciem kosztów usługi księgowej Wnioskodawca rozumie całościową obsługę księgową, również w kontekście prawidłowego rozliczania kwalifikowanego dochodu ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej przez Wnioskodawcę, w tym rozliczanie preferencyjnej stawki podatku (IP Box) tj. m.in. obliczenie wskaźnika NEXUS, właściwe rozliczenie podatku w rozliczeniu rocznym.

Wydatki te są związane bezpośrednio z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP. W przypadku gdy w przyszłości będą one związane z inną działalnością Wnioskodawcy, nie będą one brane pod uwagę przy kalkulacji wskaźnika nexus. Pod pojęciem kosztów na dokształcanie zawodowe Wnioskodawca rozumie np. zakup literatury branżowej, udział w konferencjach branżowych itp.

Wnioskodawca ma zamiar stale podnosić swoje kwalifikacje oraz konkurencyjność na rynku, stąd może dokonywać zakupu odpowiedniej literatury dotyczącej tworzenia oprogramowania lub narzędzi statystycznych lub wizualizacji danych stanowiących podstawę wytwarzanego w ramach działalności gospodarczej oprogramowania oraz brać udział w konferencjach o podobnej tematyce, w których udział jest często odpłatny, połączony ze szkoleniami. Wydatki te są związane bezpośrednio z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP.

W przypadku gdy w przyszłości będą one związane z inną działalnością Wnioskodawcy, nie będą one brane pod uwagę przy kalkulacji wskaźnika nexus. Pod pojęciem kosztów na podróże służbowe i przewóz osób Wnioskodawca rozumie m.in. koszty transportu związanego z dokształcaniem i zdobywaniem nowej wiedzy przez Wnioskodawcę niezbędnej do prowadzonej działalności gospodarczej, czy podczas wyjazdów i kontaktów ze Spółką czy potencjalnymi klientami, a także koszty zakwaterowania w razie wyjazdów poza miejsce stałego pobytu. Wydatki te są związane bezpośrednio z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP.

W przypadku gdy w przyszłości będą one związane z inną działalnością Wnioskodawcy, nie będą one brane pod uwagę przy kalkulacji wskaźnika nexus. Pod pojęciem kosztów na zakup sprzętu komputerowego Wnioskodawca rozumie np. laptopy, komponenty komputerowe (np. pamięci masowe) oraz urządzenia peryferyjne (np. monitor, replikator portów/stacja dokująca, klawiatura, mysz), niezbędne do należytego świadczenia usług programistycznych. Wydatki te są związane bezpośrednio z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP.

W przypadku gdy w przyszłości będą one związane z inną działalnością Wnioskodawcy, nie będą one brane pod uwagę przy kalkulacji wskaźnika nexus. Pod pojęciem kosztów na zakup sprzętu elektronicznego Wnioskodawca rozumie np. telefon, drukarkę, skaner, słuchawki itp., niezbędne do świadczenia usług, komunikacji z kontrahentami, logowania do serwisów internetowych wykorzystujących dwu czynnikową autoryzację (Two-Factor Authorization) np. poczta firmowa czy repozytorium kodu, ustalania przedmiotu zlecenia, archiwizacji dokumentacji. Wydatki te są związane bezpośrednio z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP.

W przypadku gdy w przyszłości będą one związane z inną działalnością Wnioskodawcy, nie będą one brane pod uwagę przy kalkulacji wskaźnika nexus. Pod pojęciem kosztów na usługi telekomunikacyjne Wnioskodawca rozumie np. doładowanie konta w telefonie, opłaty z tytułu użytkowania sieci Internet, niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej, w tym w szczególności do świadczenia usług programistycznych. Wydatki te są związane bezpośrednio z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP.

W przypadku gdy w przyszłości będą one związane z inną działalnością Wnioskodawcy, nie będą one brane pod uwagę przy kalkulacji wskaźnika nexus. Pod pojęciem kosztów usług doradczych Wnioskodawca rozumie m.in. koszty związane z doradztwem prawnym, doradztwem podatkowym (m.in. w związku z należytym rozliczeniem wszelkich ulg i preferencji, z których korzysta Wnioskodawca). Wydatki te są związane bezpośrednio z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP. W przypadku gdy w przyszłości będą one związane z inną działalnością Wnioskodawcy, nie będą one brane pod uwagę przy kalkulacji wskaźnika nexus.

Pod pojęciem kosztów na usługi w chmurze obliczeniowej Wnioskodawca rozumie np. koszty hostingu, przestrzeni dyskowej, dzierżawy mocy obliczeniowej, bądź związanych z nimi specjalistycznych usług obliczeniowych. Wydatki te są związane bezpośrednio z działalnością prowadzoną przez Wnioskodawcę zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP. W przypadku gdy w przyszłości będą one związane z inną działalnością Wnioskodawcy, nie będą one brane pod uwagę przy kalkulacji wskaźnika nexus.

Wszystkie koszty i wydatki wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku są lub będą ponoszone bezpośrednio na działalność zmierzającą do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP. W przypadku, gdyby w przyszłości jakikolwiek wydatek wymieniony w ww. wniosku nie został przez Wnioskodawcę poniesiony, nie będzie on zaliczany do kosztów uzyskania przychodu, jak również nie będzie brany pod uwagę przy kalkulowaniu wysokości ulgi IP Box. W przypadku, gdyby jakikolwiek wydatek wymieniony w ww. wniosku został poniesiony przez Wnioskodawcę w części, do kosztów uzyskania przychodu będzie zaliczana jedyna ta część poniesiona przez Wnioskodawcę.

Pozostała kwota nie będzie brana pod uwagę przy kalkulowaniu wysokości ulgi IP Box.

Odnosząc się do kosztów wymienionych we wniosku: a. Wyposażenie do biura - tego typu wydatki są niezbędne Wnioskodawcy, gdyż bezpośrednio umożliwiają mu należyte prowadzenie działalności i wykonywanie swoich obowiązków, jak i przyczyniają się do zwiększenia efektywności Wnioskodawcy; b. Zakup usług programistycznych i licencji na oprogramowania komputerowe oraz kursów i szkoleń - specjalistyczne oprogramowanie jest niezbędne w wykonywanej przez Wnioskodawcę pracy, gdyż jest ono wykorzystywane w trakcie pisania kodu, późniejszego testowania zastosowanych rozwiązań, a także umożliwia bądź ułatwia tworzenie oprogramowania; c. Usługi księgowe - związane z całokształtem działalności Wnioskodawcy, w tym związane również z prowadzeniem oddzielnej ewidencji dla celów ulgi IP Box, obliczaniem wskaźnika NEXUS itp.; d. Dokształcanie zawodowe (np. zakup literatury branżowej, udział w konferencjach branżowych) - oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy.

Tym samym ciągłe dokształcanie i zdobywanie nowej wiedzy jest dla niego warunkiem kluczowym do zapewnienia konkurencyjności wykonywanych przez niego prac oraz do prowadzenia prac rozwojowych (zapewnienia innowacyjności tworzonego oprogramowania); e. Podróże służbowe i przewóz osób (np. diety, transport, noclegi) - wydatki tego typu związane są z całokształtem działalności Wnioskodawcy i ponoszone są, np. w celu zapewnienia zakwaterowania (przewozu) związanego z dokształcaniem i zdobywaniem nowej wiedzy, czy podczas wyjazdów i kontaktów ze Spółką czy potencjalnymi klientami; f. Koszt zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego - tego typu wydatki będą niezbędne Wnioskodawcy, gdyż oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera oraz jest zapisywane w jego pamięci.

Bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby jego odtworzenie. Jednocześnie sprzęt nie będący okresowo aktualizowany/modernizowany, nie jest wystarczający dla sprawnego tworzenia (wraz z testowaniem) programu komputerowego przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków oprogramowania.

Stąd też Wnioskodawca ma zamiar konsekwentnie usprawniać posiadane urządzenia poprzez zakup odpowiedniego sprzętu elektronicznego, sprzętu komputerowego oraz akcesoriów komputerowych; g. Koszt usług telekomunikacyjnych - telefon komórkowy oraz doładowanie pozwolą Wnioskodawcy sprawdzać kompatybilność oprogramowania ((testowanie responsywności serwisów internetowych), logować się do niezbędnych serwisów sieciowych (takich jak bazy danych w chmurze, repozytoria kodu) przy pomocy dwuczynnikowej autoryzacji (Two-Factor Authorization) oraz konsultację ze Spółką / kontrahentami, co bez wątpienia jest warunkiem podstawowym do realizacji powierzonych projektów oraz pozwala na maksymalne spersonalizowanie produktu.

Z tych samych powodów niewątpliwie do wytwarzania oprogramowania przyczyniają się wydatki na użytkowanie sieci Internet; h. Koszt usług doradczych - wydatki tego typu związane będą z całokształtem działalności Wnioskodawcy i zapewnią mu zgodność prowadzonej działalność z przepisami prawa (doradztwo prawne), poprawność rozliczeń podatkowych (doradztwo podatkowe), czy też będą miały na celu zwiększenie potencjału rozwojowego (doradztwo gospodarcze); i. Koszt tzw. usług w chmurze obliczeniowej - wydatki te obejmują przede wszystkim opłaty za korzystanie z usług przechowywania i przetwarzania danych w tak zwanej "chmurze".

Dzięki poniesionym wydatkom Wnioskodawca ma możliwość bezpiecznego przechowywania i przenoszenia danych (w tym kodu źródłowego tworzonego oprogramowania). Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość kosztów, o których mowa we wniosku do wytworzenia, rozwinięcia czy modyfikacji konkretnego prawa własności intelektualnej - oprogramowania na podstawie prowadzonej ewidencji.

W przypadku braku możliwości pełnego bezpośredniego alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia konkretnego oprogramowania, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez niego działalność związaną z wytwarzaniem oprogramowania według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie.

Zakres w jakim koszty są wykorzystywane do prac rozwojowych jest możliwy do ustalenia na podstawie ewidencji prowadzonej na bieżąco (przy uwzględnieniu zastosowanej proporcji odnoszącej się do czasu poświęconego na wytworzenie danego programu komputerowego wdanym miesiącu). W ten sposób możliwe jest procentowe i kwotowe określenie jaka część wydatku wdanym miesiącu ma związek z pracami rozwojowymi (i dalej z każdym konkretnym wytwarzanym prawem do programu komputerowego).

Pytania : 1. Czy prawo autorskie do oprogramowania komputerowego lub jego części wytwarzanego, ulepszanego lub rozwijanego przez Wnioskodawcę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 Ustawy PIT? 2. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu programów komputerowych (oprogramowania) szczegółowo przedstawiona w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

3. Czy dochód ze zbycia prawa autorskiego do oprogramowania komputerowego lub jego części jest kwalifikowanym dochodem w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 Ustawy PIT? 4. Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania stawki 5% podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do dochodu uzyskiwanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania komputerowego tworzonego w ramach umów zawartych z kontrahentami?

5. W odniesieniu do stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, które ze wskazanych w opisie wydatków ponoszonych lub planowanych przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 Ustawy PIT, powinny zostać uznane za koszty konieczne do obliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 Ustawy PIT?

Pana stanowisko w sprawie

Ad. 1 W ocenie Wnioskodawcy prawo autorskie do oprogramowania komputerowego lub jego części wytwarzanego, ulepszanego lub rozwijanego przez Wnioskodawcę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 Ustawy PIT. Ad. 2 W ocenie Wnioskodawcy działalność podejmowana przez Wnioskodawcę spełnia ustawową definicję działalności badawczo-rozwojowej. Ad. 3 Dochód ze zbycia prawa autorskiego do oprogramowania komputerowego lub jego części stanowi - zdaniem Wnioskodawcy - kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 Ustawy PIT. Ad.

4 Zdaniem Wnioskodawcy, wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej są przez niego spełnione. W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy będzie on uprawniony do zastosowania stawki 5% podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do dochodu uzyskiwanego w 2021 roku i w latach przyszłych z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania komputerowego tworzonego w ramach umów zawartych z kontrahentami. Ad.

5 Zdaniem Wnioskodawcy wszystkie wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wydatki bezpośrednio dotyczą prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, i wobec tego powinny zostać uznane za koszty konieczne do obliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 Ustawy PIT. UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY Ad. 1 Art. 30ca ust. 2 Ustawy PIT wskazuje zamknięty katalog praw własności intelektualnych, z których dochód może zostać objęty tzw. ulgą IP Box. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw własności intelektualnych wskazanych w art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy PIT.

Przy czym, by można było mówić o „kwalifikowanym" prawie własności intelektualnej przepis ten wymaga również by spełnione zostały dwa kryteria: prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, oraz przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Należy uznać, że oprogramowanie komputerowe lub jego część, stanowią przedmiot ochrony praw autorskich.

Artykuł 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów formalnych. Jednocześnie, zarówno ustawy podatkowe, jak i ustawy pozapodatkowe, w szczególności ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych, nie definiują pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego".

Wśród przedstawicieli doktryny przyjmuje się, że programem komputerowym jest uporządkowany zestaw instrukcji (poleceń) skierowanych do komputera, których wykonanie przez komputer prowadzi do uzyskania określonego rezultatu (por.: G. Jyż, Autorskoprawna ochrona programów komputerowych w Polsce, R.Pr. 1995, Nr 4, s. 39). Podobnie, zgodnie z Polską Normą PN-ISO/IEC 2382-1:1996 — 1.05.01, program komputerowy to jednostka syntaktyczna zgodna z zasadami konkretnego języka programowania, składająca się z deklaracji i instrukcji lub rozkazów potrzebnych do rozwiązania funkcji, zadania lub problemu (por.: M. Szmit, Wybrane zagadnienia sądowo-informatycznego, Warszawa 2014, s. 178).

Podobne, szerokie rozumienie programu komputerowego zaprezentował Minister Finansów w Objaśnieniach z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej IP Box (dalej: Objaśnienia) wskazując, że: "program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu.

A contrario, żaden wytwór nie jest programem komputerowym, jeżeli nie służy do wyrażania w sposób pośredni lub bezpośredni algorytmów lub logicznych relacji pomiędzy funkcjami, które mają zostać wykonane i fizycznymi możliwościami urządzeń używanych do digitalizacji. Przy czym pojęcie „komputer" nie powinno ograniczać się do PC, lecz powinno odnosić do wszystkich urządzeń, w których program komputerowy może być wykorzystywany w celu realizacji funkcji, do których został stworzony, a zatem i telefonów czy też tabletów lub innych urządzeń. Nie jest bowiem istotny nośnik programu komputerowego, lecz jego źródła (kod źródłowy i kod wynikowy) oraz funkcjonalność".

Na tle przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz przy uwzględnieniu powyższych definicji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przedmiotem jego usług świadczonych na rzecz Spółki w ramach Umowy oraz na rzecz przyszłych kontrahentów jest tworzenie oprogramowania komputerowego (tj. wszelkich modułów i algorytmów będących zestawem instrukcji (poleceń) skierowanych do komputera, których wykonanie przez komputer prowadzi do uzyskania określonego rezultatu), które podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca wskazuje, że w jego ocenie przedmiot ochrony tj. oprogramowanie komputerowe jest wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej (szczegółowe uzasadnienie uwzględniono w uzasadnieniu pytania nr 2 poniżej).

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy wytwarzane przez niego prawo autorskie do oprogramowania komputerowego stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 Ustawy PIT. jako że podlega ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a przedmiot jego ochrony jest wytwarzany, rozwijany lub ulepszany przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo - rozwojowej. Ad. 2 Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę spełniają ustawową definicję działalności badawczo-rozwojowej.

Mając na uwadze brzmienie ww. przepisów należy stwierdzić, że warunkiem skorzystania z preferencji IP Box jest prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej, której efektem będzie wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie przez niego kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Ustawodawca definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz definiując pojęcie prace rozwojowe odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: UPSWN).

Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 UPSWN. rozumie się: · badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; · badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 38 w zw. z art. 4 ust. 3 UPSWN, należy rozumieć działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Istotnych wskazówek interpretacyjnych odnośnie możliwości uznania działalności prowadzonej przez podatnika za działalność badawczo-rozwojową (czy też szerzej w zakresie możliwości skorzystania z preferencji IP Box) dostarczają Objaśnienia opublikowane przez Ministerstwo Finansów (zdefiniowane powyżej). Zgodnie z treścią Objaśnień przesłanki, którymi należy kierować się dokonując oceny czy działalność podatnika ma badawczo-rozwojowy charakter, to: twórczość, systematyczność, zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Twórczość Zgodnie z definicją zawartą w słowniku języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.

Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca jest dostawcą usług programistycznych. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje prace programistyczne zlecane przez kontrahentów, prowadzące do powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary działalności. Efektem prac podejmowanych przez Wnioskodawcę jest stworzenie całkowicie nowego lub znacząco rozwiniętego / ulepszonego oprogramowania, które stanowi wytwór intelektu Wnioskodawcy i jest przejawem jego kreatywności.

Każde oprogramowanie tworzone, rozwijane lub ulepszane przez Wnioskodawcę jest „szyte na miarę", czyli tworzone dla potrzeb konkretnego odbiorcy, zgodnie z jego indywidualnie zdefiniowanymi potrzebami. Rezultatem prac Wnioskodawcy jest wobec tego zawsze stworzenie produktu o unikatowym i oryginalnym charakterze tj. nowych rozwiązań dotychczas nie występujących w praktyce gospodarczej danego kontrahenta lub w znaczącym stopniu odróżniających się od tych dotychczas stosowanych. Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę ma zatem twórczy charakter.

Wnioskodawca wskazuje, że jego twórczą działalność odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego kontrahenta, jak wskazano w Objaśnieniach. W ocenie Wnioskodawcy tworzone przez niego autorskie oprogramowanie wpisuje się w powyższą definicję, a zatem stanowi przejaw działalności twórczej. W ramach wykonywanych przez Wnioskodawcę prac powstają bowiem rozwiązania/narzędzia dotychczas niefunkcjonujące w praktyce gospodarczej ani Wnioskodawcy ani danego kontrahenta. Systematyczność Wnioskodawca prowadzi swoją działalność w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany (systematyczny).

Zgodnie z przywołanym już słownikiem języka polskiego PWN. słowo „systematyczny" oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.

W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny" występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny", a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo „systematycznie” odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności" danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.

Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. W odniesieniu do podejmowanych prac opisanych we wniosku Wnioskodawca każdorazowo podejmuje działania nakierowane na ustalenie niezbędnych zasobów i czasu, jak również określeniu konkretnych celów czy harmonogramu. Taka analiza przeprowadzana jest przed rozpoczęciem prac przed Wnioskodawcę, jednak nie zawsze jest utrwalana.

Następnie - na podstawie opracowanego planu - Wnioskodawca wykonuje konkretny program komputerowy. W wyniku prowadzonych przez Wnioskodawcę prac, tworzone są nowe kody, algorytmy w określonych językach programowania. W ocenie Wnioskodawcy, stanowią one prawo własności intelektualnej, które to prawa Wnioskodawca przenosi na danego kontrahenta w ramach łączącej ich umowy. W przypadku gdy Wnioskodawca ulepsza/rozwija oprogramowanie komputerowe lub jego część czyni to na podstawie łączącej go z danym kontrahentem umowy, w ramach praw przysługujących temu kontrahentowi do danego oprogramowania. Zatem Wnioskodawca działa na zlecenie podmiotu będącego właścicielem oprogramowania.

W ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez niego działalność ma systematyczny charakter, ponieważ odbywa się w uporządkowany i metodyczny sposób, w ramach codziennie wykonywanej przez niego pracy.

Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań W celu należytej interpretacji trzeciej z przesłanek uznania działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę za badawczo-rozwojową, należy w pierwszej kolejności odnieść się do punktu 25 oraz 40 Objaśnień, które wskazują, że: „Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT (odpowiednio art. 5a pkt 38 ustawy o PIT) działalność badawczo- rozwojowa oznacza „działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań".

Użycie przez ustawodawcę spójnika „lub" wskazuje, iż w celu uznania działalności podatnika za działalność badawczo rozwojową wystarczy, aby podatnik prowadził badania naukowe lub alternatywnie, aby prowadził prace rozwojowe. Jednocześnie może prowadzić badania naukowe i prace rozwojowe. W każdej z tych trzech sytuacji spełniona zostanie definicja działalności badawczo rozwojowej." „W świetle konstrukcji definicji badawczo-rozwojowej należy uznać, że „zwiększenie zasobów wiedzy" odnosi się przede wszystkim do prowadzenia badań naukowych, natomiast „wykorzystanie już istniejącej lub zwiększonej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań" dotyczy przede wszystkim prac rozwojowych.

Innymi słowy, działalność badawczo rozwojowa to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, w tym badań naukowych (nakierowanych na nową wiedzę i umiejętności) oraz prac rozwojowych (nakierowanych na wykorzystanie dostępnej wiedzy i umiejętności) w celu zwiększenia zasobów wiedzy do tworzenia nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług (również w formie nowych technologii)". Z przytoczonych wyżej fragmentów Objaśnień wynika zatem, że dla uznania, że Wnioskodawca prowadzi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o PIT, wystarczające jest prowadzenie przez Wnioskodawcę prac rozwojowych.

Co więcej, zgodnie z treścią Objaśnień, prowadzenie przez podatnika prac rozwojowych spełnia przesłankę „wykorzystania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań". Z kolei dla uznania, że Wnioskodawca prowadzi prace rozwojowe bez znaczenia pozostaje skala prowadzonej działalności gospodarczej, czy też jej forma organizacyjno-prawna, generowane obroty, bądź zakres wykorzystywanych w tym celu środków. Istotne znaczenie mają jedynie obiektywne cechy tej działalności wskazane w przywołanej wyżej definicji prac rozwojowych.

Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, nie ulega wątpliwości, że przedstawiona przez niego w stanie faktycznym i opisie zdarzenia przyszłego działalność związana z tworzeniem, rozwijaniem lub ulepszaniem oprogramowania spełnia definicję prac rozwojowych.

Wnioskodawca bowiem nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną wiedzę (m.in. w obszarze informatyki, matematyki, logiki funkcjonowania oprogramowania) umiejętności posługiwania się określonymi narzędziami (języki programowania, biblioteki programistyczne) oraz doświadczenie zdobyte przy realizacji dotychczasowych projektów, celem projektowania i tworzenia nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów tj. oprogramowania spełniającego indywidualnie zdefiniowane potrzeby konkretnego kontrahenta.

Wnioskodawca przy tym podkreśla, iż wskazane w stanie faktycznym i w opisie zdarzenia przyszłego prace podejmowane przez Wnioskodawcę w celu stworzenia oprogramowania, nie mają charakteru prac rutynowych, a zadania i problemy, przed którymi stawiany jest Wnioskodawca wymagają zawsze indywidualnego podejścia i praktycznego zastosowania posiadanej wiedzy i umiejętności. Ad. 3 W myśl art. 30ca ust. 3 Ustawy PIT podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Zgodnie z ust. 7 ww. przepisu dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 Ustawy PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika określonego w tym przepisie. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca na podstawie umów zawartych z kontrahentami świadczy usługi programistyczne, w ramach których przenosi na nich całość autorskich praw majątkowych do programu komputerowego, za co otrzymuje stosowne wynagrodzenie.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy dochód otrzymany ze zbycia autorskiego prawa do oprogramowania w ramach świadczenia usług na podstawie Umowy łączącej go ze Spółką, jak i kolejnych umów zawartych z innymi kontrahentami stanowi kwalifikowany dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 7 Ustawy PIT (Oprogramowania). Ad. 4 W ocenie Wnioskodawcy spełnia on wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 Ustawy PIT, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest między innymi autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

W przypadku wytwarzania autorskiego prawa do programu komputerowego, warunkami determinującymi możliwość skorzystania z omawianej w niniejszym wniosku preferencyjnej stawki opodatkowania, są w szczególności: a) wymóg prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, b) wymóg objęcia ochroną prawną autorskich praw do wytworzonego programu komputerowego, c) wymóg prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem autorskiego prawa do programu komputerowego. d) wymóg przeniesienia praw autorskich do wytworzonego oprogramowania na podmiot trzeci, e) wymóg prowadzenia odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, o której mowa w art. 30cb Ustawy PIT.

Ad. a) Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca, posiadający na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy, prowadził i nadal prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Ad. b) Na tle przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oraz przy uwzględnieniu uzasadnienia do pytania nr 1, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przedmiotem jego usług świadczonych na rzecz Spółki oraz innych kontrahentów jest tworzenie oprogramowania komputerowego, które podlega ochronie prawnej w oparciu o przepisy ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Ad. c) Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność badawczo-rozwojową bezpośrednio związaną z wytworzeniem autorskiego prawa do programu komputerowego (szczegółowe uzasadnienie uwzględniono w części dot. pytania nr 2 powyżej). Ad. d) Zgodnie z zawartą umową, Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw majątkowych do wytwarzanego oprogramowania komputerowego, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochody ze sprzedaży prawa własności intelektualnej.

Ad. e) Wnioskodawca, zgodnie z art. 30cb Ustawy PIT, prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, pozwalającą na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na kwalifikowane prawo własności intelektualnej oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 na wyżej wymienione prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Ad.

5 Zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 Ustawy PIT wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b)*1,3/a+b+c+d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego, nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego, nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Zważając na to, że działania Wnioskodawcy są zorientowane na działalność badawczo-rozwojową, której efektem jest wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie programu komputerowego.

Wnioskodawca ponosi oraz będzie ponosił wydatki m.in. na: 1. Wyposażenie do biura - tego typu wydatki są niezbędne Wnioskodawcy, gdyż bezpośrednio umożliwiają mu należyte prowadzenie działalności i wykonywanie swoich obowiązków, jak i przyczyniają się do zwiększenia efektywności Wnioskodawcy, podniesienia poziomu innowacyjności świadczonych usług itp.

Pod pojęciem kosztów wyposażenia, Wnioskodawca rozumie m.in. zakup biurka czy krzeseł, artykułów biurowych np. tuszu do drukarki i papieru, niezbędnych do drukowania materiałów do pracy (wszelkiego rodzaju harmonogramy, specyfikacja oprogramowania itp.), baterii/akumulatorów do zasilania urządzeń peryferyjnych (np. mysz, klawiatura); 2. Zakup usług programistycznych i licencji na oprogramowanie komputerowe, jak również kursów i szkoleń - specjalistyczne oprogramowanie jest niezbędne w wykonywanej przez Wnioskodawcę pracy, gdyż jest ono wykorzystywane w trakcie pisania kodu, późniejszego testowania zastosowanych implementacji, a także umożliwia bądź ułatwia tworzenie oprogramowania; 3. Usługi księgowe - związane z całokształtem działalności Wnioskodawcy, w tym związane również z prowadzeniem oddzielnej ewidencji dla celów ulgi IP Box; 4. Dokształcanie zawodowe (np. zakup literatury branżowej, udział w konferencjach branżowych) - oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy.

Tym samym ciągłe dokształcanie i zdobywanie nowej wiedzy jest dla niego warunkiem kluczowym do zapewnienia konkurencyjności wykonywanych przez niego prac; 5. Podróże służbowe i przewóz osób (np. transport, noclegi) - wydatki tego typu związane są z całokształtem działalności Wnioskodawcy i ponoszone są, np. w celu zapewnienia zakwaterowania (przewozu) związanego z dokształcaniem i zdobywaniem nowej wiedzy, czy podczas wyjazdów i kontaktów ze Spółką czy potencjalnymi klientami; 6. Koszt zakupu sprzętu komputerowego (np. laptopy, komponenty komputerowe, urządzenia peryferyjne, materiały użytkowe) i elektronicznego (np. telefony) - tego typu wydatki będą niezbędne Wnioskodawcy, gdyż oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera oraz jest zapisywane w jego pamięci.

Bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby jego odtworzenie. Jednocześnie sprzęt niebędący okresowo aktualizowany/modernizowany, nie jest wystarczający dla sprawnego tworzenia (wraz z testowaniem) programu komputerowego przy pomocy nowoczesnych, wysokopoziomowych języków oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca ma zamiar konsekwentnie usprawniać posiadane urządzenia poprzez zakup stosownego sprzętu elektronicznego, sprzętu komputerowego oraz akcesoriów komputerowych.

W szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku wydajności jego pracy; 7. Koszt usług telekomunikacyjnych (np. doładowanie konta w telefonie, opłaty z tytułu użytkowania sieci Internet) - telefon komórkowy oraz doładowanie pozwolą Wnioskodawcy sprawdzać kompatybilność oprogramowania (testowanie responsywności serwisów internetowych), logować się do niezbędnych serwisów sieciowych (takich jak bazy danych w chmurze, repozytoria kodu) przy pomocy dwuczynnikowej autoryzacji (Two-Factor Authorization) oraz konsultować się z kontrahentami.

Możliwość zaspokojenia wyżej wymienionych potrzeb jest warunkiem podstawowym do realizacji powierzonych projektów.

Z tego samego powodu niewątpliwie do wytwarzania oprogramowania przyczyniają się wydatki na użytkowanie sieci Internet; 8. Koszt usług doradczych - wydatki tego typu związane będą z całokształtem działalności Wnioskodawcy i zapewnią mu zgodność prowadzonej działalność z przepisami prawa (doradztwo prawne), poprawność rozliczeń podatkowych (doradztwo podatkowe), czy też będą miały na celu zwiększenie potencjału rozwojowego (doradztwo gospodarcze); 9. Koszt tzw. usług w chmurze obliczeniowej (w tym np. hostingu, przestrzeni dyskowej, dzierżawy mocy obliczeniowej, bądź związanych z nimi specjalistycznych usług obliczeniowych itp.) - wydatki te obejmują przede wszystkim opłaty za korzystanie z usług przechowywania i przetwarzania danych w tak zwanej "chmurze".

Dzięki poniesionym wydatkom Wnioskodawca ma możliwość bezpiecznego przechowywania i przenoszenia danych (w tym kodu źródłowego tworzonego oprogramowania). Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art. 22 Ustawy PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy ponoszone wydatki w zakresie w jakim są przeznaczane na wytworzenie oprogramowania, należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności badawczo-rozwojowej, tj. koszty, które wymienione są pod literą „a" wskazanego powyżej wzoru.

Niniejszym Wnioskodawca prosi o potwierdzenie prawidłowości jego stanowiska.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Powziął Pan wątpliwość, czy prowadzona przez Pana działalność gospodarcza polegająca na tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo - rozwojową. Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.

U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), zgodnie z którą: przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to: 1. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.), 2. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.

U. z 2020 r. poz. 85): badania naukowe są działalnością obejmującą: 1. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: prace rozwojowe są działalnością obejmującą: nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wtedy, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji. W celu stwierdzenia, czy Pan prowadzi działalność badawczo-rozwojową, trzeba przeprowadzić analizę przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w art. 5a pkt 38-40 ww. ustawy).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.

Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika. Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.

W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.

Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Najważniejsze jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Przedstawił Pan informacje, z których wynika, że: 1. działalność Pana związana jest z tworzeniem oprogramowania 2. nabywa Pan, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji 3. wytwarza przez Pan Oprogramowania opierające się na indywidualnych, autorskich pomysłach.

Działania te prowadzi Pan w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego 4. twierdzi Pan, że oprogramowanie wytwarzane przez Pana stanowi utwór i jest objęte ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych 5. z umów zawartych pomiędzy Panem a danym Kontrahentem wynika, że przenoszone są wszelkie prawa autorskie do Oprogramowania w zamian za wynagrodzeniem 6. otrzymywane przez Pana należności będą przychodem z tytułu sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej 7. od 2 września 2021 r. prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.

Działalność Pana polegająca na tworzeniu oprogramowania komputerowego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W sprawie możliwość skorzystania przez Pana z tzw. ulgi Innovation Box, wyjaśniam: Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ww. ustawy: Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Pojęcie „kwalifikowane prawo własności intelektualnej” zostało wyjaśnione w art. 30ca ust. 2 ustawy.

W myśl tego przepisu: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1. patent, 2. prawo ochronne na wzór użytkowy, 3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.

U. z 2018 r. poz. 432), 8. autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Kolejno art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 tej ustawy: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a+b)x 1,3 a+b+c+d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a- prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b- nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu niepowiązanego. c- nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego, d- nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W myśl art. 30ca ust. 5 ww. ustawy stanowi: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Zgodnie z art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu ; 4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Na podstawie art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Stosownie do art. 30cb ust. 3 cytowanej ustawy: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Przepisy wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, tzw. Innovation Box. W ramach tych rozwiązań podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej.

Warunkiem jest, aby: podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem tych praw lub posiadał prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego. Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”. Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box, jeśli zakupi kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.

Do ulgi Innovation Box kwalifikuje się: dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy. Z korzystaniem z ulgi wiążą się obowiązki po stronie podatników - w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji, która pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Podatnicy nieprowadzący ksiąg rachunkowych mogą spełnić wymóg dotyczący takiej ewidencji przez sporządzanie kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów potwierdzających poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP.

Zestawienie obejmuje wydatki od początku działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej do wytworzenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to powinno być sporządzane przez narastające ujęcie wydatków dotyczących poszczególnych zadań. Należy je sporządzać na podstawie zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki. Oprogramowanie definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.

U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.). Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych. Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę). Oznacza to, że IP Box, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.

Z opisu sprawy i informacji przedstawionych przez Pana, wynika, że: 1. tworzy Pan oprogramowanie w ramach indywidualnej działalności gospodarczej, 2. tworzy Pan oprogramowanie w ramach bezpośrednio prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, 3. wytwarzane przez Pana oprogramowanie jest wyrazem Pana własnej twórczości intelektualnej, 4. wytwarzane przez Pana oprogramowanie podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, 5. przenosi Pan na rzecz Kontrahenta całość praw autorskich do wytworzonego oprogramowania za wynagrodzeniem, 6. prowadzi Pan odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odrębna ewidencja jest prowadzona na bieżąco od 2 września 2021 r. Autorskie prawo do oprogramowania komputerowego wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Pana w ramach Pana działalności badawczo-rozwojowej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód ze zbycia tego prawa jest kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Będzie mógł Pan zastosować stawkę 5% od dochodów z tytułu świadczonych usług w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku.

Z ulgi tej będzie mógł Pan skorzystać w zeznaniu rocznym za 2021 r. oraz za lata następne, jeśli Pana sytuacja i obowiązujące prawo nie zmienią się. Wątpliwości Pana budzi również kwestia uznania wskazanych we wniosku wydatków za koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Z opisu sprawy wynika, że poniósł Pan i poniesie Pan następujące wydatki: · koszty wyposażenia biura · koszty zakupu usług programistycznych i licencji na oprogramowania komputerowe oraz kursów i szkoleń · koszt usługi księgowej · koszt związany z dokształcaniem zawodowym · koszt podróży służbowych i przewozu osób · koszt zakupu sprzętu komputerowego · koszt zakupu sprzętu elektronicznego · koszt usług telekomunikacyjnych · koszt usług doradczych, · koszt tzw. usług w chmurze obliczeniowej.

Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Przy ustalaniu wskaźnika nexus, trzeba pamiętać, aby istniał związek między: § wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, § kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz § dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych.

Wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustali Pan jako iloczyn: § dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i § wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% zobowiązany jest Pan do wyliczenia dwóch podstawowych wartości: § dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz § wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Może Pan poniesione wydatki na: · koszty wyposażenia biura · koszty zakupu usług programistycznych i licencji na oprogramowania komputerowe oraz kursów i szkoleń · koszt usługi księgowej · koszt związany z dokształcaniem zawodowym · koszt podróży służbowych i przewozu osób · koszt zakupu sprzętu komputerowego · koszt zakupu sprzętu elektronicznego · koszt usług telekomunikacyjnych · koszt usług doradczych, · koszt tzw. usług w chmurze obliczeniowej ująć we wskaźniku Nexus, jako koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo – rozwojową, związaną z tworzeniem praw własności intelektualnej.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy : · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy Ordynacja podatkowa.

Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Pana sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i musi się Pan zastosować do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540