Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 18 lutego 2022 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.141.2017.13.MG

Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko w części nieprawidłowe, a w części prawidłowe.

Szanowni Państwo, 1. ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 14 czerwca 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej – uwzględniam przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 12 września 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3611/17. 2. stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowego od osób fizycznych jest: · nieprawidłowe w części dotyczącej braku po stronie Spółki obowiązków płatnika w stosunku do uczestników, którym będą wręczane nagrody, stanowiące własność Spółki i zakupione przez Spółkę z własnych środków, · prawidłowe w pozostałej części.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 czerwca 2017 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 czerwca 2017 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika związanych z przekazywaniem przez Spółkę nagród w przeprowadzanych na zlecenie klientów konkursach lub grach. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 lipca 2017 r. (wpływ 13 lipca 2017 r.). Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Spółka oferuje kompleksowe rozwiązania z zakresu Social Media, Public Relations oraz szeroko pojętej reklamy w Internecie. Na zlecenie swoich klientów czasami przeprowadza konkursy lub gry w Internecie. Stosowane są dwa sposoby rozliczania nagród. W pierwszym Wnioskodawczyni kupuje nagrody i przekazuje nagrodzonym w konkursach lub grach. W drugim klient przekazuje Wnioskodawcy nagrody, które ona przekazuje nagrodzonym w konkursach lub grach. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

Spółka będzie jedynym podmiotem uprawnionym i zobowiązanym względem uczestników konkursów lub gier, do ich przeprowadzenia, wyłonienia laureatów i osób uprawnionych do otrzymania nagród, a tym samym będzie działała we własnym imieniu i na swoją rzecz. Spółka nie będzie ponosiła ekonomicznego ciężaru realizacji organizowanych konkursów lub gier, Spółka otrzymuje od klientów wynagrodzenie. Spółka stosuje dwa sposoby rozliczania nagród. W opisie zdarzenia przyszłego napisano: „W pierwszym Spółka kupuje nagrody i przekazuje nagrodzonym w konkursach lub grach. W drugim klient przekazuje Spółce nagrody, które ona przekazuje nagrodzonym w konkursach lub grach”.

W pierwszym wariancie Spóła kupuje z własnych środków nagrody i jest ich właścicielem. W drugim wariancie nie. Uczestnicy zgłaszają do Spółki ewentualne roszczenia wynikające z udziału w przedsięwzięciu. Zasady organizacji przeprowadzanych konkursów lub gier będą regulować ich regulaminy określające: rodzaju konkursu, nazwę konkursu lub gry, czas trwania, uczestników, sposób wyłaniania zwycięzców, zasady przyznawania i wysokość nagród, skład komisji czuwającej nad przebiegiem konkursu lub gry i rozpatrującej ewentualne reklamacje.

O wysokości nagród decydują Klienci Spółki, mogą to być kilkuzłotowe gadżety, ale również sprzęt elektroniczny lub inne rzeczy warte ponad 200,00 zł albo ponad 760,00 zł. W wielu konkursach i grach wysokość nagród jest zróżnicowana w zależności od pozycji osoby nagrodzonej. Konkursy i gry nie będą ogłaszane i organizowane na stronie internetowej, której twórcą jest Spółka i która utrzymywana jest na serwerach dzierżawionych przez Spółkę, w ramach ogólnodostępnej sieci Internet.

Konkursy i gry będą ogłaszane i organizowane za pośrednictwem stron Kontrahentów ((…), (…)) na portalu (…). na potrzeby których tworzona będzie przez Spółkę bądź to dedykowana strona internetowa publicznie dostępna dla użytkowników medium jakim jest sieć Internet, bądź to aplikacja (oprogramowanie) dostępna dla użytkowników portalu (…) dostępnego w ogólnodostępnej sieci Internet. Konkursy lub gry nie będą organizowane przez konkretną instytucję w tym przypadku właściciela (Spółki) danego ogólnodostępnego portalu internetowego (nie wymagającego rejestracji) tego portalu dla użytkowników Internetu.

Pytanie

Czy z tytułu nagród przekazywanych nagrodzonym w konkursach lub grach na Spółce ciąży obowiązek pobrania i odprowadzania podatku dochodowego od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Spółki, nie ciąży na Spółce obowiązek pobrania podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ konkursy organizowane są za pośrednictwem środków masowego przekazu, to jest Internetu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 4 lutego 2016 r., sygn. akt II FSK 3140/13; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 414/13). Dla zastosowania zwolnienia ważne jest, aby konkurs lub gra była organizowana i emitowana (ogłaszana) przez środki masowego przekazu. Środek masowego przekazu jest siecią połączeń lub nośnikiem, czyli sposobem przekazywania treści (ogłaszania, emitowania).

Z kolei „organizować” według słowników języka polskiego znaczy między innymi „być czynnikiem, od którego zależy układ i funkcjonowanie elementów jakiejś całości” albo „tworzyć zespół do wspólnego działania”. W związku z tym konkursy i gry przygotowywane przez Spółkę są organizowane przez Internet i ogłaszane przez Internet. W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma definicji środka masowego przekazu, z której miałoby wynikać, że jest to podmiot, a nie jedynie medium do przekazywania treści.

Nawet gdyby uznać, że Internet nie jest środkiem masowego przekazu, to nieodpłatne świadczenia związane z promocją i reklamą klienta Spółki do kwoty 200,00 zł są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych. Wygrane w konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagrody związane ze sprzedażą premiową towarów lub usług są zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych, jeśli ich wartość nie przekracza 760,00 zł. Ponadto w wariancie współpracy, gdy to klient przekazuje Spółce nagrody, które ona ma wydać nagrodzonym w konkursach lub grach, ewentualne obowiązki podatkowe nakładane ustawą na płatnika ciążą na kliencie Spółki.

Interpretacja indywidualna Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 20 września 2017 r. wydałem interpretację indywidualną znak 0114-KDIP3-2.4011.141.2017.4.MK, w której uznałem Państwa stanowisko w zakresie: ‒ braku obowiązku płatnika w stosunku do uczestników, którym będą wręczane nagrody zakupione i przekazane Wnioskodawcy przez Klienta za prawidłowe, ‒ w pozostałej części za nieprawidłowe. Interpretację doręczono Państwu 25 września 2017 r. Skarga na interpretację indywidualną 4 października 2017 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarga wpłynęła do mnie 4 października 2017 r. Wnieśli Państwo o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w części uznającej Państwa stanowisko za nieprawidłowe. Postępowanie przed sądem administracyjnym/sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił skarżoną interpretację – wyrokiem z 12 września 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 3611/17. Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie – wyrokiem z 7 lipca 2021 r. sygn. akt II FSK 3754/18 oddalił skargę kasacyjną.

Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 7 lipca 2021 r. W wyroku z 12 września 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 3611/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że: „Skarga jest zasadna, choć nie wszystkie jest argumenty zasługują na uwzględnienie. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f., Sąd wskazał, że skarga w tym zakresie także jest nieuzasadniona, a Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej dokonał prawidłowej wykładni tego przepisu.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.o.f. wolne od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstw i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Zdaniem Sądu, niesporne jest, że Internet jest zaliczany do „środków masowego przekazu”. Pojęcie to definiowane jest jednak w dwóch aspektach. Do „środków masowego przekazu” z jednej strony zalicza się urządzenia techniczne służące masowej komunikacji za pomocą obrazu, dźwięku, druku i innych form przekazu treści, a z drugiej strony zalicza się do nich instytucje zajmujące się przekazem informacji z wykorzystaniem tych urządzeń. Ta dwoistość jest wprost widoczna w treści jasno sformułowanego brzmienia art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.f.

Wskazane w nim „organizowanie” i zarazem „emitowanie” przez środki masowego przekazu jednoznacznie wskazuje, że dla zwolnienia od podatku niezbędne jest wypełnienie definicji omawianego pojęcia zarówno w aspekcie podmiotowym, jak i przedmiotowym. Zatem podmiot zaliczany do kategorii massmediów (ujęcie podmiotowe) musi przekazywać informacje o konkursie za pośrednictwem urządzeń zaliczanych do środków masowego przekazu w ujęciu przedmiotowym (technicznym). Przy czym nie wystarczy, aby ten podmiot był jedynie emitentem treści dotyczących konkursu, ale musi on być organizatorem takiego konkursu.

Aby zwolnienie od podatku znalazło zastosowanie, musi „zostać spełniona” definicja „środków masowego przekazu” w obu opisanych powyżej aspektach. Jak trafnie bowiem zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 marca 2015 r. sygn. akt II FSK 414/13 (LEX nr 1657993), gdyby wolą ustawodawcy dla zwolnienia od podatku nie było konieczne, aby organizatorem konkursu był podmiot o statusie wydawcy środka masowego przekazu, to dałby temu wyraz w treści przepisu.

W ocenie Sądu, akceptacja wykładni art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.f. zaprezentowanej przez Stronę Skarżącą prowadziłaby do objęcia zwolnieniem każdej wygranej w konkursie przeznaczonym do dowolnie określonego kręgu odbiorców, jeśli tylko dowolny podmiot ogłosi konkurs na stronie internetowej pod należącym do niego adresem domeny internetowej. Taka wykładnia jest oczywiście sprzeczna z jasno zapisanym przepisem, a co za tym idzie - narusza zasadę ścisłej wykładni przepisów konstruujących ulgi i zwolnienia podatkowe.

Tymczasem dyrektywy wykładni językowej powinny mieć zawsze pierwszeństwo (por. wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2000 r. sygn. akt FSA 2/00, ONSAiWSA 2001/2/49; wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2000 r. sygn. akt K 25/99, OTK 2000/5/141). W szczególności zasada ta dotyczy przepisów prawa podatkowego, które powinny być interpretowane ściśle, i w jak największym stopniu odpowiadać ich literalnemu brzmieniu. Zdaniem Sądu, wykładnia zaprezentowana przez Stronę Skarżącą prowadziłaby do pominięcia znaczenia jednego z elementów konstrukcyjnych normy statuującej zwolnienie podatkowe, tj. wymogu organizowania konkursu przez podmiot należący do kategorii „środków masowego przekazu”.

Taki rezultat wykładni jest oczywiście niedopuszczalny. Sąd nie jest bowiem uprawniony do prawotwórczej wykładni przepisów prawa podatkowego. Mając na względzie tak zrekonstruowaną normę zawartą w art. 21 ust. 1 pkt 68 u.p.d.f., zdaniem Sądu należy uznać, że w okolicznościach niniejszej sprawy, warunkiem zwolnienia jest emitowanie konkursu za pośrednictwem Internetu przez podmiot należący do kategorii massmediów, a więc profesjonalnie zajmujący się przekazem różnych treści do nieokreślonego kręgu odbiorców. Przykładem podmiotu z kategorii internetowych massmediów jest właściciel internetowej gazety, radia czy telewizji. Takim podmiotem nie jest Strona Skarżąca.

Sąd podniósł, że kolejna kwestia sporna w niniejszej sprawie sprowadza się do wyjaśnienia, czy w przypadku wydawania nagrody osobie fizycznej z tytułu wygranej w organizowanych przez Skarżącą konkursach o wartości nieprzekraczającej jednorazowo kwoty 200 zł, nagroda ta korzysta ze zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. Zdaniem Spółki - mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny we wniosku - nagrody o wartości nieprzekraczającej jednorazowo kwoty 200 zł korzystają ze zwolnienia z opodatkowania przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. w odniesieniu do osób fizycznych.

Natomiast w ocenie organu interpretacyjnego nie można uznać za nieodpłatne świadczenie opisanych we wniosku nagród uzyskiwanych przez zwycięzców konkursu organizowanego przez Spółkę, pomimo, że wartość nagrody nie przekracza kwoty 200 zł. Przesądza o tym fakt, że nagroda nie jest wydawana wszystkim uczestnikom przedsięwzięcia organizowanego przez Spółkę, a jej uzyskanie uzależnione jest od wzięcia udziału w konkursie i osiągnięcia najlepszych rezultatów w rywalizacji.

Wskutek powyższego, zdaniem organu nagrody o wartości nieprzekraczającej jednorazowo kwoty 200 zł, wydawane na rzecz osób fizycznych w ramach organizowanego przez Spółkę konkursu nie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.of. wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.

Zdaniem Sądu, z przywołanego przepisu wynika, że aby przy przekazaniu świadczenia można było skorzystać ze zwolnienia, spełnione powinny być następujące warunki: (-) świadczenie przekazywane jest nieodpłatnie, (-) przekazanie świadczenia ma związek z promocją lub reklamą świadczeniodawcy, (-) wartość świadczenia przekazywanego jednorazowo nie przekracza kwoty 200 zł, (-) między świadczeniodawcą i obdarowanym nie istnieje stosunek cywilnoprawny lub umowa o pracę. Pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”, jak też „promocji” i „reklamy” nie zostały zdefiniowane w ustawie.

W orzecznictwie wskazuje się, że kluczową cechą świadczenia nieodpłatnego jest to, ażeby otrzymujący takie świadczenie nie był zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Do świadczeń nieodpłatnych należą te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze, niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenia w majątku podatnika, które mają konkretny wymiar finansowy.

Pojęcie nieodpłatnego świadczenia obejmuje nie tylko świadczenie w znaczeniu cywilnym, gdyż w jego zakres wchodzą wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub też te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar majątkowy czy finansowy (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 lutego 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 1987/14).

Pojęcia „promocji” i „reklamy”, zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa sądów administracyjnych, należy poszukiwać w znaczeniu potocznym, uznając nadrzędność gramatycznej wykładni prawa. Zgodnie z definicją zawartą w Wielkim Słowniku Wyrazów Obcych pod redakcją M. Bańko wyd. PWN. Warszawa 2005 r. „promocja” to działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia; też: każde z tych działań; zaś słownikowo „reklama” to rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, w celu zwrócenia uwagi i zachęcenia do zakupu, ich wartości, miejscach i możliwościach nabycia. Z kolei według Uniwersalnego Słownika Języka Polskiego pod redakcją S. Dubisza (PWN.

Warszawa 2003, t. 3, str. 894 i t. 4 str. 56 ) „promocja” to: działania zmierzające do spopularyzowania czegoś, mające ułatwić rozwój czegoś, upowszechnianie, propagowanie, ale także: działania zmierzające do zwiększenia popularności firmy i jej produktów, do zwiększenia sprzedaży jakiegoś towaru. Z kolei według tego samego źródła „reklama” to: działania polegające na zachęceniu potencjalnych klientów do zakupu określonych produktów i usług. Z brzmienia przepisu art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. wynika, że nieodpłatne świadczenie ma pozostawać w związku z promocją świadczeniodawcy.

Skoro, zatem nieodpłatne świadczenie otrzymane od świadczeniodawcy następuje w związku z jego promocją, to mając na uwadze słownikową definicję promocji należy uznać, iż ma to dotyczyć działalności (aktywności) świadczeniodawcy. Działania takie co do zasady skierowane są do potencjalnych odbiorców świadczeniodawcy, celem zachęcenia ich do nabycia oferowanych przez niego towarów i usług, ale również mogą być nakierowane na wsparcie określonych przedsięwzięć (por. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2015 r. sygn. akt II FSK 1138/13).

Sąd podniósł, że z zaskarżonej interpretacji indywidualnej wynika, że nie można uznać, iż świadczenie w postaci wydania osobie fizycznej będącej uczestnikiem konkursu organizowanego przez Skarżącą nagrody o wartości nieprzekraczającej jednorazowo kwoty 200 zł jest nieodpłatne. W przedstawionym stanie faktycznym otrzymanie nagrody wiąże się bowiem z czynnością wzajemną ze strony zwycięzcy konkursu, a ponadto nagrody nie są wydawane wszystkim uczestnikom przedsięwzięcia, a wyłącznie podmiotom wyłonionym w drodze rywalizacji.

W ocenie Sądu, należy w niniejszej sprawie podzielić stanowisko Skarżącej, że organ nie miał podstaw do uznania, iż organizowane przez Stronę konkursy nie mają charakteru świadczeń nieodpłatnych. Niczym nieuzasadnione jest twierdzenie, że uczestnictwo w konkursie jest w jakikolwiek sposób ekwiwalentne z otrzymaniem nagrody. Jak wynika z wniosku, udział uczestników w konkursie nie powoduje u tychże uczestników konieczności ponoszenia jakichkolwiek kosztów związanych z ich udziałem, ani też uczestnicy nie dokonują żadnych świadczeń ekwiwalentnych w zamian za otrzymanie nagrody.

Nie ma powodów do uznania, iż sam fakt wzięcia udziału w danym konkursie po spełnieniu przewidzianych w regulaminie warunków automatycznie powoduje powstanie ekwiwalentnego wobec Skarżącej świadczenia. Zdaniem Sądu, słusznie podnosi autor skargi, że gdyby uznać stanowisko organu za prawidłowe, zwolnienie przewidziane w podatku dochodowym od osób fizycznych nie miałoby w ogóle zastosowania, ponieważ nie sposób zorganizować przedsięwzięcia mającego na celu reklamę i promocję danego przedsiębiorstwa, które nie wiązałoby się z jakimkolwiek zachowaniem ze strony adresata promocji.

Gdyby konsekwentnie przeprowadzić pogląd organu, to należałoby uznać, że art. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. jest w istocie przepisem pustym, gdyż jakiekolwiek zachowanie klienta lub potencjalnego klienta musiałoby być uznane za ekwiwalentne wobec świadczenia związanego z reklamą i promocją, jeśli w zamian za takie zachowanie klient otrzymywałby nagrodę stanowiącą przecież istotę tej reklamy i promocji. Zawsze więc zabrakłoby w takiej akcji promocyjnej i reklamowej cechy nieodpłatnego wydawania nagród (wyrok WSA w Warszawie w wyroku z dnia 21 grudnia 2012 r., sygn. akt III SA/Wa 1373/12, CBOSA).

Zdaniem Sądu, definicja nieodpłatnego świadczenia nie wyklucza zatem tego, że otrzymujący świadczenie musi podjąć jakieś działania, aby świadczenie otrzymać. Istotne jest wszakże to, aby w zamian za to świadczenie (kwalifikowane jako nieodpłatne) nie wykonywał żadnego świadczenia wzajemnego. Działanie - polegające na spełnieniu wymogów przewidzianych w regulaminie, które jest warunkiem otrzymania świadczenia (nagrody), nie ma charakteru świadczenia wzajemnego. Nie można zatem uznać stosunku pomiędzy organizatorem promocji, a uczestnikiem za umowę wzajemną.

W związku z tym świadczenie spełniane na rzecz uczestnika ma charakter świadczenia nieodpłatnego (wyrok WSA w Gdańsku z dnia 6 września 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 815/17, CBOSA). Nie można również, w ocenie Sądu, uznać za prawidłowe stanowiska organu interpretacyjnego, że o braku nieodpłatności świadczenia w organizowanych przez Skarżącą konkursach przesądza fakt, że nagrody wydawane w konkursach nie są wydawane wszystkim uczestnikom organizowanego przedsięwzięcia. To nie fakt wydawania nagród nie wszystkim uczestnikom konkursu, a okoliczność skierowania konkursów do szerokiego grona odbiorców przesądza o nieodpłatnym charakterze wydawanych nagród.

Podobnie stwierdził WSA w Warszawie w wyroku z dnia 13 października 2013 r., sygn. akt III SA/Wa 795/13 (CBOSA) wywodząc, iż to, że gadżety reklamowe otrzymują osoby spełniające kryteria określone regulaminem promocji, nie zmienia faktu, iż sama promocja ma charakter powszechny i nieograniczony, jeżeli akcje promocyjno-reklamowe kierowane są do nieograniczonego kręgu odbiorców i mają one na celu zwiększenie popytu na towary oferowane pośrednio przez kontrahenta.

Sąd uznał, że biorąc pod uwagę powyższą argumentację, organ uznając stanowisko Spółki za nieprawidłowe nie przedstawił przekonujących argumentów, które uzasadniałby stwierdzenie, że w przedstawionym we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji stanie faktycznym nie mamy do czynienia z nieodpłatnym świadczeniem. Konsekwentnie należało przyjąć, że nagrody wydawane w tych okolicznościach uczestnikom konkursów, których wartość jednorazowo nie przekracza 200 zł, są zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie żart. 21 ust. 1 pkt 68a u.p.d.o.f. W zaskarżonej interpretacji indywidualnej organ dokonał zatem nieprawidłowej wykładni tego przepisu.

Sąd orzekł, że rozpoznając ponownie sprawę organ winien uwzględnić ocenę prawną zawartą w niniejszym orzeczeniu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 146 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r. poz. 1369) uchylił zaskarżoną interpretację”. Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.

U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.): Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.: • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny/Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku/wyrokach; • ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej - stwierdzam, że stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest: ‒ nieprawidłowe w części dotyczącej braku po stronie Spółki obowiązków płatnika w stosunku do uczestników, którym będą wręczane nagrody, stanowiące własność Spółki i zakupione przez Spółkę z własnych środków, ‒ prawidłowe w pozostałej części.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Zgodnie z art. 8 ustawy 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.

U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.): Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu. Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki podatkowe, tj.: § obliczenie, § pobranie, § wpłacenie - podatku, zaliczki lub raty. Jak stanowi art. 30 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa: Z kolei płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8 Ordynacji podatkowej, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.

Na podstawie art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy: Od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 – w wysokości 10% wygranej lub nagrody. W myśl art. 30 ust. 3 cytowanej ustawy: Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, 4-5a oraz 13-16, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.

Natomiast art. 30 ust. 8 powołanej ustawy stanowi, że: Dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, nie łączy się z dochodami opodatkowanymi na zasadach określonych w art. 27. Zgodnie z art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10. W myśl art. 41 ust. 7 pkt 1 ww. ustawy: Jeżeli przedmiotem wygranych (nagród), o których mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 nie są pieniądze, podatnik jest obowiązany wpłacić płatnikowi kwotę zaliczki lub należnego zryczałtowanego podatku przed udostępnieniem wygranej (nagrody) lub świadczenia.

Na podstawie art. 42 ust. 1 ww. ustawy: Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Jak stanowi art. 42 ust. 1a ww. ustawy: W terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru.

Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

Natomiast w myśl art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy: Wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową towarów lub usług nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Wskazany przepis zawiera przesłanki przedmiotowo-podmiotowe, których spełnienie jest niezbędne do zastosowania zwolnienia. Warunkiem zastosowania omawianego zwolnienia w stosunku do wygranych w konkursach, których jednorazowa wartość nie przekracza kwoty 760 zł - jest rodzaj konkursu. Mianowicie musi to być konkurs z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa lub sportu, a w przypadku konkursów z innych dziedzin wyłącznie taki, którego organizatorem i emitentem (ogłaszającym) są środki masowego przekazu.

Tym samym w przypadku wygranych w konkursach ogłaszanych w mass mediach, dla zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki: § organizatorem konkursu są środki masowego przekazu, i § podmiotami emitującymi (ogłaszającymi) konkurs są środki masowego przekazu. Sam fakt, że informacja o konkursie została przekazana w środkach masowego przekazu nie jest wystarczający. Literalne brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy wymaga bowiem, aby konkursy takie były zarówno ogłaszane (emitowane) przez mass media, jak i środki masowego przekazu były ich organizatorem.

Świadczy o tym użyty w treści omawianej normy spójnik „i” w wyrażeniu „organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio, telewizja)”. A to oznacza, że oba te elementy, tj. organizacja konkursu przez środki masowego przekazu i ich emisja (ogłaszanie) przez środki masowego przekazu muszą wystąpić łącznie, aby zwolnienie znalazło zastosowanie. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „środki masowego przekazu”. Również w obowiązującym systemie prawnym brak jest legalnej definicji tego pojęcia. Jednakże dostępne definicje słownikowe pojęcia „środki masowego przekazu” określają to pojęcie w różnych aspektach.

Jakkolwiek wskazują one, że są to środki komunikowania masowego, to z jednej strony do środków masowego przekazu zaliczają zarówno urządzenia techniczne służące tej komunikacji posługujące się w przekazie obrazami, dźwiękami, słowem pisanym (np. gazeta, telewizja satelitarna, odbiornik radiowy), z drugiej zaś jako środki masowego przekazu wskazują instytucje zajmujące się przekazywaniem informacji z wykorzystaniem tychże urządzeń technicznych.

Tytułem przykładu powyższego dualizmu wskazać można internetową encyklopedię PWN, określającą środki masowego przekazu jako „mass media, media masowe, środki masowego komunikowania, urządzenia, instytucje, za pomocą których kieruje się pewne treści do bardzo licznej i zróżnicowanej publiczności; prasa, radio, telewizja, także tzw. nowe media: telegazeta, telewizja satelitarna, Internet”. Zatem środki masowego przekazu są definiowane zarówno od strony podmiotowej, jak i przedmiotowej.

Literalne brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 68 prowadzi do wniosku, że do skorzystania ze zwolnienia nie jest wystarczający sam fakt, że informacja o konkursie przekazana została w środkach masowego przekazu (prasa, radio, telewizja) rozumianych jako środki komunikowania masowego (urządzenia techniczne), do których zaliczany jest Internet. Przepis ten wymaga, aby konkursy były również organizowane przez środki masowego przekazu w znaczeniu instytucji zaliczanych do tzw. mass mediów. Tym samym nie budzi wątpliwości fakt, że konkursy winny być ogłaszane (emitowane) przez mass media, w tym przypadku przez Internet, który bezspornie zaliczyć należy do środków masowego przekazu.

Jednakże wątpliwość wzbudza fakt spełnienia drugiej przesłanki warunkującej możliwość zastosowania zwolnienia wynikającego z treści art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. zorganizowania konkursu przez Internet. Spełnienie tej przesłanki nastąpi, wówczas, gdy organizatorem konkursu będzie podmiot w znaczeniu instytucji, zaliczany do grupy mass mediów.

Zorganizowanie konkursu przez Internet w dorozumieniu oznaczać może zatem jedynie organizację konkursu przez konkretną instytucję, w tym przypadku właściciela danego portalu internetowego występującego jako osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka nieposiadająca osobowości prawnej, pod warunkiem jednak ogólnodostępności (nie wymagające rejestracji) tychże portali dla użytkowników Internetu. Trudno bowiem uznać, by konkurs kiedykolwiek mógł być zorganizowany przez Internet jako ogólnoświatową sieć komputerową niemającą osobowości prawnej.

W konsekwencji, zwolnieniu, określonemu w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegać będzie jednorazowa wartość nieprzekraczająca kwoty 760 zł wygranej w tych konkursach, które są ogłoszone (emitowane) - w tym przypadku - przez Internet, jak i organizatorem konkursu również jest Internet. Tymczasem w niniejszej sprawie, jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz jego uzupełnienia organizatorem konkursów będzie Spółka, która nie jest instytucją zaliczaną do środków masowego przekazu.

Spółka prowadzi bowiem działalność gospodarczą w przedmiocie kompleksowych rozwiązań z zakresu Social Media, Public Relations oraz szeroko pojętej reklamy w Internecie i na zlecenie swoich klientów czasami przeprowadza konkursy lub gry wykorzystując w tym celu Internet – tj. za pośrednictwem stron Kontrahentów ((…),(…)) na portalu (…) na potrzeby których tworzona będzie przez Spółkę bądź to dedykowana strona internetowa publicznie dostępna dla użytkowników medium jakim jest sieć Internet, bądź to aplikacja (oprogramowanie) dostępna dla użytkowników portalu (…) dostępnego w ogólnodostępnej sieci Internet.

Z powyższego wynika, że Spółka wykorzystuje jedynie współczesne narzędzie komunikowania się (jakim jest internet) do organizacji konkursu i gier. Nie kwestionując zatem znaczenia Internetu jako środka komunikacji we współczesnym świecie, nie sposób uznać, że w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym, zostaną spełnione wszystkie przesłanki wymienione w zwolnieniu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto jak wynika z uzupełnienia wniosku będą stosowane dwa sposoby rozliczania nagród przekazywanych w konkursach lub grach.

W pierwszym Spółka dokona zakupu nagród z własnych środków i będzie ich właścicielem, które następnie przekaże nagrodzonym. W drugim, Klient dokonuje zakupu nagród i przekazuje je Spółce, a rola Spółki ogranicza się do przekazania ich, nagrodzonym w konkursach lub grach. W konsekwencji, wygrane w konkursach lub grach nagrody - niezależnie od ich wartości - będą stanowić dla zwycięzców konkursu lub gry przychód z innych źródeł, o którym mowa w ww. art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który będzie podlegać opodatkowaniu 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy.

Tym samym na Spółce, jako płatniku, ciążyć będzie obowiązek poboru 10% zryczałtowanego podatku dochodowego, na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem postanowień art. 41 ust. 7 pkt 1 ww. ustawy oraz obowiązek przesłania właściwemu urzędowi skarbowemu rocznej deklarację, o której mowa w art. 42 ust. 1a ustawy (PIT-8AR), w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, w którym zostaną wydane nagrody, w stosunku do uczestników, którym będą wręczane nagrody stanowiące własność Spółki i zakupione przez Spółkę z własnych środków.

Natomiast na Spółce nie będą ciążyć obowiązki płatnika w stosunku do uczestników, którym będą wręczane nagrody zakupione i przekazane Spółce przez Klienta. Obowiązek ten będzie ciążył na podmiocie (zlecającym), który sfinansuje nagrody. Prawidłowe jest stanowisko Spółki odnośnie zastosowania w przedstawionym zdarzeniu przyszłym zwolnienia z opodatkowania otrzymywanych przez uczestników konkursów i gier nagród na mocy art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wolna od podatku dochodowego jest wartość nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, otrzymanych od świadczeniodawcy w związku z jego promocją lub reklamą - jeżeli jednorazowa wartość tych świadczeń nie przekracza kwoty 200 zł; zwolnienie nie ma zastosowania, jeżeli świadczenie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby pozostającej ze świadczeniodawcą w stosunku cywilnoprawnym.

Dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia decydujące jest spełnienie łącznie następujących warunków, tj.: § świadczenie musi mieć charakter nieodpłatny, § świadczenie musi pozostawać w związku z promocją lub reklamą świadczeniodawcy, § jednorazowa wartość tego świadczenia nie może przekraczać 200 zł, § świadczenie nie jest dokonywane na rzecz pracownika świadczeniodawcy lub osoby związanej z nim stosunkiem cywilnoprawnym.

Przedmiotowe zwolnienie w praktyce ma zastosowanie do nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych w ramach akcji promocyjno-reklamowych, w czasie których wręcza się drobne gadżety reklamowe i promocyjne (np. kalendarze, upominki i drobne prezenty), czy też wykonuje usługi wchodzące w zakresie działalności gospodarczej dokonującego świadczenia. Przepisy ustawy o podatku dochodowym osób fizycznych nie zawierają definicji pojęcia „nieodpłatnego świadczenia”. Dokonując wykładni gramatycznej, za „nieodpłatne świadczenie” uznać należy świadczenia „nie wymagające opłaty, takie za które się nie płaci, bezpłatne” (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN 2003).

Zatem należy przyjąć, że nieodpłatnym świadczeniem jest takie zdarzenie, którego skutkiem (następstwem) jest nieodpłatne przysporzenie majątku jednej osobie, kosztem majątku innej osoby, innego podmiotu. W prawie podatkowym brak jest również definicji „promocji” i „reklamy”. Wskazać jednak należy, że na potrzeby prawa podatkowego pod pojęciem promocji rozumieć należy ogół czynności związanych z oddziaływaniem na klientów i potencjalnych nabywców polegających na dostarczaniu informacji, argumentacji, obietnic, a także zachęty, skłaniającej do nabywania oferowanych produktów i usług, jak również wytwarzających przychylną opinię o firmie.

Natomiast reklamę, w oparciu o definicje słownikowe można określić jako rozpowszechnianie informacji o towarach i usługach, ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, w celu zachęty do nabywania towarów i korzystania z określonych usług. Reklama jest to oddziaływanie na zewnątrz na nieokreślonego kontrahenta, jest skierowana i dostępna potencjalnie dla wszystkich, posiada zatem ogólny, anonimowy, powszechny, nieprywatny charakter. Zasadą jest, że reklama i promocja są skierowane do faktycznych bądź potencjalnych odbiorców tych towarów lub usług w celu zachęcenia ich do dokonania zakupu.

W niniejszej sprawie, zgodnie z rozstrzygnięciem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego, należy zgodzić się ze stanowiskiem Spółki, że wartość nagrody wydanej w organizowanych przez Spółkę konkursach lub grach może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle powyższego, nagrody o wartości nie przekraczającej jednorazowo kwoty 200 zł, wydawane w ramach wskazanego we wniosku konkursu lub gier na rzecz osób fizycznych, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego stanowisko Spółki w zakresie obowiązków płatnika w związku z przekazywaniem nagród w ramach konkursów lub gier: · w części dotyczącej braku po stronie Spółki obowiązków płatnika w stosunku do uczestników, którym będą wręczane nagrody, stanowiące własność Spółki i zakupione przez Spółkę z własnych środków jest nieprawidłowe, · w pozostałej części jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Spółkę i stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania zaskarżonej interpretacji, tj. 20 września 2017 r. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Spółka ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) oraz art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2015 r. poz. 643 z ze zm.).