Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Wróć do art. 20
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 22 października 2026 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.745.2026.3.MN

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaSkutki podatkowe z tytułu spłaty pozostałej części kredytu przez osobę niebędącą kredytobiorcą jako zwrotu nakładów poniesionych na nieruchomość.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 29 sierpnia 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni pozostaje w związku małżeńskim. W 2008 r. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zaciągnęła kredyt hipoteczny przeznaczony na dokończenie i wykończenie piętra domu jednorodzinnego znajdującego się na nieruchomości stanowiącej własność ojca małżonka Wnioskodawczyni (teścia). Wnioskodawczyni ani jej małżonek nie byli ani właścicielami ani współwłaścicielami tej nieruchomości. Środki z kredytu zostały przeznaczone na dokończenie i wykończenie domu. Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem ponosili również z własnych środków wydatki związane z nieruchomością oraz spłacali zaciągnięty kredyt. Posiadają dokumentację bankową potwierdzającą zawarcie umowy kredytu oraz wszelkie poniesione wydatki.

Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem zamieszkiwała w przedmiotowym domu przez około 15 lat. Na skutek konfliktu rodzinnego, w 2023 r. zostali zmuszeni przez właściciela do opuszczenia nieruchomości, w związku z czym zaspokoili swoje potrzeby mieszkaniowe w innym miejscu, a w czerwcu 2026 r. dokonali formalnego wymeldowania. Od 2023 r. Wnioskodawczyni nie zamieszkuje w tej nieruchomości. Obecnie pozostałe zadłużenie z tytułu kredytu wynosi na dzień składania wniosku 87.995,81 zł. Strony zamierzają zawrzeć ugodę mającą na celu doprowadzenie do całkowitej spłaty kredytu oraz wykreślenie hipoteki z księgi wieczystej nieruchomości przez Wnioskodawczynię i jej małżonka.

Zgodnie z planowaną ugodą właściciel nieruchomości zobowiąże się do spłaty pozostałego zadłużenia kredytowego Wnioskodawczyni i jej małżonka w wysokości aktualnej na dzień spełnienia warunków ugody bezpośrednio na rachunek techniczny banku. Kwota ta nie będzie przekazana Wnioskodawczyni i jej małżonkowi do jakiejkolwiek dyspozycji. Kwota będąca przedmiotem ugody stanowi wyłącznie pozostałe zadłużenie z tytułu umowy kredytu i nie stanowi sumy wszystkich nakładów poniesionych przez Wnioskodawczynię i jej małżonka na nieruchomość. Spłata pozostałego zadłużenia przez właściciela nieruchomości będzie stanowiła element ostatecznego rozliczenia stron z tytułu poniesionych nakładów.

W zamian za wykonanie tego zobowiązania Wnioskodawczyni i jej małżonek zrzekną się dalszych roszczeń związanych z poniesionymi nakładami. W ramach planowanej ugody nie dojdzie do przeniesienia na Wnioskodawczynię ani jej małżonka własności ani udziału w nieruchomości. Ugoda nie będzie również umową sprzedaży, darowizny ani pożyczki. Na dzień złożenia wniosku ugoda nie została zawarta, a spłata pozostałego zadłużenia przez właściciela nieruchomości nie nastąpiła.

Pytania

1. Czy w przypadku zawarcia opisanej ugody i spłaty przez właściciela nieruchomości pozostałego zadłużenia kredytowego Wnioskodawczyni w kwocie ustalonej na dzień ugody bezpośrednio na rachunek techniczny banku, jako elementu rozliczenia nakładów poniesionych przez Wnioskodawczynię i jej małżonka na nieruchomość, po stronie Wnioskodawczyni powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

2. Czy zawarcie i wykonanie opisanej ugody, której przedmiotem będzie rozliczenie nakładów poniesionych przez Wnioskodawczynię i jej małżonka na cudzą nieruchomość poprzez spłatę przez właściciela nieruchomości pozostałego zadłużenia kredytowego bezpośrednio na rachunek techniczny banku, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych po stronie Wnioskodawczyni? Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast odpowiedź na pytanie nr 2 dotyczące podatku od czynności cywilnoprawnych została udzielona odrębnym rozstrzygnięciem.

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, spłata pozostałego zadłużenia kredytowego przez właściciela nieruchomości, dokonana bezpośrednio na rachunek techniczny banku w ramach planowanej ugody, nie będzie stanowiła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Spłata będzie elementem wzajemnego rozliczenia stron z tytułu nakładów poniesionych przez Wnioskodawczynię i jej małżonka na nieruchomość należącą do właściciela, a nie nieodpłatnym przysporzeniem majątkowym lub darowizną na rzecz Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni wskazuje, że świadczenie nie będzie przekazane jej do swobodnej dyspozycji, lecz zostanie spełnione bezpośrednio na rachunek techniczny banku w celu spłaty istniejącego zobowiązania kredytowego. Podstawę stanowiska Wnioskodawczyni stanowi w szczególności art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Z ogólnej definicji przychodów, zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika, że: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Źródła przychodów Przepis art. 10 ust. 1 ww. ustawy zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów są „inne źródła”.

Definicja ta, dla potrzeb opodatkowania dochodów uzyskiwanych z innych źródeł została uzupełniona w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – o przychodzie podatkowym z innych źródeł należy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega zatem dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. Tak więc podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe.

Do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się natomiast kwot uzyskanych z tytułu różnego rodzaju zwrotów własnych nakładów poczynionych za inny podmiot, pod warunkiem, że ów zwrot rzeczywiście odpowiada kwocie uprzednio poniesionych kosztów. Powyższe potwierdza również orzecznictwo, np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 31 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 2253/15 oraz w wyroku z 31 sierpnia 2017 r. sygn. akt II FSK 2076/15 stwierdził, że: Przychód nie występuje, gdy podatnik uzyskuje zwrot poniesionych nakładów. Przychód jest bowiem w istocie określonym przyrostem majątkowym.

W przypadku zwrotu już poniesionego wydatku nie dochodzi do zwiększenia aktywów (podatnik odzyskuje aktywa, które wcześniej posiadał). Nie ma więc przedmiotu opodatkowania.

Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że: 1. w 2008 r. zaciągnęła Pani wraz z małżonkiem kredyt hipoteczny przeznaczony na dokończenie i wykończenie piętra domu jednorodzinnego znajdującego się na nieruchomości stanowiącej własność Pani teścia; 2. ponosiła Pani wraz z małżonkiem nakłady na tę nieruchomość i na spłatę kredytu; 3. zamierza Pani zawrzeć ugodę, na mocy której właściciel nieruchomości (Pani teść) zobowiąże się do spłaty pozostałego zadłużenia kredytowego, a spłata tego zadłużenia przez właściciela nieruchomości będzie stanowiła element ostatecznego rozliczenia stron z tytułu poniesionych nakładów.

Powzięła Pani wątpliwość, czy spłata zadłużenia kredytowego przez Pani teścia stanowiąca rozliczenie nakładów poniesionych przez Panią i Pani małżonka na nieruchomość będącą własnością Pani teścia będzie stanowiła dla Pani przychód podlegający opodatkowaniu. Zwrot nakładów Kwestia zwrotu ponoszonych nakładów została ujęta w przepisach ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 poz. 795 ze zm.). Zgodnie z art. 405 Kodeksu cywilnego: Kto bez podstawy prawnej uzyskał korzyść majątkową kosztem innej osoby, obowiązany jest do wydania korzyści w naturze, a gdyby to nie było możliwe, do zwrotu jej wartości.

Z zacytowanego przepisu wynikają trzy podstawowe przesłanki powstania roszczenia o zwrot wzbogacenia, a mianowicie wymaga się, aby: 1) doszło do wzbogacenia majątku jednej osoby, uzyskanego kosztem majątku innej osoby, 2) wzbogacenie i zubożenie pozostawały ze sobą w związku w tym rozumieniu, że wzbogacenie jest wynikiem zubożenia, a zatem by miały wspólne źródło oraz 3) aby wzbogacenie nastąpiło bez podstawy prawnej. Osoba, która uzyskała korzyść, powinna wydać ją w naturze lub zwrócić jej wartość.

Jak wskazał trafnie Sąd Najwyższy w wyroku z 7 października 2010 r. sygn. akt IV CSK 95/10: Skoro z przepisu art. 405 k.c. wynika, że bezpodstawne wzbogacanie to stan przysporzenia uzyskanego bez podstawy prawnej, to oznacza to sytuację, w której uzyskanie korzyści majątkowej nie znajduje usprawiedliwienia w przepisie ustawy, ważnej czynności prawnej, prawomocnym orzeczeniu sądowym albo akcie administracyjnym. Zasadą jest, że wartość bezpodstawnego wzbogacenia, której zwrotu możemy się domagać (jeżeli niemożliwy jest zwrot w naturze), stanowi wartość korzyści uzyskanej bezprawnie, do wysokości aktualnego wzbogacenia.

Regulację w tym zakresie wprowadza art. 408 § 1 Kodeksu cywilnego, w myśl którego: Zobowiązany do wydania korzyści może żądać zwrotu nakładów koniecznych o tyle, o ile nie znalazły pokrycia w użytku, który z nich osiągnął. Zwrotu innych nakładów może żądać o tyle, o ile zwiększają wartość korzyści w chwili jej wydania; może jednak zabrać te nakłady, przywracając stan poprzedni. Wedle przepisów o bezpodstawnym wzbogaceniu, zobowiązany do wydania korzyści może żądać zwrotu nakładów koniecznych o tyle, o ile nie znalazły pokrycia w użytku, który z nich osiągnął.

Zwrotu innych nakładów może żądać o tyle, o ile zwiększają wartość korzyści w chwili jej wydania; może jednak zabrać te nakłady, przywracając stan poprzedni. Zgodnie natomiast z art. 410 § 1 i § 2 tego Kodeksu: § 1. Przepisy dotyczące bezpodstawnego wzbogacenia stosuje się w szczególności do świadczenia nienależnego. § 2. Świadczenie jest nienależne, jeżeli ten, kto je spełnił, nie był w ogóle zobowiązany lub nie był zobowiązany względem osoby, której świadczył, albo jeżeli podstawa świadczenia odpadła lub zamierzony cel świadczenia nie został osiągnięty, albo jeżeli czynność prawna zobowiązująca do świadczenia była nieważna i nie stała się ważna po spełnieniu świadczenia.

Jak wskazuje się powszechnie w doktrynie prawa cywilnego, roszczenie zwrotu z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia jest na gruncie Kodeksu cywilnego powszechnie akceptowanym mechanizmem rozliczeń między konkubentami (por. J. Ciszewski. P. Nazaruk (red). „Kodeks cywilny. Komentarz aktualizowany”, 2022).

Jak wskazano przykładowo w Wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 23 maja 2018 r. sygn. akt V ACa 724/17: Zerwanie konkubinatu stanowi odpadnięcie podstawy prawnej dokonanego przez powódkę świadczenia, które doprowadziło do wzbogacenia pozwanego, zatem uprawnione jest oparcie roszczenia na treści art. 410 k.c. Ustanie konkubinatu definitywnie uniemożliwia realizację wspólnego celu jakim było pozostawanie w związku, co pozwala odwołać się do konstrukcji świadczenia nienależnego, z uwagi na nieosiągnięcie zamierzonego przez strony celu świadczenia (condictio causa data causa non secuta).

Sentencję tego wyroku można odnieść nie tylko do rozliczeń między konkubentami, ale również między innymi osobami niespokrewnionymi ze sobą, w tym do sprawy przedstawionej przez Panią, tj. rozliczenia między Panią a Pani teściem. Bezsporne jest bowiem to, że z uwagi na ponoszenie przez Panią nakładów na nieruchomość będącą własnością Pani teścia – Pani teść się wzbogacił. Jednocześnie mając na względzie ugodę w sprawie poniesionych nakładów, dojdzie do skonkretyzowania się wierzytelności Pani teścia względem Pani.

W treści ugody Pani teść zobowiązuje się do spłaty pozostałej części zobowiązania kredytowego traktując tę spłatę jako rozliczenie nakładów poniesionych przez Panią i Pani małżonka na jego osobisty majątek. Świadczenie to nie skutkuje co prawda fizycznym zwrotem na Pani rzecz, ale wpłatą określonej kwoty na rachunek banku – ale ma ono charakter zwrotny, bowiem stanowi rozliczenie poniesionych przez Panią nakładów. Takie rozliczenie nie będzie stanowić dla Pani przysporzenia majątkowego. Taka kwalifikacja zwrotu korzyści z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia znajduje również potwierdzenie na gruncie orzecznictwa sądów administracyjnych.

Jak wskazał przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 marca 2017 r. sygn. akt II FSK 164/15: O tym, że dokonany na podstawie art. 405 i art. 406 k.c. zwrot korzyści z tytułu bezpodstawnego wzbogacenia nie może zostać zaliczony do przychodów z innych źródeł przychodów przesądza zwrotny charakter tego świadczenia. Skoro bowiem zwrot z tytułu bezpodstawnego świadczenia nie może zostać uznany za przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., to odpada konieczność analizy, do którego ze źródeł przychodów powinien zostać zaliczony.

(...) Ponownie podkreślić należy, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym mającym konkretny wymiar finansowy. Tym samym, podstawą uzyskania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe.

W tym wypadku brak tego rodzaju przysporzenia, a jedynie zwrot korzyści na rzecz zubożonego przez bezpodstawnie wzbogaconego, przesądza o tym, że do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się kwot uzyskanych z tytułu tego rodzaju zwrotu. Zgodnie z zasadą swobody umów wyrażoną w art. 3531 Kodeksu cywilnego: Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Oznacza to, że strony mogą uzgodnić alternatywne formy rozliczenia, wśród których dopuszczalne są: · kompensata (potrącenie): Wzajemne umorzenie wierzytelności (np. zaliczenie wartości nakładów na poczet przyszłego czynszu najmu lub dzierżawy); · Przeniesienie własności innych składników majątku: Wydanie w zamian rzeczy ruchomych lub innych praw; · Rozliczenie bezgotówkowe lub świadczenie w naturze: Wykonanie innej usługi lub przekazanie świadczenia ekwiwalentnego o ustalonej wartości; · Zatrzymanie ulepszeń przez właściciela: W prawie najmu (art.

676 Kodeksu cywilnego) wynajmujący może wybrać, czy zatrzyma ulepszenia za zapłatą ich wartości, czy zażąda przywrócenia stanu poprzedniego, co w drodze umowy można przekształcić w inne rozliczenie. Istotne jest, aby rozliczenie poniesionych nakładów miało faktycznie charakter zwrotny, tj. odpowiadało faktycznie poniesionym wydatkom. Pani skutki podatkowe z tytułu rozliczenia nakładów Mając na uwadze powyższe stwierdzam, że skoro planowana przez Pani teścia spłata zaciągniętego przez Panią kredytu będzie formą rozliczenia poczynionych przez Panią nakładów, to spłata pozostałego zadłużenia kredytowego przez Pani teścia nie będzie stanowić dla Pani przysporzenia majątkowego.

Nie ma zatem znaczenia, czy „technicznie” zwrot nakładów następuje w formie bezpośredniego przelewu na konto bankowe, czy stanowi bezgotówkowe rozliczenie poniesionych nakładów. Rozliczenie nakładów w opisanej przez Panią formie nie spowoduje u Pani powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Pani stanowisko jest więc prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.