Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
W dniu 3 czerwca 2011 r. podpisał Pan wspólnie z żoną umowę kredytową z X., obecnie Y. S.A., która zakładała udzielenie kredytu w wysokości 872.000,00 zł. Kredyt był indeksowany w CHF oraz zabezpieczony hipoteką. Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, której celem było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego, czyli Pana oraz Pana żony. Kredyt udzielono na zakupu domu jednorodzinnego zlokalizowanego w A. przy ul. (…) od firmy developerskiej B. Sp. z o.o. zgodnie z Umową Przyrzeczenia Sprzedaży nr (…) oraz na pokrycie kosztów (prowizji) za jego udzielenia w kwocie 17.000 zł. Wartość zakupionej nieruchomości wynosiła 855.000,00 zł.
W umowie o kredyt mieszkaniowy przeznaczenie kredytu zostało wskazane jako: 1. Cel mieszkaniowy w kwocie 802.000 zł, w tym: A. 760.000 zł na finansowanie przedpłat na poczet nabycia od firmy deweloperskiej domu jednorodzinnego zlokalizowanego w A., B. 42.000 zł na refinansowanie nakładów i kosztów poniesionych przez kredytobiorcę (w tym prowizje za udzielenie kredytu). 2. Cel dowolny w kwocie 70.000 zł (środki przeznaczone na remont domu). Całą kwotę przyznanego kredytu w wysokości 872.000,00 zł przeznaczyli Państwo na cele mieszkaniowe. Zgodnie z warunkami uruchomienia kredytu kwota 760.000 zł została przelana przez Bank do firmy deweloperskiej.
Kwota przeznaczona na refinansowanie pokryła koszt prowizji Banku za udzielenie kredytu w wysokości 17.000 zł. Pozostała cześć kwoty na refinansowanie oraz środki z kredytu przeznaczone na cel dowolny zostały wydatkowane na remont, wykończenie domu, aby spełniał warunki zamieszkania w nim. Posiadają Państwo dokumenty potwierdzające poniesione wydatki na remont. Na wykończenie składa się m.in. zakup płytek ściennych i podłogowych, podłogi drewnianej oraz wykładzin, zakup kominka, wyposażenie kuchni i łazienek, agd, itp. Nieruchomość została nabyta do wspólnoty majątkowej.
Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy/współmałżonkowie odpowiadają za spłatę przedmiotowego kredytu solidarnie. Żadne ze współmałżonków nie korzystało wcześniej z zaniechania poboru podatku przy umorzeniu innego kredytu hipotecznego. Małżonkowie pozostają w związku małżeńskim. W ramach prowadzonych negocjacji z bankiem Y. (następca prawny X.), zamierzają Państwo zawrzeć ugodę w terminie do 31 grudnia 2026 r. dotyczącą zmiany waluty kredytu na PLN i umorzenia części kapitału.
Zgodnie z ostatnią propozycją ugody Strony dokonują zmiany waluty kredytu na PLN, a Bank umarza cześć zadłużenia w kwocie 656.726,20 zł, na które w 100% składa się kapitał oraz ustala pozostałą kwotę kapitału do spłaty na 193.000 zł. Finalna kwota umorzenia oraz pozostałej do spłaty części kapitału kredytu będzie znana w momencie podpisania ugody. Pan, ani Pana małżonka nie korzystaliście wcześniej z zaniechania poboru podatku dochodowego od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w związku z realizacją innej inwestycji mieszkaniowej.
Pisząc o posiadaniu dokumentów na wykończenie w zakresie zakupu kominka, wyposażenie kuchni i łazienek, AGD miał Pan na myśli: - sprzęt AGD, zakup: lodówka, zmywarka, płyta indukcyjna, okap, piekarnik, kuchenka mikrofalowa, pralka; - wyposażenie łazienek i kuchni, zakup: baterii kuchennych i łazienkowych, zlewu i umywalek, wanny, kabiny prysznicowej, luster; - kominka: zakupu i montaży wkładu grzewczego (kominka) wraz z jego stała zabudową.
Wyjaśnił Pan, że kwota na refinansowanie dotyczy poniesionych nakładów i kosztów wniesionych jako wkład własny na zakup domu, który był wymagany przez Bank do uruchomienia kredytu oraz pokrycia kosztu prowizji w kwocie 17 000 PLN, którą Bank pobrał automatycznie z pierwszej transzy kredytu. Oświadcza Pan, że kwotę na refinansowanie nakładów i kosztów wydatkowali Państwo na cele mieszkaniowe, związane z zakupem i wykończenie tego domu tak jak zostało wskazane we wniosku.
Pytanie
Czy w przypadku zawarcia ugody z Y. S.A. do dnia 31 grudnia 2026 r., na mocy której bank umorzy część kapitału kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację opisanej inwestycji mieszkaniowej, przychód powstały z tytułu umorzenia wierzytelności będzie objęty w całości zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie § 1 ust. 1 pkt 1 w związku z § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (tekst jednolity: Dz.U. z 2025 r. poz. 1672)?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, przychód powstały w wyniku umorzenia przez bank części kapitału kredytu mieszkaniowego będzie w całości objęty zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób fizycznych. Zgodnie z art. 9 ust. 1 oraz art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych umorzenie zobowiązania skutkuje co do zasady powstaniem przychodu po stronie podatnika.
Jednocześnie zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, jeżeli: kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała wcześniej z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej. Warunki te w przedstawionym zdarzeniu przyszłym są spełnione.
Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej polegającej na zakupie oraz wykończeniu domu jednorodzinnego służącego zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych Pana oraz Pana małżonki. Ponadto kredyt będący przedmiotem wniosku jest jedynym kredytem mieszkaniowym związanym z realizacją tej inwestycji mieszkaniowej. Pan, ani Pana małżonka nie korzystaliście wcześniej z zaniechania poboru podatku dochodowego od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego dotyczącego innej inwestycji mieszkaniowej.
W konsekwencji należy uznać, że przychód powstały wskutek umorzenia przez bank części kapitału kredytu mieszkaniowego będzie objęty w całości zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie § 1 ust. 1 pkt 1 w związku z § 1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1672). W związku z powyższym kwota umorzenia kapitału kredytu wynikająca z ugody zawartej z bankiem nie będzie skutkowała obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są: pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”; pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika - tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.
Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.
W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie. Źródła przychodów W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłami przychodów są inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Wskazał Pan, że na podstawie zawartej ugody bank umorzy Panu zadłużenie. Umorzenie wierzytelności Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).
Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.): Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. Tak więc dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie). Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek.
Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Tym samym, umorzoną Panu kwotę wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zaniechanie poboru podatku Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz.
U. 2024 poz. 1912): 1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot: 1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy: a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej; 2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: 1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); 2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje; 3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. 3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego 5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: 1) jednego gospodarstwa domowego albo 2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.
U. z 2021 r. poz. 1043). 6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b. Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że: Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. Stosownie do § 4a tego rozporządzenia: Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w § 3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia: 1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został: 1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz 2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz 3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w ust. 1. Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej; 2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw; 3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie; 4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności Z przepisów omawianego rozporządzenia w szczególności wynika, że zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytu zaciągniętego na cele mieszkaniowe i zabezpieczonego hipotecznie, w przypadku gdy został on zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, udzielony przed 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw.
Przy czym istotne jest, by osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej, a kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Kwota wierzytelności może obejmować zarówno kapitał jak i odsetki, prowizje oraz poniesione opłaty niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz dotyczył jednej inwestycji mieszkaniowej. W przypadku, gdy w umowie kredytu nie został wskazany cel jego przeznaczenia, gdyż z umowy wynika, że kredyt został zaciągnięty na dowolny cel, a pozostałe okoliczności (np. faktyczne przeznaczenie środków z niego pochodzących) świadczą o tym, że celem jego zaciągnięcia była realizacja przez podatnika własnego celu mieszkaniowego, wskazują, że taki kredyt został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że: kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, kredyt był zabezpieczony hipotecznie, kredyt został zaciągnięty na finansowanie przedpłat na poczet nabycia od firmy deweloperskiej domu jednorodzinnego, refinansowanie poniesionych przez kredytobiorcę nakładów i kosztów na cele mieszkaniowe, pokrycie kosztów prowizji banku oraz na cel dowolny, przy czym ta część kredytu została faktycznie przeznaczona na remont domu, umorzenie dotyczy w 100% kapitału.
Zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzenia kredytu znajdzie zastosowanie do umorzenia kapitału, jednakże wyłącznie w części, która odpowiada kwocie kredytu zaciągniętej na cel mieszkaniowy. Zatem w sytuacji, gdy kredyt został zaciągnięty zarówno na cel mieszkaniowy, jak i na cele niemieszkalne - zaniechanie poboru podatku powinno być stosowane proporcjonalnie, tj. wyłącznie do tej części umorzenia, która odpowiada finansowaniu celu mieszkaniowego. Należy zatem przeanalizować, w stosunku do jakiej części umorzenia z tytułu kapitału może Pan skorzystać z zaniechania poboru podatku.
Z opisu sprawy wynika, że kredyt z 2011 r. został przeznaczony na finansowanie przedpłat na poczet nabycia od firmy deweloperskiej domu jednorodzinnego, pokrycie kosztów prowizji banku, refinansowanie kosztów poniesionych na cele mieszkaniowe oraz na cel dowolny jakim był remont domu. Umorzona kwota kredytu z 2011 r. będzie korzystała z zaniechania poboru podatku dochodowego w części, w jakiej kredyt ten został zaciągnięty na cel mieszkaniowy na finansowanie przedpłat na poczet nabycia od firmy deweloperskiej domu jednorodzinnego w związku z tym, że jest to wydatek wymieniony w określonym w art. 21 ust. 25 pkt 1 katalogu wydatków na cele mieszkaniowe.
Od tej części umorzenia nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych i tej części umorzenia nie ma Pan obowiązku wykazywać w składanym zeznaniu.
Z literalnego brzmienia cytowanego wcześniej § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wynika, że kwotami wierzytelności, które mogą korzystać z zaniechania są kwoty kapitału, odsetek, prowizji i opłat niezbędnych do zawarcia kredytu mieszkaniowego, zaś „koszty usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń” nie mogą z tego zaniechania skorzystać.
Odnosząc się do powyższego wskazuję, że w przypadku prowizji bankowych niezbędnych do zawarcia umowy kredytowej - umorzenie kredytu w części, w jakiej umorzenie dotyczyłoby tych opłat - może korzystać z zaniechania poboru podatku. Pana stanowisko w ww. zakresie jest prawidłowe.
W odniesieniu do umorzenia zobowiązania w części, w jakiej kwota z kredytu została zaciągnięta na refinansowanie kosztów poniesionych na cele mieszkaniowe wskazuję, że z przepisów omawianego Rozporządzenia jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame.
Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu, aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę. Zatem czynność refinansowania zakupu kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości aktualnie posiadanej nieruchomości.
Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych zasobów.
Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki. Przepis ten nie odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na refinansowanie środków własnych poniesionych na zakup nieruchomości. Tego rodzaju wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem w przypadku uzyskania przez Pana przychodu wynikającego z umorzenia zadłużenia w części, w jakiej kwota z kredytu została zaciągnięta na refinansowanie kosztów poniesionych na cele mieszkaniowe - nie dojdzie do zaniechania poboru podatku dochodowego. Będzie Pan zobowiązany do opodatkowania i wykazania przychodów z ww. tytułu w zeznaniu podatkowym, składanym za rok podatkowy, w którym osiągnięty zostanie przychód, tj. za rok w którym doszło do umorzenia zobowiązania w części dotyczącej wydatku poniesionego na refinansowanie poniesionych kosztów na cele mieszkaniowe. Zatem Pana stanowisko należało uznać w tej kwestii za nieprawidłowe.
Z opisu sprawy wynika, że kredyt z 2011 r. oprócz zakupu domu, pokrycia kosztów prowizji banku i refinansowania poniesionych kosztów na cele mieszkaniowe został również zaciągnięty na cel dowolny, z którego został sfinansowany remont, wykończenie domu aby spełniał warunki zamieszkania w nim. Wskazał Pan, że na wykończenie domu składa się m.in. zakup płytek ściennych i podłogowych, podłogi drewnianej oraz wykładzin, zakup kominka, wyposażenie kuchni i łazienek, agd, itp.
Wykończenie domu w zakresie zakupu kominka, wyposażenie kuchni i łazienek, AGD obejmowało: - sprzęt AGD, zakup: lodówka, zmywarka, płyta indukcyjna, okap, piekarnik, kuchenka mikrofalowa, pralka; - wyposażenie łazienek i kuchni, zakup: baterii kuchennych i łazienkowych, zlewu i umywalek, wanny, kabiny prysznicowej, luster; - kominka: zakupu i montaży wkładu grzewczego (kominka) wraz z jego stała zabudową. Należy zatem przeanalizować powyższe cele pod kątem zakwalifikowania ich jako wydatków na cele mieszkaniowe. Wskazuję, że w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jako jeden z wydatków na cele mieszkaniowe - został wymieniony remont budynku mieszkalnego.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje „remontu”. Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in. „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.) jako: Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie - należy przez to rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym. Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy podatkowej.
Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych. Za „remont” budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy więc uznać prace dotyczące tego budynku jako nieruchomości i jego części składowych (tj. wszystkiego, co nie może być odłączone od budynku bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego), służące utrzymaniu budynku we właściwym stanie, doprowadzeniu go do pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych.
„Remontem” w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie budynku mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej nowo wybudowanego budynku. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa, bądź innych elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku mieszkalnego.
Wskazał Pan, że część kredytu z 2011 r. została zaciągnięta na cel dowolny, z którego było sfinansowane remont i wykończenie budynku mieszkalnego, w tym zakup płytek ściennych i podłogowych, podłogi drewnianej oraz wykładzin, zakup kominka, wyposażenie kuchni i łazienek, agd, itp. Doprecyzował Pan, że zakupił: - sprzęt AGD: lodówka, zmywarka, płyta indukcyjna, okap, piekarnik, kuchenka mikrofalowa, pralka; - wyposażenie łazienek i kuchni, zakup: baterii kuchennych i łazienkowych, zlewu i umywalek, wanny, kabiny prysznicowej, luster; - kominek: zakupu i montaży wkładu grzewczego (kominka) wraz z jego stała zabudową.
13 października 2021 r. Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wydał interpretację ogólną Nr DD2.8202.4.2020, która została opublikowana w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej z 14 października 2021 r., poz. 145, w sprawie stosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z kwalifikacją niektórych wydatków poniesionych na remont i wykończenie nieruchomości jako wydatków stanowiących realizację celu mieszkaniowego.
Powyższa interpretacja dotyczy kwalifikacji na gruncie przepisów ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, wydatków poniesionych na zakup i montaż: a) kuchenki gazowej, kuchenki elektrycznej lub gazowo-elektrycznej, płyty indukcyjnej, płyty ceramicznej, piekarnika, zmywarki, pralki, lodówki - w zabudowie lub wolnostojących, b) szafki stanowiącej element mocowania umywalki będącej kompletem z tą umywalką, c) oświetlenia sufitowego i ściennego wewnętrznego, w tym taśm LED i oczek halogenowych, z wyłączeniem lamp wolnostojących, d) okapów kuchennych - wyciągów i pochłaniaczy, w tym okapu podszafkowego, e) mebli, które charakteryzuje trwały związek z obiektem budowlanym lub jego częścią (lokalem), wykonanych na indywidualne zlecenie, tj. szafy wnękowe, pawlacze, zabudowa garderoby, f) mebli w zabudowie kuchennej - jako wydatków realizujących cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy PIT.
W interpretacji tej wskazano, że podstawową funkcją zwolnienia przewidzianego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest rozwój określonej dziedziny życia gospodarczego i społecznego. Dlatego też, badając przesłanki wypełnienia „własnego celu mieszkaniowego”, należy mieć na uwadze wsparcie państwa w zaspokajaniu potrzeb mieszkaniowych obywateli.
Przepisy art. 21 ust. 25 powołanej ustawy mają charakter nieostry, elastyczny, właśnie z uwagi na konieczność dostosowania regulacji podatkowych do dynamicznych zmian zachodzących na rynku obrotu nieruchomościami, w tym do zmian technologii stosowanych w budownictwie oraz pewnych współcześnie przyjętych standardów wykończeniowych. Wydatki będące podstawą do skorzystania z ulgi mieszkaniowej muszą zatem uwzględniać społeczny cel przedmiotowego zwolnienia, a tym samym nie mogą być kwalifikowane w oderwaniu od realiów społecznych.
Co istotne, z uwagi na nieostry charakter pojęcia „własnych celów mieszkaniowych” należy uznać, że sam „cel mieszkaniowy” w danym budynku (lokalu) realizowany jest pośrednio dzięki możliwości zabezpieczenia i realizacji w nim podstawowych potrzeb życiowych człowieka. W przedmiotowej interpretacji ogólnej Minister Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej wskazał, zakup jakiego „sprzętu AGD” stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe, tj. zakup kuchenki gazowej, kuchenki elektrycznej lub gazowo-elektrycznej, płyty indukcyjnej, płyty ceramicznej, piekarnika, zmywarki, pralki, lodówki.
Ponadto zaznaczył, że za sprzęt umożliwiający realizację podstawowych potrzeb życiowych nie można uznawać tzw. „małego AGD”, czyli m.in. ekspresów do kawy, tosterów, opiekaczy, kuchenek mikrofalowych, itp. Są to bowiem akcesoria, a nie elementarne przedmioty, bez których pomieszczenie kuchenne utraciłoby częściowo swą funkcjonalność.
Zatem wskazane przez Pana wydatki poniesione na: - zakup płytek ściennych i podłogowych, podłogi drewnianej oraz wykładzin, - zakup lodówki, zmywarki, płyty indukcyjnej, piekarnika, pralki; - zakup baterii kuchennych i łazienkowych, zlewu i umywalek, wanny, kabiny prysznicowej, okapu, lustra (o ile jest trwale związane ze ścianą); - zakup i montaż wkładu grzewczego (kominka) wraz z jego stała zabudową, mogą zostać zaliczone do wydatków na cele mieszkaniowe.
Mając na uwadze powyższe, do umorzonej wierzytelności kredytowej z tytułu kapitału w części, w jakiej kredyt został zaciągnięty na cel dowolny i przeznaczony na powyższe wydatki będzie miało zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego. Od tej części umorzonej wierzytelności nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych i wykazywania tej części umorzenia w składanym zeznaniu. Pana stanowisko w ww. zakresie jest prawidłowe. Natomiast wydatki poniesione na zakup kuchenki mikrofalowej - nie mogą zostać zaliczone do wydatków na cele mieszkaniowe.
Mając na uwadze powyższe, od umorzonej wierzytelności kredytowej z tytułu kapitału w części, w jakiej kredyt został zaciągnięty na cel dowolny, a faktycznie przeznaczony na zakup kuchenki mikrofalowej nie będzie korzystał z zaniechania poboru podatku od tej części umorzonej wierzytelności - będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych i wykazania tej części umorzenia w składanym zeznaniu. Zatem Pana stanowisko w powyższym zakresie jest nieprawidłowe.
Podsumowując, z zaniechania poboru podatku może skorzystać umorzenie kredytu z 2011 r.: w części, w jakiej kredyt ten został zaciągnięty na cel mieszkaniowy i przeznaczony na finansowanie przedpłat na poczet nabycia od firmy deweloperskiej domu jednorodzinnego oraz pokrycie kosztów prowizji banku; w części, w jakiej kredyt ten został zaciągnięty na cel dowolny i faktycznie przeznaczony na: - zakup płytek ściennych i podłogowych, podłogi drewnianej oraz wykładzin; - zakup lodówki, zmywarki, płyty indukcyjnej, piekarnika, pralki, baterii kuchennych i łazienkowych, zlewu i umywalek, wanny, kabiny prysznicowej, okapu, lustra (o ile jest trwale związane ze ścianą); - zakupu i montaż wkładu grzewczego (kominka) wraz z jego stała zabudową, mogą zostać zaliczone do wydatków na cele mieszkaniowe.
Natomiast z zaniechania poboru podatku nie może skorzystać umorzenie kredytu z 2011 r. z tytułu kapitału: w części, w jakiej kredyt ten został zaciągnięty na refinansowanie poniesionych przez kredytobiorcę nakładów i kosztów na cele mieszkaniowe; w części w jakiej kredyt ten został zaciągnięty na zakup kuchenki mikrofalowej.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pan, to interpretacja nie wywołuje skutków podatkowych dla Pana żony.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.