Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 30 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 24 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca. Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem 1. Zainteresowany będący stroną postępowania: A.A. 2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania: B.B.
Opis zdarzenia przyszłego
W dniu 28 września 2007 r. razem z żoną (wspólnota majątkowa małżeńska) zawarł Pan z (…) Bankiem (dalej: „Bank”) umowę kredytu hipotecznego denominowanego do franka szwajcarskiego (CHF) (dalej: „Umowa kredytu”). Środki z kredytu zostały przeznaczone wyłącznie na zakup niezabudowanej działki gruntu (…), położonej w (…) przy (…), dla której Sąd Rejonowy w (…) prowadzi księgę wieczystą nr (…) (dalej: „Nieruchomość”). Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego/warunkami zabudowy działka przeznaczona jest pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Działka została nabyta z zamiarem realizacji na niej własnych celów mieszkaniowych, tj. wybudowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego.
Do chwili obecnej na Nieruchomości nie rozpoczęto budowy budynku mieszkalnego. Nieruchomość pozostaje niezabudowana. Bank zaproponował Państwu zawarcie ugody, na mocy której nastąpi umorzenie pozostałej do spłaty części wierzytelności z tytułu Umowy kredytu w kwocie 239.337,10 zł. Nie korzystaliście Państwo dotychczas z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu innego kredytu hipotecznego zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe, zabezpieczonego hipotecznie, dotyczącego innej inwestycji mieszkaniowej.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Zgodnie z zawartą umową kredytową odpowiadacie Państwo za spłatę kredytu solidarnie, tj. do pełnej wysokości. Bank zamierza umorzyć wierzytelność wobec obojga kredytobiorców. Kredyt został udzielony w kwocie 215.000,00 zł, z czego 205.000,00 zł zostało bezpośrednio przeznaczone na zakup działki (przelane na rachunek sprzedającego) a 10.000,00 zł zostało przeznaczone na refinansowanie kosztów wkładu własnego. Kredyt został zabezpieczony hipoteką. Na nieruchomości zakupionej z kredytu została ustanowiona umowna hipoteka kaucyjna.
Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Nr (...) Rady Miejskiej w (...) z dnia 24 czerwca 2002 r., obowiązującym w dniu zawarcia umowy kredytowej, działka leży na terenie przeznaczonym do zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Nieruchomość została zakupiona z zamiarem zaspokojenia Państwa własnych potrzeb mieszkaniowych poprzez wybudowanie na niej domu jednorodzinnego. Nie planujecie Państwo oraz nigdy nie prowadziliście Państwo na tej nieruchomości działalności gospodarczej ani nie wynajmowaliście jej. Na mocy umowy nie dojdzie do przewalutowania, bank zwalnia Państwa z długu w wysokości kwoty kapitału i odsetek w wysokości 51.323,22 CHF.
Ponieważ kwota, którą do tej pory wpłaciliście Państwo jest wyższa, bank zwróci Państwu kwotę 9.000,00 zł. Na dzień złożenia wniosku umowa z Bankiem nie została jeszcze zawarta. Z podjęciem decyzji o zawarciu ugody czekacie Państwo do czasu otrzymania interpretacji podatkowej – liczycie Państwo że uda się podpisać ugodę przed końcem 2026 r. Na kwotę umorzenia składa się wyłącznie kapitał i odsetki a jej wysokość wynika z przeliczenia kwoty kredytu na złotówki zgodnie z treścią załączonego aneksu (kurs NBP z dnia podpisania aneksu). Umowa jest ważna, w ugodzie nie zostanie stwierdzona jej nieważność.
Pytanie
Czy kwota umorzona w ramach ugody, będzie objęta zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, mimo że na nabytej za środki z kredytu działce nie został dotychczas wybudowany budynek mieszkalny?
Państwa stanowisko w sprawie
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego będzie objęte zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, a w konsekwencji nie będziecie Państwo zobowiązani do wykazania tego przychodu w zeznaniu rocznym ani do zapłaty od niego podatku dochodowego.
Uzasadnienie Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. określa następujące warunki dla zaniechania poboru podatku: kredyt musi: zostać udzielony przed 15 stycznia 2015 r. przez bank lub inną instytucję nadzorowaną przez KNF; być zabezpieczony hipotecznie; zostać przeznaczony na cele mieszkaniowe w rozumieniu ustawy o PIT – co obejmuje m.in. zakup działki pod budowę domu; kredytobiorca nie korzystał wcześniej z tego samego przywileju w związku z innym kredytem dotyczącym innej inwestycji mieszkaniowej. Wszystkie te warunki są w opisanym stanie faktycznym spełnione.
Przepisy nie wymagają, aby na zakupionej działce dom faktycznie powstał, ani nie wyznaczają żadnego terminu na realizację budowy – liczy się wyłącznie przeznaczenie działki pod zabudowę mieszkaniową (wynikające np. z planu zagospodarowania przestrzennego lub warunków zabudowy) oraz zamiar kredytobiorcy w chwili zakupu. Fakt, że na Nieruchomości do dziś nie wybudowano domu, nie ma zatem znaczenia dla oceny prawa do zaniechania poboru podatku. Stanowisko to potwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 10 kwietnia 2024 r. (sygn.
0114-KDIP3-2.4011.145.2024.2.MN), wydanej w niemal identycznym stanie faktycznym: kredyt z 2008 r. zaciągnięty przez małżonków na zakup niezabudowanej działki z zamiarem budowy domu, na której do dziś nie wybudowano budynku mieszkalnego. Organ uznał wówczas stanowisko podatniczki za prawidłowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Jak wynika z powołanego przepisu, przychodem są pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika, a także pieniądze i wartości pieniężne postawione do jego dyspozycji. Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które mają charakter definitywny. Otrzymanie świadczenia powinno prowadzić do rzeczywistego zwiększenia aktywów podatnika albo do zmniejszenia jego zobowiązań.
Świadczenia, które stanowią wyłącznie zwrot wcześniej poniesionych wydatków, nie powodują natomiast przysporzenia majątkowego w tej części, w jakiej jedynie przywracają poprzedni stan majątku podatnika. Za przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno w formie pieniężnej, jak i niepieniężnej, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika. Ustawodawca, tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych, uwzględnił, że przysporzenia majątkowe mogą wynikać z różnych czynności i zdarzeń.
W związku z tym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wyróżniono poszczególne źródła przychodów, a także zasady opodatkowania przysporzeń uzyskiwanych z tych źródeł. Źródła przychodów W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłami przychodów są inne źródła.
Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty.
Oznacza to, że do tej kategorii należy zaliczyć również przychody niewymienione wprost w art. 20 ust. 1 ustawy, jeżeli ich otrzymanie powoduje powstanie po stronie podatnika rzeczywistego przysporzenia majątkowego. Z przedstawionego przez Państwa opisu sprawy wynika, że 28 września 2007 r., pozostając we wspólności majątkowej małżeńskiej, zawarli Państwo z (...) Bankiem umowę kredytu hipotecznego denominowanego do franka szwajcarskiego. Kredyt został udzielony w kwocie 215.000,00 zł. Z tej kwoty 205.000,00 zł przekazano bezpośrednio na rachunek sprzedającego tytułem ceny nabycia niezabudowanej działki gruntu (...), położonej w (...) przy ul. (...).
Pozostałe 10.000,00 zł przeznaczono na refinansowanie kosztów wkładu własnego. Kredyt został zabezpieczony hipoteką kaucyjną ustanowioną na nieruchomości nabytej ze środków kredytu. Odpowiadają Państwo solidarnie za spłatę zobowiązania, a Bank zamierza umorzyć wierzytelność wobec obojga kredytobiorców. Działka została nabyta z zamiarem zaspokojenia Państwa własnych potrzeb mieszkaniowych poprzez wybudowanie na niej budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w dniu zawarcia umowy kredytowej nieruchomość była przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.
Do chwili obecnej na działce nie rozpoczęto budowy budynku mieszkalnego, a nieruchomość pozostaje niezabudowana. Nie korzystali Państwo wcześniej z zaniechania poboru podatku dochodowego w związku z umorzeniem wierzytelności z tytułu innego kredytu hipotecznego zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe dotyczące innej inwestycji. Państwa wątpliwości dotyczą skutków podatkowych umorzenia wierzytelności wynikającej z kredytu, w szczególności możliwości zastosowania zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do kwoty kredytu mimo, że na nabytej za środki z kredytu działce nie został dotychczas wybudowany budynek mieszkalny.
Umorzenie wierzytelności Instytucja kredytu została uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
Umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela przysługującej mu wierzytelności, bez uzyskania odpowiadającego jej świadczenia od dłużnika. Zwolnienie z długu powoduje wygaśnięcie zobowiązania, jeżeli dłużnik przyjmie zwolnienie. Zgodnie z art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.): Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje. Dla skutecznego umorzenia wierzytelności konieczne jest zatem zwolnienie dłużnika z długu przez wierzyciela i przyjęcie tego zwolnienia przez dłużnika.
Do zwolnienia z długu może dojść w szczególności na podstawie zawartej przez strony ugody. Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są co do zasady obojętne podatkowo. Samo otrzymanie środków z kredytu nie stanowi przysporzenia majątkowego, ponieważ kredytobiorca jest zobowiązany do ich zwrotu. Przychód po stronie kredytobiorcy może natomiast powstać w przypadku umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. W takim przypadku dochodzi bowiem do zmniejszenia zobowiązań kredytobiorcy, co może prowadzić do powstania definitywnego przysporzenia majątkowego.
Tym samym umorzoną Państwu kwotę wierzytelności przez Bank należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zaniechanie poboru podatku Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz.
U. 2024 poz. 1912): 1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot: 1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy: a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej; 2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.
2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują: 1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); 2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje; 3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń. 3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego 5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: 1) jednego gospodarstwa domowego albo 2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.
U. z 2021 r. poz. 1043). 6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b. Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że: Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. Stosownie do § 4a tego rozporządzenia: Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w § 3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia: 1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć kredyt, który został: 1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz 2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz 3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki określone w ust. 1. Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: 1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej; 2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw; 3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie; 4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie. W przypadku kredytu refinansowego należy ponadto uwzględnić § 1 ust. 4 rozporządzenia.
Przepis ten pozwala objąć zaniechaniem poboru podatku wierzytelność z tytułu kredytu refinansowego w części odpowiadającej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, który został nim zastąpiony. Skutki podatkowe umorzenia wierzytelności dotyczącej nabycia niezabudowanej działki Powzięli Państwo wątpliwość, czy umorzenie wierzytelności w ramach planowanej ugody z Bankiem będzie objęte zaniechaniem poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, pomimo że na działce nie został dotychczas wybudowany dom.
W odniesieniu do tej wątpliwości należy wskazać, że art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia wprost nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego jako wydatek na cele mieszkaniowe. Przepis ten ani rozporządzenie nie zawiera natomiast zapisu mówiącego, kiedy ewentualnie powinien na nim zostać wybudowany budynek mieszkalny. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje również, jaki grunt jest gruntem pod budowę budynku mieszkalnego ani co oznacza zmiana przeznaczenia gruntu na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, uprawniająca do skorzystania z ww. zwolnienia.
W celu ustalenia przeznaczenia gruntu należy odwołać się również do przepisów ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej ustawy ustalenie przeznaczenia terenu oraz określenie sposobów jego zagospodarowania następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy następuje na zasadach określonych w art. 4 ust. 2 tej ustawy.
Z przedstawionych przez Państwa informacji wynika, że w dacie nabycia działki obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewidujący zabudowę mieszkaniową jednorodzinną, a nieruchomość została nabyta z zamiarem wybudowania domu przeznaczonego na potrzeby Państwa gospodarstwa domowego. Okoliczności te przemawiają za uznaniem, że wydatek przeznaczony na nabycie działki, stanowi wydatek określony w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na powyższą ocenę nie wpływa sam fakt, że na działce nie rozpoczęto dotychczas budowy domu.
Brak rozpoczęcia budowy nie wyklucza bowiem automatycznie zakwalifikowania nabycia gruntu jako wydatku mieszkaniowego. W konsekwencji należy uznać, że w odniesieniu do umorzonej wierzytelności, która odpowiada kredytowi wykorzystanemu na nabycie opisanej działki pod budowę domu jednorodzinnego, mogą Państwo skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, pod warunkiem spełnienia pozostałych przesłanek określonych w rozporządzeniu. Państwa stanowisko w tej części należy zatem uznać za prawidłowe.
Skutki podatkowe umorzenia wierzytelności w części odpowiadającej kwocie przeznaczonej na refinansowanie kosztów wkładu własnego Zauważam, że pojęcia kredyt refinansowy i kredyt na refinansowanie nie są tożsame. Zaciągnięcie kredytu na refinansowanie jest to zdarzenie rozumiane jako operacja pieniężna, polegająca na wykorzystaniu zewnętrznych funduszy pieniężnych w celu zastąpienia środków pierwotnie wydatkowanych na jakiś cel. Pojęcie kredyt refinansowy implikuje konieczność wcześniejszego zaciągnięcia kredytu, aby później możliwym było zaciągnięcie kredytu refinansowego na jego spłatę.
Zatem czynność refinansowania zakupu kredytem hipotecznym należy odróżnić od zaciągnięcia kredytu refinansowego. Kredyt refinansowy przeznaczony jest na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego i jest on zabezpieczony na podstawie wartości aktualnie posiadanej nieruchomości. Natomiast zwrot „refinansowanie” oznacza operację pieniężną polegającą na uzyskaniu zewnętrznych źródeł finansowania w celu zastąpienia środków własnych, które zostały wydatkowane na jakiś cel. W rezultacie, pierwotnie wydatkowane środki pieniężne mogą być niejako „ponownie” wykorzystane na dowolny cel. Środki z kredytu na refinansowanie niejako zastępują środki uprzednio wydatkowane z własnych zasobów.
Z powołanych przepisów jednoznacznie wynika, że analizowane zaniechanie może mieć zastosowanie w przypadku umorzenia kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub w przypadku umorzenia kredytu refinansowego w sytuacji, gdy został on zaciągnięty na refinansowanie (zastąpienie) kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na te wydatki. Przepis ten nie odnosi się natomiast do kredytów hipotecznych zaciągniętych na refinansowanie środków własnych poniesionych na cele mieszkaniowe. Tego rodzaju wydatek nie został wymieniony w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem przychód uzyskany przez Państwa z tytułu umorzenia kredytu w części, w jakiej został on zaciągnięty na refinansowanie kosztów wkładu własnego w ogóle nie będzie korzystał z zaniechania poboru podatku dochodowego. Od tej części umorzenia będziecie Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych. Zatem Państwa stanowisko w tej części jest nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy prawidłowo postrzega Pani, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Panią stan faktyczny. W polskim systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku.
Wydanie interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też nie analizowałem przedstawionych przez Państwa kwot. Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazuję, że dotyczy ona indywidualnej sprawy i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego. Ponadto powołana przez Państwa interpretacja dotyczy innego stanu faktycznego.
Co prawda potwierdza fakt, że brak budowy domu na zakupionej działce nie wyklucza zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych, to jednak różni się od Państwa sytuacji. W Państwa przypadku część środków została przeznaczona na zakup działki na której miał zostać wybudowany budynek mieszkalny (jednak budynek nie został wybudowany), a druga część środków służyła refinansowaniu wkładu własnego, od którego umorzenia organ nakazał zapłacić podatek. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art.
53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).
Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.