Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 6 listopada 2026 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.880.2026.3.MJ

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaSkutki podatkowe podpisania ugody z bankiem.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 7 października 2026 r. oraz pismem z 28 października 2026 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

W dniu 3 czerwca 2026 r. podpisała Pani ugodę z bankiem po wyroku sądu I instancji do umowy kredytowej (kredyt hipoteczny) na zakup mieszkania. Kwota zobowiązania w umowie była wyrażona w PLN i walucie obcej (w frankach szwajcarskich - CHF), a wypłata środków oraz Pani spłata rat następowała w złotych polskich (PLN). Umowa kredytu została podpisana w grudniu 2007 roku, środki bank przekazał w styczniu 2008 roku. W ugodzie potwierdzono wypłatę kredytu w wysokości 176.999,98 PLN. W 2021 roku w Sądzie Okręgowym w (…) złożyła Pani pozew o ustalenie nieważności czynnej umowy kredytu (ostateczna spłata miała nastąpić w styczniu 2037 roku). Sprawa była prowadzona pod sygn. akt (…).

Sąd wydał wyrok w 2023 roku, w którym ustalił nieważność umowy kredytowej i zasądził od banku na Pani rzecz kwotę 130.880,41 PLN (tytułem zwrotu świadczenia nienależnego w związku z rozstrzygnięciem - umowa zawierała postanowienia abuzywne, na podstawie art. 385 1 i następnych Kodeksu cywilnego) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od płatności ww. kwot od dnia 5 czerwca 2021 r. do dnia zapłaty. Bank złożył apelację od tego wyroku w lutym 2024 r. Do rozprawy apelacyjnej i wyroku nie doszło. Zgodziła się Pani na warunki ugody.

W podpisanej ugodzie bank potwierdził, że na jego rzecz, w ramach spłaty umowy kredytowej wpłaciła Pani kwotę 253.210,32 PLN, a wyrokiem wydanym w postępowaniu z Pani powództwa sąd zasądził od niego na Pani rzecz ww. kwotę 130.880,41 zł i odsetki ustawowe. W ugodzie zapisano również, że strony potwierdzają wypłatę banku na Pani rzecz w ramach umowy kredytu, kwotę 176.999,98 PLN. Zgodnie z ustaleniami par. 2 ust. 3 tejże ugody, bank zobowiązał się do zapłaty na Pani rzecz kwoty 79.082,46 PLN "tytułem zwrotu świadczenia nienależnego oraz części odsetek ustawowych za opóźnienie w płatności".

Środki w ww. kwocie, otrzymała Pani w lipcu 2026 r. Uzupełnienie stanu faktycznego Wypłacona przez bank kwota zgodnie z ugodą stanowi zwrot środków uznanych za nienależne bankowi w związku z nieważnością umowy kredytowej. W ugodzie strony zgodziły się na wzajemne rozliczenie świadczeń nienależnych, tj. Pani świadczenia z tytułu rat kapitałowo odsetkowych w kwocie 253.210.32 PLN z kwotą świadczenia banku (wypłacona kwota kredytu) w kwocie 176.999,98 PLN. Różnica tych kwot, tj. 76.210,34 PLN została powiększona o część należnych Pani odsetek za opóźnienie w zwrocie świadczenia nienależnego.

Otrzymana od banku kwota mieści się w kwocie wpłacanej przez Panią podczas spłaty kredytu, tj. mieści się w kwocie, którą przekazywała Pani w ramach rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego finansowania. W ugodzie nie stwierdzono, że kredyt został nadpłacony ani że umorzeniu ulega jakiekolwiek Pani zobowiązanie kredytowe. Wypłacone na Pani rzecz przez bank odsetki ustawowe za opóźnienie w płatności mieszczące się w kwocie 79.082,46 zł stanowią część odsetek należnych w związku z dochodzeniem przez Panią zwrotu świadczenia nienależnego. Pani roszczenie odsetkowe zostało w znacznej mierze ograniczone w ramach wzajemnych ustępstw czynionych przez strony w zawartej ugodzie.

W kolejnym uzupełnieniu wyjaśniła Pani, że odsetki ustawowe za opóźnienie zostały naliczone i wypłacone od kwoty 76.210,34 zł PLN stanowiącej zwrot świadczenia nienależnego (kwoty faktycznie zwróconej po wzajemnym rozliczeniu świadczeń nienależnych). Jednocześnie sama kwota odsetek ustawowych za opóźnienie została w ramach ugody ograniczona do kwoty 2.872,12 PLN i zrzekła się Pani roszczeń odsetkowych w dalszym zakresie.

Pytania

1. Czy otrzymane środki z banku w ramach zawartej ugody w kwocie 79.082,46 PLN stanowią Pani przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku od osób fizycznych ? 2. Czy powinnam Pani zapłacić podatek dochodowy od otrzymanych środków w ramach podpisanej ugody z bankiem? Pani stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku Jak wyżej Pani wskazała wypłacona przez bank kwota zgodnie z ugodą stanowiła zwrot środków uznanych za nienależne bankowi w związku z nieważnością umowy kredytowej.

W podpisanej ugodzie, o czym napisała Pani powyżej, bank i Pani zgodziliście się na wzajemne rozliczenie świadczeń nienależnych, tj. Pani świadczenia z tytułu rat kapitałowo odsetkowych (253.210.32 PLN) z kwotą świadczenia banku (wypłacony kredyt w wysokości 176.999,98 PLN). Różnica między ww. kwotami w wysokości 76.210,34 PLN została zwiększona o część należnych Pani odsetek za opóźnienie w zwrocie świadczenia nienależnego. Jak już wyżej Pani wskazała, otrzymana z banku kwota mieści się w ww. kwocie wpłacanej przez Panią do banku podczas spłaty kredytu, w ramach rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego finansowania.

Ugoda nie stanowi, że kredyt został nadpłacony, ani że umorzeniu uległo jakiekolwiek Pani zobowiązanie kredytowe, co odpowiada uznaniu przez strony, że umowa kredytowa od początku była nieważna. Dodatkowo - z uwagi na ponowne przeanalizowanie sprawy przed udzieleniem odpowiedzi na wezwanie – zmieniła Pani swoje stanowisko w sprawie w ten sposób, że: w odpowiedzi na postawione przez Panią pytanie nr 1 – stwierdza Pani, że kwota otrzymana przez Panią od banku stanowi zwrot świadczeń nienależnych w rozumieniu art. 410 § 1 i § 2 w związku z art. 405 Kodeksu cywilnego, spełnionych w wykonaniu nieważnej umowy kredytowej.

Jej wypłata ma charakter restytucyjny i nie powoduje przysporzenia majątkowego po Pani stronie, wobec czego nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie odsetki naliczone od kwoty zwracanego świadczenia nienależnego są zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. w odpowiedzi na pytanie nr 2 – stwierdza Pani, że w świetle przedstawionego stanu faktycznego i po uwzględnieniu przywołanych przepisów, otrzymane od banku środki w ramach podpisanej ugody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych - podatek dochodowy nie należy się.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.

Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są: pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał, zainkasował, objął w posiadanie”; pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.

Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł przychodów.

W języku powszechnym mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie. Źródła przychodów W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłami przychodów są inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe. Z treści wniosku wynika, że na podstawie ugody bank wypłacił Pani określoną kwotę oraz część odsetek ustawowych za opóźnienie. Powzięła Pani wątpliwość, jakie są dla Pani skutki podatkowe tych czynności. Wypłata określonej kwoty Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.): Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący powstać. Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku.

Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów, zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody.

Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.

Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy: Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu. Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są obojętne podatkowo.

Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.

Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe. Pani skutki podatkowe z tytułu wypłaty określonej kwoty Jak wynika z opisu sprawy, bank na podstawie ugody wypłacił Pani określoną kwot, która stanowiła zwrot środków uznanych za nienależne bankowi w związku z nieważnością umowy kredytowej.

Otrzymana od banku kwota mieści się w kwocie wpłacanej przez Panią podczas spłaty kredytu, tj. mieści się w kwocie, którą przekazywała Pani w ramach rat kapitałowo-odsetkowych od otrzymanego finansowania. Operacja bankowa mająca na celu zwrot świadczenia, które było bankowi nienależnie nie spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty kredytu.

Taka wypłata będzie więc kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Zatem, przyjmując za Panią, że otrzymała Pani od banku taki zwrot, tj. zwrot świadczenia nienależnego - to otrzymana przez Panią kwota w ogóle nie stanowi przychodu. Tym samym - nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu. Wobec tego, Pani stanowisko w tym zakresie jest prawidłowe. Skutki podatkowe wypłaty odsetek Z treści wniosku wynika, że bank na podstawie ugody wypłacił Pani także część odsetek ustawowych za opóźnienie.

Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z którym: Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Odsetki za zwłokę w wypłacie świadczeń stanowią – co do zasady – przychód w rozumieniu cytowanego wyżej art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.

Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas, gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie. Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.

U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r. Zgodnie z ww. przepisem: Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia zatem z opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami, które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W analizowanej sprawie odsetki ustawowe za opóźnienie zostały naliczone i wypłacone od kwoty 76.210,34 zł stanowiącej zwrot świadczenia nienależnego (kwoty faktycznie zwróconej po wzajemnym rozliczeniu świadczeń nienależnych).

W związku z powyższym otrzymane przez Panią od banku odsetki za opóźnienie wynikające z ugody, stanowią dla Pani przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednak, skoro odsetki zostały naliczone i wypłacone od kwoty faktycznie Pani zwróconej, która nie stanowi dla Pani przychodu podlegającego opodatkowaniu, to wypłacone z tego tytułu odsetki podlegają zwolnieniu z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym – z tytułu wypłaty odsetek nie ciąży na Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zatem, w tej części Pani stanowisko również jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.