Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
14 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 7 października 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Posiada Pan orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności. Orzeczenie zostało wydane z symbolem przyczyny niepełnosprawności 11-I. Z przedstawionego orzeczenia wynika, że Pana niepełnosprawność istnieje od dnia (...) lipca 2022 r., natomiast ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od dnia (...) kwietnia 2023 r. Orzeczenie wydane jest do dnia (...) czerwca 2028 r. W punkcie 5 wskazań dotyczących zakresu Pana niepełnosprawności wskazano: „konieczności zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne, ułatwiające funkcjonowanie danej osoby – wymaga”.
Ma Pan rozpoznaną cukrzycę typu 1. Cukrzyca typu 1 wymaga od Pana stałego monitorowania poziomu glukozy oraz odpowiedniego reagowania na jego zmiany, w szczególności na występowanie zbyt niskiego lub zbyt wysokiego poziomu glukozy. W związku z cukrzycą typu 1 korzysta Pan z systemu (…), służącego do ciągłego monitorowania poziomu glukozy. System wykorzystuje sensor oraz aplikację zainstalowaną na kompatybilnym telefonie komórkowym. Korzystanie z systemu (…) pozwala Panu na bieżąco kontrolować poziom glukozy, obserwować jego zmiany oraz otrzymywać informacje i alarmy dotyczące występowania nieprawidłowych wartości glukozy.
W dniu 20 marca 2026 r. nabył Pan telefon komórkowy (…) za kwotę 2 834,00 zł brutto. Zakup został udokumentowany fakturą. Telefon ten wykorzystuje Pan do obsługi systemu (…), w szczególności do korzystania z aplikacji umożliwiającej odczytywanie i monitorowanie poziomu glukozy oraz otrzymywanie informacji i alarmów związanych ze zmianami poziomu glukozy. Telefon jest zatem w Pana przypadku urządzeniem technicznym umożliwiającym korzystanie z systemu ciągłego monitorowania glikemii. Jego wykorzystanie pozostaje w bezpośrednim związku z cukrzycą typu 1 oraz potrzebami wynikającymi z Pana niepełnosprawności.
Telefon umożliwia Panu bieżące monitorowanie glikemii podczas wykonywania codziennych czynności, przemieszczania się, wykonywania obowiązków zawodowych i funkcjonowania poza miejscem zamieszkania. Dostęp do aktualnych informacji o poziomie glukozy oraz otrzymywanie alarmów pozwala Panu odpowiednio reagować na zmiany poziomu glukozy. Ponadto w dniu 23 sierpnia 2026 r. nabył Pan smartwatch (…) za kwotę 424,99 zł brutto. Zakup został udokumentowany fakturą. Smartwatch jest wykorzystywany przez Pana w połączeniu z telefonem (…). Umożliwia Panu odbieranie na nadgarstku powiadomień przekazywanych przez telefon, w tym powiadomień związanych z monitorowaniem poziomu glukozy za pomocą systemu (…).
Dzięki temu może Pan szybciej zauważyć informacje i alarmy dotyczące poziomu glukozy bez konieczności każdorazowego wyjmowania telefonu i sprawdzania aplikacji. Smartwatch stanowi zatem uzupełnienie funkcji telefonu wykorzystywanego do obsługi systemu (…) i ułatwia Panu bieżące reagowanie na zmiany poziomu glukozy podczas wykonywania codziennych czynności. Zarówno telefon, jak i smartwatch są wykorzystywane przez Pana w związku z potrzebą stałego monitorowania glikemii wynikającą z cukrzycy typu 1 oraz Pana niepełnosprawności.
Oba urządzenia tworzą funkcjonalny zestaw umożliwiający Panu korzystanie z systemu ciągłego monitorowania poziomu glukozy oraz szybkie otrzymywanie informacji o zmianach poziomu glukozy. Zakupione urządzenia nie są przez Pana wykorzystywane wyłącznie w celach rozrywkowych lub komunikacyjnych. Ich opisane powyżej wykorzystanie ma bezpośredni związek z Pana niepełnosprawnością i ułatwia Panu wykonywanie codziennych czynności życiowych. Wydatki na zakup telefonu oraz smartwatcha zostały poniesione przez Pana z Pana środków własnych.
Wydatki te nie zostały sfinansowane ani dofinansowane ze środków Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, Narodowego Funduszu Zdrowia ani z innych środków publicznych i nie zostały Panu zwrócone w jakiejkolwiek formie. Posiada Pan dokumenty potwierdzające poniesienie obu wydatków, w szczególności fakturę dokumentującą zakup telefonu (…) oraz fakturę dokumentującą zakup smartwatcha (…). Uzupełnienie stanu faktycznego Spełnia Pan warunki do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej przewidzianej w art. 26 ust. 1 pkt 6 oraz art. 26 ust. 7a-7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Posiada Pan orzeczenie o stopniu niepełnosprawności wydane przez Powiatowy Zespół ds.
Orzekania o Niepełnosprawności w (...) w dniu (...) czerwca 2023 r., nr (…). Na podstawie ww. orzeczenia został Pan zaliczony do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Zgodnie z treścią orzeczenia niepełnosprawność istnieje od dnia (...) lipca 2022 r., natomiast ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od dnia (...) kwietnia 2023 r. Orzeczenie zostało wydane do dnia 30 czerwca 2028 r. Wydatki objęte ulgą rehabilitacyjną zostały poniesione przez Pana osobiście i są udokumentowane fakturami wystawionymi na Pana imię i nazwisko. Jest Pan polskim rezydentem podatkowym i podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
W roku podatkowym 2026 osiąga Pan dochody wyłącznie z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Dochód uzyskany przez Pana za okres od stycznia do września 2026 r. wyniósł 107 750,07 zł, natomiast pobrane i odprowadzone zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych wyniosły 10 230,00 zł. Osiągane przez Pana dochody pozwalają Panu na skorzystanie z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Oświadczył Pan, że wydatki objęte ulgą rehabilitacyjną zostały faktycznie poniesione przez Pana, nie otrzymał Pan dofinansowania ze środków PFRON, NFZ ani innych funduszy, nie zostały zwrócone w jakiejkolwiek formie, nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, nie zostały odliczone od przychodu na podstawie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, nie zostały uwzględnione w jakiejkolwiek innej uldze podatkowej.
Wydatki wskazane przez Pana w pierwotnym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej chce Pan odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej bez limitu kwotowego, na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w zeznaniu rocznym PIT-37 za rok 2026.
Pytania
1. Czy wydatek w kwocie 2 834,00 zł poniesiony przez Pana w 2026 r. na zakup telefonu (…), wykorzystywanego do obsługi systemu (…) służącego do ciągłego monitorowania poziomu glukozy w związku z cukrzycą typu 1, stanowi wydatek, o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym podlega odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej?
2. Czy wydatek w kwocie 424,99 zł poniesiony przez Pana w 2026 r. na zakup smartwatcha (…), wykorzystywanego w połączeniu z telefonem do odbierania powiadomień związanych z monitorowaniem poziomu glukozy za pomocą systemu (…), stanowi wydatek, o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym podlega odliczeniu od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, zarówno wydatek poniesiony na zakup telefonu (…), jak i wydatek poniesiony na zakup smartwatcha (…), spełniają warunki określone w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą zostać odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podstawę obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną.
Natomiast art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy obejmuje wydatki na zakup indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. Posiada Pan orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności, z symbolem przyczyny niepełnosprawności 11-I. W punkcie 5 orzeczenia wskazano, że wymaga Pan zaopatrzenia w przedmioty ortopedyczne, środki pomocnicze oraz pomoce techniczne ułatwiające funkcjonowanie.
Ma Pan cukrzycę typu 1, która wymaga stałego monitorowania poziomu glukozy oraz odpowiedniego reagowania na jego zmiany, w szczególności w przypadku wystąpienia zbyt niskiego lub zbyt wysokiego poziomu glukozy. W związku z cukrzycą typu 1 korzysta Pan z systemu (…) służącego do ciągłego monitorowania poziomu glukozy. System wykorzystuje sensor oraz aplikację zainstalowaną na kompatybilnym telefonie. W dniu 20 marca 2026 r. nabył Pan telefon (…) za kwotę 2 834,00 zł brutto. Telefon wykorzystuje Pan do obsługi systemu (…), w szczególności do korzystania z aplikacji umożliwiającej monitorowanie poziomu glukozy oraz otrzymywanie informacji i alarmów dotyczących zmian jej poziomu.
Telefon nie jest zatem wykorzystywany przez Pana wyłącznie do celów komunikacyjnych czy rozrywkowych. W Pana indywidualnej sytuacji stanowi urządzenie techniczne umożliwiające korzystanie z systemu ciągłego monitorowania glikemii. Bieżący dostęp do informacji o poziomie glukozy i możliwość otrzymywania alarmów ułatwiają mi wykonywanie codziennych czynności życiowych oraz odpowiednie reagowanie na zmiany glikemii. W dniu 23 sierpnia 2026 r. nabył Pan smartwatch (…) za kwotę 424,99 zł brutto. Smartwatch wykorzystuje Pan w połączeniu z telefonem.
Umożliwia Panu odbieranie na nadgarstku powiadomień przekazywanych przez telefon, w tym powiadomień związanych z monitorowaniem poziomu glukozy za pomocą systemu (…). Dzięki temu może Pan szybciej zauważyć informacje lub alarmy dotyczące glikemii bez konieczności każdorazowego sięgania po telefon. Smartwatch stanowi zatem uzupełnienie urządzenia wykorzystywanego do obsługi systemu ciągłego monitorowania glikemii i ułatwia Panu bieżące funkcjonowanie.
W Pana ocenie zarówno telefon, jak i smartwatch są indywidualnymi urządzeniami technicznymi, których wykorzystanie pozostaje w bezpośrednim związku z Pana niepełnosprawnością oraz potrzebą stałego monitorowania glikemii wynikającą z cukrzycy typu 1. Pana stanowisko znajduje potwierdzenie w aktualnej praktyce interpretacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W interpretacji indywidualnej z 10 kwietnia 2026 r., sygn. 0113-KDWPT.4011. 60.2026.2.MH, organ uznał za prawidłowe stanowisko dotyczące możliwości odliczenia wydatku na smartfon wykorzystywany do obsługi aplikacji monitorującej poziom glukozy.
Ponadto w interpretacji indywidualnej z 15 maja 2026 r., sygn. 0114KDIP2-2.4011.29.2026.2.PK, organ odniósł się pozytywnie do możliwości odliczenia smartwatcha pełniącego funkcje związane z monitorowaniem parametrów zdrowotnych i alarmowaniem. Wprawdzie wskazane interpretacje zostały wydane w indywidualnych sprawach innych podatników, jednak potwierdzają, że urządzenia elektroniczne mogą w określonych okolicznościach stanowić indywidualny sprzęt techniczny, o którym mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o PIT.
W związku z powyższym uważa Pan, że wydatek w kwocie 2 834,00 zł na zakup telefonu (…) oraz wydatek w kwocie 424,99 zł na zakup smartwatcha (…) stanowią wydatki, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i mogą zostać odliczone w ramach ulgi rehabilitacyjnej, przy spełnieniu pozostałych warunków ustawowych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
Zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w art. 26 ust. 7 i 7b-7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy.
Według art. 26 ust. 7a pkt 3 ww. ustawy: Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
Stosownie do art. 26 ust. 7b ww. ustawy: Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Według art. 26 ust. 7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3. Na podstawie art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: 1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub 2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo 3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Stosownie do art. 26 ust. 7f ww. ustawy: Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do: 1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo b) znaczny stopień niepełnosprawności; 2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a) całkowitą niezdolność do pracy albo b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Zgodnie z art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
Ponadto, jak stanowi art. 26 ust. 7g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku, gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31 sierpnia 1997 r. Wskazuję, że warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne, stosownie do treści art. 26 ust. 7d analizowanej ustawy jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
Z opisanego stanu faktycznego wynika, że posiada Pan orzeczenie o niepełnosprawności, wydane 7 czerwca 2023 r., z którego wynika, że niepełnosprawność istnieje od 29 lipca 2022 r. Orzeczenie wydane jest do 30 czerwca 2028 r. Wobec powyższego przysługuje Panu prawo dokonywania odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej w związku z ponoszonymi wydatkami na cele rehabilitacyjne, które wymienione zostały w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Pana wątpliwości budzi kwestia, czy wydatki poniesione na zakup smartfona oraz smartwatcha w celu integracji z systemem ciągłego monitorowania glikemii stosowanym u Pana – systemu (...), będą mogły podlegać odliczeniu w ramach ulgi rehabilitacyjnej.
Z powołanego wyżej przepisu art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że odliczeniu mogą podlegać wydatki poniesione na zakup, naprawę lub najem indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, oraz wyposażenia umożliwiającego ich używanie zgodnie z przewidzianym zastosowaniem, niewymienionych w wykazie, o którym mowa w pkt 2a, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego.
Stosownie do powołanego wcześniej art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że można zaliczyć do nich tylko i wyłącznie sprzęt, urządzenia i narzędzia techniczne, mające cechy sprzętu, urządzeń czy narzędzi o charakterze szczególnym (niestandardowym), konieczne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej lub ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych, których utrudnienie wykonania wynika z niepełnosprawności. Oznacza to, że taki sprzęt musi posiadać określone właściwości.
Z uregulowań zawartych w ww. przepisie wynika zatem, że: ‒ pomiędzy rodzajem nabytego sprzętu a rodzajem niepełnosprawności pozostawać musi ścisły związek, ‒ zakupiony sprzęt musi być wykorzystywany (używany) w rehabilitacji oraz służyć przywracaniu sprawności organizmu lub ułatwiać wykonywanie czynności życiowych, ‒ cechą zakupionego sprzętu musi być jego indywidualny charakter. Określenie „indywidualny sprzęt, urządzenia i narzędzia niezbędne w rehabilitacji” oznacza, że ustawodawca zalicza do nich wyłącznie urządzenia, narzędzia i sprzęt o indywidualnym charakterze, niezbędne w rehabilitacji osoby niepełnosprawnej i ułatwiające tej osobie wykonywanie czynności życiowych.
Zatem każdy wydatek na zakup ww. sprzętu, urządzeń i narzędzi musi być rozpatrywany indywidualnie w odniesieniu do konkretnej osoby, w związku z niepełnosprawnością której zostanie poniesiony. W związku z aktualnym rozwojem nauki i techniki, w wyniku którego są wprowadzane na rynek nowe urządzenia oraz doskonalone dotychczas funkcjonujące na rynku urządzenia, powoduje, że urządzenia, które dotychczas nie były wykorzystywane w rehabilitacji, stają się również urządzeniami ułatwiającymi wykonywanie czynności życiowych osobom niepełnosprawnym.
Zainstalowanie na sprzęcie oprogramowania lub aplikacji, które zmniejszają ryzyko negatywnych konsekwencji zdrowotnych, powoduje, że posiada on indywidualny charakter, związany z Pana niepełnosprawnością, co również oznacza, że posiada on cechy indywidualnego sprzętu ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych.
Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku oraz w jego uzupełnieniu opis sprawy, stwierdzam, że: ‒ wydatek poniesiony przez Pana w 2026 r. na zakup telefonu (…), wykorzystywanego do obsługi systemu (…) służącego do ciągłego monitorowania poziomu glukozy w związku z cukrzycą typu 1, ‒ wydatek poniesiony przez Pana w 2026 r. na zakup smartwatcha (…), wykorzystywanego w połączeniu z telefonem do odbierania powiadomień związanych z monitorowaniem poziomu glukozy za pomocą systemu (…), stanowią wydatki, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym mogą zostać odliczone od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 7a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako wydatki na zakup indywidualnego sprzętu/urządzenia technicznego ułatwiającego wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z Pana niepełnosprawności (cukrzyca), przy spełnieniu pozostałych warunków niezbędnych do skorzystania z przedmiotowego odliczenia.
Pana stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
Powołane przez Pana interpretacje zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do Pana sprawy, ani do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.