Pytanie
3 Wnioskodawca uważa, że wypłata z brytyjskiego programu emerytalnego będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania. W sytuacji jednak, gdyby tutejszy organ nie zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, z ostrożności wnosi on o potwierdzenie zasad opodatkowania dochodu uzyskanego w związku z wypłatą świadczenia z programu emerytalnego. W sytuacji, jeśli zwolnienie określone w art. 21 ust. 1 pkt 58 u.p.d.o.f. nie znajdzie zastosowania, środki otrzymane z brytyjskiego programu emerytalnego podlegają opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30a ust. 1 pkt 10 i 11 u.p.d.o.f.
Zgodnie z tym przepisem, od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a: od dochodu oszczędzającego na indywidualnym koncie emerytalnym z tytułu zwrotu albo częściowego zwrotu, w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych, środków zgromadzonych na tym koncie; od dochodu uczestnika pracowniczego programu emerytalnego z tytułu zwrotu środków zgromadzonych w ramach programu, w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach emerytalnych.
Definicję dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych, uzyskanego przez podatnika z tytułów wymienionych w art. 30a ust. 1 pkt 10 i 11 zawiera art. 30a ust. 8 ww. ustawy. Zgodnie z ust. 8 art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dochodem, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, jest różnica między kwotą stanowiącą wartość środków zgromadzonych na indywidualnym koncie emerytalnym a sumą wpłat na indywidualne konto emerytalne. W przypadku częściowego zwrotu środków, zasady ustalania dochodu zostały określone w art. 30a ust. 8a do 8c.
W szczególności, zgodnie z art. 30a ust. 8b w przypadku częściowego zwrotu dochodem jest kwota zwrotu pomniejszona o koszty przypadające na ten zwrot. Za koszt, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się iloczyn kwoty zwrotu i wskaźnika stanowiącego udział sumy wpłat na indywidualne konto emerytalne do wartości środków zgromadzonych na tym koncie. Zgodnie z art. 30a ust. 8e, przepisy ust. 8-8d stosuje się odpowiednio do określania dochodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 11, czyli do zwrotu środków z pracowniczego programu emerytalnego.
Na podstawie powyższych regulacji, Wnioskodawca powinien ustalić dochód z tytułu wypłaty środków zgromadzonych w ramach brytyjskiego programu emerytalnego jako różnicę pomiędzy kwotą stanowiącą wartość zgromadzonych w funduszu środków a sumą wpłat do pracowniczego programu emerytalnego (G. UK). W przypadku, jeśli wypłata środków będzie obejmowała część środków, dochód powinien zostać ustalony proporcjonalnie, tj. wartość wypłaty powinna zostać pomniejszona o wartość wpłat do programu przypadającą na wypłaconą kwotę, czyli według wskaźnika będącego udziałem sumy wpłat do wartości środków zgromadzonych w programie.
Zgodnie z art. 45 ust. 3b u.p.d.o.f, w zeznaniu, o którym mowa w ust. 1 lub ust. 1a, wykazuje się należny podatek dochodowy, o którym mowa w art. 29-30a, jeżeli podatek ten nie został pobrany przez płatnika. W związku z tym, że wypłata środków będzie pochodziła od zagranicznego funduszu emerytalnego, który nie jest płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych w Polsce, należny podatek Wnioskodawca powinien wykazać w zeznaniu rocznym (PIT-38). Podatek należny Wnioskodawca wpłaca w terminie złożenia zeznania podatkowego, tj. do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.
W przypadku, jeśli wartość wypłaconych środków będzie mniejsza niż odpowiadająca im wartość wpłat dokonana przez Wnioskodawcę w okresie kiedy był on uczestnikiem pracowniczego programu emerytalnego (GAM), Wnioskodawca nie uzyska dochodu, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 10 lub 11 u.p.d.o.f. W sytuacji, jeśli Wnioskodawca poniesie stratę, nie będzie zobowiązany do złożenia zeznania podatkowego i zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust.1 pkt 11 u.p.d.o.f.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest prawidłowe – w części dotyczącej ustalenia i opodatkowania uzyskanego dochodu na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz nieprawidłowe – w pozostałym zakresie. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z: pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości, papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających; tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym albo instytucji wspólnego inwestowania, w których co najmniej 50% wartości aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.
Zgodnie z art. 4a ww. ustawy, art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest obywatelem Irlandii, do roku 2016 pracował w Wielkiej Brytanii. W Wielkiej Brytanii Podatnik był zatrudniony na umowę o pracę u brytyjskiego pracodawcy. W okresie zatrudnienia Wnioskodawca był członkiem pracowniczego programu emerytalnego (occupational pension scheme). W okresie zatrudnienia Wnioskodawca należał do funduszu emerytalnego pod nazwą The GAM (UK) Ltd Pension & Life Accurance Scheme (dalej „Fundusz”).
Fundusz jest programem emerytalnym utworzonym i zarejestrowanym w oparciu o przepisy obowiązujące w Wielkiej Brytanii. Fundusz emerytalny jest zarejestrowany w Urzędzie Podatkowym i Celnym Jej Królewskiej Mości (H...). W przekonaniu Wnioskodawcy Fundusz, do którego należał Wnioskodawca jest pracowniczym programem emerytalnym utworzonym i działającym w oparciu o przepisy prawa brytyjskiego dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujących w Wielkiej Brytanii, tj. na dzień złożenia niniejszego wniosku państwie członkowskim Unii Europejskiej. Wnioskodawca nie jest jeszcze uprawniony do pobierania państwowego świadczenia emerytalnego w Wielkiej Brytanii.
Prawo do pobierania państwowej emerytury przysługuje po ukończeniu 67 roku życia. Zgodnie z przepisami obowiązującymi w Wielkiej Brytanii i dotyczącymi pracowniczych lub indywidualnych programów emerytalnych, ubezpieczony ma prawo do poboru świadczenia z funduszu emerytalnego po ukończeniu 55 lat. Po osiągnięciu wymaganego wieku ubezpieczony uprawniony jest do całkowitej lub częściowej wypłaty środków z funduszu lub transferu środków do innego funduszu emerytalnego.
W związku z osiągnięciem wieku 55 lat i nabyciem prawa do wypłaty świadczenia z programu emerytalnego, w lutym 2017 r. Rozpoczęcie wypłaty świadczeń z programu emerytalnego jest dobrowolną decyzją ubezpieczonego dopóki nie ukończył 70 lat. Wnioskodawca podjął decyzję o transferze środków zgromadzonych w funduszu GAM do innego programu emerytalnego. Wnioskodawca dokonał transferu części środków zgromadzonych w ramach programu pracowniczego do zarejestrowanego osobistego programu emerytalnego typu Self... (S.) prowadzonego przez fundusz J. Limited. Program emerytalny typu Self...
(S.), którego Wnioskodawca jest obecnie członkiem, jest rodzajem indywidualnego programu emerytalnego działającego w oparciu o przepisy obowiązujące w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca jest uprawniony do korzystania ze zgromadzonych w funduszu emerytalnym środków S. na analogicznych zasadach jak przedstawione powyżej w odniesieniu do pracowniczych programów emerytalnych. Wnioskodawca rozważa podjęcie decyzji o wypłacie całości lub części środków zgromadzonych w funduszu emerytalnym typu S. lub też rozpoczęciu pobierania okresowych świadczeń emerytalnych opisanych powyżej (tzw. drawdawn lub annuity).
Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy wypłata środków z brytyjskiego programu emerytalnego, uzyskana na rachunek bankowy w Polsce, która nastąpi w okresie, kiedy jest on polskim rezydentem podatkowym, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce. W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie Konwencja między Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840).
W związku z faktem, że Wnioskodawca rozpoczął wypłatę świadczeń przed osiągnięciem wieku emerytalnego, to wypłacone środki będą kwalifikowane do „Innych dochodów”, o których mowa w art. 21 ust. 1 Konwencji. Zgodnie z powołanym przepisem art. 21 ust. 1 Konwencji, części dochodu, inne niż dochód wypłacany przez trust lub z majątku spadkowego w wyniku zarządzania tym majątkiem, bez względu na to gdzie powstają, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.
Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy, że do wypłaconych środków ma zastosowanie art. 17 Konwencji „Emerytury i renty” jest nieprawidłowe. Biorąc pod uwagę informacje zawarte w treści wniosku, że Wnioskodawca od prawie 3 lat mieszka na stałe w Polsce, gdzie przeprowadził się wraz z rodziną, zatem ma miejsce zamieszkania w Polsce, należy stwierdzić, że świadczenia z brytyjskiego programu S. podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r., przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Z kolei art. 11 ust. 1 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. stanowi, że przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Kolejną kwestią dla rozwiązania pozostaje więc rozstrzygnięcie, czy dochód taki podlega zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) w związku z ust. 33 ustawy.
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 58 ustawy, wolne od podatku dochodowego są wypłaty: transferowe środków zgromadzonych w ramach pracowniczego programu emerytalnego do innego pracowniczego programu emerytalnego lub na indywidualne konto emerytalne w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych, środków zgromadzonych w pracowniczym programie emerytalnym dokonane na rzecz uczestnika lub osób uprawnionych do tych środków po śmierci uczestnika, środków zgromadzonych w grupowej formie ubezpieczenia na życie związanej z funduszem inwestycyjnym lub w innej formie grupowego gromadzenia środków na cele emerytalne dla pracowników – do pracowniczego programu emerytalnego, zgodnie z przepisami o pracowniczych programach emerytalnych - z zastrzeżeniem ust. 33. Przez pracownicze programy emerytalne rozumie się pracownicze programy emerytalne utworzone i działające w oparciu o przepisy dotyczące pracowniczych programów emerytalnych obowiązujące w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub w innych państwach należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej (art.
21 ust. 33 ustawy). Mając na uwadze powyższe uregulowania, zasadnym jest stwierdzenie, że przedmiotowe zwolnienie przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy dotyczy wypłat środków zgromadzonych zarówno w pracowniczym programie emerytalnym utworzonym i działającym w oparciu o przepisy ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych, jak i w pracowniczym programie emerytalnym utworzonym i prowadzonym w innym Państwie Członkowskim Unii Europejskiej w oparciu o przepisy właściwe tym Państwom lub w innych państwach należących do Europejskiego Obszaru gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej w oparciu o przepisy właściwe tym Państwom.
Ponieważ jednak wypłaty nie będą dokonywane z pracowniczego programu emerytalnego, lecz z indywidualnego programu emerytalnego, do którego zostały przetransferowane środki pochodzące z pracowniczego programu emerytalnego, wypłata środków z S. nie podlega zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) w zw. z art. 21 ust. 33 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że otrzyma wypłatę środków z pracowniczego programu emerytalnego. Należy wskazać, że transfer środków na indywidualny fundusz emerytalny spowodował zmianę charakteru tych środków.
Zatem stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. b) ustawy jest nieprawidłowe. Tym samym, dochód z tytułu wypłaty środków z indywidualnego programu emerytalnego S. dokonana zarówno w formie transferu całości albo części środków tam zgromadzonych jak również w formie corocznych wypłat częściowych oraz okresowych świadczeń emerytalnych (drawdown lub annuity) podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Otrzymane przez Wnioskodawcę środki podlegają zatem opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 30a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle art. 30a ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, od dochodu oszczędzającego na indywidualnym koncie emerytalnym z tytułu zwrotu albo częściowego zwrotu, w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych, środków zgromadzonych na tym koncie. Zgodnie z art. 30a ust. 8 ww. ustawy, dochodem, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, jest różnica między kwotą stanowiącą wartość środków zgromadzonych na indywidualnym koncie emerytalnym a sumą wpłat na indywidualne konto emerytalne.
Z kolei, dochodem przy całkowitym zwrocie, który został poprzedzony zwrotami częściowymi, jest różnica pomiędzy wartością środków zgromadzonych na indywidualnym koncie emerytalnym na dzień całkowitego zwrotu a suma wpłat na indywidualne konto emerytalne pomniejszoną o koszty częściowych zwrotów (art. 30a ust. 8a ustawy). W przypadku zaś częściowego zwrotu, dochodem jest kwota zwrotu pomniejszona o koszty przypadające na ten zwrot. Za koszt, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się iloczyn kwoty zwrotu i wskaźnika stanowiącego udział sumy wpłat na indywidualne konto emerytalne do wartości środków zgromadzonych na tym koncie (art. 30a ust. 8b ustawy).
W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej ustalenia i opodatkowania dochodu na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe. W przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 30a ust. 1 pkt 11 ustawy, gdyż dotyczy zryczałtowanego podatku od dochodu uczestnika pracowniczego programu emerytalnego z tytułu zwrotu środków zagranicznych w ramach programu, natomiast w interpretacji wyjaśniono, że Wnioskodawca nie dokona wypłaty z pracowniczego programu emerytalnego, lecz z indywidualnego programu emerytalnego. Zatem, w tej części stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.
Podsumowując, stwierdzić należy, że wypłata środków z indywidualnego programu emerytalnego S. z Wielkiej Brytanii podlega w Polsce opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Przy czym, dochodem z tytułu zwrotu środków zgromadzonych na indywidualnym koncie emerytalnym jest różnica pomiędzy kwotą stanowiąca wartość zgromadzonych środków a sumą wpłat na indywidualnej konto emerytalne. Tak ustalony dochód podlega opodatkowaniu 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Biorąc pod uwagę powyższe, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe w części dotyczącej ustalenia i opodatkowania uzyskanego dochodu na podstawie art. 30a ust. 1 pkt 10, oraz nieprawidłowe w pozostałym zakresie.
Końcowo, wskazać należy, że tut. Organ nie odniósł się do stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego zeznania rocznego oraz obowiązku wykazania w nim straty, jeśli taka powstanie, bowiem nie było to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenia przyszłe sprawy będące przedmiotem interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniami przyszłymi podanymi przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.
W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenia przyszłe są zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na zdarzeniach przyszłych przedstawionym we wniosku.
Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).
Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe postępowanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.