Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 22 września 2026 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.482.2026.3.WH

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili Państwo wniosek pismem z 22 lipca 2026 r. (wpływ 23 lipca 2026 r.) w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest uniwersalnym bankiem krajowym. Bank w ramach działalności gospodarczej nabywa licencje na oprogramowanie komputerowe.

Licencje na oprogramowanie komputerowe, których dotyczy niniejszy wniosek, spełniają następujące warunki: 1) są nabywane od innego podmiotu, zarówno krajowego, jak i zagranicznego, 2) nadają się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania, 3) mają przewidywany okres używania dłuższy niż rok, 4) są wykorzystywane przez Bank na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą - dlatego stanowią wartości niematerialne i prawne („WNiP”), podlegające amortyzacji, o których mowa w art. 16b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554, „ustawa o CIT”).

Niniejszy wniosek o wydanie interpretacji dotyczy przypadków, w których zobowiązanie do zapłaty za nabywane przez Bank licencje jest wykonywane w ramach harmonogramu płatności, obejmującego więcej niż jedną płatność. Harmonogram płatności Cena nabycia licencji jest - zgodnie z postanowieniami umów między Bankiem a licencjodawcami - regulowana w więcej niż jednej płatności, zgodnie z uzgodnionym harmonogramem płatności. Większość płatności - zgodnie z harmonogramami - jest regulowana po oddaniu licencji do używania. Bank nie otrzymuje „z góry” jednej faktury, obejmującej całą kwotę wynagrodzenia za nabycie licencji.

Kolejne płatności - zgodnie z harmonogramem - są dokumentowane odrębnymi fakturami. Otrzymywanie faktur i rozliczanie płatności może rozpocząć się przed oddaniem licencji do używania i trwa zgodnie z ustalonym harmonogramem płatności. Przykładowo: Bank może zakupić i rozpocząć używanie licencji w 2026 r., a zapłacić za tę licencję po 1/3 ceny w latach: 2026, 2027, 2028. Licencje na oprogramowanie, w przypadku których cena nabycia jest regulowana zgodnie z uzgodnionym harmonogramem płatności, obejmującym więcej niż jedną płatność, będą w dalszej części wniosku określane jako „Licencje”.

Za wartość początkową Licencji Bank uznaje kwotę należną zbywcy, określoną w umowie z licencjodawcą - niezależnie od terminu zapłaty i terminu fakturowania przez licencjodawcę. Tak ustalona wartość początkowa Licencji przekracza 15 000 zł. Rozliczenia z tytułu VAT według WSS Obrót Banku na gruncie VAT jest częściowo obrotem z tytułu czynności zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy o VAT i częściowo obrotem z tytułu czynności opodatkowanych VAT. Konsekwentnie, wykonywanie czynności zwolnionych z VAT nie daje Bankowi prawa do obniżenia kwoty VAT należnego o VAT naliczony, zaś wykonywanie czynności opodatkowanych VAT daje Bankowi prawo do tego obniżenia.

Bank wykorzystuje Licencje w ramach całokształtu swojej działalności, tj. zarówno do wykonywania czynności zwolnionych z VAT, jak i do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Zatem Licencje służą do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty VAT należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje. Nie jest możliwe wyodrębnienie kwot VAT naliczonego wynikających z nabycia Licencji, które byłyby związane wyłącznie z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do odliczenia VAT lub w stosunku do których to prawo nie przysługuje.

W związku z tym Bank odlicza VAT naliczony z tytułu zakupu Licencji według proporcji struktury sprzedaży (zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy o VAT). Proporcję, o której mowa powyżej, Bank ustala na podstawie obrotu w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja (zgodnie z art. 90 ust. 3 i 4 ustawy o VAT) (tzw. wstępny współczynnik struktury sprzedaży, „WSS wstępny”). Bank odlicza VAT z faktur od licencjodawców według WSS wstępnego w roku naliczenia VAT - czyli w roku wpływu faktury. W modelu regulowania ceny Licencji zgodnie z harmonogramem płatności, faktury w większości wpływają do Banku w latach późniejszych niż rok oddania Licencji do używania.

Dlatego VAT naliczony z tych kolejno wpływających faktur jest odliczany według WSS wstępnego obowiązującego w latach wpływu faktur, czyli w latach już po roku oddania Licencji do używania. Korekta wieloletnia Po zakończeniu roku podatkowego Bank jest obowiązany korygować wcześniejsze odliczenie VAT według wstępnego WSS do ostatecznej proporcji dla zakończonego roku (tzw. ostateczny współczynnik struktury sprzedaży, „ostateczny WSS”). W odniesieniu do Licencji, które na podstawie przepisów o CIT są zaliczane do WNiP - ponieważ ich wartość przekracza 15 000 zł - korekty VAT dokonuje się w ciągu 5 kolejnych lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do używania („korekta wieloletnia”).

W roku, w którym Licencje zostają oddane do używania i w którym rozpoczyna się korekta wieloletnia, nie jest jeszcze odliczony (według WSS wstępnego) cały VAT naliczony z tytułu nabycia Licencji, ponieważ Bank nie dysponuje jeszcze wtedy fakturami za wszystkie częściowe płatności za Licencje. Jednocześnie to licencjodawca odpowiada za harmonogram fakturowania, a wówczas Bank nie decyduje samodzielnie o tym, w którym okresie należność zostanie zafakturowana i zostanie od niej naliczony VAT (z wyjątkiem przypadków, gdy ma miejsce import licencji z zagranicy i VAT jest naliczany przez usługobiorcę).

Niejednokrotnie możliwość strukturyzowania harmonogramów płatności jest ograniczona z uwagi na globalne polityki dostawców Licencji. Mając na uwadze powyższe, Bank powziął wątpliwość, jak należy dokonywać korekty wieloletniej, gdy w roku, w którym rozpoczyna się korekta wieloletnia, Bank nie otrzymał jeszcze wszystkich faktur z tytułu nabycia Licencji, dlatego nie odliczył jeszcze VAT z tych faktur, które otrzyma w przyszłych okresach.

Pytanie

Czy korekta wieloletnia trwa zawsze 5 kolejnych lat, licząc od roku, w którym Licencje zostały oddane do używania (niezależnie od terminu wpływu faktur), a w korekcie za poszczególny rok uwzględnia się 1/5 podatku naliczonego, który wynika wyłącznie z faktur otrzymanych do tego roku?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy korekta wieloletnia trwa zawsze 5 kolejnych lat, licząc od roku, w którym Licencje zostały oddane do używania (niezależnie od terminu wpływu faktur), a w korekcie za poszczególny rok uwzględnia się 1/5 podatku naliczonego, który wynika wyłącznie z faktur otrzymanych do tego roku.

UZASADNIENIE Data rozpoczęcia korekty wieloletniej Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 90 ust. 1 i 2 ustawy o VAT: 1. W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

2. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. Powyższe przepisy określają, że jeżeli nabywane towary i usługi służą (w całości lub w części) do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnik może odliczać VAT naliczony od tych towarów i usług od VAT należnego z tytułu sprzedaży opodatkowanej.

W przypadku gdy przedmiotowe nabycia służą wykonywaniu czynności opodatkowanych tylko częściowo - należy przypisać kwoty VAT naliczonego, które są związane z tymi czynnościami opodatkowanymi.

Jeżeli przypisanie kwot VAT naliczonego wprost nie jest możliwe - należy dokonywać takiego przypisania na zasadzie proporcji (współczynnika) struktury sprzedaży, zgodnie z art. 90 ust. 3 i 4 ustawy o VAT: 3. Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

4. Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Ponieważ proporcję ustala się na podstawie danych z roku poprzedniego, po zakończeniu roku należy dokonać korekty w celu odzwierciedlenia w prawie do odliczenia VAT faktycznej struktury sprzedaży z roku odliczenia VAT (ostatecznego WSS).

Stanowi o tym art. 91 ust. 1 ustawy o VAT, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Art. 91 ust. 2 ustawy o VAT określa, że w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów wo podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji […], z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat […], licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej […] kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. […].

Powyższe oznacza, że - nabywając Licencje o wartości początkowej powyżej 15 000 zł i odliczając VAT z tego tytułu według WSS wstępnego - Bank powinien dokonywać korekty VAT nie jednorazowo, tylko przez okres wskazany w powyższym przepisie. W przypadku WNiP korekta wieloletnia trwa 5 lat. Przepisy ustawy o VAT uzależniają rozpoczęcie korekty wieloletniej od daty oddania WNiP do używania. Zdaniem Banku określenie „data oddania do używania” należy interpretować jako rozpoczęcie wykorzystywania Licencji w działalności.

W ocenie Banku przepis literalnie stanowi, iż korekty dokonuje się każdego roku o 1/5 kwoty VAT odliczonego według WSS wstępnego i korekty tej dokonuje się przez okres 5 lat, licząc od roku oddania WNiP do używania. W konsekwencji, zdaniem Banku, korekta wieloletnia rozpoczyna się w momencie oddania Licencji do używania, nawet jeżeli daty wpływu faktur przypadają w późniejszych latach, jako że przepis ustawy literalnie uzależnia rozpoczęcie korekty wieloletniej tylko od okoliczności oddania WNiP do używania.

Tym samym - zdaniem Banku - ani data wpływu faktury, ani data zapłaty należności i odliczenia VAT z takiej faktury nie modyfikuje reguły ogólnej wynikającej z literalnej treści art. 91 ust. 2 ustawy o VAT. Sama techniczna czynność fakturowania należności nie powinna zatem w ocenie Banku wpływać na przedstawione zasady dokonywania korekty wieloletniej. Korekta wieloletnia a faktury otrzymane po rozpoczęciu korekty wieloletniej Ograniczenie okresu korekty wieloletniej do 5 lat określa literalnie przepis ustawy. Treść przepisu nakazuje bowiem korektę „w ciągu 5 kolejnych lat […], licząc od roku, w którym [składniki majątku] zostały oddane do użytkowania”.

W konsekwencji, przykładowo: gdyby faktura wpłynęła w 2. roku następującym po roku oddania Licencji do używania, to należy przyjąć, że niezależnie od tego korekta wieloletnia trwa 5 lat, licząc od roku oddania Licencji do używania. Wynika to z tego, że art. 91 ust. 2 ustawy o VAT, warunkuje rozpoczęcie korekty wieloletniej od oddania „całej” WNiP do używania. Tym samym tylko cała, „kompletna” WNiP ma wyznaczoną jedną, konkretną datę oddania do używania, warunkującą początek 5-letniej korekty. Indywidualne faktury są zaś wyłącznie komponentem jednej, łącznej wartości nabycia Licencji.

Te faktury należy, zdaniem Banku - na potrzeby korekty wieloletniej - rozważać tylko w kontekście tej jednej WNiP. Konsekwentnie - jedna konkretna Licencja, której wartość „zbudowana” jest np. z 3 faktur, również ma tylko jedną, konkretną datę oddania do używania, która może przypadać wcześniej (lub później) niż wpływ faktur. Konsekwentnie należy stwierdzić, że jedna konkretna Licencja ma jeden, określony, 5-letni okres korekty wieloletniej, niezależnie od zasad fakturowania należności za tę Licencję.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Banku zgodne z przepisami ustawy o VAT stosowanie korekty wieloletniej możliwe jest w następujący sposób: Korekta wieloletnia rozpoczyna się zawsze od roku oddania Licencji do używania. Każdego roku korekcie podlega 1/5 kwoty VAT naliczonego. Korekcie w każdym roku korekty wieloletniej podlega VAT naliczony w tym zakresie, w którym „zdążył już” zostać odliczony, tj. w zakresie, w którym faktury zostały już otrzymane do tego roku. Przykładowo: jeżeli Licencja zostanie oddana do używania w 2026 r.; korekta będzie dotyczyła lat 2026-2030; i 3 faktury wpłyną odpowiednio w latach 2026, 2027 i 2028, to wtedy: VAT naliczony z pierwszej faktury (dot.

2026 r.) będzie korygowany o 1/5 od pierwszego do piątego roku korekty, VAT naliczony z drugiej faktury (dot. 2027 r.) będzie korygowany o 1/5 od drugiego do piątego roku korekty - z uwagi na obowiązujący 5-letni okres korekty wieloletniej, liczony począwszy od roku oddania Licencji do użytkowania, VAT naliczony z trzeciej faktury (dot. 2028 r.) będzie korygowany o 1/5 od trzeciego do piątego roku korekty - z uwagi na obowiązujący 5-letni okres korekty wieloletniej, liczony począwszy od roku oddania Licencji do użytkowania. W ocenie Banku powyższe podejście jest nie tylko zgodne z literalnym brzmieniem przepisów ustawy o VAT, ale też zgodne z celem korekty wieloletniej.

5-letni okres korekty wieloletniej stanowi bowiem wyraz intencji ustawodawcy, aby „monitorować” wykorzystanie składnika majątku przez 5 lat od momentu oddania go do używania (analogicznie do rozłożonej w czasie amortyzacji w podatku dochodowym, obrazującej długookresowe używanie trwałych składników majątku). Zdaniem Wnioskodawcy, odmienne podejście i np. wydłużenie ustawowego, 5-letniego okresu korekty VAT odpowiednio dla drugiej i trzeciej faktury z powyższego przykładu stanowiłoby nieuprawnione wydłużenie okresu korekty VAT dla wybranej Licencji, niemające oparcia w treści regulacji ustawy o VAT.

Monitorowanie sposobu wykorzystania składnika majątku przez dokładnie 5 lat ma na celu odzwierciedlenie w prawie do odliczenia VAT tego, jak kształtują się długoterminowe zmiany w wykorzystaniu składnika majątku częściowo do działalności zwolnionej z VAT i częściowo do działalności opodatkowanej VAT. Również w przypadkach, gdy podatnik otrzyma wszystkie faktury do roku oddania WNiP do używania, nie ma wymogu „śledzenia” proporcjonalnego stopnia wykorzystania WNiP do działalności zwolnionej i działalności opodatkowanej dłużej niż przez 5 lat, licząc od roku oddania WNiP do użytkowania. Zmiany WSS później niż po 5 latach są bez znaczenia dla prawa do odliczenia VAT dla danej WNiP.

Zatem zdaniem Banku tak samo należy traktować przypadki z częściowymi płatnościami za Licencje po roku oddania WNiP do używania. Również dla takich WNiP zmiany WSS później niż po 5 latach od rozpoczęcia używania WNiP powinny pozostawać bez znaczenia dla prawa do odliczenia VAT. Stąd korektą wieloletnią na gruncie VAT powinny być objęte faktury otrzymane w ciągu 5 lat od roku oddania WNiP do używania.

Jakkolwiek dla pozostałych faktur otrzymanych w późniejszym okresie Bank jest uprawniony do odliczenia VAT według WSS wstępnego obowiązującego w roku otrzymania każdej z tych faktur, jednakże rozliczeniami z tytułu korekty wieloletniej VAT objęte powinny być te faktury, które zostały otrzymane w ustawowym, literalnie przewidzianym przez ustawę o VAT, 5- letnim okresie korekty wieloletniej.

Co więcej, ujęcie faktury otrzymanej w późniejszych latach korekty w tych właśnie latach, które przypadają już po momencie wpływu tej faktury, odzwierciedla „monitorowanie” proporcjonalnego stopnia wykorzystania WNiP do działalności zwolnionej i działalności opodatkowanej, jako że VAT z tej faktury nie jest odliczany według „historycznego” wstępnego WSS z lat sprzed wpływu faktury, tylko „na bieżąco”.

Jeżeli faktura wpłynie w trakcie wieloletniego okresu korekty (np. w trzecim roku z pięciu przewidzianych dla WNiP), to VAT odlicza się od niej bowiem od razu na bieżąco, stosując wskaźnik struktury sprzedaży (WSS) z bieżącego roku (np. według WSS wstępnego obowiązującego w trzecim roku z pięciu). Dzięki temu odliczenie od razu odzwierciedla aktualną strukturę sprzedaży. W związku z tym - w ocenie Wnioskodawcy - ujęcie tej faktury (po jej wpływie) w korekcie wieloletniej wyłącznie w kolejnych latach pozostałych z 5- letniego okresu korekty jest prawidłowe.

Praktyka interpretacyjna Stanowisko Wnioskodawcy znajduje bezpośrednie potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 listopada 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.589.2023.2.ŻR, w której organ potwierdził stanowisko podatnika, że: „W przypadku otrzymania faktury zakupu po roku oddania środka trwałego do użytkowania, korekta wieloletnia podatku naliczonego rozpoczyna się w roku oddania środka trwałego do użytkowania, nie zaś w roku otrzymania przez Gminę faktury zakupu i trwa przez okres 5 lub 10 lat, licząc od roku oddania środka trwałego do użytkowania, nie zaś roku otrzymania takiej faktury.

Powoduje to jednak, że w pierwszym roku korekty wieloletniej podatek wynikający z takiej faktury de facto nie jest korygowany, gdyż w ramach korekty wieloletniej dokonywanej według prewspółczynnika właściwego dla roku oddania środka trwałego do używania, nie można skorygować podatku naliczonego wynikającego z faktury, którą podatnik nie dysponuje w roku oddania środka trwałego do użytkowania. - a także że: Gmina nie znajduje żadnego uzasadnienia dla utożsamiania terminu „oddanie do użytkowania”, którym posługuje się art. 91 ust. 2 ustawy o VAT [przepis o korekcie wieloletniej - przyp.

Wnioskodawcy], z datą wpływu do podatnika np. ostatniej faktury dotyczącej danej inwestycji i tworzącej z perspektywy księgowej element wartości początkowej budowanego w jej ramach środka trwałego.

Data wpływu faktury jest przecież całkowicie oderwana od daty faktycznego wykonania prac dotyczących budowy danego środka trwałego, w żaden sposób nie wstrzymuje uznania inwestycji za zakończoną i zdatną do użytkowania, ani faktycznego rozpoczęcia korzystania z wytworzonych w jej ramach środków trwałych. […] Faktyczna korekta podatku naliczonego wynikającego z faktury otrzymanej w roku następującym po roku oddania środka trwałego do użytkowania dokonywana będzie zatem dopiero zaczynając od drugiej części (drugiej z pięciu […] części) wynikającego z niej podatku naliczonego […] [podkreślenie Wnioskodawcy]”.

Powyższe podejście jest potwierdzane też przez praktykę interpretacyjną co do „wstrzymania” („odroczenia”) rozpoczęcia korekty wieloletniej do roku oddania składnika majątku do używania, jeżeli faktury wpływają przed tym rokiem oddania do używania.

Np. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej („Dyrektor IS”) w Bydgoszczy z 5 maja 2014 r., sygn. ITPP2/443-194/14/EK, organ wskazał, że: „[…] okres korekty wieloletniej rozpoczyna się w roku oddania danego środka trwałego do użytkowania, a zatem za pierwszy rok okresu korekty Gmina winna przyjąć rok oddania danej inwestycji do użytkowania, także w odniesieniu do faktur otrzymanych w latach poprzedzających oddanie środka trwałego do użytkowania [podkreślenie Wnioskodawcy]. - a także: […] okres korekty wieloletniej […] rozpoczyna się w roku oddania danego środka trwałego do użytkowania i będzie to dotyczyć wszystkich faktur związanych z daną inwestycją, bez względu na rok ich otrzymania […] [podkreślenie Wnioskodawcy]”.

Analogiczne stanowisko wyrażono np. w interpretacjach indywidualnych: Dyrektora IS w Poznaniu z 11 lutego 2014 r., sygn. ILPP1/443-1030/13-6/NS, Dyrektora IS w Warszawie z 26 lutego 2013 r., sygn. IPPP1/443-1175/12-2/EK, Dyrektora IS w Bydgoszczy z 20 grudnia 2012 r., sygn. ITPP2/443-1167a/12/KT. Kluczowe w tym zakresie jest sformułowanie „bez względu na rok ich otrzymania”. Skoro zgodnie z przywołanymi rozstrzygnięciami rok otrzymania faktur zasadniczo nie ma wpływu na rozpoczęcie korekty wieloletniej, to wpływ faktur z tytułu Licencji do Banku po roku oddania Licencji do używania też pozostaje bez wpływu na 5-letni okres korekty wieloletniej.

Powyższe rozstrzygnięcia potwierdzają kluczowe znaczenie roku oddania składnika majątku do używania dla rozpoczęcia korekty wieloletniej. Przytoczone interpretacje dodatkowo odzwierciedlają, że moment otrzymania faktury nie może modyfikować zasad, momentu rozpoczęcia ani okresu trwania korekty wieloletniej. Podsumowując, korekta wieloletnia trwa zawsze 5 kolejnych lat, licząc od roku, w którym Licencje zostały oddane do używania (niezależnie od terminu wpływu faktur), a w korekcie za poszczególny rok uwzględnia się 1/5 podatku naliczonego, który wynika wyłącznie z faktur otrzymanych do tego roku.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W myśl art. 88 ust. 3a ustawy: Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy: 1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi: a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący; b) (uchylona) 2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku; 3) (uchylony) 4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne: a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności, b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością, c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu cywilnego - w części dotyczącej tych czynności; 5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego; 6) (uchylony) 7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze - w części dotyczącej tych czynności.

W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy: Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7. Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W świetle art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Treść powołanych przepisów wskazuje, że za podatnika podatku VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych od podatku, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy: W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Stosownie do art. 90 ust. 2 ustawy: Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10. W myśl art. 90 ust. 3 ustawy: Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Art. 90 ust. 4 ustawy stanowi, że: Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy, występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy. W art. 91 ustawy zostały określone zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego.

Stosownie do treści art. 91 ust. 1 ustawy: Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy: W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Zgodnie z brzmieniem art. 91 ust. 3 ustawy: Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy. Korekta, o której mowa w art. 91 ustawy odnosi się m.in. do takich towarów, które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także gruntów i prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Z powyższych przepisów wynika, że podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz obowiązek dokonania ewentualnej korekty odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu ich wykorzystania. Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego dokonywanej z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony).

Wprowadzenie procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia towarów lub usług. W tym momencie czasowym związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma zazwyczaj charakter planowany. Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo uzasadniając dokonanie odliczenia. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo uniwersalnym bankiem krajowym. W ramach działalności gospodarczej nabywają Państwo licencje na oprogramowanie komputerowe.

Licencje na oprogramowanie komputerowe stanowią wartości niematerialne i prawne, podlegające amortyzacji, o których mowa w art. 16b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Cena nabycia licencji jest - zgodnie z postanowieniami umów między Państwem a licencjodawcami - regulowana w więcej niż jednej płatności, zgodnie z uzgodnionym harmonogramem płatności. Większość płatności - zgodnie z harmonogramami - jest regulowana po oddaniu licencji do używania. Nie otrzymują Państwo „z góry” jednej faktury, obejmującej całą kwotę wynagrodzenia za nabycie licencji. Kolejne płatności - zgodnie z harmonogramem - są dokumentowane odrębnymi fakturami.

Otrzymywanie faktur i rozliczanie płatności może rozpocząć się przed oddaniem licencji do używania i trwa zgodnie z ustalonym harmonogramem płatności. Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy korekta wieloletnia trwa zawsze 5 kolejnych lat, licząc od roku, w którym Licencje zostały oddane do używania (niezależnie od terminu wpływu faktur), a w korekcie za poszczególny rok uwzględnia się 1/5 podatku naliczonego, który wynika wyłącznie z faktur otrzymanych do tego roku. Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy ponownie wskazać, że obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane.

Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności zwolnionych od podatku.

Należy zauważyć, że w interpretacji indywidualnej z 10 września 2026 r. znak: 0114-KDIP2-1.4010.223.2026.3.MR1 wydanej dla Państwa w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych wskazano, że: „(…) ponoszone przez bank opłaty licencyjne nie powinny być w analizowanej sytuacji rozpatrywane zatem w kontekście wydatków na nabycie wartości niematerialnej i prawnej, lecz jako okresowe - odrębnie fakturowane - opłaty za możliwość korzystania z oprogramowania.” Zgodnie natomiast z powołanym powyżej art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług zaliczanych na podstawie przepisów o podatku dochodowym do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, których wartość początkowa przekracza 15 000 zł, korekty dokonuje się w ciągu 5 kolejnych lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Należy wskazać, że przepis ten ma zatem zastosowanie do korekty odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem konkretnego środka trwałego lub wartości niematerialnych i prawnych. Skoro w przedmiotowym przypadku na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych stwierdzono, że ponoszone przez Państwa opłaty licencyjne nie powinny być w analizowanej sytuacji rozpatrywane w kontekście wydatków na nabycie wartości niematerialnej i prawnej, nie można też przyjąć na gruncie ustawy o podatku VAT, że w odniesieniu do podatku naliczonego dotyczącego tych wydatków znajdą zastosowanie zasady korekty wieloletniej określone w treści ww. przepisu art. 91 ust. 2 ustawy.

W tej sytuacji okresowe - odrębnie fakturowane - opłaty za możliwość korzystania z oprogramowania, w przypadku których dokonali Państwo odliczenia podatku naliczonego według wstępnej proporcji określonej w art. 90 ust. 2 ustawy podlegają/będą podlegały korekcie rocznej określonej w treści art. 91 ust. 1 ustawy. Nie można zatem podzielić Państwa stanowiska, że w przypadku ww. wydatków znajduje zastosowanie korekta wieloletnia określona w art. 91 ust. 2 ustawy, dla której pięcioletni okres korekty rozpoczynający się w roku oddania Licencji do używania obejmuje również podatek naliczony wynikający z faktur otrzymanych dopiero w kolejnych latach.

W konsekwencji Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej z 22 listopada 2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.589.2023.2.ŻR, wskazać należy, że: w sprawie Gminy „późniejsza” faktura bezspornie dotyczyła wydatku poniesionego na wytworzenie środka trwałego i wpływała na jego wartość początkową, co istotne ww. fakturę Gmina otrzymała w następnym roku po oddaniu środka trwałego do użytkowania.

Należy przy tym zaznaczyć, że co do zasady wydatki na wytworzenie środka trwałego/wartości niematerialnej i prawnej ponoszone są przed ich oddaniem do użytkowania, a sytuacja otrzymania faktur dokumentujących takie wydatki po tym dniu jest wyjątkowa (tak jak w przypadku opisanym przez Gminę); w przedmiotowej sprawie, za nieprawidłowe uznano założenie, że opłaty licencyjne ponoszone przez Państwa stanowią wydatki na nabycie wartości niematerialnej i prawnej - nie można więc bezpośrednio odnieść tez płynących z powołanej interpretacji indywidualnej na grunt przedmiotowej sprawy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.