Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 20 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Przez okres 29 lat prowadzi Pan nieprzerwanie jednoosobową działalność gospodarczą, głównie w zakresie sprzedaży i montażu podłóg. Na potrzeby działalności gospodarczej zakupił Pan 4 lokale usługowe w następujących latach: 1. 2010 rok, wartość 2 300 000,00 zł (dwa miliony trzysta złotych) używana nieruchomość podlegająca w dniu zakupu przedmiotowemu zwolnieniu z VAT, nie odliczył Pan VAT od tego zakupu. 2. 2018 rok, wartość 1 537 831,00 zł netto (jeden milion pięćset trzydzieści siedem tysięcy osiemset trzydzieści jeden złotych), nieruchomość z rynku pierwotnego, odliczył Pan VAT przy zakupie.
3. 2020 rok, wartość 859 760,00 zł (osiemset pięćdziesiąt dziewięć tysięcy siedemset sześćdziesiąt złotych), nieruchomość z rynku pierwotnego, odliczył Pan VAT przy zakupie. 4. 2025 rok, wartość 1 394 165,00 zł (jeden milion trzysta dziewięćdziesiąt cztery tysiące sto sześćdziesiąt pięć złotych), nieruchomość z rynku pierwotnego, odliczył Pan VAT przy zakupie. Aktualnie te cztery lokale są wynajmowane podmiotom gospodarczym. Wszystkie cztery lokale stanowią składniki majątku związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ze względu na zmiany sytuacji gospodarczej oraz sytuację na rynku pracy zamierza Pan zakończyć prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży i montażu podłóg.
Jednocześnie nadal będzie Pan wykonywał czynności podlegające opodatkowaniu VAT w postaci odpłatnego najmu lokali użytkowych. W związku z tym pozostanie Pan czynnym podatnikiem VAT. W związku z powyższym zamierza Pan wycofać wszystkie cztery opisane wyżej lokale z majątku związanego z prowadzoną jednoosobową działalnością gospodarczą i przeznaczyć je do swojego majątku prywatnego. Wycofanie lokali z działalności gospodarczej nie będzie jednak oznaczało zaprzestania ich wykorzystywania w działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Po wycofaniu lokali z działalności gospodarczej, wszystkie cztery lokale będą nadal wykorzystywane w sposób ciągły i zarobkowy poprzez odpłatne wynajmowanie ich podmiotom gospodarczym na podstawie umów najmu. Najem lokali będzie stanowił odpłatne świadczenie usług i będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tak jak to ma miejsce w chwili obecnej. Będzie Pan wystawiał najemcom faktury z wykazanym podatkiem należnym. Pozostanie Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Lokale po ich wycofaniu z majątku związanego z jednoosobową działalnością gospodarczą nie będą wykorzystywane na cele osobiste ani na potrzeby własne.
Nie będą również wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT. Tym samym sposób gospodarczego wykorzystywania lokali po ich wycofaniu z działalności gospodarczej nie ulegnie zmianie w zakresie istotnym dla podatku VAT. Lokale nadal będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. odpłatnego najmu.
Pytania
1) Czy planowane wycofanie każdego z czterech opisanych lokali usługowych z jednoosobowej działalności gospodarczej i przekazanie ich do majątku prywatnego, przy jednoczesnym dalszym wykorzystywaniu tych lokali wyłącznie do odpłatnego najmu opodatkowanego podatkiem VAT, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
2) Czy w związku z wycofaniem opisanych lokali z majątku związanego z jednoosobową działalnością gospodarczą i przekazaniem ich do majątku prywatnego, przy jednoczesnym dalszym wykorzystywaniu wszystkich lokali wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, nastąpi zmiana przeznaczenia tych lokali skutkująca obowiązkiem dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług?
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 1 Wycofanie opisanych lokali z majątku związanego z prowadzoną jednoosobową działalnością gospodarczą i przekazanie ich do majątku prywatnego nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ad. 2 Wycofanie opisanych lokali z działalności gospodarczej i przekazanie ich do majątku prywatnego, przy jednoczesnym dalszym wykorzystywaniu wszystkich lokali wyłącznie do wykonywania opodatkowanych podatkiem VAT usług najmu, nie będzie powodowało obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o VAT.
Wycofanie lokali z majątku związanego z JDG i przekazanie ich do majątku prywatnego, przy jednoczesnym dalszym, ciągłym wykorzystywaniu ich wyłącznie do odpłatnego najmu opodatkowanego VAT, nie stanowi przekazania towarów na cele osobiste w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT. Lokale nadal służą działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a ich przeznaczenie dla celów VAT nie ulega zmianie. W konsekwencji czynność wycofania nie podlega VAT i nie powoduje obowiązku korekty podatku naliczonego na podstawie art. 91 ustawy o VAT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy (…). Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).
Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: 1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, 2) wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części składowych. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to takie przekazanie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania), pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać jego opodatkowania).
Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy: Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy: Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Na podstawie art. 659 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795): Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju. Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
Zatem oddanie w ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości lub rzeczy skutkuje uzyskiwaniem korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu. Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy: Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.
U. z 2025 r. poz. 1273 oraz z 2026 r. poz. 39 i 986). Zatem, ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości na cele mieszkaniowe. Zastosowanie zwolnienia jest uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy). Wobec powyższego, zwolnione od podatku od towarów i usług są usługi w zakresie wynajmowania i dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, natomiast usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze niemieszkalnym są opodatkowane.
Tym samym mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W związku z tym, najem nieruchomości lub rzeczy stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Z opisu sprawy wynika, że na potrzeby działalności gospodarczej zakupił Pan 4 lokale usługowe w latach: 1. 2010 rok, wartość 2 300 000,00 zł (dwa miliony trzysta złotych) używana nieruchomość podlegająca w dniu zakupu przedmiotowemu zwolnieniu z VAT, nie odliczył Pan VAT od tego zakupu. 2. 2018 rok, wartość 1 537 831,00 zł netto (jeden milion pięćset trzydzieści siedem tysięcy osiemset trzydzieści jeden złotych), nieruchomość z rynku pierwotnego, odliczył Pan VAT przy zakupie.
3. 2020 rok, wartość 859 760,00 zł (osiemset pięćdziesiąt dziewięć tysięcy siedemset sześćdziesiąt złotych), nieruchomość z rynku pierwotnego, odliczył Pan VAT przy zakupie. 4. 2025 rok, wartość 1 394 165,00 zł (jeden milion trzysta dziewięćdziesiąt cztery tysiące sto sześćdziesiąt pięć złotych), nieruchomość z rynku pierwotnego, odliczył Pan VAT przy zakupie. Aktualnie te cztery lokale są wynajmowane podmiotom gospodarczym. Wszystkie cztery lokale stanowią składniki majątku związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Ze względu na zmiany sytuacji gospodarczej oraz sytuację na rynku pracy zamierza Pan zakończyć prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży i montażu podłóg.
Jednocześnie nadal będzie Pan wykonywał czynności podlegające opodatkowaniu VAT w postaci odpłatnego najmu lokali użytkowych. W związku z tym pozostanie Pan czynnym podatnikiem VAT. W związku z powyższym zamierza Pan wycofać cztery lokale z majątku związanego z prowadzoną jednoosobową działalnością gospodarczą i przeznaczyć je do swojego majątku prywatnego. Wycofanie lokali z działalności gospodarczej nie będzie jednak oznaczało zaprzestania ich wykorzystywania w działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
Po wycofaniu lokali z działalności gospodarczej, lokale będą nadal wykorzystywane w sposób ciągły i zarobkowy poprzez odpłatne wynajmowanie ich podmiotom gospodarczym na podstawie umów najmu. Najem lokali będzie stanowił odpłatne świadczenie usług i będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, tak jak to ma miejsce w chwili obecnej. Będzie Pan wystawiał najemcom faktury z wykazanym podatkiem należnym. Pozostanie Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Lokale po ich wycofaniu z majątku związanego z jednoosobową działalnością gospodarczą nie będą wykorzystywane na cele osobiste ani na potrzeby własne.
Nie będą również wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT. Tym samym sposób gospodarczego wykorzystywania lokali po ich wycofaniu z działalności gospodarczej nie ulegnie zmianie w zakresie istotnym dla podatku VAT. Lokale nadal będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. odpłatnego najmu.
Pana wątpliwości dotyczą między innymi ustalenia, czy planowane wycofanie czterech lokali usługowych z jednoosobowej działalności gospodarczej i przekazanie ich do majątku prywatnego, przy jednoczesnym dalszym wykorzystywaniu tych lokali wyłącznie do odpłatnego najmu opodatkowanego podatkiem VAT, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (pytanie nr 1).
Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości wskazać należy, że czynność wycofania do majątku prywatnego wskazanych w opisie sprawy nieruchomości (lokali usługowych) wykorzystywanych w jednoosobowej działalności gospodarczej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy, gdyż w analizowanej sprawie nie nastąpi dostawa towarów (lokali usługowych) na Pana cele osobiste i w dalszym ciągu nieruchomości te będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
Jak wskazano we wniosku, zamierza Pan wycofać cztery lokale z majątku związanego z prowadzoną jednoosobową działalnością gospodarczą i przeznaczyć je do swojego majątku prywatnego. Lokale po ich wycofaniu z majątku związanego z jednoosobową działalnością gospodarczą nie będą wykorzystywane na cele osobiste ani na potrzeby własne. Lokale nadal będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. odpłatnego najmu.
Zatem skoro opisane we wniosku lokale usługowe po wycofaniu z jednoosobowej działalności gospodarczej do majątku prywatnego nie będą wykorzystywane do zaspokajania Pana potrzeb osobistych, czynność wycofania do majątku prywatnego tych lokali nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy. Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
Ponadto Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w związku z wycofaniem lokali z majątku związanego z jednoosobową działalnością gospodarczą i przekazaniem ich do majątku prywatnego, przy jednoczesnym dalszym wykorzystywaniu wszystkich lokali wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, nastąpi zmiana przeznaczenia tych lokali skutkująca obowiązkiem dokonania korekty podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ustawy (pytanie nr 2).
W odniesieniu do przedstawionych wątpliwości wskazać należy, że zgodnie art. 86 ust. 1 ustawy: W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy: Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: a) nabycia towarów i usług, b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.
Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy: Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
W myśl art. 91 ust. 2 ustawy: W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Stosownie do art. 91 ust. 3 ustawy: Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy. Zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy: W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.
Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy: W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.
W świetle art. 91 ust. 6 ustawy: W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną: 1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi; 2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.
W myśl art. 91 ust. 7 ustawy: Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy: W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.
Z opisu sprawy wynika, że lokale po ich wycofaniu z majątku związanego z jednoosobową działalnością gospodarczą nie będą wykorzystywane na cele osobiste ani na potrzeby własne. Po wycofaniu lokali z działalności gospodarczej, lokale będą nadal wykorzystywane w sposób ciągły i zarobkowy poprzez odpłatne wynajmowanie ich podmiotom gospodarczym na podstawie umów najmu. Zatem w analizowanej sprawie po wycofaniu lokali usługowych do majątku prywatnego, lokale te nadal będą wykorzystywane do działalności gospodarczej – do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (odpłatny najem lokali usługowych nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT).
Tym samym, nie nastąpi w tym przypadku zmiana przeznaczenia opisanych we wniosku lokali usługowych, a tylko taka sytuacja rodzi obowiązek korekty. W konsekwencji, wycofanie lokali usługowych z jednoosobowej działalności gospodarczej do Pana majątku prywatnego z przeznaczeniem na dalszy najem niemieszkalny (w sytuacji gdy ten najem będzie nadal czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług), nie spowoduje obowiązku korekty podatku naliczonego związanego z wydatkami poniesionymi na nieruchomości na podstawie art. 91 ustawy. Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.