Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
7 lipca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy skutków podatkowych nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa wraz z przypadającymi na nią wierzytelnościami. Uzupełnili go Państwo pismem z 26 sierpnia 2026 r. (wpływ 26 sierpnia 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
A. sp. z o.o. z siedzibą w (…), NIP (…), jest polskim rezydentem podatkowym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług rozliczającym się z tego podatku na zasadach ogólnych. Spółka ta 1 czerwca 2026 r. nabyła od B. sp. z o.o. z siedzibą w (…), polskiego rezydenta podatkowego, NIP (…), zorganizowaną część przedsiębiorstwa obejmującą między innymi bazę wszystkich klientów sprzedawcy wraz z aktywnymi umowami łączącymi ten podmiot z klientami, a także wszystkie należności (w tym z tytułu świadczonych usług) oraz zobowiązaniami dotyczącymi tej części przedsiębiorstwa.
Nabycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa wydzielonego z B. sp. z o.o. nie nastąpiło w drodze połączenia, podziału ani przekształcenia spółek i nie stanowi zdarzenia wskazanego w treści przepisów art. 93-93e ustawy Ordynacja podatkowa. W chwili obecnej spółka B. pozostaje nadal czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług rozliczającym się z tego podatku metodą kasową, zgodnie z treścią przepisów art. 21 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT). W chwili dokonywania sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa spółka B. również rozliczała się z tego podatku w taki sposób.
Jak wspomniano wcześniej A. sp. z o.o. nabywając zorganizowaną część przedsiębiorstwa zapłaciła zbywającej spółce za wszystkie należności przypadające na tą część przedsiębiorstwa B. sp. z o.o. z tytułu niezapłaconych dotychczas faktur dokumentujących usługi wykonane przez zbywająca spółkę (oczywiście dotyczące tej części).
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Nabycie wierzytelności, o których mowa w złożonym wniosku nastąpiło wraz z nabyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa na podstawie umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Nie zawierano żadnej dodatkowej umowy, w tym umowy cesji, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795). W dacie nabycia wierzytelności, były one w części wymagalne, a w części niewymagalne. W stosunku do nabytych wierzytelności w momencie ich nabycia nie było i obecnie nie jest prowadzone postępowanie egzekucyjne, sądowe.
Nabyte wierzytelności nie są wierzytelnościami trudnymi, tj. przeterminowanymi i takimi w stosunku, do których istnieje wątpliwość ściągnięcia długu lub że nie zostaną one zaspokojone. W wyniku nabycia wierzytelności ryzyko niespłacenia wierzytelności przez klientów zostało przeniesione na A. spółka z ograniczona odpowiedzialnością. Umowa sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta z B. sp. z o.o. nie nakłada na A. sp. z o.o. obowiązku świadczenia żadnych dodatkowych świadczeń na rzecz tamtego podmiotu.
Umowa sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta z B. sp. z o.o., w wyniku której doszło do sprzedaży wierzytelności nie zawiera zastrzeżenia o zwrotnym przeniesieniu tych wierzytelności. Cena za nabyte wierzytelności w momencie zawarcia umowy odpowiadała ich wartości rynkowej i była w umowie wliczona do ogólnej ceny nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W wyniku nabycia wierzytelności A sp. z o.o. uzyskała pełną i wyłączną kontrolę nad nabytymi wierzytelnościami.
Pytania ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku 1. Czy fakt nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa wraz z przypadającymi na nią wierzytelnościami z tytułu usług świadczonych w ramach ww. części przedsiębiorstwa przed jego nabyciem i dokonania za nie zapłaty zbywającemu, stanowi dla A. sp. z o.o. zapłatę za te wierzytelności w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług? 2. Czy na A. sp. z o.o. jako nabywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa ciążą jakikolwiek obowiązki z tytułu rozliczenia podatku od towarów i usług dotyczące samego faktu nabycia wierzytelności wchodzących w skład tej zorganizowanej części przedsiębiorstwa?
Państwa stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku 1. Fakt nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa wraz z przypadającymi na nią wierzytelnościami z tytułu usług świadczonych w ramach ww. części przedsiębiorstwa przed jego nabyciem i dokonania za nie zapłaty zbywającemu, stanowi dla A. sp. z o.o. zapłatę za te wierzytelności w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. 2. Na A. sp. z o.o. jako nabywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie ciążą żadne obowiązki z tytułu rozliczenia podatku od towarów i usług dotyczące samego faktu nabycia wierzytelności wchodzących w skład tej zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą: Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy: Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przy czym, zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
W myśl zaś art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu. I tak, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy: Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług. Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.
Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej. Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”, zatem dla potrzeb przepisów podatkowych należy stosować definicję zawartą w art. 551 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795), zgodnie z którym: Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: 1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); 2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; 3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; 4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; 5. koncesje, licencje i zezwolenia; 6. patenty i inne prawa własności przemysłowej; 7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; 8. tajemnice przedsiębiorstwa; 9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, ustawodawca wyłączył ponadto z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W myśl art. 2 pkt 27e ustawy: Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa - rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy zbywany majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych.
Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Zatem, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania; zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie; składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych; zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Jak już wyjaśniono, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w momencie ich przekazania (na ile stanowią w przedsiębiorstwie w tym momencie, wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość). Z opisu sprawy wynika, że są Państwo polskim rezydentem podatkowym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług rozliczającym się z tego podatku na zasadach ogólnych.
1 czerwca 2026 r. nabyli Państwo od B. sp. z o.o. z siedzibą w (…), zorganizowaną część przedsiębiorstwa obejmującą między innymi bazę wszystkich klientów sprzedawcy wraz z aktywnymi umowami łączącymi ten podmiot z klientami, a także wszystkie należności (w tym z tytułu świadczonych usług) oraz zobowiązaniami dotyczącymi tej części przedsiębiorstwa. Nabywając zorganizowaną część przedsiębiorstwa zapłacili Państwo zbywającej spółce za wszystkie należności przypadające na tą część przedsiębiorstwa B. sp. z o.o. z tytułu niezapłaconych dotychczas faktur dokumentujących usługi wykonane przez zbywająca spółkę.
Cena za nabyte wierzytelności była w umowie wliczona do ogólnej ceny nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Nabycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa wydzielonego z B. sp. z o.o. nie nastąpiło w drodze połączenia, podziału ani przekształcenia spółek i nie stanowi zdarzenia wskazanego w treści przepisów art. 93-93e ustawy Ordynacja podatkowa. Nabycie wierzytelności nastąpiło wraz z nabyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa na podstawie umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nie zawierano żadnej dodatkowej umowy, w tym umowy cesji, o której mowa w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.
Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, skutków podatkowych nabycia przez Państwa wierzytelności wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że wierzytelności, które Państwo nabyli stanowią element zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. Bowiem - jak Państwo wskazali - nabycie przedmiotowych wierzytelności nastąpiło wraz z nabyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa na podstawie umowy sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, nie zawierano żadnej dodatkowej umowy, w tym umowy cesji.
Również cena nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmowała cenę ww. wierzytelności. Zatem transakcja nabycia przez Państwa wierzytelności wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, nie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy. Tym samym po Państwa stronie nie powstał obowiązek podatkowy w zakresie VAT z tytułu nabycia tej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a tym samym i z tytułu nabycia wierzytelności wchodzących w skład tej zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W konsekwencji nie są Państwo zobowiązani do rozliczenia podatku VAT z tytułu nabycia ww. wierzytelności.
Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.