Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
10 sierpnia 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania nabywanych Usług C za import usług zwolnionych od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Uzupełnili go Państwo pismem z 2 września 2026 r. (wpływ 2 września 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
1. Działalność Wnioskodawcy - broker kredytowy Wnioskodawca jest spółką kapitałową z siedzibą w Polsce, prowadzącą działalność pośrednictwa kredytowego (broker kredytowy) w systemie e-commerce, tj. za pomocą platformy internetowej dostępnej pod domeną (…) (dalej: „Serwis”). Wnioskodawca profesjonalnie świadczy usługi pośrednictwa w zakresie przygotowania, oferowania i zawierania umów o kredyt konsumencki, o których mowa w art. 3 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1362 ze zm.), na rzecz współpracujących z nim instytucji pożyczkowych (dalej: „Pożyczkodawcy”).
Pożyczkodawcami, na rzecz których Wnioskodawca przy wykorzystaniu Serwisu świadczy usługi (dalej: „Usługi Wnioskodawcy”), jest szereg podmiotów, w tym podmiot powiązany z Wnioskodawcą - B. sp. z o.o. z siedzibą w (…) (dalej: „Spółka Pożyczkowa”). Pożyczki konsumenckie udzielane są wyłącznie na odległość (online), bez jednoczesnej fizycznej obecności stron umowy. Całość wniosków pożyczkowych kierowanych do Pożyczkodawców pochodzi z kanału pośrednictwa prowadzonego przez Wnioskodawcę jako brokera.
Wnioskodawca oferuje pożyczki w imieniu i na rzecz Pożyczkodawców, przy czym nie podejmuje żadnych decyzji kredytowych - proces decyzyjny (ocena zdolności kredytowej i decyzja o udzieleniu pożyczki) pozostaje w całości w gestii i odpowiedzialności danego Pożyczkodawcy, zgodnie z wymogami regulacyjnymi obowiązującymi w branży pożyczkowej. 2. C. i przedmiot Usług C Wnioskodawca oraz Spółka Pożyczkowa są podmiotami powiązanymi i członkami grupy kapitałowej (...), której podmiotem dominującym jest C. z siedzibą na (…)(dalej: „C”). C jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zarejestrowanym na (…).
C. nie jest zarejestrowana dla celów VAT w Polsce ani nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT. Na podstawie umowy zawartej z Wnioskodawcą, C świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługi pośrednictwa kredytowego (dalej: „Usługi C”). Współpraca ma charakter subagencyjny: Wnioskodawca - jako pośrednik (broker) działający na rzecz Pożyczkodawców - powierzył C wykonywanie zasadniczej części procesu pośrednictwa kredytowego, tj. czynności zmierzających do kojarzenia potencjalnych pożyczkobiorców (dalej: „Klienci”) z Pożyczkodawcami oraz do zawierania pomiędzy nimi umów pożyczek.
Ostatecznym beneficjentem tych czynności są Pożyczkodawcy (w tym Spółka Pożyczkowa), na rzecz których Wnioskodawca wraz z C. świadczą usługi pośrednictwa kredytowego. C. wykonuje Usługi C za pomocą wytworzonego, utrzymywanego i stale rozwijanego przez siebie dedykowanego systemu operacyjnego, domen internetowych oraz platformy pośrednictwa pełniącej funkcje CRM (dalej łącznie: „System Y”).
C zarządza również Serwisem, który stanowi główny punkt kontaktu pomiędzy Klientami a Wnioskodawcą i C - w tle interfejsu Serwisu działa System Y. Wykorzystywane oprogramowanie nie jest rozwiązaniem standardowym („z półki”) - zostało zaprojektowane i jest na bieżąco dostosowywane przez C do potrzeb działalności pośrednictwa kredytowego prowadzonej na rynku polskim.
W szczególności zapewnia ono zgodność z lokalnymi wymogami regulacyjnymi (m.in. w zakresie identyfikacji klienta, przebiegu procesu oceny zdolności kredytowej, obowiązków informacyjnych, przestrzegania limitów wysokości oprocentowania wraz z natychmiastową korektą oprocentowania w razie zmiany stóp ustalanych przez państwo) oraz umożliwia szybkie dostosowywanie oferty produktowej i wdrażanie nowych produktów pożyczkowych. System Y jest ponadto przystosowany do prowadzenia zróżnicowanych kampanii marketingowych oraz inicjuje i automatyzuje spersonalizowaną komunikację z Klientami oraz generuje zadania wynikające z bieżących potrzeb procesów sprzedażowych.
3. Czynności wykonywane przez c w ramach Usług C W ramach Usług C, C wykonuje - w przeważającej mierze w sposób zautomatyzowany, za pomocą stworzonego i obsługiwanego Systemu Y - następujące czynności: Pozyskiwanie i identyfikowanie potencjalnych pożyczkobiorców. W odniesieniu do klientów nowych (ok. 12% udzielanych pożyczek) C obsługuje w pełni zautomatyzowaną integrację z zewnętrznymi partnerami afiliacyjnymi, kierującymi zainteresowanych klientów do Serwisu, wraz z automatycznym podejmowaniem decyzji o przyjęciu ruchu w oparciu o predefiniowane parametry; w pakiecie usług mieści się także zarządzanie i koordynacja relacjami z partnerami afiliacyjnymi na poziomie grupy.
W odniesieniu do klientów powracających (ok. 88% udzielanych pożyczek) C aktywnie ponownie angażuje klientów z bazy danych - prowadzi kampanie SMS i e-mail zachęcające do zawarcia kolejnej umowy pożyczki. Prezentacja ofert pożyczek i ich warunków potencjalnym pożyczkobiorcom w Serwisie - w tym kalkulator pożyczkowy umożliwiający wybór kwoty i okresu pożyczki oraz formularz informacyjny generowany automatycznie.
Przeprowadzenie procesu wnioskowego (onboarding): rejestracja konta Klienta wraz z odebraniem wymaganych zgód, weryfikacja numeru telefonu (kod SMS), zebranie danych osobowych, danych o zatrudnieniu, dochodach, wydatkach i adresowych, weryfikacja tożsamości oraz przeciwdziałanie oszustwom, weryfikacja rachunku bankowego Klienta (przelew weryfikacyjny 1 grosz albo agregacja danych bankowych za pomocą widgetu Kontomatik), automatyczne kontrole krzyżowe (cross-check) oraz zapytania do zewnętrznych dostawców danych kredytowych (provider assessment).
Wykonanie automatycznego modelu scoringowego - według parametrów scoringowych i reguł ryzyka określanych przez Pożyczkodawców (ocena zdolności kredytowej i decyzja kredytowa pozostają, zgodnie z wymogami regulacyjnymi, wyłączną odpowiedzialnością danego Pożyczkodawcy) - oraz automatyczna kalkulacja dostępnego dla Klienta limitu kredytowego. Wynik scoringu przygotowywany przez System nie stanowi decyzji kredytowej ani rekomendacji wiążącej dla Pożyczkodawcy. Stanowi jedynie element procesu kojarzenia Klienta z Pożyczkodawcą wykonywanego w ramach usługi pośrednictwa.
Dostosowanie propozycji do potrzeb i możliwości Klienta: jeżeli wnioskowana kwota pożyczki przekracza wyliczony limit kredytowy, system automatycznie generuje kontrofertę opartą na tym limicie, którą Klient może zaakceptować; z uwagi na ustawowe limity oprocentowania zakres indywidualizacji warunków cenowych jest ograniczony (z wyjątkiem kampanii promocyjnych). Kojarzenie stron umowy pożyczki: w ramach świadczonej usługi C przedstawia Pożyczkodawcom wyłącznie wnioski Klientów, które zostały wcześniej zweryfikowane przez System pod kątem tożsamości Klienta oraz spełnienia określonych kryteriów kredytowych.
System przeprowadza wymagane kontrole i ocenę zdolności kredytowej zgodnie z parametrami właściwymi dla danego Pożyczkodawcy, dzięki czemu Pożyczkodawca otrzymuje wniosek poddany procesowi kwalifikacji, a nie jedynie dane potencjalnego Klienta. Działania te służą doprowadzeniu do skojarzenia Klienta z Pożyczkodawcą oraz umożliwieniu zawarcia umowy pożyczki. Ostateczna decyzja o zawarciu umowy należy do Pożyczkodawcy, który jako pierwszy wyrazi zainteresowanie danym wnioskiem. Proces decyzyjny prowadzi ten Pożyczkodawca, który jako pierwszy wyrazi zainteresowanie danym wnioskiem.
Obsługa komunikacji z potencjalnymi pożyczkobiorcami: automatyczna komunikacja SMS i e¬mail, m.in. w przypadku danych niewystarczających, niespójnych lub niekompletnych, a także w ramach ustrukturyzowanego programu ponownego angażowania Klientów, którzy przerwali proces wnioskowy (re-engagement - przypomnienia SMS/e-mail według zdefiniowanych reguł czasowych dla każdego etapu wniosku). System samodzielnie kwalifikuje nieliczne sprawy wymagające interwencji człowieka i kieruje je do Wnioskodawcy, ograniczając zaangażowanie zasobów Wnioskodawcy do niezbędnego minimum.
Doprowadzenie do zawarcia umowy pożyczki: zawarcie umowy następuje poprzez akceptację oferty w Serwisie (zgodnie z obowiązującymi przepisami o kredycie konsumenckim nie jest wymagany podpis własnoręczny ani elektroniczny). Dokumenty umowne (umowa pożyczki, formularz informacyjny, regulamin) - których treść przygotowuje Pożyczkodawca, ponoszący wyłączną odpowiedzialność regulacyjną za treść umowy - są automatycznie doręczane pożyczkobiorcy przez system (e-mail i SMS), działający w tym zakresie w imieniu Pożyczkodawcy.
Wypłata środków: przelew kwoty pożyczki na zweryfikowany rachunek bankowy Klienta jest zarządzany automatycznie przez system (zlecenia realizowane co do zasady w paczkach przelewów wykonywanych za pośrednictwem platformy bankowej). Czynności pomocnicze: rozwój i wdrażanie nowych funkcjonalności systemu, testowanie oraz zapewnienie jakości i niezawodności (weryfikacja i walidacja nowych funkcji przed wdrożeniem), a także wsparcie techniczne (helpdesk) świadczone na rzecz Wnioskodawcy i jego pracowników, z określonymi terminami usuwania problemów w zależności od ich wagi.
C. prowadzi bezpośredniej obsługi telefonicznej Klientów - pytania techniczne Klientów są przekazywane przez System do Wnioskodawcy. Czynności te nie są świadczone ani wynagradzane jako usługi samodzielne i służą wyłącznie prawidłowemu wykonywaniu opisanych wyżej czynności pośrednictwa. Wnioskodawca podkreśla, że System Y nie jest przedmiotem świadczenia nabywanego od C. Wnioskodawca nie nabywa prawa do korzystania z oprogramowania, licencji ani usług informatycznych jako celu samego w sobie. System Y stanowi wyłącznie narzędzie wykorzystywane przez C do wykonywania usług pośrednictwa kredytowego.
4. Stopień automatyzacji procesu Jedynie w wyjątkowych przypadkach, stanowiących około 3-5% wszystkich spraw, w których informacje przekazane przez Klientów mają charakter niekompletny, niejasny lub niespójny (np. gdy zachodzi rozbieżność pomiędzy nazwiskiem wskazanym we wniosku a danymi wynikającymi z baz kredytowych) System identyfikuje i sygnalizuje taką okoliczność. W takich przypadkach, we współpracy z Wnioskodawcą, podejmowane są czynności zmierzające do wyjaśnienia zidentyfikowanych nieścisłości lub uzupełnienia braków. Wnioskodawca razem z C. prowadzi działania marketingowe promujące markę (…) oraz zawieranie umów z partnerami afiliacyjnymi i Pożyczkodawcami.
5. Wynagrodzenie C. i zakres przedmiotowy wniosku Usługi C są świadczone w sposób ciągły i rozliczane w okresach rozliczeniowych. Wynagrodzenie C za Usługi C ma charakter prowizyjny: jest określone jako procentowa część ogółu obrotu Pożyczkodawcy (na który składają się przychody odsetkowe oraz prowizje z tytułu udzielonych pożyczek) bezpośrednio przypisanego Usługom C, tj. obejmującego zawarte umowy pożyczkowe oraz dochody uzyskane przez Pożyczkodawcę przy udziale C. Wynagrodzenie to jest zatem wprost powiązane z wolumenem i wartością umów pożyczek zawartych dzięki czynnościom C.
Pytanie
Czy Usługi C nabywane przez Wnioskodawcę powinny być wykazywane jako import usług w Polsce podlegający zwolnieniu od opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT?
Państwa stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, Usługi C nabywane przez Wnioskodawcę powinny być wykazywane jako import usług w Polsce podlegający zwolnieniu od opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.; dalej: „ustawa o VAT”). Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy 1. Import usług Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez świadczenie usług - w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT - rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnikami są również podmioty nabywające usługi, jeżeli usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a usługobiorcą jest - w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b ustawy o VAT - podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT.
Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej. W analizowanej sprawie usługodawcą jest C - podmiot z siedzibą na (…), nieposiadający w Polsce siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, a usługobiorcą jest Wnioskodawca - podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, z siedzibą w Polsce. Do Usług C nie znajdują zastosowania szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia.
Miejscem świadczenia Usług C jest zatem Polska, a Wnioskodawca jest zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu ich nabycia jako importu usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o VAT. 2. Zwolnienie usług pośrednictwa kredytowego - ramy prawne Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
Przepis ten stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. b Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 s. 1 ze zm.; dalej: „Dyrektywa VAT”), zgodnie z którym państwa członkowskie zwalniają udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę. Zwolnienie ma charakter przedmiotowy - decydujący jest rodzaj i charakter świadczonej usługi, a nie status podmiotu ją wykonującego. Ani przepisy polskie, ani unijne nie definiują pojęcia „pośrednictwa”, jego treść została ukształtowana w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”).
W wyroku z 21 czerwca 2007 r. w sprawie C-453/05 Volker Ludwig TSUE wskazał, że pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy.
W wyroku z 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 CSC Financial Services TSUE wyjaśnił, że pośrednikiem jest podmiot niebędący stroną umowy dotyczącej produktu finansowego, świadczący na rzecz strony tej umowy, za wynagrodzeniem, odrębną działalność pośrednictwa, która różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów.
Z orzecznictwa TSUE (por. także wyrok z 5 czerwca 1997 r. w sprawie C-2/95 SDC oraz wyrok z 26 maja 2016 r. w sprawie C-607/14 Bookit) wynikają następujące cechy charakterystyczne zwolnionej usługi pośrednictwa finansowego: (a) usługa jest świadczona na rzecz strony transakcji finansowej, za wynagrodzeniem - w praktyce często prowizyjnym, powiązanym z wolumenem zawartych umów; (b) z perspektywy odbiorcy usługi finansowej usługi pośrednika stanowią element usługi finansowej; (c) celem usługi jest doprowadzenie do zawarcia umowy przez dwie strony, przy braku własnego interesu pośrednika co do treści umowy; (d) usługa nie może ograniczać się do czynności wyłącznie faktycznych, technicznych lub administracyjnych związanych z umową; (e) świadczone usługi skutkują zmianami w sytuacji prawnej i finansowej zainteresowanych stron.
3. Pośrednictwo wykonywane przez subagenta Model, w którym pośrednik główny (Wnioskodawca) powierza wykonywanie czynności pośrednictwa innemu podmiotowi (C), został wprost zaakceptowany w wyroku TSUE w sprawie C-453/05 Volker Ludwig. Trybunał orzekł, że okoliczność, iż podatnik działa jako subagent pośrednika głównego i nie łączy go stosunek umowny z żadną ze stron umowy kredytowej, nie stoi na przeszkodzie zwolnieniu jego usług, a usługa pośrednictwa kredytowego może być podzielona na dwa odrębne świadczenia - agenta głównego oraz subagenta - z których każde może korzystać ze zwolnienia.
Trybunał podkreślił zarazem, że pojęcie pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem, że jego działalność nie ogranicza się do zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową. Z powyższego wynika, że dla oceny charakteru Usług C bez znaczenia pozostaje to, że C nie jest stroną umowy z Pożyczkodawcą ani z Klientem oraz że część komunikacji z Klientami (obsługa spraw niestandardowych) pozostaje po stronie Wnioskodawcy.
Decydujące jest to, czy czynności C wykraczają poza wykonywanie części czynności faktycznych i obejmują czynności konstytutywne dla pośrednictwa - co, jak wykazano poniżej, ma miejsce w analizowanej sprawie.
4. Automatyzacja i elektroniczna forma świadczenia nie wyłączają zwolnienia Zwolnienie usług finansowych nie jest ograniczone do transakcji wykonywanych w sposób tradycyjny, przez wyszkolony personel - obejmuje również transakcje wykonywane całkowicie lub częściowo za pomocą środków elektronicznych (wyrok TSUE w sprawie C- 2/95 SDC; wyrok w sprawie C-607/14 Bookit, w którym podkreślono, że zwolnione transakcje finansowe są definiowane ze względu na charakter świadczonych usług, a nie sposób ich wykonywania czy układ podmiotowy). Na gruncie krajowym pogląd ten utrwalił Naczelny Sąd Administracyjny.
W wyroku z 26 czerwca 2013 r., sygn. akt I FSK 922/12, NSA orzekł, że usługi świadczone za pośrednictwem Internetu, polegające na prezentacji i możliwości zapoznania się z ofertami instytucji finansowych, a w przypadku zainteresowania konkretnym produktem - stwarzające użytkownikowi możliwość kontaktu z doradcą lub pobrania, wypełnienia i złożenia wniosku, a następnie zawarcia umowy i nabycia danego produktu finansowego, stanowią zwolnione od VAT usługi pośrednictwa w świadczeniu usług finansowych.
NSA podkreślił, że w dobie nowoczesnych technik komunikacji możliwe jest świadczenie usług pośrednictwa finansowego przy wykorzystaniu sieci Internet i nowoczesnych narzędzi elektronicznych, a podmiot, który nie tylko udostępnia informacje o produktach, lecz wyposaża serwis w narzędzia umożliwiające nawiązanie kontaktu, złożenie wniosku i zawarcie umowy - wykonuje czynności pośrednictwa, a nie jedynie czynności techniczne (hosting) czy marketingowe.
Analogiczne stanowisko zajął NSA w wyroku z 11 września 2020 r., sygn. akt I FSK 2030/17 (uzyskiwanie informacji niezbędnych do przetworzenia wniosku o pożyczkę, zatwierdzanie wniosków, w tym sprawdzanie zdolności kredytowej, przygotowywanie umowy i wysyłanie dokumentów pożyczkobiorcy - uznane za zwolnione pośrednictwo) oraz w wyroku z 8 stycznia 2025 r., sygn. akt I FSK 743/21 (udostępnianie systemów IT, za pośrednictwem których klient jest przekierowywany na stronę banku w celu złożenia wniosku, wraz z czynnościami promocyjnymi - uznane za zwolnione pośrednictwo).
Podobnie w interpretacjach indywidualnych: z 31 stycznia 2020 r., znak 0114-KDIP4-3.4012.83.2019.1.EK (udostępnianie i utrzymywanie domeny internetowej oraz specjalistycznego systemu IT służącego pozyskiwaniu danych, ocenie zdolności kredytowej i dostosowywaniu ofert w modelu e-commerce), z 29 maja 2020 r., znak 0114-KDIP4-1.4012.145.2020.1.AK, z 14 maja 2021 r., znak 0114-KDIP4-3.4012.83.2021.1.IG (pożyczki udzielane za pośrednictwem dedykowanego systemu teleinformatycznego), oraz z 13 lutego 2025 r., znak 0114-KDIP4-3.4012.696.2024.2.MKA.
5. Usługi C jako usługi pośrednictwa kredytowego - subsumpcja Odnosząc powyższe kryteria do opisanego stanu faktycznego, należy stwierdzić, że C wykonuje na rzecz Wnioskodawcy czynności konstytutywne dla pośrednictwa kredytowego tj.: C. identyfikuje i pozyskuje potencjalnych pożyczkobiorców: aktywnie ponownie angażuje klientów z bazy danych poprzez kampanie SMS i e-mail (klienci powracający stanowią ok. 88% udzielanych pożyczek) oraz obsługuje w pełni zautomatyzowaną integrację z partnerami afiliacyjnymi wraz z zarządzaniem relacjami z nimi (klienci nowi).
Są to działania wykraczające poza bierne udostępnienie informacji - C z własnej inicjatywy wskazuje Klientom okazję do zawarcia umowy pożyczki. C. wskazuje stronom okazję do zawarcia umowy i kojarzy strony: prezentuje Klientom oferty pożyczek i ich warunki, a wnioski Klientów przedstawia Pożyczkodawcom; w modelu wielu pożyczkodawców to czynności C prowadzą do skojarzenia konkretnego Klienta z konkretnym Pożyczkodawcą.
C. czyni wszystko, co niezbędne, aby strony zawarły umowę: prowadzi cały proces kontraktowania - od pozyskania Klienta, przez zebranie danych i dokumentów, weryfikację tożsamości, przeciwdziałanie oszustwom, weryfikację rachunku bankowego, kontrole w zewnętrznych bazach danych, wykonanie scoringu według reguł Pożyczkodawcy, kalkulację limitu i przedstawienie oferty lub kontroferty, komunikację z Klientem (w tym przypomnienia i ponowne angażowanie po przerwaniu wniosku) - aż do zawarcia umowy poprzez akceptację oferty w Serwisie i automatycznego doręczenia Klientowi dokumentów umownych w imieniu Pożyczkodawcy. W scenariuszu bazowym proces ten przebiega w całości bez udziału Wnioskodawcy.
Czynności C. skutkują zmianą sytuacji prawnej i finansowej stron: ich rezultatem jest zawarcie prawnie wiążącej umowy pożyczki pomiędzy Pożyczkodawcą a Klientem oraz automatycznie zarządzany przez system transfer środków pieniężnych na rachunek Klienta. C. nie ma żadnego interesu w treści umowy pożyczki - nie jest jej stroną, nie ponosi ryzyka kredytowego, a decyzja kredytowa i treść umowy pozostają w gestii Pożyczkodawcy.
Wynagrodzenie C. ma charakter prowizyjny - jest określone jako procent obrotu Pożyczkodawcy przypisanego umowom pożyczek zawartym przy udziale C, a zatem jest wprost uzależnione od skuteczności czynności pośrednictwa (wolumenu i wartości doprowadzonych do zawarcia umów), co jest cechą charakterystyczną wynagrodzenia pośrednika, a nie dostawcy oprogramowania (wynagradzanego niezależnie od efektu w postaci zawartych umów).
Usługi C spełniają zatem wszystkie wypracowane w orzecznictwie TSUE przesłanki uznania ich za usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania pożyczek pieniężnych, wskazane w pkt 2 m.in.: (a) są świadczone na rzecz strony transakcji finansowej (Pożyczkodawcy) za wynagrodzeniem o charakterze prowizyjnym, powiązanym z wolumenem zawartych umów; (b) z perspektywy Pożyczkodawcy stanowią element usługi finansowej, niezbędny dla jej prawidłowego wykonania; (c) ich celem jest doprowadzenie do zawarcia umowy pożyczki, przy braku własnego interesu C co do jej treści; (d) nie ograniczają się do czynności wyłącznie faktycznych, technicznych lub administracyjnych, lecz obejmują opisane powyżej czynności konstytutywne dla pośrednictwa; (e) skutkują zmianą sytuacji prawnej i finansowej Klienta oraz Pożyczkodawcy.
Wnioskodawca ma świadomość, że zgodnie z wyrokiem TSUE w sprawie C-2/95 SDC (pkt 65) sam fakt, iż dany element jest niezbędny do zakończenia transakcji zwolnionej z podatku, nie daje podstaw do konkluzji, że usługa, którą ten element reprezentuje, jest zwolniona, a zgodnie z wyrokiem w sprawie C-235/00 CSC Financial Services powierzenie podwykonawcy wyłącznie części formalności administracyjnych związanych z umową nie stanowi pośrednictwa.
Kryteria te nie znajdują jednak zastosowania do Usług C: w szczególności nie ma tu zastosowania kryterium z wyroku C-2/95 SDC, zgodnie z którym sama niezbędność danego elementu dla wykonania transakcji zwolnionej nie przesądza o zwolnieniu tego elementu, ani kryterium z wyroku C-235/00 CSC Financial Services, zgodnie z którym ograniczenie działalności podwykonawcy wyłącznie do części formalności administracyjnych (np. udzielania informacji stronie umowy oraz przyjmowania i przetwarzania wniosków) wyklucza uznanie go za pośrednika - ponieważ, jak wykazano powyżej, działalność C nie ogranicza się do żadnej z tych kategorii czynności, lecz obejmuje pełny, samodzielnie prowadzony proces pośrednictwa kredytowego.
Przedmiotem świadczenia C jest świadczenie - za pomocą własnego, dedykowanego Systemu - kompletnego procesu pośrednictwa kredytowego: identyfikowania i pozyskiwania klientów, przedstawiania ofert, przeprowadzania procesu wnioskowego, kojarzenia stron oraz doprowadzania do zawarcia umowy i wypłaty środków. System Y jest wyłącznie narzędziem, za pomocą którego C te czynności wykonuje - tak jak w tradycyjnym modelu pośrednictwa narzędziem pośrednika jest praca wyszkolonego personelu. Sposób wykonania czynności (automatyzacja) nie zmienia ich charakteru ani celu, którym jest doprowadzenie do zawarcia umowy pożyczki (por. powołany wyrok NSA I FSK 922/12).
C. prowadzi cały proces kontraktowania, którego rezultatem jest zawarcie umowy i zmiana sytuacji prawnej i finansowej jej stron. O powyższym świadczy również konstrukcja wynagrodzenia: C. nie otrzymuje wynagrodzenia za udostępnienie lub utrzymanie systemu (np. abonamentowego czy licencyjnego), lecz wynagrodzenie prowizyjne pochodne od obrotu wygenerowanego z umów pożyczek zawartych przy jego udziale. C. ponosi zatem ekonomiczne ryzyko skuteczności pośrednictwa, co jest nie do pogodzenia z kwalifikacją jego świadczenia jako usługi informatycznej.
Dodatkowo czynności pomocnicze wykonywane przez C (rozwój i testowanie funkcjonalności, helpdesk dla Wnioskodawcy) nie stanowią dla Wnioskodawcy celu samego w sobie, lecz środek służący jak najlepszemu skorzystaniu ze świadczenia głównego - usługi pośrednictwa, nie są one świadczone ani wynagradzane odrębnie. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem TSUE (wyrok w sprawie C-349/96 Card Protection Plan; wyrok w sprawie C-453/05 Volker Ludwig) dzielą one los podatkowy świadczenia zasadniczego. C nie świadczy na rzecz Wnioskodawcy usług informatycznych, marketingowych ani administracyjnych jako świadczeń samoistnych.
Czynności te występują wyłącznie pomocniczo i są funkcjonalnie podporządkowane jednemu celowi gospodarczemu, jakim jest doprowadzenie do zawarcia umów pożyczek pomiędzy Klientami a Pożyczkodawcami. Z ekonomicznego i funkcjonalnego punktu widzenia Usługi C stanowią jednolitą usługę pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania pożyczek pieniężnych, korzystającą ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. 6. Podsumowanie Usługi C stanowią usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania pożyczek pieniężnych w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, świadczone przez C jako subagenta na rzecz Wnioskodawcy - pośrednika głównego.
W konsekwencji Usługi C nabywane przez Wnioskodawcę powinny być wykazywane jako import usług w Polsce podlegający zwolnieniu od opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości wskazanego powyżej stanowiska.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”: Opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają: 1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; 2) eksport towarów; 3) import towarów na terytorium kraju; 4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; 5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy: Przez dostawę towarów o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Przy czym zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy: Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy: Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: 1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; 2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; 3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Pod pojęciem usługi należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy.
Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki: w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia, świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie). Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy). Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.
W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane.
Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których: istnieje związek prawny między dostawcą towaru i jego odbiorcą / między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, wynagrodzenie otrzymane przez dostawcę / usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz odbiorcy towaru / usługobiorcy, istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem, istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
Wobec powyższego, dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie, oraz gdy pomiędzy dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą) istnieje jawny lub dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia wzajemne. Wskazać należy, że nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.
Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
W przypadku świadczenia usług, gdy jedna ze stron posiada siedzibę poza terytorium kraju, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Na podstawie art. 2 pkt 1 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju, rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a. Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3 działu V ustawy.
Stosownie do art. 28a ustawy: Na potrzeby stosowania ww. rozdziału: 1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to: a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6, b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej; 2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
Wskazany powyżej art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy o podatku od towarów i usług. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1-3 ustawy: 1. Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n. 2. W przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
3. W przypadku gdy podatnik będący usługobiorcą nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Z powyższych przepisów wynika, że miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności gospodarczej.
Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku braku siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - miejscem świadczenia usług, jest stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Powołaną powyżej zasadę ogólną należy stosować, gdy usługa jest świadczona na rzecz podatnika, a przepisy wskazane w art. 28b ust. 1 ustawy nie przewidują innych zasad ustalenia miejsca świadczenia usług.
Do powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy zasady ogólnej, ustawodawca przewidział szereg zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług. Jednakże w przedmiotowej sprawie nie mają one zastosowania. Z uwagi na charakter nabywanych przez Państwa usług wskazać należy, że miejsce ich świadczenia należy ustalić na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy.
Jednocześnie w myśl art. 2 pkt 9 ustawy: Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług - rozumie się przez to świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4. Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy: Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4, b) usługobiorcą jest: ‒ w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4, ‒ w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, ‒ w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4. Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy: W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się nabywca usługi, jeśli dokonał on nabycia usługi od usługodawcy spoza terytorium kraju. Przepis art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Powiązanie tego mechanizmu z regulacjami w zakresie określenia miejsca świadczenia usług ma na celu, z jednej strony opodatkowanie usług w miejscu ich konsumpcji, a z drugiej strony, zaoszczędzenie usługodawcy obowiązków związanych z rejestracją oraz rozliczeniem podatku.
Z opisu sprawy wynika, że są Państwo spółką kapitałową z siedzibą w Polsce, prowadzącą działalność pośrednictwa kredytowego w systemie e-commerce, tj. za pomocą platformy internetowej dostępnej pod domeną (…) („Serwis”). Oferują Państwo pożyczki w imieniu i na rzecz Pożyczkodawców, przy czym nie podejmują Państwo żadnych decyzji kredytowych - proces decyzyjny (ocena zdolności kredytowej i decyzja o udzieleniu pożyczki) pozostaje w całości w gestii i odpowiedzialności danego Pożyczkodawcy. Wskazali Państwo, że są Państwo członkiem grupy kapitałowej (...), której podmiotem dominującym jest C z siedzibą w (…).
Zawarli Państwo z C umowę, na podstawie której C świadczy na Państwa rzecz usługi pośrednictwa kredytowego, (Usługi C), tj. czynności zmierzające do kojarzenia potencjalnych pożyczkobiorców z Pożyczkodawcami oraz do zawierania pomiędzy nimi umów pożyczek. C. jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zarejestrowanym na (…). C. nie jest zarejestrowana dla celów VAT w Polsce ani nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w VAT.
Z uwagi na to, że posiadają Państwo siedzibę na terytorium kraju, to zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy, miejscem opodatkowania nabywanych przez Państwa usług świadczonych przez podmiot zagraniczny, nieposiadający siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce - jest terytorium kraju, tj. Polski. Wobec powyższego, nabywane przez Państwa usługi od podmiotu z (…) (podmiotu zagranicznego) stanowią import usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy, z tytułu którego są Państwo podatnikiem, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy i to na Państwu ciąży obowiązek rozliczenia nabywanych usług.
Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy: Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
Powyższe zwolnienie uregulowane zostało w ustawie o podatku od towarów i usług wskutek odzwierciedlenia odpowiednich przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 135 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE: Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: b) udzielanie kredytów i pośrednictwo kredytowe, oraz zarządzanie kredytami przez kredytodawcę.
Przytoczony przepis Dyrektywy 2006/112/WE dotyczy tylko ściśle wymienionych rodzajów czynności, których charakter pozwala na zakwalifikowanie ich do kategorii usług związanych z obrotem bankowym i finansami. W związku z tym, należy uznać, że wszelkie inne czynności niewymienione w tym przepisie, nawet jeśli mają charakter czynności bankowych, bądź finansowych lub zakres ich jest zbliżony do tego typu usług, nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie tego przepisu.
Z kolei jak stanowi art. 43 ust. 15 ustawy: Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do: 1) czynności ściągania długów, w tym factoringu; 2) usług doradztwa; 3) usług w zakresie leasingu. Należy wskazać, że ww. zwolnienia mają charakter przedmiotowy, gdzie przede wszystkim istotną przesłanką do skorzystania ze zwolnienia jest rodzaj świadczonej usługi - cechy, które ją wyróżniają. Ustawodawca szczególny nacisk położył na stronę przedmiotową, nie dokonując zawężenia omawianych zwolnień wyłącznie do określonej grupy podmiotów.
Zatem podkreślić należy, że wystarczającą przesłanką pozwalającą objąć zwolnieniem daną czynność jest wykazanie jej związku ze wskazanymi w ww. przepisach czynnościami, przy czym związek ten musi być wyraźny i nie odbiegać od świadczenia usług finansowych, wypaczając przez to istotę przewidzianego zwolnienia. Powyższy pogląd potwierdza orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C- 2/95 pomiędzy Sparekassernes Datacenter (SDC) a Skatteministeriet (Dania), w którym Trybunał stwierdził, że: „zwolnienie dotyczące usług finansowych nie jest uzależnione od tego, czy usługa jest wykonywana przez instytucję, która wstępuje w prawny związek z końcowym odbiorcą.
Fakt, że dana transakcja jest wykonywana przez osobę trzecią, ale z punktu widzenia końcowego odbiorcy wydaje się być usługą wykonywaną przez bank, nie wyklucza objęcia jej zwolnieniem”. Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą, podatek od towarów i usług pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.
Zwolnienia stanowią pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT. Mając na uwadze wykładnię zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy oraz w art. 135 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE, konieczne jest zdefiniowanie pojęcia „usług pośrednictwa”.
W związku z tym, że ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani Dyrektywa 112 nie definiują tego pojęcia, w celu określenia, jakie czynności należy rozumieć pod pojęciem usług pośrednictwa, należy oprzeć się na wykładni językowej, wspieranej przy tym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, wersja internetowa: http://sjp.pwn.pl), przez pośrednictwo należy rozumieć działalność osoby trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron.
Równorzędnie, przez pośrednictwo rozumie się kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych, a więc załatwianie dla zarobku różnego rodzaju transakcji handlowych między dwiema stronami, uczestniczenie w zawieraniu takich transakcji. W tym zakresie stwierdzić należy, że wykonywane przez podmiot wszelkie czynności zmierzające do zawarcia między dwiema różnymi stronami transakcji handlowych można uznać za pośrednictwo. Z kolei z doktrynalnego punktu widzenia cechą charakterystyczną pośrednictwa odróżniającą ten stosunek od innych umów jest fakt, że bezpośrednią przyczyną zawarcia bezpośrednio lub pośrednio umowy są działania pośrednika.
Innymi słowy przez umowę o pośrednictwo należałoby rozumieć taki stosunek prawny istniejący pomiędzy dwiema stronami, z których jedna (pośrednik) otrzymuje zlecenie od drugiej, aby doprowadzić do wymiany gospodarczej świadczeń z osobą trzecią, przy czym znalezienie kontrahenta ma stanowić bezpośredni i decydujący rezultat starań pośrednika. Bezpośrednim celem aktywności pośrednika jest wywołanie skutku prawnego, polegającego na wprowadzeniu zleceniodawcy (podmiotu zastępowanego) w stosunek umowny z osobą trzecią.
W celu rozstrzygnięcia, co w świetle przepisów prawa podatkowego należy rozumieć pod pojęciem „pośrednictwa” warto odnieść się do wyroku z 21 czerwca 2007 r. w sprawie C- 453/05 Volker Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde, w którym TSUE stwierdził, że „(…) pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy.
(…) Zatem pojęcie pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem że jego działalność nie ogranicza się do zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową”. Natomiast w wyroku z 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 Commissioners of Customs & Excise przeciwko CSC Financial Services Ltd.
Trybunał orzekł, że pojęcie pośrednictwa obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie jest stroną umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się od typowych świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie pośrednictwo stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie jako za odrębną działalność pośrednictwa. Działalność ta może obejmować m.in. wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych.
Celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. TSUE w orzeczeniu tym uznał, że znaczenie słowa „negocjacje”, w kontekście art. 13 część B lit. d pkt 5 VI Dyrektywy odnosi się „do działalności pośrednika, który nie przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej produktu finansowego oraz którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie usług wchodzących w zakres umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów. Negocjacje stanowią usługę świadczoną na rzecz strony umowy oraz są wynagradzane przez nią, polegającą na jednoznacznie określonym akcie mediacji.
Mogą one polegać m.in. na wskazywaniu odpowiednich możliwości zawarcia takiej umowy, nawiązywaniu kontaktu z drugą stroną lub negocjowaniu, w imieniu i na rzecz klienta, warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie wszystkich czynności niezbędnych w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy jednoczesnym braku jakiegokolwiek własnego zaangażowania negocjatora określonego w warunkach umowy.
Z drugiej strony, nie stanowi negocjacji sytuacja, w której jedna ze stron powierza podwykonawcy część formalności administracyjnych związanych z umową, takich jak udzielanie informacji drugiej stronie oraz przyjmowanie i przetwarzanie wniosków, zapisów na papiery wartościowe, będące przedmiotem umowy. W takim przypadku, podwykonawca zajmuje tę samą pozycję, jak strona sprzedająca produkt finansowy i nie jest zatem pośrednictwem.
Zatem, zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, usługa pośrednictwa finansowego powinna stanowić: usługę świadczoną na rzecz strony transakcji finansowej, za którą strona ta wypłaca wynagrodzenie; z punktu widzenia nabywcy usługi finansowej usługi świadczone przez pośrednika powinny stanowić element usługi finansowej; celem jest dążenie do zawarcia umowy (przy czym pośrednik nie ma żadnego interesu co do treści umowy); usługa pośrednictwa nie może mieć charakteru wyłącznie wykonywania czynności faktycznych związanych z umową (nie może to być np. wyłącznie udostępnianie informacji stronom transakcji finansowej).
W konsekwencji, żeby uznać daną działalność za pośrednictwo konieczne jest, aby pośrednik wykonał przynajmniej niektóre z czynności: wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia umowy; uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę; prowadzenie negocjacji polegających na jednoznacznie określonym akcie mediacji; nawiązywanie kontaktu z drugą stroną lub negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron.
Nie oznacza to, że pośrednik nie może wykonywać dodatkowych czynności, jednakże aby czynności te można było zaliczyć do czynności pośredniczących konieczne jest, aby wywoływały skutek lub miały na celu wywołanie skutku dla wszystkich stron transakcji, innymi słowy konieczne jest, aby skutek tych czynności znalazł odzwierciedlenie w zawartej umowie pomiędzy stronami. Jak wynika z przedstawionych informacji, w celu realizacji Państwa usług pośrednictwa kredytowego w zakresie przygotowywania, oferowania i zawierania umów o kredyt konsumencki, współpracują Państwo z C. Zawarli Państwo z C umowę, na podstawie której C świadczy na Państwa rzecz określone czynności.
C. wykonuje usługi za pomocą wytworzonego, utrzymywanego i stale rozwijanego przez siebie dedykowanego systemu operacyjnego, domen internetowych oraz platformy pośrednictwa pełniącej funkcje CRM („System Y).
C. zarządza również Serwisem (stroną internetową (…)), który stanowi główny punkt kontaktu pomiędzy Klientami a Państwem i C - w tle interfejsu Serwisu działa System Y. Wykorzystywane oprogramowanie przez C. zapewnia w szczególności zgodność z lokalnymi wymogami regulacyjnymi (m.in. w zakresie identyfikacji klienta, przebiegu procesu oceny zdolności kredytowej, obowiązków informacyjnych, przestrzegania limitów wysokości oprocentowania wraz z natychmiastową korektą oprocentowania w razie zmiany stóp ustalanych przez państwo) oraz umożliwia szybkie dostosowywanie oferty produktowej i wdrażanie nowych produktów pożyczkowych.
System jest ponadto przystosowany do prowadzenia zróżnicowanych kampanii marketingowych oraz inicjuje i automatyzuje spersonalizowaną komunikację z Klientami oraz generuje zadania wynikające z bieżących potrzeb procesów sprzedażowych. C. wykonuje - w przeważającej mierze w sposób zautomatyzowany, za pomocą stworzonego i obsługiwanego Systemu Y - następujące czynności: Pozyskiwanie i identyfikowanie potencjalnych pożyczkobiorców. W odniesieniu do klientów nowych (ok.
12% udzielanych pożyczek) C obsługuje w pełni zautomatyzowaną integrację z zewnętrznymi partnerami afiliacyjnymi, kierującymi zainteresowanych klientów do Serwisu, wraz z automatycznym podejmowaniem decyzji o przyjęciu ruchu w oparciu o predefiniowane parametry; w pakiecie usług mieści się także zarządzanie i koordynacja relacjami z partnerami afiliacyjnymi na poziomie grupy. W odniesieniu do klientów powracających (ok. 88% udzielanych pożyczek) C aktywnie ponownie angażuje klientów z bazy danych - prowadzi kampanie SMS i e-mail zachęcające do zawarcia kolejnej umowy pożyczki.
Prezentacja ofert pożyczek i ich warunków potencjalnym pożyczkobiorcom w Serwisie - w tym kalkulator pożyczkowy umożliwiający wybór kwoty i okresu pożyczki oraz formularz informacyjny generowany automatycznie.
Przeprowadzenie procesu wnioskowego (onboarding): rejestracja konta Klienta wraz z odebraniem wymaganych zgód, weryfikacja numeru telefonu (kod SMS), zebranie danych osobowych, danych o zatrudnieniu, dochodach, wydatkach i adresowych, weryfikacja tożsamości oraz przeciwdziałanie oszustwom, weryfikacja rachunku bankowego Klienta (przelew weryfikacyjny 1 grosz albo agregacja danych bankowych za pomocą widgetu Kontomatik), automatyczne kontrole krzyżowe (cross-check) oraz zapytania do zewnętrznych dostawców danych kredytowych (provider assessment).
Wykonanie automatycznego modelu scoringowego - według parametrów scoringowych i reguł ryzyka określanych przez Pożyczkodawców (ocena zdolności kredytowej i decyzja kredytowa pozostają, zgodnie z wymogami regulacyjnymi, wyłączną odpowiedzialnością danego Pożyczkodawcy) - oraz automatyczna kalkulacja dostępnego dla Klienta limitu kredytowego. Wynik scoringu przygotowywany przez System nie stanowi decyzji kredytowej ani rekomendacji wiążącej dla Pożyczkodawcy. Stanowi jedynie element procesu kojarzenia Klienta z Pożyczkodawcą wykonywanego w ramach usługi pośrednictwa.
Dostosowanie propozycji do potrzeb i możliwości Klienta: jeżeli wnioskowana kwota pożyczki przekracza wyliczony limit kredytowy, system automatycznie generuje kontrofertę opartą na tym limicie, którą Klient może zaakceptować; z uwagi na ustawowe limity oprocentowania zakres indywidualizacji warunków cenowych jest ograniczony (z wyjątkiem kampanii promocyjnych). Kojarzenie stron umowy pożyczki: w ramach świadczonej usługi C przedstawia Pożyczkodawcom wyłącznie wnioski Klientów, które zostały wcześniej zweryfikowane przez System pod kątem tożsamości Klienta oraz spełnienia określonych kryteriów kredytowych.
System przeprowadza wymagane kontrole i ocenę zdolności kredytowej zgodnie z parametrami właściwymi dla danego Pożyczkodawcy, dzięki czemu Pożyczkodawca otrzymuje wniosek poddany procesowi kwalifikacji, a nie jedynie dane potencjalnego Klienta. Działania te służą doprowadzeniu do skojarzenia Klienta z Pożyczkodawcą oraz umożliwieniu zawarcia umowy pożyczki. Ostateczna decyzja o zawarciu umowy należy do Pożyczkodawcy, który jako pierwszy wyrazi zainteresowanie danym wnioskiem. Proces decyzyjny prowadzi ten Pożyczkodawca, który jako pierwszy wyrazi zainteresowanie danym wnioskiem.
Obsługa komunikacji z potencjalnymi pożyczkobiorcami: automatyczna komunikacja SMS e-mail, m.in. w przypadku danych niewystarczających, niespójnych lub niekompletnych, a także w ramach ustrukturyzowanego programu ponownego angażowania Klientów, którzy przerwali proces wnioskowy (re-engagement - przypomnienia SMS/e-mail według zdefiniowanych reguł czasowych dla każdego etapu wniosku). System samodzielnie kwalifikuje nieliczne sprawy wymagające interwencji człowieka i kieruje je do Państwa, ograniczając zaangażowanie Państwa zasobów do niezbędnego minimum.
Doprowadzenie do zawarcia umowy pożyczki: zawarcie umowy następuje poprzez akceptację oferty w Serwisie (zgodnie z obowiązującymi przepisami o kredycie konsumenckim nie jest wymagany podpis własnoręczny ani elektroniczny). Dokumenty umowne (umowa pożyczki, formularz informacyjny, regulamin) - których treść przygotowuje Pożyczkodawca, ponoszący wyłączną odpowiedzialność regulacyjną za treść umowy - są automatycznie doręczane pożyczkobiorcy przez system (e-mail i SMS), działający w tym zakresie w imieniu Pożyczkodawcy.
Wypłata środków: przelew kwoty pożyczki na zweryfikowany rachunek bankowy Klienta jest zarządzany automatycznie przez system (zlecenia realizowane co do zasady w paczkach przelewów wykonywanych za pośrednictwem platformy bankowej). Czynności pomocnicze: rozwój i wdrażanie nowych funkcjonalności systemu, testowanie oraz zapewnienie jakości i niezawodności (weryfikacja i walidacja nowych funkcji przed wdrożeniem), a także wsparcie techniczne (helpdesk) świadczone na rzecz Państwa i Państwa pracowników, z określonymi terminami usuwania problemów w zależności od ich wagi.
C nie prowadzi bezpośredniej obsługi telefonicznej Klientów - pytania techniczne Klientów są przekazywane przez System do Państwa. Czynności te nie są świadczone ani wynagradzane jako usługi samodzielne i służą wyłącznie prawidłowemu wykonywaniu opisanych wyżej czynności pośrednictwa. System Y nie jest przedmiotem świadczenia nabywanego od C. Nie nabywają Państwo prawa do korzystania z oprogramowania, licencji ani usług informatycznych jako celu samego w sobie. System Y stanowi wyłącznie narzędzie wykorzystywane przez C do wykonywania usług objętych umową. Usługi C są świadczone w sposób ciągły i rozliczane w okresach rozliczeniowych.
Wynagrodzenie C za Usługi C ma charakter prowizyjny: jest określone jako procentowa część ogółu obrotu Pożyczkodawcy (na który składają się przychody odsetkowe oraz prowizje z tytułu udzielonych pożyczek) bezpośrednio przypisanego Usługom C, tj. obejmującego zawarte umowy pożyczkowe oraz dochody uzyskane przez Pożyczkodawcę przy udziale C. Wynagrodzenie to jest zatem wprost powiązane z wolumenem i wartością umów pożyczek zawartych dzięki czynnościom C. Państwa wątpliwości w tej sprawie dotyczą ustalenia, czy Usługi C nabywane przez Państwa, powinny być wykazywane jako import usług w Polsce podlegający zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
Oceniając powyższe okoliczności sprawy na tle powołanych regulacji prawnych należy stwierdzić, że nabywane przez Państwa usługi od C stanowią usługi pośrednictwa finansowego. Z opisu sprawy wynika bowiem, że usługi świadczone przez C na Państwa rzecz spełniają przedstawione wyżej przesłanki wynikające z orzecznictwa TSUE dla uznania ich za usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy. Nabywają Państwo od C usługi, w ramach których C wykonuje szereg czynności, które mają na celu doprowadzenie do zawarcia umowy między Pożyczkodawcami a Klientami.
Czynności wykonywane przez C obejmują m.in.: pozyskiwanie i identyfikowanie potencjalnych pożyczkobiorców; prezentowanie ofert pożyczek i ich warunków potencjalnym pożyczkobiorcom, w tym udostępnianie kalkulatora pożyczkowego umożliwiającego wybór kwoty i okresu pożyczki, przeprowadzanie procesu rejestracji oraz weryfikacji konta Klienta, wykonanie modelu scoringowego, dostosowanie propozycji do potrzeb i możliwości Klienta. Jak Państwo wskazali nie nabywają Państwo prawa do korzystania z oprogramowania, licencji ani usług informatycznych. System Y stanowi wyłącznie narzędzie wykorzystywane przez C do świadczenia ww. usług.
Zatem zakres usług wykonywanych przez C na Państwa rzecz niewątpliwie wykracza poza samo udzielanie informacji i nie ma jedynie charakteru techniczno-administracyjnego. Co więcej, za wykonywanie opisanych czynności C otrzymuje od Państwa wynagrodzenie prowizyjne - uzależnione od liczby i wartości zawartych pożyczek między Klientami a Pożyczkodawcami. Ponadto z okoliczności sprawy wynika, że usługi świadczone przez C nie obejmują usług, o których mowa art. 43 ust. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności ściągania długów, w tym factoringu, usługi doradztwa oraz usługi w zakresie leasingu.
Zatem, z uwagi na powołane przepisy prawa oraz orzecznictwo TSUE w kontekście przedstawionych okoliczności sprawy należy stwierdzić, że C świadcząc powyższe usługi zmierzające do zawarcia umów pomiędzy Klientami a Pożyczkodawcami, świadczy usługi pośrednictwa zdefiniowane w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym, ww. usługi te korzystają ze zwolnienia od podatku VAT. W konsekwencji, nabywane przez Państwa Usługi C, powinny być wykazywane jako import usług zwolnionych od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Państwa stanowisko jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.