Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
26 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan pismem z 1 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
W ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wykonał Pan usługę budowlaną na terytorium (…). Faktury pierwotne zostały wystawione na dane podane w zamówieniu przez osobę podającą się za przedstawiciela firmy (…) z siedzibą w (…) (z wykazaną procedurą Reverse Charge - odwrotne obciążenie VAT). Po wykonaniu prac odbiorca nie uregulował należności. W toku weryfikacji ustalił Pan, że podmiot pod nazwą (…) z siedzibą w (…) nie istnieje w (...) Rejestrze Handlowym (…), a podany na zamówieniu (...) nr NIP UE został użyty bezprawnie (kradzież tożsamości podatkowej). Sprawa przestępstwa wyłudzenia usług (...) została oficjalnie zgłoszona do (…) organów ścigania (...).
W związku z ustaleniem, że faktury pierwotne zostały wystawione na podmiot fikcyjny/nieistniejący, na rzecz którego usługa w świetle prawa nie mogła zostać świadczona, wystawił Pan faktury korygujące do zera i wprowadził je do systemu KSeF.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
Forma opodatkowania prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, to zryczałtowany podatek od przychodów ewidencjonowanych - stawka 5,5% . Dla celów działalności prowadzi Pan ewidencję przychodów .
Pytanie
(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu) Czy w opisanej sytuacji wyłudzenia usług budowlanych przez podmiot fikcyjny (nieistniejący w rejestrach) i braku możliwości ustalenia tożsamości nabywcy, prawidłowym działaniem było wycofanie tego przychodu poprzez wystawienie faktur korygujących do zera w systemie KSeF ze skutkiem wstecznym (ex tunc), a w konsekwencji - czy po Pana stronie powstał przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych z tytułu tych faktur?
Pana stanowisko w sprawie
(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu) Pana zdaniem, w związku z ujawnieniem faktu, że kontrahent jest podmiotem fikcyjnym ( brak wpisu w rejestrze oraz brak aktywnego numeru w systemie VIES ), doszło do wyłudzenia usług w wyniku przestępstwa. Faktura pierwotna od początku była dotknięta wadą prawną polegającą na braku drugiej strony transakcji. W konsekwencji przychód należny w rozumieniu przepisów o ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych w ogóle nie powstał. Prawidłowym działaniem było zatem wystawienie faktur korygujących do zera w systemie KSeF ze skutkiem wstecznym (w dacie ujęcia faktury pierwotnej), co skutecznie wycofało wadliwy przychód z ewidencji.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r. poz. 843 z późn. zm.): Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Użyte w ustawie określenie pozarolnicza działalność gospodarcza oznacza pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką". Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.
Dla ustalenia, czy w przedstawionej sytuacji powstał przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, należy zatem odwołać się do zasad określania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o PIT: Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Objęte powyższymi regulacjami przychody muszą być zatem następstwem prowadzonej działalności gospodarczej, stąd też między przychodem a działalnością gospodarczą musi istnieć związek skutkujący powstaniem przychodu. Przychodami z tego źródła są nie tylko przychody będące bezpośrednim wynikiem tej działalności, ale także przychody z każdej innej działalności z nią związanej, w tym w szczególności z tytułu niektórych operacji finansowych.
Z treści cyt. art. 14 ust. 1 ustawy o PIT wynika więc, iż przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego stosunku prawnego. „Należność” odnosi się zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia, jak i do powinności jego spełnienia. Dla powstania przychodu należnego istotne jest zatem istnienie po stronie podatnika prawa do otrzymania świadczenia pieniężnego w związku z wykonanym świadczeniem. Nie jest przy tym konieczne faktyczne otrzymanie tego wynagrodzenia.
Samo wystawienie faktury nie przesądza natomiast o powstaniu przychodu należnego, jeżeli z okoliczności sprawy wynika, że nie istniał stosunek prawny, z którego wynikałoby prawo podatnika do żądania zapłaty. Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 1c ustawy o PIT: Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h-1j i 1n-1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: 1) wystawienia faktury albo 2) uregulowania należności.
W przedstawionej sprawie istotne znaczenie ma zatem okoliczność, że usługa budowlana została przez Pana faktycznie wykonana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Jak stanowi art. 14 ust. 1m ustawy o PIT: Jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, korekty dokonuje się poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.
W myśl art. 6 ust. 1e ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Jeżeli w okresie rozliczeniowym, w którym podatnik ma obowiązek dokonać zmniejszenia przychodów na podstawie art. 14 ust. 1m ustawy o podatku dochodowym, podatnik nie osiągnął przychodów lub osiągnięte przychody są niższe od kwoty zmniejszenia, podatnik dokonuje zmniejszenia w kolejnych okresach rozliczeniowych.
Stosownie zaś do art. 6 ust. 1f ww. ustawy: Jeżeli korekta, o której mowa w art. 14 ust. 1m ustawy o podatku dochodowym, następuje po zmianie formy opodatkowania na opodatkowanie na zasadach: 1) ogólnych albo 2) określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym, albo 3) określonych w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 985), albo 4) określonych w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1704) - zmniejszenia lub zwiększenia przychodów dokonuje się w ostatnim okresie rozliczeniowym przed zmianą formy opodatkowania.
Z regulacji zawartych we wspomnianym art. 14 ustawy o PIT wynika, że korekta „wstecz” może być dokonana jedynie wtedy, gdy przyczyną korekty jest błąd rachunkowy lub inna oczywista omyłka. Przy czym, ustawodawca nie wskazuje, co należy rozumieć poprzez pojęcia „błąd rachunkowy” oraz „inna oczywista omyłka”. Pojęcia te zatem należy rozumieć zgodnie z ich znaczeniem potocznym.
Zatem, za „błąd rachunkowy” należy uznać sytuację, gdy przychód lub koszt został niewłaściwie ujęty ze względu na błąd w toku wykonywania obliczeń; może to dotyczyć zarówno okoliczności leżących po stronie wystawcy faktury czy innego dokumentu księgowego (np. błędne podanie na fakturze cen lub wartości towarów), jak i po stronie odbiorcy takiego dokumentu (np. wprowadzenie do ksiąg rachunkowych nieprawidłowej cyfry, zastosowanie wadliwego kursu waluty obcej przy przeliczaniu wartości przychodu na złote itp.).
Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN (wersja internetowa www.sip.pwn.pl), przez „omyłkę” należy rozumieć „spostrzeżenie, sąd niezgodny z rzeczywistością, niewłaściwe postępowanie, posunięcie”. W konsekwencji, za „inną oczywistą omyłkę” należy uznać inny oczywisty błąd, który nie jest jednocześnie błędem rachunkowym. Takim błędem może być np. nieprawidłowe ujęcie w ewidencji przychodu wynikającego z faktury wskutek błędnego przepisania danych lub wartości z dokumentu. „Omyłka” wiązać się również będzie z błędem polegającym albo na nieprawidłowym wystawieniu albo nieprawidłowym ujęciu dowodu księgowego. Okoliczność taka musi mieć zatem charakter „pierwotny”.
Co więcej, „omyłka” musi być „oczywista”. Oznacza to, że w przypadku jakichkolwiek wątpliwości co do charakteru przyczyn korekty, korekta dokonywana winna być w okresie otrzymania dokumentu potwierdzającego przyczynę korekty (w przypadku korekty kosztów uzyskania przychodów) lub w okresie wystawienia tego dokumentu (w przypadku korekty przychodów). Tylko w przypadku jednoznacznego stwierdzenia, że nieprawidłowe ujęcie przychodu bądź kosztu było bezpośrednim wynikiem błędu rachunkowego lub oczywistej omyłki, korekta przychodu lub kosztu winna być uwzględniana „wstecznie”.
Z powyższych przepisów wynika, że podatnicy dokonują korekty przychodów „na bieżąco”, tj. w okresie rozliczeniowym, w którym wystawią fakturę korygującą lub inny dokument potwierdzający przyczyny korekty. Korekta przychodów polega na zmniejszeniu lub zwiększeniu przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym. Zasady korygowania przychodów mają zastosowanie tylko do tych przypadków, gdy korekta nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką. Natomiast w sytuacji, w której korekta spowodowana jest błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, ma miejsce korygowanie ze skutkiem „wstecz”.
W pierwszej kolejności należy jednak ustalić, czy w przedstawionych okolicznościach po Pana stronie powstał przychód należny z tytułu wykonania opisanej usługi. Dopiero w przypadku stwierdzenia, że przychód taki powstał, zasadne jest rozpatrywanie skutków wystawienia faktur korygujących. Z treści wniosku wynika, że wykonał Pan usługę budowlaną na terytorium (…). Faktury dokumentujące wykonanie usług zostały wystawione na dane podmiotu wskazane w zamówieniu przez osobę podającą się za jego przedstawiciela. Po wykonaniu usługi zweryfikował Pan dane podmiotu wskazanego jako nabywca i ustalił, że podmiot ten nie istnieje, a wskazany numer identyfikacji podatkowej został wykorzystany bezprawnie.
W związku z ustaleniem tych okoliczności wystawił Pan faktury korygujące do zera. Ustalenie, że dane podmiotu wskazanego na fakturze jako nabywca zostały wykorzystane bezprawnie, może stanowić przyczynę skorygowania danych nabywcy na wystawionym dokumencie. Okoliczność ta nie przesądza jednak o możliwości wyeliminowania ze skutkiem wstecznym przychodu z tytułu faktycznie wykonanej usługi. Należy przy tym odróżnić zasadność skorygowania danych nabywcy wskazanych na fakturze od skutku tej korekty w zakresie przychodu podatkowego. Ustalenie, że na fakturze wskazano dane podmiotu, który w rzeczywistości nie był nabywcą usługi, może uzasadniać dokonanie korekty dokumentu w zakresie danych nabywcy.
Nie oznacza jednak, że z tego powodu należy wyeliminować ze skutkiem wstecznym przychód z tytułu faktycznie wykonanej usługi. Przedmiotem Pana wątpliwości jest ustalenie, czy w związku z wykonaniem opisanej usługi budowlanej powstał po Pana stronie przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych oraz czy wystawienie faktur korygujących do zera może skutkować zmniejszeniem tego przychodu ze skutkiem wstecznym. Jak wcześniej wskazano o przychodzie z działalności gospodarczej można mówić już w momencie powstania uprawnienia podatnika do uzyskania przysporzenia, niezależnie od jego faktycznego otrzymania.
Przychodami należnymi są bowiem należności stanowiące efekt działalności gospodarczej podatnika, których zapłaty może on żądać w związku z wykonanym świadczeniem. Przychody będą należne nawet wówczas, gdy podatnik ich nie otrzyma albo zrezygnuje z ich otrzymania lub odroczy termin płatności. W przedstawionej sprawie należy zatem ocenić, czy pomimo ustalenia, że dane podmiotu wskazanego jako nabywca zostały wykorzystane bezprawnie, wykonanie usługi budowlanej skutkowało powstaniem po Pana stronie przychodu należnego.
Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, należy wskazać, że usługa budowlana została przez Pana faktycznie wykonana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a jej wykonanie nastąpiło w związku z zamówieniem złożonym przez osobę występującą jako przedstawiciel nabywcy i w celu uzyskania wynagrodzenia za wykonane świadczenie. Późniejsze ustalenie, że osoba ta posłużyła się danymi podmiotu nieistniejącego, nie zmienia faktu, że usługa została faktycznie wykonana. Nie można zatem utożsamiać braku zapłaty wynagrodzenia, wynikającego z oszustwa, z brakiem wykonania usługi. Dla powstania przychodu nie jest przy tym konieczne, aby wynagrodzenie zostało faktycznie otrzymane.
Istotne jest, że wykonanie usługi nastąpiło w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i było związane z uzgodnionym wynagrodzeniem za to świadczenie, którego zapłata nie nastąpiła wskutek oszustwa. Ustalenie, czy doszło do popełnienia przestępstwa oraz określenie odpowiedzialności osoby, która dopuściła się oszustwa, nie jest przedmiotem niniejszej interpretacji. Okoliczność, że osoba zamawiająca usługę posłużyła się danymi podmiotu nieistniejącego, nie przesądza jednak sama w sobie o braku obowiązku rozpoznania przychodu z tytułu faktycznie wykonanej usługi.
Dla celów podatkowych istotne jest bowiem ustalenie skutków podatkowych wykonanego świadczenia oraz momentu powstania przychodu zgodnie z art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, skoro usługa budowlana została przez Pana faktycznie wykonana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie zamówienia obejmującego wykonanie tej usługi za wynagrodzeniem, to późniejsze ustalenie, że osoba zamawiająca usługę posłużyła się danymi podmiotu fikcyjnego, nie powoduje, że wykonane świadczenie przestaje być odpłatnym świadczeniem związanym z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Brak faktycznego otrzymania wynagrodzenia, wynikający z oszustwa, nie wyłącza powstania przychodu należnego. Tym samym po Pana stronie powstał przychód podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. W konsekwencji wycofanie tego przychodu ze skutkiem wstecznym nie znajduje uzasadnienia w przedstawionych okolicznościach. Tym samym, Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który przedstawił Pan we wniosku i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu zaistnienia zdarzenia. Należy zastrzec, że przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest ocena prawidłowości i zasadności wystawienia przez Pana faktur korygujących. Zasady wystawiania i korygowania faktur, a także techniczne aspekty przesyłania i ewidencjonowania tych dokumentów w systemie KSeF, regulują przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, które nie były przedmiotem Pana zapytania i nie podlegały ocenie.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność. Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu pytań. Inne kwestie wynikające z opisu stanu faktycznego oraz własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej, rozpatrzone.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.