Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
27 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 7 października 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Spółka cywilna dwóch osób fizycznych została zawiązana umową spółki cywilnej z dnia (…).1999 r. – na czas nieokreślony. Celem spółki jest prowadzenie działalności gospodarczej dla osiągnięcia jak największego dochodu. Głównym przedmiotem działalności jest wynajem lokali użytkowych podmiotom prowadzącym z ich wykorzystanie działalność usługową lub handlową. Sprzedaż dokumentowana jest fakturami vat zawierającymi kwotę netto, stawkę VAT oraz kwotę podatku, którą sprzedawca jest zobowiązany odprowadzić do urzędu skarbowego – wystawianymi w okresach miesięcznych.
Spółka jest czynnym podatnikiem VAT od (…).1999 r. Transakcje dostawy towarów i świadczenia usług dokonywane przez spółkę podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie występuje sprzedaż zwolniona. Zgodnie z art. 86 ustawy o VAT, spółka ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ zakupione towary lub usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W roku 2026 spółka ulegnie rozwiązaniu na skutek przyczyn ustawowych.
Na dzień rozwiązania spółka dysponowałaby nast. składnikami majątku (od zakupów/budowy/przebudowy ulepszeń przysługiwało prawo do odliczenia podatku vat o ile zakup został udokumentowany fv vat wystawionymi przez podatnik vat czynnego): 1. Nieruchomości- stanowiące środki trwałe: ‒ (…). 2. Maszyny i urządzenia stanowiące środki trwałe: ‒ (…).; 3. Środki transportu stanowiące środki trwałe: ‒ (…). 4. Zapasy w magazynie – są to nieruchomości zakupione z zamiarem dalszej odsprzedaży – produkcja w toku lub towary handlowe – łączna wartość około 5 mln zł.
Po rozwiązaniu spółki, majątek ten staje się współwłasnością ułamkową – każdy wspólnik nabywa określony udział odpowiadający jego dotychczasowemu udziałowi w zyskach i stratach – czyli w tym przypadku 50% dla każdego wspólnika. Majątek zgromadzony w spółce będzie dalej służył działalności opodatkowanej jednak prowadzonej w ramach JDG każdego ze wspólników. Umowy najmu zawarte przez spółkę pozostałyby w mocy. Każdy ze wspólników wystawiałby miesięczną fakturę sprzedaży (usługa najmu) w wysokości odpowiadającej 50% kwoty najmu. Spółka w roku 2025 poniosła stratę, która nie zostanie pokryta w czasie funkcjonowania spółki.
Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
Składniki majątku w stosunku do których przysługiwało prawo do odliczenia w przypadku nabycia/modernizacji/ulepszeń: ‒ Nieruchomości własność/prawo wieczystego użytkowania: (…). ‒ Środki transportu: (…). ‒ nieruchomości do remontu i odsprzedaży zakupione w celu istotnego przetworzenia lub zakupione jako towary handlowe: (…). Przekazanie majątku wspólnikom Spółki nastąpi nieodpłatnie. Powodem rozwiązania umowy spółki cywilnej będzie wypowiedzenie umowy przez jednego ze wspólników. Po rozwiązaniu spółki cywilnej każdy ze wspólników stanie się współwłaścicielem każdego składnika majątku spółki w udziale wynoszącym 50%.
Dochody uzyskiwane przez Pana z tyt. działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej opodatkowane są podatkiem liniowym. Dla spółki cywilnej prowadzone są księgi rachunkowe. Likwidacja spółki cywilnej jest planowana na koniec roku 2026. Działalność indywidualna opodatkowana podatkiem VAT będzie prowadzona jeszcze przed likwidacją spółki. Dochody z JDG będą opodatkowane podatkiem liniowym. Dla JGD będzie prowadzona podatkowa księga przychodów i rozchodów. Strata podatkowa została poniesiona w roku 2025 z tyt. działalności prowadzonej w formie spółki cywilnej, wartość około 500 tys. zł.
Pytania
(ostatecznie sformułowane w uzupełnienie wniosku) 1. Czy jeżeli w przypadku likwidacji spółki będzie kontynuował Pan działalność z wykorzystaniem 50% składników majątku wskazanych we wniosku to zastosowania nie będą miały art. 7 ust. 2 ustawy o vat, art. 14 ust. 5 ustawy o vat, art. 14 ust. 1 ustawy o VAT? 2. Czy jeżeli po likwidacji spółki cywilnej będzie Pan kontynuował działalność w ramach JDG będzie miał Pan prawo rozliczyć stratę podatkową poniesioną w roku 2025 w związku z działalnością spółki cywilnej w zeznaniu rocznym również w okresie, w którym spółka nie będzie już istniała a osiągane dochody będą pochodziły z JDG?
Art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na zadane pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Wniosek w zakresie podatku od towarów i usług podlega odrębnemu rozpatrzeniu.
Pana stanowisko w sprawie
(ostatecznie sformułowane w uzupełnienie wniosku) Strata podatkowa poniesiona w roku 2025 w związku z działalnością spółki cywilnej będzie mogła zostać rozliczona na podst. art. 9 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w kolejnych 5 latach podatkowych również w odniesieniu do dochodów uzyskanych już z JDG.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. 2026, poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 9 ust. 2 cyt. wyżej ustawy Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24–24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
Zgodnie z art. 9 ust. 3 ww. ustawy: O wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik może: 1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50 % wysokości tej straty, albo 2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50 % wysokości tej straty.
Przepis ten wprowadza zasadę, że strata podatkowa może zostać odliczona wyłącznie od dochodów z tego samego źródła przychodów co została poniesiona. Odwołuje się on do podziału źródeł przychodów określonego w art. 10 ust. 1 ustawy. Oznacza to, że rozliczenie straty jest możliwe jedynie w ramach tego konkretnego źródła. W konsekwencji podatnik może pomniejszyć dochód o stratę poniesioną w danym roku podatkowym tylko w odniesieniu do tego samego rodzaju przychodów.
Z przepisu wynika, że podatnicy mają możliwość: ‒ obniżenia dochodu uzyskanego z tego samego źródła przychodów w okresie pięciu kolejnych lat podatkowych następujących po roku poniesienia straty; po upływie tego pięcioletniego terminu prawo do rozliczenia straty wygasa; ‒ jednorazowego odliczenia straty do wysokości 5 000 000 zł w jednym z pięciu kolejnych lat podatkowych, przy czym pozostała część straty może zostać rozliczona w pozostałych latach tego okresu, z zastrzeżeniem, że w żadnym z tych lat odliczenie nie może przekroczyć 50% wartości straty.
Rozstrzygnięcie kwestii możliwości rozliczenia straty w opisanej sytuacji wymaga zatem odniesienia się do przepisów określających źródła przychodów na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Zgodnie z definicją zawartą w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Zgodnie z art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3. Stosownie natomiast do art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę inną niż określona w pkt 28. Na podstawie art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to: a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r. w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz.
WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251), b) spółkę kapitałową w organizacji, c) spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania, e) spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
Na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych spółka cywilna jest traktowana jako spółka niebędąca osobą prawną. Zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy art. 860-875 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 795). Zgodnie z art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego: Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów.
Natomiast zasady opodatkowania przychodów uzyskiwanych z udziału w takiej spółce określa art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym: Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do: 1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat; 2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną. Spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej. Jej dochody nie stanowią odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają dochody poszczególnych wspólników. Jeżeli wspólnikiem jest osoba fizyczna, dochód uzyskany z udziału w spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Przychody, koszty ich uzyskania oraz straty związane z działalnością spółki przypisuje się wspólnikom proporcjonalnie do przysługującego im prawa do udziału w zysku. Mając na uwadze powyższe, przychody uzyskiwane przez podatnika z tytułu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej oraz z tytułu udziału w spółce cywilnej prowadzącej działalność gospodarczą zaliczane są do tego samego źródła przychodów, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, dla celów rozliczenia straty podatkowej bez znaczenia pozostaje fakt, że działalność gospodarcza, w związku z którą strata została poniesiona, była prowadzona w formie spółki cywilnej, natomiast w kolejnych latach podatnik będzie ją prowadził samodzielnie w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej. Istotne jest bowiem, aby dochód, od którego odliczana jest strata, pochodził z tego samego źródła przychodów, z którego strata ta została poniesiona.
Odnosząc powyższe wyjaśnienia do przedstawionego przez Pana zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że będzie Pan uprawniony do rozliczenia straty podatkowej poniesionej w 2025 r. w związku z udziałem w spółce cywilnej również po jej likwidacji, w ramach dochodów uzyskiwanych z jednoosobowej działalności gospodarczej. Strata ta będzie mogła zostać rozliczona w jednym z pięciu kolejnych lat podatkowych, tj. w latach 2026–2030, z uwzględnieniem limitów i pozostałych warunków określonych w art. 9 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Likwidacja spółki cywilnej nie wyłącza zatem możliwości rozliczenia przez Pana straty podatkowej poniesionej w związku z udziałem w tej spółce, jeżeli po jej likwidacji będzie Pan nadal uzyskiwał dochody ze źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Przy czym wskazuję, że przepisy regulujące rozliczenie straty w następnych latach nie wskazują, czy rozliczenia takiego należy dokonać dopiero po zakończeniu danego roku podatkowego, czy też w jego trakcie.
Co za tym idzie, w przypadku braku szczegółowych uregulowań w tym zakresie należy przyjąć, że możliwe jest rozliczenie tej straty zarówno w trakcie roku podatkowego, jak i po jego zakończeniu, a wybór stosownej metody pozostaje w gestii podatnika. Wobec powyższego, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zastrzegam, że interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących podatek dochodowy od osób fizycznych względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego dla innych osób. Jej zakres obejmuje wyłącznie odpowiedź na zadane pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, w kontekście przedstawionego przez Pana stanowiska. Inne kwestie nieobjęte pytaniem, nie podlegały ocenie.
Podkreślam również, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.