Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 23 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest obywatelem polskim. Wnioskodawca urodził się w Polsce i mieszkał w Polsce do (…) września 2001 r., w którym to dniu przeprowadził się do Wielkiej Brytanii. W kwietniu 2026 r. Wnioskodawca przeprowadził się ponownie do Polski. Wnioskodawca nie posiada obywatelstwa Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca posiadał prawo stałego pobytu w Wielkiej Brytanii.
Wnioskodawca był rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii w latach 2001 - 2026. Na podstawie regulacji brytyjskiego prawa podatkowego, Wnioskodawca może być przez pewien czas wciąż uznawany za rezydenta brytyjskiego przez brytyjską administrację podatkową (…) ze względu na konstrukcję krajowego testu rezydencji (…), pomimo przeprowadzki do Polski. W czasie pobytu w Wielkiej Brytanii rodzina Wnioskodawcy, to jest dzieci, partnerka, siostry przebywały także w Wielkiej Brytanii. W czasie, gdy Wnioskodawca mieszkał w Wielkiej Brytanii, przyjeżdżał do Polski na wakacje, spędzał w Polsce ok. 2 tygodni rocznie. Pobyt w Polsce nigdy nie przekraczał 183 dni w roku.
Większość kontaktów towarzyskich Wnioskodawca utrzymywał z osobami zamieszkałymi w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca w czasie, gdy mieszkał w Wielkiej Brytanii nie prowadził tam indywidualnej działalności gospodarczej, nie pozostawał zatrudniony na podstawie umowy o pracę lub innej umowy cywilnoprawnej. Wnioskodawca od 2008 r. jest jedynym wspólnikiem w spółkach zarejestrowanych w Wielkiej Brytanii (dalej jako: „Spółki brytyjskie"). Wnioskodawca obecnie pozostaje wspólnikiem czterech spółek zarejestrowanych w Wielkiej Brytanii, którymi zarządza jako prezes zarządu. Wnioskodawca nabył w Wielkiej Brytanii dom, mieszkanie oraz garaż. Posiadał także dwa samochody.
Wnioskodawca nie uzyskiwał dochodów z najmu majątku. Wnioskodawca posiada dwa konta bankowe w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca posiada także jednostki uczestnictwa, certyfikaty inwestycyjne w brytyjskich funduszach inwestycyjnych oraz prawa do kapitałowych programów emerytalnych (pension plans). Wnioskodawca posiada ubezpieczenia na życie w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca nie przynależy do stowarzyszeń, klubów czy innych organizacji w Wielkiej Brytanii. Dzieci Wnioskodawcy urodziły się w Wielkiej Brytanii i tam chodziły do szkoły.
Wnioskodawca mieszkał w Wielkiej Brytanii wraz z partnerkę oraz dziećmi do czasu powrotu do Polski w 2026 r. Podczas zamieszkiwania w Wielkiej Brytanii Wnioskodawca w 2004 r. odziedziczył udział we własności nieruchomości - gruntu zabudowanego siedliskiem. Wnioskodawca zarejestrował w 2016 r. w Polsce spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, w której pozostaje jedynym wspólnikiem i prezesem zarządu. Wnioskodawca zarejestrował także w tym czasie w Polsce jednoosobową działalność gospodarczą. Wnioskodawca w 2018 r. nabył w Polsce dwa mieszkania oraz nieruchomość gruntową do majątku prywatnego na cele inwestycyjne.
Wnioskodawca w 2025 r. nabył dom w Polsce z zamiarem zamieszkania na stałe w Polsce. Dom jest obecnie remontowany. Wnioskodawca w 2025 r. nabył także w Polsce działkę gruntu zabudowaną domkiem rekreacyjnym. Wnioskodawca przeprowadził się z rodziną (partnerką i dziećmi) do Polski z zamiarem stałego pobytu w Polsce w kwietniu 2026 r. Wnioskodawca tymczasowo zamieszkał w Polsce w domu rodzinnym, w którym jest współwłaścicielem od 2004 r. Wnioskodawca przeprowadzi się do nowego domu po zakończeniu remontu. Wnioskodawca po powrocie do Polski wystawił dom w Wielkiej Brytanii na sprzedaż.
Wnioskodawca postanowił nie sprzedawać mieszkania w Wielkiej Brytanii, aby móc z niego korzystać podczas pobytów w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca będzie spędzał w Wielkiej Brytanii do kilku tygodni rocznie, w celu zarządzania spółkami, w której jest właścicielem i prezesem zarządu. Wnioskodawca będzie jeździł do Wielkiej Brytanii w celach służbowych, zazwyczaj bez dzieci i partnerki. Wnioskodawca będzie przebywał w Polsce rocznie powyżej 183 dni. Po przeprowadzce do Polski główna aktywność społeczna realizowana jest w Polsce. Spółki brytyjskie, w których Wnioskodawca jest jedynym wspólnikiem i prezesem zarządu, prowadzą działalność w zakresie handlu detalicznego oraz gastronomii.
Spółki brytyjskie zatrudniają osoby zamieszkałe w Wielkiej Brytanii. Bieżącym zarządzaniem działami Spółek brytyjskich, w tym zatrudnieniem, księgowością, logistyką, obsługą klienta, utrzymaniem majątku, zajmują się zatrudnieni w Wielkiej Brytanii menagerowie. Kluczowe decyzje gospodarcze podejmuje Wnioskodawca jako prezes zarządu spółek brytyjskich i jedyny wspólnik. W Wielkiej Brytanii nie działa żaden prokurent czy pełnomocnik generalny, natomiast decyzje dotyczące bieżącego zarządzania spółkami podejmowane są przez poszczególnych menagerów. Główne decyzje w zakresie działalności Spółek podejmowane są co miesiąc lub dwa.
Strategiczne decyzje, sprawozdania, podsumowania i uchwały są przyjmowane przez niego na terytorium Wielkiej Brytanii, podczas okresowych pobytów. W zależności od sytuacji Wnioskodawca podejmuje główne decyzje co do działalności w czasie pobytów w Wielkiej Brytanii, względnie na spotkaniach organizowanych w formie zdalnej. Wnioskodawca zdecydował się na powrót do Polski, gdyż funkcjonowanie spółek brytyjskich jest stabilne i nie wymaga bieżącego udziału Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie planuje rozwoju działalności w Wielkiej Brytanii, a jego działania ukierunkowane są na nadzór strategiczny i kontrolę funkcjonowania biznesu.
Pomimo przeprowadzki do Polski, Wnioskodawca spodziewa się szeregu strumieni dochodów pochodzących z zagranicy, głównie z Wielkiej Brytanii - dalej jako „Przychody Zagraniczne": Spodziewane Przychody Zagraniczne pochodzą po pierwsze ze Spółek brytyjskich, to jest: - dywidendy, - odsetki, - należności licencyjne, - wynagrodzenie za usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach jego działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce na rzecz Spółek brytyjskich, - wynagrodzenie z tytułu powołania w Spółkach brytyjskich, - wynagrodzenie z tytułu kontraktu menedżerskiego w Spółkach brytyjskich, - wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w Spółkach brytyjskich, - dochód ze zbycia udziałów w Spółkach brytyjskich, - wynagrodzenie za korzystanie przez Spółki brytyjskie z aktywów udostępnionych przez Wnioskodawcę (czynsz najmu).
Ponadto Wnioskodawca przewiduje osiągnięcie innych Przychodów Zagranicznych, to jest w szczególności przychody (dochody) z zysków kapitałowych, w tym zbycia udziałów, akcji, jednostek uczestnictwa, certyfikatów inwestycyjnych lub innych tytułów uczestnictwa w jednostkach inwestycyjnych, emerytalnych lub podmiotach gospodarczych z Wielkiej Brytanii, a także dochody z najmu, dzierżawy majątku - położonego w Wielkiej Brytanii.
Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Wnioskodawca złoży, zgodnie z art. 30j ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT, oświadczenie o wyborze opodatkowania ryczałtem od przychodów zagranicznych w terminie do końca stycznia 2027 r. Wnioskodawca posiada dokumentację potwierdzającą jego miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Wielkiej Brytanii w wymaganym okresie poprzedzającym przeniesienie miejsca zamieszkania do Polski.
W szczególności Wnioskodawca dysponuje brytyjskim certyfikatem rezydencji podatkowej potwierdzającymi jego rezydencję podatkową w Wielkiej Brytanii w okresie obejmującym co najmniej pięć z sześciu lat podatkowych poprzedzających 2026 r. Wynagrodzenie za usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach jego działalności gospodarczej prowadzonej w Polsce na rzecz Spółek brytyjskich będzie stanowiło przychód Wnioskodawcy z prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej zarejestrowanej w Polsce. Obecnie Wnioskodawca nie świadczy w ramach indywidualnej działalności gospodarczej usług na rzecz Spółek brytyjskich.
Wnioskodawca rozważa jednak świadczenie usług pozostających w jego kompetencji i uzasadnionych bieżącymi potrzebami Spółek brytyjskich, w szczególności w zakresie doradztwa strategicznego, analiz finansowych, marketingu, badania rynku czy kwestii związanych z zatrudnieniem. Wnioskodawca wykonywać będzie wskazane usługi zarówno z terytorium Polski jak i Wielkiej Brytanii, w zależności od sytuacji, to jest, czy przebywał będzie akurat w Polsce, czy w Wielkiej Brytanii i czy usługi mogą być wykonane online z terytorium Polski, czy też wymagać będą fizycznej obecności w Wielkiej Brytanii.
Użyte we wniosku sformułowanie „wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w Spółkach brytyjskich” odnosiło się do umowy o pracę - na podstawie umowy o pracę (employment contract / contract of service) zawartej ze Spółką brytyjską, na podstawie, której Wnioskodawca, niezależnie od pełnienia funkcji dyrektora, wykonywałby osobiście określone czynności na rzecz Spółki. W takim przypadku Wnioskodawca może jednocześnie pozostawać dyrektorem Spółki (office-holder) oraz jej pracownikiem. Czynności w ramach zatrudnienia mogą być wykonywane zarówno z terytorium Polski jak i Wielkiej Brytanii, w zależności od sytuacji oraz potrzeb Spółek brytyjskich.
Zbywanie udziałów w Spółkach brytyjskich nie będzie dokonywane przez Wnioskodawcę w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej w zakresie obrotu udziałami lub papierami wartościowymi. Udziały stanowią prywatny majątek inwestycyjny Wnioskodawcy związany z posiadaniem przez niego praw właścicielskich w Spółkach. Dochody ze zbycia tych udziałów nie będą związane funkcjonalnie z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Wnioskodawcę w Polsce i nie będą przypisane zakładowi położonemu w Polsce.
Wnioskodawca planuje udostępnić Spółkom brytyjskim aktywa pozostające w jego majątku prywatnym lub związanym z prowadzoną indywidualną działalnością gospodarczą lub aktywa które zostaną nabyte do majątku prywatnego lub związanego z prowadzoną indywidualną działalnością gospodarczą w przyszłości. Udostępnienie aktywów wynikać będzie każdorazowo z potrzeb biznesowych Spółek brytyjskich. Dotyczyć to będzie aktywów położonych w Wielkiej Brytanii, w szczególności nieruchomości, w których Spółki brytyjskie prowadzić będą działalność gospodarczą.
Zakresem pytania nr 3 Wnioskodawca zamierza objąć następujące rodzaje przychodów uzyskiwanych ze źródeł związanych z Wielką Brytanią: Dywidendy wypłacane przez Spółki brytyjskie; Odsetki otrzymywane od Spółek brytyjskich; Należności licencyjne otrzymywane od Spółek brytyjskich; Wynagrodzenie za usługi świadczone na rzecz Spółek brytyjskich w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy; Wynagrodzenie otrzymywane w związku z pełnieniem funkcji w organach Spółek brytyjskich, w tym z tytułu powołania; Wynagrodzenie z tytułu kontraktu menedżerskiego zawartego ze Spółką brytyjską; Wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w Spółkach brytyjskich; Dochód ze zbycia udziałów w Spółkach brytyjskich; Wynagrodzenie za korzystanie przez Spółki brytyjskie z aktywów należących do Wnioskodawcy; Przychody ze zbycia akcji i udziałów innych podmiotów z Wielkiej Brytanii; Przychody ze zbycia, umorzenia, odkupienia lub wykupu jednostek uczestnictwa, certyfikatów inwestycyjnych oraz innych tytułów uczestnictwa w brytyjskich funduszach lub innych instytucjach wspólnego inwestowania; Przychody związane z brytyjskimi kapitałowymi programami emerytalnymi (pension plans), w tym przychody związane z wypłatą lub realizacją praw z tych programów; Przychody z najmu lub dzierżawy nieruchomości i innych składników majątku położonych w Wielkiej Brytanii; Przychody ze zbycia nieruchomości lub innych składników majątku położonych w Wielkiej Brytanii.
Przez wskazane we wniosku „zyski kapitałowe” Wnioskodawca rozumie dochody uzyskiwane wskutek odpłatnego zbycia, umorzenia, wykupu albo innej realizacji praw z udziałów, akcji, jednostek uczestnictwa, certyfikatów inwestycyjnych oraz innych instrumentów lub tytułów uczestnictwa w podmiotach i instytucjach brytyjskich. Zbywanie udziałów, akcji, jednostek uczestnictwa, certyfikatów inwestycyjnych ani pozostałych wskazanych instrumentów finansowych nie będzie dokonywane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej w tym zakresie pozarolniczej działalności gospodarczej. Są to lub będą składniki prywatnego majątku inwestycyjnego Wnioskodawcy.
Dochody z tego tytułu nie będą związane z zakładem Wnioskodawcy położonym w Polsce ani przypisane takiemu zakładowi. W odniesieniu do udziałów w czterech Spółkach brytyjskich – udziały te nie są dopuszczone do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego. Nie są również notowane na giełdzie poza Polską. Natomiast Wnioskodawca nabywa w celach inwestycyjnych także akcje na rynku regulowanym w Wielkiej Brytanii spółek z siedzibą w Wielkiej Brytanii i spodziewa się uzyskać dochody z zysków kapitałowych związanych ze zbyciem tych akcji w przyszłości.
Wnioskodawca posiada w Wielkiej Brytanii obecnie następujące nieruchomości: dom, mieszkanie i garaż, wszystkie stanowią wyłączną własność Wnioskodawcy. Wnioskodawca może nabywać w przyszłości także inne nieruchomości w Wielkiej Brytanii, które odda w najem, dzierżawę lub inną umowę podobną. Począwszy od roku podatkowego następującego bezpośrednio po roku podatkowym, w którym Wnioskodawca przeniósł miejsce zamieszkania do Polski, tj. od 2027 r., Wnioskodawca będzie ponosił wydatki, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT, w wysokości co najmniej 100.000 zł rocznie, względnie w 2027 r. wyda kwotę większa niż 100.000 zł, która będzie uwzględniana w kolejnych latach.
Wydatki te nie będą zwracane Wnioskodawcy w żadnej formie. W ramach wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca zamierza nabyć zabytek nieruchomy wpisany do rejestru zabytków. Przedmiotem planowanego nabycia będzie nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem, przy czym do rejestru zabytków wpisany jest budynek znajdujący się na tej nieruchomości. W ramach wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca będzie ponosił wydatki na sprawowanie opieki, o której mowa w art. 5 pkt 1 lub 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkiem nieruchomym wpisanym do rejestru zabytków.
Wnioskodawca przewiduje ponoszenie wydatków związanych ze sprawowaniem opieki nad zabytkiem nieruchomym wpisanym do rejestru zabytków, obejmujących w szczególności wydatki związane z jego remontem i utrzymaniem. Wniosek obejmuje również wariant zdarzenia przyszłego, w którym zabytek, na który ponoszone będą te wydatki, nie będzie stanowił własności Wnioskodawcy. W odniesieniu do zagadnień objętych pytaniami nr 7, 9 i 10 należy rozróżnić dwa przewidziane we wniosku warianty zdarzenia przyszłego. Pierwszy wariant Pierwszy wariant dotyczy nabycia przez Wnioskodawcę nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem wpisanym do rejestru zabytków.
Wnioskodawca zamierza: nabyć prawo własności tej nieruchomości; ponieść cenę nabycia ze środków własnych; wykonać prace remontowe lub konserwacyjne; pozostawać właścicielem nieruchomości; dopuszcza jednak możliwość zbycia całej nieruchomości po upływie dwóch lat od jej nabycia, dokonania podziału nieruchomości i zbycia części wydzielonej nieruchomości przed upływem dwóch lat albo zbycia przed upływem dwóch lat części udziału we własności nieruchomości przy zachowaniu statusu współwłaściciela pozostałej części / udziału. Drugi wariant Drugi wariant dotyczy ponoszenia przez Wnioskodawcę wydatków na remont i opiekę nad zabytkiem nieruchomym, który nie będzie stanowił jego własności.
Planowane czynności będą obejmować niezbędne prace remontowe i konserwacyjne, aby przywrócić funkcjonalność nieruchomości, w tym remont konstrukcji, elewacji, dachu, instalacji, stolarki, prace konserwatorskie itd. Właścicielem tego zabytku będzie spółka Wnioskodawcy lub inna osoba fizyczna lub prawna, natomiast podstawą korzystania z nieruchomości lub sprawowania nad nią opieki przez Wnioskodawcę będzie stosunek najmu lub dzierżawy.
Pytania
Kiedy Wnioskodawca uzyskał w przedstawionym stanie faktycznym status rezydenta podatkowego w Polsce? Czy na podstawie przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca po złożeniu oświadczenia o wyborze ryczałtu od przychodów zagranicznych będzie uprawniony do zastosowania ww. ryczałtu na podstawie art. 30j Ustawy o PIT? Czy Przychody Zagraniczne opisane we Wniosku mogą zostać zakwalifikowane jako „przychody zagraniczne”, o których mowa w art. 30k ust. 1 Ustawy o PIT i w rezultacie podlegać opodatkowaniu Ryczałtem? Czy Spółki brytyjskie mają status polskiego rezydenta podatkowego, to jest, czy podlegają w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania?
Czy wypłacone Wnioskodawcy dywidendy, odsetki, należności licencyjne, wynagrodzenie za świadczone usługi, z tytułu zatrudnienia, kontraktu menadżerskiego, powołania przez spółkę zarejestrowaną poza Polską, ale uznaną za rezydenta polskiego ze względu na posiadanie w Polsce zarządu i w konsekwencji podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, stanowią „przychody zagraniczne", o których mowa w art. 30k ust. 1 ustawy o PIT?
Czy w przypadku zapłaty podatku za granicą od przychodów, które stanowią „przychody zagraniczne" w rozumieniu art. 30k ust. 1 ustawy o PIT, gdy umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje metodę zaliczenia proporcjonalnego - od ryczałtu od przychodów zagranicznych odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie?
Czy w przypadku poczynienia wydatków o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. b i c rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2021 r. w sprawie rodzajów wydatków uprawniających do skorzystania z prawa do opodatkowania ryczałtem przychodów uzyskanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby przenoszące miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.
U. poz. 2443, dalej „Rozporządzenie MF") w pierwszym lub kolejnym roku opodatkowania ryczałtem od przychodów zagranicznych i sprzedaży nabytej nieruchomości po upływie dwóch lat od dnia jej nabycia, Wnioskodawca może uwzględnić nadwyżkę ponad 100 000 złotych wydatków poniesionych na nieruchomość wpisaną do rejestru zabytków w kwocie wydatków poniesionych w kolejnych latach podatkowych, pomimo zbycia nieruchomości, w całym dziesięcioletnim okresie opodatkowania ryczałtem od przychodów zagranicznych?
Czy w przypadku poczynienia wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia MF na nieruchomość wpisaną do rejestru zabytków w postaci gruntu zabudowanego budynkiem, w przypadku, gdy do rejestru zabytków wpisany jest budynek, za kwotę wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w §1 pkt 2 lit. b wskazanego rozporządzenia, należy uznać całą cenę nabycia zabudowanej nieruchomości gruntowej?
Czy w przypadku poczynienia wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia MF na nieruchomość wpisaną do rejestru zabytków w postaci gruntu zabudowanego budynkiem, a następnie w przeciągu dwóch lat od dnia nabycia nieruchomości zbyta zostanie część nieruchomości, warunek poniesienia wydatków, o którym mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT, uznaje się za spełniony?
Czy w przypadku poczynienia wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia MF na nieruchomość wpisaną do rejestru zabytków w postaci gruntu zabudowanego budynkiem, a następnie w przeciągu dwóch lat od dnia nabycia nieruchomości zbyty zostanie udział we własności nieruchomości, warunek poniesienia wydatków, o którym mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT, uznaje się za spełniony?
Czy w przypadku poczynienia wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. c Rozporządzenia MF w postaci remontu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, która nie stanowi własności Wnioskodawcy, warunek poniesienia wydatków, o którym mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT, uznaje się za spełniony? W zakresie pytania numer 4 dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
Pana stanowisko w sprawie
Ad. 1 Wnioskodawca uzyskał w przedstawionym stanie faktycznym status rezydenta podatkowego w Polsce w dniu przeprowadzki do Polski w kwietniu 2026 r. Ad. 2 W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca po złożeniu oświadczenia o wyborze ryczałtu od przychodów zagranicznych będzie uprawniony do zastosowania ryczałtu na podstawie art. 30j Ustawy o PIT. Ad. 3 Przychody Zagraniczne opisane we Wniosku mogą zostać zakwalifikowane jako „przychody zagraniczne”, o których mowa w art. 30k ust. 1 Ustawy o PIT i w rezultacie podlegać opodatkowaniu Ryczałtem. Ad.
5 Wypłacone Wnioskodawcy dywidendy, odsetki, należności licencyjne, wynagrodzenie za świadczone usługi, najem, z tytułu zatrudnienia, kontraktu menadżerskiego, powołania przez spółkę zarejestrowaną poza Polską, ale uznaną za rezydenta polskiego ze względu na posiadanie w Polsce zarządu i w konsekwencji podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, stanowią „przychody zagraniczne", o których mowa w art. 30k ust. 1 ustawy o PIT. Ad.
6 W przypadku zapłaty podatku za granicą od przychodów, które stanowią „przychody zagraniczne" w rozumieniu art. 30k ust. 1 ustawy o PIT, gdy umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje metodę zaliczenia proporcjonalnego - od ryczałtu od przychodów zagranicznych odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Ad.
7 W przypadku poczynienia wydatków o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. b i c Rozporządzenia MF w pierwszym roku opodatkowania ryczałtem od przychodów zagranicznych i sprzedaży nabytej nieruchomości po upływie dwóch lat od dnia jej nabycia, Wnioskodawca może uwzględnić nadwyżkę ponad 100 000 złotych wydatków poniesionych na nieruchomość wpisaną do rejestru zabytków w kwocie wydatków poniesionych w kolejnych latach podatkowych, pomimo zbycia nieruchomości, w całym dziesięcioletnim okresie opodatkowania ryczałtem od przychodów zagranicznych. Ad.
8 W przypadku poczynienia wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia MF na nieruchomość wpisaną do rejestru zabytków w postaci gruntu zabudowanego budynkiem, w przypadku, gdy do rejestru zabytków wpisany jest budynek, za kwotę wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. b wskazanego rozporządzenia, należy uznać całą cenę nabycia zabudowanej nieruchomości gruntowej. Ad.
9 W przypadku poczynienia wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia MF na nieruchomość wpisaną do rejestru zabytków w postaci gruntu zabudowanego budynkiem, a następnie w przeciągu dwóch lat od dnia nabycia nieruchomości zbyta zostanie część nieruchomości, warunek poniesienia wydatków, o którym mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT, uznaje się za spełniony. Ad.
10 W przypadku poczynienia wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia MF na nieruchomość wpisaną do rejestru zabytków w postaci gruntu zabudowanego budynkiem, a następnie w przeciągu dwóch lat od dnia nabycia nieruchomości zbyty zostanie udział we własności nieruchomości, warunek poniesienia wydatków, o którym mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT, uznaje się za spełniony. Ad.
11 W przypadku poczynienia wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. c Rozporządzenia MF w postaci remontu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, która nie stanowi własności Wnioskodawcy, warunek poniesienia wydatków, o którym mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT, uznaje się za spełniony. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy Na mocy art. 1 pkt 61 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. z 2021 r. poz. 2105), od 1 stycznia 2022 r. wprowadzone zostały przepisy umożliwiające skorzystanie z preferencyjnego opodatkowania ryczałtem przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Polski. W uzasadnieniu do projektu tej ustawy (Druk 1532) wskazano m.in., że projekt przewiduje możliwość wyboru przez podatnika szczególnych zasad opodatkowania dedykowanych przychodom zagranicznym. Z opcji tej mogą skorzystać wyłącznie podatnicy będący osobami fizycznymi, którzy przeniosą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową) do Polski.
Nowe zasady opodatkowania stanowią preferencyjne rozwiązanie w stosunku do opodatkowania na zasadach przewidzianych w pozostałych przepisach ustawy z uwagi na to, że podatnik wybierający ten sposób opodatkowania zobowiązany będzie do zapłaty zryczałtowanej kwoty podatku od przychodów uzyskanych ze źródeł położnych za granicą, bez konieczności wykazywania w zeznaniu źródeł tych przychodów, wysokości przychodu oraz państwa jego uzyskania.
Zgodnie z art. 30j ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu ryczałtem od przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej może podlegać podatnik, który spełnia łącznie następujące warunki: 1) do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, w którym przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, złoży urzędowi skarbowemu oświadczenie o wyborze opodatkowania ryczałtem według ustalonego wzoru, przy czym przepis art. 45 ust. 1b stosuje się odpowiednio; 2) nie posiadał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez co najmniej pięć z sześciu lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok podatkowy, w którym przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Przy czym, zgodnie z art. 30j ust. 2-3 ustawy, do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, podatnik dołącza certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, podatnik składa jednorazowo za cały okres opodatkowania ryczałtem. O tym, jakie przychody podlegają opodatkowaniu omawianym ryczałtem, stanowi art. 30k ustawy.
Zgodnie z tym przepisem opodatkowaniu ryczałtem podlegają przychody uzyskane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym, zwane dalej w niniejszym rozdziale „przychodami zagranicznymi”, z wyłączeniem przychodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30f. Przychodów zagranicznych nie łączy się z innymi dochodami (przychodami) podlegającymi opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie i nie wykazuje się w zeznaniach podatkowych oraz księgach podatkowych, przy czym podatnik jest obowiązany posiadać dowody niezbędne do ustalenia pochodzenia, wysokości oraz okresu uzyskania przychodów zagranicznych.
Przychody zagraniczne oraz wydatki, o których mowa w art. 30m ust. 1, nie stanowią podstawy do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów oraz odliczenia w jakiejkolwiek formie od przychodu, dochodu, podstawy obliczenia podatku i podatku, w tym odliczenia składek na ubezpieczenia społeczne opłaconych przez podatnika od przychodów objętych ryczałtem oraz korzystania z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Na podstawie art. 30l ust. 1 ustawy ryczałt wynosi 200.000 zł za rok podatkowy niezależnie od wysokości uzyskanych w tym roku przychodów zagranicznych. Podatnik jest obowiązany wpłacić ryczałt w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.
Jeżeli podatnik przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w trakcie roku podatkowego, wysokość ryczałtu ustala się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których podatnik podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w tym roku podatkowym. Opodatkowanie omawianym ryczałtem wiąże się ponadto z obowiązkiem ponoszenia przez podatnika szczególnego rodzaju wydatków.
I tak, zgodnie z art. 30m ust. 1 ustawy podatnik jest obowiązany do poniesienia wydatków na wzrost gospodarczy, rozwój nauki i szkolnictwa, ochronę dziedzictwa kulturowego lub krzewienie kultury fizycznej, których rodzaje są określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, w wysokości co najmniej 100 000 zł w roku podatkowym począwszy od roku podatkowego następującego bezpośrednio po roku podatkowym, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl art. 30m ust. 5 ustawy minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje wydatków, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze wpływ poszczególnych kategorii wydatków na wzrost gospodarczy, rozwój nauki i szkolnictwa, ochronę dziedzictwa kulturowego oraz krzewienie kultury fizycznej.
Według cytowanych przepisów, możliwość wyboru ryczałtowej formy opodatkowania przychodów zagranicznych dotyczy osób fizycznych (nierezydentów), które: przeniosą rezydencję podatkową do Polski; nie były polskimi rezydentami podatkowymi przez co najmniej pięć z sześciu poprzedzających lat podatkowych; w roku podatkowym uzyskają poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody; do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, w którym przeniosą rezydencję podatkową do Polski złożą do urzędu skarbowego oświadczenie o wyborze opodatkowania ryczałtem według ustalonego wzoru; będą realizować wydatki na cele określone w odrębnym rozporządzeniu w wysokości minimum 100 tys. zł rocznie, w każdym roku podlegania opodatkowaniu ryczałtem (cel wydatków: wzrost gospodarczy, rozwój nauki i szkolnictwa, ochrona dziedzictwa kulturowego lub krzewienie kultury fizycznej).
Jak wynika z treści omawianych przepisów dotyczących ryczałtu, jak i z powoływanego już uzasadnienia projektu ustawy zmieniającej (druk 1532), szczególne zasady opodatkowania, jakim jest ten ryczałt dotyczą przychodów zagranicznych rozumianych jako przychody osiągane w roku podatkowym poza terytorium Polski. Opodatkowanie dotyczy więc wszystkich przychodów osiąganych za granicą, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 30f ustawy (art. 30k ust. 1 ustawy). Na gruncie analizowanej sprawy istotne jest zatem określenie, jak należy rozumieć pojęcie „przychodów zagranicznych”. Ustawodawca określił je w art. 30k ust. 1 jako „przychody uzyskane poza terytorium Polski”.
Niemniej jednak, na gruncie tego sformułowania należy rozważyć, jakie kryteria, cechy, okoliczności uzyskiwania przychodów są decydujące dla możliwości uznania, że przychody zostały uzyskane poza terytorium Polski. Analizując znaczenie językowe pojęcia „przychodów uzyskiwanych poza terytorium Polski”, można stwierdzić, że przychodami uzyskiwanymi poza terytorium Polski niewątpliwie będą przychody z działalności (pracy, działalności gospodarczej, działalności osobistej) wykonywanej na terytorium innego państwa. Można również stwierdzić, że „przychodami uzyskiwanymi poza terytorium Polski” są takie przychody, których źródło znajduje się poza terytorium Polski.
Takie rozwinięcie analizowanego pojęcia znajduje potwierdzenie w wykładni systemowej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności, w taki właśnie sposób ustawodawca mówi o dochodach zagranicznych w art. 27 ust. 8-9a ustawy. Co więcej, ustawodawca w wielu przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się do przychodów z zagranicznych źródeł przychodów np. zagraniczny zakład, otrzymywane z zagranicy renty, emerytury zagraniczne, odsetki lub dyskonto od zagranicznych obligacji, nagrody przyznawane przez organizacje międzynarodowe.
Z przepisów tych wynika, że ustawodawca łączy pojęcie źródła przychodów z zagranicy z faktem powstania uprawnienia do uzyskania/wypłaty przychodów na gruncie prawa innego państwa, w tym w ramach regulowanego prawem tego państwa stosunku prawnego z podmiotem mającym siedzibę albo miejsce zamieszkania na terytorium tego innego państwa. Wśród przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które mogą być pomocne dla ustalenia sposobu rozumienia przez ustawodawcę pojęcia "przychodów uzyskiwanych poza terytorium Polski", można wskazać także art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przepis ten dotyczy osób, które nie są polskimi rezydentami podatkowymi, tj. mają ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Ustawodawca wskazał w nim przykładowe dochody (przychody), które uważa się za osiągnięte na terytorium Polski. Co istotne, wymienione kategorie dochodów (przychodów) są katalogiem otwartym - przesądza o tym zwrot „w szczególności”. Skoro przepis art. 3 ust. 2b wskazuje, jakie rodzaje dochodów (przychodów) są w szczególności uważane za osiągane na terytorium Polski, to można posłużyć się tym przepisem, aby wywnioskować, jakie dochody (przychody) w szczególności są uważane za uzyskiwane poza terytorium Polski.
Można w tym celu zastosować m.in. reguły wnioskowania a contrario, jednak – z uwagi na otwarty charakter katalogu z art. 3 ust. 2b ustawy, cel tej regulacji i złożoność analizowanej materii - wyniki tego wnioskowania należy skonfrontować z wynikami, jakie dają inne narzędzia wykładni.
W myśl art. 3 ust. 2b ustawy o PIT, dochodami (przychodami) osiągniętymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są w szczególności dochody (przychody) z: pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości; papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających; umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa; tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej; należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia; niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
Przepis art. 3 ust. 2b ustawy nie wskazuje wprost: ani jakie konkretne przychody ustawodawca uznał za niemające statusu przychodów uzyskiwanych na terytorium Polski, ani też jakie konkretne przychody ustawodawca uważa za uzyskiwane poza terytorium Polski. Celem tego przepisu nie było bowiem uniwersalne wyjaśnienie zagadnienia umiejscowienia źródeł przychodów - w szczególności norma tego przepisu nie dotyczy polskich rezydentów podatkowych. Z uzasadnienia do projektu ustawy zmieniającej z 29 października 2021 r. (Dz.
U. z 2021 r. poz. 2105 z późn. zm.) wynika, że preferencyjny sposób opodatkowania ograniczono tylko do przychodów osiąganych poza granicami Polski, czyli przychodów, których Polska nie miałaby prawa opodatkować, gdyby podatnik nie przeniósł miejsca zamieszkania na terytorium Polski. (...). Szczególne zasady opodatkowania dotyczyć będą wyłącznie przychodów zagranicznych, rozumianych jako przychody osiągane w roku podatkowym poza terytorium Polski. Jednocześnie, ustawodawca wyłączył z zakresu przedmiotowego przychody, o których mowa w art. 30f ustawy PIT. Nowa regulacja nie znajdzie zatem zastosowania do dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej uzyskanych przez podatnika.
Powyższe oznacza, że preferencja odnosi się do przychodów, które podatnik uzyskuje poza terytorium Polski - czyli przychodów, które w sytuacji, gdyby podatnik nie zmienił miejsca zamieszkania na Polskę, nie podlegałby polskiej jurysdykcji podatkowej, bo miałby status przychodów uzyskiwanych poza terytorium Polski przez podatnika, który nie ma nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.
Z przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych sprawy wynika, że Wnioskodawca mieszkał w Wielkiej Brytanii, i był uznawany przez brytyjskie organy podatkowe za rezydenta podatkowego tego państwa, podlegającego w Wielkiej Brytanii nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Wnioskodawca dysponuje certyfikatem rezydencji podatkowej wydanym przez brytyjskie organy podatkowe, które potwierdzają ten fakt.
Wnioskodawca planuje do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, w którym przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (czyli do końca stycznia 2027 r.), złożyć urzędowi skarbowemu oświadczenie, o którym mowa w art. 30j ust. 1 pkt 1 Ustawy PIT, tj. o wyborze opodatkowania ryczałtem od przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazano w jaki sposób należy liczyć okres, w którym podatnik nie posiada miejsca zamieszkania w Polsce co najmniej przez pięć z sześciu lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok podatkowy, w którym przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przepis art. 30j ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT odwołuje się do "lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok podatkowy". Zatem przepis ten dotyczy pełnych lat podatkowych, w których podatnik nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce. Nie ma tutaj mowy o okresach zamieszkiwania za granicą, lecz latach podatkowych.
Skoro Wnioskodawca wrócił do Polski w 2026 r. to sześć lat podatkowych, o których mowa w art. 30j ust. 1 pkt 2 ww. ustawy to lata: 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 i 2025. Aby spełnić warunek z ww. przepisu, Wnioskodawca nie powinien mieć miejsca zamieszkania na terytorium Polski przez co najmniej 5 lat w ww. okresie.
Skoro Wnioskodawca nie posiadał miejsca zamieszkania na terytorium Polski od 2001 r. i dysponuje brytyjskim certyfikatem rezydencji za ostatnie 25 lat, to niewątpliwie Wnioskodawca spełnia kryterium nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Polski przez okres co najmniej pięciu lat podatkowych poprzedzających rok podatkowy, w którym przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zatem jeżeli w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym po którym Wnioskodawca przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Polski, to jest w terminie do 31 stycznia 2027 r. złoży urzędowi skarbowemu oświadczenie o wyborze opodatkowania Ryczałtem według ustalonego wzoru, będzie uprawniony do skorzystania z opodatkowania Ryczałtem już od roku 2026. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że będzie ponosił wydatki na cele określone w odrębnym rozporządzeniu, o których mowa w art. 30m ww. ustawy w wysokości minimum 100 tys. zł rocznie, w każdym roku podlegania opodatkowaniu ryczałtem.
Wnioskodawca przewiduje, że po przeprowadzce do Polski może osiągać w szczególności przychody z najmu nieruchomości położonych poza granicami Polski, odsetek otrzymywanych z tytułu lokat zagranicznych w brytyjskich instytucjach finansowych, dywidend i sprzedaży udziałów/akcji Spółek brytyjskich, przy czym Spółki brytyjskie nie są spółkami nieruchomościowymi w rozumieniu art. 5a pkt 49 Ustawy PIT oraz aktywa tych spółek nie składają się w więcej niż 50% z nieruchomości położonych na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, ponadto udziały w Spółkach Brytyjskich nie są notowane na giełdzie w Polsce ani za granicą.
Wszelkie tego typu przychody można zakwalifikować do kategorii przychodów zagranicznych w rozumieniu art. 30k ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co do których Wnioskodawca ma możliwość wyboru ryczałtowej formy opodatkowania przychodów zagranicznych, zgodnie z art. 30k ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przy spełnieniu wyżej określonych warunków. Istotne jest źródło powstania przychodów, to jest, czy powstają one za granicą i wypłacane są z zagranicy.
Uzasadnienie szczegółowe Ad 1. Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca uzyskał w przedstawionym stanie faktycznym status rezydenta podatkowego w Polsce w dniu przeprowadzki do Polski w kwietniu 2026 r. W tym momencie bowiem centrum interesów życiowych przeniosło się do Polski. Od momentu przeprowadzki to w Polsce prowadzone jest gospodarstwo domowe, tutaj mieszka partnerka i dzieci. To w Polsce dzieci chodzą do szkoły, Wnioskodawca posiada dom rodzinny oraz działalność gospodarczą, spółkę, a także nieruchomości inwestycyjne. Wnioskodawca będzie kontynuował posiadanie udziałów w Spółkach brytyjskich oraz będzie sprawował nadzór właścicielski nad spółkami.
Pomimo związków biznesowych z Wielką Brytanią, centrum interesów życiowych występuje od momentu przeprowadzki w Polsce. Ze względu na regulacje brytyjskie, Wnioskodawca dalej będzie uznawany przez Wielką Brytanię za rezydenta podatkowego Wielkiej Brytanii przez pewien czas. Jednak ze względu na reguły kolizyjne wynikające z umowy o unikania podwójnego opodatkowania, Wnioskodawca może zostać uznany jedynie przez Polskę. Ad 2. W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca po złożeniu oświadczenia o wyborze ryczałtu od przychodów zagranicznych będzie uprawniony do zastosowania ryczałtu na podstawie art. 30j Ustawy o PIT.
Wnioskodawca przeniósł faktyczne miejsce zamieszkania do Polski, a to jest okoliczność decydująca. Ad 3. Wszystkie wymienione w opisie stanu faktycznego Przychody Zagraniczne mogą zostać zakwalifikowane jako "przychody zagraniczne", o których mowa w art. 30k ust. 1 Ustawy o PIT i w rezultacie podlegać opodatkowaniu Ryczałtem. Wszystkie bowiem wymienione przychody pochodzą ze źródeł położnych za granicą, to jest ze spółek lub innych aktywów położonych w Wielkiej Brytanii.
Ad 5. W przypadku, gdy dywidendy, odsetki, należności licencyjne, wynagrodzenie za świadczone usługi, najem, z tytułu zatrudnienia, kontraktu menadżerskiego, powołania zostaną wypłacone przez spółkę zarejestrowaną poza Polską, ale uznaną za rezydenta polskiego ze względu na posiadanie w Polsce zarządu w osobie Wnioskodawcy i w konsekwencji podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania, stanowić będą także „przychody zagraniczne", o których mowa w art. 30k ust. 1 ustawy o PIT.
Jak wskazuje się w interpretacjach podatkowych, preferencyjne opodatkowanie przychodów zagranicznych ryczałtem odnosi się do przychodów, które podatnik uzyskuje poza terytorium Polski - czyli przychodów, które w sytuacji, gdyby podatnik nie zmienił miejsca zamieszkania na Polskę, nie podlegałyby polskiej jurysdykcji podatkowej, bo miałyby status przychodów uzyskiwanych poza terytorium Polski przez podatnika, który nie ma nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.
W przypadku, gdyby Wnioskodawca jako jedyny członek zarządu zagranicznej spółki, nie zmieniał miejsca zamieszkania i tym samym rezydencji podatkowej z brytyjskiej na polską, nie byłoby możliwości zmiany rezydencji zarządzanej przez Wnioskodawcę spółki zagranicznej na polską ze względu na sprawowanie zarządu w Polsce. W konsekwencji należy uznać, że uzyskiwane od takiej spółki przychody należy uznać za przychody zagraniczne w rozumieniu art. 30k ust. 1 ustawy o PIT.
Ad 6. W przypadku zapłaty podatku za granicą od przychodów, które stanowią „przychody zagraniczne" w rozumieniu art. 30k ust. 1 ustawy o PIT, gdy umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje metodę zaliczenia proporcjonalnego - od ryczałtu od przychodów zagranicznych odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.
Zgodnie z art. 30k ust. 3 ustawy o PIT przychody zagraniczne oraz wydatki, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT, nie stanowią podstawy do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów oraz odliczenia w jakiejkolwiek formie od przychodu, dochodu, podstawy obliczenia podatku i podatku, w tym odliczenia składek na ubezpieczenia społeczne opłaconych przez podatnika od przychodów objętych ryczałtem oraz korzystania z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Przepis ten dotyczy jednak przychodów zagranicznych, a nie podatku zapłaconego za granicą w związku z tymi przychodami.
Jeśli więc Wnioskodawca zapłaci za granicą podatek od przychodów zagranicznych, uprawniony będzie do odliczenia od podatku (ryczałtu) należnego w Polsce, podatku zapłaconego za granicą. Zgodnie z art. 2 Konwencji między Rzeczypospolita Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisana w Londynie dnia 20 lipca 2006 r. (Dz.
U. Nr 250, poz. 1840, dalej „Konwencja") Konwencja dotyczy podatków od dochodu i od zysków majątkowych, bez względu na sposób ich poboru, pobieranych na rzecz Umawiającego się Państwa, jego jednostek terytorialnych lub organów lokalnych. Za podatki od dochodu i od zysków majątkowych uważa się wszystkie podatki, które pobiera się od całego dochodu albo od części dochodu, włączając podatki od zysków z przeniesienia własności majątku ruchomego lub nieruchomego. Do obecnie istniejących podatków, których dotyczy Konwencja, należą w szczególności w Zjednoczonym Królestwie podatek dochodowy (the income tax), a w Polsce podatek dochodowy od osób fizycznych.
Konwencja dotyczy również wszystkich podatków takiego samego lub podobnego rodzaju, które po podpisaniu Konwencji będą pobierane przez którekolwiek Umawiające się Państwo obok istniejących podatków lub w ich miejsce.
W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce uzyskuje dochód lub zyski majątkowe, które zgodnie z postanowieniami Konwencji, mogą być opodatkowane w Zjednoczonym Królestwie (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez Zjednoczone Królestwo wyłącznie z powodu, że dany dochód lub zyski majątkowe są także dochodem lub zyskami majątkowymi uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Zjednoczonego Królestwa), Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu lub zysków majątkowych takiej osoby, kwoty równej podatkowi od dochodu lub zysków majątkowych zapłaconemu w Zjednoczonym Królestwie.
Biorąc pod uwagę regulacje przywołanej Konwencji, ryczałt od przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w art. 30j ust. 1 ustawy o PIT, należy uznać za podatek objęty tą Konwencją. W konsekwencji na podstawie art. 22 ust. 2 Konwencji, Polska ma obowiązek zezwolić na odliczenie od ryczałtu podatku zapłaconego od przychodów zagranicznych w Wielkiej Brytanii. Ryczałt od przychodów zagranicznych jest uproszczoną, opcjonalną formą opodatkowania przychodów zagranicznych, niezależną od kwoty faktycznie uzyskanych przychodów zagranicznych.
W porównaniu z opodatkowaniem na zasadach ogólnych, podatnik opodatkowany ryczałtem może ponieść większe lub niższe obciążenia podatkowe związane z dokonanym wyborem. Ryczałt jest jednak dalej podatkiem dochodowym obliczonym zgodnie z przepisami ustawy o PIT nałożonym na określone przychody i objęty konwencyjnym unikaniem podwójnego opodatkowania. Wnioskodawca ma więc prawo pomniejszyć, z zastrzeżeniem proporcji, ryczałt o podatek zapłacony w Wielkiej Brytanii.
Ad 7. W przypadku poczynienia wydatków o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. b i c Rozporządzenia MF w pierwszym roku opodatkowania ryczałtem od przychodów zagranicznych i sprzedaży nabytej nieruchomości po upływie dwóch lat od dnia jej nabycia, Wnioskodawca może uwzględnić nadwyżkę ponad 100 000 złotych wydatków poniesionych na nieruchomość wpisaną do rejestru zabytków w kwocie wydatków poniesionych w kolejnych latach podatkowych, pomimo zbycia nieruchomości, w całym dziesięcioletnim okresie opodatkowania ryczałtem od przychodów zagranicznych.
Przepisy rozporządzenia określają jedynie obowiązek utrzymania własności nabytego zabytku jedynie przez dwa lata. Zbycie zabytku po dwóch latach nie wyklucza prawa do uwzględnienia wydatków poniesionych na nabycie zabytku na podstawie art. 30m ust. 2 ustawy o PIT.
Ad 8. W przypadku poczynienia wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia MF na nieruchomość wpisaną do rejestru zabytków w postaci gruntu zabudowanego budynkiem, w przypadku gdy do rejestru zabytków wpisany jest budynek, za kwotę wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. b wskazanego rozporządzenia, należy uznać całą cenę nabycia zabudowanej nieruchomości gruntowej. Wnioskodawca zamierza nabyć nieruchomość gruntową zabudowaną budynkiem, przy czym sam budynek jest wpisany do rejestru zabytków.
Wnioskodawca nie jest w stanie określić jaka część wartości nieruchomości związana jest z wartością gruntu, a jaka z wartością posadowionego na nim budynku wpisanego do rejestru zabytków. W ocenie Wnioskodawcy łączna cena za grunt zabudowany budynkiem zabytkowym może zostać uznana za wydatek, o którym mowa w rozporządzeniu MF.
Ad 9. W przypadku poczynienia wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia MF na nieruchomość wpisaną do rejestru zabytków w postaci gruntu zabudowanego budynkiem, a następnie w przeciągu dwóch lat od dnia nabycia nieruchomości zbyta zostanie część nieruchomości, warunek poniesienia wydatków, o którym mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT, uznaje się zdaniem Wnioskodawcy za spełniony. Warunkiem określonym w rozporządzeniu MF jest „pozostawanie właścicielem nabytego zabytku nieprzerwanie przez okres dwóch lat od dnia jego nabycia".
W przypadku zbycia części zabytku, np. poprzez wyodrębnienie i zbycie samodzielnych lokali mieszkalnych w budynku lub podział nieruchomości, Wnioskodawca będzie pozostawał właścicielem nabytego zabytku w związku z posiadaniem pozostałej części. Ad 10. W przypadku poczynienia wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w § 1 pkt 2 lit. b Rozporządzenia MF na nieruchomość wpisaną do rejestru zabytków w postaci gruntu zabudowanego budynkiem, a następnie w przeciągu dwóch lat od dnia nabycia nieruchomości zbyty zostanie udział we własności nieruchomości, warunek poniesienia wydatków, o którym mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT, uznaje się za spełniony.
Warunkiem określonym w rozporządzeniu MF jest „pozostawanie właścicielem nabytego zabytku nieprzerwanie przez okres dwóch lat od dnia jego nabycia", przy czym nie zastrzeżono w rozporządzeniu, że musi to być 100% udział we własności. Tak więc zbycie nawet 99% udziału w zabytku w ciągu 2 lat od jego nabycia, nie powoduje naruszenia warunku utrzymywania własności.
Ad 11. W przypadku poczynienia wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT i określonych w §1 pkt 2 lit. c Rozporządzenia MF w postaci remontu nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków, która nie stanowi własności Wnioskodawcy, warunek poniesienia wydatków, o którym mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT, uznaje się zdaniem Wnioskodawcy za spełniony. Z różnych względów zabytek może pozostawać własnością innej osoby, np. partnerki, dzieci czy spółki Wnioskodawcy, przy czym opiekę nad zabytkiem sprawować może bezpośrednio Wnioskodawca, włączając w to ponoszenie wydatków na zabytek związanych z realizacją tej opieki.
Rozporządzenie nie zastrzega, aby wydatki na opiekę nad zabytkiem ponoszone miały być wyłącznie na zabytek, który stanowi własność podatnika. Argumentację tę wzmacnia wykładnia celowościowa - ustawodawca poprzez obowiązek ponoszenia wydatków na określone cele gospodarczo-społeczne spodziewa się poniesienia nakładów, które mają przynieść korzyści nie tylko Wnioskodawcy, ale także dla społeczeństwa lub gospodarki. Nie jest więc z tej perspektywy istotne, czyją własnością pozostaje zabytek, lecz aby zabytek nie uległ zniszczeniu.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Reguły dotyczące opodatkowania Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że: Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Według art. 4a ustawy: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Ustalenie Pana miejsca zamieszkania dla celów podatkowych Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.
Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynika to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania, kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP.
Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawa PIT) oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT.
Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności. Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej itp. W praktyce czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne. W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych. Jednak co istotne, posiadanie miejsca zamieszkania w Polsce w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ściśle związane ze spełnieniem przesłanek wynikających z art. 3 ust. 1a tej ustawy. Rezydencja podatkowa – jak wynika z ww. Objaśnień podatkowych – nie ma bowiem charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Wobec powyższego, od momentu przeniesienia się wraz z rodziną (partnerką i dziećmi) do Polski spełnia Pan przesłanki pozwalające uznać Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wskazano powyżej zamieszkiwanie w Polsce rodziny wskazuje w świetle Objaśnień podatkowych na posiadanie ścisłych powiązań osobistych z Polską. W Objaśnieniach tych wskazano, że przy ocenie tego aspektu w praktyce czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci.
Co istotne, wskazał Pan również, że w kwietniu 2026 r. przeprowadził się Pan wraz z rodziną do Polski z zamiarem stałego pobytu na terytorium Polski. W przedstawionej sytuacji, od momentu przeprowadzki wraz z rodziną do Polski, spełniał Pan przesłankę określoną w art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT, ponieważ w Polsce znajdowało się centrum Pana interesów osobistych. Jednocześnie, z przedstawionego opisu wynika, że w 2026 r. Pana okres pobytu na terytorium Polski przekroczy 183 dni, co stanowi również samodzielną przesłankę, o której mowa w art. 3 ust. 1a pkt 2 ustawy o PIT.
Jednakże – co istotne w Pana sytuacji – ustalenie, że osoba fizyczna spełnia przesłanki pozwalające uznać ją za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy nie przesądza o uznaniu tej osoby za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Powyższe przepisy stosuje się bowiem z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, co wynika z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Ocena czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Mając na uwadze, że z przedstawionego opisu wynika, iż w okresie przeprowadzki do Polski posiadał Pan związki mieszkaniowe zarówno z Polską, jak i z Wielką Brytanią, ustalając Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych, należy odnieść się do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisanej w Londynie 20 lipca 2006 r. (Dz.
U. z 2006 r. Nr 250 poz. 1840), zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, podpisaną przez Polskę oraz przez Zjednoczone Królestwo dnia 7 czerwca 2017 r. (tzw. „Konwencja MLI”).
Zgodnie z art. 4 ust. 1 tej Konwencji: W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która według prawa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu, z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu, miejsce utworzenia albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz jakąkolwiek jego jednostkę terytorialną lub organ lokalny. Jednakże, określenie to nie obejmuje osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko dlatego, że osiąga ona dochód lub zyski majątkowe ze źródeł w nim położonych.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ww. Konwencji: Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 niniejszego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami: a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, wówczas uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych); b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, w którym zwykle przebywa; c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obu Umawiających się Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania tylko w tym Państwie, którego jest obywatelem; d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę w drodze wzajemnego porozumienia.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego. Dla potrzeb dokonania interpretacji ww. przepisu, należy sięgnąć do Komentarza Modelowej Konwencji OECD.
Według tego Komentarza posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas. Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu, którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby.
Zgodnie z komentarzem do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku, pkt a w art. 4 ust. 2 oznacza, że przy stosowaniu Konwencji (gdy istnieje kolizja ustawodawstw obu państw) uważa się, że miejsce zamieszkania osoby fizycznej znajduje się tam, gdzie osoba ta posiada stałe ognisko domowe, ognisko to musi być trwałe, co oznacza, że osoba ta urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwnym do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki okres.
Jeżeli osoba fizyczna posiada stałe ognisko domowe w obu Umawiających się Państwach, to postanowienia ust. 4 przyznają pierwszeństwo państwu, z którym jego osobiste i gospodarcze powiązania są ściślejsze. Przez takie powiązania rozumie się ośrodek interesów życiowych. W przedstawionym stanie faktycznym wskazał Pan, że od kwietnia 2026 r Pana życie rodzinne i osobiste koncentruje się w Polsce. Nabył Pan również w Polsce dom z zamiarem zamieszkania w nim na stałe. Po przeprowadzce do Polski wystawił Pan dom znajdujący się w Wielkiej Brytanii na sprzedaż.
Pozostawienie mieszkania w Wielkiej Brytanii ma natomiast służyć wyłącznie korzystaniu z niego podczas krótkotrwałych pobytów związanych przede wszystkim z wykonywaniem obowiązków zawodowych. Pobyt w Wielkiej Brytanii będzie ograniczony do kilku tygodni w roku i co do zasady będzie odbywał się bez udziału partnerki i dzieci.
W konsekwencji, uwzględniając całokształt przedstawionych okoliczności, w szczególności przeprowadzkę wraz z najbliższą rodziną do Polski z zamiarem stałego pobytu, przeniesienie do Polski centrum interesów osobistych oraz posiadanie w Polsce stałego miejsca zamieszkania, należy uznać, że w kwietniu 2026 r. przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania dla celów podatkowych do Polski i z tą datą uzyskał Pan status polskiego rezydenta podatkowego. Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
Ryczałt od przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej Na mocy art. 1 pkt 61 ustawy z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105), od 1 stycznia 2022 r. wprowadzone zostały przepisy umożliwiające skorzystanie z preferencyjnego opodatkowania ryczałtem przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
W uzasadnieniu do projektu tej ustawy (Druk 1532) wskazano m.in.: Projekt przewiduje możliwość wyboru przez podatnika szczególnych zasad opodatkowania dedykowanych przychodom zagranicznym. Z opcji tej mogą skorzystać wyłącznie podatnicy będący osobami fizycznymi, którzy przeniosą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencję podatkową) do Polski. W uzasadnieniu do projektu ustawy wskazano, że rozwiązanie to zostało przewidziane jako szczególne zasady opodatkowania przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania do Polski. Zgodnie z art. 30j ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów zagranicznych osób przenoszących miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwanym dalej w niniejszym rozdziale „ryczałtem”, może podlegać podatnik, który spełnia łącznie następujące warunki: 1) do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym, w którym przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, złoży urzędowi skarbowemu oświadczenie o wyborze opodatkowania ryczałtem według ustalonego wzoru, przy czym przepis art. 45 ust. 1b stosuje się odpowiednio; 2) nie posiadał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez co najmniej pięć z sześciu lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok podatkowy, w którym przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Przy czym, zgodnie z art. 30j ust. 2-3 ustawy: 2. Do oświadczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, podatnik dołącza certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2. 3. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, podatnik składa jednorazowo za cały okres opodatkowania ryczałtem. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że mieszkał Pan w Polsce do 16 września 2001 r., kiedy to przeprowadził się Pan do Wielkiej Brytanii. Był Pan rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii w latach 2001–2026 i dysponuje Pan certyfikatem rezydencji podatkowej wydanym przez brytyjskie organy podatkowe.
W kwietniu 2026 r. przeprowadził się Pan ponownie do Polski. Jak wskazano przy ocenie pytania nr 1, w związku z przeprowadzką wraz z najbliższą rodziną do Polski z zamiarem stałego pobytu przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania dla celów podatkowych do Polski. W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazano wprost, w jaki sposób należy liczyć okres, w którym podatnik nie posiada miejsca zamieszkania w Polsce przez co najmniej pięć z sześciu lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok podatkowy, w którym przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
Przepis art. 30j ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT odwołuje się do „lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok podatkowy”. Zatem oceny spełnienia tego warunku dokonuje się w odniesieniu do sześciu lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania do Polski.
Jeżeli zatem przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski w 2026 r., sześć lat podatkowych, o których mowa w art. 30j ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT, obejmuje lata 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 i 2025. Z przedstawionych okoliczności wynika, że nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski od września 2001 r., a w okresie tym był Pan rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii, co znajduje potwierdzenie w posiadanym certyfikacie rezydencji. Tym samym spełnia Pan warunek nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Polski przez co najmniej pięć z sześciu lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok podatkowy, w którym przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski.
Ponadto wskazał Pan, że będzie ponosił wydatki na cele określone w odrębnym rozporządzeniu, o których mowa w art. 30m ustawy o PIT, w wysokości co najmniej 100 000 zł rocznie, w każdym roku podlegania opodatkowaniu ryczałtem. Zatem, jeżeli do końca stycznia 2027 r. złoży Pan urzędowi skarbowemu oświadczenie o wyborze opodatkowania ryczałtem według ustalonego wzoru oraz zostaną spełnione pozostałe warunki określone w art. 30j ustawy o PIT, będzie Pan uprawniony do zastosowania ryczałtu od przychodów zagranicznych począwszy od dnia, w którym będzie Pan podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że w przedstawionym stanie faktycznym spełnia Pan przesłankę dotyczącą okresu nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Polski, a po złożeniu w wymaganym terminie oświadczenia o wyborze opodatkowania ryczałtem, przy spełnieniu pozostałych warunków określonych w art. 30j ustawy o PIT, będzie Pan uprawniony do zastosowania ryczałtu od przychodów zagranicznych. Stanowisko Pana w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe. O tym, jakie przychody podlegają opodatkowaniu omawianym ryczałtem, stanowi art. 30k ustawy o PIT.
Zgodnie z art. 30k ust. 1 ustawy o PIT opodatkowaniu ryczałtem podlegają przychody uzyskane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym, zwane „przychodami zagranicznymi”, z wyłączeniem przychodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30f ustawy. Zgodnie z tym przepisem: 1. Opodatkowaniu ryczałtem podlegają przychody uzyskane poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w roku podatkowym, zwane dalej w niniejszym rozdziale ,,przychodami zagranicznymi”, z wyłączeniem przychodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30f.
2. Przychodów zagranicznych nie łączy się z innymi dochodami (przychodami) podlegającymi opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie i nie wykazuje się w zeznaniach podatkowych oraz księgach podatkowych, przy czym podatnik jest obowiązany posiadać dowody niezbędne do ustalenia pochodzenia, wysokości oraz okresu uzyskania przychodów zagranicznych.
3. Przychody zagraniczne oraz wydatki, o których mowa w art. 30m ust. 1, nie stanowią podstawy do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów oraz odliczenia w jakiejkolwiek formie od przychodu, dochodu, podstawy obliczenia podatku i podatku, w tym odliczenia składek na ubezpieczenia społeczne opłaconych przez podatnika od przychodów objętych ryczałtem oraz korzystania z ulg podatkowych w rozumieniu Ordynacji podatkowej. Na podstawie art. 30l ustawy: 1. Ryczałt wynosi 200.000 zł za rok podatkowy niezależnie od wysokości uzyskanych w tym roku przychodów zagranicznych. 2. Podatnik jest obowiązany wpłacić ryczałt w terminie do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym.
3. Jeżeli podatnik przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w trakcie roku podatkowego, wysokość ryczałtu ustala się proporcjonalnie do liczby miesięcy, w których podatnik podlegał nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w tym roku podatkowym. Opodatkowanie omawianym ryczałtem wiąże się ponadto z obowiązkiem ponoszenia przez podatnika szczególnego rodzaju wydatków.
I tak, zgodnie z art. 30m ust. 1 ustawy: Podatnik jest obowiązany do poniesienia wydatków na wzrost gospodarczy, rozwój nauki i szkolnictwa, ochronę dziedzictwa kulturowego lub krzewienie kultury fizycznej, których rodzaje są określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 5, w wysokości co najmniej 100 000 zł w roku podatkowym począwszy od roku podatkowego następującego bezpośrednio po roku podatkowym, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W myśl art. 30m ust. 5 ustawy: Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje wydatków, o których mowa w ust. 1, mając na uwadze wpływ poszczególnych kategorii wydatków na wzrost gospodarczy, rozwój nauki i szkolnictwa, ochronę dziedzictwa kulturowego oraz krzewienie kultury fizycznej. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 23.12.2021 r. w sprawie rodzajów wydatków uprawniających do skorzystania z prawa do opodatkowania ryczałtem przychodów uzyskanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby przenoszące miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.
U. z 2021 r. poz. 2443): Na podstawie art. 30m ust. 5 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.) zarządza się, co następuje: § 1. Wydatkami, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej "ustawą", są: 1) darowizny przekazane na cele określone w art. 4 ust. 1 pkt 4, 11, 12, 14, 16 lub 17 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.
U. z 2020 r. poz. 1057 oraz z 2021 r. poz. 1038, 1243 i 1535) organizacjom pozarządowym lub podmiotom wymienionym w art. 3 ust. 3 tej ustawy, prowadzącym działalność pożytku publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 tej ustawy, 2) wydatki poniesione bezpośrednio na: a) finansowanie, o którym mowa w art. 26ha ust. 2-5 ustawy, z wyjątkiem wydatków: - poniesionych przez podatnika będącego założycielem uczelni niepublicznej - w przypadku finansowania, o którym mowa w art. 26ha ust. 5 ustawy, - które nie zostały poniesione na podstawie umowy zawartej przez podatnika z uczelnią - w przypadku finansowania, o którym mowa w art. 26ha ust. 5 pkt 3-5 ustawy, b) nabycie zabytku nieruchomego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.
U. z 2021 r. poz. 710 i 954), zwanej dalej "ustawą o zabytkach", wpisanego do rejestru zabytków, o którym mowa w art. 8 ust. 1 tej ustawy, zwanego dalej "rejestrem", jeżeli podatnik będzie pozostawał właścicielem tego zabytku nieprzerwanie przez okres dwóch lat od dnia jego nabycia, c) opiekę, o której mowa w art. 5 pkt 1 lub 2 ustawy o zabytkach, nad zabytkiem nieruchomym wpisanym do rejestru, d) nabycie udziałów (akcji) w alternatywnej spółce inwestycyjnej, jeżeli podatnik będzie posiadał te udziały (akcje) nieprzerwanie przez okres dwóch lat od dnia ich nabycia - jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z art. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.
U. 2024 poz. 1292 ze zm.): Użyte w ustawie określenia oznaczają: 1) zabytek - nieruchomość lub rzecz ruchomą, ich części lub zespoły, będące dziełem człowieka lub związane z jego działalnością i stanowiące świadectwo minionej epoki bądź zdarzenia, których zachowanie leży w interesie społecznym ze względu na posiadaną wartość historyczną, artystyczną lub naukową; 2) zabytek nieruchomy - nieruchomość, jej część lub zespół nieruchomości, o których mowa w pkt 1. Stosownie do art. 5 ww. ustawy: Opieka nad zabytkiem sprawowana przez jego właściciela lub posiadacza polega, w szczególności, na zapewnieniu warunków: 1) naukowego badania i dokumentowania zabytku; 2) prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich i robót budowlanych przy zabytku; 3) zabezpieczenia i utrzymania zabytku oraz jego otoczenia w jak najlepszym stanie; 4) korzystania z zabytku w sposób zapewniający trwałe zachowanie jego wartości; 5) popularyzowania i upowszechniania wiedzy o zabytku oraz jego znaczeniu dla historii i kultury.
W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy: Rejestr zabytków, zwany dalej "rejestrem", dla zabytków znajdujących się na terenie województwa prowadzi wojewódzki konserwator zabytków. 2. Rejestr prowadzi się w formie odrębnych ksiąg dla zabytków: 1) nieruchomych; 2) ruchomych; 3) archeologicznych. 3. Rejestr zawiera dane osobowe obejmujące imię, nazwisko i adres zamieszkania lub nazwę i adres siedziby właściciela lub posiadacza zabytku lub użytkownika wieczystego gruntu, na którym znajduje się zabytek nieruchomy.
Z powyższych przepisów wynika, że opodatkowanie ryczałtem jest uzależnione od spełnienia warunków określonych w art. 30j ustawy o PIT, natomiast zakres przedmiotowy tego opodatkowania określa art. 30k ustawy. Jak wynika z treści omawianych przepisów dotyczących ryczałtu, jak i z powoływanego już uzasadnienia projektu ustawy zmieniającej (druk 1532), szczególne zasady opodatkowania, jakimi jest ten ryczałt dotyczą przychodów zagranicznych rozumianych jako przychody osiągane w roku podatkowym poza terytorium Polski. Opodatkowanie dotyczy więc wszystkich przychodów osiąganych za granicą, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 30f ustawy (art. 30k ust. 1 ustawy).
Na gruncie analizowanej sprawy istotne jest zatem określenie, jak należy rozumieć pojęcie „przychodów zagranicznych”. Ustawodawca określił je w art. 30k ust. 1 jako „przychody uzyskane poza terytorium Polski”. Niemniej jednak, na gruncie tego sformułowania należy rozważyć, jakie kryteria, cechy, okoliczności uzyskiwania przychodów są decydujące dla możliwości uznania, że przychody zostały uzyskane poza terytorium Polski.
Analizując znaczenie językowe pojęcia „przychodów uzyskiwanych poza terytorium Polski”, można stwierdzić, że przychodami uzyskiwanymi poza terytorium Polski niewątpliwie będą przychody z działalności (pracy, działalności gospodarczej, działalności osobistej) wykonywanej na terytorium innego państwa. Można również stwierdzić, że „przychodami uzyskiwanymi poza terytorium Polski” są takie przychody, których źródło znajduje się poza terytorium Polski. Takie rozwinięcie analizowanego pojęcia znajduje potwierdzenie w wykładni systemowej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności, w taki właśnie sposób ustawodawca mówi o dochodach zagranicznych w art. 27 ust. 8-9a ustawy.
Co więcej, ustawodawca w wielu przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnosi się do przychodów z zagranicznych źródeł przychodów, np. zagranicznego zakładu, otrzymywanych z zagranicy rent i emerytur zagranicznych, odsetek lub dyskonta od zagranicznych obligacji czy nagród przyznawanych przez organizacje międzynarodowe. Przepisy te wskazują, że dla ustalenia zagranicznego charakteru przychodu znaczenie może mieć w szczególności miejsce położenia źródła przychodu oraz charakter stosunku prawnego, z którego przychód ten wynika.
Wśród przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które mogą być pomocne dla ustalenia sposobu rozumienia przez ustawodawcę pojęcia „przychodów uzyskiwanych poza terytorium Polski”, można wskazać także art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten dotyczy osób, które nie są polskimi rezydentami podatkowymi, tj. mają ograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Ustawodawca wskazał w nim przykładowe dochody (przychody), które uważa się za osiągnięte na terytorium Polski. Co istotne, wymienione kategorie dochodów (przychodów) są katalogiem otwartym – przesądza o tym zwrot „w szczególności”.
Skoro przepis art. 3 ust. 2b wskazuje, jakie rodzaje dochodów (przychodów) są w szczególności uważane za osiągane na terytorium Polski, to można posłużyć się tym przepisem, aby wywnioskować, jakie dochody (przychody) w szczególności są uważane za uzyskiwane poza terytorium Polski. Można w tym celu zastosować m.in. reguły wnioskowania a contrario, jednak – z uwagi na otwarty charakter katalogu z art. 3 ust. 2b ustawy, cel tej regulacji i złożoność analizowanej materii – wyniki tego wnioskowania należy skonfrontować z wynikami, jakie dają inne narzędzia wykładni.
W myśl art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodami (przychodami) osiągniętymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej są w szczególności dochody (przychody) z: 1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; 4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości; 5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających; 5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa; 6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; 6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej; 7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia; 8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
Przepis art. 3 ust. 2b ustawy nie wskazuje wprost: - ani jakie konkretne przychody ustawodawca uznał za niemające statusu przychodów uzyskiwanych na terytorium Polski, - ani też jakie konkretne przychody ustawodawca uważa za uzyskiwane poza terytorium Polski. Celem tego przepisu nie było bowiem uniwersalne wyjaśnienie zagadnienia umiejscowienia źródeł przychodów – w szczególności norma tego przepisu nie dotyczy polskich rezydentów podatkowych. Z uzasadnienia do projektu ustawy zmieniającej z 29 października 2021 r. (Dz.
U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) wynika, że: Preferencyjny sposób opodatkowania ograniczono tylko do przychodów osiąganych poza granicami Polski, czyli przychodów, których Polska nie miałaby prawa opodatkować, gdyby podatnik nie przeniósł miejsca zamieszkania na terytorium Polski. (...). Szczególne zasady opodatkowania dotyczyć będą wyłącznie przychodów zagranicznych, rozumianych jako przychody osiągane w roku podatkowym poza terytorium Polski. Jednocześnie, ustawodawca wyłączył z zakresu przedmiotowego przychody, o których mowa w art. 30f ustawy PIT. Nowa regulacja nie znajdzie zatem zastosowania do dochodów zagranicznej jednostki kontrolowanej uzyskanych przez podatnika.
Powyższe oznacza, że preferencja odnosi się do przychodów, które podatnik uzyskuje poza terytorium Polski – czyli przychodów, które w sytuacji, gdyby podatnik nie zmienił miejsca zamieszkania na Polskę, nie podlegałyby polskiej jurysdykcji podatkowej, bo miałyby status przychodów uzyskiwanych poza terytorium Polski przez podatnika, który nie ma nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce. W przedstawionym stanie faktycznym ocena, czy wskazane przez Pana przychody stanowią przychody zagraniczne w rozumieniu art. 30k ust. 1 ustawy o PIT, wymaga odrębnego odniesienia się do poszczególnych rodzajów przychodów, z uwzględnieniem ich charakteru oraz źródła.
Z przedstawionych we wniosku okoliczności faktycznych sprawy wynika, że mieszkał Pan w Polsce do 16 września 2001 r., w którym to dniu przeprowadził się Pan do Wielkiej Brytanii. Był Pan rezydentem podatkowym Wielkiej Brytanii w latach 2001 - 2026. Dysponuje Pan certyfikatem rezydencji podatkowej wydanym przez brytyjskie organy podatkowe, które potwierdzają ten fakt. W czasie, gdy mieszkał Pan w Wielkiej Brytanii, przyjeżdżał do Polski na wakacje, spędzał w Polsce ok. 2 tygodni rocznie. Pobyt w Polsce nigdy nie przekraczał 183 dni w roku. Większość kontaktów towarzyskich utrzymywał z osobami zamieszkałymi w Wielkiej Brytanii. W kwietniu 2026 r. przeprowadził się Pan ponownie do Polski.
Jak wskazano powyżej, uwzględniając całokształt przedstawionych okoliczności, w szczególności przeprowadzkę wraz z najbliższą rodziną do Polski z zamiarem stałego pobytu, przeniesienie do Polski centrum interesów osobistych oraz posiadanie w Polsce miejsca zamieszkania, w kwietniu 2026 r. przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania dla celów podatkowych do Polski, uzyskując status polskiego rezydenta podatkowego. Powziął Pan wątpliwość, czy na podstawie przedstawionego stanu faktycznego po złożeniu oświadczenia o wyborze ryczałtu od przychodów zagranicznych będzie Pan uprawniony do zastosowania ww. ryczałtu na podstawie art. 30j Ustawy o PIT.
W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazano w jaki sposób należy liczyć okres, w którym podatnik nie posiada miejsca zamieszkania w Polsce co najmniej przez pięć z sześciu lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok podatkowy, w którym przeniósł miejsce zamieszkania do Polski i podlegał ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Przepis art. 30j ust. 1 pkt 2 ustawy odwołuje się do „lat podatkowych poprzedzających bezpośrednio rok podatkowy”. Zatem przepis ten dotyczy pełnych lat podatkowych, w których podatnik nie posiadał miejsca zamieszkania w Polsce. Nie ma tutaj mowy o okresach zamieszkiwania za granicą, lecz latach podatkowych.
Jeżeli wrócił Pan do Polski w 2026 r. to sześć lat podatkowych, o których mowa w art. 30j ust. 1 pkt 2 ww. ustawy to lata: 2020, 2021, 2022, 2023, 2024 i 2025. Aby spełnić warunek z ww. przepisu, to nie powinien Pan mieć miejsca zamieszkania na terytorium Polski przez co najmniej 5 lat w ww. okresie. Skoro nie posiadał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski od września 2001 r., dysponuje Pan tamtejszym certyfikatem rezydencji, to niewątpliwie spełni Pan kryterium nieposiadania miejsca zamieszkania na terytorium Polski przez okres co najmniej pięciu lat podatkowych poprzedzających rok podatkowy, w którym przeniesie Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Zatem jeżeli w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym po którym przeniesie Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski złoży Pan urzędowi skarbowemu oświadczenie o wyborze opodatkowania Ryczałtem według ustalonego wzoru, będzie uprawniony Pan do skorzystania z opodatkowania Ryczałtem począwszy od dnia, w którym będzie podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
Ponadto wskazuje Pan, że: 1. będzie ponosił wydatki na cele określone w odrębnym rozporządzeniu, o których mowa w art. 30m ww. ustawy w wysokości minimum 100 tys. zł rocznie, w każdym roku podlegania opodatkowaniu ryczałtem; 2. Spodziewane Przychody Zagraniczne pochodzą to jest: Dywidendy wypłacane przez Spółki brytyjskie; Odsetki otrzymywane od Spółek brytyjskich; Należności licencyjne otrzymywane od Spółek brytyjskich; Wynagrodzenie za usługi świadczone na rzecz Spółek brytyjskich w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy; Wynagrodzenie otrzymywane w związku z pełnieniem funkcji w organach Spółek brytyjskich, w tym z tytułu powołania; Wynagrodzenie z tytułu kontraktu menedżerskiego zawartego ze Spółką brytyjską; Wynagrodzenie z tytułu zatrudnienia w Spółkach brytyjskich; Dochód ze zbycia udziałów w Spółkach brytyjskich Wynagrodzenie za korzystanie przez Spółki brytyjskie z aktywów należących do Wnioskodawcy; Przychody ze zbycia akcji i udziałów innych podmiotów z Wielkiej Brytanii; Przychody ze zbycia, umorzenia, odkupienia lub wykupu jednostek uczestnictwa, certyfikatów inwestycyjnych oraz innych tytułów uczestnictwa w brytyjskich funduszach lub innych instytucjach wspólnego inwestowania; Przychody związane z brytyjskimi kapitałowymi programami emerytalnymi (pension plans), w tym przychody związane z wypłatą lub realizacją praw z tych programów; Przychody z najmu lub dzierżawy nieruchomości i innych składników majątku położonych w Wielkiej Brytanii; Przychody ze zbycia nieruchomości lub innych składników majątku położonych w Wielkiej Brytanii.
Mając powyższe na uwadze, wskazane przez Pana przychody nie mogą zostać zakwalifikowane w sposób jednolity wyłącznie z uwagi na fakt, że są wypłacane przez podmioty brytyjskie lub dotyczą składników majątku znajdujących się w Wielkiej Brytanii. O tym, czy dany przychód stanowi przychód zagraniczny w rozumieniu art. 30k ust. 1 ustawy o PIT, decyduje charakter danego przychodu oraz miejsce jego źródła, z uwzględnieniem okoliczności właściwych dla danego rodzaju przychodu. Dla oceny czy przychód stanowi przychód zagraniczny w rozumieniu art. 30k ust. 1 ustawy o PIT, istotne jest ustalenie, czy został on uzyskany poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
O jego kwalifikacji nie przesądza zatem wyłącznie miejsce rejestracji podmiotu wypłacającego należność. Jeżeli zatem spółka zarejestrowana poza terytorium Polski posiadałaby na terytorium Polski siedzibę lub zarząd i z tego względu byłaby polskim rezydentem podatkowym, sam fakt jej zagranicznej rejestracji nie przesądzałby o zagranicznym charakterze wypłacanych przez nią należności. Kwalifikacji poszczególnych przychodów należy dokonywać z uwzględnieniem ich rodzaju, źródła oraz okoliczności ich uzyskania.
Za przychody zagraniczne w rozumieniu art. 30k ust. 1 ustawy o PIT można uznać, szczególności dywidendy wypłacane przez spółki będące rezydentami podatkowymi Wielkiej Brytanii, jeżeli źródło tych przychodów znajduje się poza terytorium Polski, odsetki, których źródło znajduje się poza terytorium Polski, przychody ze zbycia udziałów i akcji, jeżeli nie są związane ze źródłem położonym w Polsce, przychody z tytułu uczestnictwa w brytyjskich funduszach lub innych instytucjach wspólnego inwestowania, a także przychody z najmu lub zbycia nieruchomości położonych w Wielkiej Brytanii.
W przypadku wynagrodzenia za usługi świadczone w ramach działalności gospodarczej oraz wynagrodzenia ze stosunku pracy zagraniczny charakter przychodu należy ustalać z uwzględnieniem miejsca wykonywania pracy lub usług. W szczególności też w sytuacji, gdy polski rezydent podatkowy w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej świadczy usługi na rzecz spółki zagranicznej, istotne znaczenie ma czy za granicą powstaje tzw. zakład. Jeśli nie powstaje, wówczas uzyskiwane przychody nie powinny być traktowane jako przychody zagraniczne.
Odnosząc powyższe do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, należy zauważyć, że wskazał Pan, iż wynagrodzenie za usługi świadczone na rzecz Spółek brytyjskich będzie uzyskiwane w ramach prowadzonej w Polsce pozarolniczej działalności gospodarczej i będzie stanowiło przychód z tej działalności. Jeżeli zatem usługi są świadczone w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Polski, a Wnioskodawca nie prowadzi w Wielkiej Brytanii działalności za pośrednictwem zakładu, któremu można przypisać uzyskiwane z tego tytułu przychody, wynagrodzenie otrzymywane od Spółek brytyjskich nie będzie stanowiło przychodu zagranicznego w rozumieniu art. 30k ust. 1 ustawy o PIT.
W odniesieniu do wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji w organach spółek, kontraktu menedżerskiego, należności licencyjnych, wynagrodzenia za korzystanie z aktywów oraz świadczeń z brytyjskich programów emerytalnych konieczne jest uwzględnienie charakteru danego świadczenia oraz właściwych zasad ustalania źródła przychodu. Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe. Odnosząc się do pytania dotyczącego kwalifikacji jako przychodów zagranicznych przychodów uzyskiwanych od spółki zarejestrowanej poza terytorium Polski, która w przedstawionym wariancie zostałaby uznana za polskiego rezydenta podatkowego, należy wskazać, co następuje.
Dla oceny, czy przychód stanowi przychód zagraniczny w rozumieniu art. 30k ust. 1 ustawy o PIT, istotne jest ustalenie, czy został on uzyskany poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. O jego kwalifikacji nie przesądza zatem wyłącznie miejsce rejestracji podmiotu wypłacającego należność. Przepis art. 3 ust. 2b pkt 7 ustawy o PIT, wskazujący należności regulowane przez podmioty mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jako przykład dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski, może stanowić pomocniczy punkt odniesienia przy ustalaniu miejsca źródła przychodu.
Przepis ten nie stanowi jednak samodzielnej podstawy kwalifikacji przychodów uzyskiwanych przez podatnika mającego miejsce zamieszkania w Polsce. Jeżeli zatem spółka zarejestrowana poza terytorium Polski posiadałaby na terytorium Polski siedzibę lub zarząd i z tego względu byłaby polskim rezydentem podatkowym, sam fakt jej zagranicznej rejestracji nie przesądzałby o zagranicznym charakterze wypłacanych przez nią należności. Jednocześnie kwalifikacja poszczególnych przychodów wymaga uwzględnienia ich rodzaju.
Nie jest bowiem możliwe przyjęcie, że wszystkie należności wypłacane przez spółkę będącą polskim rezydentem podatkowym stanowią albo nie stanowią przychodów zagranicznych wyłącznie na podstawie statusu podatkowego tej spółki. W przypadku dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych wypłacanych przez spółkę będącą polskim rezydentem podatkowym nie można uznać, że ich zagraniczny charakter wynika wyłącznie z faktu rejestracji spółki poza terytorium Polski. Dla kwalifikacji tych przychodów konieczne jest ustalenie ich źródła oraz uwzględnienie zasad właściwych dla danego rodzaju należności.
Natomiast w przypadku wynagrodzenia za świadczone usługi o kwalifikacji przychodu jako zagranicznego decydują w szczególności okoliczności wykonywania tych usług, w tym miejsce ich wykonywania. Sam status podatkowy spółki wypłacającej wynagrodzenie nie jest wystarczający do uznania lub wykluczenia zagranicznego charakteru tego przychodu. Analogicznie, w przypadku wynagrodzenia ze stosunku pracy istotne jest miejsce wykonywania pracy. Jeżeli praca jest wykonywana na terytorium Polski, wynagrodzenie z tego tytułu nie stanowi przychodu uzyskanego poza terytorium Polski tylko z tego względu, że pracodawca został zarejestrowany poza terytorium Polski.
W przypadku wynagrodzenia z tytułu kontraktu menedżerskiego oraz wynagrodzenia z tytułu pełnienia funkcji na podstawie powołania dla ustalenia miejsca uzyskania przychodu należy uwzględnić charakter wykonywanych czynności, miejsce ich wykonywania oraz właściwe przepisy dotyczące źródła tego rodzaju przychodów. Również w tym przypadku miejsce rejestracji spółki wypłacającej wynagrodzenie nie jest samodzielnym kryterium przesądzającym o zagranicznym charakterze przychodu.
Mając powyższe na uwadze, nie można przyjąć, że wszystkie wymienione w pytaniu nr 5 należności wypłacane przez spółkę zarejestrowaną poza terytorium Polski, lecz będącą polskim rezydentem podatkowym, stanowią przychody zagraniczne w rozumieniu art. 30k ust. 1 ustawy o PIT. O kwalifikacji danego przychodu decyduje bowiem jego źródło oraz okoliczności jego uzyskania, właściwe dla danego rodzaju przychodu, a nie wyłącznie miejsce rejestracji podmiotu dokonującego wypłaty. W konsekwencji stanowisko Pana w zakresie pytania nr 5 jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.
Odnosząc się do Pana kolejnej wątpliwości, dotyczącej możliwości odliczenia od ryczałtu od przychodów zagranicznych podatku dochodowego zapłaconego w państwie obcym, w przypadku, gdy właściwa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje metodę proporcjonalnego odliczenia, należy wskazać, co następuje. Wyżej wymienione przepisy w sposób szczególny regulują zasady opodatkowania przychodów zagranicznych ryczałtem.
Ustawodawca określił wysokość ryczałtu jako stałą kwotę 200 000 zł za rok podatkowy, niezależną od wysokości uzyskanych przychodów zagranicznych, nie przewidując jednocześnie w przepisach art. 30j–30m ustawy możliwości pomniejszenia tego ryczałtu o podatek dochodowy zapłacony w państwie obcym.
Należy również wskazać, że mechanizm odliczenia podatku zapłaconego za granicą, przewidziany w art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym. odnosi się do dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 tej ustawy. Nie znajduje on zatem zastosowania do ryczałtu od przychodów zagranicznych, który stanowi odrębną formę opodatkowania uregulowaną w rozdziale 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wnioskodawca powołuje się jednak na postanowienia umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, przewidujące metodę proporcjonalnego odliczenia. Należy zatem rozważyć, czy postanowienia tej umowy znajdują zastosowanie do ryczałtu, o którym mowa w art. 30j–30m ustawy o PIT, oraz czy przewidziana w niej metoda unikania podwójnego opodatkowania może prowadzić do pomniejszenia tego ryczałtu.
Ponadto, zgodnie z art. 30k ust. 3 ustawy o PIT, przychody zagraniczne oraz wydatki, o których mowa w art. 30m ust. 1, nie stanowią podstawy do odliczenia w jakiejkolwiek formie od przychodu, dochodu, podstawy obliczenia podatku i podatku. Przepis ten nie przewiduje zatem możliwości pomniejszenia ryczałtu, o którym mowa w art. 30l ust. 1 ustawy, o podatek dochodowy zapłacony w państwie obcym.
W konsekwencji, w przypadku, gdy przychody zagraniczne podlegające opodatkowaniu ryczałtem na podstawie art. 30k ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są jednocześnie opodatkowane w państwie obcym, a właściwa umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje metodę proporcjonalnego odliczenia, podatek dochodowy zapłacony w państwie obcym nie podlega odliczeniu od ryczałtu od przychodów zagranicznych na podstawie art. 30j–30m ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym stanowisko Pana w zakresie pytania nr 6 należało uznać za nieprawidłowe.
Odnosząc się do możliwości uwzględnienia w kolejnych latach podatkowych nadwyżki wydatków poniesionych na nabycie zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru zabytków, należy wskazać, że zgodnie z art. 30m ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli wydatki, o których mowa w ust. 1 tego artykułu, poniesione w danym roku podatkowym przekroczą kwotę 100 000 zł, nadwyżka podlega uwzględnieniu w wydatkach poniesionych w kolejnych latach podatkowych. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że poniesie Pan wydatki na nabycie zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru zabytków, a następnie planuje Pan dokonać jej zbycia po upływie dwóch lat od dnia jej nabycia.
Tym samym, jeżeli w związku z nabyciem nieruchomości zostaną spełnione warunki określone w § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2021 r., w szczególności, jeżeli pozostanie Pan właścicielem tego zabytku nieprzerwanie przez okres dwóch lat od dnia jego nabycia, późniejsze zbycie nieruchomości po upływie tego okresu nie powoduje utraty prawa do uwzględnienia w kolejnych latach podatkowych nadwyżki wydatków ponad kwotę 100 000 zł.
Przepisy regulujące opodatkowanie ryczałtem od przychodów zagranicznych nie przewidują bowiem, aby po spełnieniu warunku dotyczącego okresu pozostawania właścicielem zabytku podatnik był zobowiązany do zachowania własności tego zabytku przez cały okres korzystania z opodatkowania ryczałtem. Późniejsze zbycie nieruchomości, dokonane po upływie wymaganego okresu, nie niweczy zatem skutków podatkowych wydatków prawidłowo poniesionych i uwzględnionych w ramach art. 30m ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W konsekwencji, w przypadku zbycia nabytej nieruchomości wpisanej do rejestru zabytków po upływie dwóch lat od dnia jej nabycia, będzie Pan uprawniony do uwzględnienia w kolejnych latach podatkowych, w ramach wydatków, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niewykorzystanej nadwyżki wydatków ponad kwotę 100 000 zł, na zasadach określonych w art. 30m ust. 2 tej ustawy. Zatem w zakresie pytania nr 7 Pana stanowisko jest prawidłowe.
Przechodząc na grunt kolejnej Pana wątpliwości dotyczącej możliwości uznania za wydatek, o którym mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, całej ceny nabycia nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem wpisanym do rejestru zabytków, należy wskazać, co następuje. Zgodnie z § 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2021 r. wydatkami, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są wydatki na nabycie zabytku nieruchomego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, wpisanego do rejestru zabytków.
Z powyższego wynika, że ustawodawca powiązał możliwość uwzględnienia wydatku z nabyciem konkretnego przedmiotu, którym musi być zabytek nieruchomy wpisany do rejestru zabytków. Nie każdy wydatek poniesiony na nabycie nieruchomości, na której znajduje się zabytek, stanowi zatem automatycznie wydatek, o którym mowa w § 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia. Z przedstawionego przez Pana opisu zdarzenia przyszłego wynika, że przedmiotem planowanego nabycia będzie nieruchomość gruntowa zabudowana budynkiem, przy czym do rejestru zabytków wpisany jest budynek znajdujący się na tej nieruchomości.
W konsekwencji, dla ustalenia zakresu wydatku podlegającego uwzględnieniu na podstawie § 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia istotne jest ustalenie, jaki dokładnie przedmiot został wpisany do rejestru zabytków. Jeżeli wpisem objęty jest wyłącznie budynek, a nie nieruchomość gruntowa lub jej część, wydatku na nabycie całej nieruchomości gruntowej nie można utożsamiać w całości z wydatkiem na nabycie zabytku nieruchomego wpisanego do rejestru.
Tym samym, jeżeli wpisem do rejestru zabytków objęty jest wyłącznie budynek, a nie nieruchomość gruntowa lub jej część, nie można uznać, że cała cena nabycia nieruchomości gruntowej zabudowanej tym budynkiem stanowi wydatek na nabycie zabytku nieruchomego, o którym mowa w § 1 pkt 2 lit. b ww. rozporządzenia. Jednocześnie w postępowaniu interpretacyjnym nie jest możliwe ustalenie, jaka część ceny nabycia przypada na budynek wpisany do rejestru zabytków, jeżeli okoliczności przedstawione we wniosku nie pozwalają na dokonanie takiego wyodrębnienia. W konsekwencji stanowisko Pana w zakresie pytania nr 8 należało uznać za nieprawidłowe.
Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości dotyczących skutków zbycia przed upływem dwóch lat od dnia nabycia części nieruchomości stanowiącej zabytek nieruchomy, a także części przysługującego podatnikowi udziału we współwłasności takiej nieruchomości, należy wskazać, co następuje.
Wydatkami, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych są wydatki poniesione bezpośrednio na nabycie zabytku nieruchomego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami wpisanego do rejestru zabytków, o którym mowa w art. 8 ust. 1 tej ustawy, zwanego dalej ,,rejestrem'', jeżeli podatnik będzie pozostawał właścicielem tego zabytku nieprzerwanie przez okres dwóch lat od dnia jego nabycia. Uwzględniając definicję zawartą w art. 3 pkt 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami przez zabytek nieruchomy należy rozumieć nieruchomość, jej część lub zespół nieruchomości.
Z powyższego przepisu wynika, że warunkiem jest, aby podatnik pozostawał właścicielem tego zabytku nieprzerwanie przez okres dwóch lat od dnia jego nabycia dlatego podatnik powinien pozostawać właścicielem oraz w takim udziale i w odniesieniu do nieruchomości lub takiej jej części, jaka została uprzednio przez niego nabyta/ była uprzednio przedmiotem dokonanej przez niego czynności prawnej nabycia. Sprzedaż zatem części nieruchomości w sytuacji, gdy podatnik nabywał całą nieruchomość przed upływem dwóch lat od dnia tego nabycia pozbawia podatnika możliwości uwzględnienia poniesionych wydatków, o którym mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o PIT.
Podobnie, w sytuacji, gdy podatnik zbywa, przed upływem dwóch lat, część z przysługującego mu udziału we własności nieruchomości, a uprzednio przedmiotem nabycia była pełna własność lub własność w udziale większym w tej nieruchomości. W kontekście literalnego brzmienia przepisów, istotnym bowiem jest, aby przez cały okres dwóch lat od dnia nabycia podatnik zachował taki zabytek, jaki nabył. Tym samym stanowisko Pana w zakresie pytania nr 9 i 10 jest nieprawidłowe.
Odnosząc się do Pana ostatniej wątpliwości dotyczącej możliwości uwzględnienia wydatków ponoszonych na opiekę nad zabytkiem nieruchomym wpisanym do rejestru zabytków, który nie będzie stanowił Pana własności, należy wskazać, co następuje.
Jak już wskazano, stosownie do § 1 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2021 r. w sprawie rodzajów wydatków uprawniających do skorzystania z prawa do opodatkowania ryczałtem przychodów uzyskanych poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby przenoszące miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, za wydatki, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uznaje się wydatki poniesione bezpośrednio na opiekę, o której mowa w art. 5 pkt 1 lub 2 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, nad zabytkiem nieruchomym wpisanym do rejestru zabytków.
Zgodnie natomiast z art. 5 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami opieka nad zabytkiem sprawowana przez jego właściciela lub posiadacza polega, w szczególności, na zapewnieniu warunków m.in. naukowego badania i dokumentowania zabytku oraz prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich i robót budowlanych przy zabytku. Z powyższego wynika, że ustawodawca wprost dopuścił sprawowanie opieki nad zabytkiem zarówno przez jego właściciela, jak i przez jego posiadacza. Tym samym dla uznania wydatków za wydatki, o których mowa w § 1 pkt 2 lit. c ww. rozporządzenia, nie jest konieczne, aby podatnik był właścicielem zabytku nieruchomego, którego dotyczą ponoszone wydatki.
Z opisu sprawy wynika, że będzie Pan ponosił wydatki związane ze sprawowaniem opieki nad zabytkiem nieruchomym wpisanym do rejestru zabytków, obejmujące w szczególności wydatki związane z jego remontem i utrzymaniem. Wskazał Pan, że wydatki te będą ponoszone w ramach sprawowanej przez Pana opieki nad zabytkiem. Jednocześnie wskazał Pan, że w jednym z wariantów zabytek, na który będą ponoszone wydatki, nie będzie stanowił Pana własności.
Wobec powyższego należy uznać, że okoliczność, iż zabytek nieruchomy, nad którym sprawuje Pan opiekę i na który ponosi Pan wydatki, nie będzie stanowił Pana własności, nie wyłącza możliwości uznania tych wydatków za wydatki, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile jest Pan posiadaczem tego zabytku oraz spełnione są pozostałe warunki określone w § 1 pkt 2 lit. c ww. rozporządzenia. Istotne jest bowiem, aby wydatki te były ponoszone bezpośrednio na opiekę nad zabytkiem nieruchomym wpisanym do rejestru zabytków, w zakresie wskazanym w § 1 pkt 2 lit. c ww. rozporządzenia oraz aby nie zostały Panu zwrócone w jakiejkolwiek formie.
W konsekwencji, w przypadku ponoszenia przez Pana wydatków na opiekę nad zabytkiem nieruchomym wpisanym do rejestru zabytków, w tym wydatków związanych z jego remontem i utrzymaniem, okoliczność, że zabytek ten nie będzie stanowił Pana własności, nie stanowi sama w sobie przeszkody do uznania tych wydatków za wydatki, o których mowa w art. 30m ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile spełnione są pozostałe warunki określone w § 1 pkt 2 lit. c ww. rozporządzenia, w tym warunek dotyczący braku zwrotu poniesionych wydatków. Tym samym stanowisko Pana w zakresie pytania nr 11 należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.