Pytanie
2 - Czy Filharmonia dokonując sprzedaży w imieniu i na rzecz innego podmiotu, który nie ma obowiązku prowadzenia kasy fiskalnej, może ewidencjonować tą sprzedaż stosując własne kasy fiskalne? Zdaniem Wnioskodawcy: Ad. 1. Filharmonia nie traktuje sprzedaży wykonywanej na rzecz i w imieniu innego podmiotu jako sprzedaży własnej, o czym świadczy fakt korygowania (pomniejszania) uzyskanego obrotu ze sprzedaży oraz kwoty podatku należnego o wartość sprzedaży na rzecz i w imieniu tego podmiotu.
Biorąc pod uwagę powyższe Filharmonia stoi na stanowisku, że wykonując usługę sprzedaży biletów na rzecz i w imieniu innego podmiotu, stosuje stawkę podatku VAT, którą zastosowałby podmiot zlecający przy tego rodzaju sprzedaży. Oznacza to, że w przypadku usługi świadczonej na rzecz i w imieniu podmiotu, który nie jest podatnikiem czynnym podatku VAT, którego sprzedaż jest zwolniona od tego podatku (podstawa zwolnienia art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług) zastosowanie znajdzie stawka „zw”. Ad.
2. Filharmonia stoi na stanowisku, że ma prawo do ewidencji sprzedaży w imieniu i na rzecz innego podmiotu, który nie ma obowiązku prowadzenia kasy fiskalnej, stosując własne kasy fiskalne. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt, że złożony przez Filharmonię wniosek dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku z dnia 12 lutego 2019 r. (data wpływu 22 lutego 2019 r.) niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dacie zaistnienia tego stanu faktycznego, tj. w dacie złożenia wniosku.
Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zgodnie z którym podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani do prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem kryterium decydującym o obowiązku stosowania kas rejestrujących do ewidencji obrotu i kwot podatku należnego jest status nabywcy towarów lub wykonywanych przez podatnika świadczeń.
Stosownie do art. 111 ust. 3a pkt 1 ww. ustawy podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy.
Na podstawie art. 111 ust. 3b ustawy podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas rejestrujących, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze albo marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.
W przypadku gdy podatnik rozpoczął ewidencjonowanie obrotu w obowiązujących terminach i wykonuje wyłącznie czynności zwolnione od podatku lub jest podatnikiem, u którego sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, urząd skarbowy dokonuje zwrotu kwoty określonej w ust. 4 na rachunek bankowy podatnika w banku mającym siedzibę na terytorium kraju lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, w terminie do 25. dnia od dnia złożenia wniosku przez podatnika (art. 111 ust. 5 rozporządzenia).
W myśl art. 111 ust. 6a ww. ustawy kasa rejestrująca służąca do prowadzenia ewidencji, o której mowa w ust. 1, musi zapewniać prawidłowe zaewidencjonowanie podstawowych danych dotyczących zawieranych transakcji, w tym wysokości obrotu i kwot podatku należnego, oraz musi przechowywać te dane lub też zapewniać bezpieczny ich przekaz na zewnętrzne nośniki danych. Pamięć fiskalna kasy rejestrującej powinna posiadać numer unikatowy, nadawany w ramach czynności materialno-technicznych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
Podatnicy dokonujący sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są zobowiązani do przestrzegania zasad zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r., poz. 363). Podatnicy prowadzą ewidencję każdej sprzedaży, w tym sprzedaży zwolnionej, wyłącznie przy użyciu kas, które mają potwierdzenie, że kasa spełnia funkcje wymienione w art. 111 ust. 6a ustawy oraz kryteria i warunki techniczne określone w przepisach wydanych na podstawie art. 111 ust. 9 ustawy (§ 3 ust. 1 rozporządzenia). Zgodnie z § 4 ww. rozporządzenia, podatnicy, o których mowa w art. 111 ust. 5, ewidencjonują wartość sprzedaży jako zwolnioną.
Z treści § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że podatnik, który ma obowiązek prowadzenia ewidencji, zlecając wykonywanie sprzedaży innemu podmiotowi, przekazuje kasę powierzoną lub zobowiązuje go do prowadzenia ewidencji na swoją rzecz lub w swoim imieniu przy zastosowaniu kasy własnej tego podmiotu. W przypadku gdy inny podmiot obowiązany jest również do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, ewidencjonuje na potrzeby obliczenia osiąganego przez siebie obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej i prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników (§ 5 ust. 2 ww. rozporządzenia).
Przekazanie innemu podmiotowi kasy powierzonej w celu prowadzenia ewidencji lub zobowiązanie innego podmiotu do prowadzenia tej ewidencji przy zastosowaniu kasy własnej, następuje na podstawie umowy zawartej w formie pisemnej (§ 5 ust. 3 tego rozporządzenia). W przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą rozstrzygnięcia, czy Wnioskodawca dokonując sprzedaży biletów prowadzonych w imieniu i na rzecz podmiotu, który korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, powinien ewidencjonować tę sprzedaż przy pomocy własnej kasy rejestrującej jako sprzedaż zwolnioną.
Odnosząc się do ww. wątpliwości wskazać należy, że zgodnie z § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia paragon fiskalny zawiera co najmniej: imię i nazwisko lub nazwę podatnika, adres punktu sprzedaży, a dla sprzedaży prowadzonej w miejscach niestałych - adres siedziby lub miejsca zamieszkania podatnika; numer identyfikacji podatkowej podatnika (NIP); numer kolejny wydruku; datę oraz godzinę i minutę sprzedaży; oznaczenie "PARAGON FISKALNY"; nazwę towaru lub usługi pozwalającą na jednoznaczną ich identyfikację; cenę jednostkową towaru lub usługi; ilość i wartość sumaryczną sprzedaży danego towaru lub usługi z oznaczeniem literowym przypisanej stawki podatku; wartość rabatów lub narzutów, o ile występują; wartość sprzedaży brutto i kwoty podatku według poszczególnych stawek podatku po uwzględnieniu rabatów lub narzutów; wartość sprzedaży zwolnionej od podatku; łączną kwotę podatku; łączną kwotę sprzedaży brutto; oznaczenie waluty, w której rejestrowana jest sprzedaż, przynajmniej przy łącznej kwocie sprzedaży brutto; kolejny numer paragonu fiskalnego; numer kasy i oznaczenie kasjera - przy więcej niż jednym stanowisku kasowym; numer identyfikacji podatkowej nabywcy (NIP nabywcy) - na żądanie nabywcy; logo fiskalne i numer unikatowy kasy.
Zatem paragon fiskalny powinien zawierać m.in. ilość i wartość sumaryczną sprzedaży danego towaru lub usługi z oznaczeniem literowym przypisanej stawki podatku; wartość sprzedaży brutto i kwoty podatku według poszczególnych stawek podatku po uwzględnieniu rabatów lub narzutów; wartość sprzedaży zwolnionej od podatku; łączną kwotę podatku oraz łączną kwotę sprzedaży brutto. Przy czym oczywistym jest, że sprzedaż powinna być ewidencjonowana wg stawek właściwych dla dokonanej sprzedaży. Zasada ta dotyczy ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących własnej sprzedaży, jak i sprzedaży dokonywanej w imieniu i na rzecz innego podmiotu.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy w sytuacji, gdy Wnioskodawca dokonuje, na podstawie podpisanej umowy, sprzedaży na rzecz i w imieniu podmiotu, którego sprzedaż (w tym bilety) jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, to Wnioskodawca zobowiązany jest przy ewidencji tej sprzedaży przy pomocy kasy rejestrującej stosować zwolnienie od podatku. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie odnoszącym się do pytania nr 1 uznano za prawidłowe.
Kolejne wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości ewidencjonowania przy zastosowaniu własnych kas rejestrujących sprzedaży biletów prowadzonych w imieniu i na rzecz podmiotu, który nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot należnego podatku.
Odnosząc się do ww. wątpliwości wskazać należy, że wprawdzie zasadą, wynikającą z art. 111 ust. 3b ustawy o podatku od towarów i usług jest, że pośrednik (w tym przypadku Wnioskodawca), prowadzący równolegle ze sprzedażą własnych usług również sprzedaż usług na zlecenie innych podmiotów, w sytuacji, gdy sam posiada obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kasy rejestrującej ma obowiązek zaewidencjonowania na kasie także sprzedaży, której dokonuje w imieniu i na rzecz tych podmiotów, jednak podkreślenia wymaga fakt, że powinność ewidencjonowania sprzedaży dokonywanej przez podmiot będący pośrednikiem w imieniu i na rzecz zleceniodawcy jest uwarunkowana wystąpieniem tego obowiązku u zleceniodawcy.
Przepis cytowanego wcześniej § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących stanowi, że podatnik, który ma obowiązek prowadzenia ewidencji, zlecając wykonywanie sprzedaży innemu podmiotowi, przekazuje kasę powierzoną lub zobowiązuje go do prowadzenia ewidencji na swoją rzecz lub w swoim imieniu przy zastosowaniu kasy własnej tego podmiotu. Powyższe wskazuje, że ww. obowiązek powierzenia własnej kasy lub zlecenia ewidencjonowania pośrednikowi ciąży na podmiocie zlecającym, o ile ma on obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży na kasie fiskalnej.
Obowiązek ewidencjonowania przez podmiot pośredniczący sprzedaży dokonywanej w imieniu i na rzecz zleceniodawcy ma zatem charakter pochodny i jako taki uzależniony jest od zaistnienia takiego obowiązku u zleceniodawcy. Skoro w omawianym przypadku zleceniodawca nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji obrotu i kwot należnego podatku przy zastosowania kas rejestrujących, to po stronie Wnioskodawcy również nie występuje obowiązek ewidencjonowania przy pomocy kasy rejestrującej sprzedaży dokonywanej na zlecenie tego podmiotu.
Jednocześnie odnosząc się do zadanego przez Wnioskodawcę pytania dotyczącego możliwości dokumentowania ww. sprzedaży na kasach rejestrujących Wnioskodawcy, należy stwierdzić, że fakt, iż zleceniodawca nie jest podmiotem zobowiązanym do ewidencjonowania obrotu za pośrednictwem kasy fiskalnej, nie pozbawia Wnioskodawcy możliwości prowadzenia ewidencji sprzedaży realizowanej w imieniu i na rzecz tego zleceniodawcy za pośrednictwem własnych kas rejestrujących. Kasa rejestrująca jest szczególnego rodzaju narzędziem ewidencji podatkowej, który jest niezależny od ewidencji prowadzonej dla potrzeb rozliczenia podatku od towarów i usług, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy.
Dobrowolna rejestracja obrotu za pomocą kas w przypadku Wnioskodawcy stanowić będzie wybór posłużenia się dla celów dokumentacyjnych określonym rodzajem ewidencji, w tym przypadku kasą rejestrującą, w celu określenia wartości sprzedaży prowadzonej w imieniu i na rzecz zleceniodawcy. Z tego względu dobrowolne ewidencjonowanie ww. sprzedaży na kasie rejestrującej Wnioskodawcy należy uznać za dopuszczalne. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy odnoszące się do pytania nr 2 uznano za prawidłowe.
Na marginesie wskazać należy informacyjnie, że powołana w niniejszej interpretacji indywidualnej treść przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z dniem 1 maja 2019 r. została zmieniona na mocy ustawy z dnia 15 marca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo o miarach (Dz. U. z 2019 r., poz. 675). Jednocześnie cytowane w niniejszej interpretacji indywidualnej rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2013 r., poz. 363). zostało zastąpione rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. z 2019 r., poz. 816).
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art.
14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art.
47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.