Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
24 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Wnioskodawca jest osobą fizyczną oraz wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka). W wyniku zawarcia umowy darowizny, o której mowa w art. 888 ustawy Kodeks cywilny, na Wnioskodawcę zostanie przeniesiona część wierzytelności przysługującej darczyńcy wobec Spółki z tytułu uprzednio udzielonej Spółce pożyczki. W konsekwencji dokonanej darowizny Wnioskodawca stanie się wierzycielem Spółki. Przeniesienie wierzytelności na Wnioskodawcę nastąpi nieodpłatnie. Wnioskodawca nie uiści na rzecz darczyńcy ceny za nabywaną wierzytelność, ani nie spełni na jego rzecz innego świadczenia stanowiącego ekwiwalent za przeniesienie wierzytelności.
W związku z zawarciem umowy darowizny Wnioskodawca poniesie jedynie koszty związane z dokonaniem tej czynności. Na skutek darowizny Wnioskodawcy przysługiwać będzie wobec Spółki wierzytelność wynikająca z umowy pożyczki. Wierzytelność ta stanowić będzie prawo majątkowe Wnioskodawcy, którym będzie mógł on rozporządzać na zasadach przewidzianych przepisami prawa. Na kanwie powyższego Wnioskodawca planuje podwyższenie kapitału zakładowego Spółki poprzez objęcie nowych udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym. Udziały zostaną objęte w zamian za wkład niepieniężny (aport) w postaci przysługującej Wnioskodawcy wobec Spółki wierzytelności pożyczkowej.
Planowana czynność będzie zatem stanowiła konwersję wierzytelności przysługującej Wnioskodawcy wobec Spółki na udziały w kapitale zakładowym tej Spółki. Przedmiotem aportu będzie całość przysługującej Wnioskodawcy wierzytelności objętej planowaną konwersją. Wartość wkładu zostanie określona w wysokości odpowiadającej wartości wnoszonej wierzytelności. W zamian za wniesiony wkład Wnioskodawca obejmie udziały w podwyższonym kapitale zakładowym Spółki o wartości odpowiadającej wartości wnoszonego wkładu. Wartość przyjęta dla celów aportu będzie odpowiadała wartości rynkowej wnoszonej wierzytelności.
Objęcie nowych udziałów nastąpi w sposób zapewniający zachowanie dotychczasowych proporcji udziałowych wspólników w Spółce. W wyniku wniesienia wierzytelności jako wkładu niepieniężnego do Spółki dojdzie do skupienia w jednym podmiocie Spółce praw wierzyciela i obowiązków dłużnika wynikających z tej samej wierzytelności, a w konsekwencji do wygaśnięcia zobowiązania Spółki wobec Wnioskodawcy (konfuzji). Wnioskodawca w zamian za definitywne wyzbycie się przysługującej mu wierzytelności uzyska udziały w Spółce. Po dokonaniu aportu wierzytelność nie będzie już stanowiła składnika majątku Wnioskodawcy, natomiast w jego majątku znajdą się objęte w zamian udziały Spółki.
Pytanie
Czy w związku z wniesieniem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, tytułem wkładu niepieniężnego, wierzytelności pożyczkowej przysługującej Wnioskodawcy wobec tej spółki, nabytej uprzednio w drodze darowizny, w zamian za objęcie udziałów tej spółki, Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w wysokości odpowiadającej wartości kapitału wnoszonej wierzytelności?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wniesienia do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością wkładu niepieniężnego w postaci wierzytelności pożyczkowej uprzednio nabytej przez Wnioskodawcę w drodze darowizny, w zamian za objęcie udziałów tej spółki, Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów odpowiadających wartości kapitału wierzytelności będącej przedmiotem wkładu, nie wyższej jednak niż wartość tej wierzytelności przyjęta dla celów aportu.
Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się wartość wkładu określoną w statucie lub umowie spółki w przypadku wniesienia do spółki wkładu niepieniężnego. Konwersja wierzytelności przysługującej wspólnikowi wobec spółki na udziały tej spółki stanowi dla celów podatku dochodowego wniesienie wkładu niepieniężnego. W konsekwencji objęcie przez Wnioskodawcę udziałów w zamian za przysługującą mu wierzytelność będzie skutkowało powstaniem przychodu podatkowego. Powstanie przychodu powoduje jednocześnie konieczność ustalenia kosztów jego uzyskania zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 22 ust. 1e cytowanej ustawy.
W ocenie Wnioskodawcy okoliczność, że wierzytelność została przez niego nabyta w drodze darowizny nie powinna prowadzić do wniosku, że przy wniesieniu jej do spółki Wnioskodawca w ogóle pozbawiony jest możliwości rozpoznania kosztu podatkowego odpowiadającego wartości kapitału wierzytelności. 1. Wierzytelność stanowi składnik majątku Wnioskodawcy Na skutek skutecznie dokonanej darowizny wierzytelności Wnioskodawca wstępuje w pozycję wierzyciela i staje się podmiotem uprawnionym do żądania od spółki spełnienia świadczenia. Od momentu nabycia wierzytelności stanowi ona samodzielny składnik majątku Wnioskodawcy posiadający określoną wartość ekonomiczną.
W wyniku aportu Wnioskodawca definitywnie wyzbywa się tego składnika swojego majątku. W zamian otrzymuje inne prawo majątkowe – udziały w spółce. Z ekonomicznego punktu widzenia dochodzi zatem do zamiany jednego aktywa Wnioskodawcy na inne aktywo wierzytelności na udziały. Nie można zatem przyjąć, że Wnioskodawca uzyskuje przychód odpowiadający wartości otrzymanych udziałów bez jednoczesnego uszczuplenia jego majątku. Ceną uzyskania udziałów jest bowiem definitywne wyzbycie się wierzytelności przysługującej Wnioskodawcy wobec spółki.
2. Konieczność uwzględnienia ekonomicznej istoty kosztu Za możliwością rozpoznania kosztu przemawia również sposób rozumienia pojęcia kosztu przyjęty przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale siedmiu sędziów z 14 czerwca 2021 r., sygn. akt II FPS 2/21. NSA wskazał w niej, że konstrukcja podatku dochodowego wymaga powiązania uzyskanego przychodu z ekonomicznym ciężarem poniesionym w celu jego osiągnięcia. W szczególności nie powinna być akceptowana sytuacja, w której podatnik uzyskuje przychód podatkowy w związku z wniesieniem określonego składnika swojego majątku, lecz jednocześnie pozbawiony zostaje możliwości uwzględnienia wartości aktywa, którego definitywnie się wyzbywa.
W przypadku Wnioskodawcy aktywem tym jest wierzytelność pożyczkowa. Wartość ekonomiczna majątku Wnioskodawcy przed dokonaniem aportu obejmuje wierzytelność wobec spółki. W wyniku aportu wierzytelność ta przestaje istnieć w majątku Wnioskodawcy, a w jej miejsce Wnioskodawca otrzymuje udziały. Opodatkowanie całej wartości otrzymanych udziałów, bez uwzględnienia wartości składnika majątku przekazanego spółce w celu ich uzyskania, prowadziłoby w istocie do opodatkowania przychodu, a nie rzeczywiście osiągniętego dochodu.
3. Sposób nabycia wierzytelności nie powinien decydować o istnieniu kosztu w momencie aportu Zdaniem Wnioskodawcy nie ma podstaw do różnicowania podatników dokonujących identycznej ekonomicznie czynności wyłącznie ze względu na sposób, w jaki weszli oni wcześniej w posiadanie wierzytelności. Zarówno podatnik, który nabył wierzytelność odpłatnie, jak i podatnik, który otrzymał ją w drodze darowizny, w chwili dokonania aportu: • jest właścicielem tego samego rodzaju prawa majątkowego, • definitywnie wyzbywa się wierzytelności, • otrzymuje w zamian udziały, • uzyskuje przychód określony zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 analizowanej ustawy.
Źródłem przychodu nie jest przy tym wcześniejsze nabycie wierzytelności w drodze darowizny, lecz późniejsza, odrębna czynność polegająca na wniesieniu wierzytelności do spółki. W konsekwencji również koszty powinny być rozpatrywane w odniesieniu do tego właśnie zdarzenia podatkowego. 4. Zastosowanie art. 22 ust. 1e pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych W ocenie Wnioskodawcy podstawą rozpoznania kosztu w analizowanym przypadku może być art. 22 ust. 1e pkt 3 analizowanej ustawy. Przepis ten powinien być interpretowany z uwzględnieniem ekonomicznej istoty aportu oraz celu regulacji dotyczących kosztów związanych z wniesieniem wkładu niepieniężnego.
W wyniku wniesienia wierzytelności Wnioskodawca traci prawo majątkowe o konkretnej wartości ekonomicznej. Utrata tego prawa pozostaje w bezpośrednim związku z uzyskaniem przychodu z tytułu objęcia udziałów. Nie jest przy tym zasadne utożsamianie pojęcia wydatku wyłącznie z zapłatą ceny za nabywany składnik majątku. W orzecznictwie dotyczącym konwersji wierzytelności wskazywano już, że pojęcie wydatku na gruncie art. 22 ust. 1e pkt 3 ww. ustawy należy interpretować z uwzględnieniem ekonomicznego uszczuplenia majątku podatnika oraz specyfiki wierzytelności jako prawa majątkowego.
W przypadku aportu takim definitywnym uszczupleniem jest wyzbycie się przez Wnioskodawcę wierzytelności w zamian za udziały. 5. Brak podstaw do opodatkowania wartości, która nie stanowi rzeczywistego przyrostu majątku Przyjęcie stanowiska przeciwnego prowadziłoby do sytuacji, w której sama zmiana postaci majątku Wnioskodawcy – z wierzytelności na udziały – powodowałaby opodatkowanie całej wartości otrzymanych udziałów, mimo że po stronie Wnioskodawcy nie następuje odpowiadający tej wartości rzeczywisty przyrost ekonomiczny.
Przykładowo, jeżeli Wnioskodawcy przysługuje wierzytelność o wartości 200 000 zł i w zamian za jej wniesienie otrzyma on udziały o wartości 200 000 zł, wartość jego majątku co do zasady nie zwiększa się o 200 000 zł. Dochodzi jedynie do zmiany rodzaju posiadanego aktywa. Przyjęcie kosztu w wysokości 0 zł prowadziłoby natomiast do wykazania dochodu w wysokości 200 000 zł, mimo braku odpowiadającego mu ekonomicznego wzbogacenia.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
W myśl art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się: wartość wkładu określoną w statucie lub umowie spółki, a w razie ich braku wartość wkładu określoną w innym dokumencie o podobnym charakterze - w przypadku wniesienia do spółki albo do spółdzielni wkładu niepieniężnego; jeżeli jednak wartość ta jest niższa od wartości rynkowej tego wkładu albo wartość wkładu nie została określona w statucie, umowie albo innym dokumencie o podobnym charakterze, za przychód uważa się wartość rynkową takiego wkładu określoną na dzień przeniesienia własności przedmiotu wkładu niepieniężnego; przepis art. 19 ust. 3 stosuje się odpowiednio.
Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zamierza Pan wnieść do spółki wkład niepieniężny w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji po Pana stronie powstanie przychód, o którym mowa w tym przepisie, z zastrzeżeniem zdania drugiego art. 17 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć „wkład niepieniężny” i „wkład pieniężny”. W oparciu o reguły wykładni językowej należy uznać, że „wkład pieniężny” to przekazywana spółce w celu pokrycia kapitału zakładowego określona liczba znaków pieniężnych wnoszonych w gotówce albo też w formie transferu pieniądza bankowego.
Wkład niepieniężny natomiast to przekazywane spółce w celu pokrycia kapitału zakładowego wartości majątkowe, które nie są pieniądzem (w szczególności zbywalne rzeczy lub prawa). Tzw. konwersja wierzytelności na udziały (akcje) spółki jest operacją polegającą na zamianie wierzytelności wspólnika (wierzyciela) wobec istniejącej spółki (dłużnika) na udziały (akcje) wspólnika w tej spółce. Niezależnie od kwalifikacji czynności dokonywanych w ramach konwersji na gruncie prawa cywilnego jej istotą jest zawsze zamiana wierzytelności, czyli wartości majątkowych o charakterze niepieniężnym (niebędących pieniądzem), na udziały (akcje) spółki.
Tym samym w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konwersja wierzytelności na kapitał zakładowy spółki jest wniesieniem do spółki wkładu niepieniężnego. Stosownie do art. 30b ust. 1 pkt 4 analizowanej ustawy: Od dochodów uzyskanych z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu. Dochodem, o którym mowa w ust. 1 – w myśl art. 30b ust. 2 pkt 5 ww. ustawy – jest: różnica pomiędzy przychodem określonym zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1e.
Przychód zatem podlega pomniejszeniu o koszty uzyskania przychodu stosownie do art. 22 ust. 1e cytowanej ustawy.
W myśl art. 22 ust. 1e pkt 1-3 cytowanej ustawy, w przypadku objęcia udziałów (akcji) w spółce albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny – na dzień objęcia tych udziałów (akcji) albo wkładów – ustala się koszt uzyskania przychodu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 9, w wysokości: 1) wartości początkowej przedmiotu wkładu, zaktualizowanej zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszonej o sumę dokonanych przed wniesieniem tego wkładu odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego są środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne; 2) wartości, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów: a) określonej zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 7ca albo art. 17 ust. 1 pkt 9 - jeżeli przedmiotem wkładu są udziały (akcje) w spółce albo wkłady w spółdzielni objęte w zamian za wkład niepieniężny w innej postaci niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, b) określonej zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38, w przypadku gdy udziały (akcje) w spółce albo wkłady w spółdzielni, które są wnoszone w formie wkładu niepieniężnego, nie zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny, c) określonej zgodnie z ust. 1f, w przypadku gdy udziały (akcje) w spółce albo wkłady w spółdzielni, które są wnoszone w formie wkładu niepieniężnego, zostały objęte w zamian za wkład niepieniężny w postaci przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części - jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego są udziały (akcje) w spółce albo wkłady w spółdzielni; 2a) wartości odpowiadającej kwocie pożyczki, która została przekazana przez wnoszącego wkład na rachunek płatniczy tej spółki lub spółdzielni, nie wyższej jednak niż wartość wkładu z tytułu tej pożyczki określona zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 - jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego jest wierzytelność z tytułu tej pożyczki; 3) faktycznie poniesionych, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, wydatków na nabycie lub wytworzenie innych niż wymienione w pkt 1-2a składników majątku podatnika - jeżeli przedmiotem wkładu niepieniężnego są te inne składniki.
Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Jeżeli podatnik w związku z obejmowaniem udziałów (akcji) w zamian za wkład niepieniężny poniósł wydatki związane z objęciem tych udziałów (akcji), to wydatki te powiększają koszty uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 1e. Użycie przez ustawodawcę określenia „wydatki na objęcie” oznacza, że do kosztów zalicza się wszelkie koszty bezpośrednio warunkujące nabycie tych udziałów, bez których poniesienia nie byłoby możliwe skuteczne nabycie udziałów.
Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów, koszty uzyskania przychodów z tytułu objęcia udziałów w spółce ustala się na dzień objęcia udziałów zgodnie z art. 22 ust. 1e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem tego, co jest przedmiotem wkładu niepieniężnego, za który zostały one objęte i powiększa się je o wydatki wskazane w art. 22 ust. 1i tej ustawy. W opisanych okolicznościach faktycznych jako wkład niepieniężny zamierza Pan wnieść do spółki wierzytelność pożyczkową otrzymaną w drodze darowizny. Zatem w drodze darowizny nabył Pan prawo majątkowe w postaci wierzytelności o zwrot pożyczki.
Cesja wierzytelności została uregulowana w art. 509-518 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.). Stosownie do przepisu art. 509 § 1 tej ustawy: Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki (art. 509 § 2 ww. ustawy).
Zgodnie z art. 510 § 1 powyższej ustawy: Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. W świetle powyższych przepisów przeniesienie wierzytelności polega na tym, że prawa przysługujące zbywcy (dotychczasowemu wierzycielowi) przechodzą na nabywcę wierzytelności. Właściwość zobowiązania, uprawnienia wierzyciela i zobowiązania dłużnika pozostają bez zmian, gdyż w wyniku umowy cesji wierzytelności zmienia się tylko wierzyciel.
Wierzytelność jako prawo majątkowe jest prawem podmiotowym, realizującym interes ekonomiczny uprawnionego i składającym się na jego majątek. Co do zasady ma ono wymiar pieniężny, jednakże służy jedynie do realizacji interesu ekonomicznego uprawnionego, gdyż zapewnia mu możliwość domagania się konkretnego zachowania ze strony dłużnika (zobowiązanego). Samo nabycie prawa majątkowego nie oznacza jednoczesnego nabycia przedmiotu zobowiązania czy też jego realizacji.
Odnosząc się do kwestii przedstawionej w pytaniu interpretacyjnym, na tle przedstawionego przez Pana zdarzenia przyszłego – w sprawie ustalenia kosztów uzyskania przychodów z tytułu wniesionej przez Pana do Spółki wierzytelności pożyczkowej jako wkładu niepieniężnego – nie będzie miał zastosowania przepis wyrażony w art. 22 ust. 1e pkt 2a ustawy, bowiem wskazuje on wprost na pożyczkę, która została faktycznie przekazana przez wnoszącego wkład na rachunek płatniczy tej spółki. W przedmiotowej sprawie otrzymał Pan wierzytelność pożyczkową w drodze darowizny i zamierza ją wnieść do spółki w zamian za udziały.
Analiza możliwości uwzględnienia wartości wierzytelności w kosztach uzyskania przychodu powinna nastąpić na gruncie art. 22 ust. 1e pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – otrzymana w drodze darowizny wierzytelność pożyczkowa jest prawem majątkowym stanowiącym składnik Pana majątku. W myśl ww. przepisu kosztem uzyskania przychodu są wydatki faktycznie poniesione na nabycie przedmiotu wkładu. Przyjęta na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konstrukcja kosztów uzyskania przychodów oznacza, że do podatkowych kosztów podatnik zaliczać może jedynie wydatki faktycznie poniesione.
Tym samym nie może Pan zaliczyć w koszty uzyskania przychodów wartości wierzytelności z tytułu pożyczki, ponieważ nie poniósł Pan kosztu nabycia wkładu – wkład ten otrzymał Pan w drodze darowizny.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.