Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
30 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwania organu – pismami z 28 sierpnia 2026 r. (wpływ) oraz pismem z 23 września 2026 r. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Jest Pan obywatelem Polski i pozostaje Pan w związku małżeńskim. Od 1 maja 2025 r. mieszka Pan i wykonuje Pan pracę na terytorium Konfederacji Szwajcarskiej na podstawie umowy o pracę zawartej ze szwajcarskim pracodawcą. Posiada Pan szwajcarskie pozwolenie na pobyt typu B, wynajmuje mieszkanie w Szwajcarii oraz osiąga tam dochody z pracy (umowa o pracę). Dochody te podlegają opodatkowaniu u źródła w Szwajcarii. Posiada Pan w Szwajcarii konto bankowe, abonament telefoniczny, samochód zarejestrowany i ubezpieczony w Szwajcarii oraz podlega Pan szwajcarskiemu systemowi ubezpieczeń społecznych. W Polsce przebywa Pan okresowo, odwiedzając rodzinę podczas wolnych dni.
Na terytorium Polski nie wykonuje Pan pracy na rzecz polskiego pracodawcy. Sporadycznie wykonuje Pan usługi audytorskie na podstawie umów zlecenia zawieranych z polskimi podmiotami (1-2 razy w roku). Roczny przychód z tego tytułu wynosi około 5 000 zł. Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego Przedmiotem Pana wniosku nie jest wyłącznie rok podatkowy 2025. Dotyczy również roku 2026 i lat kolejnych. Przed 1 maja 2025 r. Pana rezydencja podatkowa była wyłącznie w Polsce. W Polsce nadal posiada Pan nieruchomości oraz rodzinę.
Natomiast od 1 maja 2025 r. pracuje Pan w Szwajcarii na umowę o pracę na okres stały, wynajmuje mieszkanie, ma Pan kupiony samochód i mieszka Pan powyżej 183 dni. Podatek od wynagrodzenia jest pobierany w Szwajcarii. Nie ma Pan innych przychodów w Szwajcarii. Natomiast jeśli ma Pan dochody, np. z najmu w Polsce, to płaci Pan podatek w Polsce. W 2025 r. nie przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 183 dni. Również w 2026 r. jak i kolejnych latach Pana pobyt w Polce jest/będzie poniżej 183 dni. W obu krajach ma Pan stałe miejsce zamieszkania. W Polsce ma Pan rodzinę. W Szwajcarii Pan mieszka, pracuje i spędza znaczną część roku.
Tutaj – czyli w Szwajcarii – ma Pan znajomych i prowadzi życie prywatne. W Szwajcarii mieszkają osoby, które znał Pan jeszcze przed przeprowadzką i które pomogły Panu w organizacji relokacji. Po przyjeździe początkowo mieszkał Pan u znajomego do czasu wynajęcia własnego mieszkania. Obecnie Pana grono znajomych znacznie się poszerzyło, głównie dzięki kontaktom zawodowym i codziennemu funkcjonowaniu w lokalnym środowisku. To w Szwajcarii prowadzi Pan obecnie życie towarzyskie i prywatne. Do Polski przyjeżdża Pan kilka razy w roku odwiedzić rodzinę. Swoje gospodarstwo domowe prowadzi Pan w Szwajcarii. Niemniej jednak jest Pan rodzinnie związany z Polską i przyjeżdża Pan do Polski.
Rodzina pozostała w Polsce. Ze Szwajcarii zarządza Pan majątkiem, który ma Pan w Polsce, chyba że jest konieczność osobistego stawiennictwa to jest Pan zmuszony do przyjazdu. W Polsce ma Pan żonę i dwójkę dzieci (syn – 17 lat i syn – 15 lat). Wspiera Pan rodzinę finansowo. W zakresie pytania z wezwania dotyczącego Pana powiązań majątkowych z Polską i Szwajcarią wyjaśnił Pan, że w Szwajcarii ma Pan umowę o pracę, konto bankowe oraz ubezpieczenie zdrowotne. W Polsce nie jest Pan ubezpieczony. W Polsce ma Pan wynajem nieruchomości, kredyty hipoteczne oraz konta bankowe. W Polsce po 1 maja 2025 r. nie miał Pan zarejestrowanego i ubezpieczonego samochodu. Tylko w Szwajcarii.
W Szwajcarii spędza Pan większość czasu. Po roku stara się Pan jak najbardziej integrować z miejscową społecznością. W Polsce głównie odwiedza Pan rodzinę. Po 1 maja 2025 r. zazwyczaj przebywał Pan w Szwajcarii. Na pytanie z wezwania czy po 1 maja 2025 r. korzystał Pan ze świadczeń zdrowotnych lub społecznych w Polsce wyjaśnił Pan, że tylko prywatnie podczas wizyt. Nie posiada Pan ubezpieczenia w Polsce. Nie posiada Pan obywatelstwa Szwajcarii. Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji ze Szwajcarii, wydanego przez właściwy organ szwajcarski. Od 1 maja 2025 r. jest Pan zatrudniony w Szwajcarii na podstawie umowy o pracę. Pracę wykonuje Pan w siedzibie w Szwajcarii.
W Szwajcarii przebywał Pan przez okres lub okresy przekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego się lub kończącego w 2025 r. Po 1 maja 2025 r. uzyskiwał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dochody z wynajmu nieruchomości oraz z tytułu umów zlecenia w związku z wykonywaniem usług (...) – jeden raz w listopadzie. Umowa zlecenie na okres 3 dni. Po 1 maja 2025 r. jest Pan opodatkowany w Szwajcarii z tytułu wynagrodzenia uzyskiwanego od szwajcarskiego pracodawcy. Podatek od wynagrodzenia pobierany jest u źródła i odprowadzany zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa szwajcarskiego.
Podczas pobytów w Polsce mieszka Pan wraz z rodziną w nieruchomości, której jest Pan współwłaścicielem. Pobyty w Polsce mają jednak charakter czasowy i są związane głównie z odwiedzinami rodziny. Na stałe mieszka Pan i pracuje w Szwajcarii, gdzie znajduje się Pana miejsce codziennego pobytu oraz prowadzone przez Pana gospodarstwo domowe. Posiada Pan w Polsce łącznie sześć nieruchomości mieszkalnych jako współwłaściciel. Jedna z nieruchomości stanowi miejsce zamieszkania Pana rodziny. Trzy nieruchomości są wynajmowane. Jedna nieruchomość pozostaje obecnie niezamieszkana. Ponadto, jest Pan właścicielem mieszkania, w którym mieszkają Pana rodzice.
Większość nieruchomości jest przedmiotem umów najmu. Jedna nieruchomość pozostaje obecnie niezamieszkana i nie jest objęta umową najmu. Umowy najmu zostały zawarte w latach 2024-2025. Są to umowy zawarte na czas określony, których okres obowiązywania upływa w roku bieżącym lub następnym. Umowy przewidują możliwość ich przedłużenia. Posiada Pan pięć kredytów hipotecznych związanych z opisanymi powyżej nieruchomościami. Dwa kredyty zostały zaciągnięte w 2007 r., jeden w 2012 r., jeden w 2017 r. oraz jeden w 2020 r. Kredyty były zaciągane przede wszystkim na cele mieszkaniowe związane z nabyciem nieruchomości.
Z upływem czasu część nieruchomości zaczęła pełnić funkcję inwestycyjną i jest obecnie wynajmowana. Posiada Pan dwa rachunki bankowe w Polsce. Są one utrzymywane głównie w celu obsługi kredytów hipotecznych, regulowania zobowiązań związanych z nieruchomościami oraz rozliczania wpływów z najmu. Obecnie nie planuje Pan nabywania kolejnych nieruchomości ani udziałów w nieruchomościach w Polsce. Posiadane przez Pana nieruchomości zostały nabyte przed przeprowadzką do Szwajcarii i nie planuje Pan rozszerzania swojego majątku nieruchomościowego na terytorium Polski.
Pana plany życiowe i zawodowe związane są ze Szwajcarią i to tam w przyszłości rozważa Pan nabycie nieruchomości mieszkalnej przeznaczonej na własne potrzeby mieszkaniowe. Przez sformułowanie „wspieram finansowo” rozumie Pan, że dochody uzyskiwane przez Pana z najmu nieruchomości położonych w Polsce pozostają w Polsce i są przeznaczane na potrzeby Pana rodziny. Dochody te wraz z wynagrodzeniem osiąganym przez Pana żonę służą pokrywaniu bieżących kosztów życia rodziny. Nie finansuje Pan kosztów utrzymania rodziny ze środków uzyskiwanych z wynagrodzenia za pracę wykonywaną w Szwajcarii.
Natomiast Pana część dochodów osiąganych z najmu nieruchomości położonych w Polsce pozostaje w Polsce i jest wykorzystywana na potrzeby Pana rodziny. Część Pana środków uzyskiwanych z najmu nieruchomości położonych w Polsce pozostaje do dyspozycji rodziny i jest przeznaczana na pokrycie kosztów jej utrzymania. Nie przekazuje Pan natomiast na ten cel środków pochodzących z wynagrodzenia uzyskiwanego za pracę wykonywaną w Szwajcarii. Uczestniczy Pan w kosztach utrzymania rodziny poprzez pozostawianie w Polsce dochodów uzyskiwanych z najmu nieruchomości. Jednocześnie środki uzyskiwane z pracy wykonywanej w Szwajcarii przeznaczane są na Pana bieżące utrzymanie i koszty życia w Szwajcarii.
Nie planuje Pan zmiany obecnego sposobu funkcjonowania. Jednocześnie starszy syn deklaruje, że po osiągnięciu pełnoletności i ukończeniu szkoły średniej zamierza przeprowadzić się do Szwajcarii. W takim przypadku zamierza Pan pomóc mu w organizacji przeprowadzki oraz rozpoczęciu samodzielnego życia w Szwajcarii. Po 1 maja 2025 r. Pana główne umowy dotyczące usług telefonicznych oraz innych usług wykorzystywanych na co dzień są zawarte w Szwajcarii. Utrzymuje Pan również polski numer telefonu głównie w celu kontaktu z rodziną oraz załatwiania spraw związanych z posiadanym majątkiem w Polsce. W Polsce korzysta Pan wyłącznie z prywatnych świadczeń medycznych podczas okazjonalnych pobytów.
Nie posiada Pan ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce. W razie potrzeby korzysta Pan z prywatnej opieki medycznej lub z uprawnień wynikających z Pana ubezpieczenia zdrowotnego w Szwajcarii. Po 1 maja 2025 r. korzysta Pan ze szwajcarskiego ubezpieczenia zdrowotnego i zamierza Pan korzystać z niego również w przyszłości. Środki uzyskiwane z pracy wykonywanej w Szwajcarii przeznacza Pan przede wszystkim na bieżące utrzymanie w Szwajcarii, w tym koszty najmu mieszkania, transportu, ubezpieczenia zdrowotnego oraz codzienne wydatki związane z życiem i pracą w tym kraju. Ze zgromadzonych oszczędności zakupił Pan również samochód użytkowany przez Pana w Szwajcarii.
Głównie od 1 maja 2025 r. oszczędzał Pan, aby zgromadzić środki na zakup samochodu w Szwajcarii. Oszczędności zarobione w Szwajcarii gromadzi Pan głównie na rachunku prowadzonym w Szwajcarii. Po przeprowadzce do Szwajcarii 1 maja 2025 r. nie dokonywał Pan nowych inwestycji w Polsce. W przyszłości rozważa Pan zakup nieruchomości mieszkalnej w Szwajcarii na własne potrzeby mieszkaniowe. Plan ten związany jest z Pana stałym pobytem i wykonywaniem pracy w Szwajcarii. Posiada Pan ubezpieczenie na życie zawarte w Polsce jako jeden z warunków uzyskania kredytu hipotecznego.
Ponadto, w Szwajcarii uczestniczy Pan w dodatkowym programie emerytalnym, w ramach którego dokonuje Pan dodatkowych wpłat na przyszłe świadczenia emerytalne. Obecnie nie posiada Pan certyfikatu rezydencji podatkowej wydanego przez właściwy organ szwajcarski i nie jest Pan w stanie określić, czy taki dokument zostanie wydany w przyszłości. Wyjaśnił Pan, że opisane okoliczności są i będą zasadniczo tożsame w 2026 r. oraz w latach kolejnych. Nadal zamierza Pan mieszkać i pracować w Szwajcarii oraz przebywać tam przez większość roku.
W konsekwencji na pytanie z wezwania z 21 września 2026 r., oznaczone numerem 24, dotyczące różnic w tych okolicznościach, wskazał Pan, że nie dotyczy ono Pana sytuacji. W 2026 r. oraz w kolejnych latach przewiduje Pan uzyskiwanie dochodów z najmu nieruchomości położonych w Polsce. Nie wyklucza Pan również sporadycznego uzyskiwania dochodów z tytułu umów zlecenia związanych z wykonywaniem czynności (...) na terytorium Polski, których łączny wymiar może wynosić około 3-6 dni w roku.
Pytania
1) Czy w opisanym stanie faktycznym Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych jest Szwajcaria (rezydencja podatkowa)? 2) W przypadku uznania, że Pana rezydencją podatkową jest Polska, to czy dochody uzyskiwane z pracy najemnej wykonywanej w Szwajcarii podlegają wykazaniu w polskim zeznaniu podatkowym z zastosowaniem metody wyłączenia z progresją wynikającej z umowy między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem – w zakresie pytania numer 1 – od dnia 1 maja 2025 r. Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych jest Konfederacja Szwajcarska, a tym samym od tej daty posiada Pan szwajcarską rezydencję podatkową. Od 1 maja 2025 r. na stałe pracuje Pan i mieszka w Szwajcarii na podstawie umowy o pracę zawartej ze szwajcarskim pracodawcą. Praca ta ma charakter stały i stanowi Pana główne źródło utrzymania. W Szwajcarii wynajmuje Pan mieszkanie, prowadzi Pan własne gospodarstwo domowe, posiada Pan samochód zarejestrowany i ubezpieczony w Szwajcarii, korzysta Pan ze szwajcarskiego systemu ubezpieczenia zdrowotnego oraz posiada Pan tam rachunek bankowy.
Nie posiada Pan natomiast ubezpieczenia zdrowotnego w Polsce. Po przeprowadzce do Szwajcarii przebywa Pan tam przez zdecydowaną większość roku, tj. ponad 183 dni rocznie. To w Szwajcarii wykonuje Pan pracę, osiąga Pan główne dochody, prowadzi Pan codzienne życie oraz koncentruje swoją aktywność życiową. W Szwajcarii mieszka Pan na stałe, a pobyty w Polsce są wyłącznie okresowe. Co prawda posiada Pan w Polsce nieruchomości, rachunki bankowe, kredyty hipoteczne oraz uzyskuje Pan przychody z najmu, jednak okoliczności te mają charakter majątkowy i same w sobie nie przesądzają o miejscu zamieszkania dla celów podatkowych.
Zarządzanie tym majątkiem odbywa się na co dzień ze Szwajcarii, a do Polski przyjeżdża Pan jedynie w razie potrzeby. Posiada Pan również związki rodzinne z Polską, ponieważ w Polsce mieszka Pana żona oraz dzieci. Jednak od dnia 1 maja 2025 r. Pana miejsce stałego pobytu, aktywność zawodowa, życie codzienne oraz centrum aktywności ekonomicznej znajdują się w Szwajcarii. To tam znajduje się ośrodek Pana bieżącego życia i tam przebywa Pan przez większą część roku. W związku z powyższym uważa Pan, że od 1 maja 2025 r. Pana centrum interesów życiowych znajduje się w Szwajcarii, a zatem Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych jest Szwajcaria.
Podsumowując, Pana zdaniem od 1 maja 2025 r. Pana rezydencją podatkową jest Konfederacja Szwajcarska. Pana zdaniem – w zakresie pytania numer 2 – gdyby pomimo powyższych okoliczności uznano, że posiada Pan polską rezydencję podatkową, dochody uzyskiwane przez Pana z pracy najemnej wykonywanej na terytorium Szwajcarii powinny być rozliczane zgodnie z postanowieniami umowy między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. W przypadku uznania Pana jako polskiego rezydenta podatkowego powinny być one objęte metodą wyłączenia z progresją.
W konsekwencji dochody osiągane z pracy wykonywanej w Szwajcarii powinny być uwzględniane w Polsce zgodnie z zasadami wynikającymi z tej umowy międzynarodowej.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest w części nieprawidłowe oraz w części prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
Na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Stosownie do art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy: Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl natomiast art. 4a ww. ustawy: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy). Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce.
Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich osiąganych dochodów. Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP przepis wskazuje posiadanie centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych).
Przesłanka ta została skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek interesów życiowych. Wynika to z użycia w powołanym powyżej przepisie spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na terytorium RP. Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.
W świetle art. 3 ust. 1a analizowany warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium RP centrum interesów życiowych. Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a, 2b ww. ustawy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Ocena czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie, z uwzględnieniem postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r. wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ustawy PIT. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu faktów i okoliczności.
Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych, należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste. Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej itp. W praktyce czynnikiem branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub małoletnich dzieci. Wyjazd do innego państwa wraz z całą rodziną w większości przypadków powodować będzie przeniesienie centrum interesów osobistych do tego państwa.
Natomiast wyjazd do pracy za granicę, podczas gdy małżonek oraz dzieci pozostają w Polsce, powodować będzie najczęściej utrzymanie centrum interesów osobistych na terytorium Polski. W przypadku osób żyjących samodzielnie należy w szczególności uwzględnić, w którym państwie prowadzone jest samodzielne gospodarstwo domowe i w którym państwie podatnik uczestniczy w życiu towarzyskim, kulturalnym lub politycznym. W zakresie centrum interesów gospodarczych Objaśnienia wskazują, że w praktyce chodzi o miejsce, z którym dana osoba ma ścisłe powiązania ekonomiczne.
W tym względzie należy wziąć pod uwagę przede wszystkim związki ekonomiczne osoby fizycznej z danym państwem, wśród których istotne są miejsce wykonywania działalności zarobkowej, główne źródła dochodów podatnika, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, zaciągnięte kredyty, konta bankowe, miejsce, z którego osoba zarządza swoim mieniem itd. Przy czym z Objaśnień tych należy wywieść, że okoliczność położenia ośrodka interesów życiowych w Polsce potwierdza posiadanie w Polsce współmałżonka i dzieci, nieruchomości.
Z analizy przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika w szczególności, że od 1 maja 2025 r. mieszka i pracuje Pan w Szwajcarii na podstawie umowy o pracę zawartej ze szwajcarskim pracodawcą. Umowa o pracę została zawarta na czas stały, a pracę wykonuje Pan w siedzibie pracodawcy w Szwajcarii. Posiada Pan szwajcarskie pozwolenie na pobyt typu B, wynajmuje Pan mieszkanie w Szwajcarii, gdzie prowadzi Pan gospodarstwo domowe i spędza większość roku. W Szwajcarii posiada Pan rachunek bankowy, abonament telefoniczny, samochód zarejestrowany i ubezpieczony w tym państwie oraz podlega Pan szwajcarskiemu systemowi ubezpieczeń społecznych i posiada ubezpieczenie zdrowotne.
Wynagrodzenie uzyskiwane od szwajcarskiego pracodawcy jest opodatkowane w Szwajcarii. W Szwajcarii prowadzi Pan życie prywatne i towarzyskie, posiada Pan znajomych, a także integruje się Pan z miejscową społecznością. Środki uzyskiwane z pracy w Szwajcarii przeznacza Pan przede wszystkim na bieżące utrzymanie w tym państwie, w tym koszty najmu mieszkania, transportu, ubezpieczenia zdrowotnego i codzienne wydatki. Ze zgromadzonych środków nabył Pan również samochód użytkowany w Szwajcarii, a oszczędności gromadzi Pan głównie na rachunku prowadzonym w tym państwie. W Szwajcarii uczestniczy Pan również w dodatkowym programie emerytalnym.
Nie posiada Pan obywatelstwa szwajcarskiego ani certyfikatu rezydencji podatkowej wydanego przez właściwy organ szwajcarski. W 2025 r. przebywał Pan w Szwajcarii przez okres lub okresy przekraczające łącznie 183 dni podczas dwunastomiesięcznego okresu rozpoczynającego się lub kończącego w 2025 r. Jednocześnie wskazał Pan, że w Polsce pozostaje Pana najbliższa rodzina, tj. żona oraz dwóch synów w wieku 17 i 15 lat. Podczas pobytów w Polsce mieszka Pan wraz z rodziną w nieruchomości, której jest Pan współwłaścicielem, przy czym pobyty te mają charakter czasowy i są związane głównie z odwiedzinami rodziny.
W Polsce posiada Pan łącznie sześć nieruchomości mieszkalnych, w tym nieruchomość stanowiącą miejsce zamieszkania rodziny, trzy nieruchomości wynajmowane, jedną nieruchomość niezamieszkaną oraz mieszkanie, w którym mieszkają Pana rodzice. Posiada Pan również pięć kredytów hipotecznych związanych z tymi nieruchomościami oraz dwa rachunki bankowe w Polsce, utrzymywane głównie w celu obsługi kredytów hipotecznych, regulowania zobowiązań związanych z nieruchomościami oraz rozliczania wpływów z najmu.
Dochody uzyskiwane z najmu nieruchomości położonych w Polsce pozostają w Polsce i są przeznaczane na potrzeby Pana rodziny, natomiast wynagrodzenie uzyskiwane z pracy w Szwajcarii nie jest przeznaczane na finansowanie kosztów utrzymania rodziny w Polsce. W Polsce posiada Pan również ubezpieczenie na życie związane z kredytem hipotecznym. Po 1 maja 2025 r. nie posiada Pan w Polsce zarejestrowanego i ubezpieczonego samochodu ani ubezpieczenia zdrowotnego. Podczas pobytów w Polsce korzysta Pan jedynie z prywatnych świadczeń medycznych. W Polsce utrzymuje Pan polski numer telefonu, który wykorzystuje Pan głównie do kontaktu z rodziną oraz załatwiania spraw związanych z posiadanym majątkiem.
Ze Szwajcarii zarządza Pan swoim majątkiem położonym w Polsce, a do Polski przyjeżdża Pan również w razie konieczności osobistego stawiennictwa. W Polsce uzyskuje Pan dochody z najmu nieruchomości, a także uzyskiwał Pan również sporadycznie dochody z tytułu umów zlecenia związanych z wykonywaniem usług (...) na terytorium Polski. W 2025 r. usługi te były wykonywane w ramach jednego zlecenia w listopadzie przez okres 3 dni.
W 2026 r. oraz w kolejnych latach przewiduje Pan dalsze uzyskiwanie dochodów z najmu nieruchomości położonych w Polsce oraz nie wyklucza Pan sporadycznego uzyskiwania dochodów z tytułu usług (...) wykonywanych w Polsce, których łączny wymiar może wynosić około 3–6 dni w roku. Nie planuje Pan nabywania kolejnych nieruchomości ani udziałów w nieruchomościach w Polsce, a posiadane nieruchomości zostały nabyte przed przeprowadzką do Szwajcarii.
Ponadto, wskazał Pan również, że opisane okoliczności są i będą zasadniczo tożsame w 2026 r. oraz w kolejnych latach, tj. nadal zamierza Pan mieszkać i pracować w Szwajcarii oraz przebywać tam przez większość roku, a w przyszłości rozważa Pan nabycie w Szwajcarii nieruchomości mieszkalnej na własne potrzeby mieszkaniowe.
Wobec powyższego, skoro w Polsce ma Pana żonę wraz z dwójką małoletnich dzieci, a ponadto posiada Pan w Polsce znaczny majątek nieruchomy (sześć nieruchomości mieszkalnych), zobowiązania hipoteczne, rachunki bankowe, polski numer telefonu oraz uzyskuje Pan dochody z najmu nieruchomości, które są przeznaczane na potrzeby i utrzymanie Pana rodziny, a także sporadyczne dochody z tytułu umów zleceń – to uznać należy, że w Polsce posiada Pan centrum interesów osobistych i gospodarczych (centrum interesów życiowych). Spełnia Pan zatem przesłanki pozwalające uznać Pana za osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Niemniej, uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy nie przesądza jednak o uznaniu tej osoby za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Ocena, czy podatnik podlega w Polsce ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie, z uwzględnieniem postanowień właściwej umowy/konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania i okoliczności, do których odwołują się zawarte w nich normy kolizyjne, co wynika z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W sytuacji bowiem gdy podatnik jest uznany w dwóch krajach za rezydenta podatkowego (dochodzi do kolizji rezydencji) rozstrzygające są zapisy tzw. reguł kolizyjnych wynikających z mającej zastosowanie w konkretnym przypadku umowy/konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.
W sytuacji zatem, gdy zgodnie z przepisami prawa szwajcarskiego jest i będzie Pan uznawany za osobę mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Szwajcarii oraz niewątpliwe – co zostało powyżej wskazane – jest Pan również osobą mającą miejsce zamieszkania w Polsce w rozumieniu art. 3 ust. 1a omawianej ustawy, to ustalając Pana miejsce zamieszkania dla celów podatkowych należy wziąć pod uwagę regulacje wynikające z Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Konfederacją Szwajcarską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Bernie dnia 2 września 1991 r. (Dz.U. 1993 Nr 22 poz. 92 ze zm.).
Na podstawie art. 4 ust. 1 Konwencji polsko-szwajcarskiej: W rozumieniu niniejszej Konwencji, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza każdą osobę, która według ustawodawstwa tego Państwa podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze, i obejmuje również to Państwo oraz każdą jednostkę jego podziału terytorialnego lub organ władzy lokalnej.
Jednakże, określenie to nie obejmuje żadnej osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze względu na dochód jaki osiąga ona ze źródeł położonych w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
Na podstawie natomiast art. 4 ust. 2 tej Konwencji: Jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1 osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Państwach, to jej status będzie określony według następujących zasad: a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu Państwach, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek interesów życiowych); b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w żadnym z Państw, to uważa się ją za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym zwykle przebywa; c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w żadnym z nich, to będzie ona uważana za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, którego jest obywatelem; d) jeżeli jest ona obywatelem obu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z nich, właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną zagadnienie w drodze wzajemnego porozumienia.
Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się więc bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego. Posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, że osoba fizyczna urządziła je i zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas.
Jeżeli chodzi o koncepcję określenia „ognisko domowe”, należy zaznaczyć, że każda forma mieszkania może być wzięta pod uwagę (dom lub apartament będący własnością lub wynajęty przez zainteresowanego, wynajęty pokój umeblowany). Istotnym czynnikiem jest trwałość zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z różnych względów może mieć charakter krótkotrwały.
Jeżeli osoba fizyczna posiada ognisko domowe w obu umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez takie powiązania należy rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie, zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby.
Jeżeli osoba, mająca ognisko domowe w jednym państwie, utworzyła ognisko domowe w drugim państwie z zachowaniem w całej pełni pierwszego ogniska, to fakt, iż pierwsze z nich zostało zachowane w środowisku, w którym osoba ta zawsze mieszkała, pracowała i w którym znajduje się jej rodzina i mienie, może w połączeniu z innymi elementami wskazywać, że osoba ta zachowała ośrodek swych życiowych interesów w pierwszym państwie. Jeśli miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
W przypadku, zaś jeżeli osoba jest obywatelem obydwu państw lub nie jest obywatelem żadnego z tych państw, właściwe organy tych państw rozstrzygną sprawę w drodze wzajemnego porozumienia. Kryterium, na podstawie którego organ dokonuje rozstrzygnięcia nie powinno pozostawiać wątpliwości, że wnioskodawca spełnia wymagane warunki tylko w jednym państwie. W przedstawionej sprawie wskazał Pan, że posiada Pan stałe miejsce zamieszkania zarówno w Polsce, jak i w Szwajcarii. W takiej sytuacji, Pana miejsce zamieszkania należałoby ustalić w oparciu o kolejne kryterium wskazane w art. 4 ust. 2 konwencji polsko-szwajcarskiej odnoszące się do ściślejszych powiązań osobistych i gospodarczych.
Z całokształtu przedstawionych okoliczności wynika, że z Polską łączą Pana ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze, bowiem to w Polsce mieszka Pana żona oraz dwójka małoletnich dzieci, posiada Pan sześć nieruchomości mieszkalnych, w tym nieruchomość stanowiącą miejsce zamieszkania Pana rodziny i Pana podczas pobytów w Polsce oraz mieszkanie, w którym mieszkają Pana rodzice, a także pięć kredytów hipotecznych i dwa rachunki bankowe związane z posiadanym majątkiem.
Ponadto w Polsce uzyskuje Pan dochody z najmu nieruchomości, które to dochody pozostają w Polsce i są przeznaczane na potrzeby Pana rodziny, a także posiada Pan ubezpieczenie na życie związane z kredytem hipotecznym oraz utrzymuje Pan polski numer telefonu wykorzystywany do kontaktu z rodziną i załatwiania spraw związanych z majątkiem położonym w Polsce. Ponadto, w Polsce uzyskuje Pan również sporadycznie dochody z tytułu umów zlecenia związanych z wykonywaniem czynności (...).
W rezultacie, przy przyjęciu, że zachodzi przypadek podwójnej rezydencji podatkowej należy również uznać, że ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze łączą Pana z Polską, co pozwala rozstrzygnąć kolizję rezydencji na rzecz nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce. Wobec powyższego w Polsce w okresie będącym przedmiotem Pana wątpliwości podlega Pan niewątpliwe nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. podlega Pan obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
Powyższe będzie miało również zastosowanie w latach następnych, o ile zmianie nie ulegnie przedstawiony przez Pana opis zdarzenia oraz uregulowania prawne. Przy czym na powyższe rozstrzygnięcie nie wpłynie okoliczność, że Pana syn po osiągnięciu pełnoletności i ukończeniu szkoły zamierza przeprowadzić się do Szwajcarii oraz że potencjalnie może Pan nabyć nieruchomość mieszkalną w Szwajcarii na potrzeby własne, bowiem z przedstawionego opisu nie wynika, aby pozostałe okoliczności, które wpływają na rozstrzygnięcie Pana rezydencji, uległy zmianie. Wobec tego Pana stanowisko w części dotyczącej pytania oznaczonego numerem 1 należało uznać za nieprawidłowe.
Odnosząc się natomiast do kwestii objętej Pana pytaniem oznaczonym numerem 2, wyjaśniam, że zgodnie z art. 15 ust. 1 Konwencji polsko-szwajcarskiej: Z uwzględnieniem postanowień artykułów 16, 18 i 19 pensje, płace i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
W myśl art. 15 ust. 2 ww. Konwencji: Bez względu na postanowienia ustępu 1 wynagrodzenia, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu tylko w pierwszym Państwie, jeżeli: a) odbiorca wynagrodzenia przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy nieprzekraczające łącznie 183 dni w każdym dwunastomiesięcznym okresie rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, oraz b) wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w drugim Państwie, oraz c) wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie.
Stosownie do art. 15 ust. 1 Konwencji, wynagrodzenia z tytułu pracy najemnej osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce, chyba że są to świadczenia osiągane z pracy najemnej wykonywanej na terytorium Szwajcarii. Z kolei w sytuacji, gdy warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 2 ww. Konwencji polsko-szwajcarskiej zostaną spełnione łącznie, to otrzymane przez osobę fizyczną mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Polski wynagrodzenie z tytułu pracy najemnej wykonywanej na terytorium Szwajcarii podlega opodatkowaniu wyłącznie w Polsce.
Niespełnienie natomiast któregokolwiek z tych warunków oznacza, że zgodnie z art. 15 ust. 1 Konwencji ww. wynagrodzenie podlega opodatkowaniu w państwie miejsca zamieszkania podatnika oraz w państwie, w którym praca jest wykonywana. Z analizy opisu sprawy wynika, że od 1 maja 2025 r. wykonuje Pan pracę w siedzibie na terytorium Szwajcarii na podstawie umowy o pracę zawartej ze szwajcarskim pracodawcą oraz że w 2025 r. przebywał Pan w Szwajcarii przez okres przekraczający łącznie 183 dni.
Jednocześnie wskazał Pan, że opisane okoliczności są i będą zasadniczo tożsame w 2026 r. oraz w kolejnych latach, tj. nadal zamierza Pan mieszkać i pracować w Szwajcarii oraz przebywać tam przez większość roku. Wobec powyższego należy uznać, że nie zostały i nie zostaną spełnione przesłanki określone w art. 15 ust. 2 ww. Konwencji. W konsekwencji Pana dochód uzyskany z pracy wykonywanej na terytorium Szwajcarii podlega opodatkowaniu – stosownie do art. 15 ust. 1 ww. Konwencji polsko-szwajcarskiej – zarówno w Polsce, jak i w Szwajcarii.
Jednocześnie w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu znajdzie zastosowanie określona w art. 23 ust. 1 lit. a Konwencji polsko-szwajcarskiej metoda unikania podwójnego opodatkowania.
Zgodnie z tym przepisem: W przypadku Polski podwójnego opodatkowania unikać się będzie w sposób następujący - jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej konwencji może być opodatkowany w Szwajcarii, to Polska zwolni, z uwzględnieniem postanowień wymienionych pod literą b), taki dochód lub majątek od opodatkowania, z tym jednak że przy obliczaniu podatku od pozostałego dochodu lub majątku tej osoby może zastosować stawkę podatkową, która byłaby zastosowana, gdyby dochód lub majątek zwolniony od opodatkowania w powyższy sposób nie był tak właśnie zwolniony od opodatkowania.
Wobec powyższego do dochodów, które uzyskuje Pan w Szwajcarii, ma zastosowanie metoda wyłączenia z progresją, o której mowa w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z treścią tego przepisu: Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, oprócz dochodów podlegających opodatkowaniu, zgodnie z ust. 1, osiągał również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych umów międzynarodowych - podatek określa się w następujący sposób: 1) do dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym dodaje się dochody zwolnione od tego podatku i od sumy tych dochodów oblicza się podatek według skali określonej w ust. 1; 2) ustala się stopę procentową tego podatku do tak obliczonej sumy dochodów; 3) ustaloną zgodnie z pkt 2 stopę procentową stosuje się do dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
Zasadę opodatkowania przedstawioną w wyżej powołanym art. 27 ust. 8 ustawy stosuje się wyłącznie w przypadku, jeżeli podatnik oprócz dochodów zwolnionych z opodatkowania na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, osiągnął inne dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce na ogólnych zasadach albo chciał skorzystać z możliwości rozliczenia swoich dochodów z małżonkiem. W 2025 r. uzyskiwał Pan w Polsce dochody z najmu nieruchomości oraz uzyskał Pan również dochód z tytułu umowy zlecenia związanej z wykonywaniem usług (...).
Również w 2026 r. oraz w kolejnych latach przewiduje Pan uzyskiwanie dochodów z najmu nieruchomości położonych w Polsce, a także nie wyklucza Pan sporadycznego uzyskiwania dochodów z tytułu umów zlecenia związanych z wykonywaniem czynności (...) na terytorium Polski. Wobec tego, w związku z uzyskaniem przez Pana w 2025 r. dochodu z tytułu umowy zlecenia podlegającego opodatkowaniu na zasadach ogólnych według skali podatkowej, dochód uzyskany przez Pana z pracy najemnej wykonywanej na terytorium Szwajcarii powinien zostać wykazany w polskim zeznaniu podatkowym z zastosowaniem metody wyłączenia z progresją, o której mowa w art. 27 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast w przypadku gdy w 2026 r. oraz w latach kolejnych nie osiągnie Pan dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce na zasadach ogólnych – według skali podatkowej, to nie będzie Pan zobowiązany do rozliczenia w Polsce swoich dochodów z pracy najemnej wykonywanej w Szwajcarii, a w konsekwencji nie będzie ciążył na Panu obowiązek złożenia zeznania podatkowego z zastosowaniem metody wyłączenia z progresją. Tym samym Pana stanowisko na sformułowane we wniosku pytanie oznaczone numerem 2 należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Zaznaczam, że składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.