Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 10

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 4 listopada 2026 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.506.2026.2.ŁS

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaSkutki podatkowe odpłatnego zbycia lokalu niemieszkalnego (usługowego) w Polsce przez rezydenta podatkowego USA nie prowadzącego działalności gospodarczej.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowna Pani, stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go Pani – na wezwanie organu – pismem z 23 września 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A. B.– Pani – jest osobą fizyczną, nieprowadzącą działalności gospodarczej. Jest Pani rezydentem podatkowym Stanów Zjednoczonych, a w Polsce podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W roku 1990 wyjechała Pani do Stanów Zjednoczonych i pozostała tam na stałe. Od tamtej pory, do chwili obecnej, mieszkała i mieszka Pani w USA. Tam też wyszła Pani za mąż w 1990 r., w (...), ukończyła Pani licencjat oraz dwa tytuły magistra. Po prawie trzydziestu latach w (...), przeprowadziła się Pani do (...) w (...) i tam teraz ma Pani stałe zamieszkanie i pracę. Od 2018 r. pracowała i w dalszym ciągu pracuje Pani, w wymiarze około pół etatu, w (...), między innymi jako (...).

Duża część jej czasu jest poświęcona również zajmowaniem się obłożnie chorym członkiem rodziny przebywającym również w Stanach. Jest Pani ubezpieczona medycznie w (...), ma Pani konta bankowe w (...), jak również posiada Pani prawo jazdy amerykańskie oraz samochód, którym porusza się w Stanach Zjednoczonych na co dzień. W przyszłości ze Stanów Zjednoczonych będzie Pani pobierać emeryturę. W 2021/2022 r. oraz w sierpniu br. podjęła Pani jedynie dodatkową pracę dla (...), była/jest to praca wyłącznie zdalna, wykonywana z terytorium USA.

Pracodawca nie opłacał ZUS ani składki zdrowotnej według przepisów polskich, z uwagi na to, że pobyt na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej nigdy nie miał charakteru stałego, praca wykonywana była/jest wyłącznie zdalnie. Jest Pani ubezpieczona w USA, mieszkając tam na stałe. W Stanach Zjednoczonych zatem posiada Pani swój ośrodek interesów życiowych i gospodarczych, tam ma Pani rodzinę, pracę, dom i wykonuje codzienne obowiązki. W USA toczy się Pani codzienne życie, uczęszcza Pani do kina, teatru, spotyka się z przyjaciółmi, realizuje swoje hobby. W USA utworzyła Pani swoje ognisko domowe.

Jak wspomniano, jest Pani rezydentem podatkowym Stanów Zjednoczonych, a w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), posiada Pani w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy. Nie posiada Pani również w Polsce stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu. Jest Pani jedynie zameldowana pod polskim adresem, u swojej mamy, jednak zameldowanie to potrzebne było Pani jedynie do otrzymania polskiego dowodu. Na potrzeby rozliczania się z Urzędem Skarbowym używa Pani adresu zamieszkania w Stanach Zjednoczonych.

Posiada Pani wprawdzie jedno konto bankowe w banku polskim, jednak używa tego konta wyłącznie w celu opłacania rachunków związanych z posiadaną nieruchomością położoną w Polsce (w m. (...), przy (...), której dotyczy niniejszy wniosek) oraz posiadanym stoiskiem na bazarze (opłaca czynsz do administracji), jak również zdalnie pomaga Pani mamie, która już nie ma możliwości posługiwania się płatnościami elektronicznymi, w płaceniu rachunków (rachunki dotyczą mieszkania Pani mamy).

Zaciągnęła Pani również kredyt w banku (...), na podstawie dochodów uzyskiwanych w USA (kredyt był zaciągnięty w 2007 r. na zakup nieruchomości, objętej niniejszym wnioskiem) oraz w 2026 r. kredyt konsumencki w (...) jako zabezpieczenie pokrycia kosztów najmu nieruchomości wspomnianej w niniejszym wniosku, gdyż najemca zdecydował się wyprowadzić, tym samym musiałaby Pani opłacać wszystkie koszty z własnej kieszeni. Kredyt ten będzie spłacony w październiku 2026 r., tuż po otrzymaniu pieniędzy ze sprzedaży wspomnianej nieruchomości. Z należnego podatku (z tytułu wynajmu nieruchomości położonej w m. (...), woj.

(...), o której poniżej) rozliczała się Pani w (...) Urzędzie Skarbowym w (...), jako zagraniczny podatnik. Poza lokalem będącym przedmiotem wniosku oraz prawem do stoiska na bazarze w (...) nie posiada Pani w Polsce innych nieruchomości, całe Pani życie zawodowe i rodzinne jest od 1990 r. skoncentrowane w Stanach Zjednoczonych. Nie posiada Pani siedziby działalności gospodarczej w Polsce, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski. Jak wskazano wcześniej, nie posiada Pani również w Polsce stałego miejsca zamieszkania lub zwykłego miejsca pobytu.

Na stałe, razem z rodziną, zamieszkuje w USA od 1990 r. Wniosek dotyczy nieruchomości położonej w m. (...), przy (...), będącej Pani własnością. 25 stycznia 2008 r. nabyła Pani, na podstawie umowy sprzedaży, zawartej w formie aktu notarialnego Repertorium A nr (...), nieruchomość stanowiącą lokal niemieszkalny usytuowany na pierwszej kondygnacji, oznaczony numerem (...), o powierzchni użytkowej 70,41 m², składający się z: sali sprzedaży, łazienki i zaplecza. Nieruchomość położona jest w Polsce, w m. (...), przy (...). Lokal został zakupiony jako lokal użytkowy samodzielny, w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy o własności lokali.

Lokal użytkowy położony jest w budynku mieszkalnym i stanowi odrębną własność lokalu, z którego własnością związany jest udział wynoszący (...) części nieruchomości wspólnej, obejmującej własność gruntu objętego księgą wieczystą numer KW (...) oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Nabyła Pani nieruchomość do majątku prywatnego. Wynajmowała Pani wyżej wskazany lokal użytkowy od 2008 r. do 2026 r. na rzecz najemcy prowadzącego w tym lokalu (...).

W okresie wynajmu nie ponosiła Pani bezpośrednio wydatków na nieruchomość, tj. m.in. kosztów remontów, kosztów zarządzania nieruchomością czy kosztów eksploatacyjnych (opłacała jedynie, jako właściciel nieruchomości, fundusz remontowy który jest częścią czynszu do Wspólnoty). Koszty te ponoszone były każdorazowo bezpośrednio przez najemcę w związku z bieżącym użytkowaniem tego lokalu. Od momentu nabycia, do chwili obecnej, nie ponosiła Pani jakichkolwiek nakładów, które stanowiłyby ulepszenie (przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację, modernizację), opisanego lokalu użytkowego.

Jedynie Najemca w trakcie trwania umowy najmu przedmiotowego lokalu, ponosił wydatki na dostosowanie lokalu do własnych potrzeb. Nakłady te były ponoszone bezpośrednio przez najemcę i na jego koszt. Nie rozliczała się Pani w żaden sposób z najemcą z tych wydatków.

Osiągała Pani przychody z tytułu najmu nieruchomości prywatnej i z tego tytułu rozliczała się w (...) Urzędzie Skarbowym (...) jako zagraniczny podatnik (osoba fizyczna o ograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce) zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu najmu nieruchomości położonej w Polsce (zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 6 ust. 1a w zw. z art. 12 ust. 12 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne).

Początkowo przychody te były wykazywane w zeznaniach PIT-36. Jako, że od 2023 r. jedyną formą opodatkowania przychodów z najmu prywatnego jest ryczałt od przychodów ewidencjonowanych, to od 2023 r. przychody z przedmiotowego najmu wykazywała Pani w PIT-28, opodatkowując właściwą stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Wpłacała Pani podatek należny z tego tytułu, z uwzględnieniem właściwej umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska (w myśl art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Wykonywała Pani na terytorium kraju wyłącznie czynności świadczenia usług wynajmu opisanego powyżej lokalu.

Obecnie umowa najmu lokalu użytkowego jest już rozwiązana, a Pani planuje jego sprzedaż, zawarto umowę przedwstępną sprzedaży lokalu (akt notarialny Rep. A nr (...)). Posiada Pani wskazany lokal w swoim majątku prywatnym. Nie prowadzi, ani nie prowadziła Pani działalności gospodarczej, tym samym lokal ten nigdy nie był składnikiem wykorzystywanym w działalności gospodarczej, środkiem trwałym, ani towarem handlowym.

W 2007 r. założyła Pani wprawdzie dla formalności działalność gospodarczą (złożyła stosowny wniosek do Urzędu Miasta i otrzymała decyzję (...) z (...) 2007 r. o wpisie do ewidencji), ponieważ została wówczas błędnie poinformowana przez pracownika Urzędu, że taką działalność powinna założyć, planując kiedyś w przyszłości wynajmować nieruchomość.

Jednak niedługo po tym, zorientowawszy się, że została Pani błędnie poinformowana i ewentualny wynajem w przyszłości nieruchomości prywatnej nie wymaga wpisu do ewidencji działalności gospodarczej (przychód z wynajmu w tym przypadku może stanowić przychód ze źródła - najem prywatny), złożyła wniosek o wykreślenie z ewidencji działalności gospodarczej (decyzja (...) z dnia (...) 2008 r.).

Po tym zdarzeniu pozyskała Pani informację od urzędnika, że jako podmiot zagraniczny, przychody z wynajmu nieruchomości rozliczać powinna na zasadach ryczałtu (wcześniej - również alternatywnie - wg skali), jako przychody z wynajmu nieruchomości prywatnej, niedokonywanego w ramach działalności gospodarczej - to w odniesieniu do podatku dochodowego. W okresie: od złożenia wniosku o założenie działalności gospodarczej do Urzędu Miasta – do chwili wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej, działalność nie została faktycznie rozpoczęta.

Nie zawierała Pani w jej ramach żadnych umów, nie wystawiała faktur i nie osiągała przychodów, nie ponosiła ani nie rozliczała Pani kosztów działalności, lokal nie został ujęty w żadnej ewidencji lub dokumentacji działalności, nie był środkiem trwałym ani składnikiem majątku przedsiębiorstwa. Decyzję o pierwszorazowym wynajęciu lokalu podjęła Pani na początku 2008 r., przychody z najmu były od początku deklarowane jako przychody z najmu prywatnego.

Zatem w rzeczywistości nigdy nie podejmowała Pani żadnej działalności gospodarczej, w szczególności nie podejmowała żadnych działań mogących wskazywać na wykonywanie działalności gospodarczej, to jest: nie prowadziła żadnych działań w zakresie sprzedaży nieruchomości, nie wykonywała żadnej działalności w sposób zorganizowany i ciągły, nigdy nie prowadziła działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek. Natomiast w odniesieniu do podatku VAT, pozyskała informację, że jako podmiot zagraniczny, nieposiadający miejsca zamieszkania, stałego miejsca prowadzenia działalności ani siedziby działalności gospodarczej - nie ma obowiązku podatkowego VAT w Polsce w omawianym przypadku.

Taki obowiązek w związku z najmem, posiada podmiot, który najmuje ten lokal - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę na terytorium kraju (import usług najmu). Dla pewności wystąpiła Pani w zakresie podatku VAT o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej (sygn. (...) z dnia (...) r.). Jak wskazano, posiada Pani wskazany lokal w swoim majątku prywatnym. Nie prowadzi, ani nie prowadziła rzeczywistej działalności gospodarczej, tym samym lokal ten nigdy nie był składnikiem wykorzystywanym w działalności gospodarczej, środkiem trwałym, ani towarem handlowym.

Lokal nie został wprowadzony do majątku związanego z działalnością gospodarczą, nie był wykorzystywany w ramach przedsiębiorstwa, nie został nabyty z zamiarem dalszej odsprzedaży, nie jest sprzedawany w ramach zorganizowanej i powtarzalnej działalności handlowej dotyczącej nieruchomości. Posiada Pani również stoisko na Bazarze w (...), z którego jednak nie czerpie żadnych korzyści finansowych, to jest: nie oddaje go w odpłatne użytkowanie na podstawie najmu, dzierżawy, umów o podobnym charakterze, nie oddaje go również w użytkowanie nieodpłatne. Wpłaca jedynie czynsz do administracji. W chwili obecnej nie planuje go sprzedawać.

Jak wyżej wskazano, nabyła Pani lokal 25 stycznia 2008 r., natomiast wykreślenie wpisu działalności nastąpiło 29 stycznia 2008 r., działalność nie została faktycznie rozpoczęta, lokal nie został wprowadzony do majątku działalności, nie był wykorzystywany w działalności, nie został ujęty w żadnej ewidencji, w tym okresie nie zawarto żadnej umowy dotyczącej lokalu, nie osiągnięto przychodów ani nie rozliczono kosztów. Była Pani formalnie wpisana do ewidencji działalności gospodarczej od 31 maja 2007 r. do 29 stycznia 2008 r. (tj. formalnie jeszcze 4 dni po nabyciu przedmiotowego lokalu), jednak nie rozpoczęła faktycznego wykonywania tej działalności.

W okresie obowiązywania wpisu nie zawierała umów, nie uzyskiwała przychodów, nie ponosiła ani nie rozliczała kosztów oraz nie prowadziła ksiąg ani ewidencji związanych z działalnością gospodarczą. Przychody z rozpoczętego później wynajmu tego lokalu, od początku opodatkowywała Pani jako tzw. przychody z najmu prywatnego. Reasumując, lokal nigdy nie był wykorzystywany na potrzeby Pani działalności gospodarczej, ponieważ takiej działalności faktycznie Pani nie wykonywała. Lokal był wynajmowany w ramach odrębnego źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W odniesieniu do lokalu użytkowego, będącego przedmiotem wniosku, nie podejmowała Pani żadnych działań w zakresie planowanej sprzedaży, które wykraczałyby poza zwykły sposób zarządzania majątkiem prywatnym (w szczególności: nie przygotowywała lokalu do sprzedaży, nie wykonywała czynności zmierzających do wzrostu wartości nieruchomości, nie prowadziła akcji marketingowych wykraczających poza zakres zwykłych działań właścicielskich w ramach majątku prywatnego.

Z uwagi na brak możliwości osobistego pokazywania nieruchomości potencjalnym nabywcom - stałe zamieszkiwanie w USA, jedynie poleciła Pani agencji nieruchomości, aby zajęła się sprzedażą, a jedynymi ogłoszeniami o sprzedaży były okresowe ogłoszenia o sprzedaży na portalu (...) itp. Nie posiada Pani innych nieruchomości, nie planuje również nabywać kolejnych nieruchomości. Planowane zbycie lokalu będącego przedmiotem wniosku ma odbyć się na rzecz osób fizycznych, które planują nabyć lokal jako majątek prywatny, ale z uwagi na fakt, że oboje są (...), rozważają w tym lokalu prowadzenie działalności (...)). Podpisała Pani z tymi osobami umowę przedwstępną sprzedaży – akt notarialny Rep.

A nr (...).

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego

Zdarzenie opisane we wniosku jako planowana sprzedaż lokalu użytkowego ziściło się 18 września 2026 r. Wskazuje Pani, że wniosek o wykreślenie z ewidencji działalności gospodarczej został złożony 29 stycznia 2008 r. Decyzja o wykreśleniu została wydana i otrzymana 29 stycznia 2008 r. We wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej wskazano działalność oznaczoną kodem 70.20.Z - wynajem nieruchomości na własny rachunek. Samo wskazanie takiego przedmiotu działalności we wpisie miało charakter formalny i nie odpowiadało faktycznemu rozpoczęciu wykonywania działalności gospodarczej. Nie rozpoczęła Pani działalności polegającej na gospodarczym wynajmie przedmiotowego lokalu.

Lokal został nabyty do majątku prywatnego. W odniesieniu do późniejszych środków uzyskiwanych z najmu, zamiarem było przeznaczanie uzyskiwanych środków m.in. na pomoc matce mieszkającej w Polsce i pokrywanie jej bieżących wydatków. Lokal nie został nabyty w celu, czy też w ramach prowadzenia działalności gospodarczej przez Panią.

W rzeczywistości i praktyce Pani nigdy takiej działalności nie prowadziła, a złożenie wniosku o wpis działalności i późniejsze jego wykreślenie – wynikało z faktu, iż była Pani wówczas wprowadzona w błąd, iż planowane wynajmowanie nie może być na gruncie podatku dochodowego wykonywane w ramach tzw. najmu prywatnego, podczas gdy przychody z wynajmu nieruchomości mogą być kwalifikowane do źródła, o którym mowa w art. 10 ust 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co znalazło później potwierdzenie w uchwale 7 sędziów NSA z 24 maja 2021 r. - sygn. akt II FPS 1/21. Zatem wskazuje Pani, że lokal został nabyty do majątku prywatnego ze środków prywatnych, z zamiarem zachowania go jako składnika majątku osobistego i ewentualnego czerpania zwykłych pożytków wynikających z prawa własności.

Nie został nabyty jako towar handlowy ani w celu prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na najmie, obrocie lub inwestowaniu w nieruchomości. Pozostawała Pani w błędnym przekonaniu, że planowany najem wymaga formalnego wpisu do ewidencji działalności gospodarczej; wpis nie odpowiadał faktycznie wykonywanej działalności. Podkreślenia wymaga, że sam formalny wpis do ewidencji działalności gospodarczej nie oznaczał faktycznego rozpoczęcia ani wykonywania działalności gospodarczej i nie spowodował automatycznie przypisania lokalu do majątku związanego z taką działalnością.

Wpis miał charakter wyłącznie formalny i techniczny, dokonany w związku z błędnym przekonaniem o konieczności rejestracji działalności dla planowanego najmu. O charakterze wykorzystania lokalu przesądzał natomiast rzeczywisty sposób gospodarowania nim: lokal pozostawał składnikiem Pani majątku prywatnego i był oddawany w najem poza działalnością gospodarczą. Lokal niemieszkalny został nabyty od początku do jej majątku prywatnego, a nie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Nabycie nastąpiło na podstawie aktu notarialnego z 25 stycznia 2008 r., Rep. A nr (...). W treści aktu występuje Pani jako osoba fizyczna, „Kupująca”.

Akt nie zawiera jakiegokolwiek oświadczenia, że nabycie lokalu następuje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, na potrzeby tej działalności ani w celu wprowadzenia lokalu do majątku przedsiębiorstwa. Sam fakt, że przedmiotem nabycia był lokal niemieszkalny, nie przesądza o jego przynależności do majątku firmowego – charakter lokalu jako nieruchomości użytkowej należy odróżnić od sposobu i celu jego nabycia przez Panią. Lokal od momentu nabycia stanowił zatem element Pani majątku prywatnego, a jego nabycie nie nastąpiło w wykonaniu ani na potrzeby działalności gospodarczej.

Treść aktu notarialnego nie wskazuje na gospodarczy charakter nabycia i pozostaje spójna z opisanym faktycznym sposobem gospodarowania lokalem jako składnikiem majątku prywatnego. Sam brak takiego wskazania w akcie nie powinien być przedstawiany jako jedyny dowód prywatnego charakteru nabycia. Nabycie lokalu nie nastąpiło w celu prowadzenia przez Panią działalności gospodarczej ani w ramach przedsięwzięcia gospodarczego polegającego na inwestowaniu w nieruchomości, ich obrocie lub zawodowym wynajmowaniu. Lokal został nabyty do majątku prywatnego, jako sposób ulokowania prywatnych środków i zachowania ich wartości, z możliwością czerpania zwykłych pożytków wynikających z prawa własności.

Nie był natomiast nabywany jako towar handlowy, środek trwały ani inny składnik przedsiębiorstwa. Jeżeli zatem przez „cel inwestycyjny” rozumieć wyłącznie prywatne ulokowanie własnego kapitału przez osobę fizyczną, to taki element występował. Nie był to jednak cel inwestycyjny realizowany w ramach działalności gospodarczej, rozumiany jako zorganizowane, ciągłe i zarobkowe przedsięwzięcie polegające na nabywaniu nieruchomości w celu ich wykorzystywania gospodarczo lub dalszej odsprzedaży z zyskiem. Uzyskiwane następnie przychody wynikały z wykonywania przez Panią praw właścicielskich do składnika jej majątku prywatnego.

Lokal nie został wprowadzony do majątku związanego z działalnością gospodarczą i nie stanowił składnika, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sam fakt ulokowania prywatnych środków w nieruchomości oraz zamiar czerpania z niej pożytków z najmu nie oznaczał decyzji o powiązaniu lokalu z działalnością gospodarczą. Pozostawiła Pani lokal w sferze zarządu majątkiem prywatnym.

Takie rozróżnienie pozostaje zgodne z uchwałą NSA (II FPS 1/21), w której wskazano, że przychody z najmu co do zasady należy kwalifikować do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że przedmiot najmu został przez podatnika powiązany z wykonywaną działalnością gospodarczą poprzez wprowadzenie go do majątku związanego z działalnością. W Pani przypadku takie powiązanie nie nastąpiło. Nie nabyła Pani lokalu z zamiarem jego późniejszej odsprzedaży ani w celu osiągnięcia zysku na różnicy pomiędzy ceną nabycia i ceną sprzedaży.

W chwili nabycia nie istniał plan późniejszego zbycia lokalu, określony okres jego posiadania, ani założenie osiągnięcia zysku ze sprzedaży. Nabycie stanowiło element zarządzania Pani prywatnym majątkiem i lokal miał pozostawać składnikiem tego majątku. Ewentualne czerpanie z niego pożytków w postaci czynszu najmu stanowiło wykonywanie prawa własności, a nie realizację wcześniej zaplanowanego przedsięwzięcia polegającego na zakupie nieruchomości w celu jej odprzedaży. Potwierdza to również faktyczny przebieg zdarzeń.

Lokal pozostawał Pani własnością przez ponad 18 lat – od 2008 r. do 2026 r. Przez ten okres nie podejmowała Pani działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami i nie traktowała lokalu jako towaru przeznaczonego do dalszej sprzedaży. Decyzja o jego zbyciu została podjęta dopiero po wielu latach, w związku z okolicznościami wskazanymi poniżej. W konsekwencji sprzedaż lokalu nie stanowi realizacji założonego przy jego nabyciu celu handlowego lub inwestycyjnego w ramach działalności gospodarczej, lecz rozporządzenie długo posiadanym składnikiem majątku prywatnego.

Akt notarialny Repertorium A nr (...) nie wskazuje celu gospodarczego, ani inwestycyjnego nabycia lokalu przez Panią. Akt dokumentuje ustanowienie odrębnej własności i sprzedaż lokalu oraz opisuje jego cechy prawne i techniczne. Występuje Pani w akcie jako osoba fizyczna „Kupująca”. Akt nie wskazuje, aby działała pod firmą ani aby nabycie następowało w związku z działalnością gospodarczą. Wskazuje Pani, że z aktu notarialnego nie wynika, że nabycie lokalu nastąpiło w ramach działalności gospodarczej, gdyż od początku Pani zamiarem był zakup lokalu do majątku prywatnego, a nie wykorzystywanie go w ramach działalności gospodarczej (której w rzeczywistości nigdy Pani nie prowadziła).

Złożyła Pani w prawdzie wniosek o wpis i otrzymała decyzję (...) z dnia (...) 2007 r. o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej, ale tylko z uwagi na fakt, że została wówczas błędnie poinformowana przez pracownika Urzędu, że taką działalność powinna założyć, planując kiedyś w przyszłości wynajmować nieruchomość. Niezwłocznie po tym jak zorientowała się, że została błędnie poinformowana – dokonała Pani wykreślenia tego wpisu. Pozostawała Pani w błędnym przekonaniu, że planowany najem wymaga formalnej rejestracji działalności gospodarczej. Po ustaleniu prawidłowych zasad rozliczania najmu dokonała wykreślenia wpisu.

Pomimo tego „technicznego” wpisu – nigdy w praktyce nie wykonywała Pani działalności gospodarczej, przychody osiągane z tytułu późniejszego najmu rozliczała jako przychód z najmu prywatnego, na podstawie art. 12 ust 1 pkt 4 lit. a w zw. z art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym. Okoliczność, że zakres formalnego wpisu do ewidencji obejmował wynajem nieruchomości, nie przesądza o faktycznym prowadzeniu działalności gospodarczej w tym zakresie. Rejestracja działalności ma charakter ewidencyjny i deklaratoryjny. Dla kwalifikacji podatkowej znaczenie ma rzeczywiste wykonywanie działalności oraz faktyczne powiązanie danego składnika majątku z tą działalnością.

Nie wykorzystywała Pani lokalu do prowadzenia własnej działalności i nie traktowała go jako składnika przedsiębiorstwa, lecz jako składnik majątku prywatnego oddawany w najem prywatny. Takie rozróżnienie znajduje potwierdzenie również w wyroku WSA w Gliwicach z 19 maja 2022 r., sygn. I SA/Gl 1633/21, wydanym na tle bardzo zbliżonego problemu: Sąd podkreślił, że sam wpis do CEIDG nie może zastępować oceny faktycznego prowadzenia działalności, a błędna rejestracja nie przesądza o zakwalifikowaniu najmu do działalności gospodarczej, jeżeli nieruchomość nie została faktycznie związana z taką działalnością.

Z aktu wynika, że przedmiotem nabycia był samodzielny lokal niemieszkalny nr (...) o powierzchni użytkowej 70,41 m². Akt nie wskazuje, że lokal miał być wykorzystywany przez Panią do prowadzenia działalności gospodarczej, ponieważ takiej działalności w rzeczywistości i w praktyce nigdy Pani nie prowadziła. Zakup nastąpił do majątku prywatnego. Późniejszy najem był rozliczany poza działalnością gospodarczą jako najem prywatny, zgodnie z przepisami właściwymi w poszczególnych latach.

Rzeczywisty sposób korzystania z lokalu pozostawał zatem zgodny z tym prywatnym charakterem nabycia: nie prowadziła Pani w lokalu własnej działalności gospodarczej, lecz uzyskiwała Pani z niego przychody z najmu kwalifikowanego jako najem prywatny. Decyzja o sprzedaży została podjęta z uwagi na Pani problemy zdrowotne, coraz większe zaangażowanie czasowe związane z utrzymywaniem i obsługą lokalu na odległość, jak również planowane stałe pozostanie za granicą. Potrzebowała Pani ponadto większej stabilności finansowej oraz środków na własne bieżące potrzeby, z uwagi na wysokie koszty utrzymania i opieki zdrowotnej w Stanach Zjednoczonych.

Dochody z najmu prywatnego lokalu były wcześniej wykorzystywane również do wspierania Pani matki. Sprzedaż była zatem końcowym aktem zarządu prywatnym majątkiem, podyktowanym Pani sytuacją życiową i osobistą, a nie czynnością podjętą w ramach zorganizowanej i ciągłej aktywności handlowej. Nie nabyła Pani lokalu w celu odsprzedaży, nie wykorzystywała go do prowadzenia własnej działalności gospodarczej i sprzedała go dopiero po wieloletnim okresie posiadania oraz prywatnego najmu.

Pierwsza umowa najmu (z firmą o nazwie (...)) została zawarta w styczniu 2008 r. (po nabyciu lokalu) i obowiązywała do dnia 30 sierpnia 2012 r. W okresie: od stycznia 2008 r. (po nabyciu lokalu) do 30 sierpnia 2026 r., lokal był wynajmowany dwóm najemcom: (1) Firma o nazwie (...) - do 30 sierpnia 2012 r.; oraz (2) najemca prowadzący działalność (...) - od 17 maja 2013 r. do 30 sierpnia 2026 r. Pomiędzy wskazanymi okresami lokal nie był wynajmowany. Tak ukształtowany sposób korzystania z nieruchomości - długoterminowy najem jednego składnika majątku na rzecz kolejnych dwóch najemców - odpowiadał czerpaniu pożytków z majątku prywatnego, a nie prowadzeniu profesjonalnego obrotu nieruchomościami.

Wskazuje Pani, że najemcy byli pozyskani przy pomocy lokalnego pośrednika nieruchomości działającego w (...). Korzystała Pani z takiej pomocy z uwagi na stałe zamieszkiwanie poza Polską i brak możliwości osobistego prowadzenia czynności związanych z poszukiwaniem najemców na miejscu. Korzystanie z pomocy lokalnego pośrednika było wyłącznie czynnością pomocniczą, uzasadnioną stałym zamieszkiwaniem Pani poza Polską i brakiem możliwości osobistego wykonywania czynności na miejscu. Powierzenie pośrednikowi takich czynności nie tworzyło po Pani stronie zorganizowanej struktury prowadzenia działalności gospodarczej i mieściło się w zwykłym zarządzie prywatną nieruchomością na odległość.

Nabywcy lokalu nie byli wcześniej jej najemcami i nie ponosili kosztów dostosowania lokalu do własnych potrzeb przed jego nabyciem. W roku podatkowym, w którym nastąpiła sprzedaż lokalu użytkowego (2026 r.), okoliczności dotyczące braku działań wykraczających poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym nie uległy zmianie. Przy sprzedaży pośredniczył jedynie lokalny agent nieruchomości. Nie wykonywała Pani czynności mających na celu podniesienie wartości lokalu ani nie przygotowywała go w sposób szczególny do sprzedaży.

Dotychczasowy najemca po zakończeniu najmu usunął elementy związane z własną działalnością i przywrócił lokal do stanu zasadniczo odpowiadającego stanowi z początku najmu - jako pustą salę z wykładziną oraz łazienką i zapleczem. Nie ponosiła Pani z tego tytułu nakładów zwiększających wartość lokalu. Przed sprzedażą lokalu użytkowego w (...), dokonała sprzedaży dwóch lokali mieszkalnych w (...), nabytych wcześniej w drodze darowizny od własnej rodziny. Sprzedaże te nie były dokonywane w ramach działalności gospodarczej, a decyzja o sprzedaży dwóch mieszkań zapadła z uwagi na fakt, że na stałe zamieszkuje Pani już w USA i nie planuje na chwilę obecną powrotu do Polski.

Środki uzyskane ze sprzedaży przeznaczone były na sfinansowanie Pani nauki (szkoły) w Stanach Zjednoczonych, na bieżące utrzymanie oraz wydatki zdrowotne. Za środki ze sprzedaży drugiego mieszkania – zakupiono mieszkanie dla babci i mamy na parterze (prawo własności tego mieszkania na parterze należy do Pani mamy, nie jest Pani jego właścicielką). Te wcześniejsze dwie sprzedaże nie tworzyły ciągu transakcji handlowych: dotyczyły lokali otrzymanych nieodpłatnie w drodze darowizn rodzinnych, a nie nieruchomości nabytych w celu ich dalszej odsprzedaży.

Zbycia te były incydentalnymi czynnościami dotyczącymi majątku rodzinnego i były podyktowane Pani potrzebami osobistymi oraz rodzinnymi, a nie prowadzeniem działalności w zakresie obrotu nieruchomościami. Lokal mieszkalny w (...) otrzymany od rodziców: Około 1987 r. nabyła Pani 100% prawa własności lokalu mieszkalnego, w drodze darowizny od rodziców. Mieszkanie zostało przekazane darowizną ze względu na to, że taka była wówczas wola rodziców – to jest wola uregulowania i uporządkowania swoich spraw majątkowych za życia. Formalne i ostateczne przeniesienie własności na rzecz córki, pozwalało uniknąć ewentualnych procedur spadkowych w przyszłości.

Od momentu darowizny do sprzedaży, z mieszkania faktycznie korzystali Pani rodzice, lokal nie był wynajmowany. Lokal został sprzedany w 1994 r. Przyczyną sprzedaży była wyprowadzka rodziców z mieszkania, stały pobyt poza Polską oraz brak zamiaru wynajmowania tego lokalu. Sprzedano 100% prawa własności lokalu mieszkalnego. Środki uzyskane ze sprzedaży zostały przeznaczone na sfinansowanie nauki/opłatę Pani szkoły w Stanach Zjednoczonych oraz na bieżące wydatki (na życie). Lokal mieszkalny w (...) otrzymany od babci: Nabyła Pani 100% prawa własności lokalu w drodze darowizny od babci, około 1998 r. Darowizna miała charakter rodzinny.

Mieszkała Pani za granicą i nie planowała zamieszkania w tym mieszkaniu. Babcia chciała nadal mieszkać w nim samodzielnie, bez konieczności dzielenia mieszkania z innymi osobami. Wspierała Pani babcię materialnie, natomiast jej matka pomagała babci na miejscu. Lokal pozostawał do dyspozycji babci i służył zabezpieczeniu jej spokojnego zamieszkiwania. Nie wykorzystywała Pani lokalu dla własnych potrzeb, nie wynajmowała go i nie prowadziła Pani w nim prac remontowych; pomimo dokonania formalnej darowizny – Pani babcia nadal w tym mieszkaniu zamieszkiwała.

Lokal został sprzedany w 2014 r. Sprzedaż nastąpiła w celu umożliwienia zakupu większego mieszkania na parterze dla Pani babci i Pani matki, ponieważ ze względu na wiek babcia wymagała całodobowej opieki, a mieszkanie położone na trzecim piętrze utrudniało jej funkcjonowanie. Sprzedano 100% prawa własności lokalu mieszkalnego. Większość środków ze sprzedaży została przekazana Pani matce i wykorzystana - wraz ze środkami ze sprzedaży mieszkania matki - na zakup większego mieszkania na parterze dla Pani matki i babci. Nie nabyła Pani udziału w tym nowym mieszkaniu (na parterze). Jego właścicielką jest wyłącznie Pani matka.

Wskazuje Pani, że w 2026 r. nie przebywała i nie będzie przebywać na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej łącznie przez okres dłuższy niż 183 dni. Na pytanie z wezwania dotyczące tego, czy wobec tego, że w 1990 r. wyjechała Pani na stałe do Stanach Zjednoczonych Ameryki, gdzie do chwili obecnej znajduje się Pani stałe miejsce zamieszkania, rodzina, praca oraz centrum interesów osobistych i gospodarczych, w roku podatkowym, w którym nastąpi/nastąpiła sprzedaż lokalu użytkowego powyższe okoliczności nie ulegną/nie uległy zmianie wskazała Pani, że okoliczności te nie uległy zmianie.

Odkąd w 1990 r. wyjechała Pani na stałe do Stanów Zjednoczonych Ameryki nadal znajduje się tam Pani stałe miejsce zamieszkania, rodzina, praca oraz centrum interesów osobistych i gospodarczych. W roku podatkowym 2026 stałe miejsce Pani zamieszkania, jej rodzina, praca oraz centrum interesów osobistych i gospodarczych nadal znajduje się oraz będzie się znajdować się w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Posiadanie i czasowe utrzymywanie rachunku bankowego w Polsce w ograniczonym zakresie dla rozliczenia dotychczasowych transakcji i bieżących płatności nie wiąże się ze zmianą tych okoliczności.

Dla uniknięcia wątpliwości końcowo podkreśla Pani, że lokal od dnia nabycia do dnia sprzedaży pozostawał składnikiem jej majątku prywatnego. Zawierając umowę kupna sprzedaży (akt notarialny Repertorium A nr (...) z dnia 25 stycznia 2008 r.), w treści aktu notarialnego nie złożyła Pani oświadczenia, że nabywa lokal na cele działalności gospodarczej, a akt nie wiąże nabycia z działalnością gospodarczą.

Lokal nigdy nie był faktycznie wykorzystywany do prowadzenia przez Panią działalności gospodarczej, zaś formalny wpis do ewidencji nie odpowiadał rzeczywistemu wykonywaniu działalności i został wykreślony jeszcze w styczniu 2008 r. (wykreślenie nastąpiło 29 stycznia 2008 r., nabycie lokalu nastąpiło 25 stycznia 2008 r.) Wieloletni najem stanowił wykonywanie uprawnień właścicielskich w ramach najmu prywatnego, natomiast sprzedaż 18 września 2026 r. była rozporządzeniem prywatnym składnikiem majątku po niemal dziewiętnastu latach posiadania. W konsekwencji sprzedaż nie nastąpiła w wykonaniu działalności gospodarczej, lecz w sferze zarządu majątkiem prywatnym.

Pytania

1) Czy prawidłowe jest Pani stanowisko, zgodnie z którym planowane odpłatne zbycie lokalu użytkowego opisanego we wniosku nie nastąpi w wykonaniu pozarolniczej działalności gospodarczej, a w konsekwencji skutki jego sprzedaży należy ocenić na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2) Czy prawidłowe jest Pani stanowisko, zgodnie z którym – z uwagi na fakt, że nabyła Pani lokal 25 stycznia 2008 r., a jego planowana sprzedaż nastąpi w 2026 r., sprzedaż ta nie będzie stanowiła źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec czego nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego w Polsce ani do wykazania sprzedaży w zeznaniu PIT-39?

Pani stanowisko w sprawie

W Pani ocenie – w zakresie pytania nr 1 – planowane odpłatne zbycie lokalu użytkowego opisanego we wniosku nie nastąpi w wykonaniu pozarolniczej działalności gospodarczej, a w konsekwencji skutki jego sprzedaży należy ocenić na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W Pani ocenie – w zakresie pytania nr 2 – z uwagi na fakt, że nabyła Pani lokal 25 stycznia 2008 r., a jego planowana sprzedaż nastąpi w 2026 r., sprzedaż ta nie będzie stanowiła źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec czego nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego w Polsce ani do wykazania sprzedaży w zeznaniu PIT-39. Uzasadnienie Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

Stosownie natomiast do art. 3 ust. 1a tej ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która posiada w Polsce centrum interesów osobistych lub gospodarczych albo przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Od 1990 r. stale mieszka Pani w Stanach Zjednoczonych Ameryki. Na terytorium USA znajduje się jej stałe miejsce zamieszkania, rodzina, centrum aktywności zawodowej, gospodarczej i osobistej. Pracuje Pani w USA, podlega tamtejszemu systemowi podatkowemu i ubezpieczeniowemu oraz prowadzi tam swoje codzienne życie.

Nie przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym i nie posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych ani gospodarczych. Sam fakt zameldowania pod adresem w Polsce, posiadania polskich rachunków bankowych wykorzystywanych do regulowania zobowiązań związanych z nieruchomością oraz posiadania nieruchomości położonej w Polsce nie powoduje przeniesienia do Polski miejsca zamieszkania dla celów podatkowych. W konsekwencji nie ma Pani miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlega zatem w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, a więc wyłącznie od dochodów i przychodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie do art. 3 ust. 2b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za dochody osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osobę podlegającą ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu uważa się w szczególności dochody z nieruchomości położonej na terytorium Polski lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia nieruchomości w całości albo w części.

Oznacza to, że planowana sprzedaż lokalu położonego w Polsce może podlegać ocenie według przepisów polskiej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mimo że jest Pani rezydentem podatkowym Stanów Zjednoczonych.

Powyższe regulacje, zgodnie z art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy stosować z uwzględnieniem postanowień Umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Waszyngtonie dnia 8 października 1974 r. Jest Pani osobą mającą miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Stanach Zjednoczonych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 8 Umowy. Również zastosowanie reguł określonych w art. 4 Umowy prowadzi do wniosku, że jej miejscem zamieszkania dla celów podatkowych są Stany Zjednoczone.

Stale zamieszkuje Pani w USA, a jej związki osobiste i majątkowe są zdecydowanie ściślejsze ze Stanami Zjednoczonymi niż z Polską. Zgodnie z art. 7 ust. 1 umowy dochody z nieruchomości, w tym zyski uzyskane ze sprzedaży, zamiany lub innego rozporządzenia nieruchomością, mogą być opodatkowane przez to państwo, w którym nieruchomość jest położona. Ponieważ lokal będący przedmiotem planowanej sprzedaży znajduje się w Polsce, postanowienia Umowy przyznają Polsce prawo do opodatkowania dochodu z jego sprzedaży.

Sformułowanie, zgodnie z którym dochód „może być opodatkowany” w Polsce, nie oznacza jednak, że podatek w Polsce powstaje w każdym przypadku sprzedaży nieruchomości położonej na jej terytorium. Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie ustanawia samodzielnego obowiązku podatkowego i nie rozszerza zakresu opodatkowania wynikającego z prawa krajowego. Przyznaje ona jedynie Polsce kompetencję do opodatkowania dochodu, o ile obowiązek taki wynika z polskich przepisów podatkowych. Potwierdza to również art. 5 ust. 2 Umowy, zgodnie z którym jej postanowienia nie ograniczają wyłączeń, zwolnień, odliczeń ani innych przywilejów przyznanych przez prawo jednego z Umawiających się Państw.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Przepis ten ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. przez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania czy też zaniechanie poboru podatku).

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawierają specyfikację źródeł przychodów, na podstawie których następuje przypisanie konkretnego przychodu do źródła przychodu. Przypisanie do konkretnego źródła przychodów jest istotne, ponieważ w zależności od ustalenia źródła przychodów, dla tego przychodu powstają dalsze skutki podatkowe prowadzące do obliczenia uzyskanego dochodu lub poniesionej straty w danym okresie rozliczeniowym.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu: · pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3), · odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie (pkt 8).

Zatem przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie tej regulacji nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki: · odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz · zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech przesłankach: · zarobkowym celu działalności, · wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły, · prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany.

Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.

Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy. Natomiast na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł, c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Wskazała Pani w opisie zdarzenia, że lokal użytkowy będący przedmiotem planowanej sprzedaży, nabyła w 2008 r. do majątku prywatnego. Nieruchomość została wynajęta najemcy w celu prowadzenia w tym lokalu (...). Lokal użytkowy nigdy nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych. Od momentu nabycia, do chwili obecnej, nie ponosiła Pani jakichkolwiek nakładów, które stanowiłyby ulepszenie (przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację, modernizację), opisanego lokalu użytkowego.

Osiągała Pani przychody z tytułu najmu nieruchomości prywatnej i z tego tytułu rozliczała się w (...) Urzędzie Skarbowym (...) jako zagraniczny podatnik (osoba fizyczna o ograniczonym obowiązku podatkowym w Polsce) zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu najmu nieruchomości położonej w Polsce (zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 6 ust. 1a w zw. z art. 12 ust. 12 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.) Posiada Pani wskazany lokal w swoim majątku prywatnym.

Nie prowadzi, ani nie prowadziła rzeczywistej działalności gospodarczej (działalność została de facto omyłkowo założona i następnie wykreślona z ewidencji), tym samym lokal ten nigdy nie był składnikiem wykorzystywanym w działalności gospodarczej, środkiem trwałym, ani towarem handlowym. Lokal nie został wprowadzony do majątku związanego z działalnością gospodarczą, nie był wykorzystywany w ramach przedsiębiorstwa, nie został nabyty z zamiarem dalszej odsprzedaży, nie jest sprzedawany w ramach zorganizowanej i powtarzalnej działalności handlowej dotyczącej nieruchomości. Poza stoiskiem na bazarze, nie posiada Pani innych nieruchomości, nie planuje również nabywać kolejnych nieruchomości.

W odniesieniu do lokalu użytkowego, będącego przedmiotem wniosku, nie podejmowała Pani żadnych działań w zakresie planowanej sprzedaży, które wykraczałyby poza zwykły sposób zarządzania majątkiem prywatnym, w szczególności: nie przygotowywała lokalu do sprzedaży, nie wykonywała czynności zmierzających do wzrostu wartości nieruchomości. Z uwagi na brak możliwości osobistego pokazywania nieruchomości potencjalnym nabywcom - stałe zamieszkiwanie w USA, jedynie poleciła Pani agencji nieruchomości, aby zajęła się sprzedażą, a jedynymi ogłoszeniami o sprzedaży były okresowe ogłoszenia o sprzedaży na portalu (...) itp. Nie planuje Pani również nabywać kolejnych nieruchomości.

Planowane zbycie lokalu będącego przedmiotem wniosku ma odbyć się na rzecz osób fizycznych, które planują nabyć lokal jako majątek prywatny, ale z uwagi na fakt, że oboje są (...), rozważają w tym lokalu prowadzenie działalności (...). Podpisała Pani z tymi osobami umowę przedwstępną sprzedaży - akt notarialny Rep. A nr (...).

Nie podejmowała Pani żadnej działalności gospodarczej (poza założoną omyłkowo, a następnie wykreśloną), w szczególności nie podejmowała działań mogących wskazywać na wykonywanie działalności gospodarczej, nie prowadziła żadnych działań w zakresie sprzedaży nieruchomości, nie wykonywała działalności w zakresie sprzedaży nieruchomości w sposób zorganizowany i ciągły, nigdy nie prowadziła działalności w zakresie sprzedaży nieruchomości we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Nie prowadziła Pani działalności spełniającej łącznie przesłanki pozarolniczej działalności gospodarczej określone w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, a przychody z najmu lokalu kwalifikowała do odrębnego źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W 2007 r. założyła Pani działalność gospodarczą (złożyła stosowny wniosek do Urzędu Miasta i otrzymała decyzję (...) z dnia (...) 2007 r. o wpisie do ewidencji), ponieważ została wówczas błędnie poinformowana przez pracownika Urzędu, że taką działalność powinna założyć, planując kiedyś w przyszłości wynajmować nieruchomość.

Jednak niedługo po tym, zorientowawszy się, że została błędnie poinformowana i ewentualny wynajem w przyszłości nieruchomości prywatnej nie wymaga wpisu do ewidencji działalności gospodarczej (przychód z wynajmu w tym przypadku może stanowić przychód ze źródła – najem prywatny), złożyła wniosek o wykreślenie z ewidencji działalności gospodarczej (decyzja (...) z (...) 2008 r.). Po tym zdarzeniu pozyskała Pani informację od urzędnika, że jako podmiot zagraniczny, przychody z wynajmu nieruchomości rozliczać powinna na zasadach ryczałtu (z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania).

Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych nieruchomości.

Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zarobkowego charakteru (tu: w odniesieniu do planowanej sprzedaży) nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny.

Zatem sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie ze stanowiskiem NSA z 24 maja 2021 r., uchwała 7 sędziów, sygn. II FPS 1/21, przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.

W konsekwencji, w przypadku sprzedaży nieruchomości, podejmowane przez podatnika czynności, które mieszczą się w ramach zwykłego zarządu własnym majątkiem, tzn. mają na celu zwyczajowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb osobistych podatnika lub jego rodziny nie będą przesądzać o zakwalifikowaniu przychodu do pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy dochód ze sprzedaży opisanej we wniosku nieruchomości powinien zostać zaliczony do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W Pani ocenie, w przypadku odpłatnego zbycia ww. nieruchomości, która nie była wykorzystywana w Pani działalności gospodarczej jako składnik majątku (gdyż nigdy w rzeczywistości takiej działalności nie prowadziła) - będą miały zastosowanie przepisy art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też nie powstanie przychód określony w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej. Nieruchomość opisana we wniosku jest bowiem Pani majątkiem prywatnym.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodu jest odpłatne zbycie nieruchomości lub jej części albo udziału w nieruchomości, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: · odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej oraz · odpłatne zbycie zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości. Wobec tego, jeżeli nieruchomość zostaje sprzedana poza działalnością gospodarczą po upływie wskazanego pięcioletniego okresu, jej sprzedaż nie stanowi źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy.

Nie jest to zwolnienie podatkowe, lecz sytuacja, w której przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w ogóle nie powstaje. Nabyła Pani lokal użytkowy na podstawie umowy sprzedaży zawartej 25 stycznia 2008 r. Pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy, należy zatem liczyć od końca 2008 r. Okres ten upłynął z dniem 31 grudnia 2013 r. Planowana sprzedaż lokalu w 2026 r. nastąpi więc ponad dwanaście lat po upływie ustawowego terminu. Jednocześnie, zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia, w Pani ocenie sprzedaż lokalu nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej.

Lokal stanowi majątek prywatny, nie był składnikiem majątku przedsiębiorstwa, nie był środkiem trwałym ani towarem handlowym i nie został nabyty w celu dalszej odsprzedaży. Nie prowadzi również zorganizowanej i powtarzalnej działalności polegającej na nabywaniu i sprzedaży nieruchomości. Planowana sprzedaż będzie pojedynczą czynnością dokonaną w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W konsekwencji planowane odpłatne zbycie lokalu w Pani ocenie nie będzie stanowiło przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej ani źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Po Pani stronie nie powstanie zatem dochód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce. Nie znajdzie w Pani ocenie w tej sytuacji zastosowania art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewidujący opodatkowanie stawką 19% dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c ustawy. Przepis art. 30e może mieć zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy sprzedaż stanowi źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, a więc następuje przed upływem pięciu lat od końca roku nabycia lub wybudowania nieruchomości.

Nie będzie Pani również zobowiązana do złożenia zeznania PIT-39. Zgodnie z art. 45 ust. 1a pkt 3 ustawy odrębne zeznanie składają podatnicy osiągający dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych opodatkowane na zasadach określonych w art. 30e ustawy. Skoro planowana sprzedaż lokalu nie będzie objęta art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ani art. 30e ustawy, nie wystąpi dochód, który należałoby wykazać w zeznaniu PIT-39. Pani status jako nierezydenta podatkowego nie zmienia powyższej konkluzji. Ograniczony obowiązek podatkowy określa jedynie terytorialny zakres dochodów, które mogą podlegać opodatkowaniu w Polsce.

Nie powoduje natomiast powstania przychodu w sytuacji, w której określone zdarzenie nie stanowi źródła przychodu na podstawie polskiej ustawy podatkowej. Podsumowując, pomimo że art. 7 ust. 1 Umowy polsko-amerykańskiej przyznaje Polsce prawo do opodatkowania zysku ze sprzedaży nieruchomości położonej w Polsce, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym prawo to nie doprowadzi do faktycznego opodatkowania. Z uwagi na sprzedaż lokalu po upływie pięciu lat, licząc od końca roku jego nabycia, oraz dokonanie sprzedaży poza działalnością gospodarczą, po Pani stronie nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym w Polsce.

Nie będzie Pani zobowiązana ani do zapłaty podatku dochodowego w Polsce, ani do wykazania planowanej sprzedaży w zeznaniu PIT-39. Zatem podsumowując, w Pani ocenie - dochód ze sprzedaży lokalu użytkowego z majątku prywatnego powinien zostać zaliczony do źródła przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednak przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości na podstawie tej regulacji nie powstanie, ponieważ odpłatne zbycie będzie miało miejsce po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tej nieruchomości.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Z kolei art. 3 ust. 1a ww. ustawy stanowi, że: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Natomiast z art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy wynika, że: Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 2b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.

Zatem, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osobę, która nie posiada miejsca zamieszkania w Polsce uważa się, zgodnie z art. 3 ust. 2b pkt 4 ww. ustawy, dochody (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości. W myśl art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z przedstawionych we wniosku informacji wynika w szczególności, że jest Pani osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. Od 1990 r. mieszka Pani wraz z rodziną na stałe w Stanach Zjednoczonych Ameryki, gdzie znajduje się Pani centrum interesów osobistych i gospodarczych. Jest Pani rezydentem podatkowym Stanów Zjednoczonych Ameryki. Okoliczności dotyczące Pani miejsca zamieszkania nie uległy zmianie w 2026 r. 18 września 2026 r. dokonała Pani sprzedaży lokalu użytkowego położonego na terytorium Polski. Wobec tego w Polsce podlega Pani obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (tzw. ograniczony obowiązek podatkowy).

W związku z tym, że posiadając miejsce zamieszkania w Stanach Zjednoczonych Ameryki zbyła Pani w 2026 r. lokal położony w Polsce, w sprawie należy również uwzględnić postanowienia umowy z 8 października 1974 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki o uniknięciu podwójnego opodatkowania i zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 1976 r. Nr 31, poz. 178).

Kwestie związane z opodatkowaniem dochodu ze sprzedaży nieruchomości zostały uregulowane w art. 7 ust. 1 tej umowy, zgodnie z którym: Dochody z nieruchomości, włączając opłaty i inne płatności z tytułu eksploatacji zasobów naturalnych i zyski uzyskane ze sprzedaży, zamiany lub innej dyspozycji taką nieruchomością lub prawami, z których wynikają takie opłaty i inne płatności, mogą być opodatkowane przez to Umawiające się Państwo, w którym ta nieruchomość lub zasoby naturalne są położone.

Dla celów niniejszej Umowy odsetki od zobowiązań zabezpieczonych na nieruchomości lub zabezpieczonych prawem dochodzenia na opłatach lub innych płatnościach z tytułu eksploatacji zasobów naturalnych nie będą traktowane jako dochód z nieruchomości. Użyty w tym przepisie zwrot „mogą być opodatkowane” oznacza, że dochody, o których w nim mowa, są opodatkowane w kraju miejsca położenia nieruchomości zawsze, o ile prawo podatkowe tego państwa przewiduje opodatkowanie takiego dochodu.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że w świetle powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i polsko-amerykańskiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania przychody ze sprzedaży nieruchomości położonych w Polsce przez osobę zamieszkałą w Stanach Zjednoczonych Ameryki podlegają opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy: Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów, d) innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W sytuacji zatem gdy nieruchomość sprzedana zostanie przed upływem pięciu lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i gdy sprzedaż nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej, sprzedaż ta stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odrębnym źródłem przychodów jest wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, pozarolnicza działalność gospodarcza.

W świetle art. 14 ust. 1 ww. ustawy: Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie zaś z art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł, c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Przy czym z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 Treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy, daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób ciągły.

Działalność gospodarcza to taka działalność, która: · jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu; · wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy.

Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter; · prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym wskazują na sposób uczestnictwa w obrocie gospodarczym. Każde działania spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowią w rozumieniu przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy podatnik dokonał jej rejestracji.

Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, iż działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z działalnością tą związanych.

Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany.

Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.

Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Po 919/14: „dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u. p. d. f.” Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu.

Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej. Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.

Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji. W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą.

Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne, celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.

Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, itp. Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art.

10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c omawianej ustawy. Zakwalifikowanie do źródła przychodów ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodów, możliwość odliczenia kosztów ich uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód.

Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez podatników do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości. Pamiętać trzeba, że w świetle definicji działalności gospodarczej zawartej w art. 5a pkt 6 ustawy podatkowej profesjonalny obrót ma charakter obiektywny i niezależny od subiektywnego przekonania osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą.

Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. W tym miejscu należy również odwołać się do Uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21, gdzie wskazano: „To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem.

(...) Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej.

Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła - najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” - do przychodów z działalności gospodarczej.” Jak wynika z powyższej uchwały to podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. Zatem najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza (art.

10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub jako odrębne źródło przychodów – najem prywatny (art. 10 ust. 1 pkt 6 omawianej ustawy). Ocena skutków podatkowych Pani sytuacji Z analizy informacji przedstawionych przez Panią we wniosku wynika, w szczególności, że 25 stycznia 2008 r. nabyła Pani lokal użytkowy (lokal niemieszkalny) położony na terytorium Polski, do swojego majątku prywatnego. Lokal ten był przedmiotem najmu w okresach od stycznia 2008 r. do 30 sierpnia 2012 r. oraz od 17 maja 2013 r. do 30 sierpnia 2026 r. Przychody uzyskiwane z najmu rozliczała Pani jako przychody z najmu prywatnego.

W okresie najmu nie ponosiła Pani bezpośrednio wydatków związanych z bieżącym użytkowaniem lokalu, takich jak koszty remontów, zarządzania nieruchomością czy koszty eksploatacyjne. Jako właścicielka lokalu opłacała Pani jedynie fundusz remontowy stanowiący część opłat na rzecz wspólnoty mieszkaniowej. Pozostałe koszty związane z bieżącym użytkowaniem lokalu ponosił bezpośrednio najemca. Od momentu nabycia lokalu nie ponosiła Pani nakładów na jego ulepszenie. Wydatki na dostosowanie lokalu do własnych potrzeb ponosił najemca, na własny koszt, a Pani nie dokonywała z nim rozliczeń z tego tytułu. Lokal przez cały okres posiadania stanowił składnik Pani majątku prywatnego.

Nie prowadziła ani nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, a lokal nigdy nie był wykorzystywany w ramach takiej działalności, nie został ujęty w ewidencji środków trwałych ani nie stanowił towaru handlowego. Nie został również nabyty z zamiarem jego dalszej odsprzedaży ani w celu osiągnięcia zysku na różnicy pomiędzy ceną nabycia a ceną sprzedaży. Wyjaśniła Pani, że była formalnie wpisana do ewidencji działalności gospodarczej w okresie od (...) 2007 r. do (...) 2008 r., a zatem również po nabyciu przedmiotowego lokalu. Wskazała Pani jednak, że działalność ta nie została faktycznie rozpoczęta.

W okresie obowiązywania wpisu nie zawierała Pani umów w ramach działalności gospodarczej, nie wystawiała faktur, nie osiągała przychodów, nie ponosiła ani nie rozliczała kosztów działalności oraz nie prowadziła związanej z nią księgowości ani ewidencji. Wpis miał, jak Pani wskazała, charakter wyłącznie formalny i techniczny oraz wynikał z błędnego przekonania o konieczności zarejestrowania działalności gospodarczej w związku z planowanym najmem lokalu. Przychody z najmu od początku rozliczała Pani jako przychody z najmu prywatnego. Podnosi Pani również, że lokal nie został wprowadzony do majątku związanego z działalnością gospodarczą ani nie był wykorzystywany w ramach przedsiębiorstwa.

Z aktu notarialnego dokumentującego jego nabycie nie wynika, aby nabycie nastąpiło w ramach działalności gospodarczej. Podkreśliła Pani, że od początku zamierzała nabyć lokal do majątku prywatnego, a nie w celu wykorzystywania go w działalności gospodarczej. Co do okoliczności związanych ze zbyciem lokalu, podała Pani, że nie przygotowywała go do sprzedaży, nie podejmowała działań zmierzających do zwiększenia jego wartości ani nie prowadziła działań marketingowych wykraczających poza zwykłe czynności właścicielskie związane z zarządem majątkiem prywatnym.

Z uwagi na stałe zamieszkiwanie w Stanach Zjednoczonych Ameryki i brak możliwości osobistego prezentowania lokalu potencjalnym nabywcom powierzyła Pani jego sprzedaż agencji nieruchomości. Działania informacyjne ograniczały się do okresowych ogłoszeń o sprzedaży zamieszczanych m.in. na portalu (...). Lokal pozostawał Pani własnością przez ponad 18 lat, od 2008 r. do 2026 r., i w tym czasie nie podejmowała Pani działań charakterystycznych dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami ani nie traktowała lokalu jako towaru przeznaczonego do dalszej odsprzedaży. Nie wykonywała Pani czynności zmierzających do wzrostu wartości nieruchomości.

Ponadto, nie posiada Pani innych nieruchomości oraz nie planuje Pani nabywania kolejnych nieruchomości. Zbycie lokalu będącego przedmiotem wniosku nastąpiło 18 września 2026 r. na rzecz osób fizycznych. Przed sprzedażą lokalu użytkowanego dokonała Pani sprzedaży dwóch lokali mieszkalnych, nabitych wcześniej w drodze darowizny od własnej rodziny. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o okoliczności przedstawione we wniosku, stwierdzam, że sprzedaż przez Panią 18 września 2026 r. lokalu użytkowego nabytego 25 stycznia 2008 r. nie stanowi dla Pani przychodu ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wprawdzie w okresie od 31 maja 2007 r. do 29 stycznia 2008 r. figurowała Pani w ewidencji działalności gospodarczej, jednak – jak Pani wyjaśniła – wpis ten nie wiązał się z faktycznym rozpoczęciem działalności i został dokonany w związku z błędnym przekonaniem o konieczności zarejestrowania działalności gospodarczej dla celów planowanego najmu lokalu. Ponadto nie zawierała Pani w jej ramach umów, nie wystawiała faktur, nie osiągała przychodów ani nie ponosiła i nie rozliczała kosztów związanych z jej prowadzeniem. Lokal nie został ujęty w żadnej ewidencji lub dokumentacji tej działalności ani nie był wykorzystywany na jej potrzeby.

Nie był też środkiem trwałym ani składnikiem majątku przedsiębiorstwa. Przez cały okres jego posiadania wykorzystywała go Pani poprzez oddawanie w najem, a uzyskiwane z tego tytułu przychody rozliczała Pani jako przychody z najmu prywatnego. Uwzględniając zatem w szczególności wskazany przez Panią cel nabycia lokalu, okres jego posiadania, sposób jego wykorzystywania oraz okoliczności sprzedaży, uznaję, że zbycie lokalu nastąpiło w ramach zarządu majątkiem prywatnym, a nie w wykonaniu pozarolniczej działalności gospodarczej.

Skutki podatkowe transakcji sprzedaży lokalu, o którym mowa we wniosku, należy zatem ustalić w oparciu o przytoczony wcześniej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Lokal ten nabyła Pani 25 stycznia 2008 r., w związku z tym pięcioletni termin, o którym mowa w ww. przepisie, upłynął 31 grudnia 2013 r. Oznacza to, że sprzedaż lokalu dokonana 18 września 2026 r. nastąpiła po upływie tego terminu. W konsekwencji sprzedaż ta nie stanowi dla Pani źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym z tytułu tej sprzedaży nie jest Pani zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych ani do złożenia zeznania PIT-39. Pani stanowisko należało w związku z tym uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku opis zdarzenia jest zgodny ze stanem rzeczywistym.

Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku opis zdarzenia będzie się różnić od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.