Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 7

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 6 listopada 2026 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.514.2026.2.DT

Interpretacja aktualnaStanowisko prawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaMożliwość wspólnego rozliczenia się z małżonkiem będącym obcokrajowcom.

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 6 września 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan obywatelem polskim, posiadającym miejsce zamieszkania dla celów podatkowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W 2026 r. osiąga Pan dochody wyłącznie ze stosunku pracy, opodatkowane według skali podatkowej. 26 kwietnia 2026 r. zawarł Pan związek małżeński w Indiach z obywatelką Indii. Nie zawarli Państwo przed zawarciem małżeństwa ani po jego zawarciu żadnej umowy majątkowej małżeńskiej, czy też umowy o wyborze prawa właściwego dla stosunków majątkowych małżeńskich.

W dacie zawarcia małżeństwa nie posiadali Państwo wspólnego obywatelstwa, wspólnego miejsca zamieszkania ani wspólnego miejsca zwykłego pobytu – Pan zamieszkiwał w Polsce, a Pana małżonka w Indiach. Od 9 czerwca 2026 r. Pana małżonka zamieszkuje wraz z Panem na terytorium Polski, pod wspólnym adresem i przebywa w Polsce nieprzerwanie. Jej ośrodek interesów życiowych znajduje się w Polsce. W 2026 r. nie uzyskała i nie uzyska żadnych dochodów, ani na terytorium Polski, ani poza jej granicami. Łączny okres pobytu w Polsce Pana małżonki w 2026 r. przekroczy 183 dni.

Pana związek małżeński trwa i będzie trwał nieprzerwanie do końca 2026 r. Żadne z Państwa nie prowadzi i nie będzie prowadziło w 2026 r. działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem liniowym, ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych ani podatkiem tonażowym. Wobec żadnego z małżonków nie zachodzą przesłanki wyłączające, o których mowa w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zamierza Pan złożyć za rok podatkowy 2026 zeznanie podatkowe wspólnie z małżonką, na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego Do dnia sporządzenia uzupełnienia wniosku Pana małżonka nie uzyskała w 2026 r. żadnych dochodów podlegających opodatkowaniu według skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – ani na terytorium Polski, ani poza jej granicami. Pana małżonka nie jest zatrudniona na podstawie umowy o pracę ani nie prowadzi działalności gospodarczej. Gdyby Pana małżonka uzyskała do końca 2026 r. dochody podlegające opodatkowaniu według tej skali, zostaną one rozliczone na zasadach ogólnych i objęte wspólnym zeznaniem małżonków.

Okoliczność ta pozostaje w Pana opinii bez wpływu na przedmiot wniosku, ponieważ art. 6 ust. 2 i ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają prawa do wspólnego opodatkowania od wysokości dochodów któregokolwiek z małżonków ani od tego, czy którykolwiek z nich uzyskał dochody. Wskazuje Pan, że Pana małżonka posiada w Indiach rachunki bankowe, lokaty terminowe oraz jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, z których uzyskuje przychody o charakterze kapitałowym. Nie posiada w Indiach nieruchomości.

W okresie od 1 stycznia do 8 czerwca 2026 r., a więc przed przyjazdem do Polski, gdy Pana małżonka zamieszkiwała w Indiach, uzyskała ona w Indiach odsetki od rachunków bankowych i lokat terminowych w łącznej kwocie ok. 30 800 INR oraz środki z tytułu zamknięcia 2 kwietnia 2026 r. indyjskiego rachunku oszczędnościowego typu (...). Od 9 czerwca 2026 r., tj. od dnia przyjazdu do Polski i zamieszkania z Panem pod wspólnym adresem, Pana małżonka uzyskuje z wymienionych aktywów przychody kapitałowe w niewielkich kwotach – do dnia sporządzenia uzupełnienia wniosku są to odsetki w łącznej kwocie ok. 4 000 INR.

Wskazuje Pan, że 9 października 2026 r. przypada termin zapadalności jednej lokaty terminowej, z odsetkami w kwocie ok. 52 500 INR. Podkreśla Pan, że przychody te podlegają opodatkowaniu w sposób odrębny, tj. 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie art. 30a i art. 30b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie łączy się ich z dochodami opodatkowanymi według skali podatkowej i nie wchodzą one do podstawy wspólnego opodatkowania małżonków, o którym mowa w art. 6 ust. 2 tej ustawy. Pana małżonka rozliczy je odrębnie, zgodnie z właściwymi przepisami.

Wskazuje Pan także, że żadne z Państwa nie stosuje i nie będzie stosowało w 2026 r. przepisów art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ani ustawy o podatku tonażowym. Przesłanki negatywne określone w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nadal zatem w Państwa przypadku nie zachodzą. Pana małżeństwo zostało zawarte w Indiach, w (...). Zgodnie z zaświadczeniem o zawarciu małżeństwa nr (...), wydanym przez (...), małżeństwo zostało zawarte 26 kwietnia 2026 r. według obrzędu zwyczajowego, a następnie zarejestrowane 27 kwietnia 2026 r. przez Marriage Officer.

Podkreśla Pan, że prawo indyjskie nie zna instytucji ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Ani Special Marriage Act, 1954, ani Hindu Marriage Act, 1955, ani pozostałe indyjskie regulacje dotyczące zawarcia małżeństwa nie przewidują powstania z mocy prawa jakiejkolwiek wspólności majątkowej między małżonkami. W prawie indyjskim obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej, tj. każdy z małżonków zachowuje wyłączną własność majątku nabytego zarówno przed zawarciem małżeństwa, jak i w czasie jego trwania, a samo zawarcie małżeństwa nie powoduje powstania współwłasności jakichkolwiek składników majątkowych ani przeniesienia własności.

Wskazuje Pan, że jedynym wyjątkiem terytorialnym w Indiach jest stan Goa (oraz Daman i Diu), gdzie na podstawie portugalskiego kodeksu cywilnego z 1867 r. obowiązuje ustrój wspólności majątkowej. Wyjątek ten nie ma jednak zastosowania do małżeństwa zawartego w (...). W konsekwencji, na podstawie prawa indyjskiego między Panem i Pana małżonką nie powstał żaden ustawowy ustrój wspólności majątkowej – utrzymuje się rozdzielność majątkowa. Ustrój wynikający z prawa indyjskiego nie jest tożsamy ze wspólnością majątkową małżeńską, o której mowa w ustawie z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy i nie wywołuje takich samych skutków. Różnice są następujące: 1) Majątek wspólny.

W prawie polskim z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje z mocy ustawy majątek wspólny obejmujący przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), w tym pobrane wynagrodzenie za pracę. W prawie indyjskim majątek wspólny w ogóle nie powstaje – każdy składnik majątkowy pozostaje wyłączną własnością tego małżonka, na którego rzecz został nabyty. 2) Zarząd majątkiem wspólnym.

Prawu indyjskiemu nieznane są instytucje odpowiadające art. 36-40 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, tj. obowiązek współdziałania w zarządzie majątkiem wspólnym, wymóg zgody drugiego małżonka na czynności wskazane w art. 37 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz możliwość sądowego pozbawienia małżonka samodzielnego zarządu. Każdy z małżonków zarządza swoim majątkiem samodzielnie i bez ograniczeń. 3) Zobowiązania wobec osób trzecich. Prawo indyjskie nie przewiduje odpowiedzialności majątkiem wspólnym za zobowiązania zaciągnięte przez jednego z małżonków (art.

41 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) ani solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania zaciągnięte w sprawach wynikających z zaspokajania zwykłych potrzeb rodziny (art. 30 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego). Każdy z małżonków odpowiada wyłącznie swoim majątkiem. 4) Ustanie ustroju i podział. Prawu indyjskiemu nieznana jest instytucja podziału majątku wspólnego po ustaniu wspólności. Sądy indyjskie mogą orzekać jedynie co do przedmiotów objętych współwłasnością wynikającą z tytułu prawnego oraz co do świadczeń alimentacyjnych. Jednocześnie wskazuje Pan, że w Pana ocenie, prawo indyjskie nie znajduje w sprawie zastosowania do stosunków majątkowych między małżonkami.

W dacie zawarcia małżeństwa, tj. 26 kwietnia 2026 r., miał Pan miejsce zwykłego pobytu w Polsce, w (...), pod adresem ul. (...). Pod tym adresem zamieszkuje Pan nieprzerwanie, również obecnie. W Indiach przebywał Pan dwukrotnie, wyłącznie w następujących okresach: - od 20 sierpnia 2025 r. do 28 sierpnia 2025 r. (w (...)) – przylot 20 sierpnia 2025 r. o godz. (...) rejsem (...), wylot 28 sierpnia 2025 r. o godz. (...) rejsem (...), tj. łącznie 9 dni; - od 26 kwietnia 2026 r. do 3 maja 2026 r. (w (...)) – przylot 26 kwietnia 2026 r. o godz. (...) czasu lokalnego rejsem (...) z (...) (wylot z (...) 25 kwietnia 2026 r.), wylot 3 maja 2026 r. o godz. (...) rejsem (...) z (...), tj. łącznie 8 dni.

Bezpośrednio przed zawarciem małżeństwa nie przebywał Pan w Indiach ani jednego pełnego dnia. Pana małżeństwo zostało zawarte w dniu Pana przylotu do (...). Łączny okres Pana pobytów w Indiach wynosi 17 dni. Oba Pana pobyty miały charakter krótkich wizyt prywatnych, odbytych w ramach urlopu wypoczynkowego udzielonego przez Pana polskiego pracodawcę. Celem pobytu w okresie od 26 kwietnia do 3 maja 2026 r. było wyłącznie zawarcie małżeństwa i związana z tym uroczystość rodzinna.

W Indiach nigdy nie pracował ani nie prowadził Pan działalności gospodarczej, nie posiadał ani nie najmował Pan lokalu mieszkalnego, nie posiada Pan tam rachunków bankowych ani majątku i nie uzyskiwał Pan tam żadnych dochodów. Nie przebywał Pan w Indiach stale i w żadnym momencie nie miał Pan w tym kraju centrum (ośrodka) interesów życiowych. Przez cały okres obu pobytów pozostawał Pan nieprzerwanie zatrudniony na podstawie umowy o pracę u pracodawcy mającego siedzibę w Polsce oraz nieprzerwanie zamieszkiwał Pan w (...) pod wskazanym wyżej adresem. Wskazuje Pan, że wraz z małżonką są Państwo najściślej powiązani z Polską.

Na ten fakt wskazuje, że: a) Przed 9 czerwca 2026 r. nie mieli Państwo miejsca zamieszkania ani miejsca zwykłego pobytu w tym samym państwie. Od 9 czerwca 2026 r. oboje mają Państwo miejsce zamieszkania i miejsce zwykłego pobytu w Polsce, pod wspólnym adresem w (...) przy ul. (...). b) Pana małżonka przed zawarciem małżeństwa nie przebywała w Polsce. Nie wynikało to jednak z braku zamiaru wspólnego zamieszkania w Polsce. 3 października 2025 r. Pana małżonka (wówczas narzeczona) złożyła w Konsulacie RP w (...) wniosek o wydanie wizy krajowej (nr wniosku (...)), wskazując jako cel pobytu zamieszkanie z Panem pod Pana adresem w (...).

Wniosek został rozpatrzony odmownie decyzją Konsula RP w (...)i z 15 października 2025 r. (nr (...)). Brak wspólnego miejsca zamieszkania w dacie zawarcia małżeństwa był zatem następstwem tej odmowy, a nie braku woli wspólnego zamieszkania w Polsce. Pana małżonka przyjechała do Polski 9 czerwca 2026 r. i od tej daty przebywa tu nieprzerwanie. c) Posiada Pan wyłącznie obywatelstwo polskie, a Pana małżonka posiada wyłącznie obywatelstwo indyjskie.

Żadne z Państwa nie posiada podwójnego obywatelstwa ani obywatelstwa kraju drugiego małżonka. d) W dacie zawarcia małżeństwa żadne z Państwa nie miało zamiaru nabycia obywatelstwa kraju drugiego małżonka. e) Już w dacie zawarcia małżeństwa mieli Państwo zamiar ustanowienia wspólnego miejsca zamieszkania w Polsce i planowali Państwo wspólne życie w Polsce.

Zamiar ten powstał i był realizowany jeszcze przed zawarciem małżeństwa, co potwierdzają następujące okoliczności: wniosek wizowy złożony przez Pana małżonkę 3 października 2025 r. w celu zamieszkania z Panem w (...); nabycie przez Pana małżonkę biletu lotniczego w jedną stronę z (...) do (...), wystawionego 3 maja 2026 r., tj. siedem dni po zawarciu małżeństwa; złożenie przez Pana wniosku o transkrypcję indyjskiego aktu małżeństwa do polskiego rejestru stanu cywilnego (opłata skarbowa uiszczona 20 maja 2026 r., polski akt małżeństwa sporządzony 8 czerwca 2026 r. przez Urząd Stanu Cywilnego w (...), oznaczenie aktu (...)); przyjazd Pana małżonki do Polski 9 czerwca 2026 r.; złożenie przez małżonkę 29 czerwca 2026 r. wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ze wskazanym we wniosku celem pobytu, tj. pobyt z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej. f) Planują Państwo pozostać w Polsce na stałe.

Nie planują Państwo zamieszkania na stałe w Indiach. Świadczy o tym również rozpoczęte dostosowywanie indyjskich rachunków bankowych Pana małżonki do statusu osoby zamieszkałej za granicą, tj. rachunek w banku (...) został już przekształcony w rachunek typu (...), a analogiczne przekształcenie rachunku w banku (...) zostało rozpoczęte we wrześniu 2026 r. g) Nie posiadają Państwo wspólnych małoletnich dzieci. Posiada Pan małoletniego syna z poprzedniego związku, który ma miejsce zamieszkania w Polsce i nad którym sprawuje Pan opiekę naprzemienną wspólnie z jego matką, w systemie dwutygodniowym.

Obowiązki te wiążą Pana z Polską w sposób trwały i uniemożliwiają zamieszkanie poza jej terytorium. h) Państwa wspólne interesy majątkowe koncentrują się w Polsce. Pana jedynym źródłem dochodu jest wynagrodzenie ze stosunku pracy u pracodawcy mającego siedzibę w Polsce. W Polsce posiada Pan rachunki bankowe i cały swój majątek. Wspólne gospodarstwo domowe prowadzą Państwo wyłącznie w Polsce, a jego utrzymanie zapewniają Pana dochody. Pana małżonka nie jest zatrudniona ani nie prowadzi działalności gospodarczej – ani w Polsce, ani w Indiach.

Pana małżonka posiada natomiast w Indiach aktywa o charakterze wyłącznie pasywnym (rachunki bankowe, lokaty terminowe, jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), które są stopniowo dostosowywane do jej statusu osoby zamieszkałej za granicą. Nie posiada ona w Indiach nieruchomości.

Pytanie

Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym przysługuje Panu prawo do opodatkowania dochodów za rok podatkowy 2026 łącznie z małżonką, na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 w związku z art. 6 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a w szczególności czy spełniony jest warunek pozostawania przez małżonków we wspólności majątkowej małżeńskiej od dnia zawarcia związku małżeńskiego do końca roku podatkowego?

Pana stanowisko w sprawie

(doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku) W Pana ocenie przysługuje Panu prawo do opodatkowania dochodów za rok podatkowy 2026 łącznie z małżonką, na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, małżonkowie podlegający nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej przez cały rok podatkowy, mogą na wniosek złożony w zeznaniu podatkowym zostać opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów.

Stosownie do art. 6 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wniosek taki mogą złożyć również małżonkowie, którzy zawarli związek małżeński w trakcie roku podatkowego, jeżeli pozostawali w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego. Wskazuje Pan, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia wspólności majątkowej małżeńskiej, odsyłając w tym zakresie do przepisów prawa cywilnego.

W sytuacji, gdy małżeństwo zostało zawarte za granicą, a małżonkowie mają różne obywatelstwa, ustalenie istnienia wspólności wymaga uprzedniego określenia prawa właściwego dla stosunków majątkowych małżeńskich. Kwestię tę reguluje art. 51 ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. Prawo prywatne międzynarodowe. Zgodnie z art. 51 ust. 1 Prawa prywatnego międzynarodowego stosunki osobiste i majątkowe między małżonkami podlegają każdoczesnemu wspólnemu prawu ojczystemu. Wskazuje Pan jednak, że nie posiadają Państwo wspólnego prawa ojczystego – Pan jestem obywatelem polskim, a Pana małżonka obywatelką Indii, zatem łącznik ten nie znajduje w Pana sprawie zastosowania.

Zgodnie z art. 51 ust. 2 zdanie pierwsze tej ustawy, w razie braku wspólnego prawa ojczystego stosuje się prawo państwa, w którym oboje małżonkowie mają miejsce zamieszkania, a w razie braku miejsca zamieszkania w tym samym państwie – prawo państwa, w którym oboje małżonkowie mają miejsce zwykłego pobytu. Podkreśla Pan, że w dacie zawarcia małżeństwa nie mieli Państwo ani wspólnego miejsca zamieszkania, ani wspólnego miejsca zwykłego pobytu. Zgodnie natomiast z art. 51 ust. 2 zdanie drugie, jeżeli małżonkowie nie mają miejsca zwykłego pobytu w tym samym państwie, stosuje się prawo państwa, z którym małżonkowie w inny sposób są wspólnie najściślej związani.

W Pana opinii to właśnie ten łącznik, a nie posiłkowe stosowanie prawa polskiego, stanowi podstawę właściwości prawa polskiego w niniejszej sprawie. W Pana ocenie państwem, z którym małżonkowie byli wspólnie najściślej związani już w dacie zawarcia małżeństwa, tj. 26 kwietnia 2026 r., jest Polska. Przemawiają za tym łącznie następujące okoliczności, wskazane w uzupełnieniu wniosku: 1) jest Pan obywatelem polskim.

Ma Pan w Polsce miejsce zamieszkania i miejsce zwykłego pobytu, a także podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu i pozostaje nieprzerwanie zatrudniony u pracodawcy mającego siedzibę w Polsce; 2) w Polsce zamieszkuje Pana małoletni syn, nad którym sprawuje Pan opiekę naprzemienną, co trwale wiąże Pana z terytorium Polski; 3) interesy majątkowe małżonków koncentrują się w Polsce: jedynym stałym źródłem dochodu utrzymującego wspólne gospodarstwo domowe jest Pana wynagrodzenie uzyskiwane w Polsce, a pozostałe w Indiach aktywa Pana małżonki mają charakter wyłącznie pasywny i są dostosowywane do jej statusu osoby zamieszkałej za granicą; 4) Pana związek z Indiami ogranicza się do dwóch krótkich pobytów prywatnych o łącznej długości 17 dni, odbytych w ramach urlopu wypoczynkowego.

Nigdy nie pracował Pan w Indiach, nie posiadał Pan tam mieszkania, majątku ani ośrodka interesów życiowych; 5) już przed zawarciem małżeństwa zmierzali Państwo do ustanowienia wspólnego miejsca zamieszkania w Polsce, czego wyrazem był wniosek wizowy Pana małżonki (ówcześnie narzeczonej) z 3 października 2025 r. Brak wspólnego miejsca zamieszkania w dacie zawarcia małżeństwa był wyłącznie następstwem odmowy wydania wizy przez Konsula RP z 15 października 2025 r., a nie wyrazem woli małżonków; 6) zamiar wspólnego życia w Polsce został zrealizowany niezwłocznie po ustaniu przeszkody: bilet w jedną stronę do (...) został wystawiony 3 maja 2026 r., transkrypcja aktu małżeństwa do polskiego rejestru stanu cywilnego nastąpiła 8 czerwca 2026 r., a Pana małżonka zamieszkała z Panem w Polsce od 9 czerwca 2026 r.; 7) jedynym elementem wiążącym sprawę z Indiami jest obywatelstwo małżonki oraz miejsce zawarcia małżeństwa.

Wskazuje Pan jednak, że samo miejsce zawarcia małżeństwa nie stanowi natomiast łącznika dla stosunków majątkowych małżeńskich w rozumieniu art. 51 Prawa prywatnego międzynarodowego. Wobec powyższego – w Pana opinii – dla stosunków majątkowych między małżonkami właściwe jest prawo polskie, i to od dnia zawarcia małżeństwa. Podkreśla Pan, że stanowisko to znajduje dodatkowe potwierdzenie w konstrukcji łącznika „każdoczesnego” z art. 51 ust. 1 i ust. 2 ustawy. Od 9 czerwca 2026 r. mają Państwo wspólne miejsce zamieszkania w Polsce, co niezależnie od łącznika najściślejszego związku prowadzi do właściwości prawa polskiego.

Właściwość prawa polskiego ma zatem charakter nieprzerwany od 26 kwietnia 2026 r. do końca 2026 r. Nie dokonali Państwo wyboru prawa właściwego w trybie art. 52 Prawa prywatnego międzynarodowego ani nie zawarli majątkowej umowy małżeńskiej. Pana zdaniem, skoro dla stosunków majątkowych małżeńskich właściwe jest prawo polskie, to zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego z chwilą zawarcia małżeństwa powstała między Państwem z mocy ustawy wspólność majątkowa. Powstanie wspólności ustawowej nie wymaga żadnej czynności prawnej ani dokumentu – następuje automatycznie, o ile małżonkowie nie postanowili inaczej w umowie majątkowej małżeńskiej.

W konsekwencji między Panem i Pana małżonką wspólność majątkowa małżeńska powstała w dniu zawarcia małżeństwa, tj. 26 kwietnia 2026 r. i trwa nieprzerwanie, a zatem będzie istniała przez cały okres od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego 2026. Warunek z art. 6 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest tym samym spełniony. Podkreśla Pan, że spełniony jest również warunek nieograniczonego obowiązku podatkowego po stronie obojga małżonków.

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która posiada na terytorium Polski centrum interesów osobistych lub gospodarczych, albo przebywa na terytorium Polski dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Pana małżonka spełnia obie te przesłanki niezależnie od siebie. Wskazuje Pan ponadto, że nie zachodzą w Państwa przypadku przesłanki negatywne określone w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – żaden z małżonków nie stosuje przepisów o podatku liniowym, ryczałcie od przychodów ewidencjonowanych ani podatku tonażowym.

Mając powyższe na uwadze, w Pana ocenie, wszystkie przesłanki uprawniające do wspólnego opodatkowania dochodów małżonków za rok podatkowy 2026 są spełnione.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na mocy art. 3 ust. 1a ww. ustawy: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.

Z jego treści wynika, że: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Na podstawie art. 6 ust. 1 ww. ustawy: Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.

W świetle art. 6 ust. 2 powołanej ustawy: Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej: 1) przez cały rok podatkowy albo 2) od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego – w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego - mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.

Stosownie do art. 6 ust. 2a cytowanej ustawy: Wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.

Na mocy zaś art. 6 ust. 8 tej ustawy: Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko lub jej dziecko: 1) stosuje przepisy: a) art. 30c lub b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej ustawy - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń; 2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Z ww. regulacji wynika, że wspólne opodatkowanie dochodów mogą zastosować małżonkowie, jeżeli spełnią łącznie, określone w art. 6 ust. 2 i 8 cytowanej ustawy warunki, tj.: · są polskimi rezydentami podatkowymi, · pozostają w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej: – przez cały rok podatkowy albo – od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego, w przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego, · nie stosują przepisów o 19% podatku liniowym lub przepisów ustawy o ryczałcie (z wyjątkiem dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń, · nie podlegają opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Ustawodawca wprowadzając uprawnienie polegające na możliwości wspólnego rozliczenia się małżonków, wyraźnie określił więc warunki jakie należy spełnić by móc z niego skorzystać. Spełnienie ww. warunków łącznie powoduje możliwość skorzystania z prawa do wspólnego opodatkowania dochodów małżonków. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że 26 kwietnia 2026 r. zawarł Pan w Indiach związek małżeński według obrzędu zwyczajowego, a następnie związek został zarejestrowany 27 kwietnia 2026 r. przez lokalne organy. W dacie zawarcia małżeństwa Pan i Pana żona nie posiadaliście wspólnego obywatelstwa – Pan był obywatelem Polski, a Pana małżonka obywatelką Indii.

Nie posiadali Państwo także wspólnego miejsca zamieszkania ani wspólnego miejsca zwykłego pobytu – Pan zamieszkiwał w Polsce, a Pana małżonka w Indiach. Od 9 czerwca 2026 r. Pana małżonka zamieszkuje wraz z Panem na terytorium Polski, pod wspólnym adresem i przebywa w Polsce nieprzerwanie. Jej ośrodek interesów życiowych znajduje się w Polsce. Łączny okres pobytu Pana małżonki w Polsce w 2026 r. przekroczy 183 dni. Pana związek małżeński trwa i będzie trwał nieprzerwanie do końca 2026 r. Wobec żadnego z małżonków nie zachodzą przesłanki wyłączające, o których mowa w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powziął Pan wątpliwość, czy może Pan złożyć wspólnie z Pana małżonką zeznanie podatkowe za rok podatkowy 2026 na zasadach przewidzianych w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W treści wniosku wskazał Pan, że wraz z małżonką nie posiadali Państwo w dacie zawarcia małżeństwa wspólnego obywatelstwa, miejsca zamieszkania, czy też wspólnego miejsca zwykłego pobytu.

Nie dokonali Państwo także wyboru prawa właściwego, a więc nie skorzystali Państwo z uprawnienia wskazanego w art. 52 ustawy Prawo prywatne międzynarodowe, które pozwala na zastosowanie do małżeńskich stosunków majątkowych prawa państwa wskazanego przez małżonków – z pominięciem w tej kwestii regulacji zawartej w art. 51 tej ustawy. We wniosku wskazał Pan również, że stosunki majątkowe małżeńskie należy rozpatrywać na podstawie łącznika wskazanego w art. 51 ust. 2 zdanie drugie. Oznacza to, że należy wskazać kraj, z którym małżonkowie są najściślej powiązani. W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan okoliczności potwierdzające ściślejsze powiązanie Pana małżeństwa z Rzecząpospolitą Polską.

W szczególności wskazał Pan m.in. na: · wspólne zamieszkiwanie w Pana miejscu zamieszkania w Polsce od 9 czerwca 2026 r. oraz prowadzenie wyłącznie w Polsce wspólnego gospodarstwa domowego; · wcześniejszy zamiar wspólnego zamieszkania w Polsce, na co wskazuje fakt, że 3 października 2025 r. Pana małżonka (ówcześnie narzeczona) złożyła w Konsulacie RP w (...) wniosek o wydanie wizy krajowej, wskazując jako cel pobytu zamieszkanie z Panem pod Pana adresem w (...); · zakup przez Pana żonę (ówcześnie narzeczoną) biletu lotniczego w jedną stronę do (...) 3 maja 2026 r. (bezpośrednio po zawarciu małżeństwa); · złożenie przez Pana wniosku o transkrypcję indyjskiego aktu małżeństwa do polskiego rejestru stanu cywilnego (opłata skarbowa uiszczona 20 maja 2026 r., polski akt małżeństwa sporządzony 8 czerwca 2026 r.); · złożenie przez Pana małżonkę 29 czerwca 2026 r. wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, ze wskazanym we wniosku celem pobytu, tj. pobyt z obywatelem Rzeczypospolitej Polskiej; · krótki okres Pana pobytu w Indiach (łącznie 17 dni) w ramach urlopu wypoczynkowego.

Ponadto we wniosku wskazał Pan, że planują Państwo pozostać na stałe w Polsce. Okoliczność tę potwierdzają ponadto: rozpoczęte dostosowywanie indyjskich rachunków Pana żony do statusu osoby zamieszkującej za granicą, koncentracja interesów majątkowych w Polsce oraz fakt posiadania przez Pana dziecka z poprzedniego wniosku, wobec którego wykonuje Pan w Polsce opiekę naprzemienną. Reasumując, jak Pan wskazał we wniosku, mają zastosowanie reguły kraju, z którym są Państwo najściślej powiązani. Zatem mają zastosowanie przepisy art. 31 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 236).

Wobec powyższego stwierdzam, że skoro ponadto podlegają Państwo nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce, oraz nie mają do Państwa zastosowania wyłączenia wskazane w art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to zgodnie z art. 6 ust. 2-3 tej ustawy przysługiwać będzie Panu prawo do wspólnego opodatkowania dochodów wraz z małżonką za 2026 r. Tym samym Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j.

Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.