Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
31 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 2 października 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Jest Pan obywatelem Republiki Białorusi, posiadającym zezwolenie na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w związku z czym podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu (art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Był Pan właścicielem mieszkania położonego na terytorium Republiki Białorusi, nabytego w grudniu 2017 r. W czerwcu 2026 r. dokonał Pan sprzedaży mieszkania.
Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży mieszkania (w gotówce, USD) zostały przewiezione przez Pana osobiście przez granicę białorusko-polską i zgłoszone zarówno białoruskim, jak i polskim organom celnym zgodnie z obowiązującymi przepisami o zgłaszaniu środków pieniężnych przewożonych przez granicę (deklaracja celna). W 2026 r. nabył Pan lokal mieszkalny w V, finansowany częściowo kredytem hipotecznym zaciągniętym w banku w Polsce. Zamierza Pan wpłacić przywiezione środki pieniężne na swój rachunek bankowy w Polsce oraz przeznaczyć je na spłatę rat kredytu hipotecznego.
W odpowiedzi na wezwanie wskazał Pan, że przedmiotem Pana wniosku o interpretację indywidualną są przepisy prawa podatkowego: art. 3 ust. 1, art. 3 ust. 1a, art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz art. 13 ust. 1 i art. 23 ust. 1 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Mińsku dnia 18 listopada 1992 r.
Pytania
1) Czy uzyskany przez Pana przychód ze sprzedaży mieszkania położonego na Białorusi, będącego Pana własnością od grudnia 2017 r., podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w Polsce? 2) Czy zobowiązany jest Pan do zapłaty jakiegokolwiek podatku w Polsce od środków pieniężnych uzyskanych z tej sprzedaży?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, ponieważ nieruchomość na Białorusi była w Pana posiadaniu ponad 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie (nabycie w grudniu 2017 r.), zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych upłynął okres, po którym przychód ze zbycia nieruchomości nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu. Dodatkowo zastosowanie może mieć umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między Polską a Białorusią. W związku z tym stoi Pan na stanowisku, że nie jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego w Polsce od tych środków.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Pan przedstawił we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która: 1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub 2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym. Na podstawie art. 3 ust. 2a przywołanej ustawy: Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).
Z art. 3 ust. 2b cytowanej ustawy wynika, że: Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z: 1) pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 2) działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia; 3) działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład; 4) położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości; 5) papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających; 5a) umorzenia, odkupienia, wykupienia i unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych utworzonych na podstawie przepisów obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz odpłatnego zbycia tych tytułów uczestnictwa; 6) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw – jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości; 6a) tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej; 7) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia; 8) niezrealizowanych zysków, o których mowa w art. 30da.
Art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że: Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce. Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy). Z opisu zdarzenia wynika, że jest Pan obywatelem Republiki Białorusi, posiadającym zezwolenie na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w związku z czym podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Był Pan właścicielem mieszkania położonego na terytorium Republiki Białorusi, nabytego w grudniu 2017 r. W czerwcu 2026 r. dokonał Pan sprzedaży mieszkania.
Środki pieniężne uzyskane ze sprzedaży mieszkania (w gotówce, USD) zostały przewiezione przez Pana osobiście przez granicę białorusko-polską i zgłoszone zarówno białoruskim, jak i polskim organom celnym zgodnie z obowiązującymi przepisami o zgłaszaniu środków pieniężnych przewożonych przez granicę (deklaracja celna). W 2026 r. nabył Pan lokal mieszkalny (...), finansowany częściowo kredytem hipotecznym zaciągniętym w banku w Polsce. Zamierza Pan wpłacić przywiezione środki pieniężne na swój rachunek bankowy w Polsce oraz przeznaczyć je na spłatę rat kredytu hipotecznego.
W przedmiotowej sprawie znajdują zastosowanie uregulowania umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Białoruś w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 18 listopada 1992 r. (Dz.U. z 1993 r. Nr 120 poz. 534). Stosownie do art. 13 ust. 1 tej umowy: Zyski osiągnięte przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, a położonego w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu w tym drugim Umawiającym się Państwie.
Na mocy art. 6 ust. 1 wskazanej umowy: Dochody osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochody z eksploatacji gospodarstwa rolnego i leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają opodatkowaniu w tym drugim Umawiającym się Państwie. Z kolei zgodnie z art. 6 ust. 2 powołanej umowy: Określenie „majątek nieruchomy” posiada takie znaczenie, jakie przyjmuje się według prawa tego Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony.
W świetle art. 23 ust. 1 omawianej umowy: Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w jednym Umawiającym się Państwie osiąga dochód lub posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej umowy może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie, to pierwsze Umawiające się Państwo zwolni taki dochód lub majątek od opodatkowania z uwzględnieniem postanowienia ustępu 2. Art. 4 ust. 1 przytoczonej umowy stanowi zaś, że: W rozumieniu niniejszej umowy określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam obowiązkowi podatkowemu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, jej miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze.
Jak wynika z przytoczonych przepisów, w przypadku sprzedaży nieruchomości położonej na terytorium Białorusi zyski z przeniesienia jej własności podlegają opodatkowaniu w państwie, w którym położona jest nieruchomość. Innymi słowy, sprzedaż nieruchomości położonej na terenie Republiki Białoruś, przez osobę mającą miejsce stałego pobytu w Polsce i podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu jest opodatkowana w Republice Białoruś, zgodnie z art. 13 ust. 1 przywołanej umowy.
W konsekwencji odpłatne zbycie przez Pana w 2026 r. własności mieszkania położonego w Republice Białoruś, które nabył w 2017 r., podlega opodatkowaniu w Republice Białoruś, na gruncie art. 13 ust. 1 cytowanej umowy. Oznacza to, że w Polsce nie powstał po Pana stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu otrzymania środków pieniężnych z tej sprzedaży. Prawidłowo wywiódł Pan zatem skutek prawny w postaci braku powstania powyższego obowiązku w Polsce. Kluczową kwestią w tym zakresie nie jest jednak, jak Pan argumentuje we własnym stanowisku, ponad pięcioletni okres, który upłynął od nabycia mieszkania, lecz treść art. 13 ust. 1 omawianej umowy.
Tym samym Pana stanowisko, w zakresie pytań oznaczonych nr 1 i 2, ze względu na prawidłowo wywiedzione skutki prawnopodatkowe, uznałem za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. W zakresie pytania oznaczonego nr 3 wydano odrębne rozstrzygnięcie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.