Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Wróć do art. 21
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 4

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 4 listopada 2026 r., sygn. 0115-KDIT2.4011.554.2026.2.DT

Interpretacja aktualnaStanowisko nieprawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaOpodatkowanie zwrotu kosztów wykorzystywania przez zleceniobiorcę prywatnego samochodu osobowego, (na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu) za przejazdy wykonywane wraz z osobą z niepełnosprawnością w związku z realizacją usług asystencji osobistej.

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowni Państwo, stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismami z 7 października 2026 r. (wpływ), 8 października 2026 r. (wpływ) i 27 października 2026 r. (wpływ) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Ośrodek Pomocy Społecznej w (...) realizuje program resortowy (...) pn. „(...)” dla Jednostek Samorządu Terytorialnego – edycja 2026. Celem Programu jest zapewnienie osobom z niepełnosprawnościami wsparcia w wykonywaniu codziennych czynności oraz funkcjonowaniu w życiu społecznym. W ramach realizacji Programu zawierają Państwo z osobami fizycznymi umowy zlecenia na wykonywanie usług asystencji osobistej. Osoby wykonujące umowy zlecenia, w celu realizacji powierzonych im czynności, mogą wykorzystywać prywatne samochody osobowe.

W szczególności asystent może wykonywać przejazdy wraz z osobą z niepełnosprawnością z jej miejsca zamieszkania w miejscowości (...), gmina (...), do (...) oraz z powrotem. Przejazdy te są związane z realizacją usług asystencji osobistej i mają na celu umożliwienie osobie z niepełnosprawnością korzystania z aktywności społecznych, kulturalnych, rekreacyjnych lub innych aktywności odpowiadających jej indywidualnym potrzebom. Przejazd odbywa się wspólnie z osobą z niepełnosprawnością. Asystent nie wykonuje przejazdu w celu zaspokojenia własnych potrzeb prywatnych, lecz w celu wykonania czynności objętych umową zlecenia.

Koszty używania prywatnego samochodu są zwracane zleceniobiorcy na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu. Ewidencja przebiegu pojazdu zawiera informacje pozwalające na ustalenie daty przejazdu, trasy, celu przejazdu oraz liczby przejechanych kilometrów. Zwrot kosztów jest obliczany jako iloczyn liczby faktycznie przejechanych kilometrów oraz stawki za jeden kilometr przebiegu pojazdu, przy czym stawka nie przekracza stawek wynikających z właściwych przepisów regulujących zwrot kosztów używania prywatnych pojazdów do celów służbowych.

Zwrot kosztów ma charakter wyłącznie kompensacyjny i służy pokryciu wydatków poniesionych przez zleceniobiorcę w związku z wykorzystaniem prywatnego samochodu do realizacji usług asystencji. Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego Koszt przejazdu nie jest zaliczany do kosztów uzyskania przychodów zleceniobiorcy. Ośrodek Pomocy Społecznej nie jest podmiotem komercyjnym i nie ponosi tych kosztów w celu „wygenerowania zysku/przychodu” ze swojej działalności. Ośrodek realizuje zadanie publiczne finansowane z Funduszu (...).

Wydatki na przejazdy asystenta są pokrywane w celu realizacji celów statutowych i programu rządowego, czyli wsparcia osoby z niepełnosprawnością, a nie osiągania przychodów przez Ośrodek. Przejazdy zleceniobiorcy (szczególnie te z podopiecznym) są integralną częścią wykonywania samej usługi asystenckiej. Ośrodek Pomocy Społecznej w (...) jest wyodrębnioną samorządową jednostką budżetową Gminy (...), powołaną na podstawie uchwały Rady Gminy (...) i działającą na podstawie Statutu. Jest to jednostka organizacyjna działająca na podstawie odrębnych ustaw, a także jednostka organizacyjna podległa organowi władzy/administracji samorządowej – Wójtowi Gminy (...) oraz Radzie Gminy (...).

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym zwrot kosztów używania przez zleceniobiorcę prywatnego samochodu osobowego, dokonywany na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu za przejazdy wykonywane wraz z osobą z niepełnosprawnością z miejscowości (...), gmina (...), do (...) i z powrotem, w związku z realizacją usług asystencji osobistej osoby z niepełnosprawnością, w tym w celu umożliwienia tej osobie uczestnictwa w aktywnościach o charakterze rekreacyjnym i społecznym podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

(ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku) Państwa zdaniem, kwota wypłacana zleceniobiorcy tytułem zwrotu kosztów używania prywatnego samochodu osobowego w związku z realizacją usług asystencji osobistej stanowi przychód zleceniobiorcy podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W Państwa ocenie w przedstawionym stanie faktycznym nie ma wystarczających podstaw do zastosowania zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do zwrotu kosztów przejazdów wykonywanych przez zleceniobiorcę.

W szczególności powzięli Państwo wątpliwość, czy przejazdy asystenta wraz z osobą z niepełnosprawnością z miejscowości (...) do (...) i z powrotem, w tym przejazdy w celu realizacji aktywności o charakterze rekreacyjnym, mogą zostać uznane za „podróż” w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z ostrożności podatkowej przyjmują Państwo, że od wypłacanego zleceniobiorcy zwrotu kosztów używania prywatnego samochodu należy pobierać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Jednocześnie występują Państwo o wydanie indywidualnej interpretacji, ponieważ istnieją w Państwa ocenie argumenty przemawiające za możliwością zastosowania zwolnienia podatkowego, w szczególności w związku z charakterem usług asystencji osobistej.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi on, że: opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje określone przysporzenie majątkowe. Art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W myśl pkt 2 tego artykułu do źródeł przychodów zalicza się działalność wykonywaną osobiście.

Zgodnie z art. 13 pkt 8 cytowanej ustawy: Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od: a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością, c) przedsiębiorstwa w spadku - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9. Natomiast na mocy art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas: a) podróży służbowej pracownika, b) podróży osoby niebędącej pracownikiem - do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i 15c.

Odrębnymi przepisami, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2190).

Zgodnie z § 2 powołanego rozporządzenia: Z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują: 1) diety; 2) zwrot kosztów: a) przejazdów, b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej, c) noclegów, d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb. Na podstawie § 3 ust. 1 rozporządzenia: Środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub podróży zagranicznej, a także jego rodzaj i klasę, określa pracodawca.

W myśl § 3 ust. 2 rozporządzenia: Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje. Jak stanowi § 3 ust. 3 tego rozporządzenia: Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży krajowej lub podróży zagranicznej samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem niebędącym własnością pracodawcy.

Zgodnie z § 3 ust. 4 rozporządzenia: W przypadkach, o których mowa w ust. 3, pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2022 r. poz. 2201, z późn. zm.).

W tym zakresie obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z 2002 r. Nr 27 poz. 271 ze zm.).

Zgodnie z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione: 1) w celu osiągnięcia przychodów lub 2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub 3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub 4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Z art. 21 ust. 15c ww. ustawy wynika, że: Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 16 i 20, nie mają zastosowania do przychodów otrzymanych przez kierowcę z tytułu wykonywania międzynarodowych przewozów drogowych na podstawie stosunku pracy lub umowy zlecenia, o której mowa w art. 13 pkt 8. Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W pierwszej kolejności – analizując możliwość zastosowania zwolnienia od opodatkowania wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do dokonywanych przez Państwa asystentowi osoby z niepełnosprawnością zwrotów kosztów dojazdu prywatnym samochodem – konieczne jest ustalenie, jak należy rozumieć pojęcie „podróży” ujęte w tym przepisie.

Ustawodawca nie traktuje bowiem w sposób tożsamy podróży osoby niebędącej pracownikiem jak podróży służbowej, której definicję wyprowadza się z przepisów prawa pracy. Według internetowego Słownika Języka Polskiego (www.sjp.pl) „podróż” to „przebywanie drogi do odległego miejsca; przemierzanie rozległych terenów; podróżowanie”. W Małym Słowniku Języka Polskiego pod red. Elżbiety Sobol (Wyd. Naukowe PWN Warszawa 1995) „podróż” definiuje się jako: „przebywanie drogi do jakiegoś odległego miejsca; podróżowanie”.

Z kolei zgodnie z art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwolnienie z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ww. ustawy (czyli dotyczące podróży osób niebędących pracownikami) ma zastosowanie jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub w celu realizacji zadań organizacji jednostek organizacyjnych działających na podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5 ww. ustawy, w związku z wykonywaniem tych funkcji.

Zakres zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest ograniczony do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem powołanego wyżej art. 21 ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W treści wniosku wskazali Państwo, że zatrudnionemu na podstawie umowy zlecenia asystentowi osoby z niepełnosprawnością zwracają Państwo poniesione koszty używania prywatnego samochodu osobowego. Odbywa się to na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu, która zawiera informacje pozwalające na ustalenie daty przejazdu, trasy przejazdu oraz liczby przejechanych kilometrów. Zwrot kosztów jest obliczany jako iloczyn liczby faktycznie przejechanych kilometrów oraz stawki za jeden kilometr przebiegu pojazdu.

Podkreślają Państwo, że asystent osobisty (zleceniobiorca) wykonuje przejazdy w celu realizacji umowy zlecenia, tj. umożliwienia osobie z niepełnosprawnością korzystania z aktywności społecznych, kulturalnych, rekreacyjnych lub innych aktywności odpowiadających jej potrzebom, a nie w celu zaspokojenia własnych potrzeb zleceniobiorcy. Z Państwa wniosku wynika również, że przejazdy zleceniobiorcy z osobą z niepełnosprawnością związane są z dojeżdżaniem do innej miejscowości niż miejsce zamieszkania tej osoby (przejazdy obejmują trasę z (…) w gminie (…) do (…)). Jazdy te nie mają więc charakteru przejazdów lokalnych w ramach tej samej miejscowości.

Biorąc powyższe pod uwagę, zwrot kosztów używania prywatnego samochodu osobowego przez Państwa zleceniobiorcę za przejazdy wykonywane wraz z osobą z niepełnosprawnością od miejsca zamieszkania osoby z niepełnosprawnością, tj. z miejscowości (…) do (…) i z powrotem, w związku z realizacją usług asystencji osobistej, korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 13 tej ustawy. Zwrot ten jest zwolniony z opodatkowania do wysokości określonych w przepisach rozporządzenia (...), w powiązaniu z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury regulującymi maksymalne stawki za 1 km przebiegu.

Oznacza to, że w tym zakresie nie ciążą na Państwu obowiązki płatnika, o których mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeżeli zaś zwracane koszty są wyższe od limitów określonych w przedmiotowych rozporządzeniach, to nadwyżka ponad te limity podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Wobec powyższego, Państwa stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.