Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
9 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą we własnym imieniu i na własny rachunek. W związku z rozwojem przedsiębiorstwa, wzrostem skali działalności oraz potrzebą uporządkowania struktury prawnej, organizacyjnej i finansowej Wnioskodawca podjął działania zmierzające do przekształcenia prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, w trybie art. 551 § 5 oraz art. 584¹ -584¹³ Kodeksu spółek handlowych. Przekształcenie nie stanowi czynności oderwanej od dotychczasowej działalności.
Jego celem jest zapewnienie ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa, zabezpieczenie źródła przychodów, ograniczenie ryzyk prawnych i organizacyjnych, zwiększenie przejrzystości struktury oraz dostosowanie formy prawnej do aktualnej skali i potrzeb gospodarczych przedsiębiorstwa. W związku z przygotowaniem i realizacją procesu Wnioskodawca poniósł wydatki obejmujące w szczególności: konsultacje przeddecyzyjne, doradztwo podatkowe, księgowe i organizacyjne, sporządzenie dokumentacji przekształceniowej, przygotowanie i zgłoszenie planu przekształcenia, badanie/audyt planu przekształcenia.
Wydatki te zostały poniesione przed dniem wpisu spółki z o. o. do KRS, tj. przed dniem przekształcenia, ze środków związanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy prowadzonej w formie jednoosobowej działalności gospodarczej. Faktury lub inne dowody księgowe dokumentujące wydatki są wystawione na Wnioskodawcę jako przedsiębiorcę prowadzącego JDG. Wydatki nie zostały i nie zostaną Wnioskodawcy zwrócone, nie mają charakteru prywatnego, osobistego ani konsumpcyjnego i nie są objęte wyłączeniami wskazanymi w art. 23 ustawy o PIT.
Pytanie
Czy Wnioskodawca jest uprawniony do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, wydatków poniesionych przed dniem przekształcenia JDG w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, obejmujących w szczególności koszty konsultacji przeddecyzyjnych, przygotowania procesu przekształcenia, sporządzenia i zgłoszenia planu przekształcenia, badania/audytu planu przekształcenia oraz obsługi podatkowej tego procesu? Ewentualnie – czy Wnioskodawca jest uprawniony do zaliczenia tych kosztów w ramach spółki przekształconej?
Pana stanowisko w sprawie
Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane wydatki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. Spełniają one przesłanki z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, ponieważ zostały poniesione w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, pozostają w racjonalnym i gospodarczym związku z prowadzonym przedsiębiorstwem, są należycie udokumentowane oraz nie zostały wymienione w katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. 1. Związek wydatków z działalnością gospodarczą i źródłem przychodów. Art. 22 ust. 1 ustawy o PIT nie wymaga, aby każdy koszt przekładał się na konkretny, jednostkowy przychód.
Wystarczające jest, aby wydatek był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów albo zachowania bądź zabezpieczenia ich źródła. Wydatki objęte wnioskiem mają właśnie taki charakter: dotyczą przedsiębiorstwa jako całości, jego dalszego funkcjonowania, bezpieczeństwa prawnego, prawidłowej reorganizacji i kontynuacji działalności w formie dostosowanej do jej aktualnej skali. Przekształcenie JDG w spółkę z o.o. jest działaniem gospodarczym ukierunkowanym na kontynuowanie przedsiębiorstwa, a nie na zaspokojenie prywatnych potrzeb Wnioskodawcy.
Wydatki na analizę, doradztwo, dokumentację, czynności formalne i badanie planu przekształcenia są racjonalnym elementem zarządzania ryzykiem oraz zabezpieczenia źródła przychodów. 2. Charakter kosztów pośrednich. Wydatki na przekształcenie należy traktować jako koszty pośrednie. Nie są one przypisane do konkretnej transakcji sprzedaży, lecz dotyczą całokształtu działalności gospodarczej, organizacji przedsiębiorstwa i warunków dalszego generowania przychodów. Tego rodzaju koszty, o ile są gospodarczo uzasadnione i właściwie udokumentowane, mieszczą się w zakresie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT. 3. Moment i podmiot poniesienia kosztu.
Wydatki zostały poniesione przed dniem przekształcenia, gdy Wnioskodawca nadal prowadzi JDG i to on ponosi ich ekonomiczny ciężar. Spółka z o. o. w dacie poniesienia części wydatków jeszcze nie istniała. Skoro więc koszt jest ponoszony przez przedsiębiorcę i służy zabezpieczeniu przedsiębiorstwa prowadzonego w JDG, właściwe jest jego rozpoznanie podatkowe w tej działalności. 4. Kontynuacja przedsiębiorstwa po przekształceniu. Przepisy KSH przewidują, że przedsiębiorca przekształcany staje się spółką przekształconą z chwilą wpisu do rejestru, a spółce przekształconej przysługują prawa i obowiązki przedsiębiorcy przekształcanego.
Również art. 93a § 4 Ordynacji podatkowej potwierdza sukcesję podatkową w zakresie praw związanych z działalnością gospodarczą. Ekonomicznie przekształcenie nie oznacza więc zerwania z dotychczasowym przedsiębiorstwem, lecz zmianę formy prawnej jego prowadzenia. W konsekwencji wydatki przygotowujące ten proces należy oceniać jako wydatki dotyczące zachowania i zabezpieczenia dotychczasowego źródła przychodów. Ich związek z działalnością gospodarczą nie może być wyłączony tylko dlatego, że skutkiem reorganizacji jest funkcjonowanie przedsiębiorstwa w formie spółki kapitałowej. 5. Argumentacja z praktyki interpretacyjnej i orzeczniczej.
W praktyce interpretacyjnej i orzeczniczej podkreśla się, że wydatki związane z przekształceniem mogą mieć charakter kosztów podatkowych, jeżeli pozostają w związku z działalnością gospodarczą i służą jej kontynuacji. W interpretacji indywidualnej z 12 grudnia 2025 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.466.2025.2.AG, organ zaakcentował znaczenie rozpoznania wydatków związanych z przekształceniem przez podmiot przekształcany na moment ich poniesienia. Z kolei w wyroku WSA w Szczecinie z 29 kwietnia 2009 r., sygn. I SA/Sz 35/09, przyjęto, że wydatki związane z przekształceniem są pośrednio związane z przychodami i dotyczą całokształtu działalności oraz funkcjonowania podmiotu po reorganizacji.
Powyższe wspiera stanowisko, że wydatki Wnioskodawcy nie powinny być traktowane jako oderwane od działalności gospodarczej, lecz jako racjonalne koszty reorganizacyjne służące zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów. 6. Brak podstaw do zastosowania art. 23 ustawy o PIT. Wydatki objęte wnioskiem nie stanowią kosztów reprezentacji, kar, grzywien, wydatków osobistych ani innych kategorii wyłączonych z kosztów podatkowych na podstawie art. 23 ustawy o PIT. Są to wydatki usługowe i formalne, poniesione w interesie przedsiębiorstwa, z zachowaniem racjonalności gospodarczej i przy prawidłowym udokumentowaniu.
Konkludując - mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie, że wydatki poniesione przez niego przed dniem przekształcenia JDG w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, obejmujące koszty konsultacji przeddecyzyjnych, obsługi podatkowej, sporządzenia i zgłoszenia planu przekształcenia, badania/audytu planu przekształcenia itp., mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że prowadził Pan pozarolniczą działalność gospodarczą we własnym imieniu i na własny rachunek. W związku z rozwojem przedsiębiorstwa, wzrostem skali działalności oraz potrzebą uporządkowania struktury prawnej, organizacyjnej i finansowej podjął Pan działania zmierzające do przekształcenia prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Zgodnie z art. 551 § 5 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks Spółek Handlowych (t.j.
Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.) Przedsiębiorca będący osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2023 r. poz. 221, 641, 803, 1414 i 2029) - (przedsiębiorca przekształcany) może przekształcić formę prowadzonej działalności w jednoosobową spółkę kapitałową (spółkę przekształconą) (przekształcenie przedsiębiorcy w spółkę kapitałową).
Prawa i obowiązki następców prawnych oraz podmiotów przekształconych w zakresie obowiązku podatkowego reguluje ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.): Zgodnie z art. 93 § 4 tej ustawy: Jednoosobowa spółka kapitałowa powstała w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wstępuje w przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa przekształcanego przedsiębiorcy związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem tych praw, które nie mogą być kontynuowane na podstawie przepisów regulujących opodatkowanie spółek kapitałowych.
Brzmienie powołanych wyżej przepisów wskazuje, że powstała w wyniku przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej jednoosobowa spółka kapitałowa wstąpi we wszystkie prawa i obowiązki podmiotu przekształcanego (sukcesja generalna). Jednocześnie należy mieć na uwadze, że istotą przekształcenia jest zmiana formy prawnej, w której funkcjonuje dany podmiot. Podmiot przekształcany nie jest traktowany jako podmiot likwidowany, gdyż prowadzona przez niego działalność, przy wykorzystaniu tego samego majątku, będzie kontynuowana w innej formie prawnej. Skutkiem przekształcenia jest wstąpienie we wszelkie prawa i obowiązki podmiotu przekształcanego.
Jak wskazał Pan we wniosku, przekształcenie nie stanowi czynności oderwanej od dotychczasowej działalności. Jego celem jest zapewnienie ciągłości funkcjonowania przedsiębiorstwa, zabezpieczenie źródła przychodów, ograniczenie ryzyk prawnych i organizacyjnych, zwiększenie przejrzystości struktury oraz dostosowanie formy prawnej do aktualnej skali i potrzeb gospodarczych przedsiębiorstwa.
Jak wynika z dalszej części opisu spawy, w związku z przygotowaniem i realizacją procesu przekształcenia poniósł Pan wydatki obejmujące w szczególności: konsultacje przeddecyzyjne, doradztwo podatkowe, księgowe i organizacyjne, sporządzenie dokumentacji przekształceniowej, przygotowanie i zgłoszenie planu przekształcenia, badanie/audyt planu przekształcenia. Wydatki te zostały poniesione przed dniem wpisu spółki z o. o. do KRS, tj. przed dniem przekształcenia, ze środków związanych z Pana jednoosobową działalnością gospodarczą. Faktury lub inne dowody księgowe dokumentujące wydatki wystawione zostały na Pana jako przedsiębiorcę prowadzącego JDG.
Wydatki nie zostały i nie zostaną Panu również zwrócone, nie mają charakteru prywatnego, osobistego ani konsumpcyjnego i nie są objęte wyłączeniami wskazanymi w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana wątpliwości dotyczą kwestii możliwości zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodów jednoosobowej działalności gospodarczej.
Na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W myśl tego przepisu, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełniać następujące warunki: · być poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), · być definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie może być podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, · pozostawać w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, · być poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, · być właściwie udokumentowany, · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawa o PIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Kosztami uzyskania przychodów są więc racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Aby zatem wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów należy oceniać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczyniać się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
Nie ulega wątpliwości, że koszty transformacji, w tym przypadku przekształcenia, pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskanym lub spodziewanym przychodem, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Ponadto spełniają pozostałe warunki uznania ich za koszt uzyskania przychodu oraz nie są wymienione w art. 23 ust. 1 ustawy. Jednakże, dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów, podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami.
W oparciu o kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na: · bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód − art. 22 ust. 5 – 5b i ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), · inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie − art. 22 ust. 5c – 5d i ust. 6b tej ustawy).
Zgodnie z art. 22 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: U podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b. Kwestię potrącalności kosztów innych niż bezpośrednio związanych z przychodami, reguluje natomiast art. 22 ust. 5c ustawy, który stanowi, że: Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia.
Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
Przy czym, w myśl art. 22 ust. 5d ustawy: Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.
Zgodnie z art. 22 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Zasady określone w ust. 5-5c, z zastrzeżeniem ust. 6b, mają zastosowanie również do podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, pod warunkiem że stale w każdym roku podatkowym księgi te będą prowadzone w sposób umożliwiający wyodrębnienie kosztów uzyskania przychodów odnoszących się tylko do tego roku podatkowego.
Natomiast na podstawie art. 22 ust. 6b ustawy podatkowej: Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników, o których mowa w ust. 6, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu. Odnosząc cytowane powyżej przepisy do przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, należy stwierdzić, że wskazane we wniosku wydatki mają charakter kosztów pośrednich. Nie sposób ich bowiem powiązać z konkretnymi przychodami przez Pana uzyskiwanymi.
Biorąc pod uwagę, że wydatki te zostały poniesione przed dniem wpisu spółki z o. o. do KRS, tj. przed dniem przekształcenia, ze środków związanych z Pana jednoosobową działalnością gospodarczą, a faktury lub inne dowody księgowe dokumentujące te wydatki wystawione zostały na Pana jako przedsiębiorcę prowadzącego JDG, stwierdzić należy, że powinny one zostać rozpoznane przez Pana w ramach Pana jednoosobowej działalności gospodarczej, a więc w dacie ujęcia tych wydatków w księgach rachunkowych, a w przypadku podatkowej księgi przychodów i rozchodów – w dniu wystawienia faktury lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania danego kosztu.
W konsekwencji Pana stanowisko, w światle którego wskazane wydatki mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej – jest prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
Powołana w treści wniosku interpretacja indywidualna oraz orzeczenie WSA nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości Pana stanowiska. Nie negując tych rozstrzygnięć, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego wyjaśniam, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego tę interpretację. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.