Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
15 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia czy kwota zwrotu faktycznie poniesionych przez Pana kosztów energii elektrycznej otrzymana od kontrahenta stanowi dla Pana przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Uzupełnił go Pan pismem z 28 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą A (NIP: (...)), zarejestrowaną w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, z przeważającym kodem PKD 49.41.Z (Transport drogowy towarów). Jest Pan polskim rezydentem podatkowym i podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej. Na podstawie umowy o współpracy (umowy B2B) zawartej z B Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w C (NIP: (...), dalej: „Spółka “), świadczy Pan usługi transportu produktów żywnościowych.
Umowa ma charakter trwały – obowiązuje od 1 listopada 2023 r. W związku z realizacją przedmiotu umowy Spółka powierza Panu samochód stanowiący własność Spółki lub oddany jej do dyspozycji na innej podstawie prawnej (w tym w ramach umowy leasingu, której stroną jest wyłącznie Spółka). Przekazanie pojazdu odbywa się na podstawie § 3 umowy o współpracy. Pojazd jest przekazywany Panu wyłącznie w celu realizacji usług transportowych na rzecz Spółki – transport produktów żywnościowych do klientów Spółki. Umowa B2B jednoznacznie wyklucza możliwość korzystania z powierzonego pojazdu do Pana celów prywatnych.
Korzystanie z pojazdu niezgodnie z przeznaczeniem stanowi podstawę do natychmiastowego wypowiedzenia umowy oraz nakłada na Pana pełną odpowiedzialność materialną za powierzone mienie. Nie jest Pan właścicielem pojazdu, nie jest leasingobiorcą ani nie posiada żadnego tytułu prawnego do pojazdu poza uprawnieniem do korzystania z niego wyłącznie w celu realizacji usług transportowych na rzecz Spółki. Spółka planuje wprowadzenie do swojej floty pojazdów elektrycznych (w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11 stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych), które następnie będą powierzane podwykonawcom – w tym Panu – na zasadach opisanych powyżej.
W związku z koniecznością ładowania pojazdów elektrycznych Spółka zamierza zainstalować ładowarki przy miejscu zamieszkania lub siedzibie Pana. Ładowarki zostaną zainstalowane i będą finansowane przez Spółkę. Koszty energii elektrycznej zużytej do ładowania powierzonego pojazdu będą jednak tymczasowo ponoszone przez Pana w ramach Pana własnego rachunku za energię elektryczną (gdyż przyłącze należy do Pana lub podmiotu, z którego Pan korzysta).
Rozliczenie zużytej energii elektrycznej oraz zwrot faktycznie poniesionych przez Pana kosztów ładowania będzie realizowany przy wykorzystaniu systemu platformy ładowania, która zapewnia w szczególności: 1. Zdalne sterowanie punktem ładowania (uruchomienie, zatrzymanie, diagnostykę). 2. Raportowanie zużycia energii elektrycznej per sesja ładowania. 3. Rejestrację transakcji ładowania, w tym identyfikację ładowanego samochodu (przypisanego do konkretnego podwykonawcy). 4. Rozliczanie flot samochodowych. 5. Usługę zwrotu kosztów ładowania w miejscu zamieszkania/siedziby podwykonawcy.
Na podstawie raportów generowanych przez operatora platformy Spółka będzie w stanie ustalić w odniesieniu do każdej sesji ładowania: 1. Identyfikację ładowanego samochodu (przypisanego do Pana). 2. Ilość pobranej energii elektrycznej (w kWh). 3. Stawkę za kWh obowiązującą w miejscu ładowania. 4. Kwotę do zwrotu na rzecz Pana. Kwota zwrotu energii elektrycznej będzie odpowiadać wyłącznie faktycznie poniesionym przez Pana wydatkom na energię elektryczną, zużytą do ładowania powierzonego pojazdu na potrzeby realizacji usług transportowych na rzecz Spółki. Zwrot: 1. Nie będzie obejmował żadnego elementu ryczałtowego.
2. Nie będzie zawierał żadnego świadczenia dodatkowego ponad wartość faktycznie zużytej energii. 3. Nie będzie stanowił wynagrodzenia za używanie pojazdu ani żadnego innego składnika wynagrodzenia za świadczone usługi transportowe. 4. Będzie dokonywany wyłącznie w oparciu o raporty platformy ładowania potwierdzające identyfikację pojazdu, ilość pobranych kWh, stawkę za kWh oraz obliczoną kwotę do zwrotu. 5. Nie będzie obejmował żadnego zwrotu kosztów eksploatacji pojazdu do Pana celów prywatnych, bowiem cel taki jest przez umowę wprost wykluczony.
Płaci Pan za energię elektryczną bezpośrednio swojemu dostawcy energii elektrycznej (w ramach własnej umowy o dostarczanie energii do miejsca zamieszkania/siedziby). Platforma ładowania mierzy i rejestruje wolumen energii zużytej na ładowanie powierzonego pojazdu służbowego, co pozwala precyzyjnie wyodrębnić koszty ładowania pojazdu Spółki spośród ogólnych kosztów energii ponoszonej przez Pana. Na tej podstawie Spółka dokonuje zwrotu tej wyodrębnionej kwoty.
Uzupełnienie wniosku W uzupełnieniu wniosku podaje Pan, że: · w okresie, którego dotyczy wniosek, przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej pod firmą A (NIP: (...)) są i będą opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, według stawki 8,5%, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. · wydatków poniesionych na zapłatę za energię elektryczną zużytą do ładowania powierzonego pojazdu nie ujmował i nie będzie ujmował w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.
Pytanie
Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym kwota zwrotu faktycznie poniesionych przez Wnioskodawcę kosztów energii elektrycznej, zużytej do ładowania powierzonego mu przez Spółkę pojazdu elektrycznego, wyłącznie na potrzeby realizacji usług transportowych na rzecz Spółki – dokonywana przez Spółkę na podstawie raportów platformy ładowania – będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Pana stanowisko w sprawie
W Pana ocenie, opisany zwrot kosztów energii elektrycznej nie będzie stanowił dla Pana przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do przychodów z działalności gospodarczej nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Przepis ten wprost wyłącza z kategorii przychodów podatkowych kwoty zwrócone podatnikowi na pokrycie wydatków, które nie zostały i nie mogły zostać zaliczone przez niego do kosztów uzyskania przychodów z prowadzonej działalności.
W Pana ocenie, wydatki na ładowanie cudzego pojazdu nie stanowią Pana kosztów uzyskania przychodu. Pan bowiem nie jest właścicielem pojazdu, nie jest leasingobiorcą ani nie jest w żadnym sensie ekonomicznym i prawnym „użytkownikiem pojazdu we własnym imieniu “. Pojazd stanowi własność Spółki (lub jest przez Spółkę leasingowany). Koszty jego eksploatacji – w tym koszty energii elektrycznej do ładowania – obciążają ekonomicznie Spółkę jako właściciela lub korzystającego z leasingu.
Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki na eksploatację składnika majątkowego niestanowiącego własności podatnika, niepowierzonego mu na podstawie leasingu ani żadnej innej umowy przyznającej tytuł prawny do ujmowania kosztów użytkowania nie mogą być przez podatnika zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Tym samym koszty ładowania powierzonego Panu pojazdu Spółki nie zostały i nie będą mogły zostać zaliczone przez Pana do jego kosztów uzyskania przychodów. Spełniona jest zatem przesłanka wyłączenia, o której mowa w art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Podstawową przesłanką uznania kwoty za przychód podatkowy jest rzeczywiste wzbogacenie podatnika - trwałe przysporzenie majątkowe. Tymczasem Pan, ponosząc tymczasowo koszt ładowania powierzonego pojazdu Spółki, jedynie finansuje wydatek, który ekonomicznie ciąży na Spółce. Zwrot tych kosztów przez Spółkę jedynie przywraca stan majątku Pana sprzed poniesienia wydatku, nie wzbogaca go w żaden sposób. Nie ma tu mowy o żadnym realnym przysporzeniu. Nie korzysta Pan z pojazdu do celów prywatnych – umowa o współpracy wprost to wyklucza. Ładowanie pojazdu służy wyłącznie zapewnieniu jego gotowości do realizacji usług transportowych na rzecz Spółki.
Nie ma zatem mowy o jakiejkolwiek prywatnej korzyści Pana z tytułu opisanego zwrotu. Kwota zwrotu nie stanowi ani nie może być traktowana jako ukryte wynagrodzenie za usługi transportowe. Wynagrodzenie Pana za świadczone usługi zostało precyzyjnie określone w umowie o współpracy (§ 7 tej umowy). Zwrot kosztów energii elektrycznej jest odrębną pozycją, uwarunkowaną wyłącznie faktycznym zużyciem mierzalnym przez system platformy ładowania. Mechanizm rozliczenia, bez elementu ryczałtowego, wyłącznie w oparciu o faktyczne dane z systemu platformy, wyklucza uznanie zwrotu za dodatkowe wynagrodzenie.
Stanowisko Pana jest zbieżne z utrwaloną linią interpretacyjną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W interpretacji indywidualnej z 31 stycznia 2023 r. (znak: 0113- KDIPT2-3.4011.902.2022.1.MS) Dyrektor KIS uznał, że zwrot faktycznie poniesionych przez pracownika kosztów energii na ładowanie służbowego samochodu elektrycznego, udokumentowany raportem operatora systemu ładowania, nie stanowi dla pracownika dodatkowego przychodu ze stosunku pracy.
Wskazuje Pan, że sytuacja Pana jest bardziej zasadna, silniejsza niż sytuacja pracownika analizowana w powyższej interpretacji, z tego względu, że pracownicy mogli korzystać z powierzonego pojazdu również do celów prywatnych, a Pan na mocy umowy B2B jest tego prawa pozbawiony całkowicie. Mechanizm dokumentacyjny oparty na systemie platformy ładowania zapewnia pełną identyfikowalność każdej sesji ładowania i precyzyjne odwzorowanie faktycznych kosztów, co odpowiada modelowi zaaprobowanemu przez Dyrektora KIS w cytowanej interpretacji. Dyrektor KIS w szeregu kolejnych interpretacji konsekwentnie potwierdzał tę samą linię, m.in. w interpretacji z 21 listopada 2023 r. (sygn.
0112-KDIL2-1.4011.771.2023.2.DJ), z 24 stycznia 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.868.2023.1.MS) oraz z 24 kwietnia 2025 r. (sygn. 0114- KDIP3-2.4011.192.2025.2.MJ), każdorazowo stwierdzając, że zwrot faktycznie poniesionych kosztów energii elektrycznej na ładowanie pojazdu służbowego, potwierdzony stosowną ewidencją, nie stanowi dodatkowego przychodu opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Co prawda interpretacje te dotyczyły stosunku pracy, jednak ratio legis oraz analogia normatywna przemawiają za zastosowaniem tych samych zasad do umowy o współpracy między przedsiębiorcami.
Wyłączenie z przychodów na podstawie art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie miało zastosowanie przy łącznym spełnieniu następujących warunków, które w opisanym zdarzeniu przyszłym są zachowane: 1. Zwrot dotyczy wydatków faktycznie poniesionych przez Pana (nie ma charakteru ryczałtowego). 2. Wydatki te nie zostały i nie mogły zostać zaliczone przez Pana do kosztów uzyskania przychodów (pojazd nie jest składnikiem Pana majątku). 3. Zwrot jest udokumentowany raportem operatora platformy ładowania identyfikującym pojazd, ilość kWh i kwotę.
4. Pojazd jest użytkowany wyłącznie w celach związanych z działalnością gospodarczą, brak jakiegokolwiek elementu użytku prywatnego. 5. Zwrot nie zawiera żadnego elementu wynagrodzenia ani nadwyżki ponad faktyczny koszt. Pana zdaniem, opisany zwrot faktycznie poniesionych kosztów energii elektrycznej zużytej do ładowania powierzonego mu pojazdu elektrycznego Spółki nie będzie stanowić dla Pana przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Podstawą prawną tego wyłączenia jest art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnosi Pan o uznanie powyższego stanowiska za prawidłowe.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zasady opodatkowania Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592). Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ww. ustawy: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 14 ust. 1 powołanej na wstępie ustawy: Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
„Kwoty należne” to te przychody, które wynikają ze źródła przychodów, jakim jest działalność gospodarcza i które w następstwie prowadzenia tej działalności stają się wymagalną wierzytelnością, choćby faktycznie środków z tego tytułu jeszcze nie uzyskano. Termin „kwota należna” jest w tym ujęciu tożsamy z pojęciem „wymagalne świadczenie (wierzytelność)”.
Na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13 i ust. 9, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.
Przy czym zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 3a ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów. Pana wniosek Z opisu sprawy wynika m.in., że: · Prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych (transport drogowy towarów). Przychody z działalności są i będą opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. · Od 1 listopada 2023 r. ww. usługi świadczy Pan na rzecz kontrahenta na podstawie umowy współpracy (umowa B2B). · W związku z realizacją przedmiotu umowy kontrahent powierza Panu samochód stanowiący jego własność.
Przekazanie pojazdu odbywa się na podstawie § 3 umowy o współpracy. Pojazd jest przekazywany Panu wyłącznie w celu realizacji usług transportowych na rzecz kontrahenta. Umowa B2B jednoznacznie wyklucza możliwość korzystania z powierzonego pojazdu do Pana celów prywatnych. · Kontrahent planuje przekazać Panu pojazd elektryczny na dotychczasowych zasadach. W tym celu zamierza zainstalować przy miejscu Pana zamieszkania bądź przy miejscu Pana siedziby ładowarki w celu ładowaniu pojazdu. · Ładowarki zostaną zainstalowane i będą finansowane przez kontrahenta.
Koszty energii elektrycznej zużytej do ładowania powierzonego pojazdu będą jednak tymczasowo ponoszone przez Pana w ramach Pana własnego rachunku za energię elektryczną (gdyż przyłącze należy do Pana lub podmiotu, z którego Pan korzysta). · Rozliczenie zużytej energii elektrycznej oraz zwrot faktycznie poniesionych przez Pana kosztów ładowania będzie realizowany przy wykorzystaniu systemu platformy ładowania. · Kwota zwrotu energii elektrycznej będzie odpowiadać wyłącznie faktycznie poniesionym przez Pana wydatkom na energię elektryczną, zużytą do ładowania powierzonego pojazdu na potrzeby realizacji usług transportowych na rzecz kontrahenta. · Płaci Pan za energię elektryczną bezpośrednio swojemu dostawcy energii elektrycznej (w ramach własnej umowy o dostarczanie energii do miejsca zamieszkania/siedziby).
Platforma ładowania mierzy i rejestruje wolumen energii zużytej na ładowanie powierzonego pojazdu służbowego, co pozwala precyzyjnie wyodrębnić koszty ładowania pojazdu kontrahenta spośród ogólnych kosztów energii ponoszonej przez Pana. Na tej podstawie kontrahent dokonuje zwrotu tej wyodrębnionej kwoty. · Wydatków poniesionych na zapłatę za energię elektryczną zużytą do ładowania powierzonego pojazdu nie ujmował i nie będzie ujmował Pan w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.
Wątpliwości Pana dotyczą ustalenia czy kwota zwrotu faktycznie poniesionych przez Pana kosztów energii elektrycznej otrzymana od kontrahenta stanowi dla Pana przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Stosownie do art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 843): Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.
Przechodząc do kwestii opodatkowania otrzymywanego przez Pana zwrotu kosztów związanych z odbywaniem przez Pana podróży zagranicznych, wskazuję, że w myśl art. 12 ust. 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Podatek zryczałtowany pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania. Zatem przedmiotem opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym jest przychód bez pomniejszenia o koszty uzyskania przychodów.
Przytoczony na wstępie przepis art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyłącza z przychodów z działalności gospodarczej kwoty zwrócone podatnikowi na pokrycie wydatków, które nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów tej działalności. Odnosząc się szczegółowo do tego unormowania, wskazuję, że „zwrot” w języku powszechnym oznacza oddanie, zwrócenie czegoś. Użyte w omawianej regulacji określenie „inne wydatki” koresponduje natomiast z poprzedzającym go art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącym zwrotu określonego rodzaju wydatków.
Przez inne wydatki należy zatem rozumieć wydatki inne niż wymienione w art. 14 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dlatego też, jeżeli zwrot poniesionych wydatków dotyczyć będzie kosztów, które zgodnie z przepisami podatkowymi nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, wówczas zwrócone wydatki nie będą dla podatnika przychodem podatkowym. Takie rozwiązanie wynika literalnie z art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Jednocześnie, posługując się zasadami wnioskowania a contrario, z art. 14 ust. 3 pkt 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, mając ponadto na względzie art. 14 ust. 1 tej ustawy, można wyprowadzić zasadę, że zwrócone wydatki zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, stanowią przychody podatnika. Tym samym – skutki podatkowe związane ze zwrotem wydatków są generalnie uzależnione od tego, czy wydatki, które są zwracane, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z przepisami, czy też nie. Jeżeli zwracane wydatki, zgodnie z przepisami podatkowymi, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, wówczas kwota zwrotu powinna podlegać zaliczeniu do przychodów.
Natomiast jeżeli zwrot poniesionych wydatków dotyczyć będzie kosztów, które zgodnie z przepisami podatkowymi nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, wówczas zwrócone wydatki nie będą dla podatnika przychodem podatkowym. Powyższa zasada ma zastosowanie również do podatników, którzy jako formę opodatkowania wybrali ryczał od przychodów ewidencjonowanych. W takim przypadku, opodatkowaniu podlega przychód, a koszty uzyskania przychodów są tylko hipotetyczne, gdyby podatnik wybrał inną formę opodatkowania.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wyłącza opłat za energię elektryczną z katalogu kosztów uzyskania przychodów w przypadku ich związku z prowadzoną działalnością. Wbrew Pana twierdzeniu przedsiębiorca (zleceniobiorca) użytkujący samochód przekazany przez kontrahenta na podstawie umowy B2B może zaliczyć wydatki związane z jego eksploatacją do swoich kosztów uzyskania przychodów o ile samochód jest wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej (realizacji kontraktu). Taka sytuacja ma miejsce w Pana przypadku. Kontrahent bowiem zgodnie z postanowieniami umowy (§ 3 umowy) powierzył Panu samochód w celu realizacji zawartej z nim umowy.
Płaci Pan za energię elektryczną bezpośrednio swojemu dostawcy energii elektrycznej w ramach własnej umowy o dostarczanie energii. Zatem, występuje bezpośredni związek pomiędzy poniesionym kosztem a uzyskanym przychodem ze świadczenia usług na rzecz kontrahenta. Fakt, że samochód nie jest własnością podatnika nie wpływa na brak możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków eksploatacyjnych związanych z użytkowaniem samochodu, jeśli podatnik dysponuje pojazdem na podstawie innych tytułów prawnych. W Pana przypadku jest to umowa z kontrahentem.
Tym samym na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz opisu sprawy stwierdzam, że zwrot wydatków poniesionych przez Pana tytułem opłat za energię w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą dotyczy kosztów, które zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W konsekwencji, zwrot poniesionych przez Pana wydatków stanowi i będzie stanowić u Pana przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych stawką właściwą dla Pana rodzaju działalności. Stanowi bowiem on przysporzenie majątkowe po Pana stronie. Mając na uwadze powyższe stanowisko Pana przedstawione we wniosku uznaję za nieprawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnej wyjaśniam, że rozstrzygnięcia te wydane zostały na gruncie odmiennego stanu faktycznego oraz na gruncie odmiennego stanu prawnego, tj.: · Interpretacja z 31 stycznia 2023 r., znak 0113-KDIPT2-3.4011.902.2022.1.MS dotyczy ustalenia czy kwota stanowiąca zwrot kosztów poniesionych przez pracownika na ładowanie służbowego samochodu elektrycznego, wykorzystywanego również do celów prywatnych, mieści się w ryczałcie, o którym mowa w art. 12 ust. 2a pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w związku z tym płatnik nie powinien doliczać pracownikowi do przychodu ze stosunku pracy wskazanego zwrotu kosztów, a w konsekwencji pobierać i wpłacać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. · Interpretacja z 21 listopada 2023 r., znak 0112-KDIL2-1.4011.771.2023.2.DJ dotyczy ustalenia czy planowany przez płatnika zwrot kosztów poniesionych przez pracownika w celu ładowania (np. w przydomowej stacji ładowania) służbowego samochodu hybrydowego lub elektrycznego wykorzystywanego zarówno do celów służbowych jak i celów prywatnych, będzie stanowił po stronie pracownika dodatkowy przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych lub z jakiegokolwiek innego źródła, a w konsekwencji czy będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym. · Interpretacja z 24 stycznia 2024 r., znak 0113-KDIPT2-3.4011.868.2023.1.MS dotyczy ustalenia czy kwota stanowiąca zwrot kosztów poniesionych przez pracownika na ładowanie służbowego samochodu elektrycznego, wykorzystywanego również do celów prywatnych, mieści się w ryczałcie, o którym mowa w art. 12 ust. 2a pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i w związku z tym płatnik nie powinien doliczać pracownikowi do przychodu ze stosunku pracy wskazanego zwrotu kosztów, a w konsekwencji pobierać i wpłacać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od tego przychodu. · Interpretacja z 24 kwietnia 2025 r., znak 0114—KDIP3-2.4011.192.2025.2.MJ dotyczy ustalenia czy planowany przez Wnioskodawcę zwrot kosztów zużycia energii elektrycznej poniesionych przez Pracownika w celu ładowania w przydomowej stacji ładowania służbowego samochodu elektrycznego wykorzystywanego zarówno do celów służbowych jak i celów prywatnych, mieści się w ryczałcie określonym w art. 12 ust. 2a pkt 1 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym płatnik nie powinien doliczać tego zwrotu do przychodu Pracownika oraz pobierać i wpłacać zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.
Tym samym nie znajdują one zastosowania w Pana sprawie. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.