Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 3

Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowejz 6 listopada 2026 r., sygn. 0115-KDIT3.4011.789.2026.2.RS

Interpretacja aktualnaStanowisko nieprawidłoweTekst u wydawcy: EUREKA

Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.

TezaMożliwość skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego w sytuacji sprzedaży lokalu użytkowego wykorzystywanego w działalności gospodarczej, który został nabyty do majątku prywatnego.

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 września 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan 26 października 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. W lutym 2024 r. Wnioskodawca nabył do majątku prywatnego lokal użytkowy (dalej: „Lokal”). Lokal został nabyty wspólnie z małżonkiem Wnioskodawcy w równych częściach (po 50%). W momencie zakupu Lokalu, między współmałżonkami obowiązywała rozdzielność majątkowa. Lokal został nabyty na podstawie umowy kupna-sprzedaży. Część nieruchomości przypadająca na Wnioskodawcę została nabyta ze środków pochodzących z jego majątku osobistego. W okresie kwiecień-lipiec 2025 r. Wnioskodawca prowadził (...) w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej.

Działalność ta była prowadzona w Lokalu. Lokal nie był nigdy wpisany do ewidencji środków trwałych. W ramach niniejszej działalności gospodarczej nie były rozliczane żadne koszty związane z Lokalem. Wnioskodawca nie odliczył podatku VAT od nabytej nieruchomości. Lokal nigdy nie był wykorzystywany do innych celów. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy nie miała i nie ma związku z obrotem nieruchomościami. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca nigdy nie uzyskiwał i nie uzyskuje żadnych przychodów z tytułu najmu nieruchomości. W kwietniu 2026 r. został sprzedany Lokal. Sprzedaż nastąpiła z majątku prywatnego.

Pozyskanie środki finansowe zostaną wydane przez Wnioskodawcę na własne cele mieszkaniowe w terminie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie Lokalu. Wnioskodawca pragnie wskazać, że w przeszłości nie sprzedał innych nieruchomości niż przedmiotowy Lokal. Złożony wniosek dotyczy 2026 r. Uzupełnienie wniosku 1. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 2 kwietnia 2024 r. Generalnie zakres prowadzonej działalności obejmuje świadczenie usług w zakresie pozaszkolnych form edukacji, obejmujące w szczególności prowadzenie szkoleń, kursów, zajęć edukacyjnych oraz innych form przekazywania wiedzy i rozwijania umiejętności, dostosowanych do potrzeb uczestników.

W okresie kwiecień-lipiec 2025 r. Wnioskodawca prowadził działalność (...), obejmującą prowadzenie salonu (...). 2. Wnioskodawca opodatkowuje przychód/dochód z prowadzonej działalności w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. 3. Od momentu rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej tj. 2 kwietnia 2024 r., nie była ona zawieszana. 4. Przedmiotowy lokal użytkowy został nabyty w celu prowadzenia (...). 5. Poza okresem kwiecień-lipiec 2025 r. lokal nie był wykorzystywany. 6. Żona Wnioskodawcy nie wykorzystywała przedmiotowego lokalu ani jego części. 7. Do prowadzenia działalności gospodarczej wykorzystywany był cały lokal.

Wynikało to z ustaleń Wnioskodawcy z żoną z uwzględnieniem obowiązujących regulacji prawnych w zakresie współposiadania, a w szczególności z art. 206 Kodeksu cywilnego. Nie była zawarta umowa w formie pisemnej. 8. Na moment sprzedaży w kwietniu 2026 r. w małżeństwie Wnioskodawcy nadal obowiązywała rozdzielność majątkowa. Lokal w udziale 50% przez cały okres posiadania należał do majątku odrębnego Wnioskodawcy. 9. Na zakup udziału we własnym lokalu mieszkalnym, w którym Wnioskodawca zamierza mieszkać oraz ewentualnie na wydatki na modernizację lub remont tego lokalu. 10. Przed sprzedażą Wnioskodawca nie był właścicielem całego lokalu użytkowego.

11. Lokal użytkowy został sprzedany w całości osobie prowadzącej jednoosobową działalność gospodarczą. Podmiot ten nabył zarówno wszystkie udziały do lokalu Wnioskodawcy jak i jego żony.

Pytanie

Czy w przypadku uzyskania dochodu ze zbycia Lokalu z majątku prywatnego, Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, może on skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych sprzedając Lokal z majątku prywatnego. Generalnie, dochód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Ustawodawca przewiduje jednak zwolnienie od podatku dochodowego dla tego rodzaju dochodu.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 Ustawy PIT za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na: a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie, c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego, d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Zgodnie z art. 21 ust. 25a Ustawy PIT wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.

Zgodnie z art. 21 ust. 26 Ustawy PIT przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Przez własne budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.

Wnioskodawca będzie zatem uprawniony do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodu osiągniętego ze sprzedaży Lokalu, pod warunkiem, że: · sprzedaż nastąpiła z majątku prywatnego, która jest opodatkowana na podstawie art. 30e Ustawy PIT; · środki finansowe uzyskane ze sprzedaży zostaną poniesione na własne cele mieszkaniowe, wymienione enumeratywnie w art. art. 21 ust. 25 Ustawy PIT; · przychód uzyskany ze zbycia Lokalu został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe w ciągu 3 lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie Lokalu; · wydatki zostały udokumentowane.

Zgodnie z art. 30e Ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „Ustawa PIT”) od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a Ustawy PIT źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2, nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 Ustawy PIT przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia: 1) na podstawie umowy przewłaszczenia w celu zabezpieczenia wierzytelności, w tym pożyczki lub kredytu - do czasu ostatecznego przeniesienia własności przedmiotu umowy; 2) w formie wniesienia wkładu niepieniężnego do spółki lub spółdzielni środków obrotowych, środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych; 3) składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat; 4) składników, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 19, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki te zostały wycofane z działalności gospodarczej, i dniem ich odpłatnego zbycia nie upłynęło 6 lat.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł, c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 Ustawy PIT działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. W pierwszej kolejności Wnioskodawca pragnie wskazać, że sprzedaż Lokalu nie nastąpiła w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Sprzedaż przedmiotowego Lokalu nie będzie zatem stanowiła przychodu z działalności gospodarczej, gdyż przedmiotowy Lokal nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie prowadził również działalności związanej z nieruchomościami. Aby przychód ze sprzedaży Lokalu stanowił przychód z działalności gospodarczej Wnioskodawca musiałby prowadzić lub mieć zamiar prowadzenia działalności związanej z nieruchomościami. Zatem decydujący dla rozróżnienia pomiędzy zarządem majątkiem prywatnym a zarządem majątkiem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest zamiar samego podatnika.

To zamiar podatnika decyduje o tym czy dany składnik majątku ma by powiązany z wykonywaniem działalności gospodarczej czy z innym źródłem przychodów. Takie stanowisko zaprezentował m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 października 2023 r., sygn. akt II FSK 372/21. W przedmiotowym przypadku zamiarem Wnioskodawcy było zachowanie Lokalu w majątku osobistym, a nie przyporządkowanie go do działalności gospodarczej. O zamiarze zarządzania Lokalem poza działalnością gospodarczą świadczą ponadto obiektywne okoliczności. Wnioskodawca nie wprowadził Lokalu do ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca nie dokonywał w ramach prowadzonej działalności gospodarczej amortyzacji Lokalu, nie ujmował wydatków związanych z Lokalem do kosztów prowadzonej działalności gospodarczej. Ponadto, Wnioskodawca pragnie wskazać, że aby czynności Wnioskodawcy miały charakter działalności gospodarczej, musiałyby być prowadzone w sposób zorganizowany i ciągły na wzór profesjonalnego podmiotu zajmującego się wynajmem lub sprzedażą nieruchomości. Wnioskodawca nie świadczył żadnej działalności odnośnie przedmiotowego Lokalu. Świadczenie obejmuje zachowanie/działanie na rzecz innej osoby. Świadczenie zakłada zatem istnienie podmiotu będącego jego odbiorcą.

Lokal nie był przedmiotem usług świadczonych na rzecz innego podmiotu. Korzystanie z własnego majątku prywatnego nie jest usługą, gdyż nie występuje wówczas konsument usługi. Czynności Wnioskodawcy były realizowane wyłącznie w ramach zarządzania majątkiem prywatnym, który nie jest związany z prowadzeniem działalności gospodarczej. Jak zostało już wskazane powyżej, przedmiotowy Lokal nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej. W konsekwencji, nie jest również spełniony warunek, o którym mowa w art. 14 ust. 2 Ustawy PIT.

Jako że przychód ze sprzedaży Lokalu powinien być zaliczony do źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. Ustawy PIT, dochód z tego tytułu opodatkowany jest na podstawie art. 30e Ustawy PIT. Analiza art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy PIT prowadzi do wniosku, że kluczowe znaczenie dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia ma aby dochód został osiągnięty ze zbycia nieruchomości z majątku prywatnego. Przepisy nie wskazują rodzaju nieruchomości, który podlega temu zwolnieniu. Oznacza to, że zwolnienie obejmuje każdy rodzaj nieruchomości, zarówno lokale mieszkalne jak i lokale użytkowe.

Zatem, sprzedaż lokalu użytkowego wchodzącego w skład prywatnego majątku osoby fizycznej może dawać prawo do skorzystania z tego zwolnienia pod warunkiem wydatkowania środków uzyskanych ze sprzedaży na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, przy zachowaniu ustawowego terminu. Odnośnie rodzaju nieruchomości, znaczenie ma klasyfikacja prawna nabywanego, a nie sprzedawanego lokalu. W ocenie Wnioskodawcy, dochód uzyskany ze sprzedaży Lokalu będzie korzystał ze zwolnienia z opodatkowania.

Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków (nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie tzw. "dachu nad głową". Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter mieszany, podmiotowo-przedmiotowy: wydatkowanie środków na określony przedmiot w połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy - zaspokojenie jego własnych celów mieszkaniowych.

W przypadku nabycia lokalu mieszkalnego ze środków ze sprzedaży innej nieruchomości podatnik faktycznie powinien w nowo nabytej nieruchomości realizować własne cele mieszkaniowe, a więc mieszkać. W świetle powyższego, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia w związku z zakupem lokalu mieszkalnego na cele mieszkalne jedynie w sytuacji, gdy nabył ten lokal mieszkalny w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych i faktycznie realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby mieszkaniowe. Pozyskanie środki finansowe zostaną wydane przez Wnioskodawcę na własne cele mieszkaniowe w terminie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie Lokalu.

Będą to wydatki, które mieszczą się w katalogu wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazane w art. 21 ust. 25 Ustawy PIT.

Wnioskodawca pragnie wskazać, że niniejsze stanowisko zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Podatkowej m.in. w interpretacji indywidualnej z: · 4 maja 2026 r., sygn. akt 0114-KDIP2-1.4011.16.2026.2.MR1 · 12 marca 2024 r., sygn. akt 0112-KDSL1-2.4011.43.2024.2.MO Reasumując, Wnioskodawca będzie uprawniony do skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania dochodu osiągniętego ze sprzedaży Lokalu, gdyż: · sprzedaż nastąpiła z jego majątku prywatnego; · środki finansowe uzyskane ze sprzedaży zostaną wydane przez Wnioskodawcę na własne cele mieszkaniowe; · wydatki będą dokonane w terminie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie Lokalu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłem przychodów są jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy: Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, c) prawa wieczystego użytkowania gruntów – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje więc generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości oraz ww. praw majątkowych przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i które nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej rodzi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym. Jeżeli natomiast ich odpłatne zbycie następuje po upływie tego okresu, przychód z tego tytułu nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Jednakże z art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy wynika, że przepisu ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Z kolei, w myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. W art. 14 ust. 2 ww. ustawy, wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które w przypadku uzyskania ich przez podatnika, stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Takimi przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia środków trwałych i innych składników majątku, co wynika z treści art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.

W myśl przepisu art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy: Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących: a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł, c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ̶ wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Zatem, regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, objęty został m.in. przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego, podlegającego ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz składników majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził, czy też nie wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej.

Jednocześnie zgodnie z art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ww. ustawy) używanych aktualnie w działalności, jak i przychody uzyskane z odpłatnego zbycia tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane.

Dotyczy to również sytuacji, w której składniki te przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat. Z literalnej wykładni przywołanych przepisów wynika zatem, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości wykorzystywanych w działalności gospodarczej powstanie przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Przy kwalifikacji przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości decydujące znaczenie ma bowiem przedmiotowe i funkcjonalne powiązanie danego rodzaju przychodu ze źródłem jego uzyskania.

Jak wynika z opisu sprawy, w lutym 2024 r. wspólnie z małżonkiem nabył Pan do majątku prywatnego lokal użytkowy, w równych częściach (po 50%). W okresie kwiecień-lipiec 2025 r. w ww. lokalu prowadził Pan (...) w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej. W kwietniu 2026 r. wraz z małżonką sprzedał Pan ten lokal. Przedmiotowy lokal użytkowy został nabyty w celu prowadzenia (...). Poza okresem kwiecień-lipiec 2025 r. lokal nie był wykorzystywany.

Wątpliwości Pana sprowadzają się zatem do ustalenia do jakiego źródła zaliczyć sprzedaż opisanego we wniosku lokalu użytkowego, a w konsekwencji do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W świetle powyższego, mając na względzie przedstawiony opis sprawy oraz cytowane wyżej przepisy stwierdzić należy, że przychód uzyskany z odpłatnego zbycia lokalu użytkowego stanowi przychód uzyskany z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, jest to przychód ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a nie – wbrew Pana twierdzeniu – z art. 10 ust. 1 pkt 8 tej ustawy. Dochód ze sprzedaży lokalu użytkowego podlega opodatkowaniu na zasadach właściwych dla wybranej przez Pana formy opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Odnosząc się natomiast do kwestii zwolnienia przedmiotowego, należy stwierdzić, co następuje.

W myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Powołany przepis wyraźnie odnosi się do dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e cyt. ustawy. Jak stanowi art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Ponadto w myśl art. 30e ust. 6 pkt 2 ww. ustawy: Przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania, jeżeli przychód ze sprzedaży nieruchomości i praw stanowi przychód z działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1. Z przytoczonych regulacji wynika, że zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma zastosowanie wyłącznie do dochodów ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych kwalifikowanych do źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Tym samym zwolnienie to nie ma zastosowania do dochodów uzyskanych z pozarolniczej działalności gospodarczej, kwalifikowanych do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Zatem skoro sprzedaż przez Pana lokalu użytkowego skutkuje powstaniem po Jego stronie przychodu ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. z działalności gospodarczej, w niniejszej sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie przedmiotowe wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Końcowo, odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnej wyjaśniam, że rozstrzygnięcia te wydane zostały na gruncie odmiennego stanu faktycznego oraz w innym stanie prawnym. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.

47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje i akapity, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.