Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
12 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 21 września i 9 października 2026 r. (daty wpływu). Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego
1. A A prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą B, NIP (...) (dalej: Wnioskodawca), od 14 lipca 2017 r. Ma w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy (art. 3 ust. 1 ustawy o PIT), rozlicza podatek liniowo (art. 30c ustawy o PIT), prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, nie prowadzi ksiąg rachunkowych, nie ma statusu centrum badawczo-rozwojowego. Wniosek dotyczy 2025 r. 2. Wnioskodawca zawarł 1 lipca 2024 r. umowę o świadczenie usług programistycznych (dalej: Umowa) z C sp. z o.o. (dalej: Kontrahent). Kontrahent jest pośrednikiem: prace służą jego klientowi – D, a odbiorcą rezultatu jest klient D z branży (...).
Stroną Umowy, nabywcą praw autorskich i płatnikiem wynagrodzenia jest wyłącznie Kontrahent. 3. Wniosek dotyczy programu komputerowego E – systemu wspierającego sprzedaż nowych (...) (dalej: Oprogramowanie). „D” jest nazwą podmiotu, na rzecz którego prowadzono projekt, a nie nazwą programu; nie są to dwa odrębne programy. 4. Oprogramowanie ma funkcjonalności (...).
5. Przy wytworzeniu Oprogramowania Wnioskodawca podjął działania: (...) 6. Działalność prowadzona jest systematycznie i metodycznie, według przyjętego systemu pracy, harmonogramów i celów, przez kolejne etapy: analiza założeń i wymagań; architektura rozwiązania; implementacja kodu źródłowego; testowanie; wdrożenie; dalszy rozwój funkcjonalny. Cel projektowy: wytworzenie Oprogramowania o funkcjonalnościach z punktu 4. Zasoby: praca własna Wnioskodawcy, sprzęt z punktu 11, środki własne.
7. Działalność Wnioskodawcy obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy o PIT w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce i nie obejmuje badań naukowych w rozumieniu art. 5a pkt 39 ustawy o PIT. 8. Efekty prac Wnioskodawcy – zarówno przy tworzeniu, jak i przy rozwijaniu (ulepszaniu) Oprogramowania – są każdorazowo odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz stanowią utwory w rozumieniu art. 1 tej ustawy. Efektem prac Wnioskodawcy nie są części programów komputerowych pozbawione cech odrębnego oprogramowania.
Autorskie prawa majątkowe do każdego z tych programów przysługują pierwotnie Wnioskodawcy do chwili ich przeniesienia na Kontrahenta. Efekty prac zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy wymagającej jedynie określonych umiejętności programistycznych, której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są jedynie techniczną, lecz twórczą realizacją projektów zlecanych przez Kontrahenta. 9. Przeniesienie majątkowych praw autorskich następuje każdorazowo na podstawie Umowy.
Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta autorskie prawa majątkowe do utworów powstałych w wykonaniu Umowy oraz prawa zależne i pokrewne, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych. 10. Część wynagrodzenia otrzymywanego od Kontrahenta stanowi zapłatę za przeniesienie majątkowych praw autorskich do programów komputerowych. Wniosek dotyczy wyłącznie dochodu z tego tytułu.
11. Wnioskodawca poniósł następujące wydatki na prowadzoną bezpośrednio przez siebie działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej: zakup sprzętu komputerowego; zakup podzespołów komputerowych i urządzeń peryferyjnych; zakup specjalistycznej literatury branżowej; udział w odpłatnych konferencjach i szkoleniach branżowych. Sprzęt, podzespoły i urządzenia peryferyjne nie są środkami trwałymi.
Sprzęt komputerowy służy implementacji i testowaniu kodu źródłowego; podzespoły i urządzenia peryferyjne służą obsłudze stanowiska pracy przy projektowaniu i implementacji; literatura, konferencje i szkolenia służą pozyskaniu wiedzy wykorzystywanej przy projektowaniu architektury Oprogramowania. Koszty nieprzypisane jednoznacznie do przychodów z kwalifikowanych praw przypisuje się proporcjonalnie do udziału tych przychodów w przychodach ogółem (analogia do art. 22 ust. 3 ustawy o PIT). 12. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco, od 1 lipca 2024 r., ewidencję odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, spełniającą wymogi art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT.
Zamierza objąć stawką 5% kwalifikowany dochód osiągnięty w 2025 r. w rozliczeniu rocznym. Uzupełnienie wniosku Wnioskodawca potwierdził, że efekty jego pracy powstające zarówno w związku z tworzeniem, jak i rozwijaniem Oprogramowania stanowią odrębne programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Są one tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca odpowiada za architekturę Oprogramowania oraz samodzielnie implementuje funkcjonalności backendowe służące sprzedaży nowych (...).
W zakresie realizowanych przez siebie funkcjonalności Wnioskodawca samodzielnie opracowuje algorytmy rozumiane jako logiczny sposób wykonania określonych operacji przez program oraz kolejność przetwarzania danych potrzebną do osiągnięcia zakładanego rezultatu. Opracowanie tej logiki jest elementem projektowania i implementowania funkcjonalności backendowych Oprogramowania. Wnioskodawca wykorzystuje wysokopoziomowe języki programowania właściwe dla stosu technologicznego systemu E, służące do implementacji kodu źródłowego, logiki backendowej oraz funkcjonalności Oprogramowania.
Wytworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę funkcjonalności Oprogramowania, o ile stanowią rezultat jego samodzielnej pracy twórczej, są każdorazowo odrębnymi programami komputerowymi. Nie są wyłącznie fragmentami pozbawionymi cech odrębnego oprogramowania. Autorskie prawa majątkowe do tych rezultatów przysługują pierwotnie Wnioskodawcy do chwili ich przeniesienia na Kontrahenta. Nowy lub ulepszony charakter rezultatów pracy Wnioskodawcy nie jest wynikiem działalności polegającej na wprowadzaniu rutynowych i okresowych zmian.
Prace mają charakter twórczy i obejmują projektowanie oraz wytwarzanie nowych rozwiązań programistycznych dostosowanych do wymagań projektu E. Efekty prac nie mają charakteru odtwórczego ani powtarzalnego. Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się w samodzielnym analizowaniu wymagań użytkownika docelowego, projektowaniu architektury systemu, opracowywaniu sposobu realizacji nowych funkcjonalności i ich implementacji w postaci kodu źródłowego. Rezultaty prac nie polegają na prostym odtworzeniu wcześniej istniejących rozwiązań, lecz prowadzą do powstania indywidualnych rozwiązań umożliwiających sprzedaż nowych (...) w określonych ścieżkach biznesowych.
Działania dotyczą programu komputerowego E ─ (...). Wnioskodawca zastosował narzędzia programistyczne właściwe dla stosu technologicznego projektu oraz własne koncepcje architektoniczne i programistyczne pozwalające połączyć dwie odrębne ścieżki zawierania umów ubezpieczenia z backendową obsługą procesu sprzedaży. Rozwiązanie wymagało samodzielnego zaprojektowania architektury, logiki działania oraz sposobu realizacji funkcjonalności odpowiadających wymaganiom użytkownika docelowego. Oryginalność Oprogramowania polega na (...). Każda z tworzonych funkcjonalności wymaga analizy konkretnego problemu, opracowania koncepcji rozwiązania i jego implementacji.
W takiej postaci rozwiązania te nie występowały wcześniej w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy. Systematyczność działalności polega na prowadzeniu prac w sposób uporządkowany, zaplanowany i metodyczny. Poszczególne czynności są realizowane według kolejnych etapów obejmujących: analizę założeń i wymagań, zaprojektowanie architektury rozwiązania, implementację kodu źródłowego, testowanie, wdrożenie oraz dalszy rozwój funkcjonalny. Prace są prowadzone według przyjętego systemu pracy, harmonogramów i celów, a nie w sposób przypadkowy. W zakresie objętym wnioskiem, tj. (...). Prace były finansowane ze środków własnych Wnioskodawcy pochodzących z prowadzonej działalności gospodarczej.
Zasobami wykorzystywanymi do ich realizacji były praca własna Wnioskodawcy i posiadany przez niego sprzęt. W 2025 r. w ramach projektu osiągano cele polegające na (...). Opracowanie tych rozwiązań następowało przy wykorzystaniu pracy własnej Wnioskodawcy, jego wiedzy i doświadczenia, sprzętu komputerowego oraz środków własnych przeznaczonych na prowadzenie działalności. Harmonogram prac miał charakter etapowy i obejmował kolejno analizę założeń i wymagań, projektowanie architektury rozwiązania, implementację kodu źródłowego, testowanie, wdrożenie oraz dalszy rozwój funkcjonalny.
Harmonogram ten był realizowany w stosunku do programu E, a zakres poszczególnych etapów był dostosowywany do funkcjonalności aktualnie tworzonej lub rozwijanej. Innowacyjne rozwiązania powstają przy wykorzystaniu technologii służących tworzeniu (...). Odróżnia je od wcześniejszych rozwiązań Wnioskodawcy indywidualne dostosowanie architektury i logiki do wymagań konkretnego projektu. Tworzone i rozwijane Oprogramowanie opiera się na wiedzy i rozwiązaniach z zakresu analizy wymagań, projektowania architektury systemów informatycznych, tworzenia aplikacji (...).
Rozwiązania te są łączone i wykorzystywane stosownie do problemu funkcjonalnego rozwiązywanego w ramach konkretnego elementu systemu E. Przed rozpoczęciem realizacji Oprogramowania Wnioskodawca dysponował wiedzą i doświadczeniem zawodowym niezbędnym do tworzenia (...). Zasób ten stanowił punkt wyjścia do realizacji projektu i był następnie wykorzystywany oraz rozwijany w związku z rozwiązywaniem kolejnych problemów technicznych i funkcjonalnych.
Wnioskodawca wykorzystuje i rozwija wiedzę oraz umiejętności z zakresu analizy wymagań, projektowania architektury oprogramowania, tworzenia kodu źródłowego, programowania backendu, projektowania logiki biznesowej, testowania, wdrażania oraz dalszego rozwoju systemów informatycznych.
Wiedza ta jest wykorzystywana do projektowania i tworzenia nowych zastosowań odpowiadających wymaganiom projektu E. Wnioskodawca potwierdził, że efekty jego samodzielnej pracy, określane we wniosku jako program komputerowy lub Oprogramowanie, zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, są każdorazowo odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Nie są one częściami programów pozbawionymi cech odrębnego oprogramowania.
Przeniesienie przez Wnioskodawcę majątkowych praw autorskich do programów komputerowych każdorazowo, zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, następowało i będzie następowało zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej ustawy. Na podstawie Umowy Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta autorskie prawa majątkowe do utworów powstałych w wykonaniu Umowy, wraz z prawami zależnymi i pokrewnymi, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych.
Wnioskodawca doprecyzował, że pod pojęciem kosztów zakupu: a) sprzętu komputerowego rozumie koszty zakupu komputerów stacjonarnych oraz komputerów przenośnych; sprzęt komputerowy jest wykorzystywany przy projektowaniu, tworzeniu, zapisywaniu, uruchamianiu i testowaniu kodu źródłowego Oprogramowania; sprzęt ten nie stanowi środków trwałych; b) podzespołów komputerowych rozumie koszty zakupu: procesora, płyty głównej, pamięci RAM, karty graficznej, karty dźwiękowej oraz karty sieciowej, a urządzeń peryferyjnych rozumie koszty zakupu: monitora, klawiatury, myszy komputerowej, drukarki, skanera, kamery internetowej oraz rzutnika; podzespoły oraz urządzenia peryferyjne służą utrzymaniu i obsłudze stanowiska pracy wykorzystywanego przy projektowaniu, implementowaniu i testowaniu Oprogramowania i nie stanowią środków trwałych.
Pytania
1. Czy opisana we wniosku działalność Wnioskodawcy, polegająca na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania, stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT? 2. Czy odpłatne przeniesienie przez Wnioskodawcę autorskich praw majątkowych do programów komputerowych wytworzonych i rozwiniętych w ramach opisanej działalności stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a osiągnięty z tego tytułu kwalifikowany dochód może zostać opodatkowany stawką 5% zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT?
3. Czy na potrzeby wyznaczenia wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, do kosztów, o których mowa w literze „a” wzoru, Wnioskodawca może zaliczyć następujące wydatki faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej: zakup sprzętu komputerowego; zakup podzespołów komputerowych; zakup urządzeń peryferyjnych; zakup specjalistycznej literatury branżowej; udział w odpłatnych konferencjach branżowych; udział w odpłatnych szkoleniach branżowych?
Pana stanowisko w sprawie
Ad 1 Zdaniem Wnioskodawcy, opisana działalność stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działalność Wnioskodawcy spełnia łącznie wszystkie przesłanki tej definicji. Po pierwsze, ma charakter twórczy – jej efektem są programy komputerowe stanowiące oryginalne, indywidualne wytwory intelektu Wnioskodawcy, co opisano w punktach 4, 5 i 8 opisu stanu faktycznego.
Efekty prac nie mają charakteru odtwórczego ani rutynowego. Po drugie, obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy o PIT w związku z art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności z zakresu narzędzi informatycznych i oprogramowania do projektowania i tworzenia nowych lub ulepszonych produktów, a prace te nie stanowią rutynowych i okresowych zmian. Po trzecie, jest podejmowana w sposób systematyczny – metodycznie, według harmonogramów i z przyjętymi celami, co opisano w punkcie 6 opisu stanu faktycznego.
Po czwarte, jej celem jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie ich do tworzenia nowych zastosowań, co opisano w punkcie 7 opisu stanu faktycznego. Ad 2 Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne przeniesienie autorskich praw majątkowych do programów komputerowych stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT, a kwalifikowany dochód z tego tytułu może zostać opodatkowany stawką 5%.
Zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie prawnej, którego przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Programy komputerowe opisane we wniosku podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i zostały wytworzone lub rozwinięte w ramach działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy. Stanowią one zatem kwalifikowane prawa własności intelektualnej.
Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta autorskie prawa majątkowe do wytworzonych programów komputerowych za wynagrodzeniem. Odpłatne przeniesienie tych praw stanowi ich sprzedaż w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT. Wnioskodawca prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT, pozwalającą ustalić kwalifikowany dochód odrębnie dla każdego kwalifikowanego prawa.
W konsekwencji Wnioskodawca jest uprawniony do opodatkowania sumy kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej stawką 5%, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT Ad 3 Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki wymienione w opisie stanu faktycznego mogą zostać zaliczone do kosztów, o których mowa w literze „a” wskaźnika nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT), jako koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
Każdy z wymienionych wydatków pozostaje w bezpośrednim, funkcjonalnym związku z działaniami składającymi się na wytwarzanie i rozwijanie Oprogramowania, co wykazano w punkcie 11 opisu stanu faktycznego. Wydatki te nie stanowią kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT. W zakresie, w jakim dany wydatek służy zarówno działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem, jak i pozostałej działalności, Wnioskodawca uwzględni go we wskaźniku nexus wyłącznie w części, w jakiej służy działalności badawczo-rozwojowej, według proporcji opisanej w opisie stanu faktycznego.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) stanowi, że: Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy: Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; 2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; 3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to: a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2023 r. poz. 742, z późn. zm.), b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one: prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce: Badania naukowe są działalnością obejmującą: 1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; 2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że zawarł Pan umowę o świadczenie usług programistycznych.
Wskazał Pan, że wniosek dotyczy programu komputerowego E – systemu wspierającego sprzedaż nowych (...). „D” jest nazwą podmiotu, na rzecz którego prowadzono projekt, a nie nazwą programu; nie są to dwa odrębne programy. Oprogramowanie ma następujące funkcjonalności (...). Wykorzystuje Pan wysokopoziomowe języki programowania właściwe dla stosu technologicznego systemu E, służące do (...).
Efekty Pana pracy – zarówno przy tworzeniu, jak i przy rozwijaniu (ulepszaniu) Oprogramowania – są każdorazowo odrębnymi programami komputerowymi podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz stanowią utwory w rozumieniu art. 1 tej ustawy. Są one tworzone i rozwijane bezpośrednio przez Pana. Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku). Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś).
W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
W opisie sprawy wskazał Pan, że efekty Pana prac zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem i są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy wymagającej jedynie określonych umiejętności programistycznych, której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są jedynie techniczną, lecz twórczą realizacją projektów zlecanych przez Kontrahenta. Twórczy charakter Pana działalności przejawia się w samodzielnym analizowaniu wymagań użytkownika docelowego, projektowaniu architektury systemu, opracowywaniu sposobu realizacji nowych funkcjonalności i ich implementacji w postaci kodu źródłowego.
Rezultaty prac nie polegają na prostym odtworzeniu wcześniej istniejących rozwiązań, lecz prowadzą do powstania indywidualnych rozwiązań umożliwiających sprzedaż nowych (...) w określonych ścieżkach biznesowych. Nowy lub ulepszony charakter rezultatów Pana pracy nie jest wynikiem działalności polegającej na wprowadzaniu rutynowych i okresowych zmian. Prace mają charakter twórczy i obejmują projektowanie oraz wytwarzanie nowych rozwiązań programistycznych dostosowanych do wymagań projektu E. Efekty prac nie mają charakteru odtwórczego ani powtarzalnego. Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych ma twórczy charakter.
Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny.
W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. Wskazał Pan, że systematyczność działalności polega na prowadzeniu prac w sposób uporządkowany, zaplanowany i metodyczny. Poszczególne czynności są realizowane według kolejnych etapów obejmujących: analizę założeń i wymagań, zaprojektowanie architektury rozwiązania, implementację kodu źródłowego, testowanie, wdrożenie oraz dalszy rozwój funkcjonalny.
Prace są prowadzone według przyjętego systemu pracy, harmonogramów i celów, a nie w sposób przypadkowy. Harmonogram prac miał charakter etapowy i obejmował kolejno: analizę założeń i wymagań, projektowanie architektury rozwiązania, implementację kodu źródłowego, testowanie, wdrożenie oraz dalszy rozwój funkcjonalny. Harmonogram ten był realizowany w stosunku do programu E, a zakres poszczególnych etapów był dostosowywany do funkcjonalności aktualnie tworzonej lub rozwijanej. W 2025 r. celem Pana było tworzenie i rozwijanie programu E w taki sposób, (...). Zasobami wykorzystywanymi do ich realizacji były Pana własna praca i posiadany sprzęt.
W 2025 r. w ramach projektu osiągnięto cele polegające na (...). Opracowanie tych rozwiązań nastąpiło przy wykorzystaniu Pana własnej pracy, wiedzy i doświadczenia, sprzętu komputerowego oraz środków własnych przeznaczonych na prowadzenie działalności. Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana programów komputerowych jest spełnione.
Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań.
Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Z opisu sprawy wynika, że tworzone i rozwijane Oprogramowanie opiera się na wiedzy i rozwiązaniach z zakresu analizy wymagań, projektowania architektury systemów informatycznych, tworzenia aplikacji (...). Rozwiązania te są łączone i wykorzystywane stosownie do problemu funkcjonalnego rozwiązywanego w ramach konkretnego elementu systemu E. Przed rozpoczęciem realizacji Oprogramowania dysponował Pan wiedzą i doświadczeniem zawodowym niezbędnym do tworzenia (...).
Zasób ten stanowił punkt wyjścia do realizacji projektu i był następnie wykorzystywany oraz rozwijany w związku z rozwiązywaniem kolejnych problemów technicznych i funkcjonalnych. Wykorzystuje i rozwija Pan wiedzę oraz umiejętności z zakresu analizy wymagań, projektowania architektury oprogramowania, tworzenia kodu źródłowego, programowania backendu, projektowania logiki biznesowej, testowania, wdrażania oraz dalszego rozwoju systemów informatycznych. Wiedza ta jest wykorzystywana do projektowania i tworzenia nowych zastosowań odpowiadających wymaganiom projektu E. Oryginalność Oprogramowania polega na (...).
Każda z tworzonych funkcjonalności wymaga analizy konkretnego problemu, opracowania koncepcji rozwiązania i jego implementacji. W takiej postaci rozwiązania te nie występowały wcześniej w Pana praktyce gospodarczej. Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań. Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i” wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich tych czynności, tj.: · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności; · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności. Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin.
Prace te obejmują kolejno: · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z wiedzą, zrozumienie jej; · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów badań rozwojowych; · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych; · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia celów prac rozwojowych.
Co istotne, całość ww. czynności służy: · planowaniu produkcji oraz · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług – od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres. Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
O tym, jakie zmiany do produktów, procesów lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług. Jak Pan wskazuje, tworzone i rozwijane Oprogramowanie opiera się na wiedzy i rozwiązaniach z zakresu analizy wymagań, projektowania architektury systemów informatycznych, tworzenia aplikacji (...). Rozwiązania te są łączone i wykorzystywane stosownie do problemu funkcjonalnego rozwiązywanego w ramach konkretnego elementu systemu E. Innowacyjne rozwiązania powstają przy wykorzystaniu technologii służących tworzeniu (...).
Odróżnia je od Pana wcześniejszych rozwiązań indywidualne dostosowanie architektury i logiki do wymagań konkretnego projektu. Nowy lub ulepszony charakter rezultatów Pana pracy nie jest wynikiem działalności polegającej na wprowadzaniu rutynowych i okresowych zmian. Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe. Ponadto sam Pan wskazał, że Pana działalność obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy o PIT w zw. z art. 4 ust. 3 ustawy — Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego uzupełnieniu.
Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy: Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są: 1) patent, 2) prawo ochronne na wzór użytkowy, 3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, 4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego, 5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin, 6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu, 7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r. poz. 213), 8) autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym. Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru: (a + b) x 1,3 a + b + c + d w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na: a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy: Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy: Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty: 1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej; 3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi; 4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani: 1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych; 2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej; 3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu; 4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3; 5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4. Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy: Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy: W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c. Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został osiągnięty.
Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wskazał Pan, że efekty Pana pracy powstające zarówno w związku z tworzeniem, jak i rozwijaniem Oprogramowania stanowią odrębne programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych oraz utwory w rozumieniu art. 1 tej ustawy; nie są częściami programów komputerowych pozbawionymi cech odrębnego oprogramowania. Na podstawie Umowy przenosi Pan na Kontrahenta autorskie prawa majątkowe do utworów powstałych w wykonaniu Umowy, wraz z prawami zależnymi i pokrewnymi, bez ograniczeń czasowych i terytorialnych.
Przeniesienie majątkowych praw autorskich do programów komputerowych każdorazowo, zarówno w przypadku ich tworzenia, jak i rozwijania, następowało i będzie następowało zgodnie z wymogami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tej ustawy. Ponadto z treści wniosku wynika, że od 1 lipca 2024 r. prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję, spełniającą wymogi art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT.
Zamierza Pan zastosować 5% stawkę do dochodu kwalifikowanego za 2025 r., tj. dochodu ustalonego w odniesieniu do części wynagrodzenia od Kontrahenta stanowiącego wynagrodzenie za przeniesienie majątkowych praw autorskich do programów komputerowych (wniosek w zakresie preferencji dotyczy tylko tej części wynagrodzenia).
Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2509 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”). Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP: Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w przypadku, gdy efektem Pana pracy faktycznie były odrębne programy komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, to autorskie prawa do tych odrębnych programów komputerowych, wytwarzanych samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej będą kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle bowiem art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie prawnej. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej za okres objęty wnioskiem, tj. za rok 2025 r. Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się jako iloczyn: ‒ dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i ‒ wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między: ‒ wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, ‒ kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz ‒ dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika. Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem. Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy, przy zachowaniu właściwej proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w zakresie, w jakim służyły prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej, której efektem było powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność. Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego przedstawiony we wniosku.
Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę.
Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.