Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
20 sierpnia 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 17 sierpnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 23 września 2026 r. (data wpływu 29 września 2026 r.) i 8 października 2026 r. (data wpływu 13 października 2026 r.). Treść wniosku jest następująca:
Opis zdarzenia przyszłego
Jest Pani osobą niepełnosprawną (rocznik (...)). Decyzją z (...) 2012 r. została Pani uznana trwale i całkowicie niezdolną do pracy. Wraz z mężem jest Pani właścicielem domu jednorodzinnego, który jest obecnie ogrzewany piecem węglowym. Pani stan zdrowia poważnie uniemożliwia Pani czynności związane z ogrzewaniem domu (mąż – l. 75 – pod stałą opieką (...)). W celu poprawy warunków zdrowia i komfortu życia podjęła Pani decyzję o zakupie pieca gazowego, obecnie czeka Pani na jego montaż. Zaznacza Pani, iż zakup pieca i instalację pokrywa Pani w całości z własnych środków oraz nie korzysta z żadnego dofinansowania, programu. Uzupełnienie wniosku W 2026 r. wymieniła Pani piec węglowy na gazowy.
W 2026 r. uzyskuje Pani przychody z emerytury (opodatkowanie według skali podatkowej 12%). Jest Pani osobą niepełnosprawną. Orzeczenie zostało wydane przez lekarza orzecznika ZUS Oddział w (...) (...) 2012 r. (nr akt (...)): „Jest Pani trwale całkowicie niezdolna do pracy (...) Przy dokonywaniu ustaleń orzeczniczych uwzględniono: stopień naruszenia sprawności organizmu, wiek, rokowanie.” Jest to (...) – są to problemy związane z (...), co wiąże się z codziennymi czynnościami życiowymi takimi jak chodzenie, czy podnoszenie nawet lekkich ciężarów. Do tego dochodzą choroby współistniejące jak: (...).
Decyzja wymiany pieca na gazowy związana jest wyłącznie poprawą Pani „codziennego funkcjonowania”. Codzienna obsługa pieca węglowego to nie tylko fizyczne przynoszenie węgla z odległego budynku gospodarczego, często w trudnych warunkach atmosferycznych, co jest uciążliwe, ale i jego obsługa. Szczególnie do uciążliwych należy jego czyszczenie ze względu na dym, zapylenie, ale i przeciwskazania choroby (...). (…) 2026 r. poniosła Pani wydatki na zakup pieca gazowego marki (...).
Zgodnie z fakturą imienną (...) z (…) 2026 r. (zawierają dane identyfikujące kupującego oraz dane sprzedającego) na kwotę (…) zł, zakup części do instalacji pieca gazowego na kwotę (…) zł – faktura (...) (dane sprzedającego, dane kupującej) oraz koszty usługi związane z demontażem kotła węglowego oraz montażem nowego kotła gazowego – (…) zł – faktura imienna (...) (dane odbiorcy usługi i świadczącego usługę). Łącznie koszty wyniosły: (…) zł. Wszystkie faktury VAT: na zakup pieca gazowego, części do montażu oraz usługa demontażu starego pieca węglowego oraz montaż pieca gazowego są wystawione imiennie na Panią (tj. A. B.), ul. (...), (...).
Całość wydatków na zakup i instalację w całości pokryła Pani z własnych pieniędzy i nie korzystała z żadnego dofinansowania, programu, odliczenia. Chce Pani w całości skorzystać z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej na adaptację domu wynikająca z Pani niepełnosprawności. Jednocześnie oświadcza Pani, iż nie prowadzi żadnej pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie oświadcza Pani, że jest polskim rezydentem podatkowym.
Pytanie
Czy zakup i montaż pieca gazowego, demontaż pieca węglowego, zakup części instalacyjnych może zostać uznany za wydatek na adaptację domu lub inny wydatek rehabilitacyjny, który uprawnia do skorzystania z ulgi rehabilitacyjnej w rozumieniu art. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Pani stanowisko w sprawie
W Pani ocenie, może Pani odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej zakup pieca gazowego, części instalacyjnych, usługę demontażu starego pieca oraz montażu nowego. Ponieważ radykalnie zmieniły się Pani codzienne czynności związane z ogrzewaniem domu – pełna automatyka, nie musi Pani już wykonywać uciążliwej manualnej obsługi pieca. To wszystko przyczyniło się do poprawy warunków zdrowotnych, podniosło komfort życia związku z Pani niepełnosprawnością i chorobami współistniejącymi. Nie jest Pani już narażona na noszenie węgla z odległego budynku gospodarczego, Pani drogi oddechowe nie są narażone na pył, kurz czy dym.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne; Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ww. ustawy, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7b – 7g tego artykułu.
W myśl art. 26 ust. 7 pkt 4 przywołanej ustawy: Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty – w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3; Stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności; Należy zaznaczyć, że katalog ulg wymienionych w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, co oznacza, że odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione.
Rozszerzająca interpretacja przepisu art. 26 ust. 7a cyt. ustawy jest niedozwolona. Zgodnie z art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek: 1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub 2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo 3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia, wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy: Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do: 1) I grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji albo aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo b) znaczny stopień niepełnosprawności; 2) II grupy inwalidztwa - należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono: a) całkowitą niezdolność do pracy albo b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
Zauważyć należy, że odliczeniu od dochodu podlegają co do zasady wydatki poniesione od daty uzyskania orzeczenia o niepełnosprawności, chyba że w orzeczeniu tym wskazano, że niepełnosprawność datowana jest wcześniej niż data wydania orzeczenia. W takiej sytuacji podatnik może odliczyć wydatki poniesione po dniu wskazanym w orzeczeniu jako data ustalenia niepełnosprawności.
Na podstawie art. 26 ust. 7b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.
W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
Zgodnie z art. 26 ust. 13a ww. ustawy: Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów je ustanawiających należy stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
Stąd też, prawo do korzystania z przedmiotowej ulgi przysługuje podatnikowi wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
Rozpatrując, czy poniesione przez Panią wydatki na: zakup pieca gazowego, części do montażu oraz usługę demontażu starego pieca węglowego oraz montaż pieca gazowego, można zakwalifikować do wydatków na cele rehabilitacyjne wymienione w art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli do wydatków na adaptację i wyposażenie mieszkań oraz budynków mieszkalnych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, koniecznym jest wyjaśnienie znaczenia użytych w przepisie pojęć „adaptacja” i „wyposażenie”.
Zgodnie z językowym znaczeniem terminu „adaptacja” to „przystosowanie do innego użytku, przerobienie dla nadania innego charakteru, np. w budownictwie przeróbka budynku” (Mały słownik języka polskiego, Warszawa 1994). Natomiast „wyposażenie” to urządzenia potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś. Adaptacją mieszkania lub budynku mieszkalnego jest zatem przeróbka mająca mu nadać inny charakter, przystosować do innego użytku, natomiast wyposażenie mieszkania oraz budynku mieszkalnego – to przydanie jemu rzeczowych elementów zwiększających jego walory użytkowe.
Zatem adaptacja i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego musi ułatwiać osobie niepełnosprawnej egzystowanie w tym lokalu (budynku) biorąc pod uwagę rodzaj niepełnosprawności. Stąd też w przypadku każdej osoby niepełnosprawnej wydatki na adaptację i wyposażenie lokalu (budynku) mieszkalnego mogą być inne, gdyż powinny odzwierciedlać potrzeby wynikające z niepełnosprawności.
Przy wykładni zawartego w przytoczonym powyżej art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pojęcia adaptacji i wyposażenia mieszkań oraz budynków mieszkalnych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności – w doktrynie zwraca się uwagę, że przez adaptację i wyposażenie, o których mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć takie przystosowanie mieszkania (budynku), które umożliwia lub ułatwia życie w nim osobie niepełnosprawnej (por. A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, Lex, 2010, wyd. II).
Pojęcie „adaptacja” rozumieć należy jako „przystosowanie”, które jednak niekoniecznie oznaczać musi „ulepszenie”, czy „przekształcenie” zaistniałego stanu rzeczy – w tym przypadku warunków mieszkaniowych dla potrzeb osoby niepełnosprawnej – wyrok WSA we Wrocławiu z 29 czerwca 2011 r., sygn. akt I SA/Wr 667/11. Jednocześnie podkreślić należy, że art. 26 ust. 7a pkt 1 ww. ustawy nie określa szczegółowo jakiego rodzaju wydatki poniesione na adaptację i wyposażenie podlegają odliczeniu ani też nie zawiera żadnego wyłączenia konkretnego rodzaju wydatków.
Jedynym warunkiem zastosowania tego odliczenia jest to, by adaptacja (wyposażenie) mieszkania/budynku mieszkalnego odpowiadała potrzebom wynikającym z niepełnosprawności. Dlatego też istotne są okoliczności danej sprawy, tzn. czy konkretne elementy adaptacji czy wyposażenia mieszkania spełniają dla osoby niepełnosprawnej tę funkcję.
Dokonanie adaptacji mieszkania lub budynku mieszkalnego do innych potrzeb i jego wyposażenie w nowe elementy rzeczowe ma – dla uznania wydatków z tym związanych za wydatki na cele rehabilitacyjne – znaczenie tylko o tyle, o ile u podstaw takiej adaptacji lub wyposażenia leżą potrzeby wynikające z niepełnosprawności podatnika lub osoby pozostającej na jego utrzymaniu. Podkreślić przy tym należy, że przy spełnieniu warunków określonych we wskazanych wyżej przepisach osoba niepełnosprawna lub osoba posiadająca na utrzymaniu osobę niepełnosprawną może odliczyć poniesiony wydatek niezależnie od tego jakie schorzenie jest podstawą wydania orzeczenia o niepełnosprawności.
Warunkiem odliczenia jest wykazanie związku pomiędzy wydatkiem a niepełnosprawnością w taki sposób, by organy podatkowe mogły uznać, że został on poniesiony w związku z potrzebami wynikającymi z niepełnosprawności oraz, że pomiędzy rodzajem poniesionego wydatku a niepełnosprawnością istnieje ścisły związek, np. okazując się zaświadczeniem lekarskim wystawionym przez lekarza specjalistę stosownie do stanu zdrowia osoby niepełnosprawnej. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że jest Pani osobą niepełnosprawną. Decyzją lekarza orzecznika ZUS z 2012 r. została Pani uznana za trwale i całkowicie niezdolną do pracy.
Stwierdzono u Pani (...) – są to problemy związane z (...), co wiąże się z codziennymi trudnościami w wykonywaniu czynności takich jak chodzenie czy podnoszenie nawet lekkich ciężarów. Do tego choruje Pani na: (...). Wraz z mężem są Państwo współwłaścicielami domu jednorodzinnego. Budynek ten ogrzewany był piecem węglowym. Pani stan zdrowia poważnie uniemożliwiał Pani czynności związane z ogrzewaniem domu. W celu poprawy warunków zdrowia, „codziennego funkcjonowania” i komfortu życia wymieniła Pani w 2026 r. piec węglowy na piec gazowy. Codzienna obsługa pieca węglowego wymagała przynoszenia węgla z odległego budynku gospodarczego, często w trudnych warunkach atmosferycznych.
Szczególnie uciążliwe było jego czyszczenie ze względu na dym, zapylenie, ale i przeciwskazania wynikające z choroby (...). Posiadane faktury VAT na: zakup pieca gazowego, części do montażu oraz usługę demontażu starego pieca węglowego oraz montaż pieca gazowego, są wystawione imiennie na Panią. Całość wydatków na zakup i instalację pokryła Pani z własnych pieniędzy i nie korzystała z żadnego dofinansowania, programu, odliczenia. W 2026 r. uzyskuje Pani dochody z emerytury opodatkowane według skali podatkowej 12%. Nie prowadzi Pani pozarolniczej działalności gospodarczej.
Chce Pani w całości skorzystać z odliczenia w ramach ulgi rehabilitacyjnej na adaptację domu wynikającą z Pani niepełnosprawności. Zatem, w okolicznościach przedstawionych we wniosku, poniesione wydatki na: zakup pieca gazowego, części do montażu oraz usługę demontażu starego pieca węglowego oraz montaż pieca gazowego, można uznać – stosownie do art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – za wydatki na adaptację i wyposażenie mieszkania stosownie do potrzeb wynikających z Pani niepełnosprawności. Cierpi Pani bowiem m.in. (...), które utrudniają chodzenie, czy podnoszenie nawet lekkich ciężarów.
Ponadto – jak wynika z opisu sprawy – dysponuje Pani orzeczeniem wydanym przez lekarza orzecznika ZUS wskazującym na całkowitą niezdolność do pracy, uzyskuje Pani dochody z emerytury (opodatkowanie wg skali podatkowej), poniesiony wydatek został w całości sfinansowany ze środków własnych i nie był dofinansowany ani zwrócony w jakiejkolwiek formie. Posiadane przez Panią faktury dokumentujące opisane wydatki zawierają Pani dane jako nabywcy, dane sprzedawcy, rodzaj usługi oraz kwotę zapłaty.
Wobec powyższego stwierdzam, że przysługuje Pani prawo do odliczenia poniesionych wydatków na wymianę pieca (tj. zakup pieca gazowego, części do montażu oraz usługę demontażu starego pieca węglowego oraz montaż pieca gazowego) od dochodu w ramach ulgi rehabilitacyjnej na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 6 w zw. z art. 26 ust. 7a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wydatki te, będzie Pani mogła odliczyć od dochodu w zeznaniu o wysokości dochodu osiągniętego za rok podatkowy, w którym wydatki zostały poniesione, tj. za 2026 r. Wobec powyższego Pani stanowisko należało uznać za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Wyjaśnić należy, że w postępowaniu o udzielenie interpretacji indywidualnej nie przeprowadzam dowodów w rozumieniu art. 180 i następnych Ordynacji podatkowej i nie oceniam ich w myśl art. 191 ustawy, gdyż nie jest to postępowanie podatkowe. Załączone do wniosku dokumenty nie mogą być zatem brane pod uwagę przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy.
W przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Natomiast organ podatkowy weryfikujący możliwość skorzystania z ulgi uprawniony jest żądać od podatnika przedłożenia dodatkowych dokumentów z których będzie wynikało kiedy, przez kogo i w jakiej wysokości wydatki zostały poniesione.
Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.