Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
25 sierpnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Wniosek uzupełnił Pan pismem z 24 września 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
Jest Pan osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym. Na co dzień jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę, która stanowi Pana stałe i podstawowe źródło dochodu. Niezależnie od tego świadczy Pan usługi DJ w ramach działalności nierejestrowanej. Aktywność DJ jest odrębna od prowadzenia przez Pana profili w mediach społecznościowych. Fanpage w serwisie (...) oraz kanały/profile w mediach społecznościowych prowadzi Pan od kilku lat. Przez większość tego okresu nie uzyskiwał Pan z ich prowadzenia przychodów z automatycznie wyświetlanych reklam. Realne wpływy z monetyzacji (...) zaczął Pan uzyskiwać dopiero około trzech miesięcy temu.
Materiały na swoich profilach publikuje Pan według własnych decyzji i nie tworzy ich na zamówienie reklamodawców. W ostatnich miesiącach część publikowanych materiałów osiągnęła ponadprzeciętną popularność i bardzo wysoką liczbę wyświetleń, co spowodowało czasowy wzrost przychodów. Nie ma Pan jednak możliwości zagwarantowania utrzymania takiego poziomu. Wysokość przychodów zależy m.in. od liczby wyświetleń, zainteresowania użytkowników, algorytmów platform oraz sposobu emisji reklam przez platformy. Kwoty mogą znacząco różnić się między miesiącami i w przyszłości mogą istotnie spaść. Nie ma Pan zagwarantowanego stałego miesięcznego wynagrodzenia.
Przychody objęte wnioskiem pochodzą z programów monetyzacyjnych (...) i są związane z reklamami automatycznie wyświetlanymi przy publikowanych przez Pana materiałach. Nie zawiera Pan bezpośrednich umów z reklamodawcami, których reklamy są wyświetlane przy Pana treściach. Nie pozyskuje Pan tych reklamodawców, nie negocjuje Pan z nimi wynagrodzenia, nie ustala warunków kampanii, nie określa stawek za reklamy i nie wybiera konkretnych reklam. Nie jest Pan autorem ani współautorem wyświetlanych reklam. Dobór reklam, ich techniczne wyświetlanie i sposób rozliczenia odbywają się po stronie operatorów platform.
Wyraża Pan zgodę na objęcie publikowanych materiałów systemem monetyzacji, a platformy mogą wyświetlać przy nich reklamy. W zamian otrzymuje Pan udział w przychodach generowanych przez te reklamy. Wynagrodzenie jest zmienne i zależne od wyświetleń oraz parametrów stosowanych przez platformy. Wniosek dotyczy wyłącznie przychodów z automatycznego wyświetlania reklam. Nie dotyczy darowizn, napiwków, (...), subskrypcji, sprzedaży towarów, lokowania produktów ani bezpośrednich płatnych współprac z reklamodawcami. Nie prowadzi Pan obecnie zarejestrowanej pozarolniczej działalności gospodarczej.
Chce Pan ustalić, czy opisane wynagrodzenie z (...) jest odrębnym źródłem przychodów z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, niezależnym od Pana działalności nierejestrowanej w zakresie usług DJ. Uzupełnienie wniosku 1. Umowy z (...) Nie zawiera Pan indywidualnie negocjowanych umów reklamowych z (...) ani z reklamodawcami. Korzysta Pan ze standardowych programów monetyzacyjnych tych platform i zaakceptował Pan ich regulaminy. Nie wybiera Pan reklamodawców ani reklam, nie ustala stawek i nie negocjuje warunków kampanii. Reklamy są dobierane i wyświetlane automatycznie przez platformy.
2. Tematyka treści i związek z działalnością DJ Publikowane przez Pana materiały dotyczą głównie bieżących wydarzeń społecznych, publicznych i politycznych oraz komentarzy do aktualnych wydarzeń. Nie są związane z działalnością nierejestrowaną DJ. Usługi DJ stanowią odrębną aktywność i są przez Pana rozliczane niezależnie. 3. Cel publikowania materiałów Nie publikuje Pan materiałów w celu osiągania przychodów z reklam. Profile prowadzi Pan przede wszystkim w związku z działalnością publiczną i polityczną, aby zwiększać zasięg, rozpoznawalność i docierać do jak największej liczby odbiorców, co w przyszłości może przełożyć się na poparcie wyborcze.
Fanpage prowadzi Pan od kilku lat, natomiast przychody z monetyzacji pojawiły się dopiero w 2026 r. Materiały publikowałby Pan również wtedy, gdyby nie otrzymywał wynagrodzenia z reklam. 4. Sposób tworzenia i publikowania materiałów Materiały publikuje Pan we własnym imieniu i robi to regularnie. Regularność wynika jednak z charakteru Pana aktywności publicznej i politycznej, a nie z obowiązków wobec platform lub reklamodawców. Sam decyduje Pan o tematyce, częstotliwości i terminach publikacji. Platformy nie narzucają Panu harmonogramu, liczby materiałów ani wymaganych wyników.
5. Odpowiedzialność za rezultat materiałów Nie zobowiązuje się Pan wobec platform ani reklamodawców do osiągnięcia określonego rezultatu, np. liczby wyświetleń, zasięgu, interakcji czy kwoty przychodu. Nie odpowiada Pan też wobec reklamodawców za skuteczność emitowanych reklam. Odpowiada Pan jedynie za publikowane przez Pana treści zgodnie z prawem i regulaminami platform. 6. Ryzyko gospodarcze Nie ponosi Pan typowego ryzyka gospodarczego związanego z prowadzeniem kampanii reklamowej dla klienta, ponieważ nie pozyskuje Pan reklamodawców, nie ustala z nimi wynagrodzenia i nie gwarantuje wyników.
Ponosił Pan natomiast ryzyko, że Pana materiały osiągną małe zasięgi i nie wygenerują żadnego albo wygenerują niskie wynagrodzenie z programu monetyzacyjnego. Podtrzymuje Pan, że wynagrodzenie objęte wnioskiem jest skutkiem automatycznego wyświetlania reklam przez platformy przy Pana materiałach, a nie wynagrodzeniem za tworzenie reklam ani świadczenie usług reklamowych na rzecz konkretnych reklamodawców.
Pytanie
1. Czy wynagrodzenie otrzymywane przez Pana od operatorów platform (...) z tytułu automatycznego wyświetlania reklam przy publikowanych przez Pana materiałach, w okolicznościach opisanych we wniosku, należy zakwalifikować do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, tj. jako przychód z umowy o charakterze podobnym do najmu lub dzierżawy, a nie jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, działalności nierejestrowanej, praw majątkowych ani innych źródeł?
2. Czy w przypadku zakwalifikowania tych przychodów do art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT przychody te podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 2 ust. 1a, art. 6 ust. 1a oraz art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, według stawki 8,5% do kwoty 100 000 zł przychodu rocznie oraz 12,5% od nadwyżki ponad tę kwotę? 3. Czy w konsekwencji opisanych przychodów z reklam nie należy wliczać do przychodów z prowadzonej przez Pana odrębnie działalności nierejestrowanej w zakresie usług DJ?
Pana stanowisko w sprawie
Pana zdaniem, wynagrodzenie otrzymywane od operatorów platform (...) z tytułu automatycznego wyświetlania reklam przy publikowanych przez Pana materiałach stanowi przychód ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT, tj. z umowy o charakterze podobnym do najmu lub dzierżawy. Nie świadczy Pan usług reklamowych na rzecz konkretnych reklamodawców: nie pozyskuje Pan ich, nie negocjuje stawek, nie ustala treści kampanii i nie wybiera reklam. Platforma samodzielnie dobiera i emituje reklamy przy Pana materiałach, a Pan otrzymuje zmienne wynagrodzenie zależne od wyświetleń i zasad programu monetyzacyjnego.
Istotą relacji jest więc odpłatne umożliwienie platformie wykorzystania przestrzeni reklamowej związanej z Pana treściami. Taką kwalifikację wspiera interpretacja ogólna Ministra Finansów z 5 września 2014 r., sygn. DD2/033/55/KBF/14/RD-75000, a także interpretacja Dyrektora KIS z 18 marca 2024 r., sygn. 0115-KDIT1.4011.11.2024.2.MST. Szczególnie zbliżona jest interpretacja 0114-KDWP.4011.226.2026.3.ASZ, w której KIS uznał, że przychody z reklam wyświetlanych przy filmach nie stanowią działalności nierejestrowanej ani praw majątkowych, lecz przychód z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT.
W konsekwencji uważa Pan, że przychody te podlegają ryczałtowi 8,5% do 100 000 zł przychodu rocznie i 12,5% od nadwyżki, na podstawie art. 2 ust. 1a, art. 6 ust. 1a i art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o ryczałcie, oraz nie powinny być wliczane do przychodów z Pana odrębnej działalności nierejestrowanej DJ.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.): Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3, 6, 7 i 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Źródłami przychodów są: − pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3); − najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6); − kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c (pkt 7); − inne źródła (pkt 9).
Źródło pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) zostało scharakteryzowane przez ustawodawcę w art. 5a pkt 6 i art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Ponadto, stosownie do art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki: 1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności; 2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności; 3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.
Pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu omawianej ustawy to działalność, która ma następujące cechy: - jest działalnością zarobkową; - jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły; - jest prowadzona we własnym imieniu. Działalność „zarobkowa” to działalność, której celem jest „zarabianie”, generowanie zysku, zapewnienie określonego dochodu. Sposób jej prowadzenia jest podporządkowany temu, aby osiągać jak najlepsze wyniki gospodarcze. Brak osiągnięcia celu, jakim jest realny zysk, nie oznacza, że prowadzona działalność nie miała charakteru zarobkowego. Istotny jest bowiem cel jej prowadzenia, a nie ostateczne efekty.
Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się bowiem z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Jednocześnie nie można utożsamiać „działalności zarobkowej” w rozumieniu ustawy z jakimkolwiek działaniem podatnika, które daje efekt zysku. W przepisie mowa jest bowiem o „działalności”, czyli nie o pojedynczych działaniach podatnika, ale zespole działań podejmowanych w określonym celu. Cecha „prowadzenia działalności w sposób zorganizowany i ciągły” nie oznacza konieczności spełnienia formalnych wymogów organizacji działalności (np. rejestracji urzędowej). Cecha ta odnosi się do faktycznego sposobu jej prowadzenia.
I tak: · „zorganizowany” to będący efektem „organizowania”; „organizować” natomiast to „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie” albo „nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek” (Nowy Słownik Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000); · „ciągłość” w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względną stałość jej wykonywania; kryterium „ciągłości” służy wyeliminowaniu z pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym; nie oznacza to jednak, że działalność gospodarcza nie może być prowadzona tylko sezonowo albo przez powtarzanie cyklu lub określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu o charakterze zarobkowym (bez względu na okres, w jakim powiązane ze sobą czynności służące realizacji tego celu miałyby być realizowane).
Kolejnym źródłem przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) jest najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, z wyjątkiem sytuacji, gdy wymienione umowy dotyczą składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Najem, podnajem, dzierżawa i poddzierżawa to tzw. umowy nazwane, których istota prawna jest uregulowana w przepisach Kodeksu cywilnego. Niemniej jednak ustawodawca nie ogranicza źródła z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tylko do tych umów nazwanych, ale zalicza do tego źródła również inne umowy o podobnym charakterze.
Zauważyć należy, że najem dla celów podatkowych może być traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza albo jako odrębne źródło przychodów (tzw. najem prywatny). W tym miejscu wskazać należy na Uchwałę NSA z 24 maja 2021 r. II FPS 1/21 gdzie wskazano: To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem.
(...) Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 u.p.d.o.f., chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej. Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła - najem, a wyjątkiem sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z działalności gospodarczej.
Zatem jeśli najem faktycznie spełnia obiektywne przesłanki uznania go za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 przywołanej ustawy lub jego przedmiotem są składniki majątku związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, to powinien zostać rozliczony na zasadach właściwych dla tej działalności. Odrębnym źródłem przychodów są prawa majątkowe (art.
10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.) Za przychód z praw majątkowych uważa się – jak stanowi art. 18 ustawy – w szczególności: przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć takich, jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”.
Ustawodawca odsyła w tym względzie do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.). Według art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: 1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); 2) plastyczne; 3) fotograficzne; 4) lutnicze; 5) wzornictwa przemysłowego; 6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne; 7) muzyczne i słowno-muzyczne; 8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne; 9) audiowizualne (w tym filmowe). Stosownie do art. 41 ustawy, twórca może: · przenieść autorskie prawa majątkowe do utworu na inny podmiot albo · udzielić innemu podmiotowi prawa do korzystania z utworu w określonych zakresach (umowa licencji).
Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych: Prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ww. ustawy: Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Przychody z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich lub artystów wykonawców z praw pokrewnych albo rozporządzania tymi prawami występują wówczas, gdy spełnione są dwie przesłanki.
Po pierwsze, konieczne jest wystąpienie przedmiotu praw majątkowych w postaci utworu lub artystycznego wykonania. Po drugie zaś, osiągnięty przychód musi być bezpośrednio związany z korzystaniem z określonych praw autorskich lub pokrewnych albo rozporządzaniem nimi, stanowić skutek takiego korzystania lub rozporządzenia w postaci odpowiedniego wynagrodzenia autorskiego lub wykonawczego. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „działalność twórcza”, wobec tego należy odwołać się do słownikowego znaczenia tego pojęcia.
I tak, zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (wydanie internetowe), „działalność” oznacza: 1) „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”, 2) „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”. Natomiast „twórczy” oznacza: 1) „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”, 2) „dotyczący twórców”. Odrębnym źródłem przychodu są tzw. inne źródła. Na gruncie ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, w myśl obowiązującego od dnia 30 kwietnia 2018 r. art. 20 ust. 1ba, przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy Prawo przedsiębiorców, należy kwalifikować do przychodów z innych źródeł, które ustawodawca ujął w art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy.
Zgodnie z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17. Stosownie do art. 20 ust. 1ba cytowanej ustawy: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również przychody osiągane z działalności, o której mowa w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz.
U. 2025 poz. 1480 ze zm. ). Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców: Nie stanowi działalności gospodarczej działalność wykonywana przez osobę fizyczną, której przychód należny z tej działalności nie przekracza w żadnym kwartale 225% kwoty minimalnego wynagrodzenia, o którym mowa w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. z 2024 r. poz. 1773), i która w okresie ostatnich 60 miesięcy nie wykonywała działalności gospodarczej. Stosowanie tego przepisu jest prawem, a nie obowiązkiem potencjalnego przedsiębiorcy.
Zgodnie bowiem z art. 5 ust. 2 ww. ustawy: Osoba wykonująca działalność, o której mowa w ust. 1, może złożyć wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Działalność ta staje się działalnością gospodarczą z dniem określonym we wniosku. W myśl art. 5 ust. 3 ww. ustawy: Jeżeli przychód należny z działalności, o której mowa w ust. 1, przekroczył w danym kwartale wysokość określoną w ust. 1, działalność ta staje się działalnością gospodarczą, począwszy od dnia, w którym nastąpiło przekroczenie wysokości, o którym mowa w ust. 1. W takim przypadku osoba fizyczna staje się automatycznie przedsiębiorcą, prowadzącym działalność gospodarczą.
Jak wynika z art. 5 ust. 4 ustawy Prawo przedsiębiorców: W przypadku, o którym mowa w ust. 3, osoba wykonująca działalność gospodarczą, składa wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji Informacji o Działalności Gospodarczej w terminie 7 dni od dnia, w którym nastąpiło przekroczenie wysokości, o którym mowa w ust. 1. Niezłożenie wniosku w terminie nie zmieni sytuacji – wejście w obowiązki przedsiębiorcy następuje z mocy prawa. Z opisu sprawy wynika, że jest Pan polskim rezydentem podatkowym. Jest Pan zatrudniony na podstawie umowy o pracę, która stanowi Pana stałe i podstawowe źródło dochodu. Niezależnie od tego świadczy Pan usługi DJ w ramach działalności nierejestrowanej.
Aktywność DJ jest odrębna od prowadzenia przez Pana profili w mediach społecznościowych. Prowadzi Pan Fanpage w serwisie (...) oraz kanały/profile w mediach społecznościowych. Materiały na swoich profilach publikuje Pan według własnych decyzji i nie tworzy ich na zamówienie reklamodawców. Wysokość przychodów zależy m.in. od liczby wyświetleń, zainteresowania użytkowników, algorytmów platform oraz sposobu emisji reklam przez platformy. Nie ma Pan zagwarantowanego stałego miesięcznego wynagrodzenia. Przychody objęte wnioskiem pochodzą z programów monetyzacyjnych (...) i są związane z reklamami automatycznie wyświetlanymi przy publikowanych przez Pana materiałach.
Nie zawiera Pan indywidualnie negocjowanych umów reklamowych z (...) ani z reklamodawcami. Nie pozyskuje Pan tych reklamodawców, nie negocjuje Pan z nimi wynagrodzenia, nie ustala warunków kampanii, nie określa stawek za reklamy i nie wybiera konkretnych reklam. Nie jest Pan autorem ani współautorem wyświetlanych reklam. Dobór reklam, ich techniczne wyświetlanie i sposób rozliczenia odbywają się po stronie operatorów platform. Pan jedynie wyraża zgodę na objęcie publikowanych materiałów systemem monetyzacji, a platformy mogą wyświetlać przy nich reklamy. Wynagrodzenie jest zmienne i zależne od wyświetleń oraz parametrów stosowanych przez platformy.
Nie prowadzi Pan obecnie zarejestrowanej pozarolniczej działalności gospodarczej. Publikowane przez Pana materiały dotyczą głównie bieżących wydarzeń społecznych, publicznych i politycznych oraz komentarzy do aktualnych wydarzeń. Nie są związane z działalnością nierejestrowaną DJ. Nie publikuje Pan materiałów w celu osiągania przychodów z reklam. Materiały publikuje Pan we własnym imieniu i robi to regularnie. Regularność wynika jednak z charakteru Pana aktywności publicznej i politycznej, a nie z obowiązków wobec platform lub reklamodawców. Sam decyduje Pan o tematyce, częstotliwości i terminach publikacji. Platformy nie narzucają Panu harmonogramu, liczby materiałów ani wymaganych wyników.
Nie zobowiązuje się Pan wobec platform ani reklamodawców do osiągnięcia określonego rezultatu, np. liczby wyświetleń, zasięgu, interakcji czy kwoty przychodu. Nie odpowiada Pan też wobec reklamodawców za skuteczność emitowanych reklam. Odpowiada Pan jedynie za publikowane przez Pana treści zgodnie z prawem i regulaminami platform. Nie ponosi Pan typowego ryzyka gospodarczego związanego z prowadzeniem kampanii reklamowej dla klienta, ponieważ nie pozyskuje Pan reklamodawców, nie ustala z nimi wynagrodzenia i nie gwarantuje wyników. Ponosił Pan natomiast ryzyko, że Pana materiały osiągną małe zasięgi i nie wygenerują żadnego albo wygenerują niskie wynagrodzenie z programu monetyzacyjnego.
Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że okoliczności sprawy nie wskazują, żeby Pana działania w powyższym zakresie miały charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Pana przychody nie mają również charakteru przychodów z praw majątkowych. Nie jest Pan autorem, twórcą ani współtwórcą materiałów reklamowych (reklam) wyświetlanych przy Pana materiałach. Dobór treści reklamowych oraz ich techniczne wyświetlanie leży wyłącznie po stronie operatorów platform (...).
Uzyskiwane wynagrodzenie związane z wyświetlaniem reklam w materiałach umieszczanych na platformach (...), należy zakwalifikować do przychodów ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli do przychodów z tytułu umowy o podobnym charakterze do umowy najmu lub dzierżawy. Celem umowy jest bowiem zgoda Pana na wyświetlanie reklam przy Pana materiałach w zamian za udział w przychodach z tych reklam. Wobec powyższej kwalifikacji przedmiotowe przychody nie mogą zostać zakwalifikowane jako przychody z działalności nierejestrowanej, o których mowa w art. 20 ust. 1ba ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zaliczane do źródła „inne źródła”.
Przychodów z tytułu wyświetlania reklam nie należy więc łączyć z przychodami z prowadzonej przez Pana działalności nierejestrowanej – usług DJ. W odniesieniu do kwestii opodatkowania wynagrodzenia z tytułu wyświetlania reklam w serwisach (...) wskazać należy, że zgodnie z art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
W myśl art. 1 pkt 2 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.): Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226 i 232), zwanej dalej „ustawą o podatku dochodowym”.
Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
Stosownie do art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
Przenosząc powołane przepisy na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że osiągane przez Pana przychody z tytułu reklam wyświetlanych w Pana materiałach, stanowiące przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 2 ust. 1a, na zasadach określonych w art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Dla tego typu przychodów właściwą stawką ryczałtu jest stawka w wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł, zaś od nadwyżki ponad tę kwotę w wysokości 12,5% przychodów, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. W związku z powyższym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy: · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji. Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Wydając interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we wniosku – nie prowadzę postępowania dowodowego.
Przy wydawaniu tej interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pana do interpretacji. · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”. Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art.
47 § 1 PPSA), albo · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.