Interpretacja indywidualna wiąże organ tylko w sprawie osoby, która o nią wystąpiła, i tylko przy opisanym stanie faktycznym. Innym pokazuje, jak organ rozumie przepisy.
INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 31 października 2016 r. (data wpływu do Biura – 3 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych spłaty kredytu – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 3 listopada 2016 r. do Biura wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych spłaty kredytu. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: W dniu 3 sierpnia 2016 r. Wnioskodawczyni wraz z narzeczonym zaciągnęła kredyt hipoteczny na zakup mieszkania. Wnioskodawczyni i jej narzeczony skorzystali z rządowego programu „...”. Właścicielem mieszkania zostanie narzeczony Wnioskodawczyni. Przeniesienie własności dopiero nastąpi. Oboje są kredytobiorcami.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy po zaciągnięciu kredytu wraz z narzeczonym i po przeniesieniu własności na niego, Wnioskodawczyni jest zobowiązana do zapłaty podatku od spadków i darowizn? Wnioskodawczyni uważa, że nie jest zobowiązana do odprowadzenia podatku od spadków i darowizn. Biorąc pod uwagę, że oboje są dłużnikami (zaciągnięty wspólnie kredyt) – każdy z nich reguluje własny dług. Wnioskodawczyni nie przekazała narzeczonemu żadnej kwoty pieniężnej. Wnioskodawczyni chciałaby również wiedzieć czy w związku z tym spłata kredytu z jej strony będzie traktowana jako darowizna czy jako zwolnienie z długu.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca z 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2016 r., poz. 205, ze zm.), podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego; darowizny, polecenia darczyńcy; zasiedzenia; nieodpłatnego zniesienia współwłasności; zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu; nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
Stosownie do treści art. 1 ust. 2 ww. ustawy, podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci. Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w dniu 3 sierpnia 2016 r. Wnioskodawczyni wraz z narzeczonym zaciągnęła kredyt hipoteczny na zakup mieszkania. Oboje są kredytobiorcami.
W przyszłości nastąpi przeniesienie własności mieszkania na rzecz narzeczonego Wnioskodawczyni. Stosownie do treści art. 366 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380, ze zm.), kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników). W myśl natomiast § 2 tego przepisu, aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela, wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani.
Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika, że aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Każdy z dłużników solidarnych odpowiada więc za całość długu, a nie tylko część, jaką można by mu przypisać poprzez np. równy podział kwoty długu pomiędzy zobowiązanych. Wskazać jednak należy, że stosownie do art. 376 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli jeden z dłużników solidarnych spełnił świadczenie, treść istniejącego między współdłużnikami stosunku prawnego rozstrzyga o tym, czy i w jakich częściach może on żądać zwrotu od współdłużników.
Jeżeli z treści tego stosunku nie wynika nic innego, dłużnik, który świadczenie spełnił, może żądać zwrotu w częściach równych. Treść powyższego przepisu wskazuje więc, że z chwilą spełnienia świadczenia przestaje istnieć jakikolwiek stosunek pomiędzy wierzycielem a współdłużnikami solidarnymi. Natomiast dłużnik, który spełnił świadczenie, przestaje być współdłużnikiem solidarnym i staje się wierzycielem dla pozostałych współdłużników. Dawni współdłużnicy są dalej dłużnikami − lecz wobec innego wierzyciela (dłużnika, który wierzyciela zaspokoił), w stosunku do którego odpowiadają każdy za przypadającą na niego część długu.
Natomiast zgodnie z art. z art. 888 § 1 ustawy Kodeks cywilny przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Darowizna jest świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym i dobrowolnym, którego treść określa umowa darowizny. Z treści wniosku wynika, że kredyt został zaciągnięty wspólnie przez Wnioskodawczynię i jej narzeczonego. Nabywcą mieszkania będzie jednak tylko narzeczony Wnioskodawczyni. Z tytułu spłaty kredytu na Wnioskodawczyni nie będzie zatem ciążył obowiązek w zakresie podatku od spadków i darowizn.
Opisana we wniosku czynność nie rodzi bowiem dla Wnioskodawczyni skutków w zakresie podatku od spadków i darowizn. Wnioskodawczyni jest współkredytobiorcą spłaca zatem własny dług. Końcowo odnosząc się do pytania Wnioskodawczyni w przedmiocie potraktowania spłaty kredytu jako darowizny bądź zwolnienia z długu należy wskazać, iż z opisu zdarzenia wynika, że Wnioskodawczyni nie będzie nabywcą mieszkania, a zatem sama spłata przez nią jako współkredytobiorcę rat kredytu nie może być traktowana jako darowizna czy zwolnienie z długu.