Stanowisko Wnioskodawcy
(uzupełnione pismem z 29 grudnia 2016 r.): Realizowany projekt nie będzie generował żadnych przychodów. Wnioskodawca w ramach projektu „…” nie świadczy i nie będzie świadczyć usług ani wykonywać dostawy towarów, które stanowią czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Dofinansowanie w ramach projektu ,,…” ma charakter kosztowy. W całości zostanie przeznaczone na pokrycie kosztów niezbędnych do realizacji ww. projektu. Wszystkie towary i usługi nabyte w ramach realizacji projektu nie są i nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Działania wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach przedmiotowego projektu nie mają bezpośredniego związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług, nie są też adresowane do konkretnego odbiorcy. Otrzymane dofinansowanie w ramach projektu pn. „…” ma na celu pokrycie kosztów poniesionych w związku z realizowanym projektem, który dla Wnioskodawcy jest wypełnieniem misji statutowej i nie będzie generował przychodów stanowiących podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach projektu nie mają bezpośredniego związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem przez niego usług, nie są adresowane do konkretnego odbiorcy, nie będą zatem stanowiły odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług, jak również nie mogą być traktowane jako takie w świetle art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
W opinii Wnioskodawcy otrzymane dofinansowanie na pokrycie wydatków kwalifikowalnych realizowanego projektu nie stanowi zapłaty stanowiącej przychód będący podstawą opodatkowania w myśl art. 29a ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak bezpośredniego związku pomiędzy zakupami sfinansowanymi dofinansowaniem, a czynnościami opodatkowanymi powoduje, że Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony od zakupów finansowanych z dofinansowania.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Na wstępie należy zaznaczyć, że z uwagi na fakt ścisłego powiązania z sobą zagadnień będących przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, tut. organ udzielił na nie odpowiedzi w jednej interpretacji indywidualnej.
Należy także podkreślić, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania interpretacji, bowiem niniejsza interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 474/17 i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 lipca 2020 r. sygn. akt I FSK 1770/17. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r. poz. 710 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej; zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji; świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Należy wyjaśnić, że pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy o VAT. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.
Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
Przepis ten oznacza, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wlicza się tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług. Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.
Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.
W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług.
Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu. Przepis art. 29a ust. 1 ustawy o VAT jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.
UE L Nr 347 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia. Należy uznać, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły.
Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT. Istotnym zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy o VAT jest wyjaśnienie pojęcia „subwencja bezpośrednio związana z ceną”. W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des products wallons ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners od Customs and Excise, w skrócie KNW).
W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencję, które stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego. Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu.
Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie.
Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji.
Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna. W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku, zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik, dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym.
W praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT. Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo że dotacje oczywiście wpływały na działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT. Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę lub świadczeniobiorca otrzymuje je za darmo), taka dotacja podlega VAT.
Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność niepodlegającą podatkowi VAT. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zaczął realizację projektu pn. „…”. Założeniem projektu „…” jest stworzenie sieci regionów innowacji działających w obszarze technologii inteligentnej inżynierii i szybkiego prototypowania poprzez tzw. Osie Wiedzy. Najważniejszym przewidywanym rezultatem projektu jest „(...)”. Projekt pn.
„…” jest organizowany we współpracy z następującymi Partnerami: I. A. C. e. F. W. T. P. P. P. PARTNERZY STOWARZYSZENI (władze regionów) D. M. P. M. Ma. Mi. R. U. Współpraca miedzy podmiotami odbywa się na mocy podpisanej umowy partnerskiej, zawartej pomiędzy Liderem Projektu (I.), a pozostałymi Partnerami Projektu. Projekt pn. „…” realizowany będzie w okresie … 2016 – … 2018. Projekt pn. „…” jest finansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Programu I. Środki zostaną wypłacone Wnioskodawcy za pośrednictwem Lidera projektu na podstawie umowy partnerstwa, zawartej pomiędzy Liderem projektu I., a pozostałymi partnerami projektu.
Dofinansowanie zostanie przyznane w oparciu o umowę o dofinansowanie zawartą między miastem W. pełniącym funkcję Zarządzającej dla Programu I., a Liderem Projektu I. Celem działania jest stworzenie kompendium wiedzy w obszarze technologii inteligentnej inżynierii i szybkiego prototypowania poprzez: identyfikację dobrych praktyk w regionach, identyfikację sieci technologicznych oraz powiązań miedzy nimi w celu zbudowania osi wiedzy; rozwój osi wiedzy, analiza i diagnoza w ww. obszarach technologicznych na poziomie regionu oraz zbudowanie technologicznych map drogowych dla E. Celem działania jest dotarcie do grup docelowych (przedstawicieli firm, ośrodków B+R, administracji) w celu podniesienia ich kompetencji oraz wymiana wiedzy w obszarach technologicznych s. poprzez: opracowanie narzędzi treningowych/szkoleniowych dla zidentyfikowanych osi wiedzy, przetestowanie ich w praktyce w oparciu o sieć partnerów projektu.
Celem działania jest jakościowe wdrożenie pilotażowych rozwiązań poprzez: przeprowadzenie 11 pilotaży, przygotowanie i przeprowadzenie ponadnarodowych seminariów technologiczno-innowacyjnych z udziałem ekspertów, mentorów i coachów, zawarcie porozumień pomiędzy partnerami projektu oraz regionami w celu kapitalizacji wiedzy. Wnioskodawca jest zobowiązany rozliczać się z otrzymanych środków. Projekt pn. „…” rozliczany jest w formie refundacji tj. Wnioskodawca ponosi koszty, a następnie występuje o ich zwrot do lidera Projektu.
Zwrot środków dokonywany jest na podstawie certyfikatu wystawianego przez instytucję narodową rozliczającą projekty I. W przypadku jeżeli w projekcie pojawią się zadania niezrealizowane projekt zostanie pomniejszony o wartość tych środków. Dofinansowanie w ramach projektu pn. „…” jest przeznaczone wyłącznie na pokrycie kosztów niezbędnych do realizacji projektu. Otrzymane przez Wnioskodawcę dofinansowanie stanowi tylko i wyłącznie zwrot poniesionych wydatków w ramach realizacji projektu pn. „…”. Jest to refundacja poniesionych nakładów do wysokości 85% kosztów kwalifikowanych projektu.
Kwota dofinasowania wynika bezpośrednio z wniosku o dofinasowanie oraz podziału zadań pomiędzy poszczególnych partnerów projektu. Kwota dofinansowania wynika z budżetu projektu i podziału zadań pomiędzy partnerów Projektu. W przedmiotowej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia opodatkowania podatkiem VAT otrzymanego dofinasowania na pokrycie kosztów projektu pn. „…” .
Aby dokonać rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie należy mieć na uwadze stanowisko wyrażone w orzeczeniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 474/17 oraz w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 lipca 2020 r. sygn. akt I FSK 1770/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zauważył, że „Organ wydający interpretację indywidualną przyjmuje do wiadomości okoliczności wskazane przez wnioskodawcę, a nie bada i nie szuka potwierdzenia ich prawdziwości czy wiarygodności.
Organ nie ma prawa do kwestionowania przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, nawet jeżeli z urzędu wiadome mu jest, że opis ten nie pokrywa się z rzeczywistością (zob. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 15 listopada 2016 r. sygn. I SA/Po 708/16). Wydając zaskarżoną interpretację, organ interpretacyjny uznał, iż świadczenie realizowane przez spółkę w ramach realizacji projektu stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Powyższa konstatacja jest jednak błędna wobec treści stanu faktycznego nakreślonego przez Wnioskodawcę.
W tym miejscu należy przypomnieć, K. wprost wskazał, iż, działania wykonywane przez niego w ramach projektu nie mają bezpośredniego związku z konkretną dostawą towarów i usług, nie są również adresowane do konkretnego odbiorcy. Rezultaty projektu w formie opracowań oraz raportów i ekspertyz będą ogólnodostępne oraz będą upowszechnianie za pośrednictwem strony internetowej projektu. Nikt zatem nie będzie czerpał korzyści ze zrealizowanego Projektu. Wnioskodawca zaznaczył również, że dokonywane przez niego zakupy towarów i usług w ramach realizacji projektu pn.
„…” będą miały związek z jego działalnością niepodlegającą opodatkowaniu.” (…), należy zauważyć, iż z treści wniosku wynika, iż działania wykonywane w ramach projektu nie są adresowane do konkretnego odbiorcy. Grupa docelowa, która potencjalnie może skorzystać z wyników prowadzonych przez K. prac obejmuje między innymi małe i średnie przedsiębiorstwa, duże przedsiębiorstwa, uczelnie wyższe, jednostki naukowe, jednostki badawcze, instytucje otoczenia biznesu. Powyższe nie pozwala jednak na wskazanie konkretnego, zindywidualizowanego nabywcy usługi nawet po zakończeniu realizacji projektu. (…).
Tym samym nie jest możliwe w realiach niniejszej sprawy wskazać konkretne podmioty, które będą beneficjentami (odbiorcami) czynności podejmowanych przez Spółkę w ramach realizacji projektu. W efekcie zasadnie podnosi strona skarżąca, iż skoro nie będzie możliwe określenie, kto korzystał z udostępnionych przez Spółkę wyników prowadzonych prac tym bardziej nie może być mowy o istnieniu jakiegokolwiek stosunku prawnego, z którego dla Spółki wynikałby obowiązek świadczenia usługi.
W judykaturze wskazuje się, że za świadczenie usług za wynagrodzeniem, a więc czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, uważane mogą być relacje, w których: istnieje jakiś związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne; wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy; istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy usługi; odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem; istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego. (…).
Zatem usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Oznacza to, że musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym za nią wynagrodzeniem, które powinno stanowić wartość przekazaną w zamian za świadczenie usługi.
Reasumując wbrew stanowisku organu czynności wykonywane przez wnioskodawcę w ramach projektu nie mają jednak bezpośredniego związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem przez niego usług, nie są adresowane do konkretnego odbiorcy, nie będą zatem stanowiły odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług, jak również nie mogą być traktowane jako takie w świetle art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.
(…) W realiach niniejszej sprawy Sąd nie podziela stanowiska organu, iż w przedmiotowej sprawie otrzymane przez Wnioskodawcę dofinansowanie na realizację projektu będzie stanowić zapłatę otrzymaną od osoby trzeciej a zatem stanowiącą podstawę opodatkowania w myśl art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. Jak wynika z treści wniosku przedmiotowe dofinansowanie ze środków unijnych stanowi wyłącznie zwrot poniesionych wydatków w ramach realizacji projektu „…” Jest to refundacja poniesionych nakładów do wysokości 85% kosztów kwalifikowanych Projektu, w ramach którego Wnioskodawca nie świadczy dostawy towarów i usług.
W świetle takiego stanu faktycznego, nie można w tym przypadku mówić o sprzedaży (dostawie) towarów i usług, a tym bardziej zapłacie za nią czy też dotacji jako wynagrodzeniu za dokonaną dostawę, której brak. Natomiast zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadna pozostaje ocena Sądu pierwszej instancji, że już na bazie twierdzeń Spółki zawartych we wniosku wywieźć można jednoznacznie, że działaniom Spółki nie można przypisać świadczenia usług, co znalazło swój wyraz w przedstawionym opisie stanu faktycznego.
Ponadto NSA stwierdził, że niezależnie od powyższych, procesowych aspektów rozstrzygnięcia przyjętego w zaskarżonym wyroku, Sąd pierwszej instancji skontrolował również dokonaną przez Organ ocenę opisanego we wniosku stanu faktycznego. Mając na uwadze, że Sąd ten stwierdził, iż obowiązkiem organu interpretacyjnego jest orzekanie w granicach okoliczności przedstawionych we wniosku, nawet jeśli dostrzega on brak ich tożsamości z rzeczywistością, postępowanie takie ocenić należało za prawidłowe, gdyż wzmacnia gwarancję Spółki co do prawidłowości jej stanowiska.
W tym kontekście ocenił, że ogólne wskazanie grona podmiotów, które jako potencjalnie zainteresowane efektami prac Spółki w ramach Projektu, określiła ona jako ich adresatów, nie jest wystarczające do zidentyfikowania działań skarżącej jako świadczenia usług. Sąd pierwszej instancji przeanalizował instytucję świadczenia usług na gruncie przepisów o VAT i podkreślił, że przedstawione we wniosku działania nie dają podstaw do zidentyfikowania ich odbiorcy na bazie skonkretyzowanego stosunku prawnego.
Zgodzić się należy z oceną, że przedstawione, bardzo szerokie cele działań w ramach Projektu wyznaczają co najwyżej równie szeroko ujęty krąg podmiotów potencjalnie mogących być zainteresowanymi efektem tego Projektu. We wniosku wskazano, że rezultaty Projektu będą ogólnodostępne i upowszechnione za pomocą strony internetowej.” Mając zatem na uwadze przywołane przepisy, opis zdarzenia przyszłego oraz orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego należy stwierdzić, że otrzymane przez Spółkę dofinasowanie na pokrycie kosztów projektu pn.
„…” nie stanowi zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podstawy opodatkowania bowiem w opisanej sytuacji nie występuje dopłata mająca na celu sfinansowanie sprzedaży. Wnioskodawca w związku z realizacją projektu nie będzie dokonywał dostawy towarów ani też świadczył usług w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Dofinansowanie to będzie zatem dofinansowaniem ogólnym i będzie stanowić zwrot kosztów poniesionych przez Wnioskodawcę w celu realizacji projektu. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie otrzymane przez Wnioskodawcę dofinansowanie na realizację projektu pn.
„…” nie będzie stanowić zapłaty otrzymanej od osoby trzeciej a zatem stanowiącej podstawę opodatkowania w myśl art. 29a ust. 1 ustawy o VAT zatem nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe. W niniejszej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług służących realizacji projektu i sfinansowanych otrzymanym dofinansowaniem.
Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Z powyższego przepisu wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ww. ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Należy wskazać, że ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że „W konsekwencji błędnego ustalenia, iż dofinansowanie na realizację przedmiotowego projektu będzie stanowić zapłatę otrzymaną od osoby trzeciej a zatem stanowiącą podstawę opodatkowania w myśl art. 29a ust. 1 ustawy o VAT tym samym będzie co do zasady podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, organ błędnie przyjął (naruszając art. 86 ust. 1 ustawy o VAT,) iż Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z realizowanym projektem w takim zakresie w jakim związane są z wykonywaniem czynności opodatkowanych, o ile nie zajdą ograniczenia wynikające z art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług.
W tym zakresie organ pominął, także istotną okoliczność stanu faktycznego sprawy tj. fakt, iż nabywane przez K. w ramach realizowanego projektu towary i usługi mają związek z działalnością Wnioskodawcy niepodlegającą opodatkowaniu.
Reasumując więc skoro K. w związku z realizacją projektu nie dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu to w ocenie Sądu nie będzie przysługiwało stronie skarżącej prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabywaniem towarów i usług wykorzystywanych dla realizacji projektu.” Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że Wnioskodawcy z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług służących realizacji projektu i sfinansowanych otrzymanym dofinansowaniem nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego bowiem nabywane towary i usługi nie będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych.
Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej: z zastosowaniem art. 119a; w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art.
14na § 2 Ordynacji podatkowej). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art.
54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.
Zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.