Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
Dnia 6 sierpnia 2026 r. wpłynął wniosek X o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca: Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Wnioskodawca jest komunalną, gminną osobą prawną – spółką z organiczną odpowiedzialnością, (...). Zgodnie z wypisem z KRS, przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest (...). W ramach projektu „(...)” XYZ wytworzył majątek w postaci XXX mającej docelowo stanowić (...). XXX stanowi budynek jednokondygnacyjny o dachu dwuspadowym, posadowiony na fundamentach żelbetowych. Została wzniesiona na działkach, dla których prawo własności lub odpowiednio prawo użytkowania wieczystego przysługuje Wnioskodawcy.
Decyzją nr (...) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w A. udzielił pozwolenia na użytkowanie części (...). XXX nie została oddana do eksploatacji i do dnia złożenia niniejszego wniosku pozostaje pusta. Nie jest i nigdy nie była wykorzystywana do jakiejkolwiek działalności – ani przez Wnioskodawcę, ani przez jakikolwiek podmiot trzeci. Nie została oddana w najem, dzierżawę, użyczenie ani do korzystania na jakiejkolwiek innej podstawie prawnej. Nie są w niej magazynowane ani przetwarzane (…), nie są w niej składowane jakiekolwiek rzeczy, nie są w niej wykonywane jakiekolwiek czynności.
Przyczyną nieużytkowania XXX jest fakt, że obiekt w obecnym stanie obiektywnie nie nadaje się do wykorzystania zgodnie ze swoim przeznaczeniem ani do jakiegokolwiek innego wykorzystania. W XXX nie została zamontowana (…) ani jakiekolwiek inne wyposażenie technologiczne. XXX stanowi obecnie wyłącznie konstrukcję budowlaną pozbawioną instalacji (…). Bez zamontowania tych urządzeń prowadzenie w XXX procesów (…) jest fizycznie niemożliwe. XXX została wzniesiona wyłącznie na potrzeby posadowienia w niej instalacji (…).
Ze względu na swoje parametry techniczne i przeznaczenie nie nadaje się do wykorzystania w innym celu, a Wnioskodawca nie wykorzystuje jej i nie zamierza wykorzystywać w żadnym innym celu. Posiadane pozwolenia uniemożliwiają wykorzystywanie jej w sposób odmienny. Docelowo, po zamontowaniu linii (…), XXX ma służyć wyłącznie (...). Stanowić to będzie realizację zadań własnych tych gmin, wynikających z (…) ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz (…), powierzoną Wnioskodawcy jako spółce komunalnej (…) w celu wspólnej realizacji tych zadań.
Pytanie
Czy opisana XXX – w okresie, w którym nie jest wyposażona w linię (…) i pozostaje nieużytkowana w sposób opisany w stanie faktycznym niniejszego wniosku – podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki określonej dla budynków pozostałych (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o podatkach i opłatach lokalnych), czy też według stawki określonej dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b tej ustawy)?
Czy opisana XXX – w okresie, w którym będzie wyposażana w linię (…) i będzie użytkowana w sposób opisany w stanie faktycznym niniejszego wniosku podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki określonej dla budynków pozostałych (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o podatkach i opłatach lokalnych), czy też według stawki określonej dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b tej ustawy)?
Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie
W ocenie Wnioskodawcy, opisana XXX podlega obecnie opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawki właściwej dla budynków pozostałych , o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. e ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ponieważ z uwagi na obiektywne względy techniczne nie stanowi ona budynku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Zgodnie z obowiązującym stanem prawnym, ukształtowanym w następstwie orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, w tym w szczególności wyroku z dnia 24 lutego 2021 r. sygnatura akt SK 39/19, oraz znowelizowanymi przepisami ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych, samo posiadanie nieruchomości przez przedsiębiorcę nie jest wystarczającą przesłanką do zastosowania podwyższonej stawki opodatkowania. Niezbędne jest istnienia rzeczywistego lub chociażby potencjalnego związku danej nieruchomości z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Ustawodawca, implementując ratio legis wspomnianych orzeczeń Trybunału Konstytucyjnego, wykluczył możliwość opodatkowania stawką najwyższą mienia, które z przyczyn obiektywnych nie może być wykorzystywane do celów gospodarczych. W przedmiotowej sprawie nie zachodzi przypadek przejściowego zaprzestania użytkowania obiektu wcześniej wykorzystywanego w działalności ani sytuacja wynikająca z subiektywnych decyzji gospodarczych o czasowym wyłączeniu z eksploatacji. XXX nigdy nie została włączona do jakiejkolwiek działalności i w obecnym stanie technicznym nie posiada fizycznych cech pozwalających na jej wykorzystanie.
Brak zamontowania linii (…) sprawia, że prowadzenie w niej (…) – jest fizycznie i obiektywnie niemożliwe. Jednocześnie konstrukcja, parametry techniczne oraz posiadane zgody administracyjne zostały ściśle podporządkowane posadowieniu w niej instalacji (…), co całkowicie determinuje brak możliwości zaadoptowania budynku do jakichkolwiek innych celów. Niemożliwość wykorzystania XXX ma charakter wyłącznie obiektywny i wynika bezpośrednio ze stanu fizycznego oraz technicznego samego przedmiotu opodatkowania, a nie z woli, uwarunkowań decyzyjnych czy sytuacji finansowej Wnioskodawcy.
Zważywszy na trwałą, obiektywną i techniczną niezdatność do gospodarczego wykorzystania przedmiotowej XXX w jej aktualnym stanie, obiekt ten nie może zostać uznany za związany z prowadzeniem działalności gospodarczej, w związku z czym podlega on opodatkowaniu wyłącznie według stawki przewidzianej dla budynków pozostałych.
Ocena stanowiska
Stanowisko, które Wnioskodawca przedstawił we wniosku jest nieprawidłowe.
Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
Stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku w zakresie obu zadanych pytań jest nieprawidłowe. W ocenie organu opisana we wniosku XXX, zarówno w okresie poprzedzającym zamontowanie w niej linii (...), jak również po zamontowaniu tej linii i rozpoczęciu wykorzystywania XXX zgodnie z jej przeznaczeniem, pozostaje związana z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Ocena ta nie wynika jednak wyłącznie z faktu, że właścicielem XXX jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością ani z samego formalnego statusu Wnioskodawcy jako przedsiębiorcy.
Decydujące znaczenie ma charakter działalności opisanej we wniosku oraz rzeczywisty, funkcjonalny i gospodarczy związek przedmiotowego budynku z tą działalnością. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Stosownie do art. 1a ust. 1 pkt 3 tej ustawy przez grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej rozumie się, z uwzględnieniem przewidzianych w ustawie wyjątków, grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Pojęcia działalności gospodarczej użytego na gruncie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie można interpretować w oderwaniu od rzeczywistego charakteru aktywności prowadzonej przez podatnika.
Sam fakt posiadania nieruchomości przez podmiot mający formalny status przedsiębiorcy nie jest wystarczający do zastosowania stawki właściwej dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Znaczenie w tym zakresie ma wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 lutego 2021 r., sygn. akt SK 39/19, z którego wynika, że niedopuszczalne jest automatyczne kwalifikowanie nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą wyłącznie z uwagi na status jej właściciela jako przedsiębiorcy, bez zbadania rzeczywistego związku nieruchomości z działalnością gospodarczą.
W konsekwencji dla prawidłowej kwalifikacji podatkowej przedmiotowej XXX konieczne jest rozstrzygnięcie dwóch kolejnych zagadnień. Po pierwsze, należy ocenić, czy aktywność Wnioskodawcy, której ma służyć przedmiotowa XXX, stanowi działalność gospodarczą. Po drugie, należy ustalić, czy przedmiotowa XXX pozostaje z tą działalnością w rzeczywistym lub potencjalnym związku funkcjonalnym. Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, której wspólnikami są (...), a przedmiotem jego działalności jest między innymi (...).
Okoliczność, że udziałowcami Spółki są wyłącznie jednostki samorządu terytorialnego oraz że Spółka wykonuje zadania mieszczące się w zakresie zadań własnych gmin, nie przesądza sama przez się ani o gospodarczym, ani o niegospodarczym charakterze tej aktywności. Forma organizacyjna spółki prawa handlowego nie może stanowić jedynego kryterium kwalifikacji działalności. Jednocześnie sam fakt realizowania zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego nie prowadzi automatycznie do wniosku, że aktywność ta nie jest działalnością gospodarczą.
Ocena musi uwzględniać rzeczywisty sposób wykonywania działalności, w szczególności jej zorganizowany i ciągły charakter, odpłatność, sposób finansowania, przeznaczenie infrastruktury oraz gospodarczy charakter czynności podejmowanych przez Spółkę. Z opisu przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, że przedmiotowa XXX została wytworzona w ramach projektu „(...)” i ma służyć prowadzeniu (...). Nie chodzi zatem o składnik majątku przeznaczony do wykonywania funkcji administracyjnych, władczych lub typowo publicznoprawnych, lecz o obiekt infrastrukturalny przeznaczony do prowadzenia zorganizowanego procesu technologicznego.
Charakter działalności komunalnej wymaga każdorazowo oceny konkretnego stanu faktycznego. Sama forma spółki kapitałowej nie przesądza jeszcze o gospodarczym charakterze wszelkiej aktywności takiej spółki, zwłaszcza jeżeli określona sfera działalności ma charakter wyłącznie niezarobkowy i służy realizacji zadań własnych gminy. Nie prowadzi to jednak do automatycznego wyłączenia wszelkiej działalności komunalnych spółek prawa handlowego z zakresu działalności gospodarczej. Ocena wymaga każdorazowego uwzględnienia funkcji wykonywanej przez konkretny składnik majątku oraz sposobu prowadzenia działalności.
W przedstawionym stanie faktycznym XXX została przeznaczona do prowadzenia zorganizowanego procesu technologicznego polegającego na (...). Z przedstawionych okoliczności wynika tym samym, że pozostaje ona funkcjonalnie związana z działalnością prowadzoną przez Spółkę w sposób zorganizowany i ciągły. Niniejsza interpretacja jest wydawana wyłącznie na podstawie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionych przez Wnioskodawcę.
Gdyby rzeczywisty sposób wykonywania działalności przez Spółkę różnił się od przedstawionego we wniosku, w szczególności gdyby określona sfera aktywności miała charakter wyłącznie niezarobkowy, wykonywany poza działalnością gospodarczą w rozumieniu właściwych przepisów, okoliczność ta mogłaby mieć znaczenie dla kwalifikacji podatkowej nieruchomości. Z opisu stanu faktycznego wynika, że przedmiotowa XXX została zaprojektowana i wybudowana wyłącznie w celu posadowienia w niej instalacji (...) i prowadzenia procesu (...). Wnioskodawca wskazał, że konstrukcja XXX, jej parametry techniczne oraz przeznaczenie nie pozwalają na racjonalne wykorzystywanie jej do innych celów.
Okoliczność ta, wbrew stanowisku Wnioskodawcy, przemawia za istnieniem związku XXX z działalnością, której ma ona służyć. Brak zamontowanej linii technologicznej oznacza, że obiekt nie jest jeszcze wykorzystywany zgodnie z jego docelowym przeznaczeniem. Nie oznacza jednak, że utracił on związek z działalnością gospodarczą. Przedstawiony stan nie odpowiada sytuacji, w której budynek został trwale wyłączony z działalności, przeznaczony do innych celów albo obiektywnie i definitywnie utracił możliwość gospodarczego wykorzystania.
Przeciwnie, XXX została wzniesiona właśnie w celu prowadzenia określonego rodzaju działalności, a brak linii (...) stanowi etap poprzedzający rozpoczęcie jej pełnego wykorzystania. Przy ocenie związku nieruchomości z działalnością gospodarczą znaczenie ma bowiem nie tylko aktualne, faktyczne wykorzystywanie nieruchomości, lecz także jej gospodarcze przeznaczenie oraz podejmowanie działań zmierzających do przygotowania jej do przyszłego wykorzystania. Nie można zatem utożsamiać czasowego niewykorzystywania budynku z brakiem jego związku z działalnością gospodarczą. W niniejszej sprawie istnieje bezpośredni związek funkcjonalny pomiędzy XXX a działalnością, dla której została ona utworzona.
XXX nie stanowi składnika majątku pozostającego poza sferą działalności Spółki, lecz element infrastruktury przygotowywanej do rozpoczęcia określonego procesu technologicznego. Bez znaczenia dla tej oceny pozostaje fakt, że w okresie poprzedzającym zamontowanie linii (...) XXX pozostaje fizycznie pusta. Okoliczność ta opisuje aktualny sposób korzystania z budynku, lecz nie zmienia jego gospodarczego przeznaczenia ani funkcjonalnego związku z działalnością Spółki. Nie występuje również trwała przeszkoda prawna lub techniczna uniemożliwiająca wykorzystanie XXX zgodnie z jej przeznaczeniem. Przeciwnie, z opisu wynika, że zamontowanie linii (...) jest planowanym elementem realizacji inwestycji.
W konsekwencji w okresie poprzedzającym zamontowanie linii (...) przedmiotowa XXX pozostaje budynkiem związanym z prowadzeniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Do jej opodatkowania znajduje zatem zastosowanie stawka właściwa dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, określona w art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy. Po zamontowaniu linii (...) i rozpoczęciu wykorzystywania XXX do procesu (...) jej związek z działalnością prowadzoną przez Spółkę będzie miał charakter bezpośredni i faktyczny. XXX będzie wówczas wykorzystywana dokładnie do celu, dla którego została wzniesiona.
Jeżeli działalność prowadzona w tym obiekcie będzie wykonywana w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, budynek będzie podlegał opodatkowaniu według stawki przewidzianej dla budynków lub ich części związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W odniesieniu do pierwszego pytania stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Fakt, że XXX przed zamontowaniem linii (...) pozostaje niewykorzystywana, nie powoduje automatycznie utraty jej związku z działalnością gospodarczą.
Z opisanego stanu faktycznego wynika bowiem, że została ona wzniesiona wyłącznie na potrzeby tej działalności, zachowuje gospodarcze przeznaczenie i stanowi element realizowanego procesu inwestycyjnego zmierzającego do uruchomienia (...). W konsekwencji w tym okresie podlega opodatkowaniu według stawki właściwej dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Również stanowisko Wnioskodawcy w zakresie drugiego pytania jest nieprawidłowe.
Po zamontowaniu linii (...) i rozpoczęciu użytkowania XXX zgodnie z jej przeznaczeniem jej funkcjonalny i faktyczny związek z działalnością prowadzoną przez Spółkę będzie bezpośredni, wobec czego zastosowanie znajdzie stawka właściwa dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ocena ta została dokonana na podstawie przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Organ nie przyjmuje, że sam status Wnioskodawcy jako spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub sam fakt posiadania budynku przesądza o zastosowaniu stawki właściwej dla budynków związanych z działalnością gospodarczą.
O rozstrzygnięciu przesądza przedstawiony we wniosku charakter działalności oraz rzeczywisty i funkcjonalny związek przedmiotowej XXX z tą działalnością.
Dodatkowe informacje
Informacja o zakresie rozstrzygnięcia Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę oraz zdarzenia przyszłego. Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).
Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji. • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej: 1) z zastosowaniem art. 119a; 2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług; 3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści. • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej: Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.
Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
Wnioskodawca ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Burmistrza Miasta Żywca (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA): • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Rynek 2, 34-300 Żywiec (art.
47 § 1 PPSA), albo • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres AE:PL-21979-20922-RRIFG-16 (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA). Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA). Podstawa prawna dla wydania interpretacji Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 14j § 1 Ordynacji podatkowej.
Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 w zw. z art. 14j § 3 Ordynacji podatkowej.