Interpretacja indywidualna JST Organ JSTz 2 listopada 2026 r., sygn. FN.PIOL.3111.3.9.2025

INDYWIDUALNA INTERPRETACJA PRZEPISÓW PRAWA PODATKOWEGO Prezydent Miasta Włocławek działając na podstawie art. 14j w zw. z art. 14b; art. 14c § 1-3 oraz art. 14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2026 r., poz. 622 z późn. zm. – dalej jako o.p.) w związku z art. 1c ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.

U. z 2025 r., poz.707 z późn. zm. – dalej jako u.p.o.l.), w odpowiedzi na wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego z dnia 20 sierpnia 2025 r., przekazany w dniu 27 maja 2026 r. przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy do ponownego rozpatrzenia stwierdza, iż stanowisko Wnioskodawcy, w odniesieniu do opisanego we wniosku stanu faktycznego i uzupełnionego 15 października 2026 r. pismem, stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu interpretacyjnego z 7 września 2026 r., w zakresie stwierdzenia, że „urządzenia, o których mowa w opisanym stanie faktycznym, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowla w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z poz. 6 załącznika nr 4 u.p.o.l., lecz będąc urządzeniami technicznymi podlegają opodatkowaniu wyłącznie w zakresie ich części budowlanych na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d) lub e) u.p.o.l.” - jest prawidłowe.

UZASADNIENIE Zgodnie z art. 14j § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, stosownie do swojej właściwości interpretacje indywidualne wydaje wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta lub marszałek województwa. Stosownie do art. 14b § 3 o.p., składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 14c § 1 i § 2 o.p., interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. W razie negatywnej oceny stanowiska wnioskodawcy interpretacja indywidualna zawiera wskazanie prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 20 czerwca 2011 r. Sygn. akt I FSK 897/10 orzekł, że „postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, normowane art. 14b – 14p ustawy Ordynacja podatkowa, stanowi szczególny typ postępowania administracyjnego. Specyfika tego postępowania polega między innymi na tym, że organ wydający interpretację może "poruszać się" tylko i wyłącznie w ramach stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę, zadanego przez niego pytania oraz wyrażonej oceny prawnej (zajętego stanowiska)”.

Obowiązkiem wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) ustawodawca obciążył wnioskodawcę, co oznacza, iż to wnioskodawca wskazuje elementy stanu faktycznego, jakie należy uwzględnić przy wydawaniu interpretacji.

Organ podatkowy podkreśla, że przedmiotowa interpretacja dotyczy jedynie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku z dnia 20 sierpnia 2025 r., uzupełnionego 15 października 2026 r. pismem, stanowiącym odpowiedź na wezwanie organu interpretacyjnego z 7 września 2026 r. Wnioskiem z dnia 20 sierpnia 2025 r. (złożonym w formie dokumentu elektronicznego, podpisanym elektronicznie podpisem zaufanym przez pełnomocnika) X. z siedzibą w A. (zwana dalej w skrócie Spółką, Wnioskodawcą), reprezentowana przez doradcę podatkowego (…), działającego na podstawie udzielonego pełnomocnictwa szczególnego (w aktach sprawy), zwróciła się do tutejszego organu podatkowego o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej kwestii opodatkowania podatkiem od nieruchomości posiadanych przez Spółkę urządzenia (…) trwale związanych z gruntem, będących elementem linii produkcyjnej, na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z poz. 6 załącznika nr 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.

U. z 2025 r. poz. 707 t.j. – dalej u.p.o.l.). Wnioskodawca przedstawił opis zaistniałego stanu faktycznego, zakres zapytania oraz przedstawił własne stanowisko w sprawie oceny tego stanu faktycznego. Ponadto oświadczył, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca jest spółką prawa handlowego opodatkowanym w Polsce od całości swoich przychodów. Od (…) r. prowadzi działalność gospodarczą w zakresie (…). Wnioskodawca jest użytkownikiem wieczystym i właścicielem nieruchomości gruntowych położonych w A. oraz właścicielem posadowionych na nich budynków. W prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykorzystuje linię produkcyjną, w skład której wchodzą urządzenia (…) (dalej jako Urządzenia). Urządzenia z uwagi na swoje wymiary są trwale związane z gruntem. Przedmiotowe Urządzenia stanowią nieodłączny element linii produkcyjnej i nie mogą być użytkowane samodzielnie.

Odłączenie ich od linii produkcyjnej pozbawiałoby ich możliwości pełnienia jakiejkolwiek funkcji użytkowej. Urządzenia są podporządkowane procesowi technologicznemu, którego są częścią i nie mogą funkcjonować, poza tym procesem. Jednocześnie linia produkcyjna nie mogłaby funkcjonować bez zainstalowanych Urządzeń, które są jej niezbędnym elementem. Linia produkcyjna jest złożona z wielu połączonych ze sobą urządzeń technicznych i instalacji, nie można uznać, że jest wolno stojąca. Urządzenia działają jedynie w połączeniu z innymi komponentami technologicznymi procesu produkcji (np. (…)).

Urządzenia nie służą do magazynowania produktu końcowego ani półproduktu, ale do jego przetwarzania w ramach procesu produkcyjnego (np. (…)). Również po odłączeniu od linii produkcyjnej Urządzenia nie dawałyby się do gromadzenia czy magazynowania żadnych materiałów – istotą ich przeznaczenia jest przetworzenie produktu i natychmiast po zakończeniu przetwarzania przekazywanie go do dalszego etapu produkcji. Odnośnie opisanego wyżej stanu faktycznego Wnioskodawca zadał następujące pytanie: „Czy Urządzenia podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowla w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit a) w zw. z pkt 6 Załącznika nr 4 uPOL?”.

Wobec zadanego pytania przedstawiono następujące stanowisko Wnioskodawcy: Zdaniem Wnioskodawcy, Urządzenia, o których mowa w opisanym stanie faktycznym, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowla w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z poz. 6 załącznika nr 4 u.p.o.l., lecz będąc urządzeniami technicznymi podlegają opodatkowaniu wyłącznie w zakresie ich części budowlanych na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d) lub e) u.p.o.l. Wnioskodawca przedstawiając swoje stanowisko powołał się na przepisy prawa podatkowego.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a) u.p.o.l. użyte w ustawie określenie „budowla” oznacza: a) obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem b) elektrownia wiatrowa, elektrownia jądrowa i elektrownia fotowoltaiczna, biogazownia, biogazownia rolnicza, magazyn energii, kocioł, piec przemysłowy, kolej linowa, wyciąg narciarski oraz skocznia, w części niebędącej budynkiem – wyłącznie w zakresie ich części budowlanych c) urządzenia budowlane – przyłącze oraz urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków oraz inne urządzenia techniczne, bezpośrednio związane z budynkiem lub obiektem, o którym mowa w lit. a, niezbędne do ich użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, d) urządzenia techniczne inne niż wymienione w lit. a-c – wyłącznie w zakresie jego części budowlanych, e) fundamenty pod maszyny oraz urządzenia techniczne, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową – wzniesione w wyniku robót budowlanych, a także w przypadku, gdy stanowią część obiektu niewymienionego w ustawie.

Zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit a) w zw. z poz. 6 załącznika nr 4 u.p.o.l. opodatkowaniu podlegają obiekty, w których są lub mogą być gromadzone materiały sypkie, materiały występujące w kawałkach albo materiały w postaci ciekłej lub gazowej, których podstawowym parametrem technicznym wyznaczającym ich przeznaczenie jest pojemność, inne niż wymienione w poz. 4 i w poz. 5 (tj. wchodzące w skład stacji uzdatniania wody lub oczyszczalni ścieków). Zdaniem Wnioskodawcy z opisu stanu faktycznego wprost wynika, że Urządzenia nie stanowią obiektów, w których mogą być gromadzone materiały.

W Urządzeniach na bieżąco odbywa się proces produkcyjny i zdaniem Wnioskodawcy nie służą one i nie mogą służyć do „gromadzenia” jakichkolwiek materiałów. Urządzenia nie mogą funkcjonować samodzielnie, są immanentną częścią linii produkcyjnej i tylko w połączeniu z nią mogą pełnić jakiekolwiek użyteczne dla Wnioskodawcy funkcje. W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Urządzenia te nie mogą być uznane za samodzielne budowle w rozumieniu ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, stanowiące osobny przedmiot opodatkowania. Mimo swojego kształtu nie pełnią i nie mogą pełnić funkcji „gromadzenia materiału”, o czym mowa w definicji z poz. 6 załącznika nr 4 do u.p.o.l.

Zdaniem Wnioskodawcy nie są one również obiektami wymienionymi pod lit. b ww. przepisu ani nie stanowią urządzenia budowlanego bezpośrednio związanego w budynkiem lub budowlą wymienioną w załączniku nr 4 u.p.o.l. Spółka powołuje się również na art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym pod pojęciem „urządzeń budowlanych” należy rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanych, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Urządzenia, będące przedmiotem wniosku są częścią linii produkcyjnej, która nie stanowi wolnostojącej instalacji przemysłowej, a więc zdaniem Wnioskodawcy, nie stanowią osobnego przedmiotu opodatkowania. Wnioskodawca uważa, że Urządzenia będące przedmiotem wniosku nie spełniają żadnej z definicji „budowli” zawartej w art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a) – c) u.p.o.l. Według Wnioskodawcy przedmiotowe Urządzenia stanowią urządzenia techniczne w rozumieniu u.p.o.l., a więc jedynie ich części budowlane (np. fundamenty) mogą stanowić osobny przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości – na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d) lub e) u.p.o.l.

Zdaniem Wnioskodawcy stwierdzenie, że Urządzenia podlegają opodatkowaniu jako budowle stanowiłoby niedopuszczalną rozszerzającą wykładnię przepisów ustawowych, co w demokratycznym państwie prawnym nie może mieć miejsca.

Wnioskodawca na poparcie swojej tezy powołał się na przepisy prawa wyżej wymienione, na słownik języka polskiego PWN w zakresie definicji czasownika „gromadzić” jako „zbierać i składać w jednym miejscu jakieś rzeczy” oraz na wyroki sądów w zakresie wykładni przepisów prawa w sposób rozszerzający (wyrok SN z dnia 22 października 1992 r., sygn. akt III ARN 50/92, wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 1998 r., sygn. akt I SA/Po 1782/97, wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 12 listopada 2013 r., sygn. akt I SA/Bd 793/13).

Stanowisko organu podatkowego w sprawie przedstawionego stanu faktycznego: Interpretacją indywidualną z dnia 14 listopada 2025 r. Prezydent Miasta Włocławek uznał stanowisko wnioskodawcy za nieprawidłowe. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Spółka reprezentowana przez pełnomocnika, doradcę podatkowego, wniosła o uchylenie interpretacji indywidualnej oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Włocławek podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 17 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Bd 13/26, uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z dnia 14 listopada 2025 r., a pismem z dnia 22 maja 2026 r. (doręczonym 27 maja 2026 r.) przekazał Prezydentowi Miasta Włocławek odpis powyższego orzeczenia wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności oraz zwrócił akta sprawy. W wydanym orzeczeniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy podkreślił, że organ jest związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i nie może dokonywać żadnych jego modyfikacji.

Zgodnie z wytycznymi WSA w Bydgoszczy, zawartymi w uzasadnieniu ww. wyroku, w przypadku wątpliwości organu podatkowego co do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, którym jest związany wydając interpretację, w celu uniknięcia jakichkolwiek modyfikacji i domniemań, organ podatkowy winien wezwać Wnioskującego na podstawie art. 169 § 1 o.p. w zw. z art. 14h o.p., do uzupełnienia przedstawionego stanu faktycznego o dokładny opis spornych „urządzeń” i sposobu ich działania.

Sąd zobowiązał organ podatkowy, aby przy ponownym rozpatrzeniu wniosku uwzględnił, że w spornych urządzeniach – zgodnie z opisem stanu faktycznego – nie są gromadzone materiały, lecz następuje przetworzenie produktu. W ocenie Sądu, organ podatkowy przedwcześnie uznał, że sporne urządzenia są budowlą i uchylił zaskarżoną interpretację.

Wobec powyższego, ponieważ przedstawiony we wniosku z dnia 20 sierpnia 2025 r. stan faktyczny nie pozwalał na jednoznaczną ocenę prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy, organ podatkowy pismem z dnia 7 września 2026 r. wezwał Wnioskodawcę do przedstawienia danych technicznych dotyczących „(…)”, zwanych przez Wnioskującego „Urządzeniami” będących przedmiotem ww. wniosku, w szczególności do podania: co jest podstawowym parametrem technicznym przedmiotowych „urządzeń”; innych parametrów technicznych w tym: materiału wykonania, (…), obecności zabezpieczeń, sposobu zasilania i opróżniania; sposobu konstrukcji tj. czy sporne „urządzenia” są prefabrykowane, budowane na miejscu czy wymagają fundamentowania, a jeśli tak, dokładnego opisu sposobu posadowienia; stopnia powiązania z innymi elementami linii produkcyjnej (instalacje, urządzenia pomocnicze, itp.), przedstawienia schematu instalacji lub rysunku poglądowego przedstawiającego sposób połączenia spornych „urządzeń” z innymi elementami infrastruktury technicznej; przedłożenia dostępnej dokumentacji technicznej lub projektowej potwierdzającej informacje dotyczące posadowienia, montażu i połączenia tych „urządzeń” z gruntem i infrastrukturą (linią produkcyjną); przedłożenia aktualnych zdjęć przedstawiających w całości „urządzenia” będące przedmiotem wniosku.

W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia 15 października 2026 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek z dnia 20 sierpnia 2025 r. i doprecyzował charakterystykę Urządzeń w zakresie ich budowy i parametrów technicznych, sposobu posadowienia i mocowania oraz powiązania z pozostałymi elementami linii technologicznej. Spółka podkreśliła, że Urządzenia stanowią elementy instalacji (…), przez które przepływa materiał między kolejnymi etapami procesu produkcyjnego. Urządzenia pełnią w tym ciągu funkcję ogniw instalacji (…), przez które materiał przepływa między kolejnymi etapami procesu: (…).

(…) Urządzenia te zapewniają, a zarazem pozwalają pobierać materiał w ilości odpowiadającej bieżącemu zapotrzebowaniu, w sposób ciągły. (…). Spółka zgodnie z wezwaniem przedłożyła w formie załączników: – tabelę parametrów technicznych (…) Urządzeń, co potwierdza identyfikację, lokalizację, producenta, rok, – (…), wymiary, przepustowość oraz sposób napełniania/opróżniania Urządzeń; – (…); – zdjęcia Urządzeń, (…); – zdjęcia tabliczek znamionowych Urządzeń (…); – zdjęcia instalacji (…) – (…); – (…); – rysunek konstrukcyjny producenta przykładowego Urządzenia (…); – przykładowy projekt fundamentu Urządzenia (…).

Po dokonaniu analizy przedłożonych dokumentów i wyjaśnień złożonych w ramach uzupełnienia wniosku z dnia 20 sierpnia 2025 r., obowiązujących przepisów prawa oraz orzecznictwa sądowego, organ podatkowy uznaje za prawidłowe stanowisko Wnioskodawcy, że Urządzenia, o których mowa w opisanym stanie faktycznym, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości jako budowla w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z poz. 6 załącznika nr 4 u.p.o.l., lecz będąc urządzeniami technicznymi podlegają opodatkowaniu wyłącznie w zakresie ich części budowlanych na podstawie art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. d) lub e) u.p.o.l.

Dokonując oceny stanowiska Wnioskodawcy, organ podatkowy uznaje je za prawidłowe. Na podstawie art. 14c §1 Ordynacji podatkowej organ odstąpił od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska Wnioskodawcy, uznając, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawno-podatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie pokrywał się ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

POUCZENIE Wnioskodawcy przysługuje prawo wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia interpretacji (art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami Administracyjnymi, Dz. U. z 2024 r. poz. 935 t.j.). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Prezydent Miasta Włocławek, Zielony Rynek 11/13 87-800 Włocławek.