INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 29 grudnia 2015 r. (data wpływu do tut.
BKIP 31 grudnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wypłacone w 2015 roku i w latach wcześniejszych nagrody dla pracowników z zysku netto – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 31 grudnia 2015 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wypłacone w 2015 roku i w latach wcześniejszych nagrody dla pracowników z zysku netto.
We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Spółka (dalej również jako: „Wnioskodawca”) realizuje zadanie własne gminy, polegające na zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków na terenie miasta. Wnioskodawca jest spółką komunalną (100% udziałów ma Gmina). Spółka prowadzi działalność na podstawie zezwolenia – Decyzji Prezydenta Miasta z 1 stycznia 2003 r. i świadczy usługi wodno-kanalizacyjne dla ok. 40 tys. odbiorców. Spółka uzyskując dodatnie wyniki z działalności, zamknęła rok obrotowy 2014 jak i lata wcześniejsze zyskiem. Zysk netto (po opodatkowaniu) podlegał podziałowi przez Zgromadzenie Wspólników Spółki.
Zgodnie z uchwałami Zgromadzenia, część wypracowanego zysku netto za dany rok obrotowy była przeznaczana i wypłacana na nagrody dla pracowników Spółki. Wypłata nagród z zysku następowała na podstawie Regulaminu przyznawania nagród z podziału zysku, zgodnie z którym do otrzymania tej nagrody uprawnieni byli pracownicy Spółki, pozostający jako zatrudnieni w dniu wypłaty nagrody i mający minimum roczny staż pracy w Spółce. Kwoty przekazane na nagrody i wypłacone w 2015 r. za 2014 r., w 2014 r. za 2013 r., w 2013 r. za 2012 r., w 2012 r. za 2011 r., w 2011 r. za 2010 r., w 2010 r. za 2009 r. nie zostały zaliczone przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów.
Wnioskodawca korzysta z uproszczonej formy wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych, zgodnie z art. 25 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wypłacone w 2015 r. i w latach wcześniejszych nagrody dla pracowników z zysku netto? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j.
Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Nagrody z zysku netto (z dochodu po opodatkowaniu) są elementem wynagrodzenia pracowników Spółki. Stanowią wynagrodzenie za wykonaną pracę, dzięki której Spółka osiągnęła zysk (dochód). Mają więc charakter motywacyjny, bezpośrednio związany z dążeniem do uzyskiwania przez Spółkę obecnie i w przyszłości dobrych wyników gospodarczych i finansowych.
Nagrody z zysku stanowią zatem składnik wynagrodzenia pracowników Spółki, obciążony ZUS-em i PIT-em, tak jak każde inne wynagrodzenie. Spółka od tego wynagrodzenia odprowadzała składki na ZUS, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, których nie zaliczała do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 40 ustawy o CIT.
Ponieważ, ustawodawca wyłączył z kosztów uzyskania przychodów tylko tę kategorię wydatków finansowanych z dochodu po opodatkowaniu, to zdaniem Spółki, regulacja zawarta w przepisie art. 16 ust. 1 powołanej ustawy, daje Spółce prawo do zaliczenia wypłaconych pracownikom nagród z zysku netto do kosztów uzyskania przychodu przy ustalaniu podstawy opodatkowania CIT. Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione stanowisko potwierdza Uchwała NSA w składzie 7 sędziów z 22 czerwca 2015 r. (sygn. akt. II FPS 3/15). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. W świetle powyższego przepisu, ocena prawna konkretnego wydatku poniesionego przez podatnika wymaga odniesienia się do kryterium celowości jego poniesienia oraz uwzględnienia wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów określonych w art. 16 ust. 1 updop.
Odnosząc się do przesłanki celowości wydatku należy podkreślić, że kosztem uzyskania przychodów są zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia. W każdym przypadku konieczne jest jednak zaistnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem, a uzyskiwaniem, bądź też szansą uzyskiwania przychodów przez podmiot ponoszący ten koszt.
W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki: został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik), jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona, pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów, został właściwie udokumentowany, nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
Kosztami podatkowymi są również tzw. „koszty pracownicze”. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenia zasadnicze, wszelkiego rodzaju nagrody, prowizje, premie i diety oraz wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych pracowników, a także odprawy i rekompensaty za wcześniejsze rozwiązanie stosunku pracy jako inne należności wynikające ze stosunku pracy.
W myśl art. 15 ust. 4g updop, należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem, że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony.
W przypadku uchybienia temu terminowi do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57. Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że zgodnie z uchwałami Zgromadzenia, część wypracowanego przez Spółkę zysku netto za dany rok obrotowy była przeznaczana i wypłacana na nagrody dla pracowników Spółki. Wypłata nagród z zysku następowała na podstawie Regulaminu przyznawania nagród z podziału zysku, zgodnie z którym do otrzymania tej nagrody uprawnieni byli pracownicy Spółki, pozostający w zatrudnieniu w dniu wypłaty nagrody i mający minimum roczny staż pracy w Spółce.
Kwoty przekazane na nagrody, wypłacane były w roku następującym po roku, za który były należne (w 2015 r. za 2014 r., w 2014 r. za 2013 r. itd.). Mając na względzie powołane przepisy oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że nagrody z zysku po opodatkowaniu wypłacone pracownikom Spółki stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu, zgodnie z art. 15 ust. 1 updop. Nagrody te pełnią bowiem funkcję motywacyjną dla pracowników Spółki i jako takie stanowią „koszt pracowniczy” spełniający kryteria do uznania go za koszt podatkowy.
Spółka ma więc prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wypłacone w 2015 r. i w latach wcześniejszych nagrody dla pracowników z zysku netto. Stanowisko Wnioskodawcy uznaje się zatem za prawidłowe. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.