INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana R. przedstawione we wniosku z dnia 4 października 2007r. (data wpływu do tut.
Biura – 10 października 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osoby fizycznej prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 10 października 2007r. wpłynął do tut. biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osoby fizycznej prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca prowadzi samodzielnie działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług transportowych.
W ramach współpracy z firmą zagraniczną i na zlecenie tej firmy ma wykonywać usługi w zakresie transportu, samochodami powierzonymi do wykonywania tego zlecenia. Wyjazd za granicę w celu świadczenia ww. usług oraz w celu nawiązywania nowych kontaktów i uzyskiwania nowych zleceń, będzie trwał nawet kilka miesięcy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy jako właściciel firmy może zaliczać do kosztów uzyskania przychodów diety z tytułu podróży służbowych za okres pobytu za granicą? Czy wykonując usługi transportowe może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów diety z tytułu podróży służbowych przy wyjazdach poza siedzibę firmy?
Zdaniem wnioskodawcy, w kosztach uzyskania przychodów może uwzględnić wartość diet za czas podróży służbowych w ramach określonego limitu – zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest kosztem uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.
Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje: Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W takim ujęciu kosztami związanymi z działalnością gospodarczą będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami jak i pozostające w związku pośrednim, jeśli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione, w celu uzyskania przychodów.
Wnioskodawca ma więc prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów te wydatki, które pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami i nie zostały wymienione w art. 23 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowiącym zamknięty katalog wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów a także zostały należycie udokumentowane. W myśl art. 23 ust. 1 pkt 52 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących – w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach.
W odniesieniu do zagranicznych podróży służbowych ww. odrębnymi przepisami, są przepisy rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.). Zauważyć należy, że pojęcie podróży służbowej nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa podatkowego lecz w przepisach prawa pracy. W ustawie z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.
U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) w art. 775 § 1 wskazano, że pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową. Jednakże w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej wykładnia przepisów prawa pracy nie może być przedmiotem interpretacji indywidualnej, bowiem przepisy powyższe nie są przepisami prawa podatkowego w rozumieniu art. 3 pkt 2 tego aktu prawnego.
W świetle powyższego, jeżeli podróż zagraniczna jaką będzie odbywał wnioskodawca będzie podróżą służbową w rozumieniu przepisów prawa pracy – to przysługujące za jej czas diety mogą stanowić koszt uzyskania przychodów prowadzonej przez wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej, do wysokości nieprzekraczającej wysokości diet przysługujących pracownikom, określonych w ww. rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.