I N T E R P R E T A C J A I N D Y W I D U A L N A Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana R. przedstawione we wniosku z dnia 13 sierpnia 2007r. (data wpływu do tut.
Biura - 16 sierpnia 2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów diety przysługującej za czas służbowej podróży zagranicznej osoby fizycznej prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą - jest prawidłowe. U Z A S A D N I E N I E W dniu 16 sierpnia 2007r. wpłynął do tut.
Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów diety przysługującej za czas służbowej podróży zagranicznej osoby fizycznej prowadzącej pozarolniczą działalność gospodarczą . W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca zamierza rozpocząć prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie usług ogólnobudowlanych poza granicami Polski na terenie państwa Unii Europejskiej.
Jako właściciel firmy będzie ponosił koszty związane z dojazdem do pracy położonym poza granicami kraju oraz jako wydatki na zakwaterowanie oraz pobyt na terenie tego kraju. Wyjazdy te będą traktowane jako wyjazdy służbowe z uwagi na to, iż jego pobyt będzie miał bezpośredni związek z uzyskaniem przychodów z ww. źródła. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy do kosztów uzyskania przychodów może zaliczyć diety przysługujące z tytułu podróży zagranicznej w wysokości nie przekraczającej diet przysługujących pracownikom?
Zdaniem wnioskodawcy, wysokość diety powinna stanowić koszt uzyskania przychodu bowiem wyjazd będzie bezpośrednio związany z uzyskanym przychodem a obecność podatnika pozwoli zorganizować prace oraz pozyskiwać nowe zlecenia.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe Zgodnie z przepisem art. 22 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity z 2000 r. Dz. U. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Jednocześnie art. 23 ust. 1 pkt 52 tej ustawy stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących - w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.
Mając powyższe na względzie, jeżeli podróże zagraniczne, jakie podatnik zamierza odbywać, będą podróżami służbowymi związanymi z pozarolniczą działalnością gospodarczą (którą podatnik zamierza rozpocząć) to w ciężar kosztów uzyskania przychodów tejże działalności podatnik będzie mógł zaliczyć diety związane z tymi podróżami, jednakże wyłącznie w części nie przekraczającej wysokości diet przysługujących pracownikom, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, tj. rozporządzeniach Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002r.: w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracow-nikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżeto-wej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju /Dz.
U. z 2002 r. Nr 236, poz. 1990 ze zm./, w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracow-nikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżeto-wej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju /DZ. U. z 2002 r. nr 236, poz. 1991 ze zm./. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.