INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko podatniczki, przedstawione we wniosku z dnia 14 stycznia 2008r. (data wpływu do tut.
Biura – 15 stycznia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zwrotu przez właściciela nieruchomości na podstawie zawartej ugody równowartości poniesionych przez podatnika nakładów koniecznych poniesionych na remont mieszkania - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 15 stycznia 2008r. wpłynął do tut.
Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zwrotu przez właściciela nieruchomości na podstawie zawartej ugody równowartości poniesionych przez podatnika nakładów koniecznych poniesionych na remont mieszkania. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawczyni od 1975r., tj. 32 lata, mieszka wraz z rodziną w lokalu mieszkalnym znajdującym się w kamienicy, której właścicielem jest Klasztor.
Lokal ten został przez jej rodzinę w przeciągu tego okresu wyremontowany na własny koszt (odnowienie okien, budowa ścianek działowych, ogrzewanie, budowa łazienki, remont klatki schodowej,, elektryka, itp.) Właściciel kamienicy zawarł z wnioskodawczynią ugodę, polegającą na opuszczeniu lokalu w zamian za uznanie roszczeń o zwrot nakładów koniecznych poczynionych na powyższy lokal mieszkalny. Środki otrzymane od właściciela (Klasztoru) wnioskodawczyni przeznaczy na zakup lokalu mieszkalnego z uwagi na to, że nie posiada żadnego innego lokalu. Prawnicy Klasztoru, jak również notariusz twierdzą, że od tej kwoty wnioskodawczyni nie będzie musiała płacić podatku.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy od kwoty zawartej w ugodzie dotyczącej zwrotu nakładów koniecznych poniesionych na remont mieszkania należy uiścić podatek? Zdaniem wnioskodawczyni, kwota ta nie stanowi dla niej dochodu z uwagi na: poniesione wcześniej nakłady konieczne na lokal mieszkalny, przeznaczenie tej kwoty na zakup lokalu mieszkalnego. Wnioskodawczyni nadmienia ponadto, że nie posiada rachunków za remonty, które zostały przeprowadzone w przeciągu tych lat, w związku z tym nie czyniła żadnych odpisów na te cele. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Przepis art. 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
Zatem o przychodzie można mówić wtedy, gdy ma on charakter trwałego przysporzenia majątkowego, tj. mający konkretny wymiar finansowy. Wobec tego do przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym nie zalicza się kwot uzyskanych z tytułu różnego rodzaju zwrotów nakładów własnych poczynionych za inny podmiot. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawczyni od 1975r. remontowała lokal mieszkalny na własny koszt. Lokal ten znajduje się w kamienicy, której właścicielem jest Klasztor. Właściciel kamienicy zawarł z wnioskodawczynią ugodę polegającą na opuszczeniu lokalu w zamian za uznanie jej roszczeń o zwrot nakładów koniecznych poczynionych na ten lokal.
Wobec powyższego należy stwierdzić, iż dokonany na podstawie zawartej ugody zwrot poniesionych przez wnioskodawczynię nakładów koniecznych poczynionych na lokal mieszkalny znajdujący w kamienicy będącej własnością Klasztoru, nie stanowi przysporzenia majątkowego, a tym samym nie powstaje przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych bez względu na sposób wydatkowania kwoty uzyskanej tytułem zwrotu nakładów. Do wniosku wnioskodawczyni dołączyła plik dokumentów.
Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawczynię i jej stanowiskiem. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.