INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółdzielni, przedstawione we wniosku z lutego 2008 r. (data wpływu do tut.
BKIP 19 lutego 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy różnica pomiędzy wartością spłaconej raty kredytu denominowanego walutą obcą, a wartością tej raty obliczoną z dnia zaciągnięcia tego kredytu, działająca na korzyść Wnioskodawcy stanowi przychód nie podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 19 lutego 2008 r. wpłynął do tut.
BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy różnica pomiędzy wartością spłaconej raty kredytu denominowanego walutą obcą, a wartością tej raty obliczoną z dnia zaciągnięcia tego kredytu, działająca na korzyść Wnioskodawcy stanowi przychód nie podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca zaciągnął w 2001 r. kredyt bankowy na termomodernizację (docieplenie) zasobów mieszkaniowych.
Zgodnie z umową raty kredytu spłacane są w złotych, ale z uwzględnieniem przelicznika walutowego - jest to kredyt denominowany walutą obcą. Stosowanie tego przelicznika walutowego powoduje, że spłata poszczególnych rat kapitału kredytu następuje w kwotach innych (wyższych lub niższych) niż gdyby spłaty dokonywano w dniu zaciągnięcia kredytu. Kluczowy w sprawie § 1 umowy kredytowej brzmi następująco: „Udziela się (…) kredytu długoterminowego indeksowanego kursem CHF w złotowej równowartości określonej kwoty CHF na okres od (...) do (...), który to został przelany na rachunek kredytowy złotówkowy jednostkowy z przeznaczeniem na dofinansowanie robót dociepleniowych w zasobach Spółdzielni".
Z zacytowanego postanowienia umowy wynika, że zarówno otrzymanie kredytu, jak i spłacanie go poszczególnymi ratami odbywa się w złotówkach, ale wartość rat uzależniona jest od kursu bazowej waluty (CHF). Ze względu na występowanie różnic, powstających z uwagi na zmienność relacji CHF do zł, kolejne spłaty wiążą się z koniecznością zaksięgowania tych różnic, należy bowiem rozliczyć odpowiednią część zobowiązania kredytowego w stosunku do jego wartości z dnia jego zaciągnięcia.
Takie rozliczenie powoduje, że w razie kursu CHF niższego od kursu z dnia zaciągnięcia kredytu Spółdzielnia płaci mniej złotych w dacie spłaty niż płaciłaby tych złotych w dniu zaciągnięcia - różnica działa na plus Spółdzielni, powstają przychody (korekta zobowiązania pomniejszająca to zobowiązanie). Jeżeli natomiast kurs CHF do zł z dnia spłaty raty jest wyższy niż z dnia zaciągnięcia (de facto otrzymania) kredytu, Spółdzielnię spłata kosztuje więcej niż gdyby stosowany był kurs z dnia zaciągnięcia - różnica działa na minus Spółdzielni, powstają koszty (korekta zobowiązania powiększająca to zobowiązanie).
Opisane różnice Spółdzielnia księguje w przypadku, gdy są dodatnie, na przychody finansowe, a gdy są ujemne na koszty finansowe. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy różnica pomiędzy wartością spłaconej raty kredytu denominowanego walutą obcą, a wartością tej raty obliczoną z dnia zaciągnięcia tego kredytu, działająca na korzyść Wnioskodawcy stanowi przychód nie podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
Wnioskodawca występował już do organów podatkowych z wnioskiem o kwalifikację prawną opisanych w stanie faktycznym różnic, otrzymał wówczas pisemną informację Naczelnika Drugiego Śląskiego Urzędu Skarbowego w Bielsku- Białej z dnia 8 kwietnia 2004 znak: PD/423/028/2004, z której wynikało, że opisane różnice nie są różnicami kursowymi, gdyż stanowią spłatę kapitału, wobec czego stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. "a" ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych nie stanowią kosztu uzyskania przychodu.
Do wniosków tych organ podatkowy doszedł po analizie doręczonej mu umowy kredytowej, stwierdzając że skoro kredyt zaciągnięto w złotych i spłacany jest w złotych, to nie jest kredytem walutowym, a więc nie powoduje powstania różnic kursowych. Od czasu wydania w/w interpretacji nie uległy zmianie warunki umowy kredytu.
Wnioskodawca ze względu na zmianę zakresu dotyczącego zwolnienia podatkowego - zwolnienie z art. 17 ust. 1 pkt. 44 ustawy dotyczące dochodów z gospodarki zasobami mieszkaniowymi przeznaczonymi na cele tej gospodarki ma niewątpliwie węższy zakres niż zwolnienie dochodów z działalności statutowej, obowiązujące do końca 2006 r. - występował o interpretacje dotyczące zaliczenia przedmiotowych różnic do wyniku z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, ale otrzymał pisemną informację negatywną.
Biorąc pod uwagę, że warunki spłaty kredytu nie uległy zmianie, powołane wyżej pismo organu podatkowego przedmiotowe różnice potraktowało jako nie będące różnicami kursowymi, a tym samym jako będące częścią spłaty kapitału nie stanowiącą kosztów uzyskania przychodu, Wnioskodawca uważa, że różnice, chociaż dodatnie, nadal stanowią część spłaty kapitału, a więc nie są przychodem podatkowym. Stanowisko to potwierdzają obowiązujące od 1 stycznia 2007 r. przepisy dotyczące różnic kursowych art. 15a ust. 2 pkt 5 i art. 15a ust. 3 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Przepisy te definiują różnice kursowe, zarówno dodatnie, jak i ujemne, w odniesieniu do kredytów otrzymanych w walutach obcych. Tymczasem w powołanym wyżej piśmie organ podatkowy zakwalifikował kredyt otrzymany przez Spółdzielnię, jako otrzymany w złotych z czym Wnioskodawca się zgadza, a jeśli tak, to nie mamy do czynienia z różnicami kursowymi, a jedynie z korektą wartości zobowiązania kredytowego. O tym, że opisane w stanie faktycznym różnice nie są przychodem podatkowym świadczy również treść art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy. Zgodnie z tą treścią do przychodów zalicza się otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym różnice kursowe.
Jeżeli opisane różnice dotyczą pieniędzy otrzymanych jako kredyt, który przychodem nie jest, a jednocześnie nie stanowią różnic kursowych, to a contrario z powołanego przepisu wynika, że opisane różnice przychodem nie są. Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje: Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) określanej w dalszej części „ustawa o pdop”, do przychodów nie zalicza się między innymi otrzymanych lub zwróconych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).
Z przepisu art. 16 ust. 1 pkt 10 lit. a ustawy o pdop wynika natomiast, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). Z literalnego brzmienia powołanych przepisów wynika, że kwota kredytu zarówno w dacie jego zaciągnięcia, jak i jego spłaty nie stanowi przychodów, ani kosztów uzyskania przychodów. Oznacza to, że zaciągnięcie kredytu oraz późniejszy jego zwrot na gruncie prawa podatkowego traktuje się jako zdarzenie podatkowo neutralne.
Skutki w podatku dochodowym wywołują natomiast spłacone odsetki od kredytów, a w przypadku kredytu zaciągniętego i spłacanego w walucie obcej, także powstałe różnice kursowe od spłaconych rat kapitałowych kredytu, które są wynikiem wahań kursów walutowych w czasie. Różnice kursowe w rozumieniu podatkowym mogłyby powstać przy spłacie kredytu w walucie obcej, w sytuacji gdy przeliczenie na złote tej samej ilości waluty będzie się różnić pomiędzy dniem zaciągnięcia kredytu, a dniem jego spłaty. Tylko do tak powstałych różnic kursowych mają zastosowanie przepisy dotyczące ustalania przychodów lub kosztów z tytułu różnic kursowych.
Z powyższego wynika zatem, że warunkiem powstania różnic kursowych w rozumieniu powołanych powyżej przepisów jest zaciągnięcie kredytu (pożyczki) w walucie obcej oraz jego (jej) spłata również w walucie obcej. W umowach o kredyt denominowany istotny jest fakt, że przelicznik walutowy, będący elementem uzgodnień pomiędzy kredytobiorcą a kredytodawcą, ma na celu jedynie aktualizację wartości (części kapitałowej) kredytu w stosunku do waluty obcej. Zastosowanie więc przelicznika nie zmienia faktu, że kredyt pozostaje kredytem złotówkowym. Kredyt złotówkowy, lecz denominowany walutą obcą, jest kredytem, którego kapitał określony jest w złotówkach.
Również jego spłata dokonywana jest w walucie polskiej. Zastosowany w umowie kredytu przelicznik walutowy w walucie obcej dla waluty polskiej (przewalutowanie), jest wewnętrzną sprawą umawiających się stron i nie wynika z przepisów podatkowych. Okoliczność zawarcia umowy pożyczki denominowanej w walucie obcej i występujące w czasie wahania kursy waluty, w której ta pożyczka została wyrażona (co skutkowało zmianą wartości tej pożyczki w dniu jej spłaty w stosunku do jej wartości z dnia jej zaciągnięcia), nie zmienia faktu, iż nadal jest to spłata kwoty głównej zobowiązania.
Spłata kwoty głównej zobowiązania z tytułu pożyczki (kredytu) na gruncie prawa podatkowego nie wywołuje skutków podatkowych (art. 12 ust. 1 pkt 4 i art. 16 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Jednocześnie należy zauważyć iż przepis art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o pdop nie znajduje zastosowania w przedstawionym przez podatnika stanie faktycznym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.