INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2008 r. (data wpływu do tut.
Biura 29 lutego 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego od osób prawnych w zakresie momentu zakwalifikowania do przychodów podatkowych środków otrzymanych od dłużników - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 29 lutego 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zakwalifikowania do przychodów podatkowych środków otrzymanych od dłużników.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Zgodnie z umową współpracy z bankiem Spółce, jako pośrednikowi w udzielaniu pożyczek, przysługiwała prowizja w wysokości 9% od każdej udzielonej pożyczki. Połowa z kwoty prowizji nie była przekazywana na konto Spółki, tylko pozostawała w dyspozycji banku. W przypadku braku spłaty pożyczki przez kredytobiorcę bank dokonywał potrącenia wymaganej kwoty z Funduszu Gwarancyjnego utworzonego z 50% przysługujących Spółce prowizji, które były w dyspozycji banku. Następnie bank dokonywał przelewów wierzytelności na rzecz Spółki umożliwiając tym samym bezpośrednie dochodzenie wierzytelności od dłużników.
Spółka musiała wystąpić na drogę sądową by uzyskać tytuł wykonawczy i skierować sprawę do egzekucji komorniczej. Spółka opodatkowuje wpływy uzyskane od dłużników w momencie wpłaty na jej rachunek bankowy. Do wniosku została dołączona umowa o współpracy z bankiem, przykładowa umowa o przelewie wierzytelności i cesja uprawnień do dochodzenia należności oraz przykładowe zajęcie wierzytelności. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy moment zakwalifikowania do przychodów w momencie wpływu na rachunek Spółki środków od dłużników jest właściwy?
Zdaniem wnioskodawcy w związku z tym, że wpływy od dłużników to prowizja, która wpłynęła do Spółki poprzez odzyskiwanie wierzytelności (przedmiotem działalności Spółki jest pośrednictwo finansowe), a prowizja zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 podatku dochodowego od osób prawnych jest opodatkowana w momencie wpływu środków na rachunek, Spółka uważa, że prawidłowo zakwalifikowała moment opodatkowania przychodów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Kwestia cesji wierzytelności uregulowana została w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.).
Zgodnie z art. 509 § 1 tej ustawy wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Zgodnie z § 2 tego artykułu wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Przeniesienie wierzytelności może nastąpić, jak wynika z treści art. 510 § 1 cytowanej ustawy, w wyniku wykonania umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia wierzytelności, która przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje jednoznacznie pojęcia przychodów, jedynie określa, co w szczególności stanowi przychód dla potrzeb tego podatku. Rodzaje przychodów w rozumieniu ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm. określanej w dalszej części skrótem „ustawa o pdop”) wymienione zostały w art. 12 ust. 1 tej ustawy. Jak stanowi art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
Oznacza to, że środki jakie wpływają na rachunek Spółki stanowią w rozumieniu przepisów ustawy o pdop, jej przychód. Z przedstawionego powyżej stanu faktycznego wynika, iż bank dokonuje przelewów wierzytelności na rzecz Spółki, umożliwiając jej tym samym bezpośrednie dochodzenie wierzytelności od dłużników. Wskutek przelewu wierzytelności Spółka staje się nowym wierzycielem i uzyskuje tym samym tytuł prawny do dochodzenia wierzytelności od dłużników. W momencie otrzymania tej spłaty wierzyciel uzyskuje faktyczne władztwo nad spłaconymi środkami, tj. osiąga przysporzenie majątkowe, które w myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o pdop podlega zaliczeniu do przychodów podatkowych.
W świetle powyższych przepisów, stanowisko podatnika jest prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Do wniosku Spółka dołączyła w formie załączników następujące dokumenty: umowa o współpracy, umowa o przelew wierzytelności, cesja uprawnień do dochodzenia należności, zajęcie wierzytelności.
Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem podanym we wniosku. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.